Author Archives: zenithmag

Η Αίρεση των Βογομίλων, το Βυζάντιο και ο Συμεών Βουλγαρίας

Το Βυζάντιο, ο Συμεών Βουλγαρίας

και η αίρεση των Βογομίλων

του Georg Ostrogorsky (1902-1976), Ρώσου Βυζαντινολόγου

Ο Λέων ΣΤ’ πέθανε στις 12 Μαΐου 912. Την εξουσία ανέλαβε ο επιπόλαιος και φιλήδονος Αλέξανδρος, ο θείος του μόλις εξάχρονου τότε Κωνσταντίνου. Βασικός του στόχος ήταν να απαλλαγεί από την κληρονομιά του νεκρού αδελφού του. Έκλεισε την αυτοκράτειρα Ζωή σε κάποιο μοναστήρι και αφαίρεσε τα αξιώματα από τους επιφανείς συνεργάτες του Λέοντα για να τα παραχωρήσει στους δικούς του ανθρώπους. Στα πλαίσια όμως της τακτικής αυτής χρειάσθηκε να επαναφέρει τον Νικόλαο Μυστικό, στον οποίο ο Ευθύμιοςαναγκάσθηκε να παραχωρήσει τον πατριαρχικό θρόνο. Η πολιτική του νέου ηγεμόνα είχε μοιραίες συνέπειες για τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Καθώς ήταν επιπόλαιος αρνήθηκε να καταβάλει στους Βουλγάρους τα τέλη, που είχε αναγκασθεί να πληρώνει το Βυζάντιο κάθε χρόνο σύμφωνα με τη συνθήκη του 896. Με την άρνηση αυτή έδωσε στο Συμεών, του οποίου η δύναμη βρισκόταν σε συνεχή άνοδο, την αφορμή που επιζητούσε για να ξαναρχίσει τον πόλεμο εναντίον του Βυζαντίου. Η αυτοκρατορία δεν μπορούσε να υποστεί μεγαλύτερη συμφορά. Λίγο χρόνο ύστερα από την έναρξη του πολέμου, που είχε προκαλέσει ο ίδιος, ο Αλέξανδρος πέθανε στις 6 Ιουνίου 913. Μοναδικός εκπρόσωπος της μακεδονικής δυναστείας έμενε πλέον ο επτάχρονος Κωνσταντίνος. Τις υποθέσεις του κράτους ανέλαβε ένα συμβούλιο αντιβασιλείας με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό.

Η κατάσταση ήταν περίπλοκη και φυσικά ασταθής. Ο Νικόλαος Μυστικός είχε να αντιμετωπίσει μια ισχυρή αντιπολίτευση, που την αποτελούσαν οι πιο πιστοί οπαδοί της δυναστείας και που συσπειρώθηκε γύρω από το πρόσωπο της χήρας του αυτοκράτορα Ζωής, καθώς επίσης και ένα εχθρικά διακείμενο μέρος του κλήρου, το οποίο έμενε πιστό στον έκπτωτο Ευθύμιο. Κάτω από τις συνθήκες αυτές είχε να ασκήσει την εξουσία στη θέση ενός παιδιού, του οποίου ούτε την καταγωγή μπορούσε να θεωρήσει νόμιμη ούτε και τη στέψη κανονική. Η σύγχυση έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής, ο δομέστικος των σχολών Κωνσταντίνος Δούκας, επιχείρησε να σφετερισθεί πραξικοπηματικά την εξουσία. Αυτή ήταν η κατάσταση όταν άρχισε ο καταστρεπτικός πόλεμος με τον ισχυρό βούλγαρο ηγεμόνα.

Ο εκχριστιανισμός των Βουλγάρων. The Christianization of the Bulgarians
Ο εκχριστιανισμός των Βουλγάρων. The Christianization of the Bulgarians

Χωρίς να συναντήσει σοβαρή αντίσταση ο Συμεών διέσχισε τα βυζαντινά εδάφη και τον Αύγουστο του 913 έφθασε μπροστά στα τείχη της πρωτεύουσας. Ο πόλεμος αυτός του Συμεών δεν ήταν εκστρατεία λεηλασίας ούτε είχε κατακτητικούς σκοπούς. Στόχος του ήταν το αυτοκρατορικό στέμμα. Ο Συμεών, που είχε ανατραφεί μέσα στο Βυζάντιο, είχε εμποτισθεί από το μεγαλείο του αυτοκρατορικού αξιώματος και γνώριζε πολύ καλά, όπως και οι ίδιοι οι Βυζαντινοί, ότι μόνο μια και μοναδική αυτοκρατορία μπορούσε να υπάρχει πάνω στη γη. Η φιλοδοξία του ήταν όχι να ιδρύσει μιαν εθνικά και γεωγραφικά περιορισμένη βουλγαρική αυτοκρατορία δίπλα στη βυζαντινή, αλλά να συστήσει μια νέα παγκόσμια αυτοκρατορία στη θέση του παλαιού Βυζαντίου. Οι βλέψεις αυτές έδωσαν στον πόλεμο του Συμεών με το Βυζάντιο έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα και τον διέκριναν από τις αδιάκοπες πολεμικές συγκρούσεις του βυζαντινού κράτους με τους ανήσυχους γείτονές του. Έτσι ο πόλεμος αυτός ήταν μια από τις πιο σκληρές δοκιμασίες που υποχρεώθηκε ποτέ να αντιμετωπίσει η βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο αγώνας για το αυτοκρατορικό αξίωμα ήταν στο μεσαίωνα αγώνας για την παγκόσμια ηγεμονία. Στον αγώνα του εναντίον του Συμεών το Βυζάντιο υπεράσπιζε την ηγετική του θέση στην ιεραρχία των χριστιανικών κρατών.

Αν και οι βλέψεις που οδήγησαν το Συμεών μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως ήταν εντελώς διαφορετικές από εκείνες των προηγούμενων εχθρών της αυτοκρατορίας, εν τούτοις κι αυτός μοιράσθηκε την ίδια τύχη με εκείνους, γιατί γρήγορα βεβαιώθηκε ότι τα πιο ισχυρά τείχη του τότε κόσμου ήταν πραγματικά απόρθητα. Ήρθε λοιπόν σε διαπραγματεύσεις με τη βυζαντινή κυβέρνηση και έγινε τελικά δεκτός στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα με λαμπρή επισημότητα από τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό, με την παρουσία και του νεαρού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ’. Το αποτέλεσμα των συνεννοήσεων του Συμεών με τη φοβισμένη βυζαντινή κυβέρνηση της αντιβασιλείας ήταν παραχωρήσεις που δεν είχαν προηγούμενο. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση υποχώρησε μπροστά στον πανίσχυρο βούλγαρο ηγεμόνα. Συμφωνήθηκε μια θυγατέρα του Συμεών να γίνει σύζυγος του νεαρού αυτοκράτορα, ενώ ο ίδιος ο Συμεών δέχθηκε από το χέρι του πατριάρχη το αυτοκρατορικό στέμμα. Αν και ο Συμεών με την πράξη αυτή δεν αναγορεύθηκε ακόμη συναυτοκράτορας του Κωνσταντίνου Ζ’ παρά μόνο «βασιλεύς της Βουλγαρίας», φαινόταν ότι είχε πια πλησιάσει πολύ το στόχο του. Τιμημένος με τον τίτλο του βασιλέως και ως πεθερός του ανήλικου αυτοκράτορα θα είχε στα χέρια του τον έλεγχο του βυζαντινού κράτους. Με τη βεβαιότητα αυτή επέστρεψε στη χώρα του, αφού υποσχέσθηκε στο Βυζάντιο διαρκή ειρήνη.

Στο μεταξύ μετά την αποχώρηση του Συμεών έγινε μια ανταρσία στη βυζαντινή αυλή, η οποία έθαψε όλες τις τολμηρές ελπίδες του. Φαίνεται ότι οι παραχωρήσεις στο Συμεών ήταν τόσο υπερβολικές που έφεραν την πτώση της αντιβασιλείας του πατριάρχη Νικολάου. Η «βασιλομήτωρ» Ζωή επέστρεψε στο παλάτι και πήρε στα χέρια της την εξουσία. Απορρίφθηκε το σχέδιο της βυζαντινοβουλγαρικής συμμαχίας με βάση το γάμο και θεωρήθηκε άκυρη η στέψη του Συμεών σε βασιλέα. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσουν εκ νέου οι πολεμικές βιαιότητες μεταξύ Βυζαντινών και Βουλγάρων. Οι Βούλγαροι κατέκλυσαν την περιοχή της Θράκης, ενώ ο Συμεών απαιτούσε από το βυζαντινό πληθυσμό να τον αναγνωρίσει ως αυτοκράτορά του. Το Σεπτέμβριο του 914 παραδόθηκε η Αδριανούπολη και στα επόμενα χρόνια ο Συμεών λεηλάτησε τις περιοχές του Δυρραχίου και της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση της αυτοκράτειρας Ζωής έπρεπε να περάσει στην αντεπίθεση. Την αρχηγία του στρατού ανέλαβε ο δομέστικος των σχολών Λέων Φωκάς, γιος του ένδοξου Νικηφόρου, που όμως δεν είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του το ταλέντο του στρατιωτικού ηγέτη. Στο πλευρό του στάθηκαν ο αδελφός του Βάρδας, ο πατέρας του μετέπειτα αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, καθώς επίσης και πολλοί άλλοι εκπρόσωποι από τις επιφανέστερες οικογένειες του Βυζαντίου. Η ηγεσία λοιπόν του στρατού είχε στο μεταξύ περιέλθει σε μεγάλο ποσοστό στα χέρια των αριστοκρατών, όπως ακριβώς συνιστούσαν τα Τακτικά του Λέοντα ΣΤ’. Την ηγεσία του στόλου είχε όμως αναλάβει ο δρουγγάριος του αυτοκρατορικού ναυτικού Ρωμανός Λακαπηνός, γιος ενός αρμένιου χωρικού, ο οποίος έμελλε να υποσκελίσει τους αριστοκράτες ανταγωνιστές του. Ύστερα από εκτεταμένες προετοιμασίες ο βυζαντινός στρατός εισέβαλε στην εχθρική χώρα κατά μήκος των ακτών του Εύξεινου Πόντου. Στις 20 όμως Αυγούστου του 917 στην Αχελώ, κοντά στην Αγχίαλο, αιφνιδιάσθηκε από το Συμεών και εκμηδενίσθηκε. Την καταστροφή αυτή ακολούθησε μια νέα συντριβή στους Κατασύρτες, κοντά στη βυζαντινή πρωτεύουσα. Ο Συμεών ήταν πια ο κύριος της Βαλκανικής χερσονήσου. Το 918 διέσχισε τη βόρεια Ελλάδα και έφθασε ως τον Κορινθιακό κόλπο.

Ο Συμεών Α΄ ο Μέγας (Симео̀н I Велѝки, 864 ή 865 - 27 Μαΐου 927) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας από το 893 έως το 927. Symeon I the Great (Simeon I Veliki, 864 or 865 - 27 May 927) was a Bulgarian Tsar from 893 to 927
Ο Συμεών Α΄ ο Μέγας (Симео̀н I Велѝки, 864 ή 865 – 27 Μαΐου 927) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας από το 893 έως το 927. Symeon I the Great (Simeon I Veliki, 864 or 865 – 27 May 927) was a Bulgarian Tsar from 893 to 927

Αν η αντιβασιλεία του πατριάρχη Νικολάου ναυάγησε εξαιτίας της υπερβολικής υποχωρητικότητας στις απαιτήσεις του Συμεών, η βασιλεία της αυτοκράτειρας Ζωής έμελλε να αποτύχει εξαιτίας της άκαμπτης στάσεώς της, που δεν συμβιβαζόταν με τις πραγματικές δυνάμεις και ικανότητές της. Η απελπιστική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η αυτοκρατορία απαιτούσε την εγκαθίδρυση ενός ισχυρού στρατιωτικού καθεστώτος με σταθερούς στόχους. Ο μόνος που φαινόταν ικανός για την αποστολή αυτή ήταν ο δρουγγάριος Ρωμανός Λακαπηνός. Κατόρθωσε να αποσπάσει την εξουσία πριν από τον ευνοούμενο της αυτοκράτειρας Λέοντα Φωκά και να αναλάβει τα ηνία της κυβερνήσεως. Με μεγάλη επιδεξιότητα απομάκρυνε σιγά σιγά την αυτοκράτειρα Ζωή και τους συμβούλους της από τις καίριες θέσεις και εδραίωσε προοδευτικά την εξουσία του. Ο νεαρός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ’ παντρεύθηκε το Μάιο του 919 την Ελένη, την κόρη του νέου αντιβασιλέα. Όπως άλλοτε ο Στυλιανός Ζαούσης επί Λέοντα ΣΤ’, έτσι και τώρα ο Ρωμανός Λακαπηνός έλαβε τον τίτλο του «βασιλεοπάτορα». Γρήγορα όμως ανέβηκε πιο ψηλά. Στις 24 Σεπτεμβρίου 920 ο γαμβρός του τον αναγόρευσε καίσαρα και στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου τον έστεψε συναυτοκράτορα. Ο Ρωμανός Λακαπηνός, ο γιος του αρμένιου χωρικού, πέτυχε αυτό που μάταια επιδίωκε ο Συμεών. Έγινε δηλ. πεθερός και συναυτοκράτορας του νεαρού νόμιμου αυτοκράτορα και φυσικά εξουσιαστής του βυζαντινού κράτους.

Η άνοδος του Ρωμανού Λακαπηνού απετέλεσε οδυνηρό πλήγμα για το Συμεών. Μάταια επιχείρησε ο πατριάρχης Νικόλαος Μυστικός να μεσολαβήσει και να κατευνάσει με πολυάριθμες επιστολές το θυμό του βούλγαρου ηγεμόνα. Ο Συμεών απαιτούσε βασικά την καθαίρεση του πετυχημένου αντιζήλου του. Γιατί όσο χρόνο κατείχε ο Ρωμανός Λακαπηνός τη θέση του προστάτη και του πεθερού του νεαρού και νόμιμου αυτοκράτορα, έμεναν κλειστοί οι δρόμοι που οδηγούσαν στην ικανοποίηση της φιλοδοξίας του. Ο Συμεών όμως θα μπορούσε να εφαρμόσει το τολμηρό του σχέδιο μόνον αν καταλάμβανε τη βασιλίδα. Παρά τις αλλεπάλληλες λεηλασίες των βυζαντινών εδαφών και παρά την ανακατάληψη της Αδριανουπόλεως (923), η κατάσταση έμενε αμετάβλητη. Ο Ρωμανός έμενε άτρωτος πίσω από τα πανίσχυρα τείχη της πρωτεύουσας και περίμενε υπομονετικά τις εξελίξεις. Κυρίαρχος της καταστάσεως ήταν όποιος κατείχε την Κωνσταντινούπολη. Αυτό το ήξερε καλά ο Συμεών, δεν διέθετε όμως το στόλο που ήταν απαραίτητος για την εκπόρθηση της πόλεως. Έτσι συνήψε συμμαχία με τους επιδέξιους στη θάλασσα Άραβες της Αιγύπτου, με σκοπό να προσβάλουν από κοινού την Κωνσταντινούπολη. Το σχέδιο όμως τούτο ματαίωσαν οι άγρυπνοι βυζαντινοί διπλωμάτες. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας δε δυσκολεύθηκε να ξεπεράσει σε υποσχέσεις το βούλγαρο ηγεμόνα και να μετατρέψει τις διαθέσεις των Αράβων με δώρα και με την προοπτική τακτικών χορηγιών. Όταν ο Συμεών εμφανίσθηκε το 924 και πάλι μπροστά στην Κωνσταντινούπολη δεν άργησε να αντιληφθεί, όπως και το 913, ότι η δύναμή του σταματούσε μπροστά στα τείχη της βασιλίδας. Όπως τότε έτσι και τώρα ζήτησε μια προσωπική συνομιλία με τον αρχηγό του βυζαντινού κράτους. Το φθινόπωρο του 924 πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση των δύο ηγεμόνων, η οποία διατηρήθηκε για πολύ χρόνο στη μνήμη των συγχρόνων και των επιγόνων και εμπλουτίσθηκε με θρύλους. Αλλά ενώ η υποδοχή του Συμεών από τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό το 913 σήμανε το ελπιδοφόρο ξεκίνημα για την εκπλήρωση των προσδοκιών του, αντίθετα η συνάντηση με τον αυτοκράτορα Ρωμανό ένδεκα χρόνια αργότερα επισφράγισε το τέλος τους.

Ο Ρωμανός Α’, σε αντίθεση με την κυβέρνηση της αυτοκράτειρας Ζωής, απέφυγε περιφρονητικά να αντιμετωπίσει τον ισχυρό αντίπαλό του. Βέβαια σε μια επιστολή του προς το Συμεών το 925 διαμαρτύρεται έντονα για τον τίτλο του «βασιλέως Βουλγάρων και Ρωμαίων» που χρησιμοποιούσε, ενώ όμως σε μια δεύτερη επιστολή εξηγεί ότι η διαμαρτυρία του αφορά όχι τόσο το βασιλικό τίτλο του Συμεών όσο τις αξιώσεις του πάνω στο αυτοκρατορικό αξίωμα. Αν και με δυσφορία, το Βυζάντιο συμβιβάσθηκε τελικά με το γεγονός ότι ο βούλγαρος ηγεμόνας χρησιμοποιούσε τον αυτοκρατορικό τίτλο του βασιλέως, αλλ’ όμως με τον όρο ότι ίσχυε μόνο για τη βουλγαρική επικράτεια. Επίσης το 920 ο πατριάρχης Νικόλαος Μυστικός πρότεινε στο Συμεών να συνδεθεί με γάμο με την οικογένεια που κυβερνούσε την αυτοκρατορία, τους Λακαπηνούς, πράγμα που θα του εξασφάλιζε βέβαια μια τιμητική θέση, αλλά θα τον απέκλειε από κάθε επιρροή πάνω στις τύχες της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ο Ρωμανός αρνήθηκε να δεχθεί άλλους συμβιβασμούς καθώς επίσης και κάθε συζήτηση για εδαφικές παραχωρήσεις. Πράγματι οι εμπειρίες των τελευταίων χρόνων έδειχναν ότι ο Συμεών, παρά τη στρατιωτική του υπεροχή, δεν ήταν σε θέση να επιβάλλει τα σχέδιά του με τα όπλα, ενώ οι βυζαντινοί κατώρθωσαν με τη διπλωματική τους τέχνη να τον οδηγήσουν σιγά – σιγά σε αδιέξοδο.

Ο Νικόλαος Α' ο Μυστικός (852 - 11 Μαΐου 925) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Νικόλαος Α’ ο Μυστικός (852 – 11 Μαΐου 925) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο βυζαντινο – βουλγαρικός πόλεμος, ο οποίος καθώριζε τη γενική κατάσταση πάνω στη βαλκανική χερσόνησο, παρέσυρε στη δίνη του και τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες. Στη Σερβία διασταυρώθηκαν και συγκρούσθηκαν μεταξύ τους οι προσπάθειες επιρροής, που προέρχονταν από το βυζαντινό και το βουλγαρικό κράτος. Οι εκπρόσωποι της δυναστείας των ηγεμόνων της Σερβίας είχαν ανάγκη από την υποστήριξη της μιας από τις δύο μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες όμως συχνά χρησιμοποιούσαν τον ένα εναντίον του άλλου. Άλλοτε ο Συμεών και άλλοτε ο Ρωμανός Λακαπηνός κατώρθωναν να εξασφαλίσουν την εξουσία της Σερβίαςστο δικό τους ευνοούμενο και να εκτοπίσουν τον προστατευόμενο του αντιπάλου. Όταν όμως, ύστερα από μακροχρόνιους αγώνες και αλλεπάλληλες αλλαγές στο θρόνο, άρχισε η βυζαντινή επιρροή να κερδίζει έδαφος και ο πρίγκηπας Ζαχαρίας, που είχε καταλάβει το σερβικό θρόνο με τη βοήθεια των Βουλγάρων, προσχώρησε στο Βυζάντιο, τότε ο Συμεών αποφάσισε να εκμηδενίσει αυτή την εστία ταραχών, που τον απειλούσε από πίσω. Ωστόσο ο βουλγαρικός στρατός που εισέβαλε στη Σερβία κατατροπώθηκε και χρειάστηκε να σταλούν πιο ισχυρές δυνάμεις, που αφού ερήμωσαν τη χώρα με φοβερές καταστροφές, την υπέταξαν στην κυριαρχία του Συμεών (γύρω στο 924). Η υποταγή της Σερβίας έφερε το βούλγαρο ηγεμόνα ως τα όρια της Κροατίας, η οποία αποτελούσε τότε αξιόλογη δύναμη κάτω από την εξουσία του πρώτου βασιλιά της Τομισλάβου (910 – 28, βασιλιάς από το 925). Σύντομα όμως βρέθηκε κι εδώ στην ανάγκη να διεξαγάγει πολεμικές επιχειρήσεις και έτσι να απομακρυνθεί και πάλι από το κύριο θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων με τους Βυζαντινούς. Η εισβολή όμως στην Κροατία στοίχισε στο Συμεώ να τη μεγαλύτερη ήττα του. Ο στρατός του καταστράφηκε (μάλλον το 926) και ο Συμεών με τη μεσολάβηση του πάπα, αναγκάσθηκε να συνάψει ειρήνη με τους Κροάτες. Στην συνέχεια φαίνεται ότι σχεδίαζε μια νέα εκστρατεία εναντίον του Βυζαντίου, αλλά στις 27 Μαΐου 927 υπέκυψε αιφνίδια στο θάνατο.

Χάρτης που δείχνει την εξάπλωση της χριστιανικής αίρεσης των Βογομίλων. Map showing the spread of the Christian Vogomilos sect
Χάρτης που δείχνει την εξάπλωση της χριστιανικής αίρεσης των Βογομίλων. Map showing the spread of the Christian Vogomilos sect

Μετά το θάνατο του Συμεών άλλαξε τελείως η κατάσταση. Οι φιλόδοξες απαιτήσεις και το ακάματο αγωνιστικό πνεύμα του Συμεών ήταν κάτι το εντελώς ξένο στο γιο και διάδοχό του Πέτρο. Η συνέχιση του αγώνα δεν είχε πια κανένα νόημα. Ο Πέτρος έσπευσε να συνάψει ειρήνη με το Βυζάντιο, αναγνωρίσθηκε ως τσάρος των Βουλγάρων και δέχθηκε ως σύζυγο την πριγκήπισσα Μαρία Λακαπηνή, εγγονή του αυτοκράτορα Ρωμανού και κόρη του πρεσβύτερου γιου του Χριστοφόρου. Επίσης αναγνωρίσθηκε και το βουλγαρικό Πατριαρχείο, το οποίο φαίνεται να ίδρυσε ο Συμεών κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Έτσι οι μεγάλες πολεμικές επιτυχίες του Συμεών δεν έμειναν χωρίς αποτέλεσμα. Βέβαια ο απώτερος στόχος του δεν πραγματοποιήθηκε, έμεινε όμως ανεφάρμοστη και η πολιτική της Ζωής να απορρίψει ριζικά όλες τις βουλγαρικές απαιτήσεις. Επικράτησε η μετριοπαθής τακτική του συνετού αυτοκράτορα Ρωμανού. Ο Βούλγαρος ηγεμόνας έλαβε τον τίτλο του βασιλέως με αυστηρό όμως περιορισμό μέσα στο βουλγαρικό κράτος. Επίσης συνήψε σχέσεις αγχιστείας με την οικογένεια που κυβερνούσε το Βυζάντιο, τους Λακαπηνούς, όχι όμως με τη νόμιμη αυτοκρατορική δυναστεία των Πορφυρογεννήτων. Επί πλέον έγινε αλλαγή των ρόλων. Δεν έγινε ο βούλγαρος ηγεμόνας, όπως είχε ονειρευθεί ο Συμεών, πεθερός και προστάτης του αυτοκράτορα του Βυζαντίου· αντίθετα οι βυζαντινοί αυτοκράτορες Ρωμανός και Χριστόφορος απέκτησαν στο πρόσωπο του τσάρου των Βουλγάρων Πέτρου έναν πειθήνιο γαμπρό. Οι σοβαρές παραχωρήσεις, τις οποίες έκαμε τώρα στους Βουλγάρους ο Ρωμανός Α’, χωρίς βέβαια εξωτερικές πιέσεις, είχαν ως αποτέλεσμα να διαμορφωθούν πολύ ευνοϊκά οι σχέσεις μεταξύ Βυζαντίου και Βουλγαρίας. Ποτέ η ειρήνη δεν ήταν τόσο αδιατάρακτη στα βυζαντινο – βουλγαρικά σύνορα και ποτέ η επιρροή του Βυζαντίου στη Βουλγαρία δεν ήταν ισχυρότερη όσο στα χρόνια που ακολούθησαν τη συνθήκη ειρήνης του 927.

Η θέση του Βυζαντίου ισχυροποιήθηκε επίσης και στις λοιπές νοτιοσλαβικές χώρες: Η Σερβία, που είχε υποταχθεί και λεηλατηθεί από το Συμεών, απέκτησε εκ νέου μια μερική ανεξαρτησία με ηγέτη τον πρίγκηπα Τσασλάβο (Caslav), ο οποίος αμέσως μετά το θάνατο του Συμεών δραπέτευσε από την Πρεσλάβα στην πατρίδα του και ανέλαβε την εξουσία, αφού βέβαια αναγνώρισε τη βυζαντινή κυριαρχία. Επίσης ο Μιχαήλ της Ζαχλουμίας, ένας σύμμαχος του Συμεών, ήρθε σε συνεννοήσεις με το Βυζάντιο και έλαβε από την Κωνσταντινούπολη τους τίτλους του ανθύπατου και του πατρίκιου. Με τον τρόπο αυτό ισχυροποιήθηκε παντού η βυζαντινή επιρροή, ενώ αποδυναμώθηκε η βουλγαρική. Η ίδια η Βουλγαρία περιήλθε τελικά στη σφαίρα επιρροής του Βυζαντίου. Η ένταξη της Βουλγαρίας στο βυζαντινό πολιτισμό, που προχωρούσε με γοργό ρυθμό μετά την εκχριστιάνισή της, έφθασε τώρα στο αποκορύφωμα. Από άποψη όμως πολιτική και οικονομική η χώρα βρισκόταν σε άθλια κατάσταση, εξαντλημένη καθώς ήταν από τους αδιάκοπους πολέμους της εποχής του Συμεών. Τη γρήγορη, ανοδική πορεία των τελευταίων δεκαετιών ακολούθησε τώρα περίοδος κρίσεως. Όπως και στο Βυζάντιο, έτσι και στη Βουλγαρία εμφανίσθηκαν σιγά – σιγά μεγάλες κοινωνικές αντιθέσεις. Παράλληλα με την κοσμική μεγάλωνε διαρκώς και η εκκλησιαστική μεγαλογαιοκτησία, γιατί με την εκχριστιάνιση της χώρας ιδρύθηκαν με γρήγορο ρυθμό τόσο στη Βουλγαρία όσο και στην περιοχή της Μακεδονίας, που είχε ενσωματωθεί σ’ αυτήν, πολλές εκκλησίες και ακόμη περισσότερα μοναστήρια. Αλλά εκτός από τη μοναστική ζωή, την οποία υποστήριζε η επίσημη Εκκλησία, άνθησαν και αιρετικές, εχθρικές προς την Εκκλησία κινήσεις, οι οποίες, κυρίως σε περιόδους κρίσεως, ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία στις ανικανοποίητες ψυχές και στα ανήσυχα πνεύματα.

Παλιό νεκροταφείο Βογομίλων στη Ν. Χαλκηδόνα. έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Η αίρεση των Βογομίλων

Έτσι, κατά την εποχή του τσάρου Πέτρου εμφανίζεται στο βουλγαρικό κράτος η αίρεση των Βογομίλων, που βρισκόταν σε ριζική αντίθεση προς την Εκκλησία. Η διδασκαλία του ιερέα (pop) Βογομίλου, του ιδρυτή της αιρέσεως, στηρίζεται στις δοξασίες των Μασσαλιανών και ιδιαίτερα των Παυλικιανών, που έζησαν για μακρό χρόνο μαζί με το σλαβικό πληθυσμό της Βουλγαρίας και της Μακεδονίας, ύστερα από τη μαζική μεταφορά τους στη Θράκη από τη βυζαντινή κυβέρνηση. Όπως και ο Παυλικιανισμός που προήλθε από τον αρχαίο Μανιχαϊσμό, έτσι και οι Βογόμιλοι εκπροσωπούν μια δυαλιστική διδασκαλία, σύμφωνα με την οποία ο κόσμος κυβερνάται από δυο αρχές, το καλό (ο θεός) και το κακό (ο Σαταναήλ) και η διαμάχη μεταξύ των δύο διαμετρικά αντίθετων δυνάμεων καθορίζει τα παγκόσμια γεγονότα και ρυθμίζει τη ζωή των ανθρώπων. Ολόκληρος ο ορατός κόσμος είναι έργο του Σατανά και γι’ αυτό κυριαρχείται από το κακό. Όπως και οι ανατολικοί πρόδρομοί τους το ίδιο και οι Βογόμιλοι επιδιώκουν μια καθαρά πνευματική θρησκευτικότητα καθώς και αυστηρή ασκητική ζωή. Απορρίπτουν με φανατισμό κάθε εξωτερική λατρεία, κάθε εκκλησιαστική τελετουργία και ολόκληρη τη χριστιανική εκκλησιαστική τάξη. Η επανάσταση των Βογομίλων εναντίον της διοικούσης Εκκλησίας αποτελούσε ταυτόχρονα επανάσταση εναντίον της κοσμικής τάξεως, της οποίας το ισχυρότερο πνευματικό στήριγμα ήταν η Εκκλησία. Η κίνηση των Βογομίλων ήταν έκφραση της διαμαρτυρίας κατά της τάξεως των κυβερνώντων, των ισχυρών και των πλουσίων.

Τελετή μύησης Βογομίλων, που προσιδιάζει μ’ εκείνη των Παυλικιανών.

Η αίρεση των Βογομίλων έριξε βαθειές ρίζες στη Βουλγαρία και ιδιαίτερα στη Μακεδονία, απέκτησε έπειτα πολλούς οπαδούς και έξω από τα σύνορα του τότε βουλγαρικού κράτους και εκδηλώθηκε με διάφορες ονομασίες στο ίδιο το Βυζάντιο, στη Σερβία και προ παντός στη Βοσνία, στην Ιταλία και στη νότια Γαλλία. Οι αιρέσεις των Βογομίλων, όπως οι Babuni, οι Παταρηνοί, οι Καθαροί, οι Albigenses, καθώς και οι μικρασιάτες πρόδρομοί τους, αποτελούν διαφορετικές μορφές μιας και της αυτής μεγάλης κινήσεως, η οποία εξαπλώθηκε από τις οροσειρές της Αρμενίας ως τη νότια Γαλλία και η οποία άνθιζε σποραδικά πότε εδώ και πότε εκεί. Η αίρεση αυτή άνθιζε ιδιαίτερα σε εποχές κρίσεως και ανάγκης, γιατί σε τέτοιες ακριβώς εποχές η βασικά απαισιόδοξη κοσμοθεωρία της, που δεν απορρίπτει μόνο μια ορισμένη τάξη αλλά τον επίγειο κόσμο σαν τέτοιο, βρίσκει πλούσιο έδαφος και εντυπωσιάζει περισσότερο με τη διαμαρτυρία της.

Βογομιλικοί σταυροί ξεριζωμένοι και πεταμένοι στην άκρη του ορθόδοξου νεκροταφείου Παλαιάς Πέλλας. Ένα «πολιτιστικό έγκλημα» για το οποίο δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

Κέλτικος σταυρός σε παλιό νεκροταφείο των Βογομίλων στη Νέα Χαλκηδόνα. Celtic cross in an old cemetery of Bogomillas in Nea Chalkidona
Ο  Georg Ostrogorsky (Гео́ргий Алекса́ндрович Острого́рский, Αγία Πετρούπολη, 19 Ιανουαρίου 1902 – Βελιγράδι, 24 Οκτωβρίου 1976) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ου αιώνα. θεωρείται ως ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων Βυζαντινολόγων του 19ου-20ου αιώνα.

ΟΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ ΤΩΝ ΒΟΓΟΜΙΛΩΝ jpg

Advertisements

Η «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ: Ο Εθνικισμός ως «Σιωπηλό Όπλο» Υποταγής των Μαζών

Η «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ

Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΩΣ «ΣΙΩΠΗΛΟ ΟΠΛΟ» ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο θεσσαλονικη

«Είναι έγκλημα να εκμεταλλευόμαστε τον πατριωτισμό για έργα μίσους».

Εμίλ Ζολά (1840-1902), Γάλλος συγγραφέας

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο θεσσαλονικη

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Κάθε ελληνική κυβέρνηση κρατά στα χέρια της ένα πολύ ισχυρό «Σιωπηλό Όπλο», που μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξαπολύσει κατά του ελληνικού λαού με στόχο τον αποπροσανατολισμό του. Το ίδιο και η εθνολαϊκιστική Δεξιά, που θεωρεί τα “πατριωτικά θέματα” προνομιακό της χώρο. Πρόκειται για το Μακεδονικό Ζήτημα, τη διαμάχη Αθηνών-Σκοπίων γύρω από το όνομα Μακεδονία, που μπορεί εύκολα να ξαναζεσταθεί και να ξανασερβιστεί στον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να τον «ντοπάρει» εθνικιστικά και να τον εξαναγκάσει να υπομείνει διάφορα, μακριά από την ουσία. Άλλωστε ο εθνικισμός είναι γνωστό πως προτείνει ως φάρμακο για τα καθημερινά μας αδιέξοδα τη φυγή προς το όνειρο και το φαντασιακό…

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο θεσσαλονικη

Ζούμε μια επανάληψη: το Μακεδονικό ξαναφουντώνει, το Κυπριακό παραμένει τελματωμένο, οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο συνεχίζονται, η Θεσσαλονίκη παραμένει στο περιθώριο των εξελίξεων, ενώ θα έπρεπε να είναι ήδη η γεωοικονομική πρωτεύουσα των Βαλκανίων, και ο ελληνικός λαός παραμένει στριμωγμένος πάντα στη γωνία, καθώς δεν θυμάται πως, μέσω του εθνολαϊκισμού, η μοίρα του λαού είναι να οδηγείται από ήττα σε ήττα…

Η Ελλάδα, αν και ως χώρα έχει κάνει τα τελευταία χρόνια σημαντικά βήματα προόδου, ξεπερνώντας σταδιακά την πολυετή οικονομική της κρίση με την οικονομική ανάπτυξη να είναι πλέον γεγονός (+1,8% το 2017, +2.6-3% οι προβλέψεις της Ε.Ε. για την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας κατά τα έτη 2018 και 2019) και την αναβάθμιση της γεωπολιτικής της σημασίας σε Ανατολική Μεσόγειο και Βαλκάνια, δεν κατάφερε ωστόσο να ρυμουλκήσει τους ίδιους τους κατοίκους της προς το μέλλον. Οι Έλληνες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, δεν ακολούθησαν την εξέλιξη της χώρας τους. Αντίθετα παλινδρόμησαν στο παρελθόν, βυθίστηκαν στη σύγχυση, παγιδεύτηκαν σε κλειστοφοβικά συμπλέγματα και διαβρώθηκαν από το νέο-εθνικισμό και το συντηρητισμό, σε σημείο ώστε να παραλύσουν και να μην μπορούν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που ανοίγονται μπρος τους. Ενώ η Ελλάδα προχώρησε μπροστά οι Έλληνες άρχισαν να οπισθοδρομούν ολοταχώς…

Ο ελληνικός λαός τείνει να μετασχηματιστεί σε μάζα, σε «ζαλισμένο κοπάδι», που αντιδρά παρορμητικά και συναισθηματικά, χωρίς σκέψη και κρίση. Αυτό άλλωστε επιθυμούν και οι διαχρονικοί διαχειριστές του. Δεν επιθυμούν το «ζαλισμένο κοπάδι» τους (δηλαδή όλοι εμείς) να σκέφτεται ορθολογικά, διότι έτσι θα αντιληφθεί το «στημένο παιχνίδι», θα αντιδράσει συντονισμένα και θα απελευθερωθεί. Θέλουν να το κρατούν υπό έλεγχο, με τη βοήθεια του αποβλακωτικού υπερόπλου που λέγεται τηλεόραση και ελεγχόμενα -γεμάτα fake news- Media, και να το εξαναγκάζουν να συναινεί σε πολιτικές και πρακτικές που στρέφονται εναντίον του! Αυτό είναι που ενδιαφέρει την κυρίαρχη ελίτ: πρέπει το «ζαλισμένο κοπάδι» να ακολουθεί πάντα μια συντεταγμένη πορεία, να εργάζεται σκληρά σε άχαρες και κακοπληρωμένες δουλειές, να πληρώνει φόρους, ασφάλιστρα κι έναν ωκεανό από λογαριασμούς, να πιστεύει σε ανύπαρκτους θεούς, να ψηφίζει ανίκανους πολιτικούς, να στηρίζει ένα ανούσιο σταρ σίστεμ και να καταναλώνει, με ότι λιγοστά χρήματα του έχουν πλέον απομείνει, μέχρι τελικής πτώσης!

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο θεσσαλονικη

Ο ΦΟΒΟΣ ΦΙΛΑΕΙ ΤΑ ΕΡΜΑ…

Βέβαια, ο ανομολόγητος φόβος της κυρίαρχης πλουτοκρατο-διανοητικής ελίτ –μιλάω πάντα για τις δημοκρατικές χώρες, όπως η δική μας– είναι μήπως το «κοπάδι που τα ‘χει χαμένα», σύμφωνα με τη έκφραση του Γουόλτερ Λίπμαν, ξεφύγει από τον έλεγχο αφηνιάσει και να ποδοπατήσει τα πάντα! Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο διεξάγεται μια πολυεπίπεδη επιχείρηση διαχείριση της συμπεριφοράς του κοινού, η οποία κατευθύνεται από μια ειδικευμένη τάξη πολιτικών, επιστημόνων, επιχειρηματιών, διαφημιστών, δημοσιογράφων και διανοουμένων: όλοι μαζί σε μια ανίερη συμμαχία για την υποταγή του κοινού στην κυριαρχία του κράτους και των επιχειρήσεων. Πως όμως επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο; Πως δαμάζεται το «ζαλισμένο κοπάδι» και οδηγείται στην απάθεια και στην υποταγή του στη διαχειριστική ελίτ; Η λύση βρίσκεται στη διαχείριση του φόβου.

Γενικώς όλοι οι άνθρωποι φοβούνται. Φοβούνται σχεδόν τα πάντα. Φοβούνται τον Άλλο, τον εχθρό, το έγκλημα, την αρρώστια, την φτώχεια, τη χρεοκοπία, την ερωτική απογοήτευση. Φοβούνται τη ζωή. Φοβούνται το θάνατο. Φοβούνται τον ίδιο το φόβο! Όσο περισσότερο φοβισμένος είναι ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερο έχει την τάση να αποκτά συντηρητική, δηλαδή ασπρόμαυρη, κοσμοθέαση. Ο φόβος λοιπόν βρίσκεται μέσα στον πυρήνα των Ελλήνων νεοσυντηρητικών και εθνολαϊκιστών. Όπως γράφει χαρακτηριστικά και ο ανατρεπτικός Αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, στο βιβλίο του Που Πάει η Αμερική: «Είναι σαφές ότι υποφέρουν (σ.σ. οι συντηρητικοί Δεξιοί) από μια σπάνια ασθένεια που τους οδηγεί αργά στην παράνοια. Είναι βασικά πολύ, ΠΟΛΥ φοβισμένοι. Είναι φοβισμένοι επειδή, τελικά, ζουν μέσα στην άγνοια. Δεν ξέρουν πολλά για τον κόσμο που υπάρχει έξω από το δικό τους. Δεν έχουν ιδέα πως είναι να είσαι μαύρος ή απελπιστικά φτωχός ή να θέλεις να φιλήσεις κάποιον του φύλου σου. Αυτή η βασική άγνοια τους οδηγεί στην υπερβολική και μόνιμη κατάσταση που αισθάνονται. Ο φόβος γρήγορα εκδηλώνεται σαν μίσος, το οποίο οδηγεί τελικά σ’ ένα πολύ σκοτεινό μέρος…» Με δυό λόγια οι συντηρητικοί ζουν μέσα στην άγνοια και αυτό τους δημιουργεί φόβο, που εκδηλώνεται σε μίσος για τους Άλλους, πράγμα που τους οδηγεί σταδιακά στην παράνοια!

Σχετική εικόνα

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ «ΣΙΩΠΗΛΟ ΟΠΛΟ» ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι μυστικά, αντίθετα είναι γνωστά στην κυρίαρχη ελίτ, που έχει αναπτύξει περίτεχνους και λεπτεπίλεπτους μηχανισμούς για να διαχειρίζεται τις φοβίες μας, με στόχο να κρατιέται το «ζαλισμένο κοπάδι» σε μόνιμο αποπροσανατολισμό, να λειτουργεί παρορμητικά και όχι ορθολογικά, και να μην μπορεί να ξεφύγει από τη συντεταγμένη του πορεία. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Θα έρθω αμέσως στο «ζουμί»: θεωρώ πως η πολύκλαυστη δημοκρατία μας δεν είναι παρά ένας βελούδινος φασισμός, όπου το κράτος εκμεταλλεύεται τη διάχυτη ανασφάλεια των πολιτών, ακροδεξιές πεποιθήσεις συνυφαίνονται με συντηρητικούς οικονομικούς, πολιτικούς και πνευματικούς θεσμούς (π.χ. Εκκλησία) και η κυρίαρχη ελίτ συνεχίζει να ελέγχει τη μάζα διαχειρίζοντας τους φόβους της κι εξαπολύοντας μια σειρά από «Σιωπηλά Όπλα» με στόχο τον αποπροσανατολισμό και την υποταγή της. Η επανάκαμψη του «Μακεδονικού» και η επανεμφάνιση μιας ορδής νέο-Μακεδονομάχων και «τηλεμάρκετινγκ εθνικιστών», που ετοιμάζονται να παρασύρουν το «ζαλισμένο κοπάδι, συγνώμη εννοώ τον ελληνικό λαό, σε μια σειρά συλλαλητήρια, αποτελούν στην ουσία ένα καλοστημένο «Σιωπηλό Όπλο» με στόχο τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων πολιτών από άλλα πιο ουσιαστικά και καυτά προβλήματα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ζήσαμε, ως γνωστόν, μια πρωτοφανή έξαρση του ελληνικού εθνικισμού με επίκεντρο τη χρήση του ονόματος Μακεδονία από μια μικρή και νεότευκτη γειτονική μας χώρα. Ένας εθνικιστικός πυρετός προσέβαλε τότε μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και Ελλήνων της διασποράς, σ’ έναν ακήρυκτο πόλεμο για τη διεκδίκηση συμβόλων και ονομάτων, σημαιών κι ενδόξων προγόνων, ιστορίας και πολιτιστικής ταυτότητας. Τεράστια τμήματα της νεοελληνικής κοινωνίας είχαν τόσο πολύ «ντοπαριστεί» με εθνικισμό, ώστε αρνούνταν να δουν την πραγματικότητα. Αρνούνταν δουν πως η τότε κυβέρνηση της ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χρησιμοποιούσε το Μακεδονικό ως «Σιωπηλό Όπλο» αποπροσανατολισμού του ελληνικού λαού, που έπρεπε να υποστεί αγόγγυστα την επώδυνη φορολογική επέλαση, που μαγειρευόταν στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης της ελληνικής κοινωνίας και της προσαρμογή της στα περιβόητα Κριτήρια του Μάαστριχ.

Με άλλα λόγια οι αγαπητοί μου συμπατριώτες έπρεπε να ξεχάσουν το γεγονός ότι ήταν αναπόφευκτο να «σφίξουν το ζωνάρι», να εργάζονται περισσότερο και να αμείβονται λιγότερο, καθώς και να πληρώνουν περισσότερους φόρους. Τι σημασία είχαν όλα αυτά μπροστά στον κίνδυνο να μας αρπάξουν οι Γυφτοσκοπιανοί το «ιερό» όνομα Μακεδονία, που αποτελούσε αναπαλλοτρίωτο «κτήμα ες αεί» του Ελληνισμού; Μπορεί τα μικροσκοπικά Σκόπια, χωρίς καθόλου στρατό και με ισχνή οικονομία, να μην αποτελούσαν καμιά απειλή κατά της χώρας μας –σε αντίθεση με την Τουρκία, απέναντι στην οποία κάνουμε διαρκώς την «πάπια»–, ωστόσο απειλούσαν να μας κλέψουν τα «ιερά και όσια» του γένους μας, δηλαδή το εθνικιστικό φαντασιακό μας. Παρά τις τεράστιες κινητοποιήσεις και την όλη φασαρία που δημιουργήσαμε διεθνώς δεν κατορθώσαμε η γειτονική μας χώρα να μην αναγνωριστεί από 150 χώρες (η 102η ήταν οι ΗΠΑ). Αυτό που κατορθώσαμε ήταν να αυτοδυσφημιστούμε ως «παρανοϊκοί» και αναξιόπιστοι γείτονες και να γίνουμε το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Σήμερα, 25 χρόνια αργότερα, το πάθημα φαίνεται πως δεν έχει γίνει μάθημα κι έχει εμφανιστεί μια τάση αναβίωσης της «μακεδονικής παράνοιας» κι ο λαός-«ζαλισμένο κοπάδι» φαίνεται να τσιμπάει!

Σχετική εικόνα

Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ «BRAND NAME»

Ορισμένοι δεν εννοούν να καταλάβουν πως η ψυχή μας και το Είναι μας δεν έχει όνομα, γιατί, αν είχε, θα ήταν «Brand Name» κι εμπόρευμα. Κι επειδή ο λαός έχει την τάση να ξεχνάει ριψοκινδυνεύω την πρόβλεψη πως το «Μακεδονικό» μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί από ορισμένους πατριδοκάπηλους αλλά, κυρίως, από την κυρίαρχη ελίτ, τους κυβερνώντες και την αντιπολίτευση, ως «Σιωπηλό Όπλο» αποπροσανατολισμού του ελληνικού λαού από τα πραγματικά του προβλήματα.

Η συνταγή είναι απλή: Παίρνεις έναν δευτερεύον και τριτεύον ζήτημα (λ.χ. το Μακεδονικό), το καθιστάς, με τη βοήθεια των πανίσχυρων Media και των fake news, πρωτεύον ζήτημα κι ενώ ο αποπροσανατολισμένος λαός ασχολείται μ’ αυτό, εσύ κερδίζεις χρόνο κι έχεις όλα τα περιθώρια να ελιχθείς και να επιβάλεις «στα μουλωχτά» την αντιλαϊκή σου πολιτική γύρω από τα καυτά προβλήματα που απειλούν τον τόπο… Δεν είναι τίποτε το πρωτότυπο. Το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο και πολύ φοβάμαι πως θα το ξαναδούμε…

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο θεσσαλονικη

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας, αναλυτής δημοσιογράφος και δημιουργός του Ζενίθ (www.zenithmag.wordpress.com).

ΜΑΚΕΔΟΝΙKΗ ΔΙΑΜΑΧΗ: Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΓΔΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ;

Αποτέλεσμα εικόνας για kiro Gligorov

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Έπειτα από μια 25ετία ατελέσφορης διαμάχης Αθηνών-Σκοπίων για το όνομα «Μακεδονία», αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα η προοπτική της τελικής λύσης. Καθώς οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν βελτιωθεί σημαντικά τον τελευταίο χρόνο, όλοι δείχνουν όλο και πιο διατεθειμένοι να απομακρύνουν το τελευταίο «αγκάθι» που εμποδίζει την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων: το Ονοματολογικό. Όμως το πρόβλημα της ονομασίας συνεχίζει να είναι περίπλοκο και να προκαλεί ποικίλα συναισθηματικά αντανακλαστικά και στις δύο πλευρές. Αν τελικά επικρατήσουν ο πολιτικός ρεαλισμός, ο αμοιβαίος συμβιβασμός και τα κοινά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα μια αμοιβαία αποδεκτή λύση θα έρθει σύντομα.

Στη Νέα Υόρκη την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου το 2018 ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ για το ζήτημα, Μάθιου Νίμιτς κετέθεσε πέντε υποψήφια ονόματα στους διαπραγματευτές Ελλάδος και ΠΓΔΜ:

Republika Nova Makedonija (Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας)

Republika Severna Makedonija (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας)

Republika Gorna Makedonija (Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας)

Republika Vardarska Makedonija (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη)

Republika Makedonija (Skopje) [Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια).

Η σύντομη γραφή των ονομάτων προτείνεται αντιστοίχως να είναι Nova Makedonija, Severna Makedonija, Gorna Makedonija, Vardarska Makedonija και Makedonija (Skopje). Η χρήση του ονόματος πρέπει να είναι erga omnes, δηλαδή θα ισχύει διεθνώς τόσο σε διεθνείς οργανισμούς όσο και για τις διμερείς σχέσεις της χώρας. 

Προτού ωστόσο διαφανεί ποια θα είναι η τελική κατάληξη των διαπραγματεύσεων και ποιο θα είναι πιθανότερο υποψήφιο όνομα για την ονομασία της γειτονικής μας χώρας, είναι σκόπιμο να κάνουμε μια απαραίτητη ιστορική αναδρομή και ανακεφαλαίωση της περιπέτειας του λεγόμενου «Μακεδονικού ζητήματος» από την εμφάνιση του ως σήμερα καθώς και της διένεξης Αθηνών-Σκοπίων γύρω από το όνομα Μακεδονία και όχι μόνόν…

Σχετική εικόνα

Έχουν περάσει 27 χρόνια από την έναρξη της διαδικασίας αιματηρής διάλυσης και κατακερματισμού της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (SFRJ) και το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους της ΠΓΔΜακεδονίας συνεχίζει ν’ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την ανάδειξη της Ελλάδας σε υπολογίσιμη περιφερειακή δύναμη στα Βαλκάνια. Από τη στιγμή που τα Σκόπια κήρυξαν την ανεξαρτησία τους, η Αθήνα, ενώ θα έπρεπε να αισθάνεται ικανοποιημένη από το νέο γεωπολιτικό πλουραλισμό των Βαλκανίων που ολοφάνερα την ευνοούσε, αντέδρασε αμήχανα, σχεδόν σπασμωδικά, προβάλλοντας μια έντονα εχθρική στάση απέναντι στον μικρό και νεότευκτο γείτονα της, που έδειχνε να την αψηφεί. Αιτία ήταν το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, που τα Σκόπια επέλεξαν για να δώσουν στο νέο τους κράτος.

Σχετική εικόνα

Από το «Ρούμ Μιλετί» στα εδαφικά έθνη: Η περίπτωση της Μακεδονίας

Για την ελληνική πλευρά το όνομα Μακεδονία συνδέονταν άρρηκτα με την ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα με την ένδοξη εποποιία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αποτελώντας έτσι αναπαλλοτρίωτο «κτήμα ες αεί» του Ελληνισμού. Μια χώρα διεθνώς αναγνωρισμένη με το όνομα «Μακεδονία» θα αποτελούσε απειλή όχι μόνον για την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του ελληνικού έθνους, αλλά και για την εδαφική ακεραιότητα της βόρειας Ελλάδας, το μεγαλύτερο τμημα της οποίας ονομάζεται επίσης Μακεδονία. Πόσο μάλιστα όταν αυτή η χώρα χρησιμοποιούσε σύμβολα και χάρτες, που καλλιεργούσαν διεκδικήσεις ελληνικών εδαφών.

Για τους κατοίκους όμως της γειτονικής μας χώρας το όνομα Μακεδονία αποτελούσε το μόνο ασφαλή αυτοπροσδιορισμό που επέτρεπε σ’ αυτό το νεόκοπο βαλκανικό έθνος να οικοδομήσει μια ανεξάρτητη εθνική ταυτότητα, μακριά από τις αφομοιωτικές επιρροές των Βουλγάρων και των Σέρβων. Χρησιμοποιήθηκε έντεχνα, ώστε να μεταγραφεί η ιστορία της περιοχής προς την κατεύθυνση νομιμοποίησης του λεγόμενου «μακεδονικού λαού», που μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα αποτελούσε αντικείμενο διεκδίκησης τριών ανταγωνιστικών μεταξύ τους βαλκανικών εθνικισμών. Πριν από έναν αιώνα οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας θεωρούνταν από τους Βούλγαρους «Βούλγαροι της δύσης», από τους Σέρβους «Σέρβοι του νότου» και από τους Έλληνες «εκσλαβισμένοι Έλληνες».

Στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας διαμοιράστηκε ανάμεσα στα νικηφόρα βαλκανικά κράτη, με τη χώρα μας να παίρνει τη «μερίδα του λέοντος»: το 51% του συνολικού εδάφους. Όταν απελευθερώθηκε η ελληνική Μακεδονία και πριν λάβει χώρα η ελληνοτουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923 που άλλαξε μια για πάντα το εθνογραφικό τοπίο στη βόρεια Ελλάδα, ο πληθυσμός της περιοχής αποτελούνταν κατά 43% από Eλληνoρθόδοξους, 40% από μουσουλμάνους, 10% από Βούλγαρους Εξαρχικούς και 7% διάφορους (Αγγελόπουλος 1979). Βέβαια, οι ελληνικές απογραφές δεν λάμβαναν υπόψιν τους τη μητρική γλώσσα και την εθνοτική καταγωγή αυτών των πληθυσμών, αλλά τη σχέση τους με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την ελληνική εκπαίδευση και, κυρίως, την ελληνική εθνική συνείδηση. Και πολύ καλά έκαναν. Μέχρι το 1912 στο χώρο της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί κυριαρχούσαν στα νότια και οι σλαβόφωνοι στα βόρεια. Ο Ελληνισμός όμως διέθετε ισχυρά ερείσματα στα αστικά κέντρα ολόκληρης της Μακεδονίας, εξ αιτίας των εμπορικών και εκπαιδευτικών του δικτύων και χάρη στην εξελληνιστική πολιτική του Πατριαρχείου που παρά τις αντιξοότητες και τα εμπόδια συνεχίζονταν.

Σχετική εικόνα

Αξιοσημείωτο είναι πως μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, απουσία ανάπτυξης οποιασδήποτε εθνικής ιδεολογίας, όλοι οι ορθόδοξοι κάτοικοι των Βαλκανίων αποκαλούνταν από τις Οθωμανικές αρχές «Ρουμ» (δηλαδή Ρωμιοί), επειδή άνηκαν στο Ρουμ Μιλετί (στους πιστούς του Πατριαρχείου). Την ίδια περίοδο όλοι οι έμποροι και οι μορφωμένοι κάτοικοι των βόρειων Βαλκανίων, ανεξαρτήτου εθνοτικής καταγωγής και γλώσσας, αποκαλούνταν «Έλληνες». Ακόμη και τον 19ο αιώνα σχεδόν κάθε έμπορας των Βαλκανίων αποκαλούνταν Γκρκ, δηλαδή «Έλληνας», γεγονός που, όπως σωστά επισημαίνει και ο Έλληνας γεωπολιτικός Γεώργιος Πρεβελάκης, συνδέει τη συλλογική ταυτότητα του μεταγενέστερου νεωτερικού έθνους με την επαγγελματική εξειδίκευση, την οικονομική δραστηριότητα στις πόλεις και γενικώς την προσαρμογή στο περιβάλλον. Αντίστοιχα με τους «εμπόρους Έλληνες», όλοι οι αγρότες των κεντρικών και βόρειων Βαλκανίων αποκαλούνταν «Σλάβοι» –μάλιστα οι χωρικοί των Βαλκανίων αποκαλούνταν αδιακρίτως «Βούλγαροι»– και όλοι οι νομάδες βοσκοί της χερσονήσου μας «Βλάχοι».

Η επέλαση του εθνικισμού τον 19ο αιώνα και η συγκρότηση των πρώτων εθνικών κρατών στα Βαλκάνια κλόνισε αυτές της συλλογικές ταυτότητες προς όφελος της δημιουργίας των εδαφικών εθνών, που τελικά κυριάρχησαν. Από τη μια άκρη των Βαλκανίων ως την άλλη οι διανοούμενοι άρχισαν να οικοδομούν ξεχωριστές εθνικές ταυτότητες βασισμένες κυρίως στη γλώσσα και στην κοινή ιστορία. Αυτές οι εθνικιστικές ιδεολογίες γρήγορα εξαπλώθηκαν και δεν άργησαν να προσβάλουν και τους σλαβόφωνους κατοίκους της Μακεδονίας, που μέχρι τότε βρισκόντουσαν σε μια «γκρίζα ζώνη», μετέωροι και διεκδικούμενοι από τους άλλους βαλκανικούς εθνικισμούς, που ορέγονταν την εξέχουσα γεωπολιτική θέση της Μακεδονίας: «Όποιος ελέγχει τη Μακεδονία κρατά τα κλειδιά της Βαλκανικής» (Γιόβαν Τσβίιτς, Σέρβος εθνολόγος).

Αποτέλεσμα εικόνας για macedonia ethnic map 1900

Η κατασκευή της «μακεδονικής» ταυτότητας

Η κατασκευή της λεγόμενης «μακεδονικής» εθνικής ταυτότητας ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και αποκρυσταλλώθηκε την τιτοϊκή περίοδο με την ίδρυση της Ομόσπονδης Δημοκρατίας της «Μακεδονίας». Επειδή οι Σλάβοι κάτοικοι της κεντρικής και βόρειας Μακεδονίας συνδέονταν γλωσσικά και πολιτιστικά με τους Βούλγαρους, έπρεπε να βρεθεί ένα ισχυρό στοιχείο διαφοροποίησης, πάνω στο οποίο θα οικοδομούνταν μια ανεξάρτητη ταυτότητα. Και το στοιχείο αυτό επιλέχθηκε να είναι η σύνδεση αυτού του λαού όχι μόνον με το γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας, αλλά και με την προ-σλαβική ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας.

Επρόκειτο για μια περίπλοκη επιχείρηση, για την οποία έπρεπε να επιστρατευτούν οι επιλεκτικές γνώσεις των ιστορικών, διαγράφοντας μεγάλα τμήματα της ιστορίας της Μακεδονίας και κατασκευάζοντας επιμελώς ορισμένα άλλα. Έτσι, η εθνογένεση των νέων «Μακεδόνων» όχι μόνον ανάχθηκε στην εποχή της εγκατάστασης των Σλάβων στα Βαλκάνια (5ος-7ος μ.Χ. αιώνας), αλλά πήγε ακόμη πιο πριν, στους αρχαίους Θράκες, τμήμα των οποίων υποστήριζαν πως αποτελούσαν και οι αρχαίοι Μακεδόνες. Μια ολόκληρη βαλκανική μυθολογία επινοήθηκε από την αρχή για να δικαιολογήσει την ύπαρξη ενός ακόμη «έθνους» κι ενός νέου κράτους στα πλαίσια της ομόσπονδης σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας. Το όλο σχέδιο της κατασκευής της ιστορίας του λεγόμενου «μακεδονικού έθνους» σχεδιάστηκε και υποστηρίχτηκε από το τιτοϊκό καθεστώς της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ως ένα όχημα προώθησης των αλυτρωτικών ή μεγαλογιουγκοσλαβικών βλέψεων σε βάρος των γειτονικών βαλκανικών κρατών και συγκεκριμένα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, στις οποίες υποστήριζαν πως διαβιούσαν μεγάλοι πληθυσμοί αλύτρωτων «Μακεδόνων».

Δεν ήταν όμως μόνον ο Τίτο που βοήθησε στην κατασκευή του «μακεδονικού έθνους». Πρέπει να σημειωθεί πως στις αρχές του 20ου αιώνα τόσο οι Έλληνες, όσο και οι Σέρβοι, υποστήριζαν με διάφορους τρόπους την ύπαρξη ξεχωριστής εθνικής ταυτότητας για τους Σλάβους της Μακεδονίας, προκειμένου να αποτρέψουν την ενσωμάτωση τους στο δυναμικά ανερχόμενο βουλγαρικό έθνος, με το οποίο συνδέονταν γλωσσικά και ιστορικά. Προς αυτή την κατεύθυνση οι Έλληνες δημοσίευαν στις αρχές του 20ου αιώνα προπαγανδιστικά έντυπα με ελληνικό αλφάβητο αλλά στη «σλαβομακεδονική διάλεκτο», υποστηρίζοντας πως οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της περιοχής δεν ήταν Βούλγαροι, δηλαδή δεν ήταν Σλάβοι, αλλά απόγονοι των ένδοξων αρχαίων Μακεδόνων!

atanas_the_macedonian_1845_0

Σε χάρτες μάλιστα που εξέδωσε το 1918 η κυβέρνηση Βενιζέλου αρκετές βόρειες περιοχές της ελληνικής Μακεδονίας φέρονται να κατοικούνται από «Macedonian Slavs». Το αστείο στην υπόθεση ότι μεταξύ 1918-1926 το ελληνικό κράτος άλλαξε τρεις φορές την επίσημη ονομασία των σλαβόφωνων μειονοτικών της Μακεδονίας! Ενώ το 1918 τους αποκαλούσαν «Μακεδόνες Σλάβους», το 1924, με το πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ, τους αναγνώρισαν ως βουλγαρική μειονότητα και το 1926, ο Θ. Πάγκαλος συμφώνησε με το Βελιγράδι να αναγνωρίσει τη μειονότητα ως… σερβική!

ABECEDAR 1925

Οι Σέρβοι από την πλευρά τους, προσπαθώντας να αποκτήσουν ερείσματα στην εθνολογική διεκδίκηση της Μακεδονίας, υποστήριζαν πως οι Σλάβοι αυτής της περιοχής ήταν μια «μεταβατική ομάδα» ανάμεσα σε Σέρβους και Βούλγαρους. Μάλιστα, ο περίφημος Σέρβος εθνολόγος Γιόβαν Τσβίιτς ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε χάρτη, όπου απεικονίζονταν ως ξεχωριστή εθνοτική ομάδα με το ουδέτερο όνομα «Μακεδονοσλάβοι».

Στη διάρκεια του μεσοπολέμου οι «Μακεδονοσλάβοι» του Γιουγκοσλαβικού βασιλείου, παρά την εκσερβιστική πολιτική του Βελιγραδίου, ανέπτυξαν ακόμη περισσότερο την ξεχωριστή εθνική τους ταυτότητα σε σημείο ώστε να είναι αδύνατον να ταυτιστούν πλέον με τους Σέρβους ή τους Βουλγάρους.

Σχετική εικόνα

Αργότερα το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας, με παρέμβαση του ίδιου του Τίτο, αναγνώρισε πως είχε σημαντικούς πολιτικούς λόγους να διακηρύξει την ύπαρξη των «Μακεδόνων» ως ξεχωριστό έθνος και να τους χρησιμοποιήσει ως συστατικό στοιχείο για την οικοδόμηση της ομόσπονδης σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας. Με την κίνηση αυτή ο πραγματιστής Τίτο πετύχαινε πολλά. Εμπόδιζε τους Σέρβους να απορροφήσουν την περιοχή. Προσέφερε άλλοθι στους βουλγαρίζοντες πληθυσμούς της Γιουγκοσλάβικης Μακεδονίας, που είχαν σε μεγάλο βαθμό δεχθεί τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής ως «απελευθερωτές». Τους νομιμοποιούσε αναβαπτίζοντας τους σε «Μακεδόνες», κερδίζοντας μ΄ αυτό τον τρόπο την αφοσίωση τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για TITO in macedonia

Για να το πετύχει όμως αυτό έπρεπε πρώτα να εξαλείψει κάθε αίσθημα βουλγαρικής εθνικής συνείδησης των κατοίκων της περιοχής, που ήταν ακόμη αρκετά διαδεδομένο. Ανομολόγητος βέβαια στόχος της Τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας ήταν να χρησιμοποιήσει την ύπαρξη του νεόκοπου «μακεδονικού έθνους» ως μηχανισμού επέκτασης του γιουγκοσλαβικού ελέγχου στη Βουλγαρία και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου υποτίθεται πως ζούσαν σημαντικοί πληθυσμοί «αλύτρωτων Μακεδόνων». Και θα το πετύχαινε αν η έκβαση του ελληνικού Εμφύλιου Πόλεμου (1944-1949) ήταν διαφορετική…

Αποτέλεσμα εικόνας για SFRJ map

Η διαμάχη Αθήνας-Σκοπίων: το νέο «Μακεδονικό Ζήτημα»

Στα 47 χρόνια (1944-1991) της ύπαρξης του στα πλαίσια της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (SFRJ) το ομόσπονδο κρατίδιο των Σκοπίων υπάκουε γενικώς στην πολιτική του Βελιγραδίου, που κατέπνιγε τους επιμέρους εθνικισμούς. Δεν ασκούσε αυτόνομη πολιτική αλυτρωτισμού και δεν υποστήριζε φανερά τουλάχιστον τις σλαβομακεδονικές οργανώσεις της διασποράς. Στα πλαίσια της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας ο σλαβομακεδονικός αλυτρωτισμός χρησιμοποιούνταν κατά διαστήματα και όχι συστηματικά ως μέσο πίεσης κατά της Ελλάδας με στόχο την εξασφάλιση διευκολύνσεων στο σημαντικό για τη βαλκανική ενδοχώρα λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Όλη αυτή την περίοδο οι Σλάβοι κάτοικοι της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας πέτυχαν αρκετά. Κατάφεραν να αναγνωριστούν ως ξεχωριστός λαός και «έθνος», να αναγνωριστεί η γλώσσα τους, ακόμη και η αυτονομία της λεγόμενης «μακεδονικής» εκκλησίας. Κατάφεραν να στήσουν έναν προπαγανδιστικό μηχανισμό, που διακήρυττε διεθνώς πως αυτοί ήταν οι «πραγματικοί Μακεδόνες» και πως οι Έλληνες κατείχαν εδάφη τους και καταπίεζαν μια πολυάριθμη μειονότητα τους, τους «Αιγαιάτες Μακεδόνες», που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους ανέρχονταν στις 200.000-300.000! Κατάφεραν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους διεθνώς σε σημείο ώστε το όνομα Μακεδονία να ταυτίζεται από τρίτους με τα Σκόπια και όχι με τη Θεσσαλονίκη.

Αποτέλεσμα εικόνας για macedonian nationalism

Μέσα σ’ αυτά τα 47 χρόνια μεγάλωσαν δύο γενιές Σλάβων των Σκοπίων πιστεύοντας πως είναι «Μακεδόνες» και τίποτε άλλο. Η εμβρυακή εθνική ταυτότητα των «Μακεδόνων», που έφερε στο φως ο Τίτο, είχε πλέον ενηλικιωθεί και παγιωθεί. Όταν μια μέρα το ελληνικό κράτος «ξύπνησε» και προσπάθησε να αντιδράσει π.χ. μετονομάζοντας το 1988 το Υπουργείο Βορείου Ελλάδος σε «Μακεδονίας-Θράκης» ή βαπτίζοντας το διεθνές αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης σε «Αεροδρόμιο Μακεδονία», ήταν πλέον αργά. Οι κάτοικοι της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας σχεδόν μονοπωλούσαν διεθνώς το όνομα Μακεδονία.

Όταν στις 17 Σεπτεμβρίου του 1991 η βουλή των Σκοπίων ανακήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας, αποτέλεσμα της αποσύνθεσης της Γιουγκοσλαβίας, με το συνταγματικό όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», η Ελλάδα και η ελληνική κοινή γνώμη παρακολουθούσε αμήχανη και μουδιασμένη τις εξελίξεις. Το όνομα της χώρας, οι αναφορές στο νεόκοπο σύνταγμα της για «τμήματα του ‘’μακεδονικού λαού’’ που ζουν ως εθνικές μειονότητες στις γειτονικές χώρες», η υιοθέτηση του δεκαεξάκτινου αστέρα της Βεργίνας ως σημαίας του κράτους, η έκδοση γραμματοσήμων με το Λευκό Πύργο και η δημοσίευση χαρτών της «Ενιαίας Μακεδονίας» με την ελληνική Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη ως φυσική «πρωτεύουσα» της, εξόργισαν, όπως ήταν αναμενόμενο, την ελληνική πλευρά. Η ελληνο-«μακεδονική» διαμάχη είχε πλέον ξεσπάσει.

Αποτέλεσμα εικόνας για macedonian nationalism

Στις εθνικιστικές προκλήσεις των Σκοπίων οι ελληνικές αντιδράσεις ήρθαν καθυστερημένα ήταν σπασμωδικές, υπερβολικές και συχνά παράλογες, όπως π.χ. η πρόταση να μετονομαστεί η χώρα μας σε «Ελλάδα-Μακεδονία» ή η πρόταση κάποιων βουλευτών της ΝΔ για άμεση μεταφορά της πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη! Διαδηλώσεις κατά της πολιτικής των Σκοπίων πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες ελληνικές πόλεις, με τη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων. Νομίσματα κόπηκαν με το Αστέρι της Βεργίνας και την κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το ελληνικό κράτος τύπωσε και μοίρασε εκατομμύρια έντυπα και αυτοκόλλητα με το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι Ελληνική». Ομογενειακές οργανώσεις του εξωτερικού κινητοποιήθηκαν για να πείσουν τις κυβερνήσεις των χωρών τους να μην αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία. Η Ελλάδα εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη στην ιστορία της διεθνή διαφημιστική εκστρατεία προκειμένου να πείσει τον υπόλοιπο κόσμο να μην αναγνωρίσει το νεοσύστατο γειτονικό κράτος με το συνταγματικό του όνομα, προβάλλοντας επιχειρήματα ότι το όνομα Μακεδονία και ό,τι σχετίζεται μ’ αυτό άνηκαν αποκλειστικά στην Ελλάδα και στον Ελληνισμό.

Παρά την τεράστια και πρωτοφανή διαφημιστική της εκστρατεία η Ελλάδα δεν πέτυχε παρά πενιχρά αποτελέσματα. Ελάχιστες κυβερνήσεις αρνήθηκαν ν’ αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα, ενώ μέχρι το 2015 σχεδόν 140 χώρες (ανάμεσα τους ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Μ. Βρετανία, Γερμανία κλπ.) αναγνώρισαν τη χώρα με το συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» δείχνοντας απροθυμία να ασπαστούν τους ελληνικούς φόβους σχετικά με την ‘επεκτατικότητα» του γειτονικού κρατιδίου. Αντίθετα πολλοί άρχισαν να μιλούν για «παραλογισμό» των Ελλήνων και για πιθανή εμπλοκή της χώρας μας στους γιουγκοσλαβικούς πολέμους που φούντωναν. Στα μάτια των ξένων αναλυτών η Ελλάδα, με την υπερβολική στάση της στο ζήτημα των Σκοπίων, καθίστατο αυτομάτως τμήμα του «βαλκανικού προβλήματος». Πολλοί μάλιστα συνιστούσαν στην ελληνική πλευρά «ψυχραιμία», υποστηρίζοντας πως το όνομα Μακεδονία δεν συνδέονταν απαραίτητα με εδαφικές βλέψεις. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Μητσοτάκης Σαμαρας Γκλιγκόροφ

Ο κύκλος των χαμένων ευκαιριών

Εκνευρισμένη από την αδιάλλακτη στάση των Σκοπιών και αντιλαμβανόμενη τον κίνδυνο να απομονωθεί και να χάσει την αξιοπιστία της, η Αθήνα αποφάσισε να μεταφέρει τη διένεξη της με τα Σκόπια σε επίπεδο ΟΗΕ και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το «όπλο» της σ’ αυτή την περίπτωση ήταν το βέτο. Τα υπόλοιπα 11 μέλη της ΕΕ δεν αρνήθηκαν στην Ελλάδα τη νόμιμη διεκδίκηση ενός εθνικού της συμφέροντος. Για να μη δυσαρεστήσουν λοιπόν τη χώρα μας επέδειξαν την περιβόητη «κοινοτική αλληλεγγύη» μη αναγνωρίζοντας τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα –ουσιαστικά όμως αποδέχονταν το όνομα Μακεδονία στις διμερείς τους σχέσεις με τα Σκόπια– αλλά συνέστησαν στις δύο πλευρές να δείξουν μετριοπάθεια και να διαπραγματευτούν μια κοινά αποδεκτή λύση. Αξιωματούχοι μάλιστα της ΕΕ προθυμοποιήθηκαν να μεσολαβήσουν για την εξεύρεση προτάσεων και λύσεων που θα ικανοποιούσαν και τις δύο πλευρές, ώστε να σταματήσει αυτή η «άνευ ουσίας» διένεξη που απειλούσε με αποσταθεροποίηση τα κεντρικά Βαλκάνια.

Στις 16 Δεκεμβρίου του 1991 η Ελλάδα πέτυχε στις Βρυξέλλες τη δέσμευση των υπολοίπων χωρών της ΕΕ να μην αναγνωρίσουν την αποσχισθείσα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, προτού εξασφαλιστούν εγγυήσεις ότι δεν τρέφει εδαφικές διεκδικήσεις ούτε κι ασκεί εχθρική προπαγάνδα κατά της Ελλάδας. Για την τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη επρόκειτο για ελληνικό «θρίαμβο». Υπήρχαν όμως και «κεραυνοί» από την πλευρά της Ευρώπης. Στις 11/1/1992 η επιτροπή Μπανταντέρ από το Παρίσι αποφάνθηκε πως «η χρήση του ονόματος ‘’Μακεδονία’’ δεν θα μπορούσε να συνεπάγεται εδαφική διεκδίκηση έναντι άλλου κράτους», ανοίγοντας έτσι το δρόμο για έμμεση αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με το συνταγματικό του όνομα.

Η Ελλάδα απάντησε με μαζική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη τις 14 Φεβρουάριου του 1992, εικόνες της οποίας μεταδόθηκαν από όλα τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων. Τρεις μέρες αργότερα στη Λισσαβόνα οι Υπουργοί Εξωτερικών της Ολλανδίας και της Δανίας πίεσαν την Ελλάδα για αναγνώριση της ΠΓΔΜ. Η στάση τους ώθησε τον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά να ανεχθεί το μποϊκοτάζ εναντίον ολλανδικών και δανέζικων προϊόντων, που προωθούσαν τότε τα ελληνικά ΜΜΕ. Ο κίνδυνος του εμπορικού πολέμου, των κυρώσεων και της απομόνωσης της Ελλάδας μέσα στην ΕΕ ήταν πλέον ορατός. Αξιωματούχοι της ΕΕ αποφάσισαν να μεσολαβήσουν.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μητσοτάκης Σαμαρας Γκλιγκόροφ

Την 1η Απριλίου του 1992 ο προεδρεύον της ΕΕ Υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας Α. Ντ. Πινέιρο κατέθεσε στον Α. Σαμαρά προτάσεις για τη ρύθμιση του προβλήματος με τα Σκόπια. Οι προτάσεις αυτές, γνωστές και ως «πακέτο Πινέιρο», περιλάμβαναν σχέδια για μια «Συνθήκη επιβεβαίωσης των συνόρων», αποκήρυξη εδαφικών βλέψεων και προπαγάνδας εκ μέρους των Σκοπίων και πρόταση για την ονομασία «Νέα Μακεδονία». Αν και οι προτάσεις αυτές ήταν ευνοϊκές για την ουσία των ελληνικών θέσεων, δεν έγιναν αποδεκτές από την ελληνική κυβέρνηση που είχε επιλέξει τη λεγόμενη «γραμμή Σαμαρά», δηλαδή την αδιάλλακτη εθνικιστική στάση, που αρνούνταν αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγά του. Η ελληνική πλευρά πρότεινε διάφορες ονομασίες για το κράτος των Σκοπίων όπως «Δαρδανία», «Παιονία», «Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία», «Νοτιοσλαβία», «Μακεδονική Δημοκρατία των Σκοπίων», «Δημοκρατία των Σκοπίων» κ.α. Η κυβέρνηση των Σκοπίων δεν δέχθηκε να συζητήσει καμιά από αυτές τις προτάσεις θεωρώντας τες γελοίες και απαράδεκτες. Τα τρίτα μέρη από την άλλη, που επιθυμούσαν διευθέτηση του προβλήματος με αμοιβαίες υποχωρήσεις, πρότειναν στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές ονόματα όπως «Νέα Μακεδονία», «Βόρεια Μακεδονία», «Άνω Μακεδονία» και «Μακεδονία του βαρδάρη». Όμως, όπως αναφέραμε η θέση της Ελλάδας ήταν να μην δεχθεί ονομασία των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία ή παράγωγα του. Το χάσμα των δύο πλευρών ήταν αγεφύρωτο.

Στις 14 Ιουνίου του 1992, κι ενώ οι άλλες χώρες της ΕΕ με πρώτες τη Γερμανία και τη Μ. Βρετανία είχαν ήδη προχωρήσει σε μονομερή αναγνώριση των Σκοπίων, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρότεινε στους ομολόγους του τη φόρμουλα της «διπλής ονομασίας» των Σκοπίων: ένα «ουδέτερο» επίσημο διεθνές όνομα, που δεν θα θίγει τις ελληνικές θέσεις και στο εσωτερικό, αποκλειστικά για «εγχώρια» χρήση, το όνομα «Μακεδονία». Η πρόταση αυτή, που παρουσιάστηκε ως συμβιβαστική από τον ελληνικό τύπο, έδινε το δικαίωμα στους κατοίκους των Σκοπίων να αποκαλούνται «Μακεδόνες» αλλά μόνον στο εσωτερικό της χώρας τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για kiro Gligorov

Ένα χρόνο αργότερα η κυβέρνηση του Κίρο Γκλιγκόροφ αντιπρότεινε το δικό της σχέδιο «διπλής ονομασίας»: Η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε όνομα επιθυμούσε αναφερόμενη στα Σκόπια, όμως η διεθνής κοινότητα θα την αποκαλούσε με το συνταγματικό της όνομα. Σε συνέντευξη (22/1/2002), που έδωσε ο τέως πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ (1917-2012), ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της προεδρίας του δεν υπήρξε ποτέ πρόταση στον ίδιο εκ μέρους της Ελλάδας αναφορικά με το όνομα: «Όταν εμείς προτείναμε τη χρήση διπλής ονομασίας, διότι δεν μπορούμε να επιβάλλουμε στην Ελλάδα να μας αποκαλεί όπως εμείς θέλουμε, ο τότε εκπρόσωπός της είπε ότι πρέπει να συνεννοηθεί με την κυβέρνηση. Στην επόμενη συνάντηση είπε ότι η Ελλάδα επιθυμεί γραπτή πρόταση. Δώσαμε και γραπτή πρόταση αλλά απάντηση δεν πήραμε».

To όνομα μας είναι η ψυχή μας, υποστήριζαν τότε οι λεγόμενοι «Μακεδόνες», που δεν ήθελαν να κάνουν την παραμικρή υποχώρηση στο ζήτημα του ονόματος. «Χάνοντας αυτό το όνομα, χάνουμε την ταυτότητα μας… Αν παραμείνουμε δίχως όνομα θα αναζωπυρωθούν οι παλιές διενέξεις και οι παλιές ορέξεις…», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρώην Πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόροφ. Για να αμβλύνει ωστόσο τις ελληνικές αντιδράσεις ο ίδιος είχε δηλώσει ότι «είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε σε αυτή την περιοχή τον 6ο αιώνα… δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων».

Στη σύνοδο κορυφής πάντως της Λισσαβόνας (26-27/6/1992) η Ελλάδα, έχοντας άρει προηγουμένως το βέτο για τη χρηματοδότηση της Τουρκίας με πόρους της ΕΕ, εξασφάλισε μια ευνοϊκή γι’ αυτήν απόφαση: ΄το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να αναγνωρίσει τα Σκόπια με μια ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». Η κυβέρνηση καυχιόταν για «εθνική επιτυχία», ενώ το ΠΑΣΟΚ την κατηγόρησε για «μειοδοσία». Στα Σκόπια ξέσπασε κυβερνητική κρίση και η Βουλή της χώρας ψήφισε διακήρυξη που απέρριπτε ως απαράδεκτη την απόφαση της Λισσαβόνας. Στις αρχές Ιουλίου παρεμβαίνει και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ζητώντας να αναιρεθεί η απόφαση της Λισσαβόνας. Ενθαρρυμένος ο πρόεδρος Γκλιγκόροφ ζητεί στις 30/7/1992 με επιστολή του στον γ.γ. του ΟΗΕ άμεση ένταξη της χώρας του με το όνομα «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Και στις 11 Αυγούστου του 1992 η Βουλή των Σκοπίων προβαίνει σε μια προκλητική κίνηση αποφασίζοντας να υιοθετήσει το Αστέρι της Βεργίνας ως εθνόσημο και σημαία της χώρας.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αστερι Βεργίνας Σκόπια

Η Ελλάδα αντέδρασε με κήρυξη εμπάργκο πετρελαίου κατά της ΠΓΔΜ, πράγμα που οδήγησε στην αύξηση του λαθρεμπορίου ανάμεσα στις δύο χώρες. Λίγους μήνες αργότερα ο Βρετανός απεσταλμένος της προεδρίας της ΕΕ Ρόμπιν ο’ Νηλ συντάσσει έκθεση όπου αναφέρει πως τα Σκόπια είναι πρόθυμα να αλλάξουν το όνομα τους σε «Δημοκρατίας της Μακεδονίας (Σκόπια)» και πως αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα ώστε να σταθεροποιηθεί η χώρα που κινδυνεύει από το «σημερινό στάτους της μη αναγνώρισης της Δημοκρατίας». Τον Δεκέμβριο του 1992 η απόφαση της Λισσαβόνας είχε ενταφιαστεί και στις 7 Απριλίου του 1993 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει να εντάξει στους κόλπους του τα Σκόπια με την προσωρινή ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Αντιλαμβανόμενος ότι το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων έπρεπε να κλείσει πριν να είναι πολύ αργά για την Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης ήρθε σε ρήξη με τη «σκληρή γραμμή» στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και ιδιαίτερα με τον Α. Σαμαρά, που αργότερα θα αποσκιρτούσε και θα ίδρυε δικό του πολιτικό κόμμα, την «Πολιτική Άνοιξη». Στις 14 Μαίου του 1993 οι διαπραγματευτές του ΟΗΕ Βανς και Όουεν πρότειναν σχέδιο σύμφωνα με το οποίο η ΠΓΔΜ θα ονομαζόταν επίσημα «Nova Makedonija», θα άλλαζε το σύνταγμα της αρνούμενη κάθε εδαφική διεκδίκηση και θα αναλάμβανε την υποχρέωση να σύμβολα, σημαίες και εμβλήματα που αποτελούν τμήμα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Παρότι η ονομασία που προτείνονταν ήταν σλάβικη, ο Κ. Μητσοτάκης απέρριψε δίχως δεύτερη σκέψη την πρόταση επειδή θα «δημιουργούσε σοβαρές δυσκολίες στην Ελλάδα». Λίγες βδομάδες μετά την απόρριψη του σχεδίου Βανς-Όουεν Αμερικανοί στρατιώτες εγκαθίστανται στα Σκόπια για να σταθεροποιήσουν τη χώρα…

1995: Η Ενδιάμεση Συμφωνία

Στις πρόωρες εκλογές που γίνονται στις 10 Οκτωβρίου του 1993 το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει και πάλι τη διακυβέρνηση της χώρας και αποφασίζει να υιοθετήσει «σκληρή στάση» στο ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων. Στις 8 Φεβρουαρίου οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τη ΠΓΔΜ. Οκτώ ημέρες αργότερα το υπουργικό συμβούλιο της Ελλάδας αποφασίζει την κήρυξη οικονομικού αποκλεισμού (εμπάργκο) κατά των Σκοπίων, στερώντας το ζωτικό για την οικονομική επιβίωση της χώρας λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Πριν περάσουν 48 ώρες όλες οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής, με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία, έστειλαν εκπροσώπους τους στη Σόφια για να συζητήσουν τρόπους εναλλακτικού εφοδιασμού της ΠΓΔΜ. Μέσα σε λίγες ημέρες το γενναίο μερίδιο που καταλάμβανε η χώρα μας στο εμπόριο με τα Σκόπια το απέκτησαν οι άλλες γειτονικές χώρες. Με μια απερίσκεπτη κίνηση η ΠΓΔΜ κινδύνεψε να βρεθεί στη «γεωπολιτική αγκαλιά» της Τουρκίας…

Όπως ήταν αναμενόμενο η ελληνική πρωτοβουλία για την κήρυξη εμπάργκο βρήκε κάθετα αντίθεση την ΕΕ. Η Ελλάδα βρέθηκε έτσι κατηγορούμενη και στις 13 Απριλίου του 1994 η Κομισιόν την παρέπεμψε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο ευτυχώς απέρριψε τις αιτήσεις λήψης προσωρινών ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος της χώρας μας. Μέσα στην τότε κυβέρνηση κάποιες «λογικές φωνές», όπως εκείνη του Θ. Πάγκαλου, υποστήριζαν την άρση του εμπάργκο λέγοντας ότι αυτό που στην ουσία συνέβαινε ήταν ένα «εκτεταμένο λαθρεμπόριο κατά μήκος των συνόρων». Το εμπάργκο δεν έβλαπτε μόνον την ΠΓΔΜ αλλά και την Ελλάδα και δεν φαινόταν να αμβλύνει τη σκληροπυρηνική στάση των Σκοπίων. Δεν μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμη. Έπρεπε να βρεθεί ένας δρόμος για συμβιβασμό.

Αποτέλεσμα εικόνας για Macedonians nationalists

Έπειτα από έντονη παρασκηνιακή δράση και ενεργό παρέμβαση των ΗΠΑ οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές υπέγραψαν στις 13 Σεπτεμβρίου του 1995 στη Νέα Υόρκη τη λεγόμενη «Ενδιάμεση Συμφωνία», που άνοιγε τον δρόμο για έναν ιστορικό συμβιβασμό. Η Ενδιάμεση Συμφωνία είχε υιοθετήσει πολλές προτάσεις του σχεδίου Βανς-Όουεν αλλά ήταν περισσότερο εις βάρος της Ελλάδας, αντανακλώντας το διαμορφωμένο εις βάρος της χώρας μας συσχετισμό δυνάμεων. Βέβαια και οι δύο πλευρές προέβησαν σε αμοιβαίες υποχωρήσεις. Η Αθήνα ήρε το εμπάργκο και τα Σκόπια έβγαλαν το Αστέρι της Βεργίνας από τη σημαία τους. Τα Σκόπια δεσμεύτηκαν να αλλάξουν άρθρα του Συντάγματος τους, που υπονοούσαν εδαφικές διεκδικήσεις και αλυτρωτικές βλέψεις. Αν και πουθενά στο κείμενο της συμφωνίας δεν αναφέρθηκε το όνομα των Σκοπίων εντούτοις το προσωρινό όνομα «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», με το οποίο τα Σκόπια έγιναν δεκτά στον ΟΗΕ το 1993, έγινε επίσημα αποδεκτό κι από την ελληνική πλευρά. Οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να ομαλοποιήσουν και να διευρύνουν τις σχέσεις τους σε όλους τους τομείς. Όσο για το τελικό όνομα των Σκοπίων αυτό παραπέμφθηκε στους διαπραγματευτές-πρεσβευτές των δύο χωρών στον ΟΗΕ, που θα προετοίμαζαν το δρόμο για την τελική λύση. Ο δρόμος για τη συμφιλίωση των δύο χώρών είχε ανοίξει.

Αν θελήσουμε σήμερα, από την ασφαλή απόσταση των ετών που μεσολάβησαν, να δούμε τη διαμάχη Αθήνας-Σκοπίων με πιο ψύχραιμη ματιά και να κάνουμε τον απολογισμό της θα πρέπει να παραδεχτούμε πως επρόκειτο για μια άσκοπη πολυτέλεια, για μια τεράστια σπατάλη που γελοιοποίησε την Ελλάδα διεθνώς, αποδυνάμωσε τον γεωπολιτικό της ρόλο στα Βαλκάνια, ενίσχυσε τους αντιπάλους της (π.χ. Τουρκία), ενώ αποτέλεσε τροχοπέδη στην οικονομική ανασυγκρότηση της γειτονικής μας χώρας, ενισχύοντας παράλληλα την εγγενή της αστάθεια. Σπατάλη και πολυτέλεια γιατί, αν υπάρχουν στα Βαλκάνια δύο χώρες που τα γεωπολιτικά, στρατηγικά και οικονομικά τους συμφέροντα συμπίπτουν σχεδόν απόλυτα, αυτές είναι αναμφισβήτητα η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ. Αυτές οι δύο γειτονικές χώρες είναι καταδικασμένες να είναι στρατηγικοί σύμμαχοι και συνεργάτες. Και προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση κινήθηκαν στα χρόνια που μεσολάβησαν από την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για VERO in Skopje

Η ελληνική γεωοικονομική διείσδυση

Αμέσως μετά την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας η Αθήνα και τα Σκόπια άρχισαν σταδιακά να παραμερίζουν την παραδοσιακή τους καχυποψία και να αναπτύσσουν σχέσεις καλής γειτονίας. Ειδικότερα οι οικονομικές τους σχέσεις αναπτύχθηκαν εκθετικά. Η αγορά της ΠΓΔΜ άνοιξε για τα ελληνικά προϊόντα και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης άρχισε και πάλι να ανεφοδιάζει τη γειτονική μας χώρα. Οι επιρροές των εθνικιστικών κύκλων και στις δύο χώρες μειώθηκαν. Οι δύο γειτονικοί λαοί άρχισαν να επικοινωνούν καλύτερα μεταξύ τους, σχεδόν ένα εκατομμύριο πολίτες της ΠΓΔΜ περνούσαν τα καλοκαίρια τους στις ακτές της ελληνικής Μακεδονίας, οι πολιτιστικές σχέσεις διευρύνθηκαν και άρχισε να αναπτύσσεται μια διάθεση αλληλοκατανόησης. Ειδικότερα τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι κάτοικοι της ΠΓΜΔ, άρχισαν να συνειδητοποιούν ολοένα και περισσότερο πως η μακροπρόθεσμη επιβίωση τους περνούσε μέσα από την Ελλάδα. Και αυτό ήταν κάτι που η εθνικιστική κυβέρνηση του VMRO του Νίκολα Γκρουέφσκι, παρότι προσπάθησε να το ανακόψει ή τουλάχιστον να το περιορίσει, τελικά δεν τα κατάφερε. Κατάφερε όμως να φουντώσει τη λεγόμενη «αρχαιομακεδονική» ιδεολογία και να μετατρέψει το κέντρο των Σκοπίων σε μια «εθνικιστική κιτς Ντίσνεϊλαντ» των Βαλκανίων, ξοδεύοντας πολλά εκατομμύρια ευρώ, που κατευθύνθηκαν κυρίως σε διεφθαρμένους εργολάβους κι επιχειρηματίες φιλικά προσκείμενους προς την κυβέρνησή του. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αστερι Βεργίνας Σκόπια

Κατά τα άλλα από το 1995 ως σήμερα οι σχέσεις Αθηνών-Σκοπίων αναπτύχθηκαν θεαματικά, ιδιαίτερα στον οικονομικό τομέα. Οι ελληνικές επιχειρήσεις, βρίσκοντας πλέον ένα ευνοϊκό και φιλικό περιβάλλον, προέβησαν σε μεγάλες επενδύσεις και εξαγορές. Τα ΕΛΠΑ εξαγόρασαν το διυλιστήριο της ΟΚΤΑ, η Εθνική Τράπεζα την Stopanska Banka, o τότε ελληνικός ακόμη OTE ανέλαβε τη 2η άδεια κινητής τηλεφωνίας, ο Βερόπουλος άνοιξε μια σειρά από σούπερμάρκετ κ.α. Επενδύοντας σχεδόν ένα δισεκατομμύριο Ευρώ η Ελλάδα έγινε κάποια στιγμή στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η 1η και με διαφορά επενδύτρια δύναμη στην ΠΓΔΜ, εξασφαλίζοντας χιλιάδες θέσεις εργασίας και δίνοντας πνοή σε μια ασθενική τοπική οικονομία. Αν υπολογιστούν και οι μελλοντικές επενδύσεις στην  ενέργεια η Ελλάδα ελέγχει πλέον νευραλγικούς τομείς της οικονομίας της ΠΓΔΜ.

Οι εμπορικές συναλλαγές των δύο χωρών αυξήθηκαν σημαντικά. Αν δεν συνέβαιναν μέσα στο 2001 οι συγκρούσεις με τους Αλβανούς εξτρεμιστές, που στοίχισαν στην οικονομία των Σκοπίων ζημιές  600 εκατομμυρίων Ευρώ, το εμπόριο Ελλάδας-ΠΓΔΜ θα γνώριζε περαιτέρω αύξηση. Πάντως υπολογίζεται πως η αξία των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δυο χωρών ως το 2010 και την έναρξη της ελληνικής Κρίσης ξεπερνούσε το ένα δισεκατομμύριο Ευρώ κατά μέσο όρο κάθε χρόνο, και η οικονομία της νεαρής δημοκρατίας θα ενταχθεί στο πλέγμα των ελληνικών οικονομικών συμφερόντων στην περιοχή. Μάλιστα οι ελληνικές επιχειρήσεις σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν τη χώρα ως εφαλτήριο για τη μαζική τους είσοδο στις αγορές των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της Ευρωζώνης στα Βαλκάνια, που μπορεί να βοηθήσει την ΠΓΔΜ να ενσωματωθεί στις Ευρωατλαντικές δομές. Η Ελλάδα έχει αρκετή οικονομική ισχύ για στηρίξει με τις επενδύσεις της την αναιμική οικονομία της ΠΓΔΜ. Και το σημαντικότερο είναι πως η Ελλάδα δεν απειλεί τη σταθερότητα και την εδαφική ακεραιότητα της ΠΓΔΜ, αντίθετα είναι διατεθειμένη να τη στηρίξει με κάθε τρόπο.

Για την Ελλάδα η ανάπτυξη στενών και μάλιστα στρατηγικών σχέσεων με την ΠΓΔΜ θεωρείται ζωτικής σημασίας για την επιτυχία του γεωπολιτικού της οράματος για επέκταση της ελληνικής επιρροής στη βαλκανική ενδοχώρα. Η ΠΓΔΜ, αν και ευάλωτη, κατέχει κομβική θέση στο νέο γεωπολιτικό χάρτη των Βαλκανίων. Είναι ο «βατήρας» για την περαιτέρω προώθηση προς βορρά και μια «Buffer Zone» για τη μη επέκταση των βαλκανικών κρίσεων προς νότο. Η εδαφική ακεραιότητα της είναι ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα. Πολύ σωστά έχει αναφερθεί πως «αν δεν υπήρχαν τα Σκόπια θα έπρεπε να τα εφεύρουμε». Η ύπαρξη αυτής της χώρας συμφέρει την Ελλάδα, έστω και μ’ ένα ανεπιθύμητο όνομα.

Αποτέλεσμα εικόνας για kiro Gligorov

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και αναλυτής-δημοσιογράφος, ειδικός για τα βαλκανικά ζητήματα, και δημιουργός του ΖΕΝΙΘ (www.zenith.wordpress.com).

 

geopolitiki-stamkos1

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ

Ελληνική Γεωφιλοσοφία και οι Προκλήσεις της Παγκομιοποίησης

geopolitiki-book



ΠΩΣ MΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗ«
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ»;

 

To βιβλίο στοιχίζει 20 ευρώ και σας αποστέλλεται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com

geopolitiki-stamkos1

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Το Μέλλον μας με Τεχνητή Νοημοσύνη (Α.Ι.)

 

Το Μέλλον μας με Τεχνητή Νοημοσύνη (Α.Ι.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Μπορούν τα ρομπότ να σώσουν το παγκόσμιο ασφαλιστικό σύστημα από την επαπειλούμενη κατάρρευση; Πόσο πιθανό είναι ένας… καλοκάγαθος αλγόριθμος να εξελιχθεί σε ρατσιστή συνωμοσιολόγο μέσα σε λίγες ώρες;

Θα εναπόκειται στις ηθικές αξίες του… software ενός αυτοοδηγούμενου αυτοκινήτου να αποφασίσει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, όταν το όχημα «συνειδητοποιεί» ότι επίκειται ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα με εμπλοκή πεζών;

Πώς θα χρησιμοποιήσει τη στατιστική ένα ρομπότ για να αποφασίσει σε ποιον υποψήφιο πελάτη θα δώσει η τράπεζα ένα δάνειο και ποιος θεωρείται αναξιόπιστος;

Είναι εφικτό μια ομάδα ανθρώπων να «πείσει» έναν αξιόπιστο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας ότι μια καραμπίνα που έχει μπροστά του είναι ένα αθώο παιδικό παιχνίδι;

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Η εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης έρχεται «φορτωμένη» με υποσχέσεις, προκλήσεις και κινδύνους. Και παρότι για να ανοίξει ο νέος αυτός οικονομικός κύκλος στην ιστορία της ανθρωπότητας απαιτείται ένα μεγάλο άλμα (η μετάβαση από την Τεχνητή Νοημοσύνη ειδικών εφαρμογών -που ήδη «βλέπουμε» να εφαρμόζεται σε αρκετές περιπτώσεις- στη γενική Τεχνητή Νοημοσύνη, η πλήρης ανάπτυξη της οποίας πιθανότατα θα απαιτήσει αρκετές δεκαετίες), μια νέα συναρπαστική εποχή ήδη ανατέλλει.

Το μέλλον μας με τεχνητή νοημοσύνη

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ.

Στη Θεσσαλονίκη, ο γεννηθείς το 1981 Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ, μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους στην κατάμεστη αίθουσα τελετών του ΑΠΘ τις εκτιμήσεις του για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης τα επόμενα «πέντε έως 50 χρόνια», παραδεχόμενος ότι η πραγματικότητα ενδέχεται τελικά να διαψεύσει κάθε πρόβλεψη.

Κατά τον Έλληνα καθηγητή, που μεταξύ άλλων έχει λάβει το βραβείο Kalai από την Διεθνή Ένωση Θεωρίας Παιγνίων και το βραβείο έρευνας από το ίδρυμα Giuseppe Sciacca του Βατικανού, το πιθανότερο είναι ότι σε πέντε χρόνια από σήμερα θα έχουμε έναν προσωπικό γραμματέα με τεχνητή νοημοσύνη και αυτο-οδηγούμενα αυτοκίνητα, ενώ σε 15 χρόνια η διεπαφή του ανθρώπινου εγκεφάλου με την τεχνολογία θα γίνει ενδεχομένως πολύ πιο άμεση και το όριο που διαχωρίζει το πού ξεκινά ο άνθρωπος και πού αρχίζει η μηχανή πιο δυσδιάκριτο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

«Μπορεί όλο αυτό να ξεφύγει από τον έλεγχο; Ναι, θα μπορούσε όπως έχει συμβεί και με άλλα πράγματα στο παρελθόν. Το να είμαστε όμως αρνητικοί απέναντι στο ποτάμι που έρχεται κατά πάνω μας δεν είναι εποικοδομητικό, αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε, είναι πώς θα το βάλουμε στη σωστή κατεύθυνση» σημείωσε, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσαν τα Τμήματα Πληροφορικής και Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.

Σχετική εικόνα

Wonderland, Pessiland, Stagnatia

Ο ίδιος ανέλυσε τρία σενάρια για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης στα επόμενα «πέντε έως 50 χρόνια», επισημαίνοντας ότι αυτό που πιθανότατα θα επικρατήσει είναι η μίξη τους. Με βάση το πρώτο (θετικό) σενάριο, με τίτλο «Wonderland», η αλληλεπίδραση ανθρώπων – μηχανών είναι θετική και ο πρώτος κερδίζει από την ύπαρξη των δεύτερων. Οι μηχανές κάνουν τις χειρονακτικές εργασίες, ο άνθρωπος έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο ή εκτελεί πνευματικές εργασίες και το ασφαλιστικό σύστημα σώζεται, αφού η έλλειψη νέων ανθρώπων που εργάζονται και καταβάλουν εισφορές αναπληρώνεται από την ύπαρξη των ρομπότ, που δεν χρειάζονται ασφάλιση ή σύνταξη.

Προϋπόθεση για να επαληθευτεί αυτό το σενάριο είναι να κατακτήσει η επιστήμη τη γενική νοημοσύνη, δηλαδή η μηχανή να μάθει να χρησιμοποιεί τη διαίσθηση και την εμπειρία που αποκτά από μια νοητική λειτουργία και να τη μεταφέρει σε μια που δεν ξέρει καθόλου (πχ, όταν γνωρίζει να παίζει σκάκι, να μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατηγική και στο πόκερ).

Σχετική εικόνα
Βάσει του δεύτερου -αρνητικού- σεναρίου, με τίτλο «Pessiland», η επιστήμη κατακτά την γενική νοημοσύνη, αλλά αυτή δεν είναι προσβάσιμη σε όλους, αλλά μόνο σε εργαστήρια εταιρειών ή κρατών, που τη χρησιμοποιούν για ιμπεριαλιστική επιρροή. «Αν πάμε σε αυτή την κατεύθυνση, το σενάριο είναι προφανώς δυστοπικό» επισήμανε ο καθηγητής.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Το τρίτο σενάριο, με τίτλο «Stagnatia», για το οποίο ο δρ Δασκαλάκης επισήμανε ότι «έχει αρκετές πιθανότητες (επαλήθευσης)», είναι αυτό κατά το οποίο ενώ υπάρχουν ολοένα και περισσότερες εφαρμογές ειδικής τεχνητής νοημοσύνης (πχ αναγνώριση εικόνας και ήχου ή μετάφραση), η επιστήμη δεν καταφέρνει να κάνει το άλμα στη γενική τεχνητή νοημοσύνη και επικρατεί σχετική στασιμότητα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Όταν ο αλγόριθμος «βλέπει» μια χελώνα σαν… καραμπίνα

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, σήμερα ένας από τους βασικούς προβληματισμούς της ανθρωπότητας είναι η αξιοπιστία της τεχνολογίας. «Υπάρχουν μεγάλα θέματα αξιοπιστίας και ένας από τους λόγους είναι ότι όταν τα δεδομένα με τα οποία τροφοδοτείς τον αλγόριθμο είναι ελλιπή ή μη αντιπροσωπευτικά, μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένες ή ελλιπείς νοητικές λειτουργίες».

«Πχ. έγινε γνωστό ότι ένα αυτοκίνητο Tesla έπεσε σε φορτηγό σταματημένο στην αριστερή λωρίδα. Γιατί συνέβη αυτό; Ίσως γιατί ποτέ στα δεδομένα που εισήχθησαν για να προπονηθεί ο αλγόριθμος στην αναγνώριση εικόνας δεν υπήρχε αυτοκίνητο σταματημένο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου, επειδή αυτό σπάνια συμβαίνει. Ο αλγόριθμος θα επεξεργαστεί τα ελλιπή δεδομένα που τού δώσαμε και θα ενσωματώσει την έλλειψη» σημείωσε, ενώ πρόσθεσε ότι φοιτητές του ΜΙΤ επιτέθηκαν στον καλύτερο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας και τον έκαναν να «πιστέψει» ότι μια τρισδιάστατη χελώνα τυπωμένη σε εκτυπωτή 3D ήταν… καραμπίνα.

«Δεν έχουμε τόσο αξιόπιστη Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα. Προσπαθούμε να φτιάξουμε τρόπους προστασίας αλγορίθμων από τέτοιου είδους επιθέσεις» επισήμανε.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Ποιος αποφασίζει ποιος θα χάσει τη ζωή του;

‘Ενα άλλο θέμα, πρόσθεσε, έχει να κάνει με ηθικά διλήμματα. «Ενα κλασικό πρόβλημα είναι το εξής: Σκεφτείτε ότι φτιάχνουμε αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα που κινούνται μαζικά στους δρόμους. Αναπόφευκτα κάποιο από αυτά θα βρει τον εαυτό του σε φάση αναγνώρισης του γεγονότος ότι σε μερικά δευτερόλεπτα θα γίνει ένα αναπόφευκτο ατύχημα με εμπλοκή πεζών. Ο αλγόριθμος που οδηγεί καταλαβαίνει τότε ότι έχει δύο δυνατότητες: να πάει ευθεία και να σκοτώσει τους πεζούς ή να πάει αριστερά, να χτυπήσει στο στηθαίο και να σκοτώσει τους επιβαίνοντες. Δεν μπορεί να σώσει και τους δύο. Πώς θα πάρει την απόφαση; Ο αλγόριθμος μπορεί επίσης να καταλαβαίνει ότι οι πεζοί είναι ένα παιδάκι 8 χρονών, ο μπαμπάς του, 41, και ο σκύλος τους και οι επιβαίνοντες μια έγκυος γυναίκα 30 ετών και το αγοράκι της. Πώς εγώ που σχεδιάζω τον αλγόριθμο θα λάβω την απόφαση για το ποιος θα ζήσει;»

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

Ο ρατσιστής αλγόριθμος

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σαν ένα μωρό. Το μωρό έρχεται στον κόσμο με γενετικά χαρακτηριστικά, αλλά εν πολλοίς είναι tabula rasa. Οι γονείς τού δίνουν δεδομένα και στόχους. Αν τα δεδομένα που λαμβάνει το μωρό περιέχουν ρατσιστικές απόψεις ή προκαταλήψεις ή θέσεις, αυτές τις θέσεις θα τις υιοθετήσει. Το ίδιο ισχύει και για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μαθαίνει από την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός chat bot (σ.σ. ρομπότ που κάνει διάλογο μέσω κειμένου ή ήχου). Μια ομάδα χρηστών του επιτέθηκε, παρέχοντάς του ρατσιστικό και συνωμοσιολογικό περιεχόμενο. «Μέσα σε 17 ώρες έγινε τρελός ρατσιστής και συνωμοσιολόγος» σημείωσε ο καθηγητής.

Τίθενται, επίσης, ζητήματα αμεροληψίας, γιατί αν τα δεδομένα είναι ελλιπή, η τεχνητή νοημοσύνη θα υιοθετήσει στατιστικές που δεν είναι αντιπροσωπευτικές. Κι εδώ για παράδειγμα το ερώτημα είναι: έστω πως φτιάχνω τεχνολογία που αποφαίνεται αν κάποιος είναι άξιος λήψης δανείου, αλλά έχω ελλιπή στοιχεία για μια πληθυσμιακή ομάδα. Τι γίνεται τότε; «Πρέπει να προστατέψουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη από το να κάνει τέτοια στατιστικά λάθη, αλλά το πρόβλημα είναι ότι η στατιστική είναι δύσκολη επιστήμη» σημείωσε.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence

ΛΟΜΠΙ ή ΖΟΜΠΙ; ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΖΩΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ή ΖΟΜΠΙ

ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΖΩΗΣ

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Lobbyst

Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης

 

Γράφει ο Κλεάνθης Γρίβας

 

Λόμπι ή ομάδες πίεσης είναι επαγγελματικά συγκροτημένες ομάδες ατόμων (που είναι γνωστοί ως«διαδρομιστές» επειδή δραστηριοποιούνται στους διαδρόμους της εξουσίας) που διαθέτουν οργανωτικήδομήσχέδιο δράσης, καθορισμένο σκοπό και μεγάλη χρηματοδότηση.

Στόχος τους είναι να επηρεάζουν τα όργανα της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας, προκειμένου να θεσπίζονται νόμοι ή να λαμβάνονται αποφάσεις προς όφελος διαφόρων ομάδων συμφερόντων (χρηματοπιστωπικών, βιομηχανικών, φαρμακευτικών και άλλων Καρτέλ ή συμμοριών).

Μέσα τους είναι η εξαγορά ή ο εκβιασμός κρατικών, κυβερνητικών, πολιτικών, κομματικών, κ.α. αξιωματούχων που έχουν νομοθετικές αρμοδιότητες ή που μπορούν να επηρεάζουν τις διαδικασίες θέσπισης νόμων ή λήψης αποφάσεων.

Χρηματοδότης τους είναι οι  ομάδες των, κατά κανόνα άνομων, συμφερόντων που μισθώνουν τις υπηρεσίες τους.

Όπως το θέτει ο καθηγητής κοινωνιολογίας R. Schwartzenberg, λόμπι «είναι μια οργάνωση που δημιουργήθηκε με σκοπό την υπεράσπιση συμφερόντων, που ασκεί πίεση στις δημόσιες αρχές για να τους αποσπάσει αποφάσεις σύμφωνες με συγκεκριμένα συμφέροντα». (R. Schwartzenberg:Πολιτική Κοινωνιολογία. Τόμος 2, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1984, σ. 363)

Σε ό,τι αφορά το Φαρμακο-εμβολιακό καρτέλ, στον πυρήνα του βρίσκονται οι φαρμακευτικές εταιρείες με τις οποίες διαπλέκονται  υψηλόβαθμα στελέχη της κοινότητας της «καταναγκαστικής ιατρικής»,  πολιτικοί και διαμορφωτές των πολιτικών υγείας των διαφόρων χωρών, πολλές δήθεν «επιστημονικές» εταιρείεςπου λειτουργούν ως «εταιρείες έρευνας αγοράς», διάφορα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης (ΜΜΑ) που λειτουργούν ως «Γραφεία Τύπου» των εταιρικών ομίλων στους οποίους ανήκουν, και πολλές θλιβερές μαριονέτες που κινούνται είτε στη σκιά της «δημοσιογραφίας» (εάν διαθέτουν κάποια τυπικά προσόντα ή στο σκοτάδι της παραδημοσιογραφίας (εάν δεν τα διαθέτουν).

Οι ερευνητές-δημοσιογράφοι Cerstin Gammelin και  Raimund Lov, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο τους με τίτλο «Ποιοι κινούν τα νήματα στην Ευρώπη» (Μίνωας, Αθήνα, 2014), γράφουν:

«Στις Βρυξέλες δραστηριοποιούνται 8.000 οργανώ­σεις συμφερόντων (λόμπι), χρίζοντάς την «νούμερο 2» στον παγκόσμιο χάρτη των λόμπι. Μόνο στην Ουάσινγκτον υπάρχουν περισσότεροι λομπίστες…

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 4 στους 5 νόμους που ψηφίζονται ή τροποποιούνται σε εθνικό επίπεδο, δρομολογήθηκαν στις Βρυξέλες…

Σύμφωνα με μιά στατιστική του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 700 λομπίστες οικονομικών συμφερόντων στις Βρυξέλες ασκούν την επιρροή τους στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Διαθέτουν ένα μπάτζετ ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ σε ετήσια βάση…

Αποτέλεσμα εικόνας για Lobbyst

Επιχειρήσεις, ενώσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και δικηγορικά γραφεία έχουν δημιουργήσει στις Βρυξέλες έναν πολύ ισχυρό κλάδο, στον οποίο οι εργαζόμενοι πληρώνονται για να προωθήσουν τα συμφέροντα των εργοδοτών ή και των εντολοδοτών τους στα πλαίσια της νομοθετικής διαδι­κασίας. Δουλειά τους είναι να φροντίσουν να γράφονται οι νόμοι με τέτοιον τρόπο ώστε να μην προκύψουν μειονεκτήματα για τις επιχειρήσεις, τα οποία θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τις πωλήσεις των προϊόντων τους και συνεπώς τον τζίρο και τα κέρδη. Η εμπειρία λέει ότι όσο περισσότερα χρήματα επενδύει μια επιχείρηση στην εκπροσώπηση των συμφερόντων της, τόσο μεγαλύτερη είναι και η πολιτική της επιρροή…

Βουλευτές του Ευρωκοινοβουλίου, υψηλόβαθμοι υπάλληλοι και τρα­πεζίτες συνδέονται στενά μεταξύ τους. Οι ευρωβουλευτές είναι σημαντικοί συνομιλητές για τους λομπίστες, επειδή εγκρίνουν τους περισ­σότερους από τους νόμους που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, επομένως, μπορούν να επηρεάσουν και τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις…

[Ένα παράδειγμα] Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν τολμά να κλονίσει την κυριαρχία των συστημικών διεθνών χρηματοπιστωτικών κολοσσών. Τα χρέη των τραπεζών στην ευρωζώνη είναι τρεις φορές πιο υψηλά από τα δημόσια χρέη των χωρών του ευρώ… Εάν οι μεγάλες τράπεζες διαχωρίζονταν σε εμπορικές και επενδυτικές, τότε τουλάχιστον οι μικροί αποταμιευτές και καταθέτες θα προστατεύονταν αποτελεσματικά και δεν θα χρειαζόταν να καλύψουν με τις καταθέσεις τους τις ζημίες πολύ ριψοκίνδυνων, κερδοσκοπικών συναλλα­γών του επενδυτικού τομέα. Το κυριότερο είναι ότι δεν θα γινόταν πλέον κατάχρηση των κρατικών εγγυήσεων για τις καταθέσεις, έτσι ώστε να επιδοτούν τις ριψοκίνδυνες ιδιωτικές συναλλαγές. Ομως, ό,τι είναι καλό για τους αποταμιευτές είναι κακό για τις τράπεζες, οι οποίες θα έπρεπε να καλύψουν από αλλού, και ακριβότερα, τα προβλεπόμενα υποχρεωτικά ίδια κεφάλαια, τα οποία ούτως ή άλλως βρίσκονται μόλις γύρω στο 7%. Η πολι­τική λοιπόν παραδίνεται στις τράπεζες…»

O ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ (γεν. 1944) είναι ψυχίατρος-νευρολόγος, Διδάκτωρ ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, με σπουδές στην Κοινωνιολογία. Υπήρξε συνεργάτης πολλών περιοδικών και εφημερίδων, μεταξύ των οποίων και η Ελευθεροτυπία (για 15 χρόνια μέχρι τις 4-2-2002). Συντάκτης της Έκθεσης για τα Ναρκωτικά της Ειδικής Επιτροπής του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (1986) και συγγραφέας 20 βιβλίων με θέμα τη δημόσια υγιεινή, την ψυχιατρική, τα ναρκωτικά, την τρομοκρατία και την ιστορία.

ΕΚΔΟΤΕΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ; Οι «Χρυσές Μπίζνες» των Επιστημονικών Δημοσιεύσεων

ΕΚΔΟΤΕΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ;

Οι «Χρυσές Μπίζνες» της «βιομηχανίας δημοσιεύσεων»

των Επιστημονικών Δημοσιεύσεων

Image result for Is the staggeringly profitable business of scientific publishing bad for science?

Ποιοι κερδίζουν, ενώ χάνει και κατευθύνεται η επιστημονική έρευνα;

Image result for Cell / Nature / Science

 

Τα τελευταία χρόνια, και λόγω διαδικτύου, παρατηρείται ένας καταιγισμός δημοσιεύσεων επιστημονικών ερευνών. Αρκετές εξ αυτών μάλιστα είναι – τουλάχιστον – αμφιλεγόμενες, όμως κεντρίζουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών. Πίσω από αυτό το φαινόμενο βρίσκεται ένα απίστευτα κερδοφόρο ολιγοπώλιο με κέρδη που ξεπερνούν αυτά της Google, της Apple και της Amazon. Πώς η «βιομηχανία των δημοσιεύσεων» κατευθύνει την επιστημονική έρευνα και γιατί οι επιστήμονες, μεταξύ αυτών και δύο νομπελίστες, κάνουν λόγο για ένα «διεφθαρμένο σύστημα».

Το 2011, ο Claudio Aspesi, σύμβουλος επενδύσεων της Bernstein Research στο Λονδίνο, έβαλε στοίχημα ότι η εταιρεία που ηγείται μίας από τις πλέον προσοδοφόρες βιομηχανίες του  κόσμου, ήταν έτοιμη να συντριβεί. Η Reed-Elsevier, ο πολυεθνικός εκδοτικός κολοσσός θεωρούνταν η χαρά του επενδυτή. Ήταν από τους (λίγους) εκδοτικούς ομίλους που κατάφεραν να διαχειριστούν επιτυχώς τη μετάβαση στο διαδίκτυο, ενώ πρόσφατη έκθεση της εταιρείας δεν προέβλεπε τίποτα λιγότερο από ακόμη ένα έτος ανάπτυξης. Ωστόσο, ο Aspesi είχε λόγους να πιστεύει ότι η εν λόγω πρόβλεψη ήταν λανθασμένη.

Related image

 

Πυρήνας του Elsevier είναι τα επιστημονικά περιοδικά, οι επιστημονικές επιθεωρήσεις όπου οι ερευνητές δημοσιεύουν τα αποτελέσματά των ερευνών τους, σε εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση. Με άλλα λόγια, το Elsevier B.V. είναι εταιρεία ακαδημαϊκών εκδόσεων που εκδίδει επιστημονικά έργα. Με βάση το Άμστερνταμ, η εταιρεία λειτουργεί στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό, την Βραζιλία, την Ισπανία, την Γερμανία και αλλού. Τα προϊόντα της εταιρείας είναι επιστημονικά περιοδικά όπως το The Lancet και το Cell, αλλά επί της ουσίας ελέγχει πάνω από 1.000 επιστημονικές εκδόσεις, καθιστώντας την εταιρεία τον μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο επιστημονικών άρθρων στον κόσμο.

Παρά το γεγονός ότι θεωρητικά απευθύνεται σε ένα ειδικό κοινό, η επιστημονική δημοσίευση είναι «big business». Με έσοδα που παγκοσμίως υπερβαίνουν τα 19 δισ. λίρες, η θέση της εταιρείας βρίσκεται κάπου ανάμεσα στους κολοσσούς της μουσικής και του σινεμά -τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της- με τη διαφορά ότι είναι πολύ πιο κερδοφόρα.

Το 2010, ο κλάδος των επιστημονικών εκδόσεων του Elsevier δήλωσε κέρδη 724 εκατομμυρίων λιρών και έσοδα 2 δισεκατομμυρίων λιρών, που σημαίνει 36% υψηλότερα κέρδη από αυτά που δήλωσαν τη χρονιά εκείνη η Apple, η Google και η Amazon.

Image result for Reed-Elsevier,

Σύμφωνα ωστόσο με τον Guardian, το επιχειρηματικό μοντέλο του Elsevier είναι ένα ιδιότυπο παζλ. Για να βγάλει χρήματα ένα περιοδικό, για παράδειγμα, πρέπει να καλύψει μία σειρά δαπανών: Να πληρώσει αυτούς που γράφουν τα άρθρα, τους συντάκτες στους οποίους έχει αναθέσει τη διαμόρφωση και τον έλεγχο των κειμένων, αυτούς οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διανομή του τελικού προϊόντος σε συνδρομητές και λιανοπωλητές κλπ. Πρόκειται για έναν δαπανηρό κύκλο εργασιών, εξού και τα επιτυχημένα περιοδικά δεν αποφέρουν κέρδη πάνω  από 12% έως 15%.

Το «περίεργο σύστημα τριπλών πληρωμών»

Ο τρόπος για να κερδίσει κανείς χρήματα από ένα επιστημονικό άρθρο είναι λίγο ως πολύ ίδιος, εκτός από το γεγονός ότι οι επιστημονικές εκδόσεις καταφέρνουν να καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού κόστους. Πώς το κάνουν αυτό;

Οι επιστήμονες δημοσιεύουν τα συμπεράσματα των ερευνών τους- κατά το μεγαλύτερο ποσοστό οι έρευνες χρηματοδοτούνται από κρατικά κονδύλια- δίνοντας τις εργασίες τους  στους εκδότες δωρεάν. Ο εκδότης στη συνέχεια, πληρώνει επιστημονικούς συντάκτες που κρίνουν εάν η εργασία αξίζει να δημοσιευθεί και τσεκάρουν τη σύνταξη του άρθρου, αλλά ο κύριος όγκος της συντακτικής δουλειάς -ο έλεγχος της επιστημονικής εγκυρότητας και της αξιολόγησης των πειραμάτων- γίνεται από επιστήμονες οι οποίοι προσφέρουν την εργασία τους εθελοντικά.

Μετά οι εκδότες πωλούν το «προϊόν» σε δημόσιες βιβλιοθήκες και δημόσια πανεπιστήμια, με σκοπό την ενημέρωση των επιστημόνων, οι οποίοι, γενικώς μιλώντας, είναι εκείνοι που σε πρώτο επίπεδο δημιούργησαν το «προϊόν».

Είναι σαν να ζητούσε το New Yorker ή ο Economist από τους δημοσιογράφους να γράφουν και να επεξεργάζονται ο ένας τα ρεπορτάζ του άλλου δωρεάν και μετά να έστελναν τον λογαριασμό στο κράτος.

Όπως είναι αυτονόητο ο κύκλος αυτός προκαλεί, αν μη τι άλλο, δυσπιστία. Βρετανική έκθεση κοινοβουλευτικής επιστημονικής επιτροπής του 2004 για τη βιομηχανία επισήμανε ότι «σε μια παραδοσιακή αγορά οι προμηθευτές πληρώνονται για τα αγαθά που παρέχουν».

Έκθεση της Deutsche Bank του 2005 αναφερόταν στην πρακτική χαρακτηρίζοντας την ως ένα «περίεργο σύστημα τριπλών πληρωμών», στο οποίο «το κράτος χρηματοδοτεί το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας, πληρώνει τους μισθούς των περισσότερων από αυτούς που ελέγχουν την ποιότητα της και στη συνέχεια αγοράζει το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιευμένου προϊόντος».

Οι επιστήμονες γνωρίζουν -πολύ καλά- ότι πρόκειται για μια κακή συμφωνία. Η επιχείρηση των δημοσιεύσεων είναι «διεστραμμένη και περιττή», έγραφε ο βιολόγος του Berkeley, Michael Eisen σε άρθρο του 2003 για τον Guardian, δηλώνοντας ότι «πρόκειται για σκάνδαλο».

Ο Adrian Sutton, φυσικός στο Imperial College, δήλωσε ότι οι επιστήμονες «είναι όλοι δούλοι στους εκδότες. Ποια άλλη βιομηχανία λαμβάνει τις πρώτες ύλες της από τους πελάτες της, παίρνει τους ίδιους αυτούς πελάτες για να κάνουν τον ποιοτικό έλεγχο των υλικών και στη συνέχεια πωλεί τα ίδια υλικά πίσω στους πελάτες σε μια υπερβολικά διογκωμένη τιμή;» (Εκπρόσωπος του RELX Group, όπως είναι η επίσημη ονομασία του Elsevier από το 2015, είχε δηλώσει στον Guardian ότι τόσο η δική του εταιρεία, όσο και άλλες «εξυπηρετούν την επιστημονική κοινότητα κάνοντας πράγματα που χρειάζονται οι ερευνητές και τα οποία είτε δεν μπορούν, είτε δεν κάνουν μόνοι τους, χρεώνοντας μία δίκαιη τιμή για την υπηρεσία αυτή».)

Οι επιστήμονες συντονίζουν αναλόγως τις έρευνες τους

Πολλοί επιστήμονες εκτιμούν επίσης ότι ο εκδοτικός αυτός κλάδος ασκεί πάρα πολύ μεγάλη επιρροή στην επιλογή των ερευνών, γεγονός που τελικά είναι κακό για την ίδια την επιστήμη. Οι επιστήμονες γνωρίζουν με ακρίβεια ποιές εργασίες έχουν αυξημένες πιθανότητες να πάρουν τον δρόμο της δημοσίευσης και συντονίζουν αναλόγως τα συμπεράσματα και τις παρατηρήσεις τους.

Συνέπεια αυτού είναι ότι ναι μεν υπάρχει μια σταθερή ροή δημοσιεύσεων, αλλά οι επιστήμονες δεν έχουν έναν ακριβή οδικό χάρτη του ερευνητικού πεδίου τους. Μπορεί να καταλήξουν σε αδιέξοδα τα οποία συνάδελφοί τους επιστήμονες έχουν ήδη αντιμετωπίσει, μόνο και μόνο επειδή οι πληροφορίες για προηγούμενες αποτυχίες δεν βρίσκονται στις σελίδες των σχετικών επιστημονικών δημοσιεύσεων. Μελέτη του 2013, για παράδειγμα, ανέφερε ότι οι μισές από όλες τις κλινικές μελέτες που διεξάγονται στις ΗΠΑ δεν δημοσιεύονται σε καμία επιστημονική επιθεώρηση.

Σύμφωνα με τους επικριτές, το σύστημα αυτό στην πραγματικότητα φρενάρει την επιστημονική πρόοδο. Σε δοκίμιο του 2008, ο δρ Neal Young των αμερικανικών NIH, που χρηματοδοτούν και διεξάγουν ιατρική έρευνα, υποστήριξε ότι, δεδομένης της σημασίας που έχει για την κοινωνία η επιστημονική καινοτομία «είναι ηθική επιταγή να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίον τα επιστημονικά δεδομένα κρίνονται και δημοσιεύονται».

Ο Claudio Aspesi επικοινώνησε με ένα δίκτυο 25 διακεκριμένων επιστημόνων και ακτιβιστών καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η παλίρροια ήταν έτοιμη να στραφεί εναντίον του Elsevier. Όλο και περισσότερες ερευνητικές βιβλιοθήκες, οι οποίες αγοράζουν περιοδικά για τα πανεπιστήμια, άρχισαν να κάνουν σαφές ότι οι προϋπολογισμοί τους έχουν εξαντληθεί μετά από δεκαετίες συνεχών ανατιμήσεων και να απειλούν ότι θα ακυρώσουν πακέτα συνδρομών πολλών εκατομμυρίων λιρών εκτός και αν το Elsevier έριχνε τις τιμές.

Κρατικοί οργανισμοί όπως τα αμερικανικά Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας NIH και το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών (DFG) δεσμεύθηκαν να δημοσιεύουν τις έρευνες τους δωρεάν μέσω on-line περιοδικών. Ο Aspesi εκτιμούσε ότι οι κυβερνήσεις θα συμμερίζονταν τη θέση των οργανισμών, εξασφαλίζοντας ότι η χρηματοδοτούμενη από κρατικά κονδύλια έρευνα θα ήταν δωρεάν διαθέσιμη σε κάθε πολίτη.

Ωστόσο, την επομένη χρονιά, οι περισσότερες βιβλιοθήκες ανανέωσαν τις συμβάσεις τους με το Elsevier, ενώ οι κυβερνήσεις απέτυχαν να προωθήσουν ένα εναλλακτικό μοντέλο διάδοσης της έρευνας. Το 2012 και το 2013, το Elsevier παρουσίασε περιθώρια κέρδους άνω του 40%, αποδεικνύοντας ότι, η εταιρεία είχε έρθει για να μείνει και ότι ο Aspesi είχε κάνει λάθος στις προβλέψεις του για αυτό το εξαιρετικά κερδοφόρο ολιγοπώλιο.

Καθορίζοντας την επιστημονική κοινότητα

Όμως, το ζήτημα είναι ότι οι επιστημονικές δημοσιεύσεις έχουν εδώ και δεκαετίες καθορίσει την επιστημονική κοινότητα. Σήμερα, κάθε επιστήμονας γνωρίζει ότι η καριέρα του εξαρτάται από τις δημοσιεύσεις του, και ότι, η επαγγελματική επιτυχία του καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα αναγνωρισμένα ως έγκυρα επιστημονικά περιοδικά. Η μακρά, αργή, σχεδόν χωρίς κατεύθυνση ερευνητική εργασία που υιοθέτησαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες του 20ού αιώνα δεν θεωρείται πλέον βιώσιμη επιλογή. Ο Βρετανός βιοχημικός, Fred Sanger, ο οποίος προσδιόρισε την αλληλουχία βάσεων του DNA , αλλά είχε ελάχιστες δημοσιεύσεις τις δύο δεκαετίες μεταξύ των βραβείων Νόμπελ με τα οποία τιμήθηκε, το 1958 και το 1980, ίσως σήμερα να μην είχε καμία τύχη.

Ακόμη και επιστήμονες που αγωνίζονται για να αλλάξουν τα πράγματα, αγνοούν πότε και πώς μπήκαν τα θεμέλια του συστήματος αυτού: Η ιστορία άρχισε στα χρόνια του οικονομικού «boom» που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν επιχειρηματίες έχτισαν περιουσίες παίρνοντας μέσα από τα χέρια των επιστημόνων τις προς δημοσίευση εργασίες και διευρύνοντας την υπόθεση των εκδόσεων σε μία αδιανόητη για τα μέτρα της εποχής κλίμακα.

Όπως αποδείχτηκε, ουδείς ήταν εξυπνότερος από τον Robert Maxwell (1923-1991), ο οποίος μετέτρεψε τα επιστημονικά περιοδικά σε μια θεαματική μηχανή παραγωγής χρήματος που στην πραγματικότητα, χρηματοδότησε την άνοδό του στη βρετανική κοινωνία. Ο Maxwell εξελέγη βουλευτής και μετεξελίχθηκε σε βαρώνο του Τύπου που αμφισβήτησε ευθέως τον Rupert Murdoch.

«Ξοδεύουμε ένα δισεκατομμύριο λίρες το χρόνο και παίρνουμε πίσω άρθρα»

Το επιστημονικό άρθρο έχει ουσιαστικά γίνει ο μόνος τρόπος για να φτάσει η επιστήμη συστηματικά στο ευρύ κοινό. Όπως λέει ο Robert Kiley, επικεφαλής ψηφιακών υπηρεσιών στη βιβλιοθήκη του Wellcome Trust, του δεύτερου μεγαλύτερου ιδιώτη χρηματοδότη στον τομέα της βιοϊατρικής έρευνας στον κόσμο «ξοδεύουμε ένα δισεκατομμύριο λίρες ετησίως και παίρνουμε πίσω άρθρα».

«Η δημοσίευση είναι η έκφραση της δουλειάς μας. Μια καλή ιδέα, μια συζήτηση, η αλληλογραφία, ακόμη και από το πιο λαμπρό πρόσωπο του κόσμου… τίποτα δεν μετρά όσο μία δημοσίευση», λέει ο Neal Young των NIH. Εάν ελέγχετε την πρόσβαση στην επιστημονική βιβλιογραφία, είναι σαν να έχετε τον έλεγχο της επιστήμης».

«Στην αρχή της καριέρας μου, κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία πού είχες κάνει δημοσίευση, όμως όλα άλλαξαν το 1974 με το Cell» λέει στον Guardian ο Randy Schekman, καθηγητής Μοριακής  Βιολογίς στο Berkeley και βραβευμένος με Νόμπελ τo 2013. Το Cell (που σήμερα ανήκει στο Elsevier) ήταν ένα περιοδικό που ξεκίνησε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) για το νέο, ανερχόμενο τότε, πεδίο της μοριακής βιολογίας.

Είναι δύσκολο να αποτιμήσει κανείς τη δύναμη που ένας συντάκτης των περιοδικών αυτών έχει στη διαμόρφωση της καριέρας ενός επιστήμονα ή, στην κατεύθυνση της ίδιας της επιστήμης. Όπως λέει ωστόσο ο Schekman «Οι νέοι μου λένε συνεχώς ‘αν δεν δημοσιεύσω στο CNS (το κοινό αρκτικόλεξο για τα Cell / Nature / Science, τα πιο έγκυρα περιοδικά Βιολογίας), δεν θα βρω δουλειά’» συγκρίνοντας την αναζήτηση δημοσιεύσεων μεγάλης επιρροής με τα τραπεζικά μπόνους. «Η επιρροή τους στην πορεία της επιστήμης είναι τεράστια» επισημαίνει o νομπελίστας.

Image result for Cell / Nature / Science

Στην ίδια γραμμή και ο βιολόγος, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής το 2002, Sydney Brenner: «Οι πανεπιστημιακοί έχουν κίνητρο να κάνουν έρευνες που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των εκδοτών» είχε δηλώσει σε συνέντευξη του 2014, αποκαλώντας το σύστημα «διεφθαρμένο».

Κατά καιρούς, οι επιστήμονες έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη διαδρομή αυτής της εξαιρετικά κερδοφόρας επιχείρησης στην οποία παρέδιδαν το έργο τους δωρεάν, αλλά ήταν οι πανεπιστημιακοί βιβλιοθηκονόμοι που συνειδητοποίησαν για πρώτη φορά την παγίδα στην αγορά που είχε στήσει ο Maxwell. Οι βιβλιοθηκονόμοι χρησιμοποίησαν πανεπιστημιακά κεφάλαια για να αγοράσουν περιοδικά εξ ονόματος των επιστημόνων. Ο Maxwell το γνώριζε καλά. «Οι επιστήμονες δεν έχουν ιδιαίτερη συναίσθηση των τιμών της αγοράς όσο άλλοι επαγγελματίες, κυρίως επειδή δεν ξοδεύουν τα δικά τους χρήματα», δήλωνε σε συνέντευξη του στο Global Business το 1988. Οι βιβλιοθηκάριοι ήταν κλειδωμένοι σε μια σειρά χιλιάδων μικροσκοπικών μονοπωλίων.

Robert Maxwell in 1985.

Robert Maxwell in 1985.

Σε έκθεση του 2015, ο καθηγητής Πληροφορικής του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, Vincent Larivière, κατέγραψε ότι το Elsevier κατέχει το 24% της αγοράς επιστημονικών εκδόσεων, ενώ οι παλιοί συνεργάτες του Maxwell, η εταιρεία Springer και οι συμπατριώτες του, η Wiley-Blackwell, ελέγχουν από 12%. Οι τρεις αυτές εταιρείες αντιπροσωπεύουν το ήμισυ της αγοράς.

Από τις αρχές του 2000, αρκετοί επιστήμονες υποστήριξαν μια εναλλακτική λύση στη δημοσίευση μέσω συνδρομών που ονομάζεται «ανοικτή πρόσβαση». Στην πράξη, αυτό έχει τη μορφή ηλεκτρονικής έκδοσης, στην οποία οι επιστήμονες πληρώνουν ένα ποσόν για να καλύψουν τα έξοδα σύνταξης, που εξασφαλίζουν ότι η εργασία τους είναι ελεύθερα προσβάσιμη. Ωστόσο, παρά τη στήριξη -όπως μεταξύ άλλων, από το Ίδρυμα Gates και το Wellcome Trust- μόλις το ένα τέταρτο των επιστημονικών άρθρων διατίθεται ελεύθερα.

Image result for sci-hub alternative

Τα τελευταία χρόνια, η πιο ριζοσπαστική κίνηση κόντρα στο status quo της εν λόγω αγοράς συνδέεται με έναν αμφιλεγόμενο ιστότοπο που ονομάζεται Sci-Hubένα είδος Napster για την επιστήμη, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να κάνει δωρεάν λήψη επιστημονικών άρθρων. Δημιουργός του είναι  η Alexandra Elbakyanαπό το Καζακστάν, η οποία κρύβεται, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με κατηγορίες για πειρατεία και παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ. «Η επιστήμη πρέπει να ανήκει στους επιστήμονες και όχι στους εκδότες» γράφει σε μέιλ που  έστειλε στον Guardian. Σε επιστολή της προς το δικαστήριο, επικαλέστηκε το άρθρο 27 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτωντου ΟΗΕ, υποστηρίζοντας το δικαίωμα «να συμμετάσχει στην πρόοδο της επιστήμης και τα οφέλη της».

ΠΗΓΗ: https://www.theguardian.com/science/2017/jun/27/profitable-business-scientific-publishing-bad-for-science

Image result for Is the staggeringly profitable business of scientific publishing bad for science?

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

 

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (Πλήρης)

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

Κατατέθηκε στο Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στις 27-11-2017 (Αρ. Πρωτ. 5703/Γ)

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

 

Γράφει η Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα, Ειδική Παθολόγος

«Όπως ορίστηκε και καθιερώθηκε με νόμο, η δημόσια έκφραση ιδεών που στρέφονται ενάντια στην πίστη αποτελεί αίρεση. Σύμφωνα με τις εξηγήσεις του Gratians Dectetum, η πραγματική αιτία της αναγωγής της αίρεσης σε έγκλημα ήταν η τάση του αιρετικού να προτιμάει τις δικές του ιδέες από τις ιδέες εκείνων που είναι αρμόδιοι να εκφράζονται πάνω σε θέματα πίστης. Συνεπώς, η αίρεση δεν ήταν παρά μια μεγάλη προδοσία που στρεφόταν κατά της θεϊκής παντοδυναμίας και εκδηλωνόταν με παρέκκλιση από την πίστη που καθόριζε ο Παπισμός».

Walter Ullman, The Individual and Society in the Middle Ages (σ. 37)

 

Decretum Gratiani  (γνωστό και ως Decretum:)  συλλογή νόμων (Canon) που συντάχθηκε τον 12ο αιώνα από έναν νομικό που ήταν γνωστός ως Gratian.  Αποτελεί το πρώτο μέρος της συλλογής έξι νομικών κειμένων, που χρησιμοποιήθηκε ως Νομικός Κώδικας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίαςμέχρι τις 19 Μαΐου 1918, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Code of Canon Law (Codex Iuris Canonici) επί Πάπα Βενέδικτου XV.

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Μέρος 1. ΓΙΑ ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

  1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
  2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ
  3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ
  4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (ΠΛΗΡΗΣ)

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

 

Με την παρούσα δεν αποσκοπώ στο να απαντήσω στην άκρως ιδιότυπη και αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης (πράγμα για το οποίο, άλλωστε, δεν έχω καμιά νομική υποχρέωση), αλλά στο να κάνω χρήση της ευκαιρίας που μου δίνει, ώστε:

1) Να γνωστοποιήσω τις απόψεις μου για τα εμβόλια στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης (του οποίου είμαι μέλος), ο οποίος, λόγω της τοπογραφικού του στίγματος, είναι σε πλεονεκτικότερη θέση από την άποψη της επαφής του με τις θεωρούμενες ως εγκυρότερες πηγές ενημέρωσης, όπως «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC) των ΗΠΑ, το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων» (ECDC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα.

2) Να κοινοποιήσω τον (υπό μετάφραση) φάκελο αυτής της υπόθεσης:

▪ στην «Ευρωπαϊκή Ιατρική Εταιρεία» (European Medical Association)

▪ στην «Επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και ασφάλειας των τροφίμων» και στην «Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

▪ στους προέδρους των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και

▪ σε όποια άλλη αρχή ή θεσμικό όργανο ή φορέα κρίνω σκόπιμο.

3) Να δημοσιοποιήσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης μέσω του διαδικτύου και, ιδιαίτερα μέσω των (συστημικών και μη) ιστοσελίδων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με τις οποίες συνεργάζομαι εγώ, ο σύζυγός μου Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος και η κόρη μου Μαρία-Μυρτώ Γρίβα, ειδική παθολόγος (όλοι μέλη του ΙΣΘ).

4) Να εκδώσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης (πιο αναλυτικό, πιο εκτενή και δεόντως συμπληρωμένο με πλήθος αποδεικτικών στοιχείων) σε μορφή βιβλίου, πράγμα για το οποίο έχω ήδη συνεννοηθεί με μεγάλο ελληνικό εκδοτικό οίκο.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος από ποινική και αστική άποψη

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

Σχετική εικόνα

 Μέρος 1. ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

 

Η αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του  Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης εναντίον μου (την οποία αντέγραψε και επανέλαβε μια συντεχνιακή ένωση με την επωνυμία «Ένωση Ελλήνων Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής», η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως «μη-κερδοσκοπικό σωματείο», και η οποία, εκτός από συντεχνιακή είναι, μάλλον, και «πολεμοχαρής», εάν κρίνω από δημοσίευμά της με τίτλο «Πόλεμος εναντίον των [ανύπαρκτων]αντιεμβολιαστών»http://www.docmed.gr/e-el-ped-att-3/ στις 1/6/2017), είναι έκθετη από άποψη νομική, επιστημολογική, ουσιαστική και ιστορική.

 

1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ

 

1) ΕΠΕΙΔΗ στρέφεται ευθέως ενάντια στο θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμά μου να εκφράζω ελεύθερα τους στοχασμούς μου προφορικά, γραπτά και δια του τύπου, σύμφωνα με το άρθρο 14, παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι: «Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχα­σμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».

 

2) ΕΠΕΙΔΗ πρόκειται για μια άκρως ιδιότυπη αυτό-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία», δεδομένου ότι δεν περιγράφειεπακριβώς ΚΑΜΙΑ καταγγελλόμενη πράξη (όπως ορίζει ο νόμος). Διότι είναι προφανές ότι η Δήλωση του καταγγέλλοντοςότι:

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης καταδικάζει απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινωνία»:

 

α) Δεν αποτελεί ακριβή περιγραφή ΠΡΑΞΗΣ του καταγγελλόμενου, αλλά Ομολογία Πίστης ή Θέση του καταγγέλλοντος, που δηλώνει μ’ αυτό τον τρόπο τον προσανατολισμό του. Και,

 

β) Εμφανίζει τον καταγγέλλοντα ως υπερασπιστή του «Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών», ενός συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας το οποίο, σημειωτέον, δεν επιβάλλει την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών.

 

2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ

 

Αυτή η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» με την καταληκτική (και αποκαλυπτική) παράγραφό της: 

«Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας»:

 

1) Προσπαθεί να μεταθέσει τον έλεγχο μιας επιστημονικής πρότασης ή θεωρίας από το πεδίο της αντιπαράθεσης επιχειρημάτων (με βάση την επιστημολογική επιταγή του «ελέγχου της αλήθειας»στο πεδίο των διοικητικών παρεμβάσεων (που δεν έχουν καμιά σχέση με τον «έλεγχο της αλήθειας»), παράγοντας συνειρμούς με τις μεθόδους που χαρακτηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, στα οποία η επιστημονική «αλήθεια» κρίνονταν από διοικητικά όργανα υπό τον έλεγχο των υπηρεσιών ασφαλείας (όπως τα SS και η NKVD/GPU).

 

2) Αγνοεί ή αποκρύπτει εντέχνως το γεγονός ότι στην επιστήμη «δεν υπάρχουν κοινά αποδεκτές επιστημονικές θέσεις»Υπάρχουν δυνατότητες για αντίκρουση των (εδραιωμένων) θέσεων, από την εξέλιξη των οποίων επιβεβαιώνεται ή απορρίπτεται η ορθότητα μιας επιστημονικής θεωρίας. Εάν δεν συνέβαινε αυτό, η ιατρική, π.χ., θα είχε καθηλωθεί στην «εποχή των αφαιμάξεων».

 

Όπως γράφει ο καθηγητής Karl Popper, o σημαντικότερος ίσως επιστημολόγος του 20ου αιώνα (ο οποίος έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Sir):

«Η επιστημονική μέθοδος συνίσταται πολύ περισσότερο στο να επιδιώκει να βρει κανείς γεγονότα που μπορούν να χρησιμεύσουν στην αντίκρουση μιας θεωρίας. Αυτή τη διαδικασία την ονομάζουμε έλεγχο της θεωρίας

Η δυνατότητα να αντικρουστεί (δηλαδή, η ικανότητα να διαψευστεί) καθορίζει τη δυνατότητα εξέτασης μιας θεωρίας και, ως εκ τούτου, την επιστημονικότητά της. Και το γεγονός ότι όλοι οι έλεγχοι μιας θεωρίας είναι προσπάθειες αντίκρουσης των προβλέψεων που προκύπτουν με τη βοήθειά τους, μας προσφέρει το κλειδί της επιστημονικής μεθόδου.

Αυτή η αντίληψη της επιστημονικής μεθόδου επιβεβαιώνεται μέσα από την ιστορία των επιστημών, που μας δείχνει ότι οι επιστημονικές θεωρίες, συχνά, απορρίπτονται και ότι η απόρριψη των θεωριών είναι το όχημα της επιστημονικής προόδου […] Αλλά πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με το ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά θεωρία και καμιά υπόθεση, χωρίς να είναι και να παραμένει … μια υπόθεση εργασίας. Γιατί καμιά θεωρία δεν είναι οριστική, αλλά απλώς μας βοηθάει να επιλέξουμε και να ταξινομήσουμε τα δεδομένα. Αυτός ο επιλεκτικός χαρακτήρας κάθε περιγραφής, την μετατρέπει, κατά μία έννοια, σε ’σχετική’».[3]

Karl Popper: Η ζωή είναι επίλυση προβλημάτων – Σκέψεις για την Επιστήμη,

την Ιστορία & την Πολιτική (Μελάνι, 2011), σ. 40-41

 

3) Με βάση τα παραπάνω, είναι προφανές ότι η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία»με την απαίτηση των καταγγελλόντων να επιβληθεί διοικητική φίμωση (!) στις απόψεις που αντιτίθενται στις δικές τους, αποτελεί δημόσια παραδοχή της παντελούς έλλειψης επιχειρημάτων για τη στήριξη των απόψεών τους (όπως θα δειχθεί παρακάτω).

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ

 

«Θεωρώ ανήθικο και αντιδεοντολογικό να συστήνω στον κόσμο να κάνει το εμβόλιο τη στιγμή που δεν θα το κάνω εγώ… Η νέα γρίπη είναι μία ήπια γρίπη, πιο ήπια από την κοινή γρίπη. Έχουμε το παράδειγμα του νοτίου ημισφαιρίου που πέρασαν τη γρίπη χωρίς εμβόλιο και χωρίς να επαληθευτεί κανένα από τα τρομολάγνα σενάρια που κυκλοφορούν… υπάρχει μία διαδικασία ‘μαζικού εμβολιασμού’ των πολιτών που περνούν τη νέα γρίπη χωρίς να το ξέρουν και αποκτούν ανοσία και είναι άσκοπο να εμβολιαστούν… δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς η ασφάλεια του εμβολίου».

Στρατής Πλωμαρίτης, παθολόγος

τότε πρόεδρος της Επιτροπής Εμβολιασμού του νοσοκομείου «Aγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης,

και νυν Διοικητής της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας &ι Θράκης,

(δηλώσεις για τους λόγους της παραίτησης του από την θέση του προέδρου – ΑΠΕ-ΜΠΕ, 16-11-2009)

 

Από ηθική άποψη είναι απορριπτέα ΕΠΕΙΔΗ παρακάμπτει το μείζων ηθικο (και νομικό) ζήτημα της ευθύνης: Ποιος έχει την ηθική (και νομική, αστική και ποινική) ευθύνη για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών παρενεργειών και, ιδιαιτέρως, για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών και μη-αντιστρεπτών βλαβών.

 

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η απάντηση σ’ αυτό το ακανθώδες ηθικό και νομικό ζήτημα δόθηκε με τη θέσπιση του Γραφείου Ειδικών του Αμερικανικού Δικαστηρίου Ομοσπονδιακών Απαιτήσεων, που είναι γνωστό ως «Δικαστήριο Εμβολίων».

 

Το Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων για Βλάβες από Εμβόλια (National Vaccine Injury Compensation Program – VICP) θεσπίστηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ και καλύπτει αγωγές για βλάβες από τα εμβόλια, τα οποία καταχωρούνται στον ειδικόΠίνακα Εμβολίων Βλαβών από Εμβόλια που τηρείται από το Υπουργείο Υγείας.

 

Το 2007 συμπεριλήφθηκαν στον παραπάνω Πίνακα, και τα εξής εμβόλια: της διφθερίτιδας, του τετάνου, του κοκκύτη, τηςιλαράς, της παρωτίτιδας, της ερυθράς, της πολιομυελίτιδας, της ανεμoβλογιάς, του Haemophilus influenzae τύπου b, του ροταϊού και της πνευμονίας.

 

Το VICP είναι αρμόδιο για αγωγές για βλάβες από εμβόλια που προκλήθηκαν τόσο ΠΡΙΝ, όσο και ΜΕΤΑ το 1988.

 

▪ ΓΙΑ ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΠΡΙΝ από το 1988, κατατέθηκαν 4.264 αγωγές. Απ’ αυτές έγιναν δεκτές 1.189 καιαποζημιώθηκαν με 903 εκατομμύρια δολάρια. 

 

 Για ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΜΕΤΑ το 1988 (από το 1988 έως τις 8 Ιανουαρίου 2008) κατατέθηκαν 5.263 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση αυτισμού, και 2.865 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση άλλων βλαβών πλήν του αυτισμού. Απ’ αυτές, έγιναν δεκτές 925 (εκ των οποίων μία σχετιζόμενη με αυτισμό), και απορρίφθηκαν 1.158 αγωγές που αφορούσαν σε βλάβες μη-σχετιζόμενες με αυτισμό και 350 αγωγές που αφορούσαν βλάβες σχετιζόμενες με αυτισμό. Στις αγωγές που έγιναν δεκτές καταβλήθηκαν αποζημιώσεις συνολικού ύψους 847 εκατομμυρίων δολαρίων.

 

 ΓΕΡΜΑΝΙΑ

 

Σε κάθε ευνομούμενη χώρα, όταν η πολιτεία επιβάλλει δια νόμου μια υποχρέωση (π.χ. επιστράτευση σε καιρό πολέμου)είναι απολύτως δεσμευμένη να εξασφαλίσει τη φροντίδα των εκείνων που θα υποστούν τις (πιθανές) συνέπειες της εφαρμογής αυτής της υποχρέωσης (π.χ., τραυματίες, ανάπηροι πολέμου).

 

Στη Γερμανία, θεσπίστηκαν από το 1983, νομότυπες διαδικασίες και προβλέψεις για την αναγνώριση μιας βλάβης από εμβολιασμό που χρήζει αποζημίωσης, οι οποίες ορίζονται στις παραγράφους 51 και 52 της «Ομοσπονδιακής νομοθεσίας σχετικά με τις επιδημίες» (Bundes­Seuchen-Gesetz, BSG).

 

Η σχετική νομοθεσία ασχολείται με το ζήτημα της αναγνώρισης της ανικανότητας από τη βλάβη που προκλήθηκε από εμβόλια και ορίζει ότι για τις περι­πτώσεις αποζημίωσης για βλάβη από εμβολιασμό ισχύουν οι κανονι­σμοί κοινωνικής πρόνοιας και οι προβλέψεις που αφορούν τα θύματα πολέμου. Συνεπώς, οι κατευθυντήριες οδηγίες πού ισχύουν για ταθύματα πολέμου εφαρμόζονται και για τον προσδιορισμό της βλάβης από εμβολιασμό. [«Κριτήρια για την ιατρική αξιολόγηση του κοινωνικού δικαιώματος για αποζημίωση, σύμφωνα με την νομοθεσία που αφορά τους βαρέως ανάπηρους», έκδοση του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικών Προγραμμάτων, 1983]

 

Στη Γερμανία, μετά την κατάργηση του υποχρεωτικού εμβο­λιασμού για την ευλογιά στις 1 Ιουλίου 1983, ισχύει για τον εμβολιασμό ό,τι ισχύει και για κάθε άλλη ιατρική πράξη:

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 223 του Ποινικού Κώδικα (Strafengesetzbuch): «Ο εμβολιασμός θεωρείται σωματι­κός τραυματισμός» και «ο τραυματισμός αυτός δεν θεω­ρείται παράνομος εάν ο ασθενής έχει λάβει προηγουμένωςεπαρκή πλη­ροφόρηση και έχει συμφωνήσει, ή εάν υπάρχει συμφωνία των γονέων ή κηδεμόνων προκειμένου για ανήλικο που πρόκειται να εμβολιαστεί».

 

Το 1985, το Ανώτατο Αστικό Δικαστήριο της Στουτγάρδης (με την απόφαση 3U188/84, 12-6-1985) καθόρισε ότι «ο εμβολιασμός θεωρείται παράνομος εάν οι βασικοί κίνδυνοι δεν έχουν εξηγηθεί με τον σωστό τρόπο».

 

Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση πρόκλησης βλάβης από εμβολιασμό, ο γιατρός που έκανε τον εμβολιασμό πρέπει να αποδείξει ότι έδωσε τις κατάλληλες πληροφορίες στον ασθενή. Αν δεν μπορεί να το αποδεί­ξει, βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από νομική άποψη, σε σχέση και με τον αστικό και με τον ποινικό νόμο.

 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Στις 21 Ιουνίου 2017, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε μια πολυσήμαντη απόφαση (Απόφαση στην υπόθεση C-621/15 Ν.W κ.λπ. κατά Sanofi Pasteur MSD κ.λπ.), σύμφωνα με την οποία:

 

«Στον J. W χορηγήθηκε, το διάστημα από τα τέλη του 1998 έως τα μέσα του 1999, εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Bπαρασκευαζόμενο από την εταιρεία Sanofi Pasteur. Τον Αύγουστο του 1999, ο J. W παρουσίασε διάφορες διαταραχέςκατόπιν των οποίων, το Νοέμβριο του 2000, διαγνώσθηκε σκλήρυνση κατά πλάκας. Ο J. W. απεβίωσε το 2011.

 

[Yστερα από ανάλυση των δεδομένων, η απόφαση καταλήγει] «εάν ένα άτομο που έλαβε ένα εμβόλιο ήταν καλά στην υγεία του πριν κάνει το εμβόλιο, ή δεν είχε προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό της νόσου (σ.σ. για την οποία έγινε το εμβόλιο) και εάν ασθένησε μετά από το εμβόλιο, σε συνδυασμό με το εάν ένας σημαντικός αριθμός παρόμοιων κρουσμάτων της νόσου έχει καταγραφεί και σε άλλα άτομα που λαμβάνουν το συγκεκριμένο εμβόλιο, τότε αυτό το εμβόλιο μπορεί να είναι θεωρηθεί ως η αιτία που νόσησε το άτομο».

 

Το πλήρες κείμενο του σχετικού Δελτίου Τύπου του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδαwww.grivas.info

Σχετική εικόνα

4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ EIΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

 

1) Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, τόσο σε επίπεδο διεθνών οργανισμών όσο και σε επίπεδο εθνικών νομοθεσιών,επιβάλλει στους γιατρούς να ενημερώνουν πλήρως τον ενδιαφερόμενο για τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις και τις παρενέργειες (ελαφρές, λίγο σοβαρές και πολύ σοβαρές) για κάθε φάρμακο ΠΡΙΝ από την εφαρμογή του, ώστε να μπορεί να αποφασίσει «εν επιγνώσει» εάν θα το πάρει ή όχι (σύμφωνα με το άρθρο 11 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος3418/2005).

Άρθρο 11. Υποχρέωση ενημέρωσης

1. Ο ιατρός έχει καθήκον αληθείας προς τον ασθενή.

«Οφείλει να ενημερώνει πλήρως και κατανοητά τον ασθενή για την πραγματική κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ιατρικής πράξης, τις συνέπειες και τους ενδεχόμενους κινδύνους ή επιπλοκές από την εκτέλεσή της, τις εναλλακτικές προτάσεις, καθώς και για τον πιθανό χρόνο αποκατάστασης, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να σχηματίζει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων και συνεπειών της κατάστασής του και να προχωρεί, ανάλογα, στη λήψη αποφάσεων».

 

2) Ο εμβολιασμός είναι παρεμβατική πράξη (όπως και κάθε ιατρική πράξη) και, συνεπώς, η εφαρμογή του προϋποθέτει αναγκαία τη συναίνεση του ίδιου του ενδιαφερόμενου εάν πρόκειται για ενήλικα ή του έχοντας τη γονική επιμέλεια εάν πρόκειται για ανήλικο. Και, η συναίνεση προϋποθέτει την πλήρη ενημέρωση (σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 / 2005).

«Άρθρο 12.  Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή

1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.

4. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.  Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του…

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της».

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

 

Από μια επισκόπηση σε 30 χώρες της Ευρώπης (28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης συν η Ισλανδία και η Νορβηγία) διαπιστώνεται ότι η επικρατούσα επιλογή για τα εμβόλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η συνιστώμενη και όχι η υποχρεωτική προσέγγιση.

Απ’ αυτές τις 30 χώρες της Ευρώπης:

▪ 16 χώρες δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ υποχρεωτικό εμβολιασμό: Αυστρία – Γερμανία – Δανία – Εσθονία – Ηνωμένο Βασίλειο – Ιρλανδία – Ισλανδία – Κάτω Χώρες – Κύπρος – Λιθουανία – Λουξεμβούργο – Νορβηγία – Πορτογαλία – Σουηδία – Φινλανδία – ΕΛΛΑΔΑ.* (συνιστώμενα).

 

▪ Το Βέλγιο έχει 1. Η Γαλλία 3. Ιταλία και Μάλτα (από 4).

 

▪ 9 χώρες έχουν υποχρεωτικά εμβόλια και άνω: Βουλγαρία – Κροατία – Λετονία – Ουγγαρία – Πολωνία – Ρουμανία – Σλοβακία – Σλοβενία – Τσεχική Δημοκρατία.

 

Αλλά, ακόμη και στις χώρες όπου υφίστανται υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα εξαίρεσης για λόγους ιατρικούς, θρησκευτικούς και φιλοσοφικούς.

 

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τα εμβόλια είναι «συνιστώμενα» και όχι υποχρεωτικά, γιατί η καθιέρωση ενός εμβολίου ως υποχρεωτικού απαιτεί Νόμο και όχι Εγκυκλίους οργάνων που δεν έχουν νομοθετική αρμοδιότητα κατά το Σύνταγμα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

 

Επειδή, η διαμόρφωσή μου καθορίστηκε από το πνεύμα και τις αξίες του Διαφωτισμού, δεν μπορώ παρά να υπερασπίζομαι τις αρχές που διέπουν τον ορθό λόγο και την κριτική σκέψη, με βάση τις οποίες υποστήριζα, υποστηρίζω και θα υποστηρίζω τις εξής, λογικώς αυτονόητες, θέσεις:

 

 1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

 Ήπιες (συνήθως) – Σοβαρές (έστω, σπανίως) – Πολύ σοβαρές (έστω, σπανιότατα)

 

Αυτό που ορίζεται (απολύτως αντι-επιστημολογικά) ως διεθνώς «κυρίαρχη και επίσημη επιστημονική άποψη για τα εμβόλια» (και όχι μόνο) (!) ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από τους κάθε είδους «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες» κ.λπ. (οι οποίες συγκροτούνται σε επαγγελματική βάση και εκλέγουν τις διοικήσεις τους με κομματικά ψηφοδέλτια). ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από Ινστιτούτα σε χώρες-πρωταγωνιστές στη διεθνή σκηνή, τα οποία έχουν ισχυρή χρηματοδότηση και πολυάνθρωπη στελέχωση με ειδικούς επιστήμονες-ερευνητές (οι οποίοι επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους και όχι την κομματική τους ταυτότητα): Ινστιτούτα τα οποία έχουν διεθνή απήχηση και αποτελούν πηγή πληροφόρησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Το σημαντικότερο από αυτά τα Ινστιτούτα είναι το «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (γνωστό με ως CDC), το κορυφαίο εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας των ΗΠΑ: μια πολυεπίπεδη ομοσπονδιακή υπηρεσία του αμερικανικού Υπουργείου Υγείας, που έχει την έδρα του κοντά στην Ατλάντα της Τζόρτζια, παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτελεί κέντρο διάχυσης της πληροφόρησης σε θέματα ασθενειών σε όλο τον κόσμο.

 

H ενημέρωση από το αμερικανικό «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), σχετικά με τις «παρενέργειες των εμβολίων», προσφέρεται σε όλο τον κόσμο, εκτός της Ελλάδας ίσως, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι δεν καταχωρείται ολόκληρη και ως έχει σε καμιά ιστοσελίδα των Επιστημονικών Συλλόγων, Εταιρειών, κ.λπ. στην «καθ’ ημάς ανατολή», προφανώς είτε από λόγους άγνοιας είτε από λόγους ιδιοτέλειας.

 

Παρατίθεται το πλήρες περιεχόμενο της ιστοσελίδας για τις παρενέργειες των εμβολίων του «Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), για να καλυφθεί ένα κενό που θα έπρεπε (φευ) να καλυφθεί από τους πολυάριθμους «Επιστημονικούς» «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες», κ.λπ., που ξεφυτρώνουν ως μανιτάρια στην Ελλάδα (με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να έχει ξεπεράσει τους 1.500, από τις οποίες μόνο 44 είναι αναγνωρισμένες από το Υπουργείο Υγείας)

 

 CENTERS OF DISEASE CONTROL AND PREVENTION

CDC

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ 

https://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/side-effects.htm

Το CDC, στην ιστοσελίδα του για τις παρενέργειες όλων των εμβολίων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ, γράφει:

 

Οποιοδήποτε εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες. Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, αυτές είναι ήπιες (για παράδειγμα, πόνος στο χέρι ή χαμηλός πυρετός) και υποχωρούν υποχωρούν μέσα σε λίγες μέρες. Παρακάτω παρατίθενται εμβόλια που έχουν λάβει άδεια στις ΗΠΑ και οι παρενέργειες που έχουν συσχετιστεί με καθένα από αυτά.

Αδενοϊός

Ανθρακας

DTaP (Διφθερίτιδα, Τέτανος, Κοκκύτης)

Ηπατίτιδα Α  –  Ηπατίτιδα Β

Hib (Haemophilus influenzae τύπου b) 

HPV – Gardasil – Gardasil-9 (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

Γρίπη (αδρανοποιημένο και ζωντανό εμβόλιο)

Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα (E-Ixiaro)

MMR (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά) 

MMRV (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά, Ανεμοβλογιά) 

Μηνιγγιτιδόκκος (ACWY) 

PCV13  (Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο)

PPSV23 (Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης)

IPV (Πολιομυελίτιδα) 

Λύσσα

Ροταϊός  (γαστρεντερίτιδα)

Έρπης ζωστήρας 

Ευλογιά 

Td  (Τέτανος και Διφθερίτιδα Ενηλίκων) 

Tdap (συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη)

Τυφοειδής πυρετός  (αδρανοπιημένο & ζωντανό Εμβόλιο)

Ανεμοβλογιά (chickenpox)

Κίτρινος πυρετός

Τα εμβόλια βρίσκονται σε διαρκή παρακολούθηση για θέματα ασφάλειας.

‘Όπως και κάθε φάρμακο, τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Αδενοϊό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο αδενοϊού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει ΚΑΠΟΙΑ σοβαρή αντίδραση.

Αλλά ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Ήπια προβλήματα: Αρκετά ήπια προβλήματα έχουν αναφερθεί 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό:

– κεφαλαλγία , λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού ( 1 στα 3 άτομα)

– ρινίτιδα, πονόλαιμος, αρθραλγία ( 1 στα 6 άτομα)

– κοιλιακό άλγος, βήχας, ναυτία ( 1 στα 7 άτομα)

– διάρροια ( 1 στα 10 άτομα)

▪ Σοβαρά προβλήματα:

Περισσότερο σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί από περίπου 1 άτομο στους 100, εντός 6 μηνών από τον εμβολιασμό. Τα προβλήματα αυτά περιλάμβαναν:

– Αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα

– Πνευμονία

– Φλεγμονή του στομάχου ή του εντέρου

Δεν είναι σαφές εάν αυτά τα ήπια ή σοβαρά προβλήματα προκλήθηκαν από το εμβόλιο ή συνέβησαν μετά τον εμβολιασμό τυχαία. Το εμβόλιο του αδενοϊού εγκρίνεται για χρήση ΜΟΝΟ μεταξύ στρατιωτικού προσωπικού.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Άνθρακα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο με άνθρακα;

Ένα εμβόλιο, όπως κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο Άνθρακας είναι μια πολύ σοβαρή νόσος, και ο κίνδυνος σοβαρής βλάβης από το εμβόλιο πολύ μικρός .

▪ Ήπια προβλήματα:

– Αντιδράσεις στον βραχίονα όπου εφαρμόστηκε ο εμβολιασμός:

– Ευαισθησία (περίπου 1 άτομο από 2)

– Ερυθρότητα (περίπου 1 στους 7 άνδρες – 1 στις 3 γυναίκες)

– Κνησμός (περίπου 1 στους 50 άνδρες – 1 στις 20 γυναίκες)

– Οίδημα (περίπου 1 στους 60 άνδρες – 1 στις 16 γυναίκες)

– Μελανιές (περίπου 1 στους 25 άνδρες – 1 στις 22 γυναίκες)

– Μυϊκοί πόνοι ή προσωρινός περιορισμός της κίνησης των άνω άκρου (1 στους 14 άνδρες και 1 στις 10 γυναίκες).

– Πονοκέφαλοι (περίπου 1 στους 25 άνδρες – 1 στις 12 γυναίκες).

– Κόπωση (περίπου 1 στους 15 άνδρες – 1 στις 8 γυναίκες).

▪ Σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (πολύ σπάνιες: λιγότερες από 1 στις 100.000 δόσεις).

– Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε εμβόλιο, έχουν αναφερθεί διάφορα σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου DTaP vaccine

Διφθερίτιδα, Τέτανος και Κοκκύτης ακυτταρικό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο DTaP;

Η προσβολή από διφθερίτιδα, τέτανο ή κοκκύτη είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τη λήψη του εμβολίου DTaP. Ωστόσο, ένα εμβόλιο, όπως οποιοδήποτε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ο κίνδυνος ο εμβολιασμός με DTaP να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

▪ Ήπια προβλήματα (Κοινά):

Πυρετός (έως 1 παιδί σε 4)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο που έγινε ο εμβολιασμός ( περίπου 1 παιδί στα 4)

– Πόνος ή ευαισθησία στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 παιδί στα 4)

– Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται συχνότερα μετά την 4η και 5η δόση της σειράς DTaP από ό, τι μετά από προηγούμενες δόσεις.

– Μερικές φορές η 4η ή 5η δόση του εμβολίου DTaP ακολουθείται από οίδημα ολόκληρου του άνω άκρου ή του ποδιού στο σημείο του εμβολιασμού, που διαρκεί 1-7 ημέρες (περίπου 1 παιδί στους 30).

– Κακοδιαθεσία (έως 1 παιδί σε 3)

– Κόπωση ή ανορεξία (έως και 1 παιδί στα 10)

– Εμετός (έως περίπου 1 παιδί στα 50 έτη)

Αυτά τα προβλήματα γενικά συμβαίνουν 1-3 ημέρες μετά τη χορήγηση.

▪ Μέτρια Προβλήματα (Όχι συχνά)

– Σπασμοί (περίπου 1 παιδί από 14.000)

– Κλάμα για 3 ή περισσότερες ώρες (περίπου 1 παιδί από τα 1.000)

– Υψηλός πυρετός, πάνω από 40,5°C (περίπου 1 παιδί από 16.000)

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 εκατομμύριο δόσεις)

– Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο DTaP, όπως

– Μακροχρόνιοι σπασμοί, κώμα ή ελάττωση του επιπέδου συνείδησης

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Αυτά είναι τόσο σπάνιες που είναι δύσκολο να πει κανείς αν προκλήθηκαν από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Α

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης δυνατό να εκδηλωθούν σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Πολύ ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α:

– Πόνος ή ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού.

– Ήπιος πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

▪ Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Β

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών.  Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους, αλλά είναι πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β περιλαμβάνουν:

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού.

– Πυρετός 37.5° C ή υψηλότερος.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη χορήγηση και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

▪ Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

Η ασφάλεια των εμβολίων είναι υπό διαρκή παρακολούθηση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Hib

Haemophilus influenzae τύπου b

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Hib (Haemophilus influenzae τύπου b);

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

Είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις, αλλά αυτές είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο Hib δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια Προβλήματα μετά από το εμβόλιο Hib:

– Ερυθρότητα, καύσος ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός, πυρετός

Αυτά τα προβλήματα είναι ασυνήθιστα. Αν εμφανιστούν, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 2 ή 3 ημέρες.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο,

Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι ενήλικες ενδέχεται επίσης να παρουσιάσουν αυτά τα προβλήματα μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου HPV (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

(Gardasil, Gardasil-9)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο HPV-Gardasil-9;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και  υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Ήπια ή μέτρια προβλήματα μετά από εμβόλιο HPV:

– Αντιδράσεις στο χέρι όπου έγινε ο εμβολιασμός:

– Πόνος (περίπου 9 άτομα στους 10). – Ερυθρότητα ή οίδημα (περίπου 1 άτομο σε 3)

– Πυρετός: Ήπιος (37,7° C) (περίπου 1 άτομο στα 10) – Μέτριος (38,8°C) (1 άτομο στα 65)

▪ Άλλα προβλήματα:

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 3)

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (αδρανοποιημένο)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το αδρανοποιημένο εμβόλιο της γρίπης;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα αντιδράσεων. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο της γρίπης δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα μετά από τη χορήγηση του εμβολίου της γρίπης:

– Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού.

– Βραχνάδα. Πονοκέφαλος. Κνησμός. Βήχας.

– Πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες.

▪ Σοβαρότερα προβλήματα μετά από τη λήψη του εμβολίου:

– Μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) μετά από αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης. Αυτός ο κίνδυνος εκτιμάται σε 1 ή 2 επιπλέον περιπτώσεις ανά εκατομμύριο εμβολιασθέντων ατόμων. Αυτός ο κίνδυνος είναι πολύ χαμηλότερος από τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών από τη γρίπη, η οποία μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της γρίπης.

▪ Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το εμβόλιο γρίπης μαζί με το εμβόλιο του πνευμονόκοκκου (PCV13) και / ή το εμβόλιο DTaP ταυτόχρονα μπορεί να είναι λίγο πιο πιθανό να παρουσιάσουν σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες. Ενημερώστε το γιατρό σας εάν ένα παιδί που λαμβάνει εμβόλιο γρίπης είχε ποτέ σπασμούς.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (ζωντανό)

LAIV

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το LAIV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι που παίρνουν LAIV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις στο LAIV μπορεί να μοιάζουν με μια πολύ ήπια περίπτωση γρίπης.

▪ Προβλήματα που έχουν αναφερθεί μετά από το LAIV:

– Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 2-17 ετών: ρινική συμφόρηση, βήχας, πυρετός, κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι, συριγμός, κοιλιακό άλγος, έμετος ή διάρροια.

– Ενήλικες 18-49 ετών: Ρινική συμφόρηση, πονόλαιμος, βήχας, ρίγη, κόπωση / αδυναμία, πονοκέφαλος.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου για την Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα

JE-IXIARO

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

▪ Ήπια προβλήματα

– Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 4).

– Πυρετός (κυρίως σε παιδιά).

– Κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι (κυρίως σε ενήλικες).

▪ Μέτρια ή σοβαρά προβλήματα

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο JE είναι πολύ σπάνιες.

▪ Προβλήματα που μπορεί να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Ο διαρκής πόνος στον ώμο και το μειωμένο εύρος κίνησης στο χέρι όπου έγινε το εμβόλιο μπορεί να συμβεί, πολύ σπάνια, μετά από εμβολιασμό.

Οι σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες και υπολογίζονται σε λιγότερο από 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις. Εάν επρόκειτο να συμβεί, θα εκδηλωνόταν συνήθως μέσα σε λίγα λεπτά έως λίγες ώρες μετά τον εμβολιασμό.

 

Παρενέργειες του εμβολίου MMR

Τριπλό: Ιλαρά – Παρωτίτιδα – Ερυθρά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMR;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMR να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMR είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο MMR δεν παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα:

– Πυρετός (έως 1 άτομο στα 6).

– Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 άτομο στα 20).

– Οίδημα τραχηλικών λεμφαδένων (περίπου 1 άτομο στα 75).

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, αυτό συνήθως γίνεται εντός 6-14 ημερών μετά τον εμβολιασμό. Εμφανίζονται λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

▪ Μέτρια (!) προβλήματα:

– Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 στις 3.000 δόσεις).

– Προσωρινός πόνος και δυσκαμψία στις αρθρώσεις, κυρίως σε έφηβες ή ενήλικες γυναίκες (έως 1 στα 4)

– Προσωρινός χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 στις 30.000 δόσεις)

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις)

▪ Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά την χορήγηση εμβολίου MMR σε παιδιά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται:

– Κώφωση

– Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις,  Κώμα  ή  Πτώση του επιπέδου συνείδησης

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη

Αυτά είναι τόσο σπάνια που είναι δύσκολο να δούμε αν προκαλούνται από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες από το εμβόλιο MMRV

Τετραπλό: Ιλαρά – Παρωτίτιδα – Ερυθρά – Ανεμοβλογιά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMRV;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMRV να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMRV είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά ή ανεμοβλογιά. Τα περισσότερα παιδιά που κάνουν το εμβόλιο MMRV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα

– Πυρετός (περίπου 1 παιδί στα 5).

– Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 παιδί στα 20).

– Διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων (σπάνια).

Εάν συμβούν αυτά τα προβλήματα, εκδηλώνονται συνήθως εντός 5-12 ημερών μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

▪ Μέτρια [!] προβλήματα:

 Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 παιδί στα 1.250 που λαμβάνουν MMRV), εκδηλώνονται συνήθως 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά όταν τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς δίδονται στην ίδια επίσκεψη με ξεχωριστές χορηγήσεις (περίπου 1 παιδί στα 2.500 που λαμβάνουν αυτά τα δύο εμβόλια) και σπάνια μετά από 2η δόση του MMRV.

– Προσωρινή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 παιδί στις 40.000).

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

▪ Αρκετά σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί μετά από το εμβόλιο MMR και μπορεί επίσης να συμβούν μετά από το MMRV. Αυτές περιλαμβάνουν:

▪ Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (λιγότερες από 4 ανά εκατομμύριο)

– Κώφωση.

– Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις.  Κώμα.  Ελάττωση του επιπέδου συνείδησης.

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Επειδή αυτά τα προβλήματα συμβαίνουν τόσο σπάνια, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον μηνιγγιτιδόκοκκο

ACWY

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τα εμβόλια αυτά ;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε λίγες μέρες, αλλά είναι επίσης πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

Το 50% των ανθρώπων που λαμβάνουν εμβόλιο ACWY έχουν ήπια προβλήματα μετά τον εμβολιασμό, όπως ερυθρότητα ή πόνο στο σημείο όπου έγινε ο εμβολιασμός. Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Είναι πιο συχνές μετά το MenACWY παρά μετά το MPSV4. Ένα μικρό ποσοστό ατόμων που λαμβάνουν το εμβόλιο παρουσιάζει ήπιο πυρετό.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου PCV13

Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τον PCV13;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

Τα προβλήματα που αναφέρθηκαν μετά το PCV13 ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και τη δόση της σειράς.

  • Τα συνηθέστερα προβλήματα που αναφέρθηκαν μεταξύ των παιδιών ήταν:

– Προσωρινή απώλεια όρεξης ή πόνος και ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 5 στα 10 παιδιά)

– Οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

– ‘Ήπιος πυρετός (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

– Πυρετός πάνω από 38,8 °C (περίπου 1 στα 20 παιδιά)

– Επιθετικότητα ή ευερεθιστότητα (περίπου 8 στα 10 παιδιά)

  • Οι ενήλικες ανέφεραν:

– Πόνο, ερυθρότητα και οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού, ήπιο πυρετό, κόπωση, κεφαλαλγία, ρίγη ή μυϊκό πόνο.

Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το PCV13 ταυτόχρονα με το αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες.

  • Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Ορισμένα μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες εμφανίζουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση το χεριού, όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου PPSV23

Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το PPSV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατό να εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις.

 Ήπιες παρενέργειες:

– Περίπου οι μισοί από τους ανθρώπους που λαμβάνουν PPSV έχουν ήπιες παρενέργειες (όπως ερυθρότητα ή άλγος στο σημείο του εμβολιασμού), οι οποίες υποχωρούν μέσα σε περίπου δύο ημέρες.

– Λιγότερο από 1 στους 100 ανθρώπους εμφανίζουν πυρετό, μυϊκούς πόνους ή πιο σοβαρές τοπικές αντιδράσεις.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για την Πολιομυελίτιδα

IPV

 

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης πιθανές σοβαρές παρενέργειες .

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν IPV, εμφανίζουν πληγές στο σημείο του εμβολιασμού. Το IPV δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρά προβλήματα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Αλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που μπορεί να ακολουθήσει μετά από εμβολιασμό. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Λύσσα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της λύσσας;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο της λύσσας είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα:

– πόνος, ερυθρότητα, πρήξιμο ή φαγούρα στο σημείο του εμβολιασμού (30% – 74%)

– κεφαλαλγία, ναυτία, κοιλιακό άλγος, μυϊκοί πόνοι, ζάλη (5% – 40%)

▪ Μέτρια προβλήματα:– Κνίδωση, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός (περίπου 6% των αναμνηστικών δόσεων)

▪ Άλλες διαταραχές του νευρικού συστήματος, όπως το σύνδρομο Guillain Barré (GBS), έχουν αναφερθεί μετά από εμβόλιο κατά της λύσσας, αλλά αυτό συμβαίνει τόσο σπάνια, ώστε δεν είναι γνωστό αν σχετίζονται με το εμβόλιο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις ΗΠΑ είναι διαθέσιμες πολλές μάρκες εμβολίων κατά της λύσσας και οι αντιδράσεις ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των διαφόρων εμπορικών σημάτων. Ο πάροχός σας μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια συγκεκριμένη μάρκα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Ροταϊό

(γαστρεντερίτιδα από ροταϊό)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ροταϊού;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι επίσης πιθανές, αλλά είναι σπάνιες.

Τα περισσότερα μωρά που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Ωστόσο, ορισμένα προβλήματα σχετίζονται με το εμβόλιο ροταϊού:

Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

– Τα μωρά μπορεί να είναι ευερέθιστα ή να έχουν ήπια, προσωρινή διάρροια ή έμετο μετά από χορήγηση του εμβολίου.

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

– Εγκολεασμός του εντέρου: ένας είδος απόφραξης του εντέρου, που αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο και μπορεί να οδηγήσει σε χειρουργική επέμβαση. Αυτό συμβαίνει «φυσικά» σε μερικά μωρά κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και, συνήθως, δεν υπάρχει κανένας γνωστός λόγος για αυτό.

– Υπάρχει επίσης ένας μικρός κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου από τον εμβολιασμό με ροταϊό, συνήθως μέσα σε μια εβδομάδα μετά την 1η ή την 2η δόση του εμβολίου. Αυτός ο πρόσθετος κίνδυνος εκτιμάται ότι κυμαίνεται από περίπου 1 στα 20.000 έως 1 στα 100.000 βρέφη στις ΗΠΑ που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού. Ο γιατρός μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

– Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και συνήθως συμβαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

– Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για τον Έρπητα Ζωστήρα

 

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ωστόσο, ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνιος. Δεν έχουν εντοπιστεί σοβαρά προβλήματα με το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα.

Ήπια προβλήματα:

– Ερυθρότητα, οίδημα ή κνησμός στο σημείο της ένεσης (περίπου 1 άτομο σε 3).

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο στα 70).

Όπως όλα τα εμβόλια, το εμβόλιο για έρπητα ζωστήρα παρακολουθείται στενά για ασυνήθιστα ή σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ευλογιά (Vaccinia)

Ο παρών οδηγός φαρμακευτικής αγωγής αντικαθιστά το VIS της ευλογιάς.

Πρέπει να χρησιμοποιείται προτού γίνει ο εμβολιασμός.

Ιατρικός οδηγός για τον εμβολιασμό με ACAM2000 [6 σελίδες] (10/1/09)

 

Παρενέργειες εμβολίου Td

Τετάνου και Διφθερίτιδας Ενηλίκων

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Td;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Είναι επίσης πιθανές οι σοβαρές αντιδράσεις, αλλά είναι σπάνιες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν εμβόλιο Td δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από το εμβόλιο Td: (Δεν επηρεάζουν την δραστηριότητα του ατόμου)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 8 άτομα στους 10)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο ίδιο σημείο (περίπου 1 άτομο στα 4)

– Ήπιος πυρετός (σπάνιος)

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 4)

– Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 4)

Μέτρια προβλήματα μετά το εμβόλιο Td: (Επηρεάζουν την δραστηριότητα, αλλά δεν απαιτούν ιατρική περίθαλψη)

– Πυρετός άνω των 38,8 °C (σπάνια)

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο Td

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνήθων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

– Οίδημα, έντονος πόνος, αιμορραγία ή/και ερυθρότητα στο βραχίονα που έγινε ο εμβολιασμός (σπάνιο).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολίες στην κινητικότητα του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Tdap

συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Tdap;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

– Είναι επίσης δυνατές σοβαρές αντιδράσεις αλλά είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο Tdap δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από Tdap:

(Δεν επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 3 στους 4 εφήβους / 2 στους 3 ενήλικες)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 5)

– Ήπιος πυρετός τουλάχιστον 37,8°C (έως 1 στους 25 εφήβους / 1 στους 100 ενήλικες)

-Πονοκέφαλος (περίπου 3 ή 4 άτομα στα 10)

– Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Ναυτία, έμετος, διάρροια, γαστρίτιδα (1 στους 4 εφήβους / 1 στους 10 ενήλικες)

-Ρίγη, πονόλαιμος, αρθραλγίες (περίπου 1 άτομο στα 10)

-Σπασμοί του σώματος (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια (όχι συχνές)

Μέτρια προβλήματα μετά από το Tdap:

(Επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου, αλλά δεν απαιτούν ιατρική φροντίδα)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (έως 1 άτομο στα 5 ή 6)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (στους εφήβους: έως 1 στους 16, στους ενήλικες: 1 στους 12)

– Πυρετός άνω των 38,8 °C (περίπου 1 στους 100 εφήβους / 1 στους 250 ενήλικες)

– Κεφαλαλγία (περίπου 1 στους 7 έφηβους / 1 στους 10 ενήλικες)

– Ναυτία, έμετος, διάρροια, πόνος στο στομάχι (έως 1 ή 3 άτομα στους 100)

– Οίδημα ολόκληρου του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός (μέχρι περίπου 1 στα 500).

▪ Σοβαρά προβλήματα μετά το Tdap:

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνηθισμένων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

– Οίδημα, σοβαρός πόνος, αιμορραγία και ερυθρότητα στο χέρι που έγινε το εμβόλιο (σπάνια).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολία στην κίνηση του βραχίονα όπου έγινε το εμβόλιο. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Τυφοειδή Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο;

Όπως κάθε φάρμακο, ένα εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο για τον τυφοειδή πυρετό να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά μικρός. Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο τυφοειδούς είναι πολύ σπάνια.

 

α) Αδρανοποιημένο εμβόλιο τυφοειδούς (Shot)

 Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός (1 άτομο στα 100). Πονοκέφαλος (1 στα 30). Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο της ένεσης (1 στα 15)

 

β) Ζωντανό εμβόλιο τυφοειδούς (από το στόμα)

Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός ή πονοκέφαλος (1 άτομο στα 20). Πόνος στο στομάχι, ναυτία, έμετος, εξάνθημα (σπάνια)

 

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ανεμοβλογιά

(Chickenpox)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή βλάβη ή θάνατος από το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η χορήγηση εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσο της ανεμοβλογιάς. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο ανεμοβλογιάς δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις είναι συνήθως πιο πιθανές μετά την πρώτη δόση παρά μετά τη δεύτερη.

▪ Ήπια προβλήματα:

– Πόνος ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 5 παιδιά / έως 1 στους 3 εφήβους και ενήλικες).

– Πυρετός (1 άτομο στα 10 ή λιγότερο).

– Ήπιο εξάνθημα, μέχρι ένα μήνα μετά τον εμβολιασμό (1 άτομο στα 25).

Οι εμβολιασθέντες είναι δυνατό να μολύνουν άλλα μέλη της οικογένειάς τους, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο.

▪ Μέτριας βαρύτητας προβλήματα:

Σπασμοί, προκαλούνται από πυρετό (πολύ σπάνια).

▪ Σοβαρά προβλήματα:

Πνευμονία (πολύ σπάνια)

▪ Άλλα σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρές εγκεφαλικές αντιδράσεις και ελάττωση της καρδιακής συχνότητας, έχουν αναφερθεί μετά τον εμβολιασμό κατά της ανεμοβλογιάς.

Αυτά συμβαίνουν τόσο σπάνια και οι ειδικοί δεν μπορούν να διαπιστώσουν εάν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι. Αν προκαλούνται από το εμβόλιο, είναι εξαιρετικά σπάνια.

Σημείωση: Η πρώτη δόση του εμβολίου MMRV έχει συσχετιστεί με εξάνθημα και υψηλότερα ποσοστά πυρετού από τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς που χορηγούνται χωριστά. Έχει αναφερθεί εξάνθημα σε περίπου 1 άτομο στα 20 και πυρετός σε 1 άτομο στα 5.

– Επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από πυρετό αναφέρονται επίσης συχνότερα μετά το MMRV. Αυτά συνήθως συμβαίνουν 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Κίτρινο Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κίτρινου πυρετού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα

Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού έχει συσχετιστεί με πυρετό, και με πόνους, πόνο, ερυθρότητα ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός.

Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται σε έως και 1 άτομο στα 4. Συνήθως αρχίζουν σύντομα μετά τη λήψη και μπορούν να διαρκέσουν έως και μια εβδομάδα.

▪ Σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση σε ένα συστατικό εμβολίου (περίπου 1 άτομο σε 55.000).

– Σοβαρή αντίδραση του νευρικού συστήματος (περίπου 1 άτομο σε 125.000).

– Σοβαρή ανεπάρκεια οργάνων απειλητική για τη ζωή (περίπου 1 άτομο στα 250.000). Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους [δηλ. πάνω από το 50%] που υποφέρουν από αυτή την ανεπιθύμητη ενέργεια πεθαίνουν. Αυτά τα τελευταία δύο προβλήματα δεν έχουν αναφερθεί ποτέ μετά την αναμνηστική δόση.

 

Οι Γονείς μπορούν να ενημερώνονται για τις Παρενέργειες, τους Κινδύνους των Εμβολίων

και την Υποχρέωση Ενημέρωσής τους από CDC στη διεύθυνση:

https://www.cdc.gov/vaccines/parents/vaccine-decision/side-effects.html

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ» ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Harrison, Παθολογία, έκδοση 16η

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των εμβολίων με DNA (πίν. 107-9)

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

▪ Ασφαλή – δεν μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη – σταθερά και θερμοανθεκτικά

▪ Δεν υπάρχει ανάγκη έκφρασης ή κάθαρσης αντιγόνων in vitro – δεν απαιτούνται επικουρικά έκδοχα – είναι δυνατόν να παραχθούν γενετικά

▪ Φυσιολογική επεξεργασία των γονιδιακών προϊόντων η οποία προσομοιάζει τη φυσική προσαρμογή

▪ Παρατεταμένη ενέργεια – επαγωγή μακροχρόνιας ανοσιακής απάντησης

▪ Επαγωγή τόσο χυμικής όσο και κυτταρικής ανοσίας, συμπεριλαμβανομένων των Τ κυττάρων

▪ Συνήθως ασφαλή για έγκυες γυναίκες, ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή βρέφη που διαθέτουν μητρικά αντισώματα

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

▪ Πιθανός κίνδυνος ενσωμάτωσης ιικών ογκογονιδίων από τον φορέα

▪ Κίνδυνος ανάπτυξης όγκων από την ενσωμάτωση πλησίον πρωτο-ογκογονιδίων ή των ογκατσταλτικών γονιδίων.

▪ Πιθανή επαγωγή αντοχής ή αυτοανοσίας, λόγω εμμονής των εμβολίων η οποία προκαλεί επίμονη ανοσιακή απάντηση

▪ Πιθανή δράση ισχυρού προαγωγού για την έκφραση γονιδίων του ξενιστή, με δυσμενείς επιπτώσεις.

 

2. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

 

Οι αφοριστικές διατυπώσεις και η στοχοποίηση του ανεμβολίαστου πληθυσμού ως μοναδικού υπαίτιου για τις επιδημίες από λοιμώδη νοσήματα σκόπιμα αφήνει στο απυρόβλητο τις όποιες αστοχίες ή αποτυχίες της αποτελεσματικότητας των εμβολίων. Ζήτημα που απασχολεί τόσο τις ίδιες τις φαρμακευτικές εταιρείες, όσο και τους επαγγελματίες υγείας.

 

2.1 CDC: ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΣΗΣΕΙ

Στην ενημερωτική σελίδα του για τους γονείς, το «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων» (CDC), γράφει:

 

«Πόσο καλά λειτουργεί το εμβόλιο MMR;

▪ Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές 97% κατά της ιλαράς και 88% κατά της Ερυθράς.

▪ Μια δόση εμβολίου MMR είναι αποτελεσματική 93% κατά της ιλαράς78% κατά της παρωτίτιδας και 97% κατά της ερυθράς.

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR μπορεί να νοσήσουν από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά, εάν εκτίθενται στους ιούςπου προκαλούν αυτές τις ασθένειες. Οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό. Θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν ανταποκρίθηκε όπως θα έπρεπε να έχει ανταποκριθεί στο εμβόλιο. [!]

Περίπου 3 στους 100 ανθρώπους που κάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR θα ασθενήσουν από ιλαρά εάν εκτεθούν στον ιό. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό να ασθενήσουν με ηπιότερο τρόπο και είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν την ασθένεια σε άλλους ανθρώπους.

Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές κατά 88% (εύρος 66% έως 95%) στην πρόληψη της παρωτίτιδας. Οι εστίες της παρωτίτιδας μπορούν να εμφανιστούν ακόμη σε ιδιαίτερα εμβολιασμένες κοινότητες των ΗΠΑ, όπου τα άτομα βρίσκονται σε στενότερες επαφές μεταξύ τους (όπως σχολεία, κολέγια και στρατόπεδα). Ωστόσο, η υψηλή κάλυψη εμβολιασμού συμβάλλει στον περιορισμό του μεγέθους, της διάρκειας και της εξάπλωσης της νόσου.

Παρόλο που δεν υπάρχουν διαθέσιμες πολλές μελέτες, οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν ανταποκρίνονται στο συστατικό της ερυθράς της πρώτης δόσης MMR αναμένεται να ανταποκριθούν στη δεύτερη δόση».

ΣΧΟΛΙΟ της υπογράφουσας: Σύμφωνα με τις παραπάνω Οδηγίες προς τους γονείς από το αμερικανικό «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων και Πρόληψης» (CDC) ένα άτομο πλήρως εμβολιασμένο με το εμβόλιο MMR μπορεί να νοσήσει αλλά είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσει τη νόσο.Δηλαδή, ένας πλήρως εμβολιασμένος οργανισμός και μπορεί να νοσήσει και μπορεί να αποτελέσει εστία μετάδοσης ενός λοιμώδους νοσήματος.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

2.2 ΠΡΩΤΟ ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ (1987)

Έξαρση ιλαράς σε έναν πλήρως ανοσοποιημένο πληθυσμό δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Tracy L. Gustafson, M.D., Alan W. Lievens, M.D., Philip Α. Brunell, M.D.,

Ronald G. Moellenberg, B.S., Christopher Μ.Ο. Buttery, M.D., and Lynne Μ. Sehulster, Ph.D.

Δημοσίευση: New England Journal of Medicine 1987; 316: 771-774, 26 Μαρτίου 1987

Αναδημοσίευση: Pediatric Infectious Disease Journal: Τομ. 7 – Τχ. 3: 214 – Μάρτιος 1988

 

Περίληψη: «Έξαρση κρουσμάτων ιλαράς σημειώθηκε μεταξύ των εφήβων στο Corpus Christi του Τέξας την άνοιξη του 1985, παρόλο που οι απαιτήσεις εμβολιασμού για τη σχολική φοίτηση είχαν εφαρμοσθεί πλήρως. Δείγματα ορού από 1806 μαθητές σε δύο σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελήφθησαν οκτώ ημέρες μετά την εκδήλωση του πρώτου περιστατικού.

Μόνο το 4,1% αυτών των σπουδαστών (74 από το 1806δεν είχε ανιχνεύσιμο αντίσωμα έναντι του ιού της ιλαράς σύμφωνα με τη δοκιμασία ενζυμικής ανοσοπροσρόφησης και πάνω από 99% είχαν εμβολιαστεί με «ζωντανό» εμβόλιο ιλαράς. Η στρωματοποιημένη ανάλυση έδειξε ότι ο αριθμός των δόσεων του εμβολίου που ελήφθησαν ήταν ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας της απόκρισης αντισωμάτων.

Σε διάστημα εμπιστοσύνης 95%, το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών, στους οποίους είχαν προηγουμένως χορηγηθεί δύο δόσεις εμβολίου ήταν 0 έως 3,3%, ενώ το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών στους οποίους προηγουμένως είχε χορηγηθεί μία δόση ήταν 3,6 έως 6,8%. Μετά την έρευνα, κανένας από τους 1.732 οροθετικούς σπουδαστές δεν προσβλήθηκε από ιλαρά. 14 από τους 74 οροαρνητικούς φοιτητές, οι οποίοι είχαν όλοι τους εμβολιαστεί, προσβλήθηκαν από ιλαρά. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ορομετατροπή σε τρεις οροαρνητικούς φοιτητές χωρίς να παρουσιάσουν συμπτώματα.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι κρούσματα ιλαράς μπορούν να εμφανιστούν στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και όταν περισσότερο από το 99% των μαθητών έχουν εμβολιαστεί και πάνω από το 95% είναι άνοσοι».

 

2.3 ΕΜΒΟΛΙΟ MMR (ΤΡΙΠΛΟ) KAI ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑΣ 

H εξασθένηση της Ανοσίας από το Εμβόλιο MMR (τριπλό)

ίσως βρίσκεται πίσω από την Επιδημία της Παρωτίτιδας

(Fading Immunity to MMR Vaccine May Be Behind the Mumps Epidemic)

Paul A. Offit, MD

Children’s Hospital of Philadelphia, Vaccine Education Center

Medscape, 17 Μαρτίου 2017

 

«Το αρχικό εμβόλιο παρωτίτιδας, το λεγόμενο στέλεχος Jeryl Lynn, παρήχθη από τον Maurice Hilleman στη Merck το 1967. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1977, το συνιστούσαν συστηματικά για όλα τα παιδιά, με χορήγηση σε ηλικία 12 μηνών.

Στη συνέχεια, εξαιτίας της έξαρσης των κρουσμάτων ιλαράς που εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έγινε σύσταση για μια 2η δόση εμβολίου ιλαράς / παρωτίτιδας / ερυθράς (MMR) το 1989, η οποία έδωσε την ευκαιρία για δεύτερη χορήγηση του εμβολίου παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώσαμε , ωστόσο, ήταν ότι 10 χρόνια μετά την 1η δόση, άρχισε να υφίσταται αύξηση της συχνότητας των περιπτώσεων παρωτίτιδας.

Παρομοίως, σήμερα 10 χρόνια μετά από δύο δόσεις εμβολίου (δηλαδή, στα τέλη της εφηβείας και της νεαρής ηλικίας) διαπιστώνουμε αύξηση των περιστατικών παρωτίτιδας. Ο λόγος για αυτό θα μπορούσε πράγματι να βρεθεί ανατρέξετε στο παρελθόν και δείτε τις προηγούμενες μελέτες.

Αν το κάνετε, θα διαπιστώσετε ότι το ποσοστό Β και μνημονικών- Τ λεμφοκυττάρων για την ιλαρά και την ερυθρά στην πραγματικότητα ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη ποσοστό Β και μνημονικών- Τ κυττάρων μετά τον εμβολιασμό της παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώνουμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά εξαλείψαμε την ιλαρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2000. Ο λόγος που βλέπουμε να επιστρέφει είναι ότι ορισμένοι γονείς επιλέγουν να μην εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Εξαλείψαμε την ερυθρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005. Δεν έχουμε εξαλείψει ποτέ παρωτίτιδα.

Κάποιοι έθεσαν το ερώτημα εάν αυτό μπορεί να οφείλεται σε ορολογικούς τύπους ή ότι το στέλεχος Jeryl Lynn είναι αρκετά διαφορετικό από τα τρέχοντα στελέχη της παρωτίτιδας (τα λεγόμενα στελέχη τύπου G), ότι υπήρξε αυξημένη χορήγηση αυτού του στελέχους έτσι ώστε ο εμβολιασμός δεν προστατεύει. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτό που βλέπετε είναι απλώς η εξασθένηση της ανοσίας, αφού το εμβόλιο της παρωτίτιδας, ειλικρινά, είναι το ασθενέστερο από τα τρία εμβόλια.

Συνήθως, περίπου το 1% -15% των ανθρώπων που έχουν παρωτίτιδα θα έχει ασηπτική μηνιγγίτιδα. Ομοίως, μέχρι το 30% των ανδρών θα έχει ορχίτιδα. Δεν το έχουμε δει στις 5.600 περιπτώσεις που αναφέρθηκαν πέρυσι. Αυτό είναι καλό, διότι υποδηλώνει ότι τουλάχιστον το εμβόλιο παρωτίτιδας προστατεύει από τα σοβαρά επακόλουθα της νόσου».

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

«Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινωνίας παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων… Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία, είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του ατόμου απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά απόλυτη: Σε ό,τι αφορά το κορμί και το μυαλό του, το άτομο είναι κυρίαρχο».

John Stuart Mill: Περί Ελευθερίας (1859). 

Επίκουρος, Αθήνα, 1983

 

Τα εμβόλια είναι φάρμακα. Αυτό που τα διαφοροποιεί από όλα τα άλλα φάρμακα είναι ότι τα φάρμακα χορηγούνται για υπαρκτά νοσήματαενώ τα εμβόλια χορηγούνται για πιθανή νόσηση.

 

Όπως κάθε φαρμακευτική ουσία, τα εμβόλια μπορεί να έχουν πιθανά οφέλη και πιθανές παρενέργειες.

 

Τα λοιμώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας, σχεδόν στο σύνολο τους, διαδράμουν οξέως, χωρίς δραματικές επιπτώσεις, αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και καταλείπουν ισόβια ανοσία (σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη). Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο.

 

Τα εμβόλια συνήθως δεν εμφανίζουν παρενέργειες. Μπορεί να επιτύχουν ανοσία, μπορεί και όχι. Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο. (επίσης, σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας, που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη).

 

Κανένας άνθρωπος (γιατρός, ασθενής ή γονιός) δεν μπορεί να γνωρίζει εάν θα ανήκει στην εξαίρεση ή στον κανόναΚαι μόνο μέσα από την όσο το δυνατό πληρέστερη ενημέρωση, μπορεί καθένας να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής.

 

Επειδή η επιστήμη είναι ταυτισμένη με την έρευνα και την κριτική αμφισβήτηση (και έχει ως εργαλεία της, τη λογική, τον ορθό λόγο και την ανεκτικότητα) και όχι με την άκριτη, και εν πολλοίς ιδιοτελή,  διαρκή κατάφαση (που έχει ως εργαλεία της, το ανορθόλογο, το δογματισμό, το σκοταδισμό και τη μισαλλοδοξία), ο πολίτης, ως ασθενής και ως γονιός, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ενημερωμένος για όλα τα ενδεχόμενα, ώστε να πάρει ελεύθερα και ατομικά την ευθύνη της επιλογής του. Και, ιδού, το αποτέλεσμα:

 

▪ Διάφοροι επαγγελματικοί σύλλογοι και πολλοί γιατροί (έχοντες ή όχι «ίδιον συμφέρον») μπορούν να διακηρύσσουν ότι «τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή και δεν έχουν καμιά παρενέργεια» (αυτό είναι επιστημονικό ανέκδοτο), ή κάποιος παιδίατρος να ανακοινώνει στο διαδίκτυοότι «είναι πολύ πιο ασφαλές να κάνεις ένα εμβόλιο παρά να κυκλοφορείς στον δρόμο ή να μυρίσεις ένα λουλούδι στον αγρό» (αυτό είναι «ποιητικός οίστρος»). Ενώ,

 

▪ Οι κατασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες και οργανισμοί (όπως η FDA, τo CDC, η EMA, κ.α.), έχοντας επίγνωση των ποινικών και αστικών ευθυνών τους, παραδέχονται μια διαμετρικά αντίθετη άποψη (προκειμένου να προστατευτούν από εκατομμύρια αγωγές εναντίον τους) και δεν υποστηρίζουν ούτε την πλήρη αποτελεσματικότητα των εμβολίων σε ό,τι αφορά την επίτευξη του στόχου τους (ισόβια ανοσία), ούτε την ανυπαρξία των παρενεργειών τους. Για αυτό και έχουμε διαρκείς αναθεωρήσεις, τροποποιήσεις ή αποσύρσεις ουσιών.

 

▪ Προφανώς, το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο τοποθετήσεις μπορεί να «γεφυρωθεί» μόνο σουρεαλιστικώ «δικαίω».

 

Οι πρακτικές τρομοκράτησης που ταυτίζουν κάθε λοιμώδες νόσημα με δραματικές επιπτώσεις και θανάτους, η παραπλανητική αποσιώπηση των σοβαρών ή θανατηφόρων παρενεργειών οποιασδήποτε φαρμακευτικής παρέμβασης, η αντισυνταγματική επιχείρηση φίμωσης οποιουδήποτε επιστήμονα εκφράζει την άποψή του, επιβεβαιώνουν ότι αυτοί που αδυνατούν να πείσουν τους πολίτες για την άποψή τους με επιχειρήματα, στήνουν «επιχειρήσεις» βασισμένες στον φόβο.

 

Απολύτως επιλήσμονες της παρακαταθήκης του Sir William Osler, σύμφωνα με την οποία «η ιατρική είναι η επιστήμη της αβεβαιότητας και η τέχνη της πιθανότητας» και ότι «όσο μεγαλύτερη η άγνοια, τόσο μεγαλύτερος ο δογματισμός». [Sir William Osler, 1849-1919, Καναδός γιατρός, ένας από τους τέσσερεις καθηγητές που ίδρυσαν το Νοσοκομείο John Hopkins]

 

Πριν από 2.5 χιλιάδες χρόνια, σε ένα ακρογωνιαίο βράχο της Ευρώπης, οικοδομήθηκε ένας ανεπανάληπτος πολιτισμός βασισμένος στην απλή διερώτηση «Τις αγορεύειν βούλεται;».

 

Σήμερα, οι απανταχού καθ’ υπόθεση «κληρονόμοι» του, προσπαθούν να οικοδομήσουν το δικό τους οργουελιανό «πολιτισμό»βασισμένο στην εφιαλτική απάντηση «μόνον ημείς αγορεύειν βουλόμεθα», καταργώντας την πρότερη διερώτηση και, μαζί της, την απεριόριστη ελευθερία λόγου, σκέψης, αναζήτησης και αμφισβήτησης που την συνοδεύει.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (27 Νοεμβρίου 2017):

Σε ό,τι με αφορά, είμαι απολύτως υπεύθυνη μόνο γι’ αυτά που λέω ή γράφω ή κάνω και όχι για ό,τι απ’ αυτά κατανοεί (ή δεν κατανοεί) ο κάθε(καλοπροαίρετος ή κακοπροαίρετος) αποδέκτης τους.

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (22 Δεκεμβρίου 2017):

Ευχαριστώ τον πρόεδρο και τον γραμματέα του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης που, με την άκρως ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» τους,λειτούργησαν ως αφορμή για να δοθεί ευρεία δημοσιότητα αφενός στις απόψεις μου για τα εμβόλια και αφετέρου στις θέσεις του αμερικανικού CDC για τις «Παρενέργειες των Εμβολίων», από το οποίο θα περίμενε κανείς ότι θα ενημερώνονταν και οι ίδιοι (αν όχι για τίποτε άλλο, τουλάχιστον για να γνωρίζουν τί μπορούν και τί δεν μπορούν να «καταγγέλλουν», πράγμα που θα τους απέτρεπε από το ενδεχόμενο να καταγγείλουν και το… CDC, μετά τη δημοσιοποίηση της ιστοσελίδας του).

ΠΗΓΗ: http://www.grivas.info/emvolia/327-aleksandra-efthymiadou-griva-emvolia-apantisi-ston-isth-pera-apo-tin-propaganda

 

Νευροτεχνολογία/Neurotechnology και Συνδεσιμότητα/connectivity: Εγκεφαλική Βελτίωση συνδεόμενοι στο «Matrix»?

Νευροτεχνολογία και Συνδεσιμότητα

Neurotechnology & Connectivity

Εγκεφαλική Βελτίωση συνδεόμενοι στο «Matrix»

Ο ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΗΣ

Εγκεφαλική Βελτίωση συνδεόμενοι στο «Matrix»…

ΣΥΝΔΕΣΙΜΟΤΗΤΑ:  Αντίδοτο στην εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από τις Τεχνητές Νοημοσύνες (Α.Ι.);

 

«Η συμφορά των ημερών μας είναι πως το μέλλον δεν είναι εκείνο που ήταν κάποτε».

Πολ Βαλερί, 1871-1945

 

Στη Διάσκεψη Κορυφής της Παγκόσμιας Κυβέρνησης στο Ντουμπάι, ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla και της SpaceX, Elon Musk, τόνισε ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να γίνουν cyborgs για να μπορούν να ενταχθούν σε μια εποχή τεχνητής νοημοσύνης. Το σάιμποργκ, (λατινικά «cyborg, cyberneticus organismus») είναι αυτοματοποιημένος τεχνητός οργανισμός ο οποίος ενισχύει ή διευρύνει τις δυνατότητές του χρησιμοποιώντας τεχνολογικά μέσα. Συχνά διαθέτει ένα συνδυασμό οργανικών (ζωτικών) και μηχανικών (συνθετικών) μερών σώματος. Μια εικόνα των σάιμποργκ, με μια δόση κινηματογραφικής υπερβολής, συναντάμε στις ταινίες, όπως το «Blade Runner» και η «Τεχνητή Νοημοσύνη».

Ο Elon Musk δήλωσε μάλιστα ότι ο συνδυασμός της βιολογικής και της μηχανικής νοημοσύνης θα ήταν απαραίτητος για να διασφαλίσουμε ότι θα παραμείνουμε «οικονομικά πολύτιμοι».

Ο γνωστός επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης εταιριών κολοσσών της τεχνολογίας, δημιούργησε τη Neuralink, με σκοπό να συνδέσει τους υπολογιστές απευθείας με τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Στόχος του είναι να εμφυτεύσει μικροσκοπικά ηλεκτρόδια χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες τεχνολογίες.

Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (BCI), όπως ονομάζονται δεν είναι βέβαια μια καινούρια ιδέα. Διάφορες μορφές BCI είναι ήδη διαθέσιμες, από αυτές που τοποθετούνται πάνω στο κεφάλι και μετρούν τα σήματα του εγκεφάλου, μέχρι συσκευές που εμφυτεύονται στον ιστό του εγκεφάλου.

Ειδικότερα, πρόκειται για μια σειρά από τεχνολογίες που ως απώτερο σκοπό έχουν την επίτευξη αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας (αμφίδρομης ή μονόδρομης) μεταξύ του ανθρώπινου νευρικού συστήματος και ενός υπολογιστή.Τέτοιου είδους τεχνολογίες μπορούν να επιτρέψουν για παράδειγμα την κίνηση, με ρομποτικά μέρη, και να προσφέρουν εργαλεία επικοινωνίας για άτομα με εγκεφαλικά τραύματα. Τον Μάρτιο, ένας άνθρωπος που παρέλυσε από το λαιμό και κάτω, κατάφερε να κινήσει το χέρι του χρησιμοποιώντας απλά τη δύναμη της συγκέντρωσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεςις μπορούν να βοηθήσουν άτομα με σοβαρά προβλήματα όρασης να αντιλαμβάνονται κάποια βασικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντός τους.

Γνωστική βελτίωση σε στιλ Matrix

Αλλά τα σχέδια του Musk είναι ακόμα μεγαλύτερα, αφού θέλει να χρησιμοποιήσει τις διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή σε μια αμφίδρομη σχέση, έτσι ώστε η σύνδεση να μας κάνει πιο έξυπνους, να βελτιώσει τη μνήμη μας, να μας βοηθήσει στη λήψη αποφάσεων και γενικότερα στην επέκταση του ανθρώπινου νου και τη βελτίωση των δεξιοτήτων του. Εκλαϊκευμένα θα μπορούσε κανείς να φέρει στο νου του τη σκηνή εκπαίδευσης του Neo στο Matrix (δείτε το βίντεο). «Οι στόχοι του Musk για τη γνωστική βελτίωση σχετίζονται με υγιή άτομα που δεν έχουν κινητικά προβλήματα. Κι αυτό επειδή φοβάται ότι η τεχνητή νοημοσύνη και οι υπολογιστές θα γίνουν εξυπνότεροι από τον άνθρωπο και θα τον ξεπεράσουν σε πολλούς τομείς», εξηγεί ο Pedram Mohseni του πανεπιστημίου Case Western Reserve στο Οχάιο και ειδήμων στις διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή.

Σημειώνεται, ότι ο Musk δεν είναι μόνος που πιστεύει ότι η νευροτεχνολογία θα μπορούσε να είναι από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων. Η Silicon Valley ασχολείται ήδη με όλα αυτά καθώς έχει καταλάβει τη σημασία της. Ειδικότερα, ο Bryan Johnson έχει δοκιμάσει την ίδια τεχνική με τον Musk. Ίδρυσε την Kernel, μία startup για την ενίσχυση της ανθρώπινης νοημοσύνης με την ανάπτυξη εμφυτευμάτων εγκεφάλου που συνδέουν τις σκέψεις των ανθρώπων με τους υπολογιστές.

Αλλά και ο Mark Zuckerberg του Facebook, είχε δηλώσει το 2015 ότι οι άνθρωποι θα μπορούν να μοιράζονται αισθητηριακές και συναισθηματικές εμπειρίες online, κι όχι μόνο με φωτογραφίες και βίντεο. Το Facebook έχει προσλάβει νευροεπιστήμονες για ένα έργο που δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί. Ωστόσο, είναι απίθανο η τεχνολογία αυτή να είναι διαθέσιμη στο κοντινό μέλλον και κάποια από τα πιο φιλόδοξα σχέδια μπορεί να μην είναι ρεαλιστικά, σύμφωνα με τον Mohseni. «Κατά τη γνώμη μου, είμαστε τουλάχιστον 10 με 15 χρόνια μακριά από τους στόχους της γνωστικής βελτίωσης σε υγιή άτομα που δεν έχουν αναπηρίες. Ωστόσο φαίνεται ότι ένας από τους πιο άμεσους στόχους της Neuralink είναι να συνεχίσει να εστιάζει σε ασθενείς με διάφορους νευρολογικούς τραυματισμούς ή ασθένειες».

Ο Mohseni υποστηρίζει ότι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της γνωστικής βελτίωσης είναι το έργο του καθηγητή Ted Berger του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, ο οποίος εργάζεται πάνω στη μόνιμη μνήμη για να αντικαταστήσει τα κατεστραμμένα μέρη του εγκεφάλου σε ασθενείς που έχουν χάσει τη μνήμη τους σε παθήσεις όπως το Alzheimer. «Στην περίπτωση αυτή, θα εμφυτευτεί ένας υπολογιστής στο συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου, που θα αντικαταστήσει τη βιολογική λειτουργία. Ο Berger έχει δει αποτελέσματα τόσο σε τρωκτικά και μη ανθρώπινα όντα προσομοίωσης, όσο και σε κάποια πρώιμα ανθρώπινα πειράματα».

«H Υπηρεσία Έρευνας Προηγµένων Αµυντικών Προγραµµάτων (DARPA) της Αμερικανικής κυβέρνησης έχει επί του παρόντος ένα πρόγραμμα που στοχεύει στη βελτίωση της γνώσης στους στρατιώτες της, δηλαδή στην ενίσχυση της εκμάθησης ενός ευρέος φάσματος γνωστικών δεξιοτήτων μέσω διαφόρων μηχανισμών διέγερσης περιφερικών νεύρων που διευκολύνουν και ενθαρρύνουν τη νευρική πλαστικότητα στον εγκέφαλο. Αυτό θα ήταν ένα άλλο παράδειγμα της γνωστικής βελτίωσης σε αρτιμελείς ανθρώπους, αλλά είναι αρκετά ασυνήθιστος και αμφιλεγόμενος ο τρόπος για τον οποίο το κάνει η DARPA», προσθέτει ο Mohseni.

Κατανοόντας τον ανθρώπινο εγκέφαλο

Στη Βρετανία η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Ο Davide Valeriani, ανώτερος ερευνητής στο εργαστήριο BCI-NE του Πανεπιστημίου του Essex, χρησιμοποιεί μια διεπαφή εγκεφάλου-υπολογιστή με βάση το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) για να αξιοποιήσει το μυαλό των ανθρώπων όταν λαμβάνουν αποφάσεις.

«Με αυτόν τον τρόπο θα διευκολύνεται η λήψη αποφάσεων αφότου πρώτα θα μετριούνται με ειδικά συστήματα τα επίπεδα εμπιστοσύνης για κάθε τι που θέλουμε να κάνουμε. Εκπαιδεύουμε ουσιαστικά τον υπολογιστή, ζητώντας από τους ανθρώπους να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς να γνωρίζουν την απάντηση και στη συνέχεια να τις ‘βρίσκουν’. Σε αυτή την περίπτωση γνωρίζουμε ότι η απόφαση του χρήστη είναι σωστή, αφού σχετίζεται με τα επίπεδα εμπιστοσύνης. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, το μηχάνημα γνωρίζει ποιες απαντήσεις ήταν σωστές και ποιες δεν ήταν. Ο χρήστης δεν μπορεί να τα ξέρει όλα και πολλές φορές βρίσκεται σε σύγχυση», ανέφερε ο Valeriani στον Guardian.

Παράλληλα πρόσθεσε, ότι ελπίζει να υπάρξει μεγαλύτερη χρηματοδότηση για την υποστήριξη αυτού του πολύ υποσχόμενου τομέα έρευνας. Τα BCI δεν είναι μόνο ένα ανεκτίμητο εργαλείο για τα άτομα με αναπηρίες, αλλά θα μπορούσαν να αποτελέσουν θεμελιώδες εργαλείο που θα υπερβεί τα ανθρώπινα όρια, βελτιώνοντας έτσι τη ζωή όλων.

Ηθική και Νευροτεχνολογία

Σημειώνει ωστόσο, ότι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις με αυτή την τεχνολογία είναι ότι πρώτα πρέπει να καταλάβουμε καλύτερα πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος πριν αποφασιστεί πού και πώς να εφαρμόσει το BCI. «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί οργανισμοί επενδύουν σε βασικές έρευνες για τη νευροεπιστήμη, για παράδειγμα, την πρωτοβουλία Brain στις ΗΠΑ και το σχέδιο ανθρώπινου εγκεφάλου στην ΕΕ».

Από την άλλη, εγείρονται ηθικά ζητήματα, σχετικά με το που σταματά ο άνθρωπος και που ξεκινά η μηχανή και ποιες είναι οι ηθικές συνέπειες και οι κοινωνικές επιπτώσεις από την ανάπτυξη των νευροεπιστημών και κυρίως της νευροτεχνολογίας. «Κατά τη γνώμη μου, ένας τρόπος για να ξεπεραστούν αυτές οι ηθικές ανησυχίες είναι να αφήσουμε τους ανθρώπους να αποφασίσουν εάν θέλουν να χρησιμοποιήσουν ένα BCI για να αυξήσουν τις ικανότητές τους. Οι νευροεπιστήμονες εργάζονται για να παρέχουν συμβουλές στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σχετικά με το τι πρέπει να ρυθμιστεί. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι στο μέλλον θα είμαστε πιο ανοιχτοί στη δυνατότητα χρήσης των BCI, εάν τα συστήματα αυτά προσφέρουν ένα σαφές και απτό πλεονέκτημα στη ζωή μας», καταλήγει ο Valeriani.

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 60% Έκπτωση!

ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΓΝΩΣΤΑ ΥΠΕΡΟΠΛΑ & ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(202 σελ. Τιμή: 15 ευρώ)

MYSTIKI TEXNOLOGIA

Μυστικές και απαγορευμένες τεχνολογίες, εξωτικά υπερόπλα, απόρρητα πειράματα, άγνωστη υπερτεχνολογία…  Ο κόσμος της Μυστικής Τεχνολογίας είναι ένας σκοτεινός, μυστικοπαθής και επικίνδυνος κόσμος, γεμάτος κυβερνητικές συγκαλύψεις και μυστικά σχέδια ελέγχου του πλανήτη. Είναι ταυτόχρονα κι ένας άκρως ενδιαφέρον κόσμος για να τον εξερευνήσει κανείς. Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να ρίξει άπλετο φως στα παρακάτω «απαγορευμένα» θέματα:
Το μυστηριώδες Πείραμα της Φιλαδέλφειας
Το απόρρητο Σχέδιο Montauk
Το μετεωρολογικό πόλεμο
Τα Υπερόπλα Τέσλα
Τα ηλεκτρομαγνητικά όπλα
Το Μη Φονικό Οπλοστάσιο
Τα Ακουστικά Όπλα
Το ECHELON
Τα εμφυτεύματα Mind Control
Το νέο «Πόλεμο των Άστρων»
Τη Βιοτρομοκρατία
Την Ηλεκτρομαγνητική Ρύπανση
Την Τεχνολογία της Αθανασίας
Τις Τεχνητές Νοημοσύνες
Εξερευνήστε την Terra Incognita της Μυστικής Τεχνολογίας
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
Σχέδιο αορατότητας ή τo πρώτο ταξίδι στο χρόνο;

ΣΧΕΔΙΟ MONTAUK
Το νέο κουτί της Πανδώρας;

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
& ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ

ΥΠΕΡΟΠΛΑ ΤΕΣΛΑ ΚΑΙ «ΑΚΤΙΝΑ ΘΑΝΑΤΟΥ»
Μύθος ή Πραγματικότητα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ
Το «Τσερνομπίλ» του 21ου αιώνα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Οι κυρίαρχοι των επόμενων πόλεμων

ΜΗ ΦΟΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ
Ασύμμετρες απειλές και «μη θανατηφόρα» οπλικά συστήματα

ΗΧΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Ακουστικά κανόνια και φονικές συχνότητες

ECHELON
Ο παγκόσμιος υποκλοπέας της Αυτοκρατορίας

Ο ΝΕΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ»
Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος από την αμερικανική Αυτοκρατορία

ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ MIND CONTROL
Εγκεφαλικά εμφυτεύματα, υποδόρια μικροτσίπ, νευροδιεγέρτες,
νευρομηχανική, τηλεχειριζόμενοι άνθρωποι και cyber sapiens

ΒΙΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η νέα αόρατη Απειλή

H ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
Ζωή μέχρι και 800 χρόνια;

ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ
Η επερχόμενη κυριαρχία των ευφυών Μηχανών

ΕΠΙΛΟΓΟΣ/ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 MYSTIKI TEXNOLOGIA

MIND CONTROL

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(208 σελ. Τιμή: 18 ευρώ)

MIND CONTROL

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Το Επόμενο Πεδίο Μάχης Είναι ο Εγκέφαλός μας

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ: Θρησκευτικός Προσηλυτισμός, Ναζιστική Προπαγάνδα και Αμερικανική Συνωμοσιοπαράνοια

LSD: Τα Ψυχεδελικά Μυστικά της CIA

Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΑΣ: Πλύση Εγκεφάλου και Αντι-Κομμουνιστική Παράνοια

MKULTRA: Η Εισβολή της CIA στα Χαρακώματα του Μυαλού

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ: Ο Δρ. Κάμερον και οι Επιστήμονες του Τρόμου

ΑΚΟΥΩ «ΦΩΝΕΣ» ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ! Τηλεκατευθυνόμενοι Υπηρέτες και «Δολοφόνοι μιας Χρήσης»

ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ: Από τα Ηλεκτροσόκ στον Τηλεκατευθυνόμενο Ταύρο του Δρ. Ντελγκάντο

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ MIND CONTROL: Πειράματα Ηλεκτρομαγνητικού Νοητικού Ελέγχου σε Ανθρώπους

MIND CONTROL ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ: Μαζικές Αυτοκτονίες, Τρομοκρατικές Επιθέσεις και Νοητικός Έλεγχος

ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ CYBER SAPIENS: Εγκεφαλικά Εμφυτεύματα, Υποδόρια Μικροτσίπ και Νευρομηχανική

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΝΟΗΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ; Υποσυνείδητα Μηνύματα, Διαφημιστικοί «ιοί» και Προώθηση Μοντέλων Συμπεριφοράς

MIND CONTROL ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Έλληνες Θύματα Ελέγχου του Νου και η Περίπτωση της «17 ΝΟΕΜΒΡΗ»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ MIND CONTROL

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΨΥΧΟΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ: Κατασκευασμένες Ψυχασθένειες, Ψυχιατρικό «Ιερατείο» και Αντιψυχιατρική

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ARTICHOKE

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σημείωση: Ο συγγραφέας δεν εκφράζει τις ευχαριστίες του στη CIA, ούτε και σε καμιά άλλη μυστική υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΥΠ), επειδή δεν συνεισέφεραν το παραμικρό στις έρευνες του. Αντίθετα εκφράζει τις ευχαριστίες του σε όλους τους ανεξάρτητους ερευνητές το έργο των οποίων αποτέλεσε πηγή πληροφοριών και έμπνευσης για την ολοκλήρωση του παρόντος βιβλίου.

EVERYTHING IS UNDER CONTROL!

MIND CONTROL

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ MIND CONTROL, ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ (Mtv), ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΚΟΥ:

 Τι πειράματα περιελάμβανε το πρόγραμμα MK ULTRA των ΗΠΑ; Συνδέεται με δολοφονίες, που συγκλόνισαν τον κόσμο;

Μπορεί να εφαρμοστεί σε άνθρωπο το «σβήσιμο» και η «επανεγγραφή» μνήμης;

https://www.youtube.com/watch?v=e5glEWqu4DY

 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο Mind Control κανονικά κοστίζει 18 ευρώ, και το βιβλίο Μυστική Τεχνολογία κοστίζει 15 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 33 ευρώ, αλλά σας το προσφέρουμε με έκπτωση 60% (15 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

  Μόνον με 20 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Mind Control” ή “Μυστική Τεχνολογία”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ MIND CONTROL, ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ (Mtv), ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ
ΣΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΚΟΥ:

 Τι πειράματα περιελάμβανε το πρόγραμμα MK ULTRA των ΗΠΑ; Συνδέεται με δολοφονίες, που συγκλόνισαν τον κόσμο;

Μπορεί να εφαρμοστεί σε άνθρωπο το «σβήσιμο» και η «επανεγγραφή» μνήμης;

https://www.youtube.com/watch?v=e5glEWqu4DY

 

ΚΟΣΟΦΣΚΑ ΜΙΤΡΟΒΙΤΣΑ: H Διχοτομημένη Πόλη του βορείου Κοσόβου

ΚΟΣΟΦΣΚΑ ΜΙΤΡΟΒΙΤΣΑ/ KOSOVSKA MITROVICA

H Διχοτομημένη Πόλη του βορείου Κοσόβου

 Σέρβοι και Αλβανοί, ο Ένας Απέναντι στον Άλλο

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica bridge riots

Κόσοφσκα Μητροβίτσα 2017:  πληθυσμός 89.000

Βόρειος τομέας – Σέρβοι Ορθόδοξοι: 17.000 πληθυσμός

Νότιος Τομέας – Αλβανοί Μουσουλμάνοι: 72.000 πληθυσμός
(46.000 στην πόλη και 26.000 στα περίχωρα)

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica bridge

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica bridge

Ο ποταμός Ίμπαρ (Ibar) ρέει ανάμεσά τους και τους χωρίζει…

Η Κόσοφσκα Μίτροβιτσα (η πόλη ονομάζεται στα αλβανικά Mitrovica ή Mitrovicë και στα Σερβικά Косовска Митровица ή Kosovska Mitrovica) αποτελεί τη χαρακτηριστική περίπτωση μιας αυστηρά διαιρεμένης/διχοτομημένης πόλης των δυτικών Βαλκανίων. Στο βορρά ζουν οι Σέρβοι, ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, και στο νότο οι Αλβανοί, που είναι κυρίως μουσουλμάνοι. Ανάμεσα τους ο ποταμός Ίμπαρ, που ρέει ορμητικά, προσπαθεί να ξεπλύνει το μίσος μεταξύ τους. Η επικοινωνία μεταξύ των δύο τομέων είναι ελάχιστη, καθώς οι γέφυρες ελέγχονται αυστηρά από τους Γάλλους στρατιώτες της KFOR και πλέον κι από μία ευρωπαϊκή δύναμη αστυνόμευσης, ενώ τα επεισόδια και οι αιματηρές ταραχές είναι συχνό φαινόμενο. Το Μάρτιο του 2004 οι συγκρούσεις στη διηρημένη πόλη του Κοσσυφοπεδίου, Μιτρόβιτσα κράτησαν πολλές μέρες.

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica bridge riots

Στόχος των νεαρών Αλβανόφωνων ήταν και οι στρατιώτες της K-FOR, της υπό ΝΑΤΟϊκή διοίκηση διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης που απάντησαν στις επιθέσεις που δέχονται με δακρυγόνα και λαστιχένιες σφαίρες: «ο σκληρός πυρήνας των διαδηλωτών της Μιτρόβιτσα», είπε ο Νίκολας Γουντ του BBC, «αποτελείται από εκατοντάδες νεαρούς οι οποίοι έχουν βάλει τώρα στο στόχαστρο τους στρατιώτες της K-FOR και ιδιαίτερα τους Γάλλους στρατιώτες τους οποίους κατηγορούν ότι αφήνουν τις ομάδες των ένοπλων Σέρβων να περιπολούν ανενόχλητοι στους δρόμους του βορείου τμήματος της πόλης».

Σχετική εικόνα

Άλλωστε εδώ είναι Κόσοβο, δεν είναι παίξε γέλασε…

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ;

Η έλλειψη ειρηνικής συμβίωσης ανάμεσα στις δύο κοινότητες στο Κόσοβο, παρ’ όλη την παρότρυνση της διεθνούς κοινότητας προς αυτή την κατεύθυνση, έχει δημιουργήσει μια ρευστή ατμόσφαιρα, όπου ευδοκιμούν πολλά σενάρια… Ο Νεμπόισα Κόβιτς πρότεινε τη διαίρεση του Κοσόβου σε δύο τομείς (αλβανικό και σέρβικο), επειδή «ούτε οι Σέρβοι ούτε οι αλβανόφωνοι έχουν το χρονικό περιθώριο να περιμένουν την προσέγγιση με την Ευρώπη, ενώ η δημιουργία δύο τομέων θα μπορούσε να οδηγήσει στη συμφιλίωση των ιστορικών δικαιωμάτων των Σέρβων και των εθνικών δικαιωμάτων των Αλβανών». Είναι όμως έτσι;

Σχετική εικόνα

Σέρβικη γεωπολιτική άποψη: Η κοιλάδα του Ίμπαρ, που ξεκινά από το βορειοανατολικό Κόσοβο, αποτελεί τον βασικό δρόμο εισβολής προς την κεντρική Σερβία και γι’ αυτό το λόγο η διχοτομημένη πόλη Κόσοβσκα Μίτροβιτσα παίζει για τους Σέρβους το ρόλο των «Θερμοπυλών», που εμποδίζει την γεωπολιτική προώθηση προς την καρδιά της Σερβίας.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica

 

 

Historical population of Kosovska MiTROVICA
Year
Pop.
±% p.a.
1948
32,800
—    
1953
38,716
+3.37%
1961
50,747
+3.44%
1971
71,357
+3.47%
1981
87,531
+2.06%
1991
104,885
+1.83%
2011
84,235
−1.09%
Source: [1][12]

RADIO CONTACT: ΚΤΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΦΥΡΕΣ

H Βαλεντίνα είναι Σερβίδα γέννημα θρέμμα του Κοσόβου ή Κόσμετ (Κόσοβο & Μετόχια, όπως αποκαλείται στα Σερβικά).  Το ραδιόφωνο είναι το μεγάλο της πάθος. Ξεκίνησε την «καριέρα» της, το 1998, 18 χρόνων μόλις. Μαζί με μια ομάδα νέων δημοσιογράφων από την Πρίστινα, Σέρβων και Αλβανών, ίδρυσαν το πρώτο πολυεθνικό ραδιόφωνο: το Radio Contact (Ράδιο Επαφή). «Πιστεύαμε πως έπρεπε να σώσουμε το Κόσοβο των παιδικών μας χρόνων, η συνύπαρξή μας δεν ήταν τέλεια, αλλά μέχρι το 1988 ήταν ανθρώπινη»… Από τις πρώτες ώρες της λειτουργίας του σταθμού άρχισαν οι απειλές, «προδότες», «καθάρματα», «θα σας καθαρίσουμε»: όλες στα σέρβικα. Δύο εβδομάδες μετά, επίλεκτες μονάδες της σερβικής αστυνομίας έκαναν ντου στα στούντιο του σταθμού. Τα έκλεισαν και ως «λάφυρο» πήραν τον πομπό του σταθμού. Τότε τα παιδιά ζήτησαν τη βοήθεια του BBC για να μπορέσουν να συνεχίσουν τις μεταδόσεις, όπως και έγινε. Μέχρι τον Μάρτιο του 1999, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος… Μετά τον πόλεμο η Βαλεντίνα παρέμεινε στην αλβανοκρατούμενη πλέον Πρίστινα. Πίστευε ακόμα στην Πρίστινα των παιδικών της χρόνων. «Ξεκινήσαμε ξανά, σε άθλιες συνθήκες, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, με τα ποντίκια να κόβουν βόλτες στα στούντιο, να πηδούν ακόμα και στις κονσόλες». Παρά την αλλαγή, το Radio Contact συνέχιζε να ενοχλεί πολύ, ειδικά τους Αλβανούς εθνικιστές. Τον Απρίλιο του 2000 «άγνωστοι» έριξαν βόμβα στα στούντιο του σταθμού. Στις 19 Ιουνίου 2000, μέρα μεσημέρι, η Βαλεντίνα περπατούσε μόνη της στην οδό Μητέρας Τερέζας, στο κέντρο της Πρίστινας. Δύο άγνωστοι την πλησίασαν: «Σκύλα, πρέπει να φύγετε από το Κόσοβο», της είπαν. Μετά θυμάται έναν εκκωφαντικό κρότο, φοβερούς πόνους στο σώμα της, τα μάτια της θόλωσαν. Την πυροβόλησαν τρεις φορές. Χρειάστηκαν πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις για να επιζήσει. Έτσι η Βαλεντίνα έφυγε από την Πρίστινα. Σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Μιτρόβιτσα, στον «σερβικό τομέα» της χωρισμένης πόλης. Το Radio Contact εγκατέστησε και εκεί τα στούντιό του, προσπαθώντας να ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα σε Σέρβους και Αλβανούς. Σέρβοι εθνικιστές όμως, πιστοί στο «δόγμα Μιλόσεβιτς», προσπάθησαν να τα κλείσουν. Η ίδια έλαβε ξανά απειλές κατά της ζωής της: στα σέρβικα αυτή τη φορά…

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica bridge riots

ΒΕΡΓΚΙΜ ΚΑΙ ΜΙΡΙΑΝΑ: Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΤΙΖΕΙ ΓΕΦΥΡΕΣ

Είναι ένα ζευγάρι κόντρα στο εθνικιστικό μίσος. Ο Βεγκίμ είναι Αλβανός. Η Μιργιάνα είναι Σέρβα: «Γεννήθηκα το 1981, την χρονιά που πέθανε ο Τίτο». Γεννήθηκε στο Ζβέτσαν, μια μικρή όμορφη πόλη στο Βόρειο Κόσοβο, κοντά στη Μίτροβιτσα. «Στη πόλη μας δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου Αλβανοί» συνεχίζει. «Τους Αλβανούς τους είδα στη τηλεόραση, όταν άρχισαν οι ταραχές τη δεκαετία του 1990. Θυμάμαι τη μάνα μου που έλεγε συνέχεια ότι οι Αλβανοί είναι βίαιοι και ταραχοποιοί». Το 1999 ο Βεγκίμ και η Μιργιάνα το έζησαν με πολύ διαφορετικό τρόπο. «Εγώ τότε ήμουν πρωτοετής φοιτήτρια. Σπούδαζα νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μίτροβιτσα», λέει η Μιργιάνα. «Όταν άρχισαν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ έκλεισε το Πανεπιστήμιο και γυρίσαμε στα σπίτια. Δεν μπορούσα να καταλάβω πραγματικά τι γινόταν. Άκουγα από την τηλεόραση και τη μητέρα μου ήταν ότι πολεμάμε για να μην μας διώξουν οι Αλβανοί από τα σπίτια μας». Την ίδια εποχή που η Μιργιάνα παρακολουθούσε τον χαμό από την τηλεόραση, ο Βεγκίμ βρισκόταν στα Τίρανα ως πρόσφυγας. «Ήταν τέλη Μαρτίου όταν ήρθαν δυο Σέρβοι αστυνομικοί στο σπίτι μας. Είπαν στον πατέρα μου: «πρέπει να μαζέψτε τα πράγματά και σε δέκα λεπτά και να φύγετε για την Αλβανία»… Περπατήσαμε τέσσερεις μέρες, μαζί με ένα ατελείωτο καραβάνι ανθρώπων. Τέσσερεις ατέλειωτες μέρες. Μέχρι τα σύνορα με την Αλβανία…

Αποτέλεσμα εικόνας για kosovska mitrovica

ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ 

Εξερευνώντας τα Μυστικά της Σερβίας 

Γιώργος Στάμκος, Μίλιτσα Κοσάνοβιτς

ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ Εξώφυλλο βιβλίου

«Οι γέφυρές μας έχουν ψυχή. Εσείς δεν έχετε»

Σύνθημα γραμμένο σε γέφυρα του Βελιγραδίου κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών την άνοιξη του 1999

UnknownSERVIA egnarts

ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ # ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ # ΥΠΟΓΕΙΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ # Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥLEPENSKI VIR # ΦΕΣΤΙΒΑΛ GUCA # ТО ПАРАΞΕΝΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΥΣΤΟΥΡΙΤΣΑ # ΚΡΑΪΠΟΥΤΑΣΙ # Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΖΙΤΣ # ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ # ΜΙΛΕΒΑ ΜΑΡΙΤΣ-ΑΪΝΣΤΑΪΝ # ΜΙΛΟΥΤΙΝ ΜΙΛΑΝΚΟΒΙΤΣ # ΑΡΤΑΝ (RTANJ)ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΒΟΥΝΟ # LIBERLAND: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΝΗΣΙ-ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΟ ΔΟΥΝΑΒΗ# ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΕΜΝΑ # ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ # ΤΟ ΣΕΡΒΙΚΟ “ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ” # ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΚΟΣΟΒΟ # ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΣΕΡΒΙΑ (ΝEBESKA SRBIJA) # ΒΑΜΠΙΡ, ΒΟΥΚΟΝΤΛΑΚ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΜΟΡΑ # ΣΛΑΒΙΚΟΣ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ # ΒΕΝΤΕΤΕΣ ΣΤΟ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΒΟΪΝΟΝΤΙΝΑ # ΝΟΒΙ ΣΑΝΤ: Η ΣΕΡΒΙΚΗ “ΑΘΗΝΑ” # ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΒΟΪΒΟΝΤΙΝΑ # Ο “ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΝΙΩΝ” ΣΤΗ ΝΙΣ # ΣΟΥΜΑΝΤΙΑ: Η “ΤΟΣΚΑΝΗ” ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ # ΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΡΑΤΖΟΡΤΖΕΒΙΤΣ # ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΣΛΙΒΟΒΙΤΣΑ ΚΑΙ ΣΑΪΚΑΤΣΑ # ΚΡΑΓΚΟΥΓΙΕΒΑΤΣ: ΤΟ “ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ” ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΣΕΡΒΙΚΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ # ΣΕΡΒΙΚΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΑ # ΒΑΜΠΙΡ-ΜΙΛΟΣΕΒΙΤΣ # ΒΛΑΧΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ # ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΑ # ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ # ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ # Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ “ΣΕΡΒΟΣ ΝΤΑΛΙ” # ΙΒΟ ΑΝΤΡΙΤΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΔΡΙΝΟΥ # ΒΟΓΟΜΙΛΙΚΕΣ ΝΕΚΡΟΠΟΛΕΙΣ # ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΣΕΡΒΟΙ # YUGONOSTALGIA # ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΗ ΣΕΡΒΙΑ

Εξερευνήστε τα μυστικά της Άγνωστης Σερβίας

ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ Εξώφυλλο βιβλίου

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ»;

 

Το βιβλίο (320 σελίδες και δεκάδες φωτογραφίες)κοστίζει 20 ευρώ, και σας κάνουμε ΔΩΡΟ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής μέσω  ΕΛΤΑ,

για να σας έρθει Άμεσα στο σπίτι σας !

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Άγνωστη Σερβία”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com

ΠΡΟΣΟΧΗ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

 ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ

Οικοκοινότητα Ταμέρα: Μια ουτοπία στην Πορτογαλία

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΜΕΡΑ

«Tamera Healing Biotope I»

Μια ΟΥΤΟΠΙΑ στην Πορτογαλία

Ένα Κοινωνικό Πείραμα για μια Άλλη Ζωή

Αποτέλεσμα εικόνας για tamera portugal love school

«Δεν είναι που δεν τολμάμε επειδή μας φαίνονται τα πράγματα απρόσιτα, αλλά επειδή δεν τολμάμε, μας φαίνονται απρόσιτα»

Σενέκας

Γράφει η Μάρθα Κίσκιλα

Στο νοτιοδυτικό τμήμα της Ευρώπης, μακριά από τις θορυβώδεις μεγαλουπόλεις, όπου όλα κινούνται με γρήγορους ρυθμούς, στο Αλεντέχο της Πορτογαλίας, βρίσκεται μια οικοκοινότητα που έχει στόχο τη δημιουργία μιας ουτοπίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για tamera portugal love school

Η οικοκοινότητα της Ταμέρας ή ο θεραπευτικός βιότοπος, όπως συχνά τον αποκαλούνε είναι ένα πειραματικό πρόγραμμα ειρήνης με στόχο τη δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς μίσος, ψέματα, βία και φόβο. Ένα μέρος όπου βασιλεύει η ειρήνη, η εμπιστοσύνη, η αγάπη, ένα μετα-καπιταλιστικό κοινωνικό μοντέλο, όπου η ανθρώπινη και ένας καταλύτης για τη γνώση του μέλλοντος για μία ελεύθερη γη.

Στην Ταμέρα δεν υπάρχει κάποια θρησκευτική ή κοσμοθεωρητική δέσμευση, αλλά η κοινή κατεύθυνση η οποία διαμορφώνει τον πνευματικό χαρακτήρα του χώρου είναι η όρεξη για το χτίσιμο ενός νέου τρόπου ζωής και η όρεξη για ένα νέο τρόπο σκέψης, ο σεβασμός για τη ζωή και συμμετοχή στη δημιουργία, η υποστήριξη προς όλες τις υπάρξεις και η φιλικότητα προς τα ζώα.

Ιστορία

Από την αρχική ιδέα και την ίδρυση στη Γερμανία το 1978, το Έργο των Θεραπευτικών Βιοτόπων πέρασε από πολλά στάδια ανάπτυξης και νέων αρχών, μέχρι την ίδρυση της Ταμέρα στη νότια Πορτογαλία το 1995. Ο Dieter Duhm, ο ιδρυτής του Έργου των Θεραπευτικών Βιοτόπων, ήταν ένας από τους κορυφαίους συντελεστές του κινήματος φοιτητών του 1968 στη Γερμανία. Το βιβλίο του, «Φόβος στον καπιταλισμό», έγινε μπεστ σέλερ. Μετά την αποτυχία του κινήματος, κατέφυγε σε μια απομονωμένη αγροικία στη νότια Βαυαρία και εργάστηκε σε μια ιδέα για το πώς θα μπορούσε να επιτύχει μια παγκόσμια μεταβολή συστήματος, μια στροφή από τη μήτρα της βίας στη μήτρα της ζωής.

Επισκέφτηκε διάφορα διεθνή ειρηνευτικά έργα για να ολοκληρώσει την ιδέα. Ίδρυσε το έργο Baühutte το 1978, το οποίο οδήγησε σε ένα τριετές κοινωνικό πείραμα στο Μέλανα Δρυμό της Γερμανίας. Το πείραμα ήταν επιτυχημένο, αφού έχουν ανακαλυφθεί και αναπτυχθεί σημαντικές αρχές για την οικοδόμηση λειτουργικών κοινοτήτων.

Στο τέλος του Baühutte ξεκίνησε μια περίοδος «διασποράς». Πολλοί από τους συμμετέχοντες ίδρυσαν ομάδες στις πόλεις, σε καφετέριες, γκαλερί και διάφορα σημεία συνάντησης για να κρατήσουν ζωντανές τις ιδέες. Ορισμένα μέλη του πρώην Baühutte ίδρυσαν την ZEGG το 1991, η οποία με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε σε δικό της ανεξάρτητο έργο σε στενή σχέση με την Ταμέρα.

Τελικά το 1995,  η Σαμπίνε Λίχτενφελς, ελεύθερη θεολόγος, συγγραφέας ακτιβίστρια της ειρήνης και ο Ντίτερ Ντουμ, κοινωνιολόγος, ψυχολόγος και ψυχαναλυτής, ίδρυσαν την «Tamera Healing Biotope I» στην Πορτογαλία. Πολλοί από τους πρώτους ερευνητές επανασυνδέθηκαν στο νέο πρόγραμμα και εντάχθηκαν νέοι συνεργάτες.

Σήμερα 170 άνθρωποι ζουν και εργάζονται εκεί. Βασικός στόχος των ατόμων που ζουν εκεί είναι να επιτρέπουν στους εαυτούς τους να αγαπιούνται, να επιθυμούν ο ένας τον άλλον, να διαφωνούν και κυρίως να βιώνουν δύσκολες καταστάσεις με μια γερή δόση χιούμορ.

Τι είναι ένας θεραπευτικός βιότοπος;

Ένας Θεραπευτικός Βιοτόπος είναι το πρότυπο μιας μελλοντικής κοινωνίας. Βασίζεται στην οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας σε ένα μοντέλο προτού να εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα.

Σε μια μελλοντική κουλτούρα ειρήνης, τα παγκόσμια προβλήματα που οδηγούν σήμερα σε πόλεμο σε όλο τον κόσμο επιλύονται ή βρίσκονται σε διαδικασία επίλυσης. Οι θεραπευτικοί βιότοποι είναι επομένως μέρη που ψάχνουν λύσεις για αυτά τα θέματα. Τα αποτελέσματα πρέπει να είναι γενικευμένα και διαθέσιμα σε όλους όσους τα αναζητούν. Οργανώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε οι διάφορες λύσεις να μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους μέχρι να γίνει ορατή η εικόνα της συνολικής λύσης, που αφορά την υλική, την κοινωνική και την πνευματική βάση της ζωής.

Το όραμα

Από την αρχή, το επίκεντρο του έργου ήταν το ερώτημα του πώς μπορούν να ζουν μαζί τα ανθρώπινα όντα από όλους τους πολιτισμούς και τις θρησκείες, ώστε να υπάρχει παντοτινή ειρήνη μεταξύ τους. Στον μικρόκοσμο που έχουν φτιάξει δούλεψαν πολύ σημαντικά θέματα έτσι ώστε οι βασικές ιδέες μιας κοινωνίας χωρίς βία να μπορούν να υλοποιηθούν παντού. Αυτά τα θέματα αφορούν:

  • Ανάπτυξη κοινοτήτων όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να βασίζονται και πάλι
  • Τερματισμός του πολέμου ανάμεσα στις φυλές και επούλωση της αγάπης
  • Δημιουργία ενός τρόπου ζωής στον οποίο η σεξουαλική έλξη ενός άλλου δεν προκαλεί ζήλια σε ένα τρίτο και δεν προκαλείται κανένα μίσος ή ανταγωνισμός
  • Δεοντολογία αλήθειας, αμοιβαία υποστήριξη και υπεύθυνη συμμετοχή
  • Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον και στα ζώα
  • Δημιουργία μιας νέας ζωής όπου τίποτα δεν συνδέεται με την εκμετάλλευση ή την εξάντληση των φυσικών πόρων
  • Αυτονομία τροφίμων και οικολογική διαβίωση
  • Επεξεργασία νερού
  • Ανάπτυξη αυτόνομων ενεργειακών συστημάτων
  • Επανένταξη ανθρωπογενών συστημάτων στα ανώτερα συστήματα

Το ηλιακό χωριό

Ο Γιούργκεν Κλάινβεχτερ είναι ένας ασυνήθιστος οραματιστής για την «εποχή του Ήλιου», ο οποίος έπειτα από πολλά ταξίδια στην Αφρική και πολλές έρευνες, ανακάλυψε ένα σύστημα του οποίου η τεχνολογία μπορεί να δημιουργηθεί σε ένα απλό εργαστήρι, χωρίς τη βοήθεια των μεγαλοβιομηχανιών. Αυτή η τεχνολογία θα μπορέσει να προσφέρει τα απαραίτητα σε ένα χωριό. Ενέργεια για μαγείρεμα, για μια αντλία νερού και κάποιο λίγο ρεύμα. Αυτό είναι ένα «εργοστάσιο» μέσα σε ένα θερμοκήπιο, το οποίο έχει στην οροφή του ένα τεχνολογικό σύστημα, που αποτελείται από φακούς οι οποίοι συγκεντρώνουν την ηλιακή ενέργεια και η θερμότητα που παράγεται, συσσωρεύεται σε ένα διαφανές λάστιχο που κυλά μέσα του φυτικό λάδι. Αυτό στη συνέχεια συσσωρεύεται σε ένα ειδικό βυτίο και μπορεί να προσφέρει μέρα και νύχτα ενέργεια.

Το ηλιακό χωριό, το αρχικό μοντέλο του οποίου θα δημιουργηθεί στην Ταμέρα, θα συνδυάσει τρία βασικά μοντέλα της μελλοντικής ύπαρξης: το τεχνολογικό, το οικολογικό και το κοινωνικό. Σε συνεργασία με τον αυστριακό ειδικό στις πολυκαλλιέργειες Σεπ Χόλτσερ, έχει ξεκινήσει στην Ταμέρα ένα οικολογικό μοντέλο για την επαναφορά της υγιούς κατάστασης της γης.

Η σημασία του νερού

Το νερό είναι ζωή και όπου υπάρχει ζωή υπάρχει τροφή και ενέργεια. Η κοινότητα ήθελε να είναι πιο βιώσιμη και να έχει δικό της φαγητό, αντί να το εισάγει. Συνεπώς, ήταν σαφές ότι το νερό θα ήταν κεντρικό στοιχείο για να μπορέσει να γίνει αυτόνομη.

«Όταν ήρθα στην Ταμέρα το 2006, τα δέντρα πέθαιναν και τα πηγάδια είχαν στερέψει», λέει στον Gyardian ο Μπερντ Μούλερ, διευθυντής του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Οικολογίας της Ταμέρα και ένας από τους μηχανικούς πίσω από τη μεταμόρφωση της οικοκοινότητας.

Εκείνη την εποχή, τους καλοκαιρινούς μήνες, η Ταμέρα έμοιαζε με έρημο και δεν υπήρχε καθόλου βλάστηση. Ωστόσο, τους χειμερινούς μήνες σημειώθηκαν έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Ο Μούλερ συνειδητοποίησε τότε ότι το μεγαλύτερο μέρος του νερού έρεε στο έδαφος, προκαλώντας ζημιές στην υποδομή, αντί να απορροφάται από τη γη. Στόχος του έργου λοιπόν ήταν να διατηρήσει όλα τα όμβρια ύδατα που πέφτουν στη γη, να ξαναγεμίζει τα υπόγεια ύδατα τα οποία μειωνόταν κάθε χρόνο και να παρέχουν ρέοντα νερά πηγής.

Ο μετασχηματισμός του τοπίου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2007 και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 η Ταμέρα υποδέχτηκε μια νέα άνοιξη. «Έμεινα έκπληκτος. Δεν περίμενα ότι αυτό θα συμβεί τόσο γρήγορα. Ξαφνικά είχαμε ένα κολπίσκο περνώντας μέσα από την κοιλάδα και αυτό έφερε περισσότερη βλάστηση και ζώα. Η άγρια ​​ζωή ανταποκρινόταν άμεσα στη συνεχή πρόσβαση στο νερό», ανέφερε ο Μούλερ στον Guardian.

Απώτερος στόχος ήταν δείξουν ότι το πείραμα της Ταμέρα μπορεί να πετύχει και σε άλλες χώρες.

Free love

Το δράμα του κόσμου είναι ένα δράμα αγάπης και η ανθρωπότητα πάσχει από την «ασθένεια της αγάπης». Αυτό ισχύει για όλες τις ερωτικές σχέσεις, ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος. Στην Ταμέρα επικεντρώνονται πολύ στη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών και για όλες τις μορφές σχέσεων.

«Όταν ιδρύσαμε το πρόγραμμα, σχεδόν όλες οι σχέσεις αγάπης με τις πρώην συντρόφους μου είχαν σπάσει. Αλλά δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ειρήνη στον κόσμο, εφόσον τα μεταξύ μας ζητήματα παραμένουν. Έπρεπε πρώτα απ΄όλα να βρούμε μια αυθεντική απάντηση στο ερώτημα πώς η άγρια ​​σεξουαλική επιθυμία των ανθρώπων μπορεί να είναι συμβατή με τη λαχτάρα για μία μεγάλη αγάπη. Υπάρχει λύση για την προφανή αντίφαση μεταξύ της ελεύθερης σεξουαλικότητας και του γάμου; Από την αρχή θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο θα μπορούσε να προκύψει μια λύση για αυτό το ζήτημα», γράφει ο Ντίτερ Ντουμ.

Η αρχή της ελεύθερης σεξουαλικότητας είναι μέρος της ηθικής και κοινωνικής βάσης της οικοκοινότηας κι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι έρχονται στην Ταμέρα. Θέλουν να ξεφύγουν από τα παλιά δεσμά και να κάνουν τα πράγματα που έχουν χάσει μέχρι τώρα.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που φοβούνται να χάσουν τον σύντροφό τους εάν κάνουν το πείραμα της ελεύθερης σεξουαλικότητας. Η εισαγωγή της ελεύθερης σεξουαλικότητας όμως, δεν αφορά μια ιδεολογική απόφαση για τη μονογαμία ή την πολυγαμία, αλλά για την ενεργοποίηση μιας νέας εμπειρίας.

«Αρχικά θέλω να διευκρινίσω τι σημαίνει ελεύθερη σεξουαλικότητα. Πρόκειται για την αλήθεια και την εμπιστοσύνη στη σχέση των φύλων. Πάνω απ ‘όλα, αφορά την αλήθεια στη σφαίρα της σεξουαλικής μας επιθυμίας. Δεν πρόκειται για τυχαία αναποφασιστικότητα και αναξιόπιστες σχέσεις. Δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την ελεύθερη σεξουαλικότητα αν αυτή βασίζεται στο ψέμα. Υπάρχουν δεοντολογικές κατευθυντήριες γραμμές που δεν το επιτρέπουν. Η κουλτούρα της ελεύθερης σεξουαλικότητας συνδέεται σταθερά με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές» προσθέτει ο Ντουμ.

Αυτό φυσικά απαιτεί σκληρή δουλειά για τους εμπλεκόμενους ή ακόμα και για τα παιδιά τους αν υπάρχουν. Αλλιώς ο κόσμος είναι πραγματικά δυστυχισμένος. Και αυτός είναι και ο λόγος που στην Ταμέρα προωθείται με κάθε τρόπο η λεγόμενη «Sexpeace», δηλαδή η ειρήνη μεταξύ των φύλων.

Η ελεύθερη σεξουαλικότητα στην κοινότητα δεν είναι εντολή, αλλά προσφορά. Οι άνθρωποι μπορεί να βιώσουν την ελεύθερη σεξουαλικότητα και στη συνέχεια να αποφασίσουν εάν θέλουν να ζουν μονογαμικά ή πολυγαμικά. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η εμπειρία αυτή συμβαίνει σε ένα κοινωνικό και ηθικό περιβάλλον εμπιστοσύνης.

«Η ελεύθερη σεξουαλικότητα συνδέεται με τρεις αρχές, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί ποτέ να λειτουργήσει: επαφή, εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη. Η επαφή σημαίνει ότι βλέπουμε την ψυχή του άλλου και όχι μόνο το σώμα του. Η εμπιστοσύνη σημαίνει ότι δεν λέμε ψέματα και δεν κρατάμε κάτι κρυφό και η αλληλεγγύη σημαίνει ότι ο άνδρας και η γυναίκα συναντιούνται μεταξύ τους με ειλικρινή φιλία και συνεργασία, χωρίς καταδίκη και ειρωνεία», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Σίγουρα αυτά είναι χαρακτηριστικά που δύσκολα βρίσκει κάποιος στον σύγχρονο κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που στην Ταμέρα θέλουν να αναπτύξουν ένα νέο σύστημα, όπου θα είναι δυνατόν να προσανατολίσουν ξανά τις ζωές τους γύρω από τις βασικές ανθρώπινες αξίες.

«Η βαθύτερη –βιολογική και πνευματική– θεραπευτική δύναμη, είναι η εμπιστοσύνη. Το ολόγραμμα του φόβου πρέπει να αντικατασταθεί από το ολόγραμμα της εμπιστοσύνης που θα φτάνει μέχρι το επίπεδο των κυτταρικών διεργασιών. Όπου υπάρχει εμπιστοσύνη δεν υπάρχει ο φόβος του χωρισμού και της ζήλιας και αυτό το διδαχτήκαμε από την εμπειρία. Δεν δημιουργούνται σκέψεις μίσους και βίας. Η εμπιστοσύνη είναι η κινητήρια ενέργεια της ειρήνης: εμπιστοσύνη μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων, μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων και λαών, μεταξύ της κοινότητας των ανθρώπων και των ζώων, μεταξύ του ανθρώπου και του σύμπαντος.

Η εμπιστοσύνη είναι πάνω απ’ όλα ένα ερώτημα της αλήθειας. Πόση αλήθεια αντέχουν δύο άνθρωποι που αγαπιούνται, πόση αλήθεια αντέχει μία κοινότητα και πώς χειρίζεται τα θέματα της αλήθειας; Όποιος δεν χρειάζεται πλέον να κρύβεται από τους άλλους, δεν χρειάζεται να έχει και το φόβο ότι δεν θα αγαπηθεί. Και όποιος δεν έχει πλέον αυτό το φόβο, μπορεί να εξελίξει ένα γνήσιο ανθρωπισμό. Για να δομήσουμε σταθερές κοινότητες πρέπει να δουλέψουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Για να αφήσουμε να δράσουν οι δυνάμεις της ειρήνης ευεργετικά και προς τα έξω, πρέπει οι ειρηνιστικές δυνάμεις, να είναι γερά αγκυροβολημένες στη συνείδηση των ανθρώπων που εργάζονται για την ειρήνη. Οι προσωπικές μας ατέλειες δεν είναι ιδιωτικές υποθέσεις, είναι απεικονίσεις των παγκόσμιων ατελειών και όσο περισσότερο μπορούμε να τις λύσουμε μέσα μας, τόσο περισσότερο μπορούμε να τις λύσουμε και προς τα έξω», καταλήγει ο Ντουμ.

Tesla Plate AD