Author Archives: zenithmag

O ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 2035: Τα Τρία Βασικά Σενάρια

O ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 2035

Τα Τρία Βασικά Σενάρια των Αναλυτών της CIA

Image result for future 2035 CIA

Το Παράδοξο της Ανάπτυξης

«Νησίδες», «Δορυφόροι» ή «Κοινότητες»;

Related image

Oι προβλέψεις της CIA για το μέλλον του πλανήτη δεν είναι αισιόδοξες, κάθε άλλο. Η αναφορά των αμερικανικών υπηρεσιών, η οποία δημοσιεύεται κάθε 4 χρόνια έχει φέτος τίτλο «Ο κόσμος το 2035, σύμφωνα με την CIA: Το παράδοξο της ανάπτυξης».

Πρόκειται για μια αναφορά 300 σελίδων και έχει ήδη επιδοθεί στο Οβάλ Γραφείο. Προβλέπει εντάσεις μεταξύ κρατών αλλά και στο εσωτερικό χωρών τα πέντε επόμενα χρόνια, αύξηση της τρομοκρατικής απειλής ενώ οικονομικά βλέπει επιβράδυνση της ανάπτυξης.

Στην συνέχεια η CIA περιγράφει τρία φανταστικά σενάρια για την κατάσταση του κόσμου μεταξύ του 2020 και 2035: «νησίδες», «δορυφόροι» και «κοινότητες».

Related image

Σενάριο 1ο: Ένας κόσμος από απομονωμένες νησίδες

Στο σενάριο αυτό ο κόσμος υφίσταται τις συνέπειες μιας άτονης ανάπτυξης και μιας καταρρέουσας παγκοσμιοποίησης. Είκοσι χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2008, οι οικονομολόγοι του κόσμου παρατηρούν προβληματικά κράτη σε πορεία απομονωτισμού και προστατευτισμού, με αύξηση των ανισοτήτων και του λαϊκισμού.

«Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων γέννησε έναν κόσμο διαμοιρασμένο και αμυντικό, όπου ανήσυχα τα Κράτη ψάχνουν μεταφορικά και κυριολεκτικά να υψώσουν τοίχους για να προστατευθούν από τα εξωτερικά προβλήματα, δημιουργώντας έτσι «νησίδες» μέσα σε έναν ωκεανό αστάθειας», γράφει η αναφορά της CIA.

Σύμφωνα με το σενάριο σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική τα κράτη δεν έχουν καταφέρει να προσαρμοστούν στις κοινωνικές και οικονομικές αναταράξεις ενώ το οικονομικό μπουμ των αναπτυσσόμενων χωρών σταματά. Η μεσαία τάξη πλήττεται και πέφτει σε συνθήκες μεσαίας φτώχειας. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης διαταράσσει τις κοινωνίες και η ανεργία αυξάνεται. 

Image result for future 2035 CIA

Μετά από αυτές τις απογοητευτικές διαπιστώσεις, η CIA βλέπει, σε 20 χρόνια, «την έναρξη μιας νέας εποχής ανάπτυξης και ευημερίας» με όχημα την τεχνολογική καινοτομία και τη συνεργασία μεταξύ ανθρώπων και μηχανών. Οι χώρες που θα τα καταφέρουν καλύτερα είναι αυτές που θα επενδύσουν στην έρευνα και στην καινοτομία και θα κατορθώσουν να κρατήσουν τα μυαλά και τα ταλέντα στις χώρες τους.

Related image

Σενάριο 2ο: Στρατιωτική κλιμάκωση και… ατομική βόμβα 

Το δεύτερο σενάριο της CIA αποκαλείται «Δορυφόροι». Περιγράφεται από κάποιον «εθνικό σύμβουλο ασφαλείας», ο οποίος φαντάζεται τον κόσμο στην αυγή του 2032, τη στιγμή που ολοκληρώνεται η θητεία ενός κάποιου κυρίου «Smith» στην προεδρία των ΗΠΑ.

Στα μέσα της δεκαετίας του 2020 αυξάνονται κατακόρυφα οι εντάσεις μεταξύ τοπικών δυνάμεων. Η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν επωφελούνται από την εσωστρέφεια των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή και επιβάλλουν «οικονομική, πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία» στις αντίστοιχες περιοχές επιρροής τους. Οι εντάσεις περιορίζονται καταρχήν σε οικονομικά και διπλωματικά αντίποινα, σε πόλεμο προπαγάνδας και κυβερνοεπιθέσεις, χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Τα fake news κυριαρχούν και διαχέονται μέσω των social media. 

Image result for future 2035 CIA

Στην πρώτη θητεία αυτού του προέδρου «Smith», οι ΗΠΑ επιχειρούν να επιστρέψουν στην διεθνή σκηνή, αλλά μπαίνουν αμέσως σε διένεξη με την Κίνα, την Ρωσία και το Ιράν, με αποτέλεσμα να υπάρχει στα τέλη του 2020 ένα κλίμα Ψυχρού Πολέμου. Η αιτία; Μια κρίση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν το 2028, η οποία καταλήγει με την ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας από το 1945. Η κρίση τελικά αποδυναμώνεται χάρη στις ΗΠΑ με την βοήθεια της Κίνας. Η στρατιωτική και πυρηνική απειλή αποφεύγεται. Όπως έγινε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μεγάλες δυνάμεις επαναβεβαιώνουν τη σχέση εμπιστοσύνης και επανακινούν την συνεργασία τους στα θέματα άμυνας.

Related image

Σενάριο 3ο: Οι κοινότητες διοικούν τον κόσμο

Οι «κοινότητες» και οι τοπικές ομάδες παίρνουν το πάνω χέρι σε σχέση με τις εθνικές κυβερνήσεις καθώς αυτές χάνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. 

Η εξωτερική πολιτική, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και η εθνική άμυνα παραμένουν αρμοδιότητες των εθνικών κυβερνήσεων, αλλά η παιδεία, η οικονομία και η υγεία περιέρχεται στα χέρια της τοπικής εξουσίας. Οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν τα θέματα παιδείας, υγείας και κατοικίας των εργαζομένων.

Αυτό δεν γίνεται σε όλο τον κόσμο. Στη Μέση Ανατολή, οι νέοι επαναστατούν εναντίον των φανατικών και ξεκινά μια νέα Αραβική Άνοιξη. Αλλά στην Κίνα και στη Ρωσία, παρόμοια κινήματα δεν έχουν την ίδια επιτυχία. Οι εν λόγω αλλαγές γίνονται πιο εύκολα στις δυτικές χώρες, όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς.

Image result for future 2035 CIA

To Φάντασμα της Μεγάλης Αλβανίας: Make Albania Great Again!

To Φάντασμα της Μεγάλης Αλβανίας

Make Albania Great Again!..

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Ένα φάντασμα αιωρείται τις τελευταίες δεκαετίες πάνω από κεντροδυτικά Βαλκάνια: Το φάντασμα της Μεγάλης Αλβανίας. Ο αλβανικός εθνικισμός εμφανίστηκε μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα, εξαιτίας του αρχαϊσμού των αλβανικών φυλών που παρέμεναν ακόμη πιστές στην οθωμανική διοίκηση. Το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας, δηλαδή της συνένωσης ολόκληρου του αλβανικού στοιχείου σ’ ένα διευρυμένό εθνικό κέντρο, δεν ήταν τόσο ένα σχέδιο ιστορικής αποκατάστασης των «Νεοϊλλύριων» στα κεντροδυτικά Βαλκάνια, όσο μια όψιμη αντίδραση στην ανάπτυξη των επιμέρους βαλκανικών εθνικισμών του 19ου αιώνα.

Σχετική εικόνα

Το σχέδιο της εθνικής ένωσης των Αλβανών εμφανίστηκε αρχικά ως αντίδραση στο Συνέδριο του Βερολίνου (1878), το οποίο ψαλίδισε τα πανσλαβιστικά σχέδια των Ρώσων για επικυριαρχία στα Βαλκάνια, δίνοντας έτσι το πράσινο φως για την εδαφική επέκταση των μικρών εθνικών κρατών της χερσονήσου σε βάρος της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μέχρι την εποχή εκείνη δεν υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο όραμα ούτε και προσπάθεια εθνικής αποκατάστασης εκ μέρους των Αλβανών. Και ο λόγος ήταν προφανής. Στα πλαίσια του Dar al Islam, που αντιπροσώπευε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Αλβανοί, στην πλειοψηφία τους Μουσουλμάνοι, ήταν σε ευνοϊκότερη θέση σε σύγκριση με τους «άπιστους» Έλληνες, Σέρβους και Σλαβομακεδόνες γείτονές τους. Ήταν ένα είδος «υποτελή κυρίαρχου». Οι Αλβανοί, όπως άλλωστε και οι Βόσνιοι μπέηδες, ήταν οι πιο φανατικοί υπερασπιστές της ισλαμικής θεοκρατικής κοινωνίας, συχνά μάλιστα σε αντιπαράθεση με την ίδια την Πύλη. Από την άλλη οι Αλβανοί άργησαν ν’ αποκτήσουν σχέδιο εθνικής αποκατάστασης, επειδή αντί για την εθνική κυριαρχούσε σ’ αυτούς η τοπικιστική, φυλετική και θρησκευτική τους ταυτότητα.

Η διασπορα των αλβανικών πληθυσμών στα τέλη του 19ου αιώνα στα Βαλκλανια και ο περίπλοκος γλώσσικός κατακερματισμός τους.

Σε κάθε προσπάθεια απόκτησης μιας ενιαίας εθνικής ταυτότητας οι Αλβανοί εθνικιστές ένιωθαν πάντα να ορθώνεται μπρος τους το εμπόδιο των θρησκευτικών και φυλετικών τους αντιθέσεων. Το αλβανικό εθνογλωσσικό υπόστρωμα (περίπου 1.500.000 στα τέλη του 19ου αιώνα) ήταν μοιρασμένο μεταξύ Μουσουλμανισμού (69%, που αποτελούντν τόσο από Σουνίτες, αλλά και πολλούς Μπεχτατσί και Κρυπτοχριστιανούς), Ορθοδοξίας (21%) και Καθολικισμού (10%). Αυτό σήμαινε ότι ο αλβανικός εθνικός χώρος βρισκόταν μονίμως κάτω από τρεις πολιτιστικές σφαίρες επιρροής: οι Μουσουλμάνοι έβλεπαν προς την Κωνσταντινούπολη, οι Ορθόδοξοι προς την Αθήνα και οι Καθολικοί προς τη Ρώμη και τη Βιέννη. Ανάλογα με το θρήσκευμά τους οι Αλβανοί πήγαιναν σε τουρκικά, ελληνικά και ιταλικά σχολεία, κινδυνεύοντας έτσι να απολέσουν τη γλώσσα τους, τη μοναδική ίσως δυνατή –αν και προβληματική, εφόσον υπήρχαν δύο διάλεκτοι (Τόσκικα και Γκέκικα)– βάση στην οποία θα μπορούσε να οικοδομηθεί η εθνική τους ταυτότητα.

Η εμφάνιση του Αλβανικού Ζητήματος στα Βαλκάνια

Η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος του 1878), με την οποία σημαντικά τμήματα (Κορυτσά, Δίβρη, Τέτοβο) των λεγόμενων «αλβανικών χωρών» παραχωρούνταν σε μια βραχύβια Μεγάλη Βουλγαρία, ανησύχησε και κινητοποίησε τους Αλβανούς. Έτσι, στις 10.6.1878 πραγματοποιήθηκε σ’ ένα τέμενος της πόλης Πρισρέν του Κοσόβου η πρώτη αλβανική εθνοσυνέλευση με τη συμμετοχή 80 εκπροσώπων, που εκπροσωπούσαν και τις τρεις θρησκευτικές ομάδες των Αλβανών που ζούσαν στα τέσσερα εγιαλέτ ανακατεμένοι με τους Έλληνες, τους Σλαβομακεδόνες, τους Βλάχους και τους Σέρβους. Σε αυτήν την πόλη του Κόσοβου, που αποτελούσε θερμό σημείο επαφής ανάμεσα σε Σέρβους και Αλβανούς, οι εκπρόσωποι των Αλβανών παραδέχτηκαν ότι, εφόσον η ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν ήταν πλέον δεδομένη, θα έπρεπε να κινηθούν γρήγορα προς την κατεύθυνση της αυτονομίας της «Σκιπέριας» και κατ’ επέκταση στη συγκρότηση μιας Μεγάλης Αλβανίας, με τη συνένωση και των τεσσάρων εγιαλέτ (Σκουταρίου, Κοσσυφοπέδιου, Μοναστηρίου και Ιωαννίνων) όπου κατοικούσε κυρίως αλβανικός πληθυσμός!

Στο ιδεολογικό μανιφέστο (Kararname) της Πρίσρεν, το οποίο αποτελούνταν από 16 άρθρα, δεν αναφέρονταν πουθενά η επιθυμία για ειρηνική συνύπαρξη με τους άλλους λαούς της Βαλκανικής και ιδιαίτερα με τους χριστιανούς, ούτε βέβαια η πιθανότητα συμμετοχής των Αλβανών σ’ ένα πολυεθνικό κράτος. Η Αλβανική Συνεννόηση (Λίγκα) διεκδικούσε απροκάλυπτα ένα εθνικό αλβανικό κράτος σε όλες τις «αλβανικές χώρες», στην ουσία και στα τέσσερα εγιαλέτ, στα οποία όμως ο καθαρά αλβανικός πληθυσμός δεν ξεπερνούσε το 43% του συνόλου. Οι Αλβανοί εθνικιστές έβλεπαν τότε μια Μεγάλη Αλβανία που θα εκτεινόταν από τον Αμβρακικό κόλπο ως τις ακτές του Μαυροβουνίου και η οποία θα περιλάμβανε το Κόσοβο και τη δυτική Μακεδονία.

Ο Αλβανός συγγραφέας Μπέρταρντ Στούλι, στο βιβλίο του Το Αλβανικό Ζήτημα: 1875-1882 (Ζάγκρεμπ 1959), γράφει χαρακτηριστικά: «Από την Αντα Μποένα (σ.σ. μια παραλιακή πόλη του νοτιοδυτικού Μαυροβούνιου) ως τα Γιάννενα ζούσε ένας μοναδικός και ομοιογενής λαός. Το έδαφος μεταξύ Ιωαννίνων και Αμβρακικού κόλπου διεκδικούνταν έντονα από την ελληνική πολιτιστική και θρησκευτική προπαγάνδα. Οι Αλβανοί όμως κυριαρχούσαν κι εκεί, αν όχι αριθμητικά, τουλάχιστον με τη δύναμη και την αντίστασή τους». Στην πραγματικότητα εκείνη την εποχή οι Αλβανοί υποχωρούσαν στην Ήπειρο μπροστά στους Έλληνες, εφόσον στις περισσότερες πόλεις της περιοχής δεν παρέμεναν παρά μερικές μουσουλμανικές οικογένειες. Αντίθετα παρατηρούνταν μια σταθερή και επίμονη διείσδυσή τους προς τα οροπέδια του Κόσοβου και προς τις όχθες της λίμνης Αχρίδας. Ως συνέπεια αυτής της προώθησης ήταν ο διωγμός και η αναγκαστική μετακίνηση περίπου 150.000 Ορθόδοξων Σέρβων (1876-1912) προς την κυρίως Σερβία.

Αν και στο Συνέδριο του Βερολίνου οι Μεγάλες Δυνάμεις κώφευσαν στα κυριότερα αιτήματα των Αλβανών, εντούτοις ο σημαντικότερος στόχος της Αλβανικής Συνεννόησης είχε επιτευχθεί: οι περισσότερες «αλβανικές χώρες» παρέμειναν εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η επιδίωξη όμως της αυτονομίας προσέκρουσε στην επίμονη άρνηση της Πύλης, πράγμα που οδήγησε τις «αλβανικές χώρες» σε μόνιμη εξέγερση. Έτσι, οι Αλβανοί, από «μακρύ χέρι» των Οθωμανών έγιναν ένα ακόμη βαλκανικό πρόβλημα. Μιμούμενοι τους γείτονές τους κι οργανώνοντας και οι ίδιοι «συλλόγους» και «τοπικές επιτροπές» αντίστασης, οι Αλβανοί πήραν κι αυτοί σειρά ανάμεσα στους πιθανούς διεκδικητές της οθωμανικής κληρονομιάς στα Βαλκάνια.

Όταν στη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου (1912-13) οι αντίπαλοι στρατοί βρίσκονταν αντιμέτωποι στα πεδία των μαχών, οι «αλβανικές χώρες» ήταν για μια ακόμη φορά σε κατάσταση εξέγερσης. Οι Αλβανοί, που είχαν αποφασίσει να κρατήσουν ουδέτερη στάση, βρέθηκαν ξαφνικά στριμωγμένοι στη μέση. Από τη μια η κάθοδος των Σέρβων προς το Κόσοβο, τα Σκόπια και το Μοναστήρι καθώς και η κατάληψη ολόκληρης της βόρειας Αλβανίας από τα στρατεύματά τους κι από την άλλη η άνοδος των Ελλήνων προς τα Ιωάννινα, το Αργυρόκαστρο και την Κορυτσά, τους έφεραν σε απελπιστική κατάσταση. Ο κίνδυνος να ματαιωθούν τα σχέδιά τους και να μοιραστεί η Αλβανία μεταξύ Σερβίας και Ελλάδας ήταν πλέον ορατός.

Η δημιουργία του Αλβανικού Κράτους

Ο Ισμαήλ Κεμάλ, ένας Αλβανός βουλευτής από το Μπεράτι, που βρισκόταν τότε στην Κωνσταντινούπολη, αποφάσισε ότι ήταν καιρός για δράση. Πήγε στη Βιέννη, όπου συναντήθηκε με τους πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων και κατόπιν αποβιβάστηκε στο Δυρράχιο για να κατευθυνθεί στη συνέχεια προς το λιμάνι της Αυλώνας. Εκεί, ενώ ο ελληνικός στρατός είχε στρατοπεδεύσει στις πύλες της πόλης, συνήλθε μια Εθνοσυνέλευση (28.11.1912), που αποφάσισε το σχηματισμό ενός αλβανικού κράτους. Οι Δυνάμεις, που συνεδρίασαν ένα μήνα αργότερα στο Λονδίνο, δεν μπορούσαν ν’ αγνοήσουν πλέον το αλβανικό ζήτημα, που ξεφύτρωνε στο κέντρο ακριβώς της μοιρασιάς των ευρωπαϊκών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Έμελλε ωστόσο να καθοριστούν τα σύνορα του νέου κράτους. Στο ζήτημα αυτό οι δυνάμεις είχαν μοιραστεί στα δύο. Για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, Ιταλία και Αυστροουγγαρία ευνοούσαν τη δημιουργία μιας όσο το δυνατό μεγαλύτερης Αλβανίας, που θα ήταν και το προστατευόμενο κράτος, δηλαδή το «μακρύ χέρι» τους στα Βαλκάνια. Από την άλλη η Ρωσία και η Γαλλία, που έβλεπαν στον αλβανικό εθνικισμό τον «αυστρογερμανικό δάκτυλο», ευνοούσαν είτε μια μοιρασιά των «αλβανικών χωρών» μεταξύ Σερβίας και Ελλάδας είτε τη δημιουργία ενός «Αλβανο-μακεδονικού» κράτους με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη!

Αποτέλεσμα εικόνας για Albania

Έπειτα από διαπραγματεύσεις και παλινωδίες αποφασίστηκε να ιδρυθεί ένα Αλβανικό κράτος στα δυτικά Βαλκάνια, που θα είχε έκταση περίπου 28.000 τ.χλμ. και πληθυσμό 800.000 κατοίκους. Στα εδάφη του περιλήφθηκε και η Βόρεια Ήπειρος, η οποία τελούσε υπό ελληνική κατοχή ήδη από τις πρώτες μέρες των Βαλκανικών πολέμων. Οι Έλληνες διεκδικούσαν αυτήν την περιοχή, όπου υποστήριζαν ότι διαβιούσαν 120.000 ομοεθνείς τους, οργανωμένοι σε τρεις επισκοπές, με 376 ενορίες, 360 σχολεία, όπου φοιτούσαν πάνω από 22.000 μαθητές. Οι Δυνάμεις όμως, οι οποίες δεν καλόβλεπαν μια ενδεχόμενη επέκταση της Ελλάδας προς την κατεύθυνση της Αδριατικής, έθεσαν τη χώρα μας ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος: Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ή τη Βόρεια Ήπειρο; Όπως ήταν αναμενόμενο ο μεγαλοϊδεάτης πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος, οπαδός ως γνωστόν του δόγματος της «ναυτικής ισχύος» (Sea Power), προτίμησε την ενσωμάτωση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία θα χρησίμευαν άλλωστε κι ως βατήρας για το πέρασμα στη Μικρά Ασία –μια κίνηση που σηματοδοτούσε και το τελικό στάδιο πραγματοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. Δεν ήταν όμως εύκολο για την Ελλάδα να παραιτηθεί από τη Βόρειο Ήπειρο και να εγκαταλείψει τους ελληνικούς πληθυσμούς της στο έλεος ενός ασταθούς κρατιδίου, που είχε γίνει σφηκοφωλιά συνωμοσιών. Η χάραξη έτσι των νοτίων συνόρων της Αλβανίας παράμενε για αρκετό διάστημα σημείο τριβής.

Λίγο πριν το ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Ι. Ζωγράφος, ένας πρώην υπουργός της Ελλάδας, ανακήρυξε μια «προσωρινή κυβέρνηση της Βόρειας Ηπείρου» και λίγο αργότερα η περιοχή καταλήφθηκε από ελληνικά και ιταλικά στρατεύματα. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου η Αλβανία χρησιμοποιήθηκε κι από τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα ως δέλεαρ για την προσέλκυση της Ελλάδας και της Ιταλίας στο πλευρό τους. Μάλιστα οι Κεντρικές Δυνάμεις έφθασαν στο σημείο να προτείνουν στην Ελλάδα ολόκληρη τη νότιο και κεντρική Αλβανία (μέχρι τα Τίρανα), προκειμένου η Αθήνα να παραμείνει ουδέτερη και να μην εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ!

Μετά τον πόλεμο στη διάσκεψη ειρήνης του Παρισιού οι διεκδικήσεις της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Γιουγκοσλαβία συγκρούστηκαν για μια ακόμη φορά. Τελικά την άνοιξη του 1920 επανήλθε η ιδέα της παλινόρθωσης του αλβανικού κράτους και όλες οι προηγούμενες υποσχέσεις θεωρήθηκαν άκυρες. Το Νοέμβρη του 1921 η διάσκεψη των πρεσβευτών των χωρών της Αντάντ αναγνώρισε την ανασύσταση του αλβανικού κράτους, στα σύνορα του 1913. Ελλάδα και Σερβία αντιτάχθηκαν, αλλά η συμφωνία που υπογράφτηκε στο δικαστήριο της Χάγης (Αύγουστος 1925) επιδίκασε το μοναστήρι του Όσιου Ναούμ (Οχρίδα) στη Σερβία κι ανάγκασε την Ελλάδα ν’ αποσυρθεί από 14 αμφισβητούμενα χωριά στα δυτικά της Πρέσπας. Ούτε λόγος πλέον για «Βόρεια Ήπειρο» από την ταπεινωμένη από τη μικρασιατική καταστροφή Ελλάδα..

Εφόσον η ίδρυση μιας ανεξάρτητης Αλβανίας ήταν εξαρχής σχέδιο της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας, η συντριβή και η διάλυση της πρώτης άφησε στη δεύτερη, η οποία επιθυμούσε απροκάλυπτα ηγεμονικό ρόλο στην Αδριατική και στη Μεσόγειο, το ρόλο του προστάτη του αδύνατου αλβανικού κράτους, που στηριζόταν αποκλειστικά σε εξωτερική βοήθεια. Η κατοχή εξάλλου από την Ιταλία του στρατηγικής σημασίας νησιού Σάσων, στο στόμιο της Αυλώνας, αποτελούσε ένα πρώτης τάξεως προγεφύρωμα για το πέρασμα στη βαλκανική ενδοχώρα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Bali Kompetar WWII

Η Αλβανία στο Β’ Π. Πόλεμο: Υπερεθνικιστές Balli Kombetar και Αλβανοί Παρτιζάνοι

Το αλβανικό κράτος, με βασιλιά τον Αχμέτ Ζώγου, αποτέλεσε ουσιαστικά ένα ιταλικό προτεκτοράτο, που στηριζόταν σε ιταλικά κεφάλαια και στην προστασία του Μουσολίνι. Στις 7.4.1939 τα ιταλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στην Αλβανία, καταλύοντας και τυπικά την ανεξαρτησία της χώρας. Για τη φασιστική Ιταλία η κατάκτηση της Αλβανίας σηματοδοτούσε το πρώτο βήμα για τη ανασύσταση μιας νέας «Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». Σε στρατηγικό επίπεδο όμως η Αλβανία αποτελούσε μια ιδανική βάση για στρατιωτικές επιχειρήσεις σε βάρος της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας. Ο Ντούτσε, ως κυρίαρχος της Αλβανίας και οραματιστής μιας «Ρωμαιο-Ιλλυρικής» σύμπραξης στα Βαλκάνια, ασπάστηκε τα οράματα των Αλβανών εθνικιστών για συγκρότηση μιας Μεγάλης Αλβανίας, κρίνοντας ότι αυτό εξυπηρετούσε ουσιαστικά και τα ηγεμονικά σχέδια της Ρώμης.

Έτσι, ο ίδιος, ασπαζόμενος τις θέσεις των Αλβανών εθνικιστών, κατήγγειλε την «καταπάτηση» των δικαιωμάτων των Τσάμηδων στην ελληνική Ήπειρο, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επικείμενη εισβολή. Έτσι την 28η Οκτωβρίου του 1940 δύο ιταλικές στρατιές, και μαζί τους αρκετά τάγματα Αλβανών εθνικιστών που εξαπολύθηκαν με σύνθημα την «απελευθέρωση της Τσαμουριάς», παραβίασαν την ελληνο-αλβανική μεθόριο εισβάλλοντας στην Ελλάδα. Συνάντησαν όμως σθεναρή αντίσταση εκ μέρους των Ελλήνων και σύντομα απωθήθηκαν. Ενώ ο βαρύς χειμώνας πλησίαζε, οι Ιταλοί οπισθοχώρησαν και τα ελληνικά στρατεύματα απελευθέρωσαν για μια ακόμη φορά τη Βόρεια Ήπειρο.

Το μέτωπο είχε σταθεροποιηθεί, όταν στις 6.4.1941 ξεκινούσε η επιχείρηση Μαρίτσα (Εβρος), που ήταν ο κωδικός της γερμανικής επίθεσης εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας. Μέχρι τα τέλη της άνοιξης του 1941 ολόκληρη η Βαλκανική Χερσόνησος βρισκόταν κάτω από τη μπότα του Άξονα. Η κατάκτηση της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας σύντομα συμπληρώθηκε από το διαμοιρασμό των εδαφών τους. Όσες χώρες είχαν συμπράξει με τον Άξονα ανταμείφθηκαν πλουσιοπάροχα. Η Βουλγαρία προσάρτησε ολόκληρη σχεδόν τη νότιο Σερβία, την ελληνική Θράκη (εκτός του νομού Έβρου) και την ανατολική Μακεδονία, δημιουργώντας έτσι τη Μεγάλη Βουλγαρία.

Για να προσεταιριστούν την Αλβανία οι Ιταλοί ικανοποίησαν τις απαιτήσεις των εθνικιστών της. Δημιούργησαν έτσι μια προστατευόμενή τους «Μεγάλη Αλβανία», που περιλάμβανε το νοτιοδυτικό Μαυροβούνιο (Ούλτσινι), ολόκληρο σχεδόν το Κόσοβο, τη δυτική πλευρά της σερβικής Μακεδονίας και εδάφη της Τσαμουριάς (Θεσπρωτίας) στην Ήπειρο. Στο ένα εκατομμύριο των κατοίκων της «μικρής Αλβανίας» προστέθηκαν έτσι 500.000 Σέρβοι και Μαυροβούνιοι, 150.000 Σλαβομακεδόνες και 150.000 Έλληνες, μαζί με άλλους 600.000 περίπου «αλύτρωτους» Αλβανούς, ένας πληθυσμός 1,5 φορές μεγαλύτερος από εκείνον της προπολεμικής Αλβανίας! Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Βαλκανικής η Βουλγαρία και η Αλβανία αποκτούσαν κοινά σύνορα: ένα παλιό όνειρο των Γερμανο-Ιταλών είχε γίνει επιτέλους πραγματικότητα! Οι ίδιοι σχεδίασαν τότε και τη χάραξη ενός οδικού άξονα, μιας «Παραεγνατίας», που θα ένωνε το Δυρράχιο με το Μπουργκάς εξυπηρετώντας στο έπακρο τα στρατηγικά τους συμφέροντα.

Οι Αλβανοί εθνικιστές μ’ αρχηγό τους τον Μουσταφά Κρούγια δεν επαναπαύτηκαν στο γεγονός ότι χάρη στη γενναιοδωρία των Ιταλών είχε γίνει πραγματικότητα η «Μεγάλη Αλβανία», αλλά ξεκίνησαν μια πολιτική εθνικών εκκαθαρίσεων σε βάρος των γειτονικών λαών που βρέθηκαν στη ζώνη κατοχής τους. Περίπου 20.000 Σέρβοι εκτελέστηκαν, ενώ άλλοι 150.000 εκτοπίστηκαν βίαια προς την κυρίως Σερβία. Την ίδια μοίρα αντιμετώπισαν και αρκετές χιλιάδες Έλληνες, κάτοικοι της Ηπείρου.

Ταυτόχρονα όμως με τη δράση των φιλοϊταλών εθνικιστών στα νότια της Αλβανίας εμφανίστηκε ένα αντάρτικο κίνημα, με ηγέτη τον Εμβέρ Χότζα, που προσπαθούσε να μιμηθεί το «σύντροφο» Τίτο, τα αντάρτικα σώματα του οποίου είχαν αποδειχτεί πονοκέφαλος για τα στρατεύματα κατοχής. Αν και οι Αλβανοί κομουνιστές δεν πέτυχαν και πολύ σπουδαία αποτελέσματα στα πεδία των μαχών, εντούτοις απέσπασαν την υπόσχεση του Β. Μολότοφ για την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της χώρας τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για Bali Kompetar WWII

Το 1942 οργανώθηκε στην Αλβανία το «Εθνικό Μέτωπο» (Balli Kombetar ή BK), μέσα στο οποίο συμμετείχε και η πλειοψηφία των Αλβανόφωνων του Κοσσυφοπέδιου, που διάκεινταν πολύ εχθρικά προς τους Σέρβους. Η πτώση του Μουσολίνι (Ιούλιος 1943) και η αντικατάσταση των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής από 70.000 στρατιώτες της Βερμαχτ, αποτέλεσε για τα μέλη του ΒΚ μια ακόμη ευκαιρία για να διατηρήσουν τη δύναμη και τα εδαφικά τους κεκτημένα, κυρίως στο Κόσοβο. Οργανώθηκε έτσι μια «δεύτερη Λίγκα της Πρισρένης» κι άρχισε ένας νέος γύρος βιαιοπραγιών σε βάρος των άμαχων Σέρβων.

Αποτέλεσμα εικόνας για Bali Kompetar WWII

Όταν το φθινόπωρο του 1944 ο Κόκκινος Στρατός είχε κατακλύσει τα Βαλκάνια, οι οπαδοί του Εμβέρ Χότζα, που βοηθήθηκε σημαντικά από τον Τίτο –στην προσπάθειά του να εντάξει την Αλβανία ως 7η ή 8η σοσιαλιστική ομοσπονδία σε μια Βαλκανική Ομοσπονδία υπό την ηγεσία του– διακήρυξαν ότι είχαν μόνοι τους απελευθερώσει τη χώρα τους! Είχαν προηγηθεί σκληρές μάχες ανάμεσα στους κομουνιστές και στα μέλη του ΒΚ, που αντλούσε τη δύναμή του από τους γκέκηδες φύλαρχους του αλβανικού βορρά. Σκληρές μάχες δόθηκαν και στο Κόσοβο ανάμεσα σε Αλβανούς μέλη του ΒΚ και Σέρβους παρτιζάνους, οι οποίοι και τελικά επικράτησαν. Το όνειρο της Μεγάλης Αλβανίας είχε ματαιωθεί.

Σχετική εικόνα

Η μεταπολεμική απομονωμένη Αλβανία και ο εξαλβανισμός του Κοσόβου

Η ένταξη της Αλβανίας, μιας χώρας που η τύχη της δεν είχαν καθοριστεί στη Διάσκεψη της Γιάλτας (1944), στο κομουνιστικό μπλοκ ήταν αποτέλεσμα κυρίως του γεγονότος ότι το αλβανικό ανταρτικό κίνημα βρισκόταν τότε κάτω από την ασφυκτική επιρροή του Τίτο, ο οποίος φλέρταρε με την ιδέα ότι αποτελούσε ένα είδος «Βαλκανιάρχη», ανεξάρτητου από τις επιταγές της Μόσχας. Κάτω από την κομουνιστική «ομπρέλα» η Αλβανία εξασφάλισε την εδαφική της ακεραιότητα, με την επιστροφή στα σύνορα του 1939.

Για μια ακόμη φορά η Ελλάδα δυσανασχέτησε δικαιολογημένα, επειδή οι βάσιμες διεκδικήσεις της για «επιστροφή» της Βόρειας Ηπείρου δεν ικανοποιήθηκαν. Το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας είχε βέβαια ματαιωθεί, αλλά η ευνοϊκή μεταχείριση της αλβανικής μειονότητας στη Γιουγκοσλαβία εκ μέρους του τιτοϊκού καθεστώτος, δημιουργούσε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το μέλλον. Σ’ αυτό συνηγορούσε και το γεγονός ότι ο Τίτο δεν επέτρεψε στους Σέρβους πρόσφυγες από το Κόσοβο να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους από τους Αλβανούς καταπατητές. Την περίοδο του αλβανο-γιουγκοσλαβικού «φλερτ» (1944-1948), όταν τα εκτεταμένα σύνορα των δύο χωρών παρέμεναν αφύλακτα, περίπου 120.000 βόρειοι Αλβανοί πέρασαν στις εύφορες πεδιάδες του Κοσόβου και παρέμειναν εκεί διεκδικώντας το Status του Γιουγκοσλάβου πολίτη.

Σύντομα οι Αλβανοί του Κοσόβου, χάρη σε μια δημογραφική αύξηση, ασυναγώνιστη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, υπερτριπλασίασαν τον πληθυσμό τους μέσα σε λιγότερο από μισό αιώνα! Έτσι, από 498.000 που ήταν το 1948, έφθασαν το 1.600.000 το έτος 1991. Την ίδια περίοδο ο σερβικός πληθυσμός σ’ αυτήν την επαρχία παρέμεινε σταθερός στις 200.000, πράγμα που συνετέλεσε στο να μεταβληθεί το Κόσοβο σε μια συντριπτικά αλβανόφωνη περιοχή.

Το 1974, χάρη σε μια ακόμη γενναιοδωρία του αντισέρβου Τίτο, το Κόσοβο αναβαθμίστηκε σε αυτόνομη περιοχή της Σερβίας, αν και οι αλβανόφωνοι διεκδικούσαν ήδη ανοικτά το καθεστώς της «7ης δημοκρατίας». Σε μια εποχή που μέσα στην ίδια την Αλβανία ο αλβανικός εθνικισμός βρισκόταν σε «χειμερία νάρκη», στο Κόσοβο η αλβανική διανόηση άρχισε ήδη να υφαίνει τα «μεγαλοαλβανικά» της οράματα. Πρώτος στόχος ήταν να αποκτήσει το Κόσοβο (ή Κόσσοβα) καθεστώς ομόσπονδης δημοκρατίας, πράγμα που θα του έδινε αυτομάτως και το δικαιώματα της απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία. Επόμενος στόχος ήταν η συνένωση γύρω από αυτό των αλβανόφωνων της περιοχής των Σκοπίων (Ιλλυρίδας), του Μαυροβούνιου καθώς και των Σλάβων Μουσουλμάνων του Σάντζακ, σχηματίζοντας έτσι ένα μουσουλμανικό μπλοκ στη νοτιοδυτική Γιουγκοσλαβία, στο οποίο θ’ απορροφούνταν μακροπρόθεσμα και η ίδια η Αλβανία!

Αποτέλεσμα εικόνας για Albania enver hodja bunkers

Ωστόσο τα σχέδια των αλβανόφωνων του Κοσόβου προσέκρουσαν σύντομα στην επανεμφάνιση του σερβικού εθνικισμού, που θεωρούσε το Κόσμετ (Κόσοβο και Μετόχια) αναπόσπαστο τμήμα της Σερβίας και λίκνο του σερβικού πολιτισμού. Η κατάργηση της αυτονομίας του Κοσόβου (1989) από τον Σλομπόνταν Μιλόσεβιτς, σήμανε για τους Σέρβους εθνικιστές την αρχή του τέλους του εξαλβανισμού αυτής ιστορικής περιοχής. Αδυνατώντας να περάσουν στην ένοπλη δράση, οι αλβανόφωνοι προτίμησαν αρχικά την «παθητική αντίσταση», με ιδεολογική εκφραστή τον Ιμπραήμ Ρουγκόβα και τη συνέχιση της «απελευθερωτικής» τους προπαγάνδας ανά τον κόσμο. Στο σημείο αυτό καθοριστική ήταν και η συνεισφορά της αξιόλογης αλβανικής διασποράς.

Οι Αλβανοί της διασποράς, που υπολογίζονται σε 1-1,5 εκατομμύριο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του ενδιαφέροντος της Δύσης για το ζήτημα του Κοσόβου. Ιδιαίτερα ενεργό ρόλο προς αυτήν την κατεύθυνση έπαιξε η δραστήρια αλβανο-αμερικανική κοινότητα (350.000-400.000 χριστιανοί Ορθόδοξοι στην πλειοψηφία τους Αλβανοί), που προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ενεργό «αλβανικό λόμπι» προκειμένου να πείσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ να υποστηρίξει τα αιτήματα των Αλβανών, πράγμα που τελικά το κατάφερε. Με τις δραστηριότητές του το «αλβανικό λόμπι» των ΗΠΑ βοήθησε στην αντισερβική προδιάθεση της κοινής γνώμης της χώρας. Στο προπαγανδιστικό υλικό που κατά καιρούς διανέμονταν οι αλβανόφωνοι του Κοσόβου παρουσιάζονταν ως «αιώνια θύματα της σερβικής επιθετικότητας».

Στην Ευρώπη, η μεγαλύτερη αλβανική κοινότητα (250.000) βρίσκεται στην Ελβετία, μια χώρα που προσέφερε άσυλο σε χιλιάδες Αλβανούς του Κοσόβου, που κατέφυγαν εκεί από το 1981. Με τα χρήματα των Αλβανών της Ελβετίας χρηματοδοτήθηκε και ο UCK (Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσόβου), που σήκωσε και το βάρος του ένοπλου αγώνα κατά της «σερβικής κατοχής»! Ο αγώνας του UCK τελικά στέφθηκε με επιτυχία χάρη στη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ την άνοιξη του 1999, που μετέβαλε το Κόσοβο σε “ανεξάρτητο κράτος” αλλά ουσιαστικά σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τους Αλβανούς αυτό ήταν και το πρώτο βήμα: η επίτευξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, και η βάσιμη ελπίδα ότι θα σχηματίσει μια ένωση με τα Τίρανα και μελλοντικά και με την προσθήκη κι άλλων περιοχών που κατοικούνται κυρίως από Αλβανούς,την περίφημη «Μεγάλη Αλβανία».

Μεγάλη Αλβανία”: Πορεία προς νέα αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων;

Το Αλβανικό Ζήτημα, που είναι και ο κυριότερος παράγοντας αποσταθεροποίησης των κεντροδυτικών Βαλκανίων, έγκειται στο γεγονός ότι ένας στους δύο Αλβανούς ζει εκτός των συνόρων της Αλβανίας, δηλαδή ότι ο «αλβανικός εθνικός χώρος» δε συμπίπτει με τα σύνορα του αλβανικού κράτους. Και πράγματι, πέρα από τα τρία εκατομμύρια των Αλβανών της «μητέρας πατρίδας», υπάρχουν πάνω από τρία εκατομμύρια ομοεθνών τους, το 1,7 εκατομμύριων εκ των οποίων ζει στο Κόσοβο (89% του πληθυσμού της χώρας), 550.000 στη ΠΓΔΜ/FYROM (28% του πληθυσμού), στο Μαυροβούνιο (40.000), στη νότια Σερβία (70.000) και στην Ελλάδα (περίπου 500.000 οικονομικοί μετανάστες, κάποιοι με ελληνική υπηκοότητα πλέον, χωρίς να υπολογιστούν οι αρβανίτικης καταγωγής Έλληνες, που ωστόσο τους διεκδικούν οι Αλβανοί εθνικιστές). Οι εθνικιστικές διεκδικήσεις αυτού του διασκορπισμένου λαού, προκαλούν ανησυχίες στα γειτονικά κράτη και μπορούν να πυροδοτήσουν την αστάθεια με κύριο στόχο, εκτός από το Κόσοβο, τη διάλυση του ευάλωτου «κρίκου» των Βαλκανίων της ΠΓΔΜ/FYROM.

Στο εσωτερικό της Αλβανίας το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας» παίχτηκε άκομψα από το καθεστώς του Σαλί Μπερίσα, που το 1992 έβαλε τη χώρα του στην Ισλαμική Διάσκεψη, θέλοντας να την καταστήσει «ισλαμική προφυλακή» στα Βαλκάνια. Ο ίδιος υπόγραψε κι ένα σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας με την Τουρκία, μια «αδελφή χώρα με την οποία συνδέεται με βαθείς ιστορικούς δεσμούς και όμοια γεωπολιτικά συμφέροντα».

Ο κύριος στόχος της εξωτερικής πολιτικής του Σαλί Μπερίσα ήταν η ενοποίηση όλων των Αλβανών, με την υποστήριξη των ισλαμικών χωρών, των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Ιταλίας και άλλων παραδοσιακά φιλοαλβανικών χωρών. Στις 9.2.1992 γιορτάστηκε δημόσια στη Σκόδρα της βόρειας Αλβανίας η επέτειος της ίδρυσης της Οργάνωσης «Κόσσοβα», που υποστήριζε ανοικτά την προσάρτηση του Κοσόβου και τη δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας. Εκεί ο Ρετζέπ Τσόπα, μέλος της Αλβανικής Ακαδημίας Επιστημών, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Οι γειτονικές χώρες, προσπαθώντας να καταστήσουν ανέφικτη τη δίκαιη λύση του αλβανικού προβλήματος, μοίρασαν τα εδάφη μας, έτσι ώστε οι αντίπαλοί μας το 1878 και το 1912 να είναι και οι σημερινοί. Ωστόσο, ούτε η δική μας ούτε η δική τους διεθνής θέση είναι σήμερα όπως ήταν πριν από 115 ή από 80 χρόνια. Με τη δίκαιη λύση του αλβανικού προβλήματος και με την ένωση όλων των Αλβανών θα λυνόταν μια από τις μεγαλύτερες ιστορικές αδικίες της Ευρώπης

Παράλληλα με την ανοικτή υποστήριξη προς του Κοσοβάρους Αλβανούς, το καθεστώς Μπερίσα συνέχισε την πολιτική καταπίεσης σε βάρος της ελληνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου, μια πολιτική που κληρονόμησε από το προηγούμενο καθεστώς. Για τα μεγαλοαλβανικά σχέδια του Μπερίσα η ύπαρξη μιας πολυπληθούς ελληνικής και ορθόδοξης κοινότητας στα νότια της χώρας, αποτελούσε σημαντικό «αγκάθι» που έπρεπε πάση θυσία να ξεριζωθεί. Προσπαθώντας να περιορίσει όσο γινόταν την ελληνική επιρροή στα νότια της χώρας, ο Μπερίσα υποστήριξε ως αντιπερισπασμό τα αιτήματα των Τσάμηδων, προσφύγων από τη Θεσπρωτία, για επιστροφή των περιουσιών τους. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι Τσάμηδες αποτελούσαν πάντοτε τους πιο δραστήριους θιασώτες της Μεγάλης Αλβανίας.

Μην μπορώντας να κάνει και σπουδαία πράγματα για να βοηθήσει τους «αδελφούς Κοσοβάρους», ο Μπερίσα είχε στρέψει το ενδιαφέρον του και προς τους πυκνούς αλβανικούς πληθυσμούς που κατοικούν στις περιοχές της δυτικής ΠΓΔΜ/FYROM. Πολύ έξυπνα θεωρούσε την ευάλωτη αυτήν πολυεθνική δημοκρατία ως τον σημαντικότερο κρίκο για τη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Μετά το Κόσοβο ο επόμενος στόχος της στρατηγικής για την εδαφική ολοκλήρωση της Μεγάλης Αλβανίας ήταν τα εδάφη δυτικά του ποταμού Αξιού, που κατοικούνται κυρίως από Αλβανούς. Οι Αλβανοί της FYROM επέλεξαν όμως μια στρατηγική διαφορετική από τους Κοσοβάρους: προωθούσαν με χαμηλούς τόνους μια εδαφική αυτονομία, με αρχικό της στάδιο την ίδρυση ενός ανεξάρτητου αλβανικού πανεπιστήμιου στο Τέτοβο, το οποίο θα γινόταν ο πυρήνας της αλβανικής εθνικιστικής ιδεολογίας και διανόησης. Το Τέτοβο προοριζόταν από τους εθνικιστές και ως μελλοντική πρωτεύουσα μιας αυτόνομης αλβανικής περιοχής, με την ονομασία «Ιλλυρίδα» (Ίλιρντα).

Ένα από τα βασικά αιτήματα των Αλβανών της FYROM, που υποστηρίζουν ότι αποτελούν ήδη το 1/3 του πληθυσμού της, είναι ο χαρακτηρισμός τους ως «συστατικής εθνότητας», πράγμα που θα τους προσέφερε αυτομάτως και αυτονομία και πλήθος άλλων δικαιωμάτων. Η αποσταθεροποίηση ωστόσο της FYROM αποφεύχθηκε, ακόμη και μετά την επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο την άνοιξη του 1999 και των ένοπλων συγκρούσεων του 2001, εξαιτίας της παρέμβασης των ΗΠΑ, που επένδυσαν αρκετό «γεωπολιτικό κεφάλαιο» στη σταθερότητα αυτής της μικρής κεντροβαλκανικής δημοκρατίας, την οποία και θέλησαν να καταστήσουν πρότυπο πολυεθνικής χώρας στα Βαλκάνια!

Η αιματηρή πτώση του καθεστώτος Μπερίσα την άνοιξη του 1997 δε σήμανε και το τέλος του σχεδίου «Μεγάλη Αλβανία».Το σοσιαλιστικό κόμμα της Αλβανίας, που αντλεί πολιτικά ερείσματα από τον ορθόδοξο και παραδοσιακά φιλελληνικό αλβανικό Νότο, αν και αρχικά απέρριψε κάθε λογική εδαφικής επέκτασης της Αλβανίας, φτάνοντας στο σημείο να αποστασιοποιηθεί από τις διεκδικήσεις των Κοσοβάρων, μετά την επέμβαση του ΝΑΤΟ στην περιοχή άρχισε να κάνει λόγο για διόρθωση των συνόρων στα Βαλκάνια ώστε να διορθωθούν οι ιστορικές αδικίες σε βάρος του αλβανικού λαού!

Οι εθνογλωσσσικές μειονότητες στο εσωτερικό της Αλβανίας αποτελούν το 10-15% του πληθυσμού της. Οι κυριότερες είναι η ελληνική μειονότητα στο νότο (Βόρεια Ήπειρος), ενώ υπάρχουν και σημαντικές μειονότητες Βλάχων, Ρομά (Τσιγγανων(, και μικρότερες μειονότητες Σλαβομακεδόνων (γύρω από τις Πρέσπες) και Σέρβων (γύρω από τη λίμνη Σκόδρα).

Παρόμοια τυχοδιωκτική πολιτική με τον Μπερίσα ακολούθησε και ο “σοσιαλιστής” πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, που πόνταρε κι αυτός στο χαρτί του αλβανικού εθνικισμού. Αφού ξεκίνησε μια άτυπη εκστρατεία αφελληνισμού της νότιας Αλβανίας από τα απομεινάρια της ελληνικής μειονότητας, κτυπώντας προπύργια Ελληνισμού, όπως η Χειμάρα, συμμάχησε και με τους εθνικστές Τσάμηδες, που φημίζονται για τον αλυτρωτισμό τους και το μίσος τους για την Ελλάδα. Ο ίδιος αμφισβήτησε συμφωνίες με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας κι επιδίωξε την πρόσδεση της Αλβανίας στο άρμα της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας του Ερντογάν. Επίσης παρότρυνε τα αλβανικά κόμματα της ΠΓΔΜ να σχηματίσουν ενιαίο μέτωπο, τη λεγόμενη “αλβανική πλατφόρμα” και να αυξήσουν την πίεση τους στην αποσταθεροποιημένη ΠΓΔΜ ώστε να αποκτήσουν ακόμη περισσότερα αυτονομιστικά δικαιώματα.

Το Κόσοβο σε ρόλο “αλβανικού Πεδεμοντίου”;

Αρκετοί ωστόσο ρεαλιστές πολιτικοί των Τιράνων γνωρίζουν ότι μια «Μεγάλη Αλβανία», πέρα από αναχρονισμό, αποτελεί κι επικίνδυνη αυταπάτη, που μπορεί να οδηγήσει τη φτωχή Αλβανία σε απίστευτες περιπέτειες δίχως τέλος. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι ήδη το μεγαλύτερο τμήμα (90%) του ανεξάρτητου πλέον Κοσσυφοπέδιου ελέγχεται, με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, από τους Αλβανούς, κανείς δεν είναι τόσο τρελός ώστε να μιλήσει ανοιχτά για «Μεγάλη Αλβανία», τη στιγμή που τα εσωτερικά προβλήματα της «μικρής Αλβανίας» μοιάζουν ανυπέρβλητα. Ωστόσο οι ίδιοι οι Κοσοβάροι Αλβανοί, απογοητευμένοι από την παθητική στάση της «Μητέρας Αλβανίας», σχεδιάζουν να καταστήσουν το Κόσοβο, σε περίπτωση που αυτό γίνει ανεξάρτητο, εθνικό κέντρο του Αλβανισμού, με επίσημη θρησκεία το Ισλάμ και γλώσσα τη γκέκικη διάλεκτο! Για τους Αλβανούς του Κοσόβου ο στόχος παραμένει η «Μεγάλη Αλβανία» και βλέπουν την “ανεξαρτησία” του Κοσόβου, ως ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Γι’ αυτό και ίσως επιχειρήσουν να πάρουν πάνω τους όλο το βάρος της του «αλβανικού προβλήματος». Για τους Κοσοβάρους η επαναχάραξη των συνόρων και η δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», είναι οι απαραίτητες μεταβολές που πρέπει να γίνουν ώστε να επέλθει η ειρήνη και η σταθερότητα στα Βαλκάνια…

Ως γνωστόν η Ελλάδα είναι από το 1922 δύναμη Status Quo και γι’ αυτό το λόγο κάθετα αντίθετη στην παραμικρή μεταβολή των συνόρων στα Βαλκάνια, επειδή θεωρεί ότι κάτι τέτοιο θα άνοιγε αυτομάτως τους «ασκούς του Αιόλου» με απρόβλεπτες συνέπειες. Έτσι, το σχέδιο δημιουργίας μιας «Μεγάλης Αλβανίας» τη βρίσκει διαμετρικά αντίθετη, εφόσον κάτι τέτοιο θα διατάρασσε τις ευαίσθητες γεωπολιτικές ισορροπίες και τα συμφέροντά της στην περιοχή. Μια «Μεγάλη Αλβανία», όπως άλλωστε και μια «Μεγάλη Βουλγαρία», μόνο προβλήματα θα της δημιουργούσε, καθώς θα εξαφάνιζε τον ευάλωτο γεωπολιτικό «κρίκο» που λέγεται ΠΓΔΜ/FYROM και θα απέκοπτε την Ελλάδα από τον παραδοσιακά στρατηγικό της σύμμαχο, τη Σερβία. Επίσης μια «Μεγάλη Αλβανία» με έξι εκατομμύρια κατοίκους και με προοπτική ν’ ανέλθει στα 7-8 εκατομμύρια ως το 2050 μ.Χ., θα ασκούσε έντονες πιέσεις στα βορειοδυτικά της σύνορα, ενώ θα εξαφάνιζε κάθε ίχνος ελληνικής παρουσίας στη νότια Αλβανία. Μια «Μεγάλη Αλβανία» θα δυσκόλευε αφάνταστα την προώθηση της ελληνικής επιρροής στα Βαλκάνια και θα υποβοηθούσε πιθανόν τη γεωπολιτική επανεμφάνιση της Τουρκίας. Το συμφέρον της Ελλάδας βρίσκεται στο γεωπολιτικό πλουραλισμό των Βαλκανίων, έτσι ώστε καμία τοπική δύναμη ή κανένας συνασπισμός δυνάμεων να μην είναι σε θέση να την απομακρύνει από τη ζωτική της ενδοχώρα. Και τέλος στη σταδιακή προσχώρηση και ενσωμάτωση όλων των χωρών της περιοχής των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που θα δράσει σταθεροποιητικά εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα αναθεωρητικούς εθνικισμούς, που επιδιώκουν αλλαγές συνόρων και νέες συγκρούσεις. Το πρόβλημα στα Βαλκάνια δεν λύνεται με αλλαγές συνόρων αλλά με αλλαγές συμπεριφορών, κάτι που η Ελλάδα και οι Έλληνες θα πρέπει πρώτοι απ’ όλους να διδάξουν ακόμη και στους πιο ατίθασους Βαλκάνιους γείτονες τους.

O Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του Ζενίθ (www.zenithmag.wordpress.com). Το βιβλίο του “Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους” αναλύει πολυεπίπεδα τη γεωπολιτική κατάσταση στα Βαλκάνια, στην Εγγύς Ανατολή και στο διαχρονικό ρόλο της Ελλάδας και του Ελληνισμού στην ευρύτερη περιοχή μας.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Γιώργος Στάμκος, Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους, εκδ. Άγνωστο 2008

Vickers Miranda, Οι Αλβανοί, Οδυσσέας 1997

Καστελάν, Ζορζ, Ιστορία των Βαλκανίων, Γκοβόστης 1996

 Mazower Mark, Τα Βαλκάνια, Πατάκης 2002

 Mίροσλαβ, Χρος και Τοντόροβα, Μαρία, Εθνικό Κίνημα και Βαλκάνια, ΘΕΜΕΛΙΟ 1996

Παπαδριανός, Ιωάννης, Διαβαλκανικά Ιστορικά Δοκίμια, Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 1998

 Πρεβελάκης Γιώργος, Τα Βαλκάνια: Πολιτισμοί και Γεωπολιτική, LIBRO 2001

 Ancel, Jacques, La Question d’ Orient, Arman Colin 1921

 Κανταρέ Ισμαήλ, Πρόσκληση στο Εργαστήρι του Συγγραφέα, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου 1994

 Μασπερό Φρανσουά, Το Βαλκανικό Πέρασμα, Καστανιώτης 1998

 Kaplan D. Robert, Φαντάσματα των Βαλκανίων, ΡΟΕΣ 2002

geopolitiki-stamkos1

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ

Ελληνική Γεωφιλοσοφία και οι Προκλήσεις της Παγκομιοποίησης

geopolitiki-book



ΠΩΣ MΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗ«
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ»;

 

To βιβλίο στοιχίζει 18 ευρώ και σας αποστέλλεται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com

geopolitiki-stamkos1

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

BIOHACKING: ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ CYBORG

BIOHACKING

ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ  ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ CYBORG

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

O Eλον Μασκ, ιδρυτής της SpaceX και της Tesla Motors και μέλος της επιτροπής οικονομικών/ επιχειρηματικών συμβούλων τον προέδρου Τραμπ, μιλώντας πρόσφατα στο πλαίσιο του World Government Summit στο Ντουμπάι μίλησε για ένα θέμα το οποίο του αρέσει πολύ, το μέλλον. O Μασκ αναφέρθηκε εκτενώς στις προκλήσεις που θεωρεί πως θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα στο κοντινό μέλλον λόγω της προόδου της τεχνολογίας. Μία από τις σημαντικότερες, όπως τόνισε, είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, η «Βαθιά Τεχνητή Νοημοσύνη, ή Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη, όπου μπορείς να έχεις Τεχνητή Νοημοσύνη πολύ πιο έξυπνη από τον πιο έξυπνο άνθρωπο στη Γη». «Ένας τρόπος να το σκεφτείς είναι να φανταστείς πως είσαι πολύ βέβαιος ότι θα μας επισκεφθούν υπερ-νοήμονες εξωγήινοι μέσα σε 10 χρόνια, 20 χρόνια το πολύ. Η ψηφιακή υπερ-νοημοσύνη θα είναι σαν εξωγήινος» υποστήριξε.

 Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Υπήρξε όμως και ένα ακόμη θέμα που ανέφερε ο Μάσκ και αυτό ήταν η μετατροπή των ανθρώπων σε cyborgs. Όπως είπε αυτό έχει να κάνει κυρίως με το bandwidth, «την ταχύτητα της σύνδεσης ανάμεσα στον εγκέφαλό σου και την ψηφιακή εκδοχή του εαυτού σου, ειδικά το output…ένα interface υψηλού bandwidth στον εγκέφαλο θα είναι κάτι που θα βοηθήσει στην επίτευξη συμβίωσης μεταξύ της ανθρώπινης και της μηχανικής νοημοσύνης, και ίσως λύσει τα προβλήματα του ελέγχου και της χρησιμότητας» είπε, σύμφωνα με το CNBC.

Τις ιδέες αυτές που συγκροτούν πλέον μια αναδυόμενη τάση ευαγγελίζονται όλα τα στελέχη της Silicon Valley που αποφάσισαν ότι το επόμενο πράγμα που θέλουν να «χακάρουν» είναι το ίδιο τους το σώμα. Και το πιο σημαντικό; Πλέον ετοιμάζονται να το πουλήσουν και σε όλους εμάς. Έτσι έχει αναδυθεί τα τελευταία χρόνια η «επιστήμη» του biohacking, του κινήματος στο πλαίσιο του οποίου άτομα και εταιρίες προσεγγίζουν το ανθρώπινο σώμα (και, κυρίως, τον ανθρώπινο εγκέφαλο) ως ένα ακόμη σύστημα που επιδέχεται μεγάλη βελτίωση.

Ο biohacker είναι ένας χομπίστας (ερασιτέχνης) biopunk που πειραματίζεται με το DNA και με άλλες πτυχές της γενετικής, ουσιαστικά τροποποιεί το DNA και επεμβαίνει σε όλες τις πτυχές της γενετικής. Είναι γεγονός ότι έχει ήδη σημειωθεί καταπληκτική πρόοδος από την κοινότητα του βιο-χάκινγκ (biohacking) στη συγχώνευση του ανθρώπινου σώματος με τα ψηφιακά μικροτσίπ. Η εποχή του cyborg (ένωση ανθρώπου με μηχανή) έχει έρθει, χωρίς να φαίνεται το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει.

Μία από τις μεγαλύτερες κινήσεις biohacking είναι η κίνηση της Βιολογίας DIY (= do-it-yourself = κάντο μόνος σου). Η κίνηση αυτή δίνει έμφαση στα γενετικά πειράματα και στην ανοιχτή πρόσβαση σε επιστημονικό και σε συγκεκριμένα γενετικό υλικό. Η DIY Βιολογία υποστηρίζει Ανοιχτού Κώδικα (Open Source) και biopunk ιδεολογίες.

Ο Pat Mooney, διευθύνων σύμβουλος της ομάδας ETC (ο όμιλος ETC εργάζεται για την αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών και οικολογικών ζητημάτων γύρω από τις νέες τεχνολογίες) κριτικάρει το biohacking και υποστηρίζει ότι, χρησιμοποιώντας έναν φορητό υπολογιστή, τις δημοσιευμένες πληροφορίες για τη γονιδιακή αλληλουχία και παραγγέλνοντας μέσω mail τα συνθετικά του DNA, ο οποιοσδήποτε, στο εγγύς μέλλον, θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει γονίδια ή ολόκληρα τα γονιδιώματα από το μηδέν (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των θανατηφόρων παθογόνων γονιδίων). Προειδοποιεί ότι ο κίνδυνος από αυτήν την εξέλιξη δεν είναι απλώς η βιο-τρομοκρατία, αλλά το «βιο-λάθος».

Παραδείγματα cyborgs και biohacking

O Dave Asprey, που ισχυρίζεται ότι εφήυρε τον όρο «biohacking», ιδρυτής του Bulletproof coffee (σε βοηθάει να ακολουθήσεις την κετογονική δίαιτα υψηλών πρωτεϊνών και χαμηλών υδατανθράκων) και των ανάλογων coffee shop, best seller συγγραφέας και εμμονικός με το Ι.Χ. Hacking -όπως λέει- ξόδεψε 300.000 δολάρια προκειμένου να αγοράσει το πρώτο του ηλεκτροεγκεφαλογράφο, να μελετήσει αναλυτικά τον τρόπο που δουλεύει ο εγκέφαλός του και να καταφέρει, έτσι, να χάσει 45 κιλά χωρίς δίαιτα και γυμναστική, να κατεβάσει τη βιολογική του ηλικία και να αυξήσει κατά 20 μονάδες το I.Q. του.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Ο Tim Shank, ο πρόεδρος ενός φουτουριστικού ομίλου, με το όνομα TwinCities +, στη Μινεάπολη των ΗΠΑ έχει ένα μικροτσίπ στο χέρι του, που μπορεί να επικοινωνεί ηλεκτρονικά με την εξώπορτα του σπιτιού του και της λέει να την ξεκλειδώσει. Στην πραγματικότητα, ο Shank έχει αρκετά τσιπάκια στο χέρι του, συμπεριλαμβανομένου ενός τσιπ επικοινωνίας κοντινού πεδίου (NFC) όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο Apple Pay και παρόμοια συστήματα, το οποίο αποθηκεύει μια εικονική επαγγελματική κάρτα με τα στοιχεία επικοινωνίας για την TwinCities +. «Για τα άτομα με Android τηλέφωνα, μπορώ να πατήσω απλά το τηλέφωνό τους με το χέρι μου, ακριβώς πάνω από το τσιπ, και θα στείλει αυτές τις πληροφορίες στο τηλέφωνό τους», λέει. Στο παρελθόν, έχει χρησιμοποιήσει επίσης, ένα τσιπ για να αποθηκεύσει ένα πορτοφόλι με bitcoin. Ο Shank είναι ένας από τους πολλούς βιο-χάκερς που εμφυτεύουν υλικό, από μικροτσίπ μέχρι και μαγνήτες, μέσα στο σώμα τους.

Άλλη εμφυτεύσιμη τεχνολογία εστιάζει περισσότερο στην καλαισθησία: Η εταιρεία βιο-χάκινγκ, Grindhouse Wetware, στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ, προσφέρει φώτα LED, κάτω από το δέρμα, σε σχήμα αστεριού, που ονομάζονται Northstar. Ενώ το προϊόν ήταν εμπνευσμένο από τις λάμπες που έφερε μια συσκευή που ονομάζεται Circadia, την οποία ο ιδρυτής της Grindhouse, Tim Cannon είχε εμφυτεύσει στο σώμα του για να στέλνει τη θερμοκρασία του σώματός του σε ένα smartphone, το εμπορικά διαθέσιμο Northstar διαθέτει μόνο τα φώτα και έχει σχεδιαστεί για να μοιάζει με φυσική βιοφωταύγεια. Τα φώτα ενεργοποιούνται παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου, κάτι που συχνά παρέχεται από μαγνήτες, που εμφυτεύονται στα δάκτυλα του ίδιου του χρήστη. Αυτό αναδεικνύει ένα άλλο, όλο και περισσότερο κοινό, κομμάτι βιο-υλικού: Τα μαγνητικά εμφυτεύματα δαχτύλων.

Χάκερς λένε, ότι αυτοί οι μικροί μαγνήτες επιτρέπουν στους χρήστες να αισθάνονται την παρουσία των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, για τη διάγνωση ηλεκτρικών προβλημάτων, ακόμη και να τραβήξουν μικρά μεταλλικά αντικείμενα, όπως συνδετήρες και καπάκια προς το μέρος τους.

Δύο νέα καταναλωτικά προϊόντα έχουν έρθει για να μετατρέψουν τον καθημερινό άνθρωπο -που έχει βέβαια χρήματα για ξόδεμα – σε προσωρινά cyborgs.

Η NeuroSky’s MindWave, κόστους $ 130, είναι μία συσκευή ανάγνωσης μέσω εγκεφαλικών κυμάτων για το Android και τις iOS πλατφόρμες. Με το ακουστικό που είναι κάτι αντίστοιχο μιας Bluetooth συσκευής, οι χρήστες μπορούν να παίξουν απλά παιχνίδια μέσω ιδιόκτητων εμπνεύσεών τους -χωρίς να απαιτείται η παραμικρή κίνηση του χεριού ή έστω κάποια υποτυπώδης χειρονομία. Περιλαμβάνονται οκτώ εφαρμογές, όπως η shooters (= σκοπευτές) και η Choose Your Own Adventure (= Επιλέξτε τη δική σας περιπέτεια) στο στιλ των διαδραστικών ταινιών.

Η ανταγωνιστική εταιρεία Emotiv έβγαλε στην αγορά ένα ακουστικό συμβατό για brainwave ανάγνωση και με τα δύο παιχνίδια αλλά και για ιδιόκτητα πρότυπα παιχνίδια PC που στη λιανική πωλούνται έναντι $ 299. Είναι καθοριστικής σημασίας το γεγονός ότι, τόσο η Emotiv όσο και η NeuroSky κάνουν κιτ ανάπτυξης λογισμικού (SDK) και APIs και τα διαθέτουν στους παραγωγούς. Και οι δύο εταιρείες κάνουν την πιθανότητα της δημιουργίας ενός λογισμικού ελεγχόμενου μέσω εγκεφάλου, να μοιάζει τόσο απλή όσο και η δημιουργία μιας Android app (εφαρμογής).

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Η ομάδα των βιοχάκερ «Science for the Masses» ανακάλυψαν ότι η χημική ουσία  Chlorin e6 (Ce6) που έχει εντοπιστεί σε ψάρια που ζουν στα βάθη του ωκεανού και έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα πειράματα από την δεκαετία του 1960, θα μπορούσε να βοηθήσει τα ανθρώπινα όντα να βελτιώσουν δραματικά την όρασή τους την νύχτα. Κατάφεραν μάλιστα να βρουν μια μέθοδο όπου υγροποιούν την ουσία και την ρίχνουν ως κολλύριο στα μάτια, για να επιτύχουν τον σκοπό αυτό. Εθελοντής δέχθηκε να το δοκιμάσει και πράγματι η μέθοδος είχε τεράστια επιτυχία καθώς μπόρεσε να διακρίνει αντικείμενα με πολύ μειωμένο φως μέσα σε απόσταση πενήντα μέτρων.

Δεν είναι λίγοι οι οπαδοί του κινήματος που πειραματίζονται με ουσίες που τους προσφέρουν όλα αυτά ή τέλος πάντων κάποια από αυτά. Ούτως ή άλλως η επιστήμη έχει κάνει τρομερή πρόοδο στον τομέα, για να βοηθήσει ανθρώπους που πάσχουν από εκφυλιστικές νόσους. Συνεπώς σύμφωνα με τους βιοχάκερ αυτού του είδους η γνώση θα έπρεπε να διαχυθεί στην κοινωνία με άλλο τρόπο έτσι ώστε να συμβάλει στην αύξηση των νοητικών μας δυνατοτήτων. Προτού γεράσουμε ή αρρωστήσουμε να έχουμε την δυνατότητα να γίνουμε λίγο βιονικοί. Ανάμεσα σε αυτούς που είναι τολμηροί βρίσκεται ο συγγραφέας Dave Asprey που έχει γράψει το best seller «Bulletproof Diet», ο οποίος ισχυρίζεται ότι παίρνοντας σκευάσματα βελτίωσε την ευφυία του και κυρίως έχασε σοβαρό βάρος. Ο Ρει Κουρτζβγουαιλ είναι επικεφαλής της Google στον τομέα του Engineering. Καταπίνει κάθε ημέρα πάνω από 100 χάπια διαφόρων τύπων, φτιάχνοντας συνδυασμούς που του δίνουν σχεδόν υπερδυνάμεις ώστε να διακριθεί σε μια πολύ απαιτητική εργασία.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Ο Liviu Babitz θέλει να κάνει το biohacking προσιτό για όλους

Ο Liviu Babitz σχεδιάζει τεχνητές αισθήσεις για την Cyborg Nest, και με τις «εφευρέσεις» του, πιστεύει ότι αόρατα φαινόμενα, όπως μαγνητικά πεδία και συμπαντικοί ήχοι, θα ανιχνεύονται από το ανθρώπινο σώμα.

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Babitz επινόησε μια από τις πρώτες τεχνητές αισθήσεις που συνδέεται με δύο τρυπήματα στο στήθος του. Λειτουργεί ως ψηφιακή πυξίδα που δονείται κάθε φορά που αντιμετωπίζει το μαγνητικό πόλο της Γης. Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν παραγγείλει με $ 350 την αδιάβροχη συσκευή για να την «εγκαταστήσουν» στο σώμα τους. Ο Babitz είναι πεπεισμένος ότι κάποια μέρα, στο κοντινό μέλλον, θα είμαστε όλοι cyborg.

«Το North Sense είναι ένα σταθερό κομμάτι από εσάς. Ένα είδος «έκτης αίσθησης». Μπορείτε να αφήσετε τα μάτια σας, τη μύτη σας ή τα αυτιά σας στο σπίτι και να παρέχουν συνεχή εισροή πληροφοριών στον εγκέφαλό σας. Ο εγκέφαλος θα ξεκινήσει να ενσωματώνει αυτές τις πληροφορίες στην αντίληψή σας για την πραγματικότητα, και μετά να θυμάστε με βάση αυτές» υποστηρίζει.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

«Οι άνθρωποι θα έχουν μια πιο «φυσική» κατανόηση του περιβάλλοντός τους, μια άλλη αντίληψη του χώρου, των αποστάσεων, άλλοι άνθρωποι μπορεί να επηρεαστούν στον τρόπο που ονειρεύονται, γενικότερα θα υπάρξει ένα νέο είδος νοηματοδότησης και μνήμης. Είναι μια διαδικασία στην οποία ο εγκέφαλός σας θα χρειάζεται να συνηθίσει» εξηγεί και πιστεύει πως «με την πάροδο του χρόνου οι άνθρωποι θα σταματήσουν να κοιτάζουν τους biohackers ως παράξενα πλάσματα που κάνουν πράγματα στα γκαράζ τους και θα συνειδητοποιήσουν: «Ω, αυτοί είναι στην πραγματικότητα άνθρωποι που κάνουν σημαντικά πειράματα. Εκεί πηγαίνει η ανθρωπότητα».

Πριν από μερικούς μήνες, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δημοσίευσε ένα άρθρο που ανέφερε ότι οι κεραίες που εμφυτεύονται στα κρανία των ανθρώπων θα είναι πραγματικότητα μέχρι το 2020.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 60% Έκπτωση!

ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΓΝΩΣΤΑ ΥΠΕΡΟΠΛΑ & ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(202 σελ. Τιμή: 15 ευρώ)

MYSTIKI TEXNOLOGIA

Μυστικές και απαγορευμένες τεχνολογίες, εξωτικά υπερόπλα, απόρρητα πειράματα, άγνωστη υπερτεχνολογία…  Ο κόσμος της Μυστικής Τεχνολογίας είναι ένας σκοτεινός, μυστικοπαθής και επικίνδυνος κόσμος, γεμάτος κυβερνητικές συγκαλύψεις και μυστικά σχέδια ελέγχου του πλανήτη. Είναι ταυτόχρονα κι ένας άκρως ενδιαφέρον κόσμος για να τον εξερευνήσει κανείς. Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να ρίξει άπλετο φως στα παρακάτω «απαγορευμένα» θέματα:
Το μυστηριώδες Πείραμα της Φιλαδέλφειας
Το απόρρητο Σχέδιο Montauk
Το μετεωρολογικό πόλεμο
Τα Υπερόπλα Τέσλα
Τα ηλεκτρομαγνητικά όπλα
Το Μη Φονικό Οπλοστάσιο
Τα Ακουστικά Όπλα
Το ECHELON
Τα εμφυτεύματα Mind Control
Το νέο «Πόλεμο των Άστρων»
Τη Βιοτρομοκρατία
Την Ηλεκτρομαγνητική Ρύπανση
Την Τεχνολογία της Αθανασίας
Τις Τεχνητές Νοημοσύνες
Εξερευνήστε την Terra Incognita της Μυστικής Τεχνολογίας
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
Σχέδιο αορατότητας ή τo πρώτο ταξίδι στο χρόνο;

ΣΧΕΔΙΟ MONTAUK
Το νέο κουτί της Πανδώρας;

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
& ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ

ΥΠΕΡΟΠΛΑ ΤΕΣΛΑ ΚΑΙ «ΑΚΤΙΝΑ ΘΑΝΑΤΟΥ»
Μύθος ή Πραγματικότητα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ
Το «Τσερνομπίλ» του 21ου αιώνα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Οι κυρίαρχοι των επόμενων πόλεμων

ΜΗ ΦΟΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ
Ασύμμετρες απειλές και «μη θανατηφόρα» οπλικά συστήματα

ΗΧΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Ακουστικά κανόνια και φονικές συχνότητες

ECHELON
Ο παγκόσμιος υποκλοπέας της Αυτοκρατορίας

Ο ΝΕΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ»
Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος από την αμερικανική Αυτοκρατορία

ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ MIND CONTROL
Εγκεφαλικά εμφυτεύματα, υποδόρια μικροτσίπ, νευροδιεγέρτες,
νευρομηχανική, τηλεχειριζόμενοι άνθρωποι και cyber sapiens

ΒΙΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η νέα αόρατη Απειλή

H ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
Ζωή μέχρι και 800 χρόνια;

ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ
Η επερχόμενη κυριαρχία των ευφυών Μηχανών

ΕΠΙΛΟΓΟΣ/ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 MYSTIKI TEXNOLOGIA

MIND CONTROL

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(208 σελ. Τιμή: 18 ευρώ)

MIND CONTROL

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Το Επόμενο Πεδίο Μάχης Είναι ο Εγκέφαλός μας

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ: Θρησκευτικός Προσηλυτισμός, Ναζιστική Προπαγάνδα και Αμερικανική Συνωμοσιοπαράνοια

LSD: Τα Ψυχεδελικά Μυστικά της CIA

Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΑΣ: Πλύση Εγκεφάλου και Αντι-Κομμουνιστική Παράνοια

MKULTRA: Η Εισβολή της CIA στα Χαρακώματα του Μυαλού

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ: Ο Δρ. Κάμερον και οι Επιστήμονες του Τρόμου

ΑΚΟΥΩ «ΦΩΝΕΣ» ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ! Τηλεκατευθυνόμενοι Υπηρέτες και «Δολοφόνοι μιας Χρήσης»

ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ: Από τα Ηλεκτροσόκ στον Τηλεκατευθυνόμενο Ταύρο του Δρ. Ντελγκάντο

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ MIND CONTROL: Πειράματα Ηλεκτρομαγνητικού Νοητικού Ελέγχου σε Ανθρώπους

MIND CONTROL ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ: Μαζικές Αυτοκτονίες, Τρομοκρατικές Επιθέσεις και Νοητικός Έλεγχος

ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ CYBER SAPIENS: Εγκεφαλικά Εμφυτεύματα, Υποδόρια Μικροτσίπ και Νευρομηχανική

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΝΟΗΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ; Υποσυνείδητα Μηνύματα, Διαφημιστικοί «ιοί» και Προώθηση Μοντέλων Συμπεριφοράς

MIND CONTROL ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Έλληνες Θύματα Ελέγχου του Νου και η Περίπτωση της «17 ΝΟΕΜΒΡΗ»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ MIND CONTROL

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΨΥΧΟΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ: Κατασκευασμένες Ψυχασθένειες, Ψυχιατρικό «Ιερατείο» και Αντιψυχιατρική

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ARTICHOKE

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σημείωση: Ο συγγραφέας δεν εκφράζει τις ευχαριστίες του στη CIA, ούτε και σε καμιά άλλη μυστική υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΥΠ), επειδή δεν συνεισέφεραν το παραμικρό στις έρευνες του. Αντίθετα εκφράζει τις ευχαριστίες του σε όλους τους ανεξάρτητους ερευνητές το έργο των οποίων αποτέλεσε πηγή πληροφοριών και έμπνευσης για την ολοκλήρωση του παρόντος βιβλίου.

EVERYTHING IS UNDER CONTROL!

MIND CONTROL

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο Mind Control κανονικά κοστίζει 18 ευρώ, και το βιβλίο Μυστική Τεχνολογία κοστίζει 15 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 33 ευρώ, αλλά σας το προσφέρουμε με έκπτωση 60% (15 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

  Μόνον με 20 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Mind Control” ή “Μυστική Τεχνολογία”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Limitless? Η ΝΕΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΚΗ «ΝΤΟΠΑ» ΤΗΣ SILICON VALLEY

Limitless?

Σχετική εικόνα

 

Νοότροπα Χάπια

Η ΝΕΑ «ΝΤΟΠΑ» ΤΗΣ SILICON VALLEY

Αποτέλεσμα εικόνας για Limitless nootropic pills SILICON VALLEY

Στην ταινία «Limitless» (Χωρίς Όρια), ο Μπράντλει Κούπερ πήρε ένα χάπι που οδήγησε την συγκέντρωση του μυαλού του από το μηδέν στο 100. Υπάρχει στην πραγματικότητα ένα τέτοιου είδους χάπι; Ένα χάπι που θα επέτρεπε σε κάποιον να δουλεύει από πολύ νωρίς το πρωί, μέχρι πολύ αργά το βράδυ με αμείωτο ρυθμό και διαύγεια, ίσως;

Αν και οι επιστήμονες αμφιβάλλουν, επιχειρηματίες της Silicon Valley, της παγκόσμιας μητρόπολης των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας, ήδη ντοπάρουν τον οργανισμό τους και το κυρίως το μυαλό τους με νοοτροπικά χάπια, «έξυπνα φάρμακα» όπως συχνά τα αποκαλούν, με μοναδικό στόχο την επιτυχία.  Τα εν λόγω φάρμακα ή συμπληρώματα υποτίθεται ότι ενισχύουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, βοηθώντας στη βελτίωση της μνήμης, της εστίασης και της… εξυπνάδας.

Η 30χρονη επιχειρηματίας Έριν Φίνεγκαν, υποστηρίζει ότι τα νοοτροπικά φάρμακα είναι ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας της. «Δεν θα τα έκοβα πρόθυμα», λέει, στο ABC. Έτσι, παίρνει ένα χάπι την ημέρα για να είναι παραμένει… επιτυχημένη.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα αποτελέσματα αυτών των συμπληρωμάτων δεν είναι καθόλου επιστημονική φαντασία, όπως το χάπι που πήρε ο Μπράντλει Κούπερ στην ταινία. Αμέτρητοι χρήστες στο Reddit ορκίζονται ότι τα χάπια αυτά προσφέρουν «αυξημένη εστίαση» και «ψυχική διέγερση».

«Δεν είναι σαν να πατάς ένα κουμπί και ξαφνικά να γίνεσαι τούρμπο. Με βοηθάνε όμως να μειώσω το χρόνο που που παίρνει για να αλλάξω ταχύτητα», λέει η Φίνεγκαν.

Αποτέλεσμα εικόνας για Limitless nootropic pills SILICON VALLEY

Τι είναι τα νοοτροπικά χάπια; 

Τα νοοτροπικά χάπια είναι μείγματα διαφορετικών συστατικών, από καφεΐνη έως L – Theanine, αμινοξέων, βοτάνων που ενισχύουν τον εγκέφαλο και άλλων συστατικών. Αν και υποτίθεται ότι μεταβάλλουν τη λειτουργία του εγκεφάλου τα νοοτροπικά φάρμακα διατίθενται στην αγορά όχι ως φάρμακα αλλά ως διατροφικά συμπληρώματα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν χρειάζονται έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ.

Ο Τζέοφ Γου, ο 29χρονος συνιδρυτής της Nootrobox, που δημιουργεί νοοτροπικά φάρμακα, δήλωσε ότι ενδιαφέρθηκε για τα συμπληρώματα επειδή «ήθελε να γίνει πιο έξυπνος». «Μεγάλωσα πολύ ανταγωνιστικά και ήθελα πάντα να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου», λέει και υποστηρίζει: «αν υπήρχε ένας πραγματικά έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο, θα ήταν ωραία. Έχουμε ακόμη έναν Αϊνστάιν. Αν όμως όλοι ήμασταν σούπερ – έξυπνοι θα υπήρχε μεγαλύτερη ποσότητα πληροφοριών και καινοτομίας».

Αποτέλεσμα εικόνας για Limitless nootropic pills SILICON VALLEY

Μέσα στο εργαστήριο 

Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Γου εργαζόταν σε μια εταιρεία επιχειρηματικών κεφαλαίων. Τότε ήταν που άρχισε να ψάχνει στο διαδίκτυο και να πειραματίζεται. «Κάναμε πειράματα με παράγωγα από εργαστήρια στην Κίνα», εξηγεί.

Σήμερα όλα αυτά είναι κάτι παραπάνω από ένα χόμπι γι’ αυτόν. Όπως λέει η επιχειρηματική του δραστηριότητα βρίσκεται σε άνοδο και κέρδισε την προσοχή και την οικονομική στήριξη κορυφαίων τιτάνων της Silicon Valley, όπως ο πρώην επενδυτής του Facebook Άντερσεν Χόροβιτς και η Μαρίσα Μάγιερ της Yahoo.

Πάντως σε μια εμφάνισή του σε ένα επεισόδιο της σειράς του ABC, «Shark Tank», ένας από τους παρευρισκόμενους είπε στον Γου: «Έχω δοκιμάσει νοοτροπικά αλλά στο τέλος της ημέρας μένεις με έναν πονοκέφαλο και μια έλλειψη ανάκλησης γεγονότων. Μερικές φορές ανησυχώ για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες, κι έτσι δεν τα χρησιμοποιώ».

Στο εσωτερικό του στενά ελεγχόμενου εργαστηρίου του Γου η ομάδα του δημιουργεί χιλιάδες χάπια καθημερινά. «Η εταιρεία μας δημιουργεί τέσσερα διαφορετικά είδη χαπιών», λέει ο Γου, υποστηρίζοντας ότι τα χάπια αυτά ενισχύουν την ενέργεια, την μνήμη, την αντοχή, την εγρήγορση και την ανθεκτικότητα.

Επίσης υποστηρίζει ότι όλα τα προϊόντα της εταιρείας του μπορεί να μην είναι πιστοποιημένα αλλά «γενικά θεωρούνται ασφαλή» από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων. «Προσεγγίζουμε το ανθρώπινο σώμα σαν μηχανικοί. Έτσι βελτιστοποιούμε τις συντομεύσεις για να είμαστε καλύτεροι, η πιο παραγωγική εκδοχή του εαυτού μας», σημειώνει ο Γου.
Αποτέλεσμα εικόνας για Limitless nootropic pills SILICON VALLEY

Ο Έρικ Μάτζνερ δημιούργησε την εταιρεία του Nootroo, αφού είχε ψαχτεί διαβάζοντας για τα συμπληρώματα αυτά στο διαδίκτυο, κάτι που τον είχε συναρπάσει. Ο ίδιος λέει ότι παίρνει πάνω από 40 συμπληρώματα την ημέρα. 

«Παίρνω την περισσότερη ενέργειά μου από τα συστατικά του Nootroo. Υπάρχει μια μορφή καφεΐνης, πολύ προηγμένη. Ονομάζεται Purenergy. Είναι κρύσταλλος καφεΐνης. Επίσης λατρεύω το ubiquinol. Παίρνω τόνους από αυτό. Περίπου 300 ή περισσότερα χιλιοστά του γραμμαρίου την ημέρα».

Ο Μάτζνερ υποστηρίζει ότι τα νοοτροπικά είναι μια εντελώς νέα υπόθεση για την επιστήμη και την υγειονομική περίθαλψη, και ορισμένοι χρήστες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να είναι το μέλλον. «Μιλάμε για… ένα νέο είδος βιολογίας, όπου παίρνουμε αυτά τα πράγματα στα χέρια μας», σημειώνει.

Ο Μέγκαν Κλίμεν, αυτοαποκαλούμενος «βιο-χάκερ» πειραματίζεται με νοοτροπικά χάπια για χρόνια. Ισχυρίζεται ότι σε μια αγχωτική ημέρα θα πάρει περίπου οκτώ έως δέκα χάπια.

Αποτέλεσμα εικόνας για Limitless nootropic pills SILICON VALLEY

Οι ειδικοί προειδοποιούν για παρενέργειες 

Ωστόσο, μερικοί ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτή η προσωρινή «ντόπα» θα μπορούσε να έχει παρενέργειες, με πολλούς να επικαλούνται την έλλειψη μελετών σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Επιπλέον αμφισβητούν και τα ίδια τα υποσχόμενα αποτελέσματα ως «πολύ καλά για να είναι αληθινά».

«Η έλλειψη ελεγχόμενων δοκιμών, αυστηρής επιστημονικής έρευνας και η έλλειψη μελετών πάνω σε διαφορετικά νοοτροπικά φάρμακα», είναι οι λόγοι αυτής της αμφισβήτησης, λέει ο δρ. Ρίτσαρντ Άιζαακσον, νευρολόγος της Κλινικής Πρόληψης του Αλτσχάιμερ της Νέας Υόρκης.

Επίσης σημειώνει: «Μπορεί να υπάρχουν διάφορα συστατικά στην ετικέτα και μόνο ένα από αυτά μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα που παίρνετε ή με κάτι άλλο. Ενώ αυτά τα φάρμακα μπορεί να είναι γενικά ασφαλή είναι δύσκολο να γενικευθούν. Μπορούν να αλληλεπιδράσουν με άλλα πράγματα γι’ αυτό πάντα προτείνουμε τη συζήτηση και την έγκριση από το θεράποντα γιατρό».

Διαβάστε το:

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ

& ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ….

ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ● ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ● ΨΥΧΟΕΝΕΡΓΑ & ΨΥΧΟΧΗΜΕΙΑ ● ΚΑΝΝΑΒΙΣ, ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ, ΧΑΣΙΣ ● LSD & ACID DREAMS ECSTACY ή MDΜA ● ΗΡΩΙΝΗ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ● ΚΟΚΑΪΝΗ ● ΟΠΙΟ ● ΜΕΣΚΑΛΙΝΗ ● ΨΙΛΟΚΥΒΙΝΗ ● ΑΓΙΑΧΟΥΣΚΑ ● ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ● ΚΥΚΕΩΝΑΣ & ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ● ΤΙΜΟΘΥ ΛΗΡΙ ● ΤΕΡΕΝΣ ΜΑΚΚΕΝΑ ● ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ● ΑΛΝΤΟΥΣ ΧΑΞΛΕΥ ● ΦΙΛΙΠ Κ. ΝΤΙΚ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟ ΡΟΚ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ● ΟΛΟΤΡΟΠΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

«Όταν οι πύλες της αντίληψης ανοίξουν, τότε ο άνθρωπος θα δει τα πάντα όπως είναι, άπειρα».

William Blake

ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ TΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

«ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ»;

Στα τηλέφωνα

2392-110215

ή στο

6945422050

(μπορείτε να στείλετε και SMS με τα στοιχεία της ταχυδρομικής σας διεύθυνσης)

ή στο e-mail: stamkos@post.com 

(Kόστος 7€ + 5€  έξοδα αποστολής/αντικαταβολής μέσω ΕΛΤΑ)

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

 

«Όταν οι πύλες της αντίληψης ανοίξουν, τότε ο άνθρωπος θα δει τα πάντα όπως είναι, άπειρα».

William Blake

 

WILLIAM THOMAS STEAD(1849-1912): O Εμπνευστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

 

WILLIAM THOMAS STEAD

O Εμπνευστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead (1849-1912)

«…Πόσος καιρός θα περάσει… πριν η Ενωμένη Ευρώπη έχει ένα Κοινοβούλιο και η Ομοσπονδιακή Ευρώπη αποκτήσει ένα κεντρικό διοικητικό όργανο;»

William Thomas Stead, 1899

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead and European Union

Γράφει ο Σπύρος Δημητρίου

Ο William Thomas Stead (1849-1912) ήταν Άγγλος δημοσιογράφος, γεννημένος στο Embleto, Northumberland. Ήταν υιός υπουργού και άρχισε να εργάζεται σε εμπορικό γραφείο στο NewcastleonTyne. Σύντομα άρχισε να ασχολείται με την δημοσιογραφία και το 1871 έγινε εκδότης της Darlington Northern Echo. To 1880 πήγε στο Λονδίνο και ανέλαβε βοηθός εκδότης στην Pall Mall Gazette.

Όταν ο εκδότης John Morley εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο, ο Stead έγινε εκδότης για το χρονικό διάστημα 1883-1889. Εισήγαγε τη συνέντευξη στην δημοσιογραφία, μια νέα διάσταση τότε στην Βρετανική δημοσιογραφία, ειδικά όταν πήρε συνέντευξη από τον Στρατηγό Gordon το 1884.

To 1885 ξεκίνησε εκστρατεία ενάντια στην παιδική πορνεία, δημοσιεύοντας σχετική σειρά άρθρων που ονόμασε The Maiden Tribute of Modern Babylon. Για να αποδείξει τα όσα έλεγε μάλιστα κανόνισε την «αγορά» ενός δεκατριάχρονου κοριτσιού, την Eliza Armstrong, κόρη ενός καθαριστή καμινάδων.

Αποτέλεσμα εικόνας για Cecil Rhodes

Ο Cecil Rhodes (φωτογραφία) όρισε το Stead ως έμπιστό του και οι ιδέες και προτάσεις του, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης.

Παρότι δεν ήταν δημοφιλής γιατί οι μέθοδοί του δεν ήταν αρεστοί, είχε σημαντική επιρροή στη δημοσιογραφία, στην πολιτική και ιδιωτική ζωή. Ο Stead ήταν ένας πρωτοπόρος του ιμπεριαλιστικού ονείρου που επηρέασε τον Cecil Rhodes, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε με πολλές επιχειρήσεις στη Νότια Αφρική, επιχειρηματίας μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων και έμπορος διαμαντιών και ιδρυτής της εταιρίας De Beers. Ο Cecil Rhodes τότε όρισε το Stead ως έμπιστό του και οι ιδέες και προτάσεις του, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης. O Stead συνέχισε να γράφει και οι εκδόσεις των βιβλίων του αυξάνονταν. Τα θέματά του ήταν διάφορα όπως: The Truth about Russia (1888), If Christ Came to Chicago (1894). Δήλωνε την πραγματική του πίστη στην ειρήνη ενώ ήταν ένθερμος υποστηρικτής της γλώσσας Esperanto.

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead (1849-1912)

ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ

O Stead ισχυριζόταν ότι λάμβανε μηνύματα από τον κόσμο των πνευμάτων και εφάρμοζε την αυτόματη γραφή. Το πνεύμα με το οποίο ερχόταν σε επαφή ήταν μια κοπέλα με το όνομα Julia.

To 1909 ίδρυσε το Julias Bureau, όπου οι ερευνητές θα μπορούσαν να λάμβαναν πληροφορίες από τον κόσμο των πνευμάτων με την βοήθεια «ενδιάμεσων» (μέντιουμ). Σε πολλές διαλέξεις και κείμενά του, ο Stead σχεδίαζε εικόνες μεγάλων πλοίων σε ωκεανούς και τον εαυτό του να πνίγεται! Μήπως κάτι διαισθανόταν;

Κι’ όμως ο Stead ήταν από τα άτομα που πνίγηκαν στο ναυάγιο του γνωστού πλοίου Τιτανικός! Είχε επιβιβαστεί στο Τιτανικό προκειμένου να επισκεφθεί την Αμερική και να λάβει μέρος σε μια εκδήλωση του Carnegie Hall μετά από πρόσκληση του William Howard Taft (πρόεδρος των ΗΠΑ).

Κατά την πρόσκρουση του Τιτανικού στο παγόβουνο και την απομάκρυνση όσων επιβατών ήταν δυνατόν, ο Stead εθεάθη για τελευταία φορά στην πρώτη θέση επιβατών, στην αίθουσα των καπνιστών, να κάθεται σε μια δερμάτινη καρέκλα και να διαβάζει ένα βιβλίο! Είχε κάνει δύο προφητικές, όπως τελικά αποδείχθηκε αναφορές για τον Τιτανικό. Στις 22 Μαρτίου 1886, σε άρθρο του, αναφέρθηκε σε ένα ατμόπλοιο που συγκρούστηκε με ένα άλλο πλοίο με τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές λόγω έλλειψης ναυαγοσωστικών βαρκών! Επίσης το 1892 έγγραψε μια ιστορία με τίτλο From the Old World to the New, όπου ένα πλοιάριο, διασώζει επιζώντες ενός άλλου μεγαλύτερου πλοίου που συγκρούστηκε με παγόβουνο!

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead and European Union

Ο ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

Ως βασικός αρχιτέκτονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρείται ο Jean Monnet (1888-1979). Όμως πολύ πριν από αυτόν, ο W. T. Stead είχε μιλήσει για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης! Στο βιβλίο του, το 1899, με τίτλο The United States of Europe on the Eve of the Parliament of Peace, αναφέρθηκε στα εξής εκπληκτικά θέματα που τα βιώνουμε στις ημέρες μας:

Α) «…Ποιες είναι οι συνθήκες του Νέου Κόσμου; Είναι αυτές, όπου όλοι οι κάτοικοι των Πολιτειών θα ζουν μαζί σε μια Ομοσπονδιακή Ένωση, χωρίς εχθρικά σύνορα και χωρίς στρατούς σε συνεχή ετοιμότητα….»!!

Β) «….αργά ή γρήγορα η Ευρώπη θα έχει ένα κοινό νόμισμα…»!!

Γ) «…Πόσος καιρός θα περάσει,…πριν η Ενωμένη Ευρώπη έχει ένα Κοινοβούλιο και η Ομοσπονδιακή Ευρώπη αποκτήσει ένα κεντρικό διοικητικό όργανο…»!!

Αναφέρθηκε ότι η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ένα αναπόφευκτο και επιθυμητό γεγονός. Οραματιζόταν μια Ευρωπαϊκή Ένωση ανάλογη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Μιλούσε για την ενοποίηση της Ευρώπης και όλων των Αγγλοσαξονικών χωρών.

Άλλωστε και η Εφημερίδα The New York Times στις 11.10.1914 σε δημοσίευμά της (επισυνάπτεται) αναφέρθηκε ότι μετά τον πόλεμο (εννοεί τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο) οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης ίσως να γίνουν πραγματικότητα και να πραγματοποιηθεί το όνειρο του W. T. Stead!

Ο Stead είχε μιλήσει επίσης για την Αμερικανοποίηση του Κόσμου μέσα από το ομώνυμο βιβλίο του με τίτλο Americanization of the World or the Trend of Twentieth Century το 1902!

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead and European Union

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο William Thomas Stead μίλησε για την επερχόμενη αναπόφευκτη Αμερικάνικη στρατιωτική, οικονομική, πολιτιστική και ιδεολογική κυριαρχία στο κόσμο. Οι εξελίξεις μέχρι σήμερα τον δικαίωσαν. Η Αμερική επικράτησε για δεκαετίες και συνεχίζει να έχει κυρίαρχο ρόλο. Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι όλες οι μεγάλες δυνάμεις κάποτε παρακμάζουν. Το ίδιο συνέβη στην αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, στην Οθωμανική αυτοκρατορία, στη κυριαρχία του κομμουνισμού στην πρώην ΕΣΣΔ και τις Ανατολικές χώρες και το ίδιο θα συμβεί και στην Αμερικάνικη κυριαρχία. Είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο, η παρακμή, όπως φυσιολογικό και βιολογικό φαινόμενο είναι η γέννηση, η εξέλιξη και ο θάνατος του ανθρώπου.

Η καινοτομία είναι βασικό συστατικό στοιχείο επιβίωσης των δυνάμεων, όχι όμως και η μη υγιή καινοτομία που συνδέεται με την γέννηση και ανάπτυξη χρηματοοικονομικών προϊόντων που εμπεριέχουν τεράστιο κίνδυνο και προκαλούν τεράστιες οικονομικές ζημίες και οδηγούν σε κρίση.

Η πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση απόδειξε ότι μεγάλο μέρος της σημερινής Αμερικάνικης οικονομίας και ανάπτυξης προήλθε από χρηματοοικονομικές «φούσκες» και «πυραμίδες». Ήδη τεράστια επενδυτικά κεφάλαια και επιχειρήσεις που προέρχονται από την Κίνα και Αραβικές χώρες έχουν γίνει μέτοχοι Αμερικάνικων τραπεζών και θα επηρεάσουν μελλοντικά τις αποφάσεις και εξελίξεις του χώρου.

Η καινοτομία των χρηματοοικονομικών προϊόντων δημιουργούν πάντα μια προσωρινή ευφορία αλλά δυστυχώς πάντα στηρίζονται σε δανεισμό και σε διαρκώς αυξανόμενο δανεισμό που αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί και θα καταρρεύσει.

Η Αμερικάνικη οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη κατανάλωση και στην συνεχή αύξηση της κατανάλωσης μέσω δανεισμού. Μάλιστα φτωχός θεωρείται όποιος δεν μπορεί να καταναλώσει ή δεν μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στην κατανάλωση.

Τα τεράστια ελλείμματα της Αμερικάνικης οικονομίας, αν ήταν μιας άλλης χώρας, θα την είχαν οδηγήσει υπό διεθνή οικονομική εποπτεία της Παγκόσμιας Τράπεζας ή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τα ελλείμματα όμως της Αμερικάνικης οικονομίας χρηματοδοτούνται από ομόλογα που αγοράζουν και κατέχουν όλες οι χώρες του κόσμου. Παρατηρείται δηλαδή το φαινόμενο οι δανειστές να εξαρτώνται από τις ορέξεις του δανειζόμενου χωρίς να έχουν πολλά περιθώρια κινήσεων.

Παρόλα αυτά όμως αν συνέβαιναν ταυτόχρονα δύο οικονομικά γεγονότα θα υπήρχαν σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις στην Αμερικάνικη οικονομία και σε όλο το χρηματοπιστωτική σύστημα παγκοσμίως: α) η μαζική απόσυρση των καταθέσεων Αμερικανών και μη Αμερικανών από τις Αμερικάνικες τράπεζες, η ρευστοποίηση των κρατικών Αμερικάνικων ομολόγων και των λοιπών χρηματοοικονομικών επενδύσεων και β) η τιμολόγηση και διενέργεια συναλλαγών στην αγορά πετρελαίου και σε άλλο νόμισμα, όπως το Ευρώ, (εκτός από το Αμερικάνικο δολάριο που ισχύει σήμερα).

Το άμεσο μέλλον θα δείξει αν και κατά πόσο θα υπερβούμε το σκέψεις και προβλέψεις του Stead και οδηγηθούμε σε μια μελλοντική πλανητική συνομοσπονδία ενωμένων όλων των κρατών.

Αποτέλεσμα εικόνας για William Thomas Stead

Βιβλιογραφικές Αναφορές

Ιστοσελίδες : http://en.wikipedia.org/wiki/William_Thomas_Stead

Εφημερίδα Ο Κόσμος του Επενδυτή «Το Σχέδιο των ΗΠΑ για Παγκόσμια Κυριαρχία: H στρατηγική, οι δυνάμεις και οι πόροι για το νέο αιώνα», Ειδική Έκδοση, 5-6 Απριλίου 2003

ΑΪΝΣΤΑΪΝ: ΤΕΛΙΚΑ “ΠΑΙΖΕΙ ΖΑΡΙΑ” Ο ΘΕΟΣ;

ΑΪΝΣΤΑΪΝ

ΤΕΛΙΚΑ “ΠΑΙΖΕΙ ΖΑΡΙΑ” Ο ΘΕΟΣ;

Οι ενστάσεις του Αϊνστάιν για έναν εμπρόσωπο Θεό

«Όσο μεγαλώνει ο κύκλος του φωτός, τόσο αυξάνει και η περιφέρεια του σκότους γύρω του. Ο ολοένα μεγαλύτερος κύκλος των γνώσεών μας θα περιβάλλεται πάντοτε από σκοτάδι».
Άλμπερτ Αϊνστάιν

 

Γράφει ο Δημήτρης Τσινικόπουλος

 

Το όνομα Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879-1955), είναι πασίγνωστο. Είναι το όνομα του πιο φημισμένου επιστήμονα του 20ου αιώνα. Συνώνυμο της μεγαλοφυΐας. Η εξίσωση που διατύπωσε, E=mc2, είναι η πιο γνωστή μαθηματική εξίσωση στον κόσμο, ακόμα και στους μη ειδικούς. Για την προσφορά του στην επιστήμη και για τη διατύπωση της θεωρίας της σχετικότητας (Ειδικής και Γενικής) ο Αϊνστάιν τιμήθηκε δικαίως με το Nobel Φυσικής, το 1921.

Μιας τέτοιας μεγάλης προσωπικότητας είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς, τις σκέψεις και τους στοχασμούς της, πάνω σε ποικίλα θέματα όπως, επί της πολιτικής, της μεταφυσικής, της κοινωνικής συμβίωσης, της θρησκείας κ.λπ. Έτσι, κατά καιρούς, από σύγχρονους διανοούμενους, συχνά παρατίθενται αφορισμοί του Αϊνστάιν από τα βιβλία του, τις διαλέξεις του, τις συνεντεύξεις του, την αλληλογραφία του κ.α. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν οι στοχασμοί του πάνω στα θέματα σχέσεων επιστήμης και θρησκείας και, γενικότερα σκέψεις του περί την θρησκεία, λόγω της μεγάλης επιστημοσύνης, ευφυΐας και φήμης του.

Παρατηρώντας κανείς τους στοχασμούς του Άλμπερτ Αϊνστάιν στα παραπάνω θέματα, διαπιστώνει ότι, οι στοχασμοί αυτοί είναι α) γενικής φύσεως και ασυστηματοποίητοι, β) διαφοροποιημένοι κατά διαστήματα και ενίοτε αντιφατικοί μεταξύ τους, πράγμα που αποκαλύπτει ότι ο Αϊνστάιν διαμόρφωνε πεποιθήσεις μεταβαλλόμενες, μέσα στο ρεύμα του χρόνου, φυσικό άλλωστε, μέχρι ενός σημείου. Πάντως, η αντιφατικότητα στις σκέψεις του Αϊνστάιν επισημάνθηκε από αρκετούς και, ιδιαίτερα, από τον βιογράφο του Ronald Clark στο βιβλίο του Einstein: The Life and Times, όπου διαβάζουμε ότι, ο Αϊνστάιν ήταν εξαιρετικά αντιφατικός… Ειρηνιστής που υποστήριζε τα όπλα. Γερμανός (εβραϊκής καταγωγής) που αντιπαθούσε τους Γερμανούς κ.α.

Το γεγονός αυτό, της αντιφατικότητάς του δηλαδή, εμφανίζεται και αποτυπώνεται και στους στοχασμούς του, σχετικά με την θρησκεία, το Θεό, τον εβραϊκό λαό, τη Βίβλο, τον Χριστιανισμό. Υπάρχουν σκέψεις, στοχασμοί και αφορισμοί του, που αποκαλύπτουν την αποδοχή από μέρους του ενός Θεού, πνεύματος, απείρως ανώτερου του ανθρώπου, ανάμεσα στους οποίους και ο περίφημος, «ο Θεός δεν παίζει ζάρια», καθώς και «ο Θεός μπορεί να είναι εκκεντρικός, αλλά όχι κακόβουλος» ή, «πείτε μου πώς εννοείτε τον Θεό για να σας πω αν πιστεύω σ’ αυτόν» κ.α.

Ένας απ’ αυτούς τους ενδιαφέροντες αφορισμούς του είναι και ο επόμενος που αποκαλύπτει το θαυμασμό του Αϊνστάιν για τον κόσμο και την ταπεινοφροσύνη του: «Είναι αρκετό για μένα να στοχάζομαι το μυστήριο της συνειδητής ζωής… να συλλογίζομαι τη θαυμάσια δομή του σύμπαντος, την οποία μπορούμε αμυδρώς ν’ αντιληφθούμε και να προσπαθώ ταπεινά να κατανοήσω ακόμα ένα απειροελάχιστο μέρος της νοημοσύνης που εκδηλώνεται στο σύμπαν». Ακόμα, ενδιαφέρων είναι και ο επόμενος αφορισμός που κινείται στα ίδια πλαίσια: «Όποιος επιδίδεται σοβαρά στη μελέτη της επιστήμης πείθεται ότι στους νόμους του σύμπαντος κάποιο πνεύμα εκδηλώνεται… ενώπιον του οποίου πρέπει να αισθανόμαστε ταπεινοί».

Παρόλα αυτά, και από τις διευκρινίσεις που έχει κάνει ο ίδιος, αλλά και από τα συγγράμματά του, ιδιαίτερα το βιβλίο του Ο Σημερινός κόσμος (ελλ. μτφρ. Μίνας Ζωγράφου-Μερανάτου, 1983), προκύπτει ότι ο Αϊνστάιν παρά το σεβασμό του σε θρησκευτικές προσωπικότητες (Μωυσή, Βούδα, Μωάμεθ) και, ιδιαίτερα για τον από Ναζαρέτ Ιησού, για τον οποίο είπε ότι η «λαμπρή φυσιογνωμία του τον γοήτευε», σε τελευταία ανάλυση, ήταν πανθεϊστής, πίστευε περισσότερο σ’ έναν Θεό όπως τον ήθελε ο Ολλανδός Βαρούχ Σπινόζα (1632-1677), έναν Θεό που ήταν διασκορπισμένος-ταυτισμένος με την φύση, ή τον ίδιο τον κόσμο, παρά σ΄ έναν εμπρόσωπο Θεό-Πνεύμα εξωκοσμικό, όπως τον εννοεί και τον διδάσκει ο βιβλικός Χριστιανισμός.

Στο παραπάνω βιβλίο του αναπτύσσει τις σκέψεις του σχετικά με τις σχέσεις επιστήμης και θρησκείας. Σ’ αυτήν την ενότητα εκτός από την περίφημη ρήση του, «Η επιστήμη χωρίς θρησκεία είναι χωλή, η θρησκεία χωρίς επιστήμη είναι τυφλή» (σελ. 28) υπάρχουν σκέψεις, που αποκαλύπτουν μια προσπάθεια οριοθέτησης μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, και του τι μπορεί να προσφέρουν η κάθε μία στην ανθρωπότητα, αλλά και σκέψεις του Αϊνστάιν, που αποτελούν τις προσωπικές του επιφυλάξεις ή ενστάσεις για την αποδοχή ενός προσωπικού Θεού. Αυτές μπορεί να ταξινομηθούν σε τέσσερις κυρίως: +

α) Είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς τον ανθρωπομορφικό Θεό των θρησκειών και της Βίβλου, έναν Θεό στον οποίο οι άνθρωποι προσεύχονται και παρακαλούν για την εκπλήρωση των πόθων τους.

β) Ένας Θεός που ανταμείβει και τιμωρεί είναι κάτι το ακατανόητο, για τον απλούστατο λόγο πως οι πράξεις προσδιορίζονται, από τις εσωτερικές και εξωτερικές ανάγκες σε τρόπο που δεν μπορεί να είναι υπεύθυνο για τις κινήσεις του, ένα άψυχο αντικείμενο.

γ) Είναι δύσκολο να αποδεχθούμε από επιστημονική άποψη έναν προσωπικό Θεό, που επεμβαίνει στην αιτιοκρατική αλυσίδα των πραγμάτων και αναμιγνύεται στα φυσικά γεγονότα, επενεργώντας π.χ. θαύματα.

δ) Αν δεχθεί κανείς έναν εμπρόσωπο Θεό-Πνεύμα, παντοδύναμο, δίκαιο και πανάγαθο όπως το θέλει ο Ιουδαιοχριστιανισμός κυρίως, τότε, κάθε τυχαίο γεγονός, που περιέχει ανθρώπινη πράξη, κάθε ανθρώπινη σκέψη και κάθε ανθρώπινο αίσθημα και πόθος είναι κι αυτό έργο του. Πώς—διερωτάται ο Αϊνστάιν—είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς να καταστήσει τους ανθρώπους υπεύθυνους για τις πράξεις και τις σκέψεις τους μπροστά σ’ ένα τέτοιο παντοδύναμο Όν; Αν τιμωρούνταν και ανταμείβονταν θα ήτανε ωσάν το Ον αυτό να υπέβαλλε τον ίδιο τον εαυτό του σε κρίση. Πώς μπορεί αυτό να συνδυασθεί με την καλοσύνη και τη δικαιοσύνη που τον αποδέχεται; (σελ. 29).

* * *

Οι παραπάνω αντιρρήσεις του Αϊνστάιν δίνουν εάν μη τι άλλο, τροφή για σκέψη στους θρησκευόμενους, και ιδιαίτερα στους πιστούς της Βίβλου και του Ιουδαιοχριστιανικού δόγματος, που ανεπιφύλακτα δέχονται την ύπαρξη προσωπικού Θεού, ή εμπρόσωπου υπερτάτου πνεύματος, όντος υπερυλικού, εξωκοσμικού, παντοδύναμου, δημιουργού πανάγαθου, παντογνώστη κ.λπ. (Γεν. Κεφ. 1, Εξ. 20:1, 34:6, Ησ. 40:28, Ιωαν. 4:24, Κολ. 1:16-18, Αποκ. 4:11).

Οι ενστάσεις αυτές του Άλμπερτ Αϊνστάιν προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί συχνά προβάλλονται εν γνώσει, ή εν αγνοία τους, και από άλλους επιστήμονες και μη, οι οποίοι συχνά αναφέρονται αφηρημένα σε μια «ανώτερη δύναμη», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η δύναμη αυτή είναι απρόσωπη, αδιευκρίνιστη και απροσδιόριστη και, άρα, ασύλληπτη και απρόσιτη, και σε τελική ανάλυση, δεν χρήζει ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος από τον άνθρωπο, αφού ούτε κι αυτή ενδιαφέρεται γι’ αυτόν.

Ενώ, εκ πρώτης όψεως, οι παραπάνω ενστάσεις του Αϊνστάιν φαίνεται να προκαλούν σοβαρό προβληματισμό σε έναν πιστό, εμβάλλοντάς τον σε διλήμματα, μια βαθύτερη εξέτασή τους αποκαλύπτει ότι, ούτε απροσμάχητες είναι, ούτε αναπάντητες παραμένουν.

* * *

Ξεκινώντας από την πρώτη αντίρρηση, παρατηρούμε ότι, ο ανθρωπομορφικός Θεός, ή χαρακτήρας του Θεού της Βίβλου, δεν έχει σχέση με τους ανθρωπόμορφους θεούς των ειδωλολατρών και των κοσμικών-εθνικών θρησκειών, ούτε με την ουσία του Θεού αυτού καθ’ εαυτού. Στη Βίβλο, ο Θεός αυτο-αποκαλύπτεται ως αόρατος Θεός-Πνεύμα. «Άνθρωπος δεν θα με δει και θα ζήσει», είπε μέσω αγγέλου ο Θεός στο Μωυσή, και «κανείς δεν μπορεί να δει το πρόσωπό μου και να ζήσει» (Έξ. 33:20).

Είναι ένας Θεός, ο οποίος ως πνεύμα, λατρεύεται «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιωάν. 4:28). Ωστόσο, για λόγους κατανόησης του χαρακτήρα και του θελήματός του και καλύτερης αποδοχής από τους απλούς ανθρώπους, όπως ήταν οι Εβραίοι στην αρχαιότητα, «προς το συνεννοείσθαι», όπως λέγεται, σε αρκετές περιπτώσεις αποκαλύπτεται και εμφανίζεται να λειτουργεί και να επικοινωνεί ανθρωπομορφικά, με ποικίλες εικόνες και παραστάσεις ανάλογα με τις ιστορικές περιστάσεις. Από τους συγγραφείς της Βίβλου πολλές φορές γίνεται χρήση μιας γλώσσας εικονολογικής, παραβολικής, ποιητικής. Ο Θεός παρουσιάζεται σα να έχει καρδιά, ψυχή, μάτια και αυτιά και στόμα. Εμφανίζεται επίσης, να έχει αισθήματα—να αγαπά, να συμπονεί, αλλά και να οργίζεται για την ανομία, να μισεί την αδικία και τη φαυλότητα, δηλαδή, να είναι δίκαιος (Έξ. 34:6-7, Εβρ. 1:9). Στην ίδια τη Βίβλο υπάρχει η διευκρίνιση ότι, ο ίδιος ο Θεός μίλησε δια των προφητών και «παρέστησε ομοιώσεις (παρομοιώσεις) δια χειρός προφητών» (Ωσηέ 12:10).

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι την ανθρωπομορφική γλώσσα της Βίβλου, δεν την είδαν σαν εμπόδιο για την αποδοχή των θρησκευτικών της αληθειών, άλλοι επιφανείς επιστήμονες όπως ο αστρονόμος Άρθουρ Έντιγκτον (A. Eddington) και ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Heizenberg, Nobel Φυσικής 1932) στο βιβλίο του Το μέρος και το όλον (“Der Teil und das Ganze”, σελ. 273-275). Ο πρώτος έγραψε ότι: «Η αφελής ανθρωπόμορφη παράσταση του πνευματικού Θεού, δεν απέχει από την αλήθεια περισσότερο από την εικόνα του θείου πνεύματος, η οποία λαμβάνεται με τις μαθηματικές εξισώσεις». Και ο δεύτερος τόνισε ότι: «Η γλώσσα των κειμένων της θρησκείας κατ’ ανάγκην είναι γλώσσα παραβολική, ανθρωπομορφικήσυμβολική, όπως με σύμβολα εκφράζεται πολλές φορές και η επιστήμη».

Αν ο Θεός, που ως πνεύμα παραμένει απρόσιτος στην ουσία του, παρέμενε απρόσιτος και απόμακρος τελείως στους ανθρώπους που είναι υλικά, κτιστά όντα και δεν παρουσιαζόταν σ’ αυτούς, ανθρωπομορφικά, θα ήταν αδύνατη κάθε επικοινωνία, κατανόηση, συν-εννόηση και δημιουργία σχέσης μαζί του. Θα ήταν σαν να μιλούσε κανείς σ’ ένα τυφλό για χρώματα, ή με αλγεβρικές εξισώσεις σε νήπια. Κατ’ ανάγκην, λοιπόν, και κατ’ οικονομίαν, όπως είπαν και αρχαίοι ερμηνευτές, ο Θεός εμφανίζεται ανθρωπομορφικά, χωρίς όμως να εμπίπτει στον χονδροειδή ανθρωπομορφισμό των αρχαίων ειδωλολατρών. Η Βίβλος μας αποκαλύπτει ότι ο Θεός είναι πρόσωπο, το κατ’ εξοχήν ΠΡΟΣΩΠΟ, με το οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε σχέση πραγματική. Άρα, μπορούμε να εμπιστευθούμε σ’ Αυτό και να προσευχόμαστε σΑυτόν. Κανείς δεν μπορεί να εμπιστευθεί σ’ ένα Θεό, ή δύναμη απρόσωπη σαν λόγου χάριν τον ηλεκτρισμό, παρατήρησε κάποτε ορθά, ο μεγάλος επιστήμων Robert Millikan (Nobel Φυσικής).

Ο Αϊνστάιν ισχυρίζεται όλως περιέργως ότι, ένας Θεός που ανταμείβει και τιμωρεί είναι κάτι το ακατανόητο, για τον απλούστατο λόγο πως οι πράξεις προσδιορίζονται από τις εσωτερικές και εξωτερικές ανάγκες σε τρόπο που δεν μπορεί να είναι υπεύθυνο για τις κινήσεις του ένα άψυχο αντικείμενο. Αυτό όμως είναι μια παράξενη τοποθέτηση, διότι ο άνθρωπος δεν είναι άψυχο αντικείμενο, αλλά υπεύθυνο έλλογο ον, αυτεξούσιο, προικισμένο με ελευθερία επιλογής και γι’ αυτό και σε όλες τις ευνομούμενες πολιτείες και κράτη δικαίου, υπάρχουν νόμοι που τιμωρούν τους εκούσιους παραβάτες και εγκληματίες.

Ο Αϊνστάιν χαρακτηρίζει μικρόχαρο τον άνθρωπο που θα περιοριζόταν από το φόβο και την τιμωρία ή την ελπίδα της μετά θάνατον ανταμοιβής. Ίσως από μία άποψη, αν τα μοναδικά ελατήρια ενός πιστού είναι ο φόβος και η ανταμοιβή, και όχι η αγάπη προς το θεό και τον συνάνθρωπο, να έχει δίκιο. Απ’ την άλλη, όμως, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο απόστολος Παύλος λέει ότι: «Ο προσερχόμενος εις τον Θεό πρέπει να πιστέψει ότι είναι μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν» και ότι: «Δεν είναι άδικος ο Θεός ώστε να λησμονήσει τον κόπον της αγάπης σας…»

* * *

Τώρα όσον αφορά την τρίτη ένσταση, ότι ο Θεός δεν επεμβαίνει στην αιτιοκρατική αλυσίδα των πραγμάτων και δεν αναμιγνύεται στα φυσικά γεγονότα, αυτό είναι εν μέρει αληθές. Ο Θεός στο παρελθόν, σπανίως επενέβαινε στην αιτιοκρατική αλυσίδα των φυσικών φαινομένων, σπανίως, και σε αραιά διαστήματα απεκάλυπτε αλήθειες σε ανθρώπους διάμεσα-πρότυπα θεοκεντρικού χαρακτήρος, κατά την φιλόσοφο Nayla Farouki (πατριάρχες, προφήτες, Ιησούς Χριστός, απόστολοι) και σπανίως θαυματουργούσε. Τα θαύματα γίνονταν σε ειδικές περιπτώσεις όταν αποκαλύπτονταν μία ουσιώδης αλήθεια, ή όταν κινδύνευε η αγνή λατρεία. Όπως ορθά επεσήμανε ο στοχαστής C. S. Lewis, ο Θεός δεν κάνει θαύματα κουνώντας μια πιπεριέρα, λίγο εδώ, λίγο εκεί. Τα θαύματα της βιβλικής περιόδου ήταν λιγοστά, σοβαρά, τεκμηριωμένα, αναγκαία. Διενεργούνταν είτε άμεσα από τον Θεό, είτε δια μέσου αγίων προσώπων, για να δοθεί έμφαση στη διδαχή τους. Μετά τη συμπλήρωση της Βίβλου, και, ιδιαίτερα μετά το θάνατο-ανάσταση του Ιησού και την ίδρυση της εκκλησίας, οι θαυματουργικές επεμβάσεις του Θεού αραίωσαν και, ουσιαστικά, σπανίζουν έκτοτε, διότι ο σκοπός και το θέλημα του Θεού προς τους ανθρώπους πλήρως απεκαλύφθη.

Άρα, βασικά παραμένουμε στη φυσική τάξη, στους «νόμους του ουρανού», που ο Θεός εθέσπισε (Ιερ. 33:25, Ιώβ 38:33), και των οποίων την ακρίβεια τόσο θαύμαζε ο ίδιος ο Αϊνστάιν γράφοντας: «Το γεγονός πως με βάση τέτοιους νόμους μπορούμε να προφητεύσουμε (προβλέψουμε) με μεγάλη ακρίβεια και βεβαιότητα την χρονική παράσταση των φαινομένων σ’ ορισμένους τομείς, είναι βαθύτατα τυπωμένο στη συνείδηση των νεωτέρων ανθρώπων… Πρέπει μόνο να ’χουμε υπόψη μας πως οι πλανητικές πορείες μέσα στο ηλιακό σύστημα μπορεί να υπολογισθούν εκ των προτέρων με μεγάλη ακρίβεια με βάση έναν περιορισμένο αριθμό απλών νόμων…» Και συμπληρώνει τις σκέψεις του περί ευρυθμίας του κόσμου, με μία άλλη πολύ αποκαλυπτική, ότι δεν μπορεί η επιστήμη να αρνηθεί την παρέμβαση του Θεού στον κόσμο. Γράφει επί λέξει: «Βέβαια, η θεωρία ενός προσωπικού Θεού που να αναμιγνύεται στα φυσικά γεγονότα δεν μπορεί ποτέ να αναιρεθεί στην πραγματική σημασία από την επιστήμη, γιατί αυτή η θεωρία μπορεί πάντα να καταφεύγει στους τομείς εκείνους, όπου δεν κατόρθωσε ακόμα να εισχωρήσει η επιστημονική γνώση» (Ο σημερινός κόσμος, σελ. 29-31). Άρα, αποδέχεται έμμεσα τη δυνατότητα του Θεού να επενέβη και στο παρελθόν και οποτεδήποτε. Το αν επενέβη ή όχι, είναι θέμα ιστορικής μαρτυρίας και αξιοπιστίας των μαρτύρων.

Τέλος, και η τέταρτη ένσταση του Αϊνστάιν ότι, με την αποδοχή ενός παντοδύναμου εμπρόσωπου Θεού-πνεύματος, αναγκαστικά κάθε ανθρώπινη πράξη είναι έργο του, όπως και κάθε τυχαίο γεγονός, διότι το προγιγνώσκει και το προκαθορίζει, ξεκινά, νομίζω, από λάθος προϋποθέσεις.

Ήδη, οι θεολόγοι ανά τους αιώνες, ορθοτομούντες το θέμα του προκαθορισμού-προγνώσεως του Θεού, έχουν δώσει την ικανοποιητική απάντηση ότι ο Θεός, καίτοι παντοδύναμος, δεν δύναται τα πάντα (π.χ. δεν μπορεί να ψευσθεί, δεν μπορεί να αυτο-κτονήσει, δεν μπορεί να αθετήσει τις υποσχέσεις του, ούτε ν’ αλλάξει τα γεγονότα του παρελθόντος, ούτε και να αντιφάσκει προς τον εαυτό του (για περισσότερα βλ. 5+1 πράγματα που ο παντοδύναμος Θεός δεν δύναται). Είναι πολύ πιθανόν, ο Θεός να ασκεί ελεγχόμενα επιθυμητά και την παντογνωσία του, σε αρμονία με τις άλλες ιδιότητές του και τους σκοπούς του, ως Θεός της διακινδύνευσης (βλ. Θεία πρόγνωση και ανθρώπινη ελευθερία και Ο Θεός της διακινδύνευσης).

Ο Αϊνστάιν, προφανώς, συγχέει τη θεία πρόγνωση με τον θείο προκαθορισμό, όπου στον τελευταίο έχουμε και την πρόγνωση και την επιθυμία, τη βούληση του Θεού, να επιτελεσθεί κάτι. Π.χ. στην περίπτωση της ενανθρώπισης του Χριστού και του θυσιαστικού θανάτου του, έχουμε και πρόγνωση και προκαθορισμό του Θεού, ενώ στην περίπτωση του Ιούδα που τον πρόδωσε, έχουμε μόνο πρόγνωση—όχι δέσμευση της βούλησής του, ούτε τη δυνατότητα του να μετανοήσει εκ των υστέρων.

Επειδή δε, κατά κάποιον τρόπο, ο Αϊνστάιν ταυτίζει Θεό και φύση, γι’ αυτό καταλήγει στο αδόκιμο συμπέρασμα ότι «αν τιμωρούνταν και ανταμείβονταν οι άνθρωποι θα ήταν σαν ο Θεός να υπέβαλλε τον ίδιο τον εαυτό του σε κρίση…» Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει βέβαια, γιατί όλες οι ιδιότητες και οι σκοποί του Θεού, όπως αποκαλύπτεται στη Βίβλο, βρίσκονται σε αρμονική σχέση μεταξύ τους. Κατά τη βιβλική διδασκαλία, ο Θεός, μπορεί να είναι αγαθός, αλλά και δίκαιος, παντογνώστης αλλά και να μην επεμβαίνει στα δρώμενα των ανθρώπων παρεμποδίζοντας την ελευθερία τους, εκτός κι αν προσπαθήσουν να παρεμποδίσουν τη δική του ελευθερία και την εκπλήρωση των δικών του σκοπών.

Ανακεφαλαιώνοντας τις τέσσερις ενστάσεις του Αϊνστάιν, για έναν προσωπικό Θεό, βλέπουμε ότι δεν είναι ισχυρές και ότι οφείλονται περισσότερο σε συγκεχυμένη άποψη που σχημάτισε ο ίδιος από μια προσωπική επιλογή κοσμοθεώρησης (πανθεϊσμός) και από επιπόλαιη ίσως, ή ελλιπή μελέτη της Βίβλου, γεγονός που τον οδήγησε κάποτε να δηλώσει, λίγο πριν πεθάνει, σε επιστολή του προς τον Έρικ Γκούτκιντ (3-1-1954): «Για μένα η λέξη Θεός δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από την έκφραση και τα παρεπόμενα της ανθρώπινης αδυναμίας. Η Αγία Γραφή αποτελεί ένα αξιέπαινο μεν αλλά πρωτόγονο ανθολόγιον μύθων, οι οποίοι παρ’ όλα αυτά είναι ελκυστικά παιδαριώδεις…»

Η δήλωσή του αυτή, όμως, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με μία άλλη δήλωσή του που ανέφεραν οι New York Times (19-4-1955), στη νεκρολογία του: «Η θρησκεία μου συνίσταται στον ταπεινό θαυμασμό προς το απεριόριστα ανώτερο πνεύμα που αποκαλύπτεται στις μικρότερες λεπτομέρειες, τις οποίες είμαστε ικανοί να αντιληφθούμε με την εύθραυστη και αδύναμη νόησή μας. Αυτή η βαθιά συναισθηματική βεβαιότητα για την παρουσία μιας ανώτερης λογικής δυνάμεως, που αποκαλύπτεται στο ακατανόητο σύμπαν, συνιστά τη δική μου ιδέα του Θεού» (βλ. Alice Calaprice, Εγώ ο Αϊνστάιν, εκδ. Κάτοπτρο). Και φυσικά, σε ευθεία αντίθεση έρχονται τα προηγούμενα, με τη δήλωσή του όπως αυτή αναγράφεται στο βιβλίο του Πώς βλέπω τον Κόσμο (σελ. 113): «Αν βγάλουμε από τον Ιουδαϊσμό, τους προφήτες και από το Χριστιανισμό όπως τον δίδαξε ο Ιησούς Χριστός, όλες τις μεταγενέστερες προσθήκες και ειδικότερα των ιερέων, τότε μας απομένει μία διδασκαλία που μπορεί να θεραπεύσει όλες τις κοινωνικές ασθένειες της ανθρωπότητας». Ακόμα: «Οι υψηλότερες αρχές για τους πόθους και τις κρίσεις μας, μας έχουν δοθεί στην Ιουδαιο-χριστιανική θρησκευτική παράδοση» (ό.π. παρ. σελ. 23).

Αλλά, όπως είπαμε από την αρχή, ο Αϊνστάιν υπήρξε αντιφατική προσωπικότητα, με μη ξεκάθαρες θέσεις στα θέματα του θείου και της θρησκείας.

Αναμφίβολα, υπήρξε μεγάλος επιστήμων, αλλά δεν αφιέρωσε επαρκή χρόνο για να εμβαθύνει σε θρησκευτικά και θεολογικά θέματα και να εξετάσει τις απαντήσεις που έχουν δοθεί από άλλους μεγάλους ερμηνευτές και ερευνητές πάνω στα θέματα αυτά. Παρεμπιπτόντως, άλλοι μεγάλοι επιστήμονες όπως ο Ντεκάρτ, ο Λαϊμπνιτς, ο Νεύτων, ο Γκάους, ο Όυλερ, ο φίλος του Αϊνστάιν μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ, πίστευαν σε εμπρόσωπο Θεό, χωρίς να ενοχλούνται από τέτοιου είδους ενστάσεις σαν τον Αϊνστάιν.

Πάντως, ο Αϊνστάιν αναγνωρίζει ότι η ιδέα της ύπαρξης ενός παντοδύναμου, δίκαιου και πανάγαθου προσωπικού Θεού είναι ικανή να δώσει στον άνθρωπο παρηγοριά, και ότι όταν δοθούν οι κατάλληλες ερμηνείες τόσο στα θέματα της επιστήμης όσο και τη θρησκείας, τότε δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ζήτημα σύγκρουσής τους (σελ. 26). Τέλος, αναγνωρίζει ότι ένας από τους επιθυμητούς σκοπούς της θρησκείας είναι να απολυτρώσει όσο μπορεί περισσότερο τους ανθρώπους από τα δεσμά των εγωκεντρικών τους επιθυμιών, πόθων και φόβων… (σελ. 31).

Από τον μεγάλο επιστήμονα Αϊνστάιν, μπορούμε να κρατήσουμε αυτά, έχοντας υπόψη μας ότι ενώ η θεωρία της σχετικότητας έγινε και γίνεται ασμένως αποδεκτή από όλους, η περίφημη εξίσωσή του Ε=mc2 υπέστη διόρθωση από τον Νομπελίστα μαθηματικό Πολ Ντιράκ (1902-1984) και μετετράπη σε Εmc2, ήτοι η τετραγωνική ρίζα πάντοτε συνοδεύεται από την αμφισημία, ενώ, νέες έρευνες δείχνουν ότι, μυστηριώδη σωματίδια, τα νετρίνια, κινούνται ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός (άρα το φως δεν είναι το ταχύτερο στοιχείο στο σύμπαν) (βλ. Νετρίνια γρηγορότερα από το φως, ΤΑ ΝΕΑ, 25/25-9-2011) και άλλες έρευνες, έρχονται να καταδείξουν ότι τις πρώτες ημέρες μετά τη δημιουργία του Σύμπαντος, η ταχύτητα του φωτός ήταν μεγαλύτερη από τη σημερινή (Joan Maqueijo, Φως, ο μύθος της ταχύτητας, εκδ. Τραυλός). Μετά απ’ όλα αυτά, μπορούμε να πούμε ότι, αν ο Αϊνστάιν, μπορεί να αναθεωρηθεί ως επιστήμων διότι δεν ήταν αλάθητος, μπορεί ασφαλώς και να αναθεωρηθεί, και ως θρησκευτικός στοχαστής, ως μη ειδικός στα θρησκευτικά και θεολογικά θέματα.

Ο Δημήτρης Τσινικόπουλος είναι νομικός, συγγραφέας και ποιητής.

H.R.GIGER(1940-2014): Adios Xenomorph’s dad!

 

H.R.GIGER (1940-2014)

Adios Xenomorph’s dad!

Σχετική εικόνα

Τη Δευτέρα 12 Μαίου 2014, ο  αλλόκοτος και πρωτοποριακός Ελβετός καλλιτέχνης Ηans Rudolf Giger, δημιουργός ανάμεσα στ’ άλλα και της μορφής του Alien του Ρίντλεϊ Σκοτ, (εξού και ο χαρακτηρισμός του ως Xenomorph’s dad)έφυγε” σε ηλικία 74 ετών, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό πέφτοντας από σκάλες. Πρόλαβε ωστόσο να αφήσει πίσω του ένα μνημειώδες έργο μιας “industrial Gothic”  Τέχνης, που επηρέασε μια ολόκληρη εποχή πυροδοτώντας όσο κανείς άλλος τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας…

Σχετική εικόνα

Ο μεγάλος ζωγράφος του «καθαρτηρίου», της μεταβιοτεχνολογίας, της κλωνοποιημένης μας εποχής της cybermachine. ο Giger, αρχίζει τη δημιουργική του πορεία με μαύρες και σκοτεινές εικόνες, εμπνεόμενος από τα έργα των Salvador Dali και Jean Cocteau.

Εξετάζοντας τις εικόνες του Giger πλημμυρίζεις από θαυμασμό για αυτόν τον Ελβετό ζωγράφο που παράγει την πιο αμφιλεγόμενη αλλά και πιο εντυπωσιακή τέχνη του 21ου αιώνα.

Αποτέλεσμα εικόνας για H. R. Giger

Δεν βρίσκει κανείς λέξεις για να περιγράψει τις εικόνες του, αυτές τις επιστημονικά ακριβείς εικόνες που είναι σαν να αποσπώνται από το ίδιο μας το σώμα. Η γλώσσα μοιάζει πρωτόγονη, διαθέτει λιγοστές ακριβείς λέξεις ικανές να περιγράψουν τις τρομακτικές απεικονίσεις που προκαλούν δέος, τις οποίες αποκαλύπτει στα μάτια μας ο καλλιτέχνης Giger.

Αποτέλεσμα εικόνας για H. R. Giger

O Giger κομματιάζει τους ιστούς μας σε λεπτές μικροσκοπικές διαφάνειες έτσι ώστε να προβληθούν στον κόσμο. Σαν με ξυράφι, κόβει το μυαλό μας και το πλάθει έτσι που να πάλλεται πάνω στον καμβά. Είναι ένα alien που καραδοκεί στο σώμα μας αφήνοντας σε αυτό τα αυγά της απορίας. Τυλίγει μεταξωτές κλωστές από κουκούλι κάμπιας γύρω μας και τρυπά βαθιά μέσα στους αδένες της ανθρώπινης ύπαρξής μας. «Βλέπεις περισσότερα από ότι εμείς τα οικιακά πρωτεύοντα θηλαστικά» του είπε κάποτε ο μεγάλος Timothy Leary. Σαν να έχει δημιουργηθεί από ένα άλλο υπερφυές είδος. Ένας μολυσματικός επισκέπτης που λαμπυρίζει με τα εντομοειδή μάτια του μέσα στα όργανα αναπαραγωγής μας….

Σχετική εικόνα

Ο Giger γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1940 στη μικρή ελβετική πόλη της Chur. Μεγαλώνοντας υπέφερε από το σύνδρομο που είναι γνωστό ως «Τρόμος της Νύχτας», το οποίο προκαλεί αισθήματα φόβου και θανάτου τις πρώτες ώρες του ύπνου. Ο πρώτος του πίνακας ήταν μέρος της θεραπείας που έκανε για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα…

Αποτέλεσμα εικόνας για H. R. Giger

Έχοντας σπουδάσει αρχιτεκτονική και βιομηχανικό σχεδιασμό στη Ζυρίχη αναγνωρίστηκε μέσα από την δημιουργία περίεργων εξωπραγματικών τοπίων. To 1958 συνεργάστηκε με ανθρώπους του κινηματογράφου και αμέσως μετά κυκλοφόρησαν οι πρώτες δουλειές του σε αφίσες. Έκανε την πρώτη του έκθεση στη Ζυρίχη και προκάλεσε αναστάτωση και ποικίλα σχόλια στους εικαστικούς κύκλους. Τη δεκαετία του 1970 αρχίζει να χρησιμοποιεί αερογράφο σε έργα τεραστίων διαστάσεων. Η δουλειά του διακρίνεται για την τελειότητα, την τρομακτική λεπτομέρεια και το μυστηριακό ερωτικό ύφος. Οι εμμονές του Giger με τα φίδια, τα σκουλήκια, τα διάφορα έντομα, τα σκοτεινά τούνελ, και πολύ περισσότερο με το ανθρώπινο σώμα, τις εκκρίσεις των σωμάτων, τα γενετικά όργανα, το πέος που προσπαθεί να εισβάλει στο γυναικείο κορμί, το βλεννογόνο του γυναικείου κόλπου αποκαλύπτονται «ξεδιάντροπα» στα έργα του.

Σχετική εικόνα

Φοβερή είναι η σειρά από πίνακες τους οποίους δημιούργησε εμπνεόμενος από τα απορριμματοφόρα της Κολονίας, καθώς έβλεπε τους υπαλλήλους να τοποθετούν τους κάδους απορριμμάτων στη σχισμή του οχήματος. Κάπου εκεί τον ανακαλύπτει ο Ridley Scott. Βλέποντας τα έργα του Giger για το Necronomicon, κατάλαβε ποιος θα έπρεπε να είναι ο σχεδιαστής των εξωγήινων τεράτων για την ταινία του. Ξεκινά τη συνεργασία για την πρώτη σειρά των Alien, επί τρεις συνεχείς μήνες ζωγραφίζει χιλιάδες εικόνες και πολλά από τα γλυπτά της ταινίας. Αμέσως μετά, τον καλούν στην Αγγλία να αναλάβει την ευθύνη για το ντεκόρ στο shepperton studio. Η δόξα και η καταξίωση για τη δουλειά του έρχεται το 1980, με την απονομή του Όσκαρ από την Αμερικάνικη Ακαδημία. Το 1984 μετά από τριάντα χρόνια αποχής από τα όπλα ο Giger αγόρασε για τον εαυτό του ένα ρεβόλβερ, εφόσον την προηγούμενη βραδιά είχε εφιάλτες. Πριν λίγα χρόνια σχεδόν πυροβολήθηκε από έναν άγνωστο στο δωμάτιο του, στο Λος Άντζελες, όπου ζούσε ως πρόσφατα.

Αποτέλεσμα εικόνας για H. R. Giger

Το 1990, όταν τον ξανακαλούν σε συνεργασία για το Alien 3 και οι υπεύθυνοι παραγωγής του ζητούν να σκεφθεί καινούργιες ιδέες για τις υδρόβιες φιγούρες των Alien, η πρότασή του για μια φιγούρα κομψού φονικού θυλάκου απορρίπτεται. Στο μεταξύ, η παραγωγή υιοθετεί προτάσεις άλλων σχεδιαστών και αυτό φέρνει σε ρήξη τον Giger με τους υπευθύνους. Ο Giger υποστηρίζει πως δεν έχουν δικαίωμα να αλλάξουν τις ιδέες του, το δημιούργημά του, αλλά δεν εισακούεται. Παρά τις διαμαρτυρίες του, το όνομά του παραβλέπεται ακόμα και στα credits της ταινίας ως αρχικού εμπνευστή της σειράς. Καθώς τα γράμματα διαμαρτυρίας προς την 20th Century Fox δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Ο Giger μέσα από την ιστοσελίδα του στο internet παρότρυνε τους φίλους και θαυμαστές του να κατακλύσουν με γράμματα αγανάκτησης την εταιρεία…

Αποτέλεσμα εικόνας για H. R. Giger

© http://www.zenithmag.wordpress.com

Η «ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΩΝ»: Παρίσι 19ος αιώνας

Η «ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΩΝ«

Παρίσι 19ος αιώνας

Αποτέλεσμα εικόνας για club hashish paris 19th

 

Στα μέσα του 19ου αιώνα, Γάλλοι συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων του Μπωντλαίρ και του Αλέξανδρου Δουμά βρίσκονταν τακτικά για να κάνουν χρήση κάνναβης. Σε αυτό το απόσπασμα από βιβλίο του Τζόναθαν Γκριν περιγράφεται η «Λέσχη του χασίς».
Το 1798 ο Ναπολέων εισέβαλε στην Αίγυπτο, το πρώτο βήμα της εκστρατείας  προς την οικοδόμηση ενός γαλλικού βασιλείου που θα άνοιγε το δρόμο προς την Ινδία. Τελικά εκδιώχθηκε το 1801. Είχε προλάβει, όμως, να κάνει μια νέα ανακάλυψη: το χασίς. Παρόλο που η κατοχή και η κατανάλωσή του σύντομα απαγορεύτηκε, οι στρατιώτες που γύρισαν πίσω στην πατρίδα τους, έφεραν μαζί τους την κάνναβη. Το αποτέλεσμα ήταν η σταδιακή μετάδοσή της στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία.

Ακολούθησαν οι τακτικές εισαγωγές χασίς, δηλαδή τα ξηρά φύλλα κάνναβης, και σύντομα μπορούσε να αγοραστεί σε οποιοδήποτε φαρμακείο, καθώς οι ιατρικοί κύκλοι άρχισαν να δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για το εξωτικό αυτό φυτό από την Ανατολή. Ιδιαίτερα ο Δρ Ζακ-Ζοζέφ Μορό (1804-1884), άρχισε να ερευνά με τις ιδιότητές του. Το 1840, ο Μορό κατάπιε κάποια φύλλα κάνναβης, ώστε να συντάξει μια εμπεριστατωμένη έκθεση σχετικά με τα μεθυστικά αποτελέσματα της. Βίωσε ένα μείγμα ευφορίας, παραισθήσεων και έλλειψης συνοχής, μια εξαιρετικά ταχεία ροή των ιδεών. Καθώς το «φάρμακο» νόθευε τις αισθήσεις του αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ινδικά χοιρίδια για πειραματόζωα.

Το 1844 ο Μορό συνάντησε το Γάλλο φιλόσοφο, συγγραφέα και δημοσιογράφο Θεόφιλο Γκωτιέ (1811-1872), που βρισκόταν στην καρδιά των πνευματικών κύκλων και του πνευματικού κινήματος της εποχής, του Ρομαντισμού. Ο Μορό εντυπωσιάστηκε με τις θεωρίες του Γκωτιέ και το μανιφέστο του Ρομαντισμού που έδινε έμφαση στην πρόκληση ισχυρής συγκίνησης μέσω της τέχνης καθώς και στο συναίσθημα αντί της λογικής. Από την πλευρά του ο Γκωτιέ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις θεωρίες του Μορό και συγκεκριμένα για τις περιγραφές του δόκτορα για την «πνευματική μέθη» της κάνναβης, που τη θεωρούσε προτιμότερη από την «επαίσχυντη βαριά μέθη» του αλκοόλ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Λεσχη Χασίς Παρίσι

«Η Λέσχη του Χασίς»

Ο Γκωτιέ έφερε μαζί του μια σειρά από κορυφαίους παριζιάνους λογοτέχνες: τον Αλέξανδρο Δουμά, τον Ζεραρ ντε Νερβάλ, τον Βίκτωρ Ουγκώ, τον Σαρλ Μπωντλαιρ, τον Ευγένιο Ντελακρουά, τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ, και πολλούς άλλους. Η ομάδα, που αυτοαποκαλούνταν «Η Λέσχη του Χασίς», θα βρισκόταν τακτικά μεταξύ 1844 και 1849 στο Hôtel Lauzun.

Εκεί, ντύνονταν τελετουργικά με αραβικά ρούχα, έπιναν δυνατό καφέ εμπλουτισμένο με γενναιόδωρες δόσεις χασίς, το οποίο ο Μορό αποκαλούσε, κατά τα αραβικά, «dawamesk». Η ομάδα έφτιαχνε το «αφέψημα» αναμειγνύοντας χασίς, κανέλα, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο, φιστίκι, ζάχαρη, χυμό πορτοκαλιού, βούτυρο και καθαριδίνη. Κάποιοι από αυτούς θα έγραφαν για αυτές τις εμπειρίες τους. Ωστόσο ο Μπαλζάκ δεν δοκίμασε το μείγμα παρά μόνο το 1845, και είπε στα υπόλοιπα μέλη ότι άκουγε ουράνιες φωνές και έβλεπε οράματα της θείας ζωγραφικής.

Από όλα τα μέλη της ομάδας, ήταν ο Γκωτιέ, ο οποίος δίνει τις περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις συναντήσεις τους. Στο δοκίμιό του «Η Λέσχη του Χασίς», που δημοσιεύτηκε στο Revue des Deux Mondes το 1846, μετέφερε ακριβώς τη μελοδραματική ατμόσφαιρα που προσέδιδε τόσο το χασίς όσο και ο χώρος, ο οποίος είχε γοτθικά στοιχεία . «Ένα βράδυ του Δεκέμβρη έφτασα σε μια απομακρυσμένη συνοικία στο κέντρο του Παρισιού, ένα είδος μοναχικής όασης που περιβάλλεται από το ποτάμι, σαν αυτό να θέλει να  υπερασπιστεί το μέρος ετούτο από τις καταπατήσεις του πολιτισμού. Ήταν ένα παλιό σπίτι στο Ile St Louis, το ξενοδοχείο Lauzun, όπου το παράξενο club που είχα πρόσφατα ενταχθεί πραγματοποιούσε την μηνιαία σύναξή του. Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη».

Μετά από μια περιγραφή του εσωτερικού του ξενοδοχείου, ο Γκωτιέ φτάνει σε ένα δωμάτιο όπου «πολλές ανθρώπινες φιγούρες κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι, και μόλις έπεσε πάνω μου το φως και η μορφή μου αναγνωρίστηκε, μια έντονη κραυγή συγκλόνισε τα βάθη του αρχαίου οικοδομήματος: αυτός είναι! αυτός είναι! Φώναξαν όλοι, ας του δώσουμε το μερίδιό του!».Αποτέλεσμα εικόνας για club hashish paris 19th

Το «μερίδιό» του ήταν φυσικά μια κούπα dawamesk. «Ο γιατρός στάθηκε μπροστά από ένα μπουφέ όπου βρισκόταν μια πιατέλα γεμάτη με μικρά ιαπωνικά πιατάκια. Αυτός έριξε μια μπουκιά από πάστα ή πρασινωπή μαρμελάδα, περίπου τόσο μεγάλη όσο ένας αντίχειρας, από ένα κρυστάλλινο βάζο. Το πρόσωπο του γιατρού ακτινοβολούσε ενθουσιασμό, τα μάτια του έλαμπαν, τα μοβ του μάγουλα του ήταν σα να φλέγονται, οι φλέβες του ξεχώριζαν έντονα, και ανάσαινε βαριά με διεσταλμένα ρουθούνια. Αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί από το μερίδιο σας στον Παράδεισο, είπε, και μου έδωσε το μερίδιό μου.

Αποτέλεσμα εικόνας για club hashish paris 19th

Ακολούθησε ένα συμπόσιο. Μέχρι να τελειώσει το γεύμα, το χασίς έχει αρχίσει να επιδρά. Σύμφωνα με τον Γκωτιέ, όλοι άρχισαν να του φαίνονται κάπως παράξενοι, με ορθάνοιχτα μάτια σαν της κουκουβάγιας και το φως φάνταζε υπερφυσικό. Εν τω μεταξύ, «μια ζεστασιά διαπερνούσε τα άκρα μου, και το κενό έσπαγε από εκρήξεις σκέψης και δημιουργίας, γυρνούσε πάλι, και έφευγε καθώς παράξενες σκέψεις εισέβαλλαν στο κεφάλι μου. Παράξενοι επισκέπτες, παραισθήσεις».

Ήταν αναπόφευκτο ότι ο Σαρλ Μπωντλαιρ (1821-1867), συγγραφέας της ποιητικής συλλογής «Les Fleurs du Mal», να ενταχθεί στη λέσχη. Φημιζόταν για την τάση του προς τις κραιπάλες και την αγάπη του για κάθε τι εξωτικό, το οποίο σίγουρα θα του δημιούργησε ενδιαφέρον για το νέο εκείνο ναρκωτικό, αν και τελικά δοκίμασε  ελάχιστες φορές. Εντούτοις, έγραψε με πάθος σχετικά με το χασίς, βασιζόμενος περισσότερο στις σημειώσεις του παρά στην προσωπική εμπειρία.

Ο Γκωτιέ, γράφοντας ένα δοκίμιο για τον ποιητή, σημείωσε ότι, «ακόμα και ο Μπωντλαίρ δοκίμασε χασίς μία ή δύο φορές, αλλά ποτέ δεν έκανε συνεχή χρήση του. Εκτός αυτού, ένιωθε αποστροφή γι ‘αυτό το είδος της ευτυχίας που αγοράζεται από το φαρμακείο, και σύγκρινε την έκσταση που προκαλεί με εκείνη ενός μανιακού. Ερχόταν αλλά σπάνια, και μόνο ως παρατηρητής στις συνεδριάσεις στο Hôtel Lauzun. Όπως έλεγε ο ίδιος ο Μπωντλαίρ,  το κρασί κάνει τους άνδρες ευτυχισμένους και κοινωνικούς, το χασίς τους απομονώνειΤο κρασί εξυψώνει τη βούληση, το χασίς την εκμηδενίζει».

Αποτέλεσμα εικόνας για Λεσχη Χασίς Παρίσι

«Τεχνητοί Παράδεισοι»           

Το καλύτερο κομμάτι του Μπωντλαίρ για το χασίς, βγήκε στη δημοσιότητα το 1860 με τίτλο «Τεχνητοί Παράδεισοι» όπου συγκρίνει το χασίς με το κρασί, ως μέσο επέκτασης της ατομικότητας. Για τον ίδιο, «μεταξύ των ναρκωτικών πιο αποτελεσματικό για τη δημιουργία αυτού που εγώ αποκαλώ τεχνητό ιδανικό, εξαιρώντας το αλκοόλ που διεγείρει γρήγορα και προκαλεί έναν ακαθάριστο παροξυσμό ανεβάζοντας το επίπεδο της πνευματικής δύναμης, και τα αρώματα, των οποίων η υπερβολική χρήση, αν και διεγείρει τη φαντασία, φθείρει σταδιακά τις φυσικές δυνάμεις, οι δύο πιο ενεργητικές ουσίες, οι πιο βολικές και εύχρηστες, είναι το χασίς και όπιο».

Σχετική εικόνα

Ενάμιση αιώνα μετά, οι σημειώσεις του Μπωντλαίρ δίνουν και άλλο φως: «Στην αρχή, μια παράλογη, ακαταμάχητη αίσθηση σε διαπερνά. Οι πιο συνηθισμένες λέξεις, οι πιο απλές ιδέες παίρνουν μια νέα και παράξενη πτυχή Αυτό το κέφι είναι ανυπόφορο, αλλά δεν ωφελεί να προσπαθήσει κανείς να αντισταθεί. Ο δαίμονας έχει εισβάλει. Μια ατελείωτη σειρά από λογοπαίγνια και εντελώς απίθανες σχέσεις από ιδέες σχηματίζονται απολύτως ταιριαστά και ξεπερνούν τους ικανότερους τεχνίτες σκέψεων.

Όμως, μετά από λίγα λεπτά, η σχέση μεταξύ των ιδεών γίνεται τόσο ασαφής, και το νήμα της σκέψης μεγαλώνει τόσο, ώστε μόνο ομοϊδεάτες σου μπορούν να σε καταλάβουν. Ακούς τα χρώματα, τα χρώματα γίνονται μουσική, κάθεσαι πάνω στην πίπα σου, και η πίπα σου σε καπνίζει, εκπνέεις τον εαυτό σου μέσα από μπλε σύννεφα. Αυτή τη φαντασιοπληξία συνεχίζεται για μια αιωνιότητα, με κάποια διαυγή διαστήματα, και μια μεγάλη προσπάθεια να κοιτάξεις το ρολόι. Η αιωνιότητα αποδεικνύεται ότι ήταν μόνο ένα λεπτό.

Η τρίτη φάση είναι πέρα από κάθε περιγραφή. Είναι αυτό που οι Ανατολίτες ονομάζουν « kef », είναι πλήρης ευτυχία. Όλα σταματούν να στροβιλίζονται, και περνάς σε μια ήρεμη και γαλήνια μακαριότητα. Κάθε φιλοσοφικό πρόβλημα έχει επιλυθεί. Κάθε δύσκολη ερώτηση που φέρνει την απόγνωση στους στοχαστικούς άνδρες, γίνεται σαφής και διαφανής. Κάθε αντίφαση έχει συμφιλιωθεί. Ο άνθρωπος έχει ξεπεράσει τους θεούς».

Αποτέλεσμα εικόνας για club hashish paris 19th

Η διάλυση της λέσχης

Σε αντίθεση με τον Γκωτιέ, ο Μπωντλαίρ πίστευε ότι οι χρήστες του χασίς μπορεί να υποφέρουν από ψυχολογικά προβλήματα. Το έργο του «Τεχνητοί Παράδεισοι» καταλήγει σε μια ενότητα με τίτλο «Το ηθικό», στην οποία ο Μπωντλαίρ λέει ότι ενώ το χασίς ενισχύει σίγουρα τη φαντασία και τη δημιουργικότητα ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να υποτάξει όλες αυτές τις διεργασίες. Είναι επικίνδυνο για το δημιουργικό καλλιτέχνη να αρχίσει να πιστεύει ότι μπορεί να δημιουργήσει μόνο υπό την επήρεια, είναι καταστροφικό. Τονίζει ότι στο τέλος, η κάνναβη θα καταστρέψει την προσωπικότητά και αυτό θα ήταν απαράδεκτο.

Η «Λέσχη του Χασίς» διαλύθηκε τα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά, σε επιστημονικό επίπεδο τουλάχιστον,  είχε κάνει τη δουλειά της. Το 1846 ο εμπνευστής της, ο Δρ Μορό, δημοσίευσε ένα μεγάλο έργο για την κάνναβη, ένα βιβλίο 439 σελίδων, με τίτλο: «Για το Χασίς και την πνευματική αποξένωση- Ψυχολογική Μελέτη (χασίς και ψυχολογική ασθένεια)».Αποτέλεσμα εικόνας για club hashish paris 19th

 

Επιμέλεια: Μικαέλα Κόλλια

Πηγή: «Η Λέσχη του χασίς» στο Παρίσι του 19ου αιώνα

 http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/%C2%ABi-lesxi-toy-xasis%C2%BB-sto-parisi-toy-19oy-aiona

Διαβάστε το:

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ

& ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ….

ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ● ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ● ΨΥΧΟΕΝΕΡΓΑ & ΨΥΧΟΧΗΜΕΙΑ ● ΚΑΝΝΑΒΙΣ, ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ, ΧΑΣΙΣ ● LSD & ACID DREAMS ECSTACY ή MDΜA ● ΗΡΩΙΝΗ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ● ΚΟΚΑΪΝΗ ● ΟΠΙΟ ● ΜΕΣΚΑΛΙΝΗ ● ΨΙΛΟΚΥΒΙΝΗ ● ΑΓΙΑΧΟΥΣΚΑ ● ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ● ΚΥΚΕΩΝΑΣ & ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ● ΤΙΜΟΘΥ ΛΗΡΙ ● ΤΕΡΕΝΣ ΜΑΚΚΕΝΑ ● ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ● ΑΛΝΤΟΥΣ ΧΑΞΛΕΥ ● ΦΙΛΙΠ Κ. ΝΤΙΚ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟ ΡΟΚ ● ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ● ΟΛΟΤΡΟΠΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

«Όταν οι πύλες της αντίληψης ανοίξουν, τότε ο άνθρωπος θα δει τα πάντα όπως είναι, άπειρα».

William Blake

ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ TΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

«ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ»;

Στα τηλέφωνα

2392-110215

ή στο

6945422050

(μπορείτε να στείλετε και SMS με τα στοιχεία της ταχυδρομικής σας διεύθυνσης)

ή στο e-mail: stamkos@post.com 

(Kόστος 7€ + 5€  έξοδα αποστολής/αντικαταβολής μέσω ΕΛΤΑ)

ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ & ΨΥΧΟΤΡΟΠΑ

 

«Όταν οι πύλες της αντίληψης ανοίξουν, τότε ο άνθρωπος θα δει τα πάντα όπως είναι, άπειρα».

William Blake

ΠΓΔΜ/FYROM: O Αδύναμος «Κρίκος» των Βαλκανίων

O Αδύναμος «Κρίκος» των Βαλκανίων

ΠΓΔΜ/ FYROM

ΕΛΛΑΔΑ: Αν δεν υπήρχε αυτή η βαλκανική χώρα, θα έπρεπε να την εφεύρουμε!

 

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

Η γεωπολιτική φυσιογνωμία της Βαλκανικής άλλαξε ριζικά με την ανεξαρτησία της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ ή FYROM), μιας μικρής κεντροβαλκανικής δημοκρατίας το έδαφος της οποίας αποτελεί το σημείο όπου τέμνονται επικίνδυνα τα δύο αντίπαλα «τόξα» (ορθόδοξο και ισλαμικό) της περιοχής. Από τη στιγμή που η FYROM εμφανίστηκε, ως ανεξάρτητο κράτος (1992), στο γεωπολιτικό σκηνικό της χερσονήσου μας, σχεδόν όλοι οι γείτονές της εκδήλωσαν απροκάλυπτα το ενδιαφέρον τους για τα εδάφη αυτής της νεότευκτης δημοκρατίας.

Η Ελλάδα, ως χώρα που επιθυμεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια, έπειτα από μια τρίχρονη (1992-1995) στείρα αντιπαράθεση μ’ αυτόν το μικρό νεόκοπο γείτονά της, άλλαξε πολιτική επιδιώκοντας πλέον να προσδέσει τη FYROM στο δικό της «άρμα» και να τη χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για γεωοικονομική διείσδυση προς τις αγορές της βόρειας Βαλκανικής. Έτσι η ελληνική εξωτερική πολιτική με επίκεντρο τα Σκόπια εγκαινίασε, μετά το 1995, μια νέα περίοδο «οικονομικής διπλωματίας» στα Βαλκάνια. Σύντομα οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας, το όνομα των οποίων αποτελεί «αίρεση» για τους Έλληνες εθνικιστές, αντιλήφθηκαν τα μέγιστα οφέλη, που μπορούν ν’ αποκομίσουν μέσα από την βελτίωση των σχέσεών τους με την Ελλάδα. Συνειδητοποίησαν ότι μακροπρόθεσμα ακόμη και η ίδια τους η επιβίωση εξαρτάται από τη σύμπλευσή τους με τα ελληνικά συμφέροντα. Στο νέο πλουραλιστικό γεωπολιτικό περιβάλλον της Βαλκανικής η FYROM θα έπρεπε να αναδειχθεί κομβική σύμμαχος, αν όχι “δορυφόρος”, της Ελλάδας. Αν βεβαίως επιλυθεί η εκκρεμότητα της ονομασίας… Αποτέλεσμα εικόνας για republic of macedonia

ΣΤΡΙΜΩΓΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΕΣΗ

Από τη στιγμή που η FYROM έγινε ανεξάρτητη, σχεδόν όλες οι γειτονικές της χώρες άρχισαν να ορέγονται τον ευαίσθητο γεωστρατηγικό της χώρο. Η Βουλγαρία, που δεν απαλλάχτηκε οριστικά από το φάντασμα της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (1878), ακόμη και κατά την περίοδο της πρώην Γιουγκοσλαβίας (1945-1991) διεκδικούσε τα εδάφη και τους πληθυσμούς της γιουγκοσλαβικής «Μακεδονίας», τους οποίους δεν έπαψε ποτέ να θεωρεί «Βούλγαρους». Όταν μάλιστα η FYROM έγινε ανεξάρτητη η Σόφια την αναγνώρισε διπλωματικά ως κράτος, αλλά όχι και ως έθνος! Και αυτό επειδή, σύμφωνα με το νέο εθνικό δόγμα της χώρας, οι εθνικές ρίζες των λεγόμενων «Μακεδόνων» είναι βουλγαρικές, πράγμα που σημαίνει ότι η FYROM είναι στην ουσία ένα δεύτερο «βουλγαρικό κράτος»! Πέραν όμως από ρητορικές και ακαδημαϊκές συζητήσεις, η Βουλγαρία δεν έκανε την παραμικρή επιθετική κίνηση σε βάρος αυτής της μικρής δημοκρατίας, αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι πολλοί «Μακεδόνες» πολιτογραφήθηκαν τα τελευταία χρόνια Βούλγαροι πολίτες. Για τη Σόφια η λύση του «εθνικού της προβλήματος» θα επέλθει όταν αυτές οι δυο «αδελφές» χώρες εισέλθουν από κοινού στην Ευρωπαϊκή Ένωση (κάτι που δεν θα συμβεί τουλάχιστον μέχρι το 2025, καθώς η Βουλγαρία είναι πλήρες μέλος της Ε.Ε. ήδη από το 2007, ενώ οι διαπραγματεύσεις των Βρυξελλών με τα Σκόπια έχουν κολήσει, και ως αποτέλεσμα της μη επίλυσης του ζητήματος της ονομασίας), οπότε με αυτόν τον τρόπο θα επιτευχθεί και η «ειρηνική ένωση» ενός λαού, που κατοικεί και στις δυο πλευρές των συνόρων…

Κατά παράξενο τρόπο παρόμοιο σκεπτικό επικρατεί και στην ηγεσία των Σκοπίων, με τη διάφορα όμως ότι οι «Μακεδόνες» εθνικιστές βλέπουν την είσοδό τους στην Ε.Ε. ως το μοναδικό τρόπο για να επιτευχθεί η ενοποίηση του λεγόμενου «Μακεδονικού έθνους», που αριθμεί κατά την άποψη τους τρία εκατομμύρια(!) και κατοικεί στα εδάφη της FYROM, του Πίριν (Βουλγαρία), καθώς και στη “Μακεδονία του Αιγαίου” (Ελλάδα)! Η ειρωνεία είναι βέβαια ότι και οι Αλβανοί, οι οποίοι απειλούν συνεχώς με αποσταθεροποίηση τη FYROM αλλά και ολόκληρα τα κεντροδυτικά Βαλκάνια, προσβλέπουν κι αυτοί σε λύση του «εθνικού προβλήματός» τους μέσω της ένταξης όλων των χωρών της περιοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε μια εποχή που τα εξωτερικά σύνορα των κρατών παρουσιάζονται φαινομενικά τουλάχιστον ως απαραβίαστα και κάθε είδους αναθεωρητική πολιτική θεωρείται ξεπερασμένη, ως μοναδική διέξοδος στις εθνικιστικές επιδιώξεις ορισμένων βαλκανικών χωρών παρουσιάζεται η συγκαλυμμένη προώθησή τους μέσω της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Κατά παράδοξο δηλαδή τρόπο η υπερεθνική οντότητα, που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ως μέσο προώθησης των εθνικιστικών στόχων ορισμένων λαών. Μήπως αυτό δε συνέβη στην περίπτωση της γερμανικής ενοποίησης, που συμπληρώθηκε το 1995 με την είσοδο της Αυστρίας στην Ε.Ε., η οποία και είχε ως αποτέλεσμα την ενοποίηση του γερμανόφωνου κεντροευρωπαϊκού χώρου; Μήπως για την Τουρκία η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. δεν σήμανε αυτόματα και μια «βελούδινη Ένωση» Ελλάδας-Κύπρου υπό την κάλυψη των Βρυξελλών; 

Αναφέραμε τις παραπάνω περιπτώσεις για να κατανοήσουμε ότι πιθανότατα η Ε.Ε. θα δράσει καταλυτικά στην περίπτωση των «ομοεθνών κρατών», των κρατών δηλαδή που εκπορεύονται από τον ίδιο εθνικό αυτοπροσδιορισμό. Τα «όμαιμα κράτη» βρίσκονται εν αφθονία στη χερσόνησό μας ως αποτέλεσμα της «βαλκανοποίησης», του διαμελισμού δηλαδή των μεγάλων πολιτικών ενοτήτων σε μικρά και ασταθή πολιτικά μορφώματα. Εκτός από την περίπτωση Ελλάδας-Κύπρου, υπάρχει και η αμφιλεγόμενη περίπτωση Βουλγαρίας-FYROM, εφόσον είναι γνωστό ότι η Σόφια επιμένει ν’ αντιμετωπίζει το δυτικό της γείτονα ως «αδελφικό» κράτος. Υπάρχει επίσης η περίπτωση της Ρουμανίας-Μολδαβίας και φυσικά η περίπτωση της Σερβίας-Μαυροβουνίου, που συμπληρώνεται με την ύπαρξη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Η ανεξαρτητοποίηση το 2008 του Κοσόβου έκλεισε, προσωρινά τουλάχιστον, τον κύκλο των «διπλών» εθνικών κρατών της χερσονήσου μας (Αλβανία-Κόσοβο). Η διαδικασία του κατακερματισμού των εθνογλωσσικών ομάδων της Βαλκανικής σε «διπλά» εθνικά κράτη, που φαίνεται ότι βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία εξέλιξης, ενδέχεται να σταματήσει με την είσοδο όλων των χωρών της περιοχής σε μια μελλοντική υπερεθνική Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. Ως τότε όμως μας περιμένουν αρκετές εκπλήξεις ακόμη…

where is macedonia on the map

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΓΔΜ

Ας επιστρέψουμε όμως στο θέμα της γεωπολιτικής σημασίας της FYROM. Αυτή η μικρή κι ευάλωτη δημοκρατία έχει τεράστια σημασία για τη σταθερότητα ολόκληρης της Βαλκανικής, αλλά και για την κάθε γειτονική της χώρα ξεχωριστά. Για τη Σερβία είναι πολύ σημαντική, κυρίως επειδή τη συνδέει με τον παραδοσιακό της σύμμαχο στην περιοχή: την Ελλάδα. Εξάλλου και οι δυο χώρες έχουν κοινό πρόβλημα: την παρουσία πολυάριθμου αλβανόφωνου πληθυσμού, που φλερτάρει απροκάλυπτα με την ιδέα της απόσχισης. Αυτές οι δυο χώρες (Σερβία και ΠΓΔΜ) δεν έχουν σοβαρά προβλήματα μεταξύ τους, αν εξαιρεθεί βέβαια το γεγονός ότι τα σύνορά τους δεν έχουν ακόμη καθοριστεί τελεσίδικα, καθώς υπάρχουν μικρές συνοριακές διαφορές για το μοναστήρι Πρόχορ Πτσίνσκι κ.ά. Επίσης υπάρχει και το ζήτημα της σερβικής μειονότητας στη FYROM, που σύμφωνα με τους Σέρβους εθνικιστές φτάνει τις 200.000(!), ενώ οι επίσημες στατιστικές της χώρας καταγράφουν μόνον 42.755 Σέρβους (1991), που κατοικούν κυρίως στην κοιλάδα του Κουμάνοβο. Αν και οι Σέρβοι εθνικιστές κατηγορούν τα Σκόπια για «μακεδονοποίηση» του μεγαλύτερου μέρους της σερβικής μειονότητας, εντούτοις σε επίσημο επίπεδο αλλά και σε επίπεδο οικονομικών και καθημερινών σχέσεων, οι επαφές των δυο χωρών και των λαών τους είναι στενές και φιλικές.

Η Σερβία, όπως και η Ελλάδα, φαίνεται ότι επιθυμεί τη διαφύλαξη της ακεραιότητας της FYROM και την ενίσχυση της λεγόμενης «μακεδονικής» ταυτότητας, ως μέσο αποτροπής του ενδεχόμενου συνειδησιακής προσκόλλησης των λεγόμενων «Μακεδόνων» στο βουλγαρικό έθνος. Βασικός γεωστρατηγικός στόχος της Σερβίας, όπως άλλωστε και της Ελλάδας, είναι να παραμείνει ο «διάδρομος του Αξιού» ανοιχτός, να αποτραπεί δηλαδή ο έλεγχός του από εν δυνάμει «εχθρικές» χώρες (Βουλγαρία και Αλβανία). Η ελεύθερη πρόσβαση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι λοιπόν βασική προτεραιότητα της σερβικής εξωτερικής πολιτικής, πράγμα που καθιστά αυτομάτως τη FYROM πολύτιμο συνδετικό κρίκο της σερβικής ενδοχώρας με τη Μεσόγειο.

Η Ελλάδα, αν και είναι ο μοναδικός γείτονας της FYROM που δεν έχει εκδηλώσει καμία βλέψη επί των εδαφών της, είναι όμως και η χώρα, η οποία στεναχωρήθηκε περισσότερο με την ανεξαρτησία της. Από την ελληνική οπτική γωνία η FYROM κάθε άλλο πάρα αγνός και απροστάτευτος γείτονας είναι. Η Αθήνα έχει εκφράσει έντονα τη δυσφορία της, τόσο με την άστοχη χρήση του ελληνικού ονόματος «Μακεδονία» και του δεκαεξάκτινου «αστεριού της Βεργίνας» από τους Σλάβους των Σκοπίων, όσο και με την πολύ επιθετική εμφάνιση των λεγόμενων «Αιγαιατών Μακεδόνων» και των δικών τους επιγόνων. Για παράδειγμα στις 9.8.1994 πραγματοποιήθηκε στα Σκόπια το β΄ συνέδριο του λεγόμενου «Πανμακεδονικού Κογκρέσου», με αντικείμενο τα ζωτικά συμφέροντα του «Μακεδονικού έθνους». Εκεί ο Σωτήρ Γκεορκέφσκι, αντιπρόσωπος από το Σίδνεϋ, είχε δηλώσει ότι «οι αυτόχθονες Μακεδόνες δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις πέραν από τον Όλυμπο στην Ελλάδα και από το Πίριν στη Βουλγαρία»!

Αποτέλεσμα εικόνας για Greek companies in macedonia

Μέσα στον εθνικιστικό πυρετό των αρχών της δεκαετίας του 1990 πολλοί «Μακεδόνες» εθνικιστές του VMRO υποστήριξαν ότι οι «ιερές μακεδονικές χώρες», δηλαδή ολόκληρη σχεδόν η βόρεια Ελλάδα και το μεγαλύτερο μέρος της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας θα πρέπει να επιστραφούν στο αναγεννημένο «μακεδονικό» κράτος των Σκοπίων! Την ίδια περίοδο τυπώθηκαν στα Σκόπια προκλητικοί χάρτες, που παρουσίαζαν τη «Μεγάλη Μακεδονία» (Velika Makedonija) μέσα στα «φυσιολογικά» της σύνορα, περιλαμβάνοντας τη λεγόμενη «Μακεδονία του Αιγαίου» και τη Θεσσαλονίκη, γεγονός που εξόργισε ακόμη και τους πιο μετριοπαθείς Έλληνες. Η δημιουργία ψυχροπολεμικού κλίματος, το κλείσιμο των συνόρων και ο οικονομικός αποκλεισμός της FYROM εκ μέρους της Ελλάδας (1994), ήταν αποτέλεσμα του εκνευρισμού και της υπεραντίδρασης της Αθήνας απέναντι στις σπασμωδικές και αδέξιες ενέργειες του νεότευκτου γείτονά της. Αντί έτσι για έναν αξιόπιστο γείτονα η Ελλάδα παραλίγο θα δημιουργούσε έναν τρομοκρατημένο αντίπαλο, ο οποίος την αψηφούσε νευρικά, ενώ αναζητούσε απεγνωσμένα αναγνώριση και υποστήριξη από τους αντιπάλους της (Τουρκία κ.ά.) Οι χειρισμοί της Ελλάδας στο ζήτημα του «μακεδονικού» αποδείχθηκαν εξαρχής λανθασμένοι και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το λεγόμενο «μακεδονικό ζήτημα» των αρχών της δεκαετίας του 1990 δεν ήταν παρά μια αυτοπροσδιοριστική υποτροπή του Ελληνισμού!

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ…

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-13) και οι ανταλλαγές πληθυσμών, που ακολούθησαν, ξεκαθάρισαν κάπως το ομιχλώδες εθνολογικό τοπίο στο χώρο της ευρύτερης Μακεδονίας. Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος, που ανάγκασε τους Οθωμανούς να αποσυρθούν από την ευρωπαϊκή ήπειρο και οδήγησε στο διπλασιασμό των βαλκανικών χωρών, άνοιξε περισσότερο την όρεξη και τον αλυτρωτισμό τους. Η απληστία των Βουλγάρων, που διεκδικούσαν την περιοχή των Σκοπίων ακόμη και τη Θεσσαλονίκη, οδήγησε στην ελληνοσερβική συμμαχία και στο ξέσπασμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου (Ιούνιος 1913). Η στρατιωτική συντριβή των Βουλγάρων και η Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913) οδήγησε στη σημερινή πάνω-κάτω κατανομή των εδαφών της Μακεδονίας (Ελλάδα 51%, Σερβία 39% και Βουλγαρία 10%). Για την Ελλάδα και τη Σερβία αυτή η συνθήκη έκλεισε οριστικά το «Μακεδονικό ζήτημα». Οι Βούλγαροι ωστόσο, μνησικακώντας για την αδικία που τους έγινε, περίμεναν την εκδίκησή τους. Για δε την οργιαστική φαντασία των σημερινών «Μακεδόνων» εθνικιστών οι Βαλκανικοί Πόλεμοι ήταν μιαν απαράδεκτη τριχοτόμηση της Μακεδονίας και του «μακεδονικού έθνους»(!), ενώ τέλος για τους Αλβανούς ήταν ένας άδικος πόλεμος, που άφηνε εκτός Αλβανίας το μισό αλβανικό έθνος…

Την περίοδο του Μεσοπολέμου και αφού είχαν προηγηθεί οι μαζικές ανταλλαγές πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας (1923) –450.000 Μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα και 1.200.000 Έλληνες ορθόδοξοι από τις περιοχές της Μικρά Ασίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης εγκαταστάθηκαν κυρίως στις περιοχές της Μακεδονίας, αυξάνοντας την εθνολογική ομοιογένεια της περιοχής στο εκπληκτικό για την εποχή ποσοστό του 88,5%! υπογράφτηκε ελληνο-βουλγαρική συμφωνία για εθελούσια ανταλλαγή πληθυσμών. Παρ’ όλα αυτά παρέμεινε το μεσοπόλεμο στην Ελλάδα μια μικρή σλαβόφωνη μειονότητα (γύρω στις 77.000), το «εθνικό Είναι» της οποίας ήταν αμφισβητήσιμο από όλους. Για τους Βούλγαρους ήταν «Δυτικοβούλγαροι», οι Σέρβοι τους θεωρούσαν «Νότιους Σέρβους», ενώ για τους σημερινούς πολίτες της FYROM δεν ήταν παρά «Αιγαιάτες Μακεδόνες».

Οι περισσότεροι ωστόσο από αυτούς, που επέλεξαν να παραμείνουν στη χώρα μας και είχαν στο παρελθόν αγωνιστεί για τα δίκαια του Ελληνισμού, αυτοπροσδιορίζονταν απλά ως «εντόπιοι», όπως και οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας, και ήταν συνειδησιακά τουλάχιστον προσκολλημένοι στο ελληνικό/πατριαρχικό σώμα. Ωστόσο το επίσημο ελληνικό κράτος τους θεωρούσε όμως «σλαβοσυνείδητους», «ξενοσυνείδητους», «ρευστοσυνείδητους» κτλ. και ασκούσε μια θα έλεγε κανείς βίαιη πολιτική «ελληνοποίησης» και αφομοίωσής τους. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι παρόμοια βίαιη πολιτική ακολουθούσαν τότε και οι Βούλγαροι, για την αφομοίωση των εναπομεινάντων Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας, καθώς και οι Σέρβοι απέναντι στους Έλληνες και Βλάχους του Μοναστηρίου και της βόρειας Μακεδονίας.

Η βίαιη ωστόσο πολιτική «εξελληνισμού» των σλαβοφώνων δεν απέδωσε, λόγω της κοντόφθαλμης και ανώριμης ελλαδοκεντρικής αντίληψης, που αδυνατούσε να κατανοήσει την πραγματική έννοια της ελληνικότητας αυτών των πληθυσμών –ή τους λόγους που ορισμένοι από αυτούς επιθυμούσαν να εξελληνιστούν οικειοθελώς. Έτσι, σύμφωνα με ορισμένους Έλληνες ιστορικούς: τους δίγλωσσους Μακεδόνες της βόρειας Ελλάδας τους “εκσλάβισαν” εθνικά ο Πελοποννήσιος νομάρχης και ο Κρητικός χωροφύλακας, που ως κρατικοδίαιτοι επαγγελματίες πατριώτες και «καθαρόαιμοι» Έλληνες ανέλαβαν να τους «ελληνοποιήσουν»!

Eξαιτίας λοιπόν αυτής της ομογενοποιητικής και κατασταλτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους, ιδίως κατά την περίοδο της δικτατορίας του Ι. Μεταξά (1936-1940), ένα σημαντικό τμήμα του σλαβόφωνου πληθυσμού διαφοροποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής (1941-44) και στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1944-49), ξεφορτώθηκε την όποια ελληνική εθνική συνείδηση του είχε βίαια εμφυτευτεί και ασπάστηκε τη λεγόμενη «μακεδονική» προπαγάνδα, που είχε ντυθεί πλέον υπό το μανδύα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, εφόσον το VMRO είχε γίνει ήδη μέλος της Βαλκανικής Σοσιαλιστικής Διεθνούς, η οποία και ασπάστηκε τις απόψεις του περί ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας. 

Πέφτοντας στην παγίδα του VMRO ο ΕΛ.Α.Σ και μαζί του και οι δυσαρεστημένοι σλαβόφωνοι της Δυτικής Μακεδονίας (που σχημάτισαν την οργάνωση SNOF), αγωνίζονταν άθελά τους και για την απόσχιση της ελληνικής Μακεδονίας, που σύμφωνα με τα μεγαλόπνοα σχέδια του Τίτο, θα συναποτελούσε μαζί με το γιουγκοσλαβικό και βουλγαρικό τμήμα της Μακεδονίας μια ενιαία ομοσπονδιακή μονάδα, στα πλαίσια της Βαλκανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας, που μάταια οραματιζόταν ο εικονοκλάστης Γιουγκοσλάβος ηγέτης. Αυτό ήταν άλλωστε κι ένα από τα επιχειρήματα, κατά των ισχυρισμών περί ύπαρξης σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της ΔΑΣΕ στη Μόσχα (27.9.1991): «Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 τα υπολείμματα μιας σλαβικής μειονότητας εγκατέλειψαν την Ελλάδα, γιατί είχαν συνεργαστεί με τις φασιστικές αρχές κατοχής και επειδή αργότερα είχαν υποστηρίξει τα ηγεμονικά σχέδια του Τίτο εναντίον της ελληνικής Μακεδονίας. Είναι ευνόητο –και αυτή είναι η πρακτική που ακολουθείται σε όλες τις χώρες–- ότι σε ορισμένα άτομα, ξένους υπηκόους, να μη χορηγούνται θεωρήσεις εισόδου στην Ελλάδα, για λόγους ασφαλείας.»

Ένα σημαντικό τμήμα της σλαβόφωνης μειονότητας εγκατέλειψε λοιπόν τη χώρα μας και καταφεύγοντας στα γειτονικά Σκόπια μετατράπηκε σε φανατικούς «Μακεδόνες», όπου ήταν και οι γονείς του εθνικιστή πρωθυπουργού Γκρουέφσκι. Αυτοί που παρέμειναν, γνωστοί πλέον ως «δίγλωσσοι», αριθμούσαν μόλις 41.000 ψυχές, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 1951. Αρκετές χιλιάδες από αυτόν τον εναπομείναντα πληθυσμό μετανάστευσε στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, κυρίως λόγω του οικονομικού μαρασμού της ελληνικής υπαίθρου, στην Αυστραλία, στον Καναδά και στη Γερμανία. Έτσι σήμερα στο χώρο της ελληνικής Μακεδονίας οι σλαβόφωνοι, που δεν αυτοπροσδιορίζονται όλοι τους ως “εθνικά Μακεδόνες”, περιορίζονται στις 20.000-30.000 άτομα (σύμφωνα με διάφορες ημιεπίσημες εκτιμήσεις), αποτελούν δηλαδή μόλις το 1% του πληθυσμού αυτής της ελληνικής επαρχίας!

Αποτέλεσμα εικόνας για OKTA FYROM

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

Πέρα από τη μειονοτοφοβία που κατέχει πολλούς Έλληνες υπάρχει και η φωνή της λογικής που λέει ότι η Ελλάδα, παρά την επταετή οικονομική κρίση και την πτώση του ΑΕΠ της, είναι η πλουσιότερη και η πιο ανεπτυγμένη χώρα της περιοχής και είναι ευτύχημα για τη FYROM, που συνορεύει μαζί της. Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωζώνη και στο ΝΑΤΟ, δηλαδή στα στις «λέσχες» των ισχυρών της Δύσης, στους κόλπους των οποίων οραματίζεται να εισέλθει μια μέρα και η μικροσκοπική FYROM. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι οι καλύτερα εξοπλισμένες στη Βαλκανική, ενώ έχουν τη δυνατότητα να δρουν αποτελεσματικά κι εκτός της χώρας, κάτι που λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τους τα Σκόπια λόγω του ασίγαστου αλβανικού εθνικισμού. Η Ελλάδα τέλος είναι η μοναδική γειτονική χώρα, που έχει δηλώσει ανοιχτά ότι όχι μόνο δεν απειλεί αλλά αντίθετα εγγυάται τη σταθερότητα των συνόρων της FYROM, και αυτό γιατί είναι ευνόητο ότι τη συμφέρει η ύπαρξη αυτής της χώρας, έστω και μ’ ένα ανεπιθύμητο όνομα…

Αποτέλεσμα εικόνας για Greek companies in FYROM

Υπάρχουν λοιπόν σαφέστατες ενδείξεις ότι μακροπρόθεσμα τα Σκόπια, παρά τις όποιες κατά καιρούς αντιδράσεις ορισμένων ακραίων εθνικιστικών κύκλων, θα επιδιώξουν την ενδυνάμωση των σχέσεών τους με την Ελλάδα, θα εισέλθουν δηλαδή σε σταθερή φιλελληνική τροχιά. Αν δεν υπήρχε η πολυετής διακυβέρνηση τοιυ εθνικιστικού VMRO υπό τον Γκρουέφσκι το φιλελληνικό ρεύμα στη γειτονική μας χώρα, θα κέρδιζε σταθερά έδαφος. Από την άλλη οι ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα αυξάνουν μέρα με την μέρα, ελέγχοντας ήδη στρατηγικούς τομείς της οικονομίας της FYROM (διυλιστήρια ΟΚΤΑ, τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, σούπερ μάρκετ, τουρισμός κ.ά). Οι επιχειρήσεις βρίσκουν ένα πολύ φιλικό περιβάλλον και είναι από κάθε άποψη ευπρόσδεκτες. Η αξία των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δυο χωρών είχε ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο Ευρώ και η οικονομία της ΠΓΔΜ είναι ως ένα βαθμό ενταγμένηί στο πλέγμα των ελληνικών οικονομικών συμφερόντων στην περιοχή. Οι ελληνικές επιχειρήσεις σχεδιάζουν μάλιστα να χρησιμοποιήσουν τη χώρα ως εφαλτήριο για τη μαζική τους είσοδο στις αγορές των χωρών των δυτικών Βαλκανίων.

Σχετική εικόνα

Η FYROM έχει ν’ αποκομίσει τεράστια οφέλη από την πρόσδεσή τους στο «ελληνικό άρμα» της βαλκανικής πολιτικής. Συσφίγγοντας πολυποίκιλα τις σχέσεις της με την Ελλάδα η FYROM μπορεί να βγει γρηγορότερα από το «βαλκανικό τέλμα» της και να εισέλθει σε μόνιμη τροχιά ανάπτυξης, εκδημοκρατισμού και εξευρωπαϊσμού. Από την Ελλάδα μπορεί να διδαχτεί τα πάντα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλίσει μια προοπτική μακροπρόθεσμης επιβίωσης.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, εφόσον το ζήτημα της μακροπρόθεσμης επιβίωσης της χώρας είναι που απασχολεί σοβαρά τον κάθε σκεπτόμενο κάτοικο της FYROM και όχι τόσο το θέμα του ονόματος. Επιβίωση όχι μόνον οικονομική, αλλά και εθνική, εξαιτίας της αλματώδους δημογραφικής αύξησης του αλβανικού στοιχείου.

ΑΛΒΑΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΓΔΜ

Το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η FYROM είναι πολύ σοβαρό. Οι ειδικοί της χώρας έχουν ήδη προειδοποιήσει την κυβέρνησή τους ότι η απόφαση για αλλαγή του νόμου περί χορήγησης ιθαγένειας, θα διαταράξει τη σημερινή ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ των εθνοτήτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οικονομικού Ινστιτούτου της FYROM, που παρακολουθεί τις εξελίξεις στο δημογραφικό τομέα, οι αλλαγές του νόμου περί ιθαγένειας θα δώσει το δικαίωμα σε 100.000 περίπου Αλβανούς (κυρίως από το Κόσοβο) να προστεθούν στον πληθυσμό της χώρας και ν’ αλλάξουν το δημογραφικό της χάρτη με απρόβλεπτες συνέπειες.. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση των γεννήσεων που σημειώνεται στον αλβανόφωνο πληθυσμό της χώρας θα οδηγήσει το 2035 σε μία αριθμητική υπεροχή των Αλβανών έναντι των Σλαβο9μακεδόνων, με καταστροφικές συνέπειες. Τα στατιστικά στοιχεία του Ινστιτούτου δείχνουν ότι στο διάστημα 1953-1961 ο σλαβικός πληθυσμός της χώρας αυξανόταν κατά 17.500 άτομα ετησίως, ενώ στο διάστημα 1981-1994 ανήλθε μόνο σε 9.700 άτομα ετησίως. Αντίθετα, ο αλβανόφωνος πληθυσμός κατά την περίοδο 1953-1961 αυξανόταν κατά 2.600 άτομα ετησίως, ενώ η αύξηση αυτή, στο διάστημα 1981-1994 ανήλθε σε 8.200 άτομα ετησίως, μια διαφορά μόλις 1.500 ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια το δημογραφικό πρόβλημα επιτείνεται, καθώς όλο και περισσότεροι Σλαβομακεδόνες εγκαταλείπουν τη χώρα και εγκαθίστανται μόνιμα στο εξωτερικό, ενώ από το 1999 ο αλβανικός πληθυσμός ενισχύθηκε από τους 20.000 περίπου Αλβανούς πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο, που σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία εξακολουθούν να παραμένουν στο σκοπιανό έδαφος, αρνούμενοι να επιστρέψουν στις εστίες τους. Όλα αυτά ανησυχούν του Σλαβομακεδόνες που φοβούνται για την ύπαρξη της χώρας τους όταν, μετά το 2035, ο αλβανόφωνος πληθυσμός θα καταστεί δυσαρεστημένη ομοιογενής πλειοψηφία στη χώρα, έχοντας απέναντί της μια θλιβερή ανομοιογενή «μακεδονική» μειονότητα. Θ’ αντέξει άραγε αυτή η νεότευκτη χώρα την ασφυκτική εσωτερική πολιορκία των Αλβανών ή μήπως θα διασπαστεί;

Ο ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΓΔΜ

Για να εξασφαλίσει λοιπόν την επιβίωση της ως κρατική υπόσταση η FYROM συσφίγγει περισσότερο τις σχέσεις της με την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπεται σε ένα είδος αμερικανικού προτεκτοράτου. Οι ΗΠΑ έσπευσαν, όχι ανιδιοτελώς, να προσφέρουν απλόχερα την «προστασία» τους σ’ αυτήν την ευάλωτη δημοκρατία. Με πρόφαση το ενδεχόμενο επέκτασης των συγκρούσεων της Βοσνίας και του Κοσσυφοπέδιου προς νότο, οι ΗΠΑ έβαλαν «πόδι» στη FYROM, την οποία θεωρούν εξαιρετικά ευάλωτη ακόμη και στην παραμικρή αποσταθεροποιητική κίνηση. Οι ανησυχίες των ΗΠΑ πηγάζουν κι από το γεγονός ότι στο έδαφος της FYROM τέμνονται επικίνδυνα τα δυο αντίπαλα θρησκευτικά «τόξα» της Βαλκανικής, πράγμα που θα προσέδιδε σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση και θρησκευτικό χαρακτήρα και ίσως να παρέσυρε και τους δυο άσπονδους συμμάχους του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και την Τουρκία, σε μια καταστρεπτική, για τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο, περιπέτεια. Από την άλλη οι ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν την ατμόσφαιρα ανασφάλειας, που επικράτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια στην πρώην Γιουγκοσλαβία, για να επεκτείνουν τη ζώνη επιρροής τους προς βορρά, πέρα από τα παραδοσιακά τους ερείσματα (Ελλάδα και Τουρκία). Έτσι, η αμερικανική επιρροή επεκτάθηκε δυναμικά από το 1992 στην Αλβανία, στη FYROM, στη Βουλγαρία, στη Βοσνία, στο Κόσοβο και τελευταίως στο Μαυροβούνιο και τελικά και στη Σερβία. Και σε αυτήν τη νέα αμερικανική ζώνη επιρροής η FYROM, στην οποία σταθμεύει από το 1994 στρατιωτικό τμήμα των ΗΠΑ, αποτελεί κομβικό σημείο ελέγχου όχι μόνον των Βαλκανίων, αλλά και της ζώνης των ελληνοτουρκικών διαφορών. Βρισκόμενες στην καρδιά της Βαλκανικής, οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στο έδαφος των Σκοπίων, θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν από την υπερατλαντική υπερδύναμη για τον έλεγχο συγκρούσεων χαμηλής έντασης στην ευρύτερη περιοχή…

Αποτέλεσμα εικόνας για τουρκικο ισλαμικό τοξο στα Βαλκανια

Μια από τις χώρες που εκμεταλλεύτηκαν επιδέξια την αρχική ένταση μεταξύ Ελλάδας και FYROM ήταν και η Τουρκία, κύριος στόχος της οποίας είναι η απομόνωση της χώρας μας στα Βαλκάνια και η μείωση της πολιτικής και οικονομικής της επιρροής στην περιοχή. Η Τουρκία προσπάθησε έτσι να προσεγγίσει και να δελεάσει ποικιλοτρόπως τη FYROM, αυξάνοντας την επιρροή της σε αυτήν τη μικρή αλλά στρατηγικής σημασίας χώρα. Μέσω της FYROM η Τουρκία αποκτούσε επαφή με τη μουσουλμανική κατά πλειοψηφία Αλβανία και με το Κόσοβο, πράγμα που της έδινε ελπίδες για σύσταση του περιβόητου «ισλαμικού τόξου» στα Βαλκάνια. Η Άγκυρα είχε τότε δυο βασικούς στόχους: Πρώτον, να κόψει το «τόξο» που ένωνε την Ελλάδα με τη Σερβία και δεύτερον, να αυξήσει μέσω των οικονομικών συναλλαγών την παρουσία της στα κεντρικά Βαλκάνια. Για να πετύχει τους στόχους της η Τουρκία προσπάθησε να παρακάμψει και ν’ απομονώσει την Ελλάδα, στον τομέα κυρίως των μεταφορών και ν’ αναβαθμίσει το ρόλο της FYROM, ως κομβικής χώρας στα Βαλκάνια. Γι’ αυτόν το λόγο υποστήριξε τη σιδηροδρομική σύνδεση Κουμάνοβο-Σόφιας και μέσω Βουλγαρίας με την Κωνσταντινούπολη. Τα Σκόπια θεωρούν αυτόν τον οριζόντιο σιδηροδρομικό άξονα Ανατολής-Δύσης στρατηγικής σημασίας, εφόσον, διασταυρούμενος με τον κάθετο άξονα Βορρά-Νότου (Βουδαπέστη-Θεσσαλονίκη), θα καταστήσει αυτή τη μικρή κεντροβαλκανική χώρα σιδηροδρομικό κόμβο ολόκληρης της χερσονήσου.

Ολόκληρη η συγκοινωνιακή «πολιτική» της Τουρκίας στα Βαλκάνια στηρίζεται στην αναβάθμιση του λιμανιού του Δυρραχίου στην Αλβανία, με ταυτόχρονη την υποβάθμιση του παραδοσιακά κυρίαρχου λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Ως γνωστόν η Θεσσαλονίκη είναι ιστορικά και γεωγραφικά προσανατολισμένη προς τις κοιλάδες του Αξιού-Μοράβα, έχει δηλαδή μια ξεκάθαρη κατεύθυνση προς βορρά, προς τη FYROM και τη Σερβία. Σ’ αυτόν τον «ορθόδοξο άξονα» Βορρά-Νότου η Τουρκία προσπαθεί ν’ αντιπροτείνει το λεγόμενο «Ασιατικό άξονα», που, μέσω Βουλγαρίας και FYROM, θα ενώσει την Άγκυρα με το Δυρράχιο. Μ’ αυτόν τον τρόπο τα Σκόπια θα έπαιζαν το ρόλο της «γέφυρας» Ανατολής-Δύσης, ενώ θα αναβαθμίζονταν γεωπολιτικά η Αλβανία και η Τουρκία και θα κόβονταν ο άξονας που ενώνει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης μ’ εκείνο του Αμβούργου!

Αποτέλεσμα εικόνας για παραεγνατια οδος

Τυχόν υλοποίηση του «Ασιατικού άξονα» θα απέβαινε μακροπρόθεσμα μοιραία για τους ορθόδοξους λαούς της περιοχής, ενώ θα στραγγάλιζε κάθε προσπάθεια της Ελλάδας να διαδραματίσει έναν ευρύτερο ρόλο στην περιοχή. Ωστόσο όμως δε συνέβη κάτι τέτοιο, εφόσον από τη μια τα μεγαλεπήβολα σχέδια της Τουρκίας τελματώθηκαν κι από την άλλη άλλαξε καθοριστικά η ελληνική εξωτερική πολιτική προς τη FYROM και την Αλβανία. Από το 1995 η Ελλάδα βελτίωσε θεαματικά τις σχέσεις της με αυτές τις δυο μικρές γειτονικές της χώρες, που εισήλθαν στη δική της σφαίρα επιρροής κι απομακρύνθηκαν έτσι από την Τουρκία. Τουλάχιστον μέχρι που ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Το σχέδιο για την «Παραεγνατία», ένα παλαιό ιταλογερμανικής έμπνευσης όνειρο, ναυάγησε προς το παρόν, όπως άλλωστε και κάθε προσπάθεια σύζευξης της Μαύρης Θάλασσας με την Αδριατική.

Αποτέλεσμα εικόνας για παραεγνατια οδος

Η ελληνική έκδοση της Εγνατίας Οδού, με τις συμπληρωματικές της προεκτάσεις προς την Αλβανία, τη FYROM και τη Βουλγαρία, που υλοποιήθηκε το 2012 και προχωράει σταθερά σταθερά, παρουσιάζεται ως η μόνη αξιόπιστη και υψηλών προδιαγραφών οδική σύνδεση των δυο άκρων της Βαλκανικής. Τα τουρκικά σχέδια στα Βαλκάνια φαίνεται ότι έχουν κολλήσει, ενώ τα ελληνικά προχωρούν με αργό αλλά σταθερό ρυθμό. Η επιτυχία της βαλκανικής πολιτικής της Ελλάδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, τόσο από τη σταθερότητα της FYROM, όσο κι από το βαθμό πρόσδεσής της στο «άρμα» της ελληνικής επιρροής. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι «όποιος κατέχει τη Μακεδονία κρατάει και τα γεωπολιτικά κλειδιά της χερσονήσου μας». Έτσι δεν πρέπει ν’ αποτελέσει έκπληξη η μακροπρόθεσμη στρατηγική σύζευξη της Ελλάδας, που επιδιώκει να διαδραματίσει ρόλο δραστήριου γεωπολιτικού παίκτη στα Βαλκάνια, με τον αδύνατο «κρίκο» της χερσονήσου μας. Μια τέτοια σύζευξη θα σταθεροποιήσει το ευάλωτο αυτό κρατίδιο, ενώ από την άλλη θα επεκτείνει την ελληνική επιρροή σε όλη τη βαλκανική ενδοχώρα. Το έδαφος της FYROM αποτελεί ιδανικό εφαλτήριο γεωπολιτικής και γεωοικονομικής επέκτασης προς την κατεύθυνση βορρά-νότου, κάτι που σε μια παραδοσιακά ναυτική δύναμη, όπως είναι η Ελλάδα, θα προσδώσει μια μοναδική δυναμική διείσδυσης προς την ηπειρωτική της ενδοχώρα.

Κοντολογίς η Ελλάδα θα πρέπει να συμβάλλει αρχικά στη σταθεροποίηση του αδύνατου «κρίκου» της Βαλκανικής που λέγεται FYROM και να εγγυηθεί την ασφάλειά του. Στη συνέχεια θα πρέπει να προχωρήσει σε όλες τις απαιτούμενες κινήσεις (επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας, μεγάλες επενδύσεις, ενεργειακή εξάρτηση κ.α.), ώστε να προσδέσει αυτήν τη μικρή κομβική χώρα στο άρμα των ελληνικών γεωπολιτικών συμφερόντων. Γι’ αυτό και οι κινήσεις της Αθήνας θα πρέπει να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση με γνώμονα πάντα την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή και το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, που προτάσει πάντα η Ελλάδα ειδικά στις διαφορές της με τη γειτονική και αναθεωρητική Τουρκία, που είναι και η πραγματική απειλή.

O Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του Ζενίθ (www.zenithmag.wordpress.com). Το βιβλίο του “Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους” αναλύει πολυεπίπεδα τη γεωπολιτική κατάσταση στα Βαλκάνια, στην Εγγύς Ανατολή και στο διαχρονικό ρόλο της Ελλάδας και του Ελληνισμού στην ευρύτερη περιοχή μας.

geopolitiki-stamkos1

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ

Ελληνική Γεωφιλοσοφία και οι Προκλήσεις της Παγκομιοποίησης

geopolitiki-book



ΠΩΣ MΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗ«
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ»;

 

To βιβλίο στοιχίζει 18 ευρώ και σας αποστέλλεται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com

geopolitiki-stamkos1

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

SPICE: Το Ψυχότροπο των «Ζόμπι»

SPICE

Το «Μπαχάρι» του Θανάτου

Ένα νέο θανατηφόρο Ψυχότροπο,  το Spice, ή «ναρκωτικό των Ζόμπι»,   πωλούνταν νόμιμα ως το 2016…

Η ομοιότητά του με την Κάνναβη, με την οποία δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ  βοήθησε αρχικά στο εμπορικό του πλασάρισμα… Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

‘Eνα από τα πλέον θανατηφόρα συνθετικά ναρκωτικά που κυκλοφορούν αυτήν την στιγμή στον πλανήτη, μόλις πριν λίγα χρόνια πωλούνταν νόμιμα από τα περίπτερα σε Ευρώπη και ΗΠΑ ως «καπνικό προϊόν», υπό την αθώα ονομασία «Μπαχάρι» (Spice).

Γνωστό και ως ναρκωτικό «ζόμπι», λόγω του τρόπου που αποτυπώνονται οι καταστροφικές του συνέπειες στις κινήσεις του ανθρώπου που βρίσκεται υπό την επίδρασή του, το Spice είναι πλέον παράνομο παντού, αν και η αυξανόμενη δημοφιλία του, σε συνδυασμό με την υψηλότατη επικινδυνότητά του, το έχουν φέρει στα πρωτοσέλιδα των διεθνών ΜΜΕ.

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Το Φθινόπωρο του 2014, οι μονάδες εντατικής θεραπείας της Ρωσίας γεμίζουν με ετοιμοθάνατους ανήλικους και νέους. Διαπιστώνεται ότι όλοι τους έχουν λάβει ένα συγκεκριμένο συνθετικό σκεύασμα, το οποίο μέχρι πριν από λίγο καιρό από τότε πωλούνταν νόμιμα, με την ίδια ονομασία. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρώτου καναλιού της κρατικής τηλεόρασης της Ρωσίας, το «Spice», το οποίο είχε και την μορφή μπαχαρικού, πωλούνταν σε μικρά φακελάκια. Ωστόσο, ήταν κατασκευασμένο από επικίνδυνα τοξικά υλικά. Η χρήση του ήταν πολύ απλή,, αφού αρκούσε λίγο από το ναρκωτικό να τυλιχτεί σε ένα τσιγαρόχαρτο και να καταναλωθεί σαν τσιγάρο. Μάλιστα, στην αρχική του μορφή, τα αποτελέσματα στον χρήστη έμοιαζαν με εκείνα που έχει ένα οποιοδήποτε άλλο ναρκωτικό.

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Αυτό αρκούσε για τις αρχές για να το απαγορεύσουν και τα υλικά από τα οποία κατασκευαζόταν να ενταχθούν στον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών.

Αλλά η Ναρκω-βιομηχανία δεν παρέδωσε τα όπλα. Δημιούργησε ένα νέο χημικό σκεύασμα, με τα ξεχωριστά υλικά του να μην είναι παράνομα. Αλλά το αποτέλεσμα ήταν μακράν καταστροφικότερο. Μόνο τον Σεπτέμβριο του 2014, πάνω από 800 άνθρωποι νοσηλεύθηκαν στα νοσοκομεία. Οι 25 από αυτούς δεν τα κατάφεραν.

Παρόλ’ αυτά, το ναρκωτικό εξαπλώθηκε ραγδαία. Ακόμη και πάνω στην άσφαλτο των μεγαλουπόλεων υπάρχει γραμμένη η λέξη Spice και δίπλα το τηλέφωνο του προμηθευτή.

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Το «Spice» ουσιαστικά είναι μια ονομασία «ομπρέλα» για τα ναρκωτικά μείγματα βοτάνων και άλλου φυτικού υλικού και τεχνητών ουσιών με τις οποίες ψεκάζονται. Σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο, οι έμποροι ναρκωτικών το πουλάνε ως εναλλακτική «λύση» στην κάνναβη, αν και η χημική σύσταση των δύο ναρκωτικών είναι εντελώς διαφορετική. Διότι η κάνναβη προέρχεται από ένα φυτό, αλλά το Spice είναι ένα «συνθετικό κανναβινοειδές», μια «οικογένεια» που αποτελείται από περίπου 700 χημικά προϊόντα. Αν και πωλείται σε πακέτα για να μοιάζουν με κάνναβη, τα αποτελέσματα προέρχονται από τις χημικές ουσίες. Και δεν έχει καμία σχέση με την Κάνναβη, που είναι μια φυσική ουσία με σχεδόν καθόλου παρενέργειες και εξάρτηση. Ίσως όμως η μορφική του ομοιότητα με την κάνναβη, το «εμπορικό πλασάρισμα» ως ένα είδους «αθώου υποκατάστατου» της κάνναβης και, τελικά, η άγνοια, να βοηθά στην εκρηκτική διασπορά του Spice.

Επειδή, λοιπόν, υπάρχουν πάνω από 700 χημικά είδη, οποιοδήποτε από αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φτιαχτεί το Spice και οι επιδράσεις του ναρκωτικού ποικίλουν ανάλογα με τις χημικές ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν στην παραγωγή του. Σίγουρα όμως, κάθε εκδοχή του, έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

Είναι εξαιρετικά εθιστικό. Η συνθετική κάνναβη «μιμείται» τις επιδράσεις της φυσικής  οι οποίες περιλαμβάνουν:

Αίσθημα ευφορίας

–  Αλλαγή της αντίληψης

– Αίσθηση χαλάρωσης.

Ωστόσο, έχει επίσης σοβαρές παρενέργειες. Η κύρια παρενέργεια εντοπίζεται στο αναπνευστικό σύστημα, το οποίο προκαλεί κατάρρευση στον οργανισμό λόγω των χαμηλών επιπέδων οξυγόνου. Αυτός είναι ο λόγος που οι χρήστες του Spice μοιάζουν με «ζόμπι». Ταυτόχρονα δυσκολεύονται στην αναπνοή και αυξάνονται οι καρδιακοί παλμοί.

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Σε αντίθεση με την Ρωσία, όπου οι νοσηλευόμενοι ήταν επί το πλείστον «τυπικοί» χρήστες στα κοινωνικά τους χαρακτηριστικά (δηλαδή από όλες τις κοινωνικές ομάδες), στην Βρετανία, σε γενικές γραμμές, το Spice φαίνεται να αποτελεί πρόβλημα μεταξύ των αστέγων και των κοινοτήτων των φυλακών.

Ο Δρ Rob Ralphs, λέκτορας και ερευνητής στο Manchester Metropolitan University, δήλωσε ότι, σύμφωνα με σχετικές μελέτες, το 90% των αστέγων στο κέντρο του Μάντσεστερ χρησιμοποιούσαν το ναρκωτικό. Πρόσθεσε, ότι η δημοφιλία του ναρκωτικού στις φυλακές οφείλεται στο ότι, λόγω της πολύπλοκης σύνθεσής του, καταφέρνει να περνάει απαρατήρητο από τους τρέχοντες ελέγχους. 

Αποτέλεσμα εικόνας για spice drug

Σύμφωνα με τον Guardian, η κατάσταση είναι κρίσιμη. Μόνο το περασμένο Σαββατοκύριακο, η αστυνομία του Μάντσεστερ ήρθε σε επαφή με τουλάχιστον 60 περιστατικά που συνδέονται με χρήση και εμπορία του Spice.

Το ρεπορτάζ επιβεβαιώνει, ότι οι έμποροι ναρκωτικών στοχεύουν κυρίως στους άστεγους και στην «διανομή» στις φυλακές. Η απαγόρευση της προμήθειας και παραγωγής, αλλά όχι της κατοχής, του Spice και άλλων νέων ψυχοδραστικών ουσιών τέθηκε σε ισχύ στην Βρετανία μόλις το 2016. Μέχρι τότε, το φάρμακο πωλούνταν νόμιμα στα καταστήματα…

Πηγή: http://www.tvxs.gr