Category Archives: EΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ – FREE ENERGY

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: Η Παράκαμψη της Περιοριστικής Διάταξης Carnot του 2ου Νόμου της Θερμοδυναμικής

 

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικ

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Του Πέτρου Ζωγράφου

 
Ο Πέτρος Ζωγράφος, ηλεκτρομηχανικός και εφευρέτης
Η ανάγκη αλλαγής πλεύσης της ανθρωπότητας είναι προφανής, ιδιαίτερα ως προς τον τρόπο παραγωγής της χρήσιμης για την διαβίωσηκαι την ανέλιξή μας ενέργειας, αφού τα ορυκτά καύσιμα έχουν οδηγήσει την εξελικτική μας πορεία σε λανθασμένο δρόμο. Η θεωρητική θεμελίωση του προτεινόμενου από την ομάδα μας «αντιδραστήρα ψυχρής καύσης», που παρουσιάσθηκε ήδη ως πρακτική εφαρμογή και τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα του κατεστημένου της παραγωγής ενέργειας, είναι το ίδιο απαραίτητη, έτσι ώστε να διευκρινισθούν οι θεωρητικές λεπτομέρειες και να αρθούν ή έστω να «παρακαμφθούν» οι έωλες αντιρρήσεις των οπαδών της καθεστηκυίας τάξης. Παρουσιάζουμε λοιπόν σήμερα την θεωρητική προσέγγιση της καινοτομίας και πιστεύουμε ότι με τον τρόπο αυτό λύνονται καθαρά οι απορίες για τους περιορισμούς που επιβάλλονται από το θεώρημα Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους που στήριξαν με αυταπάρνηση όλο αυτό τον καιρό τις προσπάθειες της ερευνητικής ομάδας μας. Σε αυτούς αφιερώνουμε και την θεωρητική ανάλυση που αναρτούμε σήμερα εδώ. Εκ μέρους της ερευνητικής ομάδας Πέτρος Ζωγράφος

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Ο λόγος που με ώθησε να πραγματοποιήσω αυτή την ανάλυση είναι η βαθμιαία αλλά σταθερή ανοδική πορεία του ανορθόδοξου τρόπου, που έχει επιλεχθεί και καθιερωθεί για τη μετατροπή της χημικής ενέργειας των καυσίμων σε ηλεκτρική ενέργεια. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα, ότι ο πλανήτης μας ρυπαίνεται με γεωμετρική πρόοδο και αυτή η ρύπανση οφείλεται κυρίως σε ανθρωπογενή αίτια. Η συνεχώς αυξανόμενη κακή χρήση των υδρογονανθράκων (φυσικού αερίου, πετρελαίου και υποκατάστατων, όπως βενζίνης κλπ.) ως καύσιμης ύλης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και είναι συντελεί στην διαρκή υποβάθμιση του γήινου περιβάλλοντος. Η χρήση της καύσης του άνθρακα και ειδικά των υδρογονανθράκων με την εδώ και περίπου 150 χρόνια εφαρμοζόμενη μέθοδο μετατροπής τους (χημική – θερμική) σε ηλεκτρική, κινητική κλπ. ενέργεια, μας προσφέρει έναν πολύ μικρό βαθμό απόδοσης. Τούτο οφείλεται στο γεγονός, ότι κάθε θερμική μηχανή έχει απώλειες ενέργειας, που αποβάλλονται υπό μορφή θερμότητας, με συνέπεια η ωφέλιμη ενέργεια της θερμικής μηχανής να είναι κατά πολύ μικρότερη από την αρχική ενέργεια που της δόθηκε. Εν κατακλείδι, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής υποδηλώνει, ότι σε κάθε θερμικό σύστημα υπάρχει πολύ μεγάλη απώλεια ενέργειας.Nicolas Leonard Sadi Carnot διατύπωσε το 1824 τις πρώτες θεωρίες για την μέγιστη απόδοση των θερμικών μηχανών, που έθεσαν τις βάσεις και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν από τον Rudolf Clausius αλλά και από τον Λόρδο Kelvin για την ποσοτικοποίηση και οριστικοποίηση του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής και τον καθορισμό της έννοιας της εντροπίας. Για τον λόγο αυτό ο Sadi Carnot αναφέρεται συχνά ως «πατέρας της θερμοδυναμικής». Το θεώρημα Carnot που προτάθηκε το 1824 και ονομάζεται κανόνας του Carnot και καθορίζει τα όρια της μέγιστης απόδοσης των θερμικών μηχανών, αφού σύμφωνα με αυτό η απόδοση μιας θερμικής, μηχανής εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαφορά των θερμών και ψυχρών περιοχών. (βλ.σχήμα 3 NASA).
Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής 2
Αναλυτικότερα, για μια τέτοια μετατροπή χημική – θερμική, πρώτα έχουμε την καύση και μετατροπή σε θερμότητα, εν συνεχεία μετατροπή σε μηχανική ενέργεια και σε τρίτο στάδιο μετατροπή σε ηλεκτρική η κινητική ενέργεια. Στις μηχανές εσωτερικής καύσης, δηλαδή στις μηχανές των αυτοκινήτων, πλοίων και αεροσκαφών που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα, κατά την πρώτη μετατροπή (ανάφλεξη και καύση) της καύσιμης ύλης (π.χ. βενζίνη) λαμβάνουμε την θερμότητα (θερμική ενέργεια) και από αυτήν εκμεταλλευόμαστε μόνον τα παράπλευρα αποτελέσματα της ολικής καύσης, δηλαδή τα παραγόμενα αέρια, τα οποία στην συνέχεια οδηγούμενα στους αντίστοιχους κυλίνδρους των μηχανών εσωτερικής καύσης πιέζουν τα έμβολα και έχουμε την μετατροπή σε μηχανική ενέργεια, από την οποία μηχανική ενέργεια κατόπιν περαιτέρω μετατροπής λαμβάνουμε την επιθυμητή ηλεκτρική ή κινητική ενέργεια. Από τις παραπάνω συνεχείς μετατροπές προκύπτει ευχερώς η περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής (βλ. σχήμα 3 NASA). Αξίζει να αναφερθεί, ότι εκείνη την χρονική περίοδο (1824), που διατύπωνε το συγκεκριμένο θεώρημα, ο Leonard Sadi Carnot είχε υπ’ όψιν του μόνον τις μηχανές εσωτερικής καύσης και τις ατμομηχανές. Αυτού του είδους οι θερμικές μηχανές μετατρέπουν την χημική ενέργεια σε θερμική ενέργεια πριν την μετατροπή σε κινητική ή ηλεκτρική ενέργεια, έτσι ώστε λόγω της «έμμεσης» ενδιάμεσης παραγωγής μηχανικής και θερμικής ενέργειας να έχει εφαρμογή η περιοριστική αρχή του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής, που καθορίζει μερική, ουσιαστικά πολύ μικρή μετατροπή της αρχικής ενέργειας σε ηλεκτρική ή κινητική. Η φύση όμως έχει επιλέξει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο να παράγει ενέργεια, όπως π.χ. στους βιολογικούς οργανισμούς, όπου παρατηρείται η μέγιστη απόδοση κατά την μετατροπή ενέργειας χωρίς να προκαλείται και μόλυνση του περιβάλλοντος. Αυτή η μετατροπή ενέργειας στους βιολογικούς οργανισμούς επιτυγχάνεται με την διαδικασία της «οξειδοαναγωγής», ως εξής : Από χημική άποψη η «οξείδωση» αναφέρεται στην απώλεια ηλεκτρονίων. Η οξείδωση του άνθρακα σημαίνει, ότι τα άτομα του άνθρακα στο καύσιμο χάνουν ηλεκτρόνια καθώς μετατρέπονται σε διοξείδιο του άνθρακα, τα δε ηλεκτρόνια που χάνονται ανήκουν σε άτομα υδρογόνου, τα οποία αποτελούνται από ένα πρωτόνιο και ένα ηλεκτρόνιο. Αυτή η αντίδραση οξείδωσης συνδέεται χημικά με μια αντίδραση αναγωγής, που η επιστήμη της χημείας ορίζει ως αντιδράσεις «οξειδοαναγωγής». Όταν ένα άτομο χάνει ηλεκτρόνια («οξείδωση»), ένα άλλο άτομο κερδίζει («αναγωγή»), αφού κατά την καύση του “καυσίμου” τα ηλεκτρόνια (στα άτομα υδρογόνου) μεταφέρονται από τον άνθρακα στο οξυγόνο. Όπως τα άτομα αναδιατάσσονται, τα μεταφερόμενα ηλεκτρόνια απελευθερώνουν ενέργεια, η οποία “συλλαμβάνεται” από τα κύτταρα του οργανισμού στο ATP (ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΟ). Η ως άνω διαδικασία μετατροπής ενέργειας, που έχει επιλεγεί από την φύση, ουδεμία σχέση έχει με τις συνήθεις διαδικασίες παραγωγής ενέργειας από τα ορυκτά καύσιμα, αφού τα περισσότερα τέτοια μηχανήματα που κατασκευάζονται από ανθρώπους χρησιμοποιούν πολύ λιγότερο την χημική ενέργεια από το καύσιμο τους (μεταξύ 8% – 22%), όπως π.χ. τα αυτοκίνητα που αξιοποιούν-εκμεταλλεύονται κατά μέσον όρο μόνον το 22%, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής, ήτοι : n = T1 – T2 / T1 = Q1 – Q2 / Q1 Επομένως, πρέπει να επαναδιατάξουμε τις προσπάθειές μας προς μια τεχνολογία «ψυχρής» μετατροπής των καυσίμων, αντί της «χημικής – θερμικής» που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. Κατωτέρω παραθέτω την εξήγηση, για ποιους λόγους πρέπει να γίνει αυτή η μετάβαση από την θερμική προς την ψυχρή μετατροπή. Πρώτα από όλα, οφείλουμε να κατανοήσουμε, ότι η βάση της λειτουργίας των ψυχρών μετατροπών είναι η φυσικοχημική μεταβολή που λαμβάνει χώραν εντός αυτών ή στο εσωτερικό τους. Από ενεργειακής απόψεως, το μέγιστο δυνατό μηχανικό έργο μπορεί πραγματικά να παρέχεται από την αντιστρεπτή θερμοδυναμική μεταφορά χημικού συστήματος από μια κατάσταση σε μία άλλη με την εκμετάλλευση της ελεύθερης ενέργειας ΔG του χημικού συστήματος. Για να πετύχουμε λοιπόν τον μέγιστο βαθμό αποδόσεως, είναι απαραίτητο να εργάζεται μια διάταξη σε απολύτως αντιστρεπτές συνθήκες. Όσο το ρεύμα ανταλλαγής είναι μεγαλύτερο και όσο η αντίσταση του ύδατος με την παρουσία κράματος υλικών είναι μικρότερη, τόσο πιο καλά μπορεί να πραγματοποιηθεί η λειτουργία της διάταξης σε απολύτως αντιστρεπτές συνθήκες. Ως παράδειγμα, μπορούμε να θεωρήσουμε μια αντίδραση, όπου το νερό μετατρέπεται με βρασμό αναστρέψιμα σε ατμό. Για να είναι αναστρέψιμη η αντίδραση, ας υποθέσουμε ότι το μείγμα νερού και ατμού περιέχεται σε έναν κύλινδρο με κινητό έμβολο και διατηρείται σε σημείο βρασμού με πίεση μιας ατμόσφαιρας από μια δεξαμενή θερμότητας. Η αλλαγή ενθαλπίας είναι : ΔΗ = 40,65 kilojoules ανά mole, η οποία είναι η λανθάνουσα θερμότητα εξάτμισης. Η αλλαγή εντροπίας είναι : Δ S = 40,65 373  = 0,109 kilojoules ανά γραμμομόριο . Κ που αντιπροσωπεύει τον μεγαλύτερο βαθμό διαταραχής, όταν το νερό εξατμίζεται και μετατρέπεται σε ατμό. Η ελεύθερη ενέργεια γνωστή και ως λειτουργία Gibbs ορίζεται ως G=H-Tδ όπου το S αναφέρεται στην εντροπία του συστήματος. Έτσι για κάθε αλλαγή στην κατάσταση, μπορούμε να γράψουμε την εξαιρετικά σημαντική σχέση ΔG=ΔΗ-ΤΔS Η ελεύθερη αλλαγή ενέργειας Gibbs είναι : ΔG = ΔΗ – ΤΔ S . Στην περίπτωση αυτή η ελεύθερη αλλαγή ενέργειας Gibbs ισούται με το μηδέν, επειδή ο ατμός και το νερό ευρίσκονται σε ισορροπία και δεν μπορεί να εξαχθεί χρήσιμο έργο από τον συγκεκριμένο μηχανισμό (εκτός από το έργο μέσω της ατμόσφαιρας). Με άλλα λόγια, ελεύθερη ενέργεια Gibbs ανά μόριο νερού (ονομαζόμενη επίσης «χημικό δυναμικό») είναι η ίδια, τόσο για το νερό σε υγρή μορφή όσο και για τον ατμό, αφού με τον τρόπο αυτό τα μόρια του νερού μπορούν να περνούν ελεύθερα από την μια φάση στην άλλη, χωρίς να αλλάζουν την συνολική ελεύθερη ενέργεια του συστήματος. Με αντίστοιχο θερμοδυναμικά αντιστρεπτό τρόπο και χρησιμοποιώντας την ψυχρή καύση επιτυγχάνεται η ελάττωση της αποδιδόμενης στο περιβάλλον ελεύθερης ενέργειας (ΔG) κατά την ένωση του άνθρακα με το οξυγόνο και κατά συνέπεια η εκμετάλλευση μεγάλου ποσού μηχανικής ενέργειας.

Λίγα λόγια για τον παρεξηγημένο όρο εντροπία

Όταν έχουμε ένα ποτήρι ζεστό γάλα το οποίο κρυώνει, τότε η εντροπία του μειώνεται, Δεν αυξάνει. Όμως η εντροπία του περιβάλλοντος αυξάνει ακόμα περισσότερο αφού το ζεστό γάλα είναι θερμότερο από το περιβάλλον. Ερώτημα: Μπορούμε να καταρρίψουμε την αλλαγή της εντροπίας που προκύπτει από αλλαγές στις συγκεκριμένες ιδιότητες του συστήματος μας? Υπάρχουν αλλαγές σε πέντε πράγματα που θα οδηγήσουν σε μια αλλαγή στην εντροπία του συστήματος.
  1. Οι αλλαγές στη θερμοκρασία θα προκαλέσουν αλλαγές στην εντροπία Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία τόσο μεγαλύτερη είναι η θερμική ενέργεια που έχει το σύστημα. Όσο πιο μεγάλη θερμική ενέργεια έχει το σύστημα, τόσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για την διανομή της ενέργειας. Όσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για να μοιραστεί αυτή η ενέργεια, τόσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία. Η αύξηση της θερμοκρασίας θα αυξήσει την εντροπία.
  2. Οι αλλαγές στον όγκο θα οδηγήσουν σε αλλαγές στην εντροπία. Όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος, τόσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για τη διανομή των μορίων σε αυτόν τον όγκο, όσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για τη διανομή των μορίων (ενέργεια), τόσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία. Η αύξηση της έντασης θα αυξήσει την εντροπία.
  3. Αλλαγές στη φάση θα οδηγήσουν σε αλλαγές στην εντροπία. Ορισμένες φάσεις έχουν μεγαλύτερο αριθμό συχνοτήτων και συνεπώς υψηλότερη ενέργεια. Τα στερεά δονούνται σε χαμηλότερες συχνότητες και επομένως τη μικρότερη εντροπία. Τα υγρά έχουν περισσότερες μικροσκοπικές μονάδες υψηλότερες συχνότητες και έτσι έχουν υψηλότερη εντροπία. Όταν μια ουσία είναι αέριο, έχει πολλές περισσότερες μικροσκοπικές μονάδες και έχει υψηλότερη εντροπία.
  4. Η μίξη των ουσιών αυξάνει την εντροπία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα μικροστοιχεία για το μικτό σύστημα χωρίς ανάμιξη. Περισσότερες συχνότητες (μικροκέντρα) σημαίνουν μεγαλύτερη εντροπία. Αυτό είναι ένα από τα παραδείγματα από τα οποία προκύπτει η εσφαλμένη αντίληψη ότι η εντροπία είναι διαταραχή.
  5. Τέλος η εντροπία μπορεί να αλλάξει ως αποτέλεσμα χημείας. Τα διάφορα μόρια έχουν διαφορετικέ εντροπίες. Έτσι μπορεί να είναι δύσκολο να κοιτάξετε μια αντίδραση και να μαντέψετε εάν ανεβαίνει η κατεβαίνει. Εντούτοις γενικά αν τα προϊόντα έχουν μεγαλύτερο αριθμό μορίων από τα αντιδρώντα τότε η εντροπία μπορεί να αυξηθεί. Εάν τα βρίσκονται σε φάσεις υψηλότερης εντροπίας από τα αντιδρώντα η αντίδραση πιθανόν να έχει μεγαλύτερη εντροπία π.χ 2Fe(s)+3O2(g) > 2Fe2O3(ες)ΔSr<O). Η αλλαγή στην εντροπία γι αυτήν την αντίδραση θα είναι αρνητική. Αυτό επειδή τα αντιδραστήρια έχουν τόσο ένα στερεό όσο και ένα αέριο, ενώ το προϊόν είναι απλώς μια στερεή ένωση.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΧΗΜΙΚΗΣ – ΘΕΡΜΙΚΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ (ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ κλπ.)

Ο μηχανισμός της χημικής – θερμικής μετατροπής της ενέργειας σε κινητική και κατόπιν σε ηλεκτρική μπορεί να εξηγηθεί απλά βάσει της κινητικής θεωρίας των μορίων, όπου η μεταβολή στην ενέργεια μεταξύ των αρχικών στοιχείων και των αποτελεσμάτων της δράσης εκδηλώνεται ως θερμότητα. Αν εξετάσουμε μια Μηχανή Εσωτερικής Καύσης , όταν πυροδοτηθεί η καύση του καυσίμου προκαλείται κινητική ενέργεια των μορίων των θερμανθέντων αερίων συστατικών της δράσης και αυτά (τα μόρια των αερίων) προσκρούουν π.χ. στο πιστόνι της Μηχανής Εσωτερικής Καύσης, αλλά δυστυχώς η μεταφορά της ορμής τους σε αυτό το πιστόνι δεν είναι ολοκληρωμένη . Έτσι η κινητική ενέργεια ανά Κελβίνο ΄΄μονοατομικό ιδανικό αέριο΄΄ είναι 3[R/2] =3R/2:  ανά γραμμομόριο: 12.47 J. Ανά μόριο: 20.7 yJ = 129μev. Σε κανονική θερμοκρασία 273.15Κ παίρνουμε: Ανά γραμμομόριο: 3406 J  και ανά μόριο: 5.65 ZJ = 35.2 mev Ο όγκος της μεταφοράς του ποσοστού κινήσεως αυτών των μορίων (κινητική ενέργεια κάθε μορίου) υπολογίζεται με τον τύπο :(3/2 ΚΤ). Με δεδομένο ότι η θερμοκρασία του μορίου είναι Τ1 πριν την σύγκρουσή του και μεταβάλλεται σε Τ2 μετά την σύγκρουση και απομάκρυνση από το πιστόνι, τότε η μετατρεπόμενη ενέργεια ανά μόριο θα καθορίζεται από την εξίσωση: 3/2ΚΤ1/ – 3/2 ΚΤ2 Το μικρό ποσοστό ενέργειας, που παραμένει στο μόριο, δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης με οποιονδήποτε μέχρι σήμερα γνωστό τρόπο, καθ’ όσον   μεταφέρεται μετά την πρόσκρουση από το μόριο στο πιστόνι, που  αποτελεί το αντίθετο της θερμής πηγής, δηλαδή την ψυχρή πηγή. n=3/2KT1-3/2ΚΤ2/3/2ΚΤ1=Τ1-Τ2/Τ1. Και εδώ συνίσταται το πρόβλημα του τελικού βαθμού απόδοσης στην χημική – θερμική μετατροπή για τις συμβατικές μηχανές εσωτερικής καύσης, ο οποίος (τελικός βαθμός απόδοσης) είναι αυτός που προβλέπεται πολύ σωστά έως εδώ, από την περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου θερμοδυναμικού νόμου. Αντιθέτως, στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης δεν υπάρχουν ούτε κρούσεις ούτε τριβές αλλά ούτε και θερμοκρασίες, που συνεπάγονται ενεργειακές απώλειες, αλλά μόνον κινήσεις ηλεκτρονίων: 2H2   > 4H +  4eΑποβολ.   Ο+ 4H+ 4e– > 2H2O προσλ. Λόγω της ανωτέρω διαδικασίας, μπορούμε να λάβουμε ηλεκτρική ενέργεια μέσω ενός εξωτερικού ηλεκτρικού φορτίου καταλλήλου αντιστάσεως, μόνον μια ελάχιστη διαφορά ανάμεσα στη (-ΔG) και στη (-ΔΗ)  μπορεί να διαπιστωθεί,  η οποία διαφορά ισούται με τον πολύ μικρό εντροπικό όρο ΤΔs, που σε τελική ανάλυση είναι άνευ αξίας. Όσο μικρότερος είναι ο εντροπικός όρος ΤΔS τόσο μεγαλύτερο βαθμό απόδοσης έχει ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης εάν ληφθεί υπόψιν  και  o  ΔΗ. Το ιδανικό πρότυπο δυναμικό ενός στοιχείου του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι Η20) και είναι 1228mv με υγρό νερό σαν αποτέλεσμα, και 1217mv για νερό με αέριο. Αυτή η τιμή είναι το δυναμικό οξείδωσης του υδρογόνου, Το δυναμικό αυτό το ονομάζουμε και ως αλλαγή στην ελεύθερη ενέργεια του Gibbs για την δράση υδρογόνου και οξυγόνου. Η ελεύθερη ενέργεια του Gibbs αυξάνεται καθώς μειώνεται η θερμοκρασία του αντιδραστήρα σε σχέση με της θερμικές μηχανές εσωτερικής καύσης, όπου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή όσο αυξάνεται η θερμοκρασία (διαφορά θερμού-ψυχρού) αυξάνεται και ο βαθμός απόδοσης τους. Για την πληρέστερη κατανόηση της θερμικής – χημικής μετατροπής παρατίθεται το αντίστοιχο σχήμα του μηχανικού αναλόγου (σχήμα 1).
Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής 3

ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΨΥΧΡΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι οι θερμοδυναμικοί υπολογισμοί βασίζονται στο γεγονός, ότι οι χημικές μεταβολές γίνονται κοντά στην κατάσταση ισορροπίας. Η τάση ενός αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι περίπου ίση με την τάση της θερμοδυναμικής ισορροπίας, δηλαδή ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης λειτουργεί ως »ισοθερμική στατική μηχανή», οπότε δεν έχει ανάγκη δύο διαφορετικών πηγών θερμοκρασίας δηλαδή μιας δεξαμενής υψηλής θερμοκρασίας, και μιας δεξαμενής χαμηλής θερμοκρασίας (αρχή Carnot δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής – (βλ. σχήμα 3 NASA). Όπως προβλέπεται από τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής και την συναφή περιοριστική διάταξη Carnot, «θερμικές μηχανές» είναι οι μηχανές που παράγουν έργο στηριζόμενες σε θερμιδικά φαινόμενα, ενώ για να λειτουργήσουν απαιτείται η περιοδική μεταβολή της θερμοκρασίας κάποιου «σώματος» ύλης, συνήθως κάποιου αερίου. Η μεταβολή της θερμοκρασίας αυτού του σώματος γίνεται με μεταφορά θερμότητας, δηλαδή προσδίδεται αρχικά στο σώμα θερμική ενέργεια, ήτοι αυξάνεται η θερμοκρασία του, οπότε τότε το σώμα αποβάλλει την ενέργεια παράγοντας έργο, με σκοπό να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση και να προσλάβει και πάλι ενέργεια (πχ βενζίνη, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κλπ.). Η ανωτέρω διαδικασία ονομάζεται κύκλος λειτουργίας. Σύμφωνα δε με τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, σε κάθε κύκλο λειτουργίας υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσόν ενέργειας, το οποίο αποβάλλεται από το σώμα όχι με την μορφή έργου, αλλά με την μορφή θερμότητας, προκαλώντας έτσι μεγάλη απώλεια ενέργειας. Όμως, ένας αντιδραστήρας ψυχρής καύσης μετατρέπει την χημική ενέργεια απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια, παρακάμπτοντας με τον τρόπο αυτό την ανεπάρκεια που σχετίζεται με την μετατροπή της θερμικής ενέργειας, έτσι ώστε η διαθέσιμη ενέργεια να είναι ίση με την ελεύθερη ενέργεια Gibbs. Η απόδοση του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης διέπεται από την καμπύλη πόλωσής του. Για να κατανοήσουμε την απόδοση που έχει μια ψυχροδυναμική μετατροπή ενέργειας δεδομένης χημικής δράσης σε ηλεκτρική ενέργεια έχουμε: – ΔG =(Wa–PΔV) και η μέγιστη χρήσιμη εργασία που λαμβάνεται από τον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι: dG = dH – TdS . Όπου W δίνεται από το : ΔG ( ή NFE ). Βάσει της ανωτέρω σχέσης η μείωση της ελεύθερης κατά Gibbs ενέργειας για μια δράση ισούται με το αντιστρεπτά ολικό έργο μείον το έργο διαστολής του συστήματος. Εάν ωθήσουμε να πραγματοποιηθεί μια δράση με ψυχροδυναμικό τρόπο και εάν τροφοδοτήσουμε αυτή την δράση με υδρογόνο και οξυγόνο και σαν απόβλητο αυτής της διαδικασίας σχηματιστεί νερό  (Η2O), τότε έχουμε: 2H2 + O2  > 2H2O Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, έχουμε μια αλλαγή στην ελεύθερη ενέργεια ΔG της διάταξης 2H2 + O2. Εάν όμως παρατηρήσουμε το φαινόμενο με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε μια μεταφορά 4 ηλεκτρικών φορτίων μέσω μιας ολικής διαφοράς δυναμικού Ε εν κενώ, ή μιας τάσης U υπό φορτίο. Σε γενικές γραμμές όταν έχουμε μεταφορές ηλεκτρονίων σε κάθε μόριο του κράματος που βρίσκεται εντός του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης, τότε το ηλεκτρικό έργο θα εξαρτάτε από την εξίσωση: Wh= Q .V και πρέπει να γνωρίζουμε όταν γίνεται μεταφορά ηλεκτρονίων σε κάθε μόριο του κράματος υλικών του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης τότε το ηλεκτρικό έργο θα είναι Whl = n FE για κάθε mole του κράματος υλικών που βρίσκεται αναμεμιγμένο εντός του νερού. Ανάλογη επίσης θα είναι και η μείωση στην ελεύθερη ενέργεια της εκάστοτε διαδικασίας. Πχ για 2Η+ Ο> 2Η2Ο  οπότε θα έχουμε  -ΔG = nFE Επομένως τα v/ – v// = – dζ / de όπου v/ και v // δηλώνουν τα ηλεκτρικά δυναμικά του κράματος υλικών, το de είναι μια διαφορική ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας, και το dζ (διαφορά ΖΗΤΑ) είναι η μεταβολή της διαθέσιμης ενέργειας, η ισοθερμική ισοβαρική ελεύθερη ενέργεια GGbs dG, που ΔF = – NFE, αν το Δ είναι η ελεύθερη ενέργεια Lewis στη θέση της ελεύθερης ενέργειας G ή Gibbs, το F είναι ισοδύναμο Faraday και το N αντί του n είναι ο αριθμός των ισοδυνάμων που διέρχονται μέσω του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης όταν η δράση συμβαίνει, όπως έχει γραφτεί. Αν η τάση του ψυχροδυναμικού αντιδραστήρα ήταν ακριβώς ίση με την τάση ισορροπίας, τότε όλη η ΔG της διαδικασίας της δράσης θα μετατρεπόταν σε ηλεκτρική ενέργεια και θα ήταν ίση με – nFE , οπότε ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης θα είχε βαθμό απόδοσης 100% . Δηλαδή μια αρκετά υψηλή απόδοση, που δεν παρατηρείται σε καμία θερμική μηχανή μέχρι σήμερα. Εκ των ως άνω αναλύσεων προκύπτει, ότι οι αποδόσεις μετατροπής με βάση αυτήν την πρόταση είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από τις αποδόσεις των θερμικών μετατροπών, οι οποίες μετά βίας αγγίζουν το 22% λόγω της απώλειας ενέργειας και της συνακόλουθης εφαρμογής της περιοριστικής διάταξης του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Τονίζω, ότι και σε αυτή την θέση η μεταβολή της ελεύθερης ενέργειας της διαδικασίας, η οποία μετατρέπεται σε ηλεκτρικό έργο, διαφέρει από την μεταβολή της ενθαλπίας ΔΗ της αντίστοιχης δράσεως. Μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι η θερμότητα που παρουσιάζεται στην διαδικασία, στην περίπτωση που αυτή ελάμβανε χώρα καθαρά χημικώς θα είχε μια μικρή διαφορά από την ελάττωση στην ελεύθερη ενέργεια, ήτοι από το παραγόμενο ηλεκτρικό έργο, κάτι που προκύπτει εύκολα από την θερμοδυναμική εξίσωση του Gibbs: ΔG = ΔH + T . [(d (ΔG) / dT)].   Για μια δεδομένη δράση  ΔG0 = G0προ– G0αντι Λόγω των ανωτέρω αλλά και της παραμέτρου -ΔG = nFE , λαμβάνουμε την γνωστή θερμοδυναμική εξίσωση των g.e: ΔΗ = ΔG + nFT (dE / dT). Το αποτέλεσμα nF (dE / dT) μας δίνει την αλλαγή της εντροπίας Δs της διαδικασίας, εφ’ όσον ΔΗ = ΔG + T Δs, ενώ το (dE/dT) μας υποδεικνύει τον θερμικό συντελεστή του δυναμικού του αντίστοιχου ψυχροδυναμικού στοιχείου του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης. Για να έχουμε όμως σωστά αποτελέσματα στα ανωτέρω, απαραίτητη προϋπόθεση είναι ότι το όλο σύστημα πρέπει να λειτουργεί υπό σταθερή πίεση. Σε εντελώς αντιστρεπτές συνθήκες των διαδικασιών, ο θερμικός συντελεστής ισούται με το μηδέν (0), και ο εντροπικός όρος ΤΔs δεν συμμετέχει στην περίπτωση αυτή στην θερμοδυναμική εξίσωση, έτσι έχουμε: (- ΔG) = ( – ΔΗ). Όταν όμως ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης, είναι υπό φορτίο και τροφοδοτεί με ηλεκτρικό ρεύμα κάποια ηλεκτρικά φορτία τα οποία μπορεί να είναι ωμικά, επαγωγικά ή σύνθετα, μειούμενο το Ε, παρουσιάζεται μια πάρα πολύ μικρή αύξηση σχεδόν αμελητέα της θερμοκρασίας του, έτσι έχουμε: (dE / dT) <0 που σημαίνει ότι θα έχουμε πλέον σε πλήρη εφαρμογή την εξίσωση ( -ΔG ) < ( -ΔH ). Αυτά όμως συμβαίνουν όταν η καρδιά του αντιδραστήρα (cavity) δεν διατηρείται σε χαμηλές θερμοκρασίες. Όταν όμως διατηρείται σε χαμηλές θερμοκρασίες παρατηρείται ότι ( dE/dT ) > 0, άρα κατά την εργασία του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μειούμενο το Ε μειώνεται και η θερμοκρασία του. Τότε θα έχουμε, (-ΔG) > (-ΔH). Από όσα παρατηρούμε με έκπληξη στην συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνουμε επί πλέον κέρδος ενέργειας, που το παίρνουμε από το περιβάλλον. Τούτο συμβαίνει, γιατί η θερμοκρασία του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μειούται σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα και την μετατροπή μέρους της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος σε ηλεκτρικό έργο μέσω ενός θερμοηλεκτρικού στοιχείου, που τροφοδοτεί με τάση μόνον κάποιους ηλεκτρονόμους (ρελέ) του συστήματος. Σε γενικές γραμμές όμως το αποτέλεσμα της εξίσωσης (-ΔG) / (-ΔΗ) δεν ισούται με το 100% οπότε ο βαθμός αποδόσεως του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης βάσει της ΔΗ θα είναι ελάχιστα πιο χαμηλός. Η θεωρητική τάση στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι ανάλογη προς το ΔG, ήτοι : V = ΔG / nF. Λαμβάνοντας υπ όψιν όλα τα παραπάνω: Ορίζουμε πλέον την πτώση τάσης ενεργοποίησης με την εξίσωση: Va= RT / a2F ln ( l/l) = T [a + bln (I)] = Va+ Vact2 Η αναστρέψιμη τάση σε έναν αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μπορεί να υπολογιστεί από την σχέση : Ε = ΔGO / NF. Από τα προεκτεθέντα προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι η ενεργειακή απόδοση των αντιδραστήρων ψυχρής καύσης, όταν πραγματοποιείται ψυχροδυναμικά, διαφέρει σημαντικά ως προς τον βαθμό απόδοσης σε σχέση με την πραγματοποίησή της χημικά – θερμικά, η οποία εφαρμόζεται μέχρι σήμερα κατά κόρον για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και που έχει ως αποτέλεσμα την θερμική μόλυνση και την αλόγιστη ρύπανση του πλανήτη. Όμως, για την ψυχρή καύση με το Ο2 έχουμε: – nFE / ΔΗ ή αλλιώς το κλάσμα ΔG / ΔΗ. Εάν η ΔG= 265 KJ / mol και η ΔΗ= 271 KJ / mol.  τότε καταλήγουμε σε βαθμό απόδοση περίπου 98% Στο παρατιθέμενο Σχήμα 2 διακρίνουμε σε γενικές γραμμές τον πολύ μεγάλο βαθμό αποδόσεως του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης σε συνάρτηση με το ρεύμα εξόδου και την ροή εισόδου (κράμα υλικών + νερό) του συστήματος. Στην συνέχεια αποδεικνύεται, ότι, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης και βάσει ειδικών κραμάτων, είναι δυνατόν ο βαθμός απόδοσης ενός αντιδραστήρα ψυχρής καύσης να φθάσει σε υπερβολικά υψηλό επίπεδο, που πολλές φορές να φαίνεται ότι τείνει να υπερβαίνει το 100%. Παραδείγματος χάριν, για μια διάταξη C + 1/2 O2  > CO, όπου το (-ΔG) είναι 32,811 Kcal και το (-ΔΗ) είναι 27,411 Kcal  ενώ το Ε είναι 0,7121 , τότε η χημική διαδικασία προκαλεί, όπως δείχνουν οι υπολογισμοί, μια γ. απόδοση της χ.α. της τάξης του 117,85% περίπου, οπότε σε αυτή την περίπτωση, όπως παρατηρούμε, παρουσιάζεται αύξηση της εντροπίας, ήτοι : (Δs > 0) της διαδικασίας. Τα ως άνω συμβαίνουν, όταν η καρδιά του αντιδραστήρα ψύχεται κατά την λειτουργία του, ούτως ώστε η (-ΔG) γίνεται μεγαλύτερη από την (-ΔΗ). Κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω προκύπτει, ότι ο βαθμός απόδοσης του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης κατά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι πολύ μεγαλύτερος ακόμα και από τον βαθμό απόδοσης ενός πυρηνοηλεκτρικού αντιδραστήρα. Τέλος είναι δεδομένο, ότι η απόδοση των θερμικών μηχανών, ιδίως των μηχανών εσωτερικής καύσης και των στροβίλων, υπακούοντας στη περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του δευτέρου νόμου της θερμοδυναμικής, εξαρτάται από το ύψος της θερμοκρασίας λειτουργίας τους. Για παράδειγμα, η ως άνω  περιοριστική – απαγορευτική διάταξη Carnot επιβάλλει ότι, για να αυξήσουν οι ανωτέρω θερμικές μηχανές το βαθμό απόδοσής τους στο 80%, πρέπει η θερμοκρασία λειτουργίας τους να φθάσει σε πολύ μεγάλα επίπεδα, ήτοι στους 2200Co η θερμή περιοχή και πάρα πολύ χαμηλά η ψυχρή περιοχή, δηλαδή μια τεράστια διαφορά μεταξύ της ψυχρής και της θερμής πλευράς (βλ. σχήμα 3 NASA). Φυσικά, για να επιτευχθούν αυτά χρειάζεται να καταναλώσουμε τεράστια ποσά ενέργειας, δηλαδή περισσότερα καύσιμα, οπότε οι θερμικές μηχανές και ιδίως οι μηχανές εσωτερικής καύσης συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στην θερμική και τοξική μόλυνση του περιβάλλοντος.Σε αντίθεση με τις θερμικές μηχανές, ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης είναι μια ισοθερμική στατική διάταξη, η οποία δεν εξαρτάται από μια θερμή και μια ψυχρή περιοχή (βλ. σχήμα 3 NASA), αφού με αυτήν την προτεινόμενη μέθοδο όσο ελαττώνεται αυτή η διαφορά, τόσο αυξάνει ο βαθμός απόδοσής του, ή καλλίτερα μειώνεται το ΔG. Συνεπώς, η περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής »παρακάμπτεται» και δεν μπορεί πλέον να εφαρμοστεί στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης που προτείνoυμε, διότι ο αντιδραστήρας αυτός είναι μια »στατική ισοθερμική διάταξη» παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ασφαλώς δεν είναι θερμική μηχανή ούτε περιλαμβάνεται στις θερμικές μηχανές, τις οποίες είχε υπ’ όψιν του ο Nicolas Leonard Sadi Carnot κατά την περίοδο (1824) που διατύπωνε την εν λόγω περιοριστική – απαγορευτική αρχή Carnot του 2ου θερμοδυναμικού νόμου, σύμφωνα με την οποία για να παραχθεί έργο απαιτούνται δύο δεξαμενές με διαφορά θερμοκρασίας, ήτοι μια θερμής και μια ψυχρής περιοχής (βλ. σχήμα 3 NASA) Για τον λόγο αυτό, προτείνω στους επιστήμονες όλου του κόσμου, να στρέψουν τις έρευνές τους προς την κατεύθυνση μετατροπής της χημικής ενέργεια των καυσίμων απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια, παρακάμπτοντας την ως άνω περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Έχει επέλθει πλέον το πλήρωμα του χρόνου, για να απεμπλακεί ο άνθρωπος από τις βλαβερές συνέπειες που προκαλούνται από την καύση των υδρογονανθράκων, που αποτελεί παράλληλα την κύρια αιτία της ενεργειακής σκλαβιάς της ανθρωπότητας και της συντελούμενης περιβαλλοντικής καταστροφής του πλανήτη.

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ είναι ηλεκτρομηχανικός και εφευρέτης.

ΠΗΓΗ:  https://www.hellagen.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%88%CE%B7/   

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟ Hellagen.gr

Η καταγραφή των άρθρων στο hellagen.gr είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας με αφιλοκερδή σκοπό. H αναδημοσίευση υλικού σε άλλη ιστοσελίδα επιτρέπεται, (όπως επισημαίνεται στους όρους χρήσης)μόνο με την προϋπόθεση αναφοράς της πηγής με ενεργό link προς το πρωτότυπο άρθρο και με την ένδειξη Hellagen.gr. Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιοδήποτε θέμα.

ΑΡΘΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Πώς η εφεύρεση του Πέτρου Ζωγράφου παρακάμπτει την απαγορευτική διάταξη του 2ου θερμοδυναμικού νόμου

Πώς η εφεύρεση του Πέτρου Ζωγράφου παρακάμπτει την απαγορευτική διάταξη του 2ου θερμοδυναμικού νόμου

24 Ιουνίου 2018
Οι καινοτομίες του Πέτρου Ζωγράφου

Οι καινοτομίες του Πέτρου Ζωγράφου

7 Ιουνίου 2018
Το Υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο Ζωγράφο

Το υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο Ζωγράφο

17 Φεβρουαρίου 2017
Πέτρος Ζωγράφος

Η εφεύρεση που αλλάζει τον κόσμο – Πέτρος Ζωγράφος

3 Δεκεμβρίου 2015

ΕΠΙΣΗΣ

Αβαθής Γεωθερμία του καθηγητή Γεώργιου Φλωρίδη

Αβαθής Γεωθερμία με Συντελεστή Ενεργειακής Απόδοσης Πέραν του 300% του καθηγητή πανεπιστημίου Γεώργιου Φλωρίδη Η …
Advertisements

ΥΔΡΟΓΟΝΟ: Μπορεί να μας Απελευθερώσει;

Υδρογόνο

Ο σύγχρονος Προμηθέας Δεσμώτης*

Γράφει ο Κώστας Λάμπος
Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power
Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

«Έκλεψα απ’ τους θεούς της φλόγας το σπέρμα

κρυμμένο σε κούφιο ξύλο, που δάσκαλος στην πάσα τέχνη

εστάθη και μέγας τρόπος οι θνητοί να ωφεληθούνε.»

Αισχύλου, Προμηθέας Δεσμώτης


«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.

Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η … (ανθρωπότητα) κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο…

Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια με την υπάρχουσα τεχνολογία… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική κρίση που απειλεί την… (ύπαρξή) της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση».


Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano, Freedom From

Mid-East Oil, Edition of World Business Academy, 2007

Σχετική εικόνα

Το είδος και η ποσότητα των πηγών ενέργειας που κάθε φορά μπορούσαν και μπορούν να αξιοποιούν οι άνθρωποι καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα την ποιότητα και την επάρκεια ή την ανεπάρκεια των μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν και σε συνδυασμό με το είδος και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας και της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων καθόριζαν την εξέλιξη των επιμέρους κοινωνιών και διαμόρφωναν πάντα και συνεχίζουν να διαμορφώνουν το κοινωνικό-ιστορικό αποτύπωμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμη φάση.

Το κρισιμότερο πρόβλημα της εποχής μας είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, το ενεργειακό. Κι αυτό, γιατί το υφιστάμενο ακραία συγκεντρωτικό ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας, όπως την καθολική ευημερία, την οικονομική και κοινωνική ισότητα, την ελευθερία, τον κοινωνικό αμεσοδημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό και την οικουμενική ειρήνη επειδή η ενέργεια αυτή:

·      Ταυτίζεται με την εμφάνιση, την ύπαρξη και την επιβίωση του απάνθρωπου και καταστροφικού εκμεταλλευτικού συστήματος της εξουσίας του κεφαλαίου, δηλαδή του καπιταλισμού, σε όλες τις πιθανές εκδοχές και βαθμίδες ανάπτυξής του.

·      Είναι πολύ ακριβή, με αποτέλεσμα να την στερείται απόλυτα ή σχετικά το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού.

·      Ρυπαίνει επικίνδυνα το περιβάλλον και υποβαθμίζει τους όρους ζωής στον πλανήτη.

·      Πυροδοτεί αλλεπάλληλους καταστροφικούς πολέμους για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών.

Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

Το υδρογόνο μπορεί να αλλάξει αυτήν την πραγματικότητα, γιατί υπάρχει παντού, γιατί είναι ανεξάντλητο, γιατί η μαζική και σε συνδυασμό με τις άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αξιοποίησή του δίνει άφθονη, φτηνή και καθαρή ενέργεια, η οποία μπορεί, όταν αναπτυχθεί σε ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα, να αλλάξει όχι μόνο τις ενεργειακές, αλλά και όλες τις οικονομικές και κοινωνικές δομές. Η ελεύθερη υδρογονοενέργεια μπορεί να απελευθερώσει όλες τις δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις, η αμεσοδημοκρατική και αλληλέγγυα δράση των οποίων μπορεί να αλλάξει το σύστημα αξιών μέχρι και την έννοια του πλούτου, ως καθολική ευτυχία και όχι ως ψευδαίσθηση ευτυχίας των λίγων που σημαίνει δυστυχία των πολλών, και μ’ αυτό μπορεί να αλλάξει το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο και τελικά ολόκληρη την αρχιτεκτονική δομή της κοινωνίας.

Οι Ανανεώσιμες, ή Εναλλακτικές, ή Ήπιες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι ανεξάντλητες, και η αξιοποίησή τους δεν προκαλεί περιβαλλοντικά προβλήματα. Αυτό σημαίνει πως με τη σταδιακή αξιοποίησή τους και σε συνδυασμό με τη γενικότερη σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να παραχθεί επαρκής, καθαρή, αποκεντρωμένη και ελάχιστου κόστους ενέργεια από κάθε χρήστη και σε κάθε τόπο, με άλλα λόγια το κάθε νοικοκυριό, η κάθε γειτονιά, η κάθε πόλη, η κάθε χώρα θα παράγουν την ενέργεια που είναι αναγκαία για την ευημερία τους. Το αποτέλεσμα θα είναι η αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ κοινωνίας και Φύσης και η εξάλειψη της κύριας αιτίας των σύγχρονων καταστροφικών πολέμων μεταξύ των ανταγωνιζόμενων πετρελαϊκών εταιρειών και κρατών για το πετρέλαιο, το ουράνιο και τις άλλες μη-ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το τελικό και σημαντικότερο όλων αποτέλεσμα, εξ αιτίας της εύκολης, της αποκεντρωμένης, της καθαρής και φτηνής απόκτησης ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να είναι η δυνατότητα να παραχθούν παντού και σε κάθε γωνιά του πλανήτη άφθονα αγαθά ευημερίας με μεγαλύτερη ευκολία και μικρότερο κόστος, προϋπόθεση για να καταστεί εφικτός ένας καθαρός, ενεργειακά αποκεντρωμένος, αυτοπροσδιοριζόμενος, αυτάρκης σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο καινούργιος κόσμος. Οι σύγχρονες επιστήμες και τεχνολογίες που κατέστησαν εφικτή την υδρογονοενέργεια δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για ευημερούσες αμεσοδημοκρατικές τοπικές κοινωνίες, για μια ειρηνική ανθρωπότητα και για έναν οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό.

Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

Το κεφάλαιο, βέβαια, αντιστέκεται με πολλούς μύθους και άπειρα ψέματα αναφορικά με τον κοινωνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα της υδρογονοενέργειας επιβάλλοντας την άγνοια και εξαγοράζοντας την σιωπή πολλών ειδικών επιστημόνων που γνωρίζουν την αλήθεια για την υδρογονοενέργεια, αλλά και με την υπονομευτική λειτουργία διεθνών οργανισμών, θεσμών και δομών στην απαίτηση των καιρών και της κοινωνίας-ανθρωπότητας για υδρογονοενέργεια, αλλά στον βαθμό που αυτή η δυνατότητα θα συνειδητοποιηθεί ως κατάκτηση και ταυτόχρονα ως απελευθερωτής της ανθρωπότητας από τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά/ενεργειακά ιερατεία, στον ίδιο βαθμό το κεφάλαιο θα υποχωρεί μέχρι να καταστεί παρελθόν και ιστορία.

Οι δυνατότητες εφαρμογής της υδρογονοενέργειας ξεπερνάνε ήδη το φάσμα της παραδοσιακής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα και συνεχώς το διευρύνουν, με αποτέλεσμα να διευρύνεται ταυτόχρονα και η δυνατότητα για ενεργειακή αποκέντρωση, για ενεργειακή αυτάρκεια και για αφθονία φτηνής και καθαρής ενέργειας. Όμως η σκιά των συμφερόντων γύρω από τα ορυκτά καύσιμα πέφτει πυκνή πάνω στις δυνατότητες που θα μπορούσε ένα γενικευμένο και ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα υδρογόνου να προσφέρει στον μεμονωμένο χρήστη, στις τοπικές κοινωνίες, στις επιμέρους χώρες και στην ανθρωπότητα συνολικά, με αποτέλεσμα η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων, εκτός από μια μικρή μειονότητα που ασχολείται με την έρευνα και τις εφαρμογές του υδρογόνου ως πηγής ηλεκτρικής ενέργειας, να μη γνωρίζει τίποτα, ακόμα και για πράγματα που συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες γύρω μας. Το κεφάλαιο, ως mafia economic system, έχει επιβάλλει ένα είδος παγκόσμιας omerta την οποία όμως αποκαλύπτει και σταδιακά την εξαφανίζει η προϊούσα διάχυση της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης Γνώσης από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, με τις πρωτοπόρες πρωτοβουλίες ατόμων, συλλογικοτήτων και νέων κοινωνικών κινημάτων που καταγράφουν και ενισχύουν την παρουσία τους σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της κοινωνικής διεργασίας είναι ο ραγδαίος πολλαπλασιασμός των εφαρμογών της υδρογονοενέργειας, πράγμα που ο σκληρός πυρήνας του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου προσπαθεί να αποτρέψει με νόμους (βλέπε λ. χ. Οδηγία Ευρωπαϊκής Ένωσης 6000/60 που έγινε Νόμος 3199/2003, Περί προστασίας και διαχείρισης υδάτων στην Ελλάδα) που μετατρέπουν το νερό από ελεύθερο κοινωνικό αγαθό σε ελεγχόμενο εμπόρευμα από τις πολυεθνικές εταιρείες του και σε απαγορευμένο καρπό για ιδιοπαραγωγή από τις τοπικές κοινωνίες και τα άτομα/χρήστες της ηλεκτρικής ενέργειας.

Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

Επειδή, όμως, περιθώρια για άλλες αυταπάτες δεν υπάρχουν, είναι σημαντικό να κατανοηθεί από το σύνολο των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ότι το αίτημα των καιρών δεν είναι η αναζήτηση μιας καλής αστικοδημοκρατικής ή και τάχα κάποιας αριστερής εξουσίας, ή ένα μοντέλο καπιταλιστικής αποανάπτυξης, αλλά η ριζική αποκαπιταλιστικοποίηση του καθενός μας, της οικονομίας, των θεσμών, της κοινωνίας, της ανθρωπότητας και του πλανήτη και συνακόλουθα η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας από την κοινωνική αυτοδιεύθυνση στη μορφή της άμεσης δημοκρατίας και της αταξικής κοινωνίας248. Η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας, όμως, προϋποθέτει την αποεξουσιοποίηση της υφιστάμενης επιστημονικής γνώσης, έρευνας και τεχνολογίας τόσο στη σφαίρα παραγωγής των αγαθών, όσο και στη σφαίρα της χειραγώγησης των ανθρώπων που παράγουν τα αγαθά. Σε συνθήκες καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής η τεχνολογία, όπως και η επιστήμη, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι κοινωνικά ουδέτερες. Αντίθετα, είναι ένα είδος αντικειμενοποιημένης ιδεολογίας της κατεστημένης εξουσίας και ως καπιταλιστική ιδιοκτησία λειτουργούν σαν εργαλεία εκμετάλλευσης και ταξικής κυριαρχίας πάνω στην κοινωνία.

Με τη σκόπιμη επιστημοφοβία και τεχνοφοβία οι ανεκπαίδευτοι και τεχνολογικά αμύητοι άνθρωποι της ανάγκης υποτάσσονται στην εξουσία και στη χυδαία εκμετάλλευση των «θεοποιημένων» ειδικών και «μάγων» που στελεχώνουν σε κάθε επίπεδο, δομή και θεσμό την εξουσία του κεφαλαίου.

Ως κοινωνικό δημιούργημα, όμως, η επιστήμη και η τεχνολογία μπορεί και πρέπει να απαλλαγούν από τον αντικοινωνικό έλεγχο του κεφαλαίου που τις μετατρέπει σε όργανα απάνθρωπης εκμετάλλευσης και καταστροφής της βιόσφαιρας και να υπαχθούν στον κοινωνικό έλεγχο. Αυτό, όμως, μπορεί να συμβεί μόνο σε συνθήκες κοινωνικοποίησης και εκδημοκρατισμού της διαδικασίας παραγωγής γνώσης και έρευνας, αλλά και του κοινωνικού προσδιορισμού της σκοπιμότητας της τεχνολογίας με στόχο, όχι τον βίαιο πλουτισμό των λίγων, αλλά την απελευθέρωση των πολλών από τον καταναγκασμό και τη φτώχεια, ώστε να μπορούν να έχουν ελεύθερο δημιουργικό χρόνο και να αποκτήσουν την αναγκαία γνώση για να πάρουν τη ζωή και το μέλλον τους στα χέρια τους. Όταν οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ως συμπαγής αμεσοδημοκρατική κοινωνία, και όχι η οικονομία ή οι σχεδιαστές της τεχνολογίας, θα επιλέγει το είδος και την ποιότητα της γνώσης, το είδος, την ποιότητα και την κατεύθυνση της έρευνας, το είδος της τεχνολογίας και της ενέργειας που θα της είναι αναγκαία για να αυτοπραγματώνεται ως κοινωνία της ισότητας, της ελευθερίας και της συναδέλφωσης, τότε θα γίνει εφικτή η καθολική ευημερία και η ειρήνευση μεταξύ ανθρώπων, τάξεων, λαών και χωρών, καθώς επίσης και η αρμονία μεταξύ ανθρωπότητας και Φύσης, ανοίγοντας διάπλατα τους ορίζοντες ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς φως και θέρμανση. Είναι ο κόσμος του Νότου και των τριτοκοσμικών θυλάκων του Βορρά, στον οποίο ζει ο μισός και πλέον πληθυσμός του πλανήτη.

Ας φανταστούμε, όσοι δεν το έχουμε ζήσει, έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για μια εβδομάδα εξ αιτίας μιας μεγάλης βλάβης του συγκεντρωτικού ενεργειακού συστήματος, όπως αυτή του Τσερνομπίλ και της Φουκοσίμα, ή γιατί κάποιο ακραίο καιρικό φαινόμενο κατέστρεψε τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ή εξ αιτίας ενός black out λόγω της υπερφόρτωσης του δικτύου, ή γιατί κάποια συντεχνία ή κάποια χούντα αποφάσισε να κατεβάσει τον κεντρικό διακόπτη, ή γιατί κάποια επιχείρηση ηλεκτρισμού χρεοκόπησε, ή γιατί ‘χρεοκοπήσαμε’ εμείς και δεν μπορούμε να πληρώσουμε το ‘ηλεκτρικό’. Δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος στο οποίο ζούμε, ο ‘αναπτυγμένος’ κόσμος του Βορρά.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για ένα μήνα, γιατί ο Οργανισμός των χωρών που εξάγουν πετρέλαιο (OPEC) αποφάσισε να διπλασιάσει την τιμή του αργού πετρελαίου, ή γιατί οι επίδοξοι ηγεμόνες παίζουν ‘πολεμικά παιχνίδια’ για τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών. Δυστυχώς, ούτε αυτό είναι φαντασία. Είναι η σημερινή πραγματικότητα, η καθημερινότητα όλων των κατοίκων του πλανήτη.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, γιατί τα ορυκτά καύσιμα του πλανήτη τελείωσαν. Είναι ο κόσμος του 21ου αιώνα. και είναι ένας υπαρκτός και ορατός πια εφιάλτης –δεν είναι φαντασία.

Και στη συνέχεια ας φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο τα νοικοκυριά, τα χωριά, οι πόλεις, τα κράτη και τελικά η ανθρωπότητα απέκτησαν την ενεργειακή αυτονομία τους, γιατί μπορούν να έχουν άφθονη, φτηνή έως δωρεάν, ασφαλή και καθαρή ενέργεια από το υδρογόνο. Είναι ο κόσμος της υδρογονοενέργειας που γεννιέται και δυναμώνει μέρα με τη μέρα και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυτόνομη αειφόρο τοπική ανάπτυξη χωρίς ανασφαλείς εργαζόμενους και ανασφάλιστους ανέργους, χωρίς ξενοφοβικούς αυτόχθονες, ξεσπιτωμένους και καθημαγμένους μετανάστες. Είναι ένας κόσμος της ενεργειακής αφθονίας, της καθολικής ευημερίας και της κοινωνικής ισότητας, ένας κόσμος των ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς αφεντικά και δούλους.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς σκοταδιστικούς και εξουσιαστικούς μύθους, χωρίς ρύπανση του περιβάλλοντος και χωρίς πολυεθνικά ενεργειακά μονοπώλια, χωρίς πολέμους για τον έλεγχο της ενέργειας και για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτός ο κόσμος είναι πια, χάρη στην απλοχεριά της Φύσης και τις τεράστιες δυνατότητες της επιστημονικοτεχνικής και υδρογονοενεργειακής επανάστασης, μια υπαρκτή πραγματικότητα και δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος που ονειρευτήκαμε ως ανθρωπότητα και χτίσαμε με τον ιδρώτα και το αίμα χιλιάδων γενεών.

Τέλος, ας κάνουμε τη σύγκριση των δυο κόσμων, ας σκεφτούμε μόνοι και με άλλους, ως δημότες μιας πόλης και ως πολίτες μιας χώρας και του πλανήτη, και ας αποφασίσουμε ποιον από τους δυο κόσμους προτιμάμε και ας πράξουμε ανάλογα, με καθαρό μυαλό και νηφαλιότητα, αλλά με γνώση της κρισιμότητας των περιστάσεων και αποφασιστικότητα, γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς, θα το κάνουν κάποιοι άλλοι και, όπως είδαμε σ’ αυτό το βιβλίο, το κάνουν ήδη ερήμην μας για λογαριασμό τους και εναντίον μας.

Ας φανταστούμε… «πως δεν υπάρχει κανένας λόγο για απληστία και πείνα…, πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς».

Ας φανταστούμε μια ανθρώπινη ανθρωπιστική κοινωνία, η οποία είναι σήμερα εφικτή χάρη στις επιστήμες και στην τεχνολογία που προσφέρουν ελεύθερη υδρογονοενέργεια για όλους, αποσυνθέτοντας στην κυριολεξία όλες τις εξουσιαστικές πυραμίδες, διαμορφώνοντας για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία τις υλικές προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κόσμο. Τονκόσμο της Νέας Ελευθερίας, τον κόσμο τού, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ανθρωπότητας, πραγματικά Ελεύθερου Ανθρώπου, τον κόσμο του Νέου Ανθρώπου, του homo humanisticus universalis.

Ο καπιταλισμός και το πετρέλαιο ήταν μια μικρή περίοδος στην ιστορία μας και επομένως δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας, και συνεπώς το τέλος τους δεν μπορεί παρά να είναι μια νέα αρχή για την ιστορία της, για την Άμεση Δημοκρατία, την Αταξική Κοινωνία και τον Ουμανισμό.

Ένας καλύτερος κόσμος, ο κόσμος της κοινωνικής ισότητας, δεν είναι μόνο αναγκαίος και εφικτός, αλλά στις μέρες μας γίνεται και αναπόφευκτος. Η αλήθεια, το δίκιο, η υδρογονοενέργεια και ο συλλογικός αγώνας μας, ως ακαταμάχητη κοινωνική δύναμη και δημιουργική ενέργεια, θα μας οδηγήσουν σ’ αυτόν.

____________________

*Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ποιος φοβάται το Υδρογόνο; Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, Εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013.

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ: To καύσιμο του μέλλοντος και η Υδρογονοκίνηση

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ

To καύσιμο του μέλλοντος και η Υδρογονοκίνηση

«Τα πιο συνηθισμένα στοιχεία στο σύμπαν είναι το υδρογόνο και η ηλιθιότητα».

Aνώνυμος

Ο ρόλος μου στην ανερχόμενη οικονομία του υδρογόνου είναι να υλοποιήσω τεχνολογίες για τις οποίες τόσο πολλοί άνθρωποι είχαν προηγουμένως διακηρύξει πως είναι αδιανόητες.

Roger Billings, εφευρέτης

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Αποτέλεσμα εικόνας για Hydrogen power

 

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα η οικονομία που βασίζονταν στην ενέργεια από τα ορυκτά καύσιμα απογειώθηκε. Όμως, όπως συνέβη παλιότερα και με τους δεινόσαυρους, αυτού του είδους η ενέργεια πρόκειται σύντομα να εκλείψει. «Η λίθινη εποχή δεν τελείωσε επειδή δεν υπήρχαν άλλες πέτρες. Η πετρελαϊκή εποχή δεν θα τελειώσει λόγω ελλείψεως πετρελαίου…». Αυτά τα λόγια δεν ανήκουν σε κάποιον πρωτοπόρο οραματιστή στο χώρο της Ελεύθερης Ενέργειας. Ανήκουν αντίθετα στον Σείχη Γιαμανί, πρώην υπουργό Πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας και εμπνευστή του καταστροφικού πετρελαϊκού εμπάργκο στο οποίο υπέβαλε την ανθρωπότητα ο ΟΠΕΚ το 1973. Ο Σαουδάραβας Σείχης, η απόφαση του οποίου πυροδότησε μέσα σε μια νύχτα τον πληθωρισμό και την μακροχρόνια οικονομική ύφεση σε όλες τις μη πετρελαιοπαραγωγές Δυτικές και τριτοκοσμικές οικονομίες, είναι απαισιόδοξος για το μέλλον του πετρελαίου. Όχι επειδή αυτό κάποτε θα εξαντληθεί, εφόσον, ως γνωστόν, συνεχώς ανακαλύπτονται νέα κοιτάσματα σε μεγαλύτερα βέβαια βάθη. Ανησυχεί επειδή οι τεχνολογικές εξελίξεις, σε συνδυασμό με την πίεση του κινήματος για την προστασία του περιβάλλοντος, προετοιμάζουν ήδη το επόμενο βήμα.

«Ανησυχώ για το μέλλον. Αν κερδίσεις λεφτά τόσο εύκολα, χαλαρώνεις και οι μύες ατονούν…», παραπονιέται ο Σείχης Γιαμανί, που προαισθάνεται ότι το τέλος της πετρελαϊκής εποχής θα έρθει πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι υποψιαζόμαστε, και ότι η κατεξοχήν πετρελαιοπαραγωγός χώρα του θα βρεθεί ξαφνικά σε πολύ δυσάρεστη κατάσταση. Τα πετρελαϊκά αποθέματα αναμένεται να εξαντληθούν οριστικά γύρω στο 2100μ.Χ., ωστόσο όμως η ανθρωπότητα θα έχει απεξαρτηθεί από τα ορυκτά καύσιμα αρκετές δεκαετίες νωρίτερα. Έτσι οι Σαουδάραβες, παρ’ όλο που έχουν μια θάλασσα πετρελαίου κάτω από τα πόδια τους, έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν…

Τα ορυκτά καύσιμα εξαντλούνται με ταχύτατους ρυθμούς και μαζί τους εξαντλείται και η ικανότητα του πλανήτη μας να απορροφά τη ρύπανση που προέρχεται από αυτά. Όλοι συμφωνούν ότι χρειάζεται πλέον ένα νέο καύσιμο, ένα υποκατάστατο το οποίο όμως δε θα ρυπαίνει και θα βρίσκεται σε αφθονία.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως το καύσιμο της τρίτης χιλιετίας, αυτό που θα λύσει οριστικά το ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας και θα καθαρίσει το φυσικό περιβάλλον του πλανήτη μας, είναι και το πιο απλό και συνηθισμένο στοιχείο στο σύμπαν: το υδρογόνο (Η). Οι μελλοντολόγοι προβλέπουν πως το υδρογόνο έχει όλες τις δυνατότητες να αντικαταστήσει αργά η γρήγορα τα ορυκτά καύσιμα. Το υδρογόνο θα εκθρονίσει τον «Βασιλιά Πετρέλαιο», επειδή είναι σαφέστατα αποδοτικότερο, καθαρότερο και υπάρχει παντού και σε αφθονία (για την ακρίβεια είναι το ένατο πιο άφθονο στοιχείο στη Γη). Άλλωστε αυτό υποδεικνύει και το γεγονός ότι όσο πιο εξελιγμένη μορφή ορυκτών καυσίμων χρησιμοποιούμε, τόσο μεγαλύτερη είναι και συμμετοχή του υδρογόνου σ’ αυτή. Για παράδειγμα, ο λιθάνθρακας περιέχει μόνον 30% υδρογόνο, το πετρέλαιο περίπου 70%, ενώ το πολύ πιο αποδοτικό φυσικό αέριο αποτελείται κατά 90% από υδρογόνο! Η σταθερή αναβάθμιση του υδρογόνου μέσα στα ορυκτά καύσιμα προοιωνίζει ένα μέλλον, όπου η κυρίαρχη καύσιμη ύλη θα είναι το αφθονότερο και ελαφρύτερο στοιχείο του σύμπαντος.

Τον 19ο αιώνα η ανθρωπότητα βάσιζε την οικονομία της στα στερεά καύσιμα (ξύλο και άνθρακας). Τον 20ο αιώνα η οικονομία βασίζονταν στα υγρά καύσιμα (πετρέλαιο και παράγωγά του). Και στις αρχές του 21ου αιώνα το φυσικό αέριο, ο λεγόμενος «πρίγκιπας των υδρογονανθράκων», αρχίζει να εκτοπίζει τα υγρά καύσιμα. Αυτή η τάση προς τα αέρια καύσιμα προβλέπεται να συνεχιστεί και θα καταλήξει στο υδρογόνο, που είναι το απλούστερο χημικό καύσιμο, στην ουσία ένας «υδρογονάνθρακας χωρίς άνθρακα». Όταν αυτό συμβεί η εποχή του ρυπογόνου άνθρακα, που ευθύνεται για το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» και είναι ο κατεξοχήν μολυντής του περιβάλλοντος, θα αποτελεί πλέον ιστορία.

Η ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ

Σε αντίθεση με την οικονομία του πετρελαίου και των άλλων ορυκτών καυσίμων, η οικονομία του υδρογόνου θα βασίζεται σ’ ένα στοιχείο με μηδενικές ρυπογόνες εκπομπές, το οποίο συμβαίνει να βρίσκεται παντού όπου υπάρχει νερό (Η2Ο) ή χημικές ενώσεις που περιέχουν νερό. Όχι μόνον χώρες με πρόσβαση σε ωκεανούς και θάλασσες, αλλά και χώρες με λίμνες, ποτάμια ή πάγους θα μπορούν να παράγουν άφθονο υδρογόνο με τη βοήθεια της ηλεκτρόλυσης, δηλαδή με τη διάσπαση του νερού στα συστατικά του μέρη (υδρογόνο και οξυγόνο) η οποία επιτυγχάνεται με τη διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος μέσα του.

Περισσότερο κι από ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο η ανατολή της εποχής του υδρογόνου θα αλλάξει ριζικά το γεωπολιτικό σκηνικό της υδρογείου. Θα συμβούν κοσμοϊστορικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, με κυριότερη το τέλος της εξάρτησης από τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, μια περιοχή που θα απωλέσει εξ αιτίας αυτού του γεγονότος και το μεγαλύτερο μέρος της γεωπολιτικής υπεραξίας της. Επίσης, όλες οι μη πετρελαιοπαραγωγές χώρες του πλανήτη μας θα ανακουφιστούν από τη συνεχή αιμορραγία συναλλάγματος, θα αναδιαρθρώσουν τα εμπορικά τους ισοζύγια και θα πετύχουν εν τέλει υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, που θα εξυψώσουν γρήγορα το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων τους. Το υδρογόνο που θα παράγεται από την αιολική και ηλιακή ενέργεια θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση μιας νέας παγκόσμιας ενεργειακής οικονομίας.

Χώρες ημιάνυδρες, αλλά με μεγάλη ηλιοφάνεια, θα εξελιχτούν σε πρώτης τάξεως παραγωγούς υδρογόνου, εφόσον η ηλιακή ενέργεια θα χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρισμού, ο οποίος στη συνέχεια θα χρησιμοποιείται για την παραγωγή υδρογόνου με ηλεκτρόλυση. Παρομοίως, χώρες που δέρνονται από ισχυρούς ανέμους θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την αιολική ενέργεια για την παραγωγή επαρκών ποσοτήτων υδρογόνου. Ένα εκτεταμένο δίκτυο μικρών αγωγών θα μεταφέρει το αέριο υδρογόνο στις περιοχές κατανάλωσης του. Μάλιστα υπάρχει η άποψη πως το υπάρχον δίκτυο φυσικού αερίου θα μπορεί, με λίγη τροποποίηση, να μεταφέρει υδρογόνο στα αστικά κέντρα, σε κεντρικούς αποθηκευτικούς χώρους, ακόμη και στα πρατήρια διανομής και ανεφοδιασμού των υδρογονοκίνητων αυτοκινήτων του μέλλοντος. Εφόσον είναι γνωστό ότι πάνω από το 60% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις πόλεις, η οποία προκαλεί και 50.000-60.000 θανάτους ετησίως, οφείλεται στις εκπομπές καυσαερίων από τα αυτοκίνητα, εύκολα μπορούμε να φανταστούμε πόσο ευεργετικές θα είναι οι επιπτώσεις στο αστικό περιβάλλον από την κυκλοφορία των υδρογονοκίνητων οχημάτων, τα οποία θα καίνε υδρογόνο αφήνοντας ως κατάλοιπο ένα απογοητευτικά άγευστο «αποσταγμένο νερό», που το μόνο που θα κάνει θα είναι να νοτίζει ελαφρώς τους ασφαλτόστρωτους δρόμους…

Υπάρχει βεβαίως και η άποψη να χρησιμοποιηθεί η πυρηνική ενέργεια για την παραγωγή υδρογόνου, μια άποψη που κάνει τα μάτια των επιτελών της πυρηνικής βιομηχανίας να γυαλίζουν με νόημα. Όμως η πυρηνική ενέργεια κάθε άλλο παρά φιλική προς το περιβάλλον είναι και η παραγωγή υδρογόνου με τη βοήθεια της ίσως δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται πως θα έλυνε.

Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί το υδρογόνο ως «καύσιμο του μέλλοντος» είναι αρκετά παλιά. Ήδη από τη δεκαετία του 1870 ο «πατέρας» της επιστημονικής φαντασίας Ιούλιος Βερν, πρότεινε το υδρογόνο ως το καταλληλότερο καύσιμο για την αντικατάσταση του άνθρακα, που έκανε γκρίζες και ανθυγιεινές τις ευρωπαϊκές πόλεις του 19ου αιώνα. Γρήγορα όμως έγινε αντιληπτό πως ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αξιοποιήσει εύκολα το ελαφρύτερο γνωστό στοιχείο στο σύμπαν, το οποίο τροφοδοτεί με ενέργεια ακόμη και τον ζωοδότη Ήλιο.

Κατ’ αρχάς το υδρογόνο –αυτό το άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο– σπάνια συναντάται ελεύθεροστο περιβάλλον. Συνήθως είναι ενωμένο με άτομα άλλων στοιχείων σχηματίζοντας σύνθετα μόρια π.χ. νερό. Για να ληφθεί το υδρογόνο πρέπει τα μόρια αυτά να διασπαστούν. Αυτό μπορεί να συμβεί εύκολα στην περίπτωση του νερού, που αποτελείται από υδρογόνο και οξυγόνο. Για να διαχωριστούν τα δύο στοιχεία και να αποσπαστεί το υδρογόνο, απαιτείται η διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος μέσα από το νερό (ηλεκτρόλυση), μια τεχνολογική διαδικασία που είναι γνωστή και εφαρμόσιμη εδώ και έναν αιώνα.

Ένα από τα προβλήματα που εμποδίζει προς το παρόν την ευρύτατη χρήση του υδρογόνου είναι και η καχύποπτη στάση που τηρεί η κοινή γνώμη απέναντι του. Το υδρογόνο έχει τη φήμη του επικίνδυνου καυσίμου, καθώς πολλοί το θεωρούν ιδιαίτερα εκρηκτικό. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν είναι περισσότερο εκρηκτικό απ’ ότι η βενζίνη ή το φυσικό αέριο. Πάντως έχει την ιδιότητα να καίγεται –με άχρωμες φλόγες– σε υψηλότερες θερμοκρασίες απ’ ότι η βενζίνη και να παραγάγει πολύ περισσότερη ενέργεια απ’ ότι η αντίστοιχη ποσότητα βενζίνης. Αλλά αυτό αποτελεί κάθε άλλο παρά μειονέκτημα.

Η ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ

Δυστυχώς αρκετοί άνθρωποι έχουν συνδέσει τη λέξη υδρογόνο με δύο πράγματα: με την τρομακτική υδρογονοβόμβα και με το φοβερό ατύχημα του αερόπλοιου Χίντεμπουργκ το 1937. Η υδρογονοβόμβα ή βόμβα πυρηνικής σύντηξης δοκιμάστηκε για πρώτη φορά από τις ΗΠΑ σε μια κοραλλιογενή ατόλη του Ειρηνικού Ωκεανού την 1η Νοεμβρίου του 1952. Η συγκεκριμένη βόμβα είχε ισχύ 10 (ΜΤ) μεγατόνους, ήταν δηλαδή 500 φορές ισχυρότερη από τη βόμβα των 20 (ΚΤ) χιλιότονων που ισοπέδωσε επτά χρόνια πριν τη Χιροσίμα. Αποτέλεσμα της πρωτοφανούς έκρηξης ήταν η εξαύλωση της ατόλης.

Για να ενεργοποιηθεί μια υδρογονοβόμβα χρειάζεται οπωσδήποτε να προηγηθεί μια μικρή πυρηνική σχάση, η οποία και εξασφαλίζει την ενέργεια και τη θερμοκρασία που απαιτείται για να ξεκινήσει η πυρηνική σύντηξη των ατόμων του υδρογόνου-2 (δευτέριο) και υδρογόνου-3 (τρίτιο), που τελικά απελευθερώνει τρομακτικά ποσά ενέργειας και είναι ιδιαιτέρως καταστρεπτική. Αυτός είναι και ο μοναδικός, προς το παρόν, τρόπος για να αξιοποιηθεί η πυρηνική σύντηξη. Πρόκειται όμως για μια μακάβρια και απάνθρωπη «αξιοποίηση».

Από την άλλη αρκετοί άνθρωποι έχουν δει και αποτυπώσει στη μνήμη τους τις δραματικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες με τη σκηνή της σύγκρουσης και καταστροφής του αερόπλοιου Χίντεμπουργκ (Hindenburg).To Χίντεμπουργκ ήταν ένα γερμανικό αερόπλοιο με 100 ανθρώπους πλήρωμα και επιβάτες, που έπιασε φωτιά στις 6 Μαίου του 1937 στο Lakehurst του Νιου Τζέρσι (ΗΠΑ). Μολονότι σ’ αυτό το τραγικό ατύχημα σκοτώθηκαν 36 άνθρωποι, πηδώντας ή πέφτοντας στο κενό, οι περισσότεροι κατάφεραν να σωθούν. Επειδή όμως το αερόπλοιο χρησιμοποιούσε υδρογόνο ως ανυψωτικό αέριο, η μνημειώδης καταστροφή του δυσφήμισε αυτό το χημικό στοιχείο. Έτσι, το πηδαλιουχούμενο αερόστατο που ανακάλυψε ο Ζέππελιν το 1900, ολοκλήρωσε άδοξα τη σταδιοδρομία του ως μέσο αερομεταφοράς μετά από αυτό το τραγικό ατύχημα.

Χωρίς αμφιβολία, σ’ αυτή τη δυσφημιστική εκστρατεία έβαλαν το χεράκι τους και οι ανερχόμενες πετρελαϊκές εταιρείες, που άρπαξαν την ευκαιρία για να θέσουν «εκτός μάχης» έναν βέβαιο ενεργειακό ανταγωνιστή. Από τότε ανακόπηκε για δεκαετίες και ο ενθουσιασμός για τη χρήση του υδρογόνου ως καύσιμου κίνησης. Ωστόσο σήμερα, μετά τα σοκ του πετρελαϊκού εμπάργκο (1973) και του πυρηνικού ατυχήματος στο Τσερνομπίλ (1986), η καταστροφή του Χίντεμπουργκ φαντάζει απλό συμβάν και σε καμιά περίπτωση αρκετή για να ανακόψει την επερχόμενη εποχή του υδρογόνου.

Εκτός του ότι οι πρωτοπόροι ερευνητές της τεχνολογίας του υδρογόνου είναι αναγκασμένοι να πείσουν την κοινή γνώμη ότι είναι υπερβολικές οι ανησυχίες της για την επικινδυνότητα αυτού του υλικού, πρέπει να βρουν και τρόπο για την αποθήκευση του υδρογόνου μέσα στα αυτοκίνητα. Και αυτό επειδή, αν το υδρογόνο αποθηκευτεί με αέρια μορφή, θα καταλαμβάνει τετραπλάσιο όγκο και θα έχει διπλάσιο βάρος από ένα συνηθισμένο ρεζερβουάρ βενζίνης. Αν πάλι χρησιμοποιηθεί σε υγρή μορφή, τότε θα πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία λιγότερη των 36 °C.

Αν και εξαρχής αποθαρρυντικά, τα προβλήματα ασφάλειας και αποθήκευσης του υδρογόνου θεωρούνται υπερβάσιμα και γι’ αυτό αρκετοί κατασκευαστές αυτοκινήτων αρχίζουν να σκέφτονται σοβαρά τη λύση του υδρογόνου ως καύσιμης ύλης του κοντινού μέλλοντος. Μάλιστα τον Απρίλιο του 1997 η Daimler-Benz ανακοίνωσε ότι επένδυση ύψους 295 εκατομμυρίων δολαρίων στην τεχνολογία κυψελών ηλεκτροπαραγωγής, που θα παρήγαγαν υδρογόνο. Σύντομα κι άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες ακολούθησαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό το παράδειγμα της, στρεφόμενες στην οικονομία του υδρογόνου. Γιγαντιαίες πολυεθνικές, όπως η General Electric, η Siemens, η Daimler-Benz-Chrysler και η Ford, επενδύουν στην έρευνα του υδρογόνου και ιδιαίτερα στην ανάπτυξη των ενεργειακών κυψέλων (fuel cells), δισεκατομμύρια δολάρια.

ΥΔΡΟΓΟΝΟΚΙΝΗΤΑ ΟΧΗΜΑΤΑ

Η ανάπτυξη της νέας τεχνολογίας αυτοκινήτων με κινητήρες υδρογόνου θα μεταβάλει σε προϊστορικό τον βενζινοκινητήρα εσωτερικής καύσης. Ο πρωτόγονος αυτός κινητήρας θα πρέπει να θεωρείται μια σίγουρη απώλεια ως το 2025. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως ένα παραδοσιακό βενζινοκίνητο όχημα καταναλώνει σε όλη τη διάρκεια της «ζωής» του 13.500 λίτρα βενζίνης, εκλύοντας ταυτόχρονα στην ατμόσφαιρα 35 τόνους διοξειδίου του άνθρακα, τότε γίνεται κατανοητό πως τα υδρογονοκίνητα οχήματα με μηδενική έκλυση καυσαερίων (Zero Emission Vehicles –ZEV) θα απαλλάξουν τον πλανήτη μας από την όξινη βροχή και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, εφόσον το 1/4 των αερίων που προκαλούν την υπερθέρμανση προέρχονται από τα αυτοκίνητα.

Σε αντίθεση με τον παραδοσιακό κινητήρα εσωτερικής καύσης, που λειτουργεί με την παραγωγή υψηλής θερμότητας από εκρήξεις, η κινητήρες υδρογόνου, που βασίζονται στις κυψέλες ηλεκτροπαραγωγής, λειτουργούν μέσω σχετικά ψυχρών ηλεκτροχημικών αντιδράσεων. Το υδρογόνο διοχετεύεται στην κυψέλη μέσω διόδων στις πλακέτες, ενώ ένας καταλύτης από πλατίνα ιονίζει το αέριο και διασπά κάθε μόριο του σε ηλεκτρόνια και πρωτόνια. Τα πρωτόνια περνούν μέσα από μια μεμβράνη κι ενώνονται με οξυγόνο παράγοντας νερό. Τα ηλεκτρόνια διοχετεύονται μέσω μιας εξωτερικής εξόδου και τιθασεύονται ώστε να τροφοδοτήσουν τον ηλεκτρικό κινητήρα. Αυτή η διαδικασία θεωρείται 2-3 φορές αποτελεσματικότερη από εκείνη του κινητήρα εσωτερικής καύσης, ενώ τα μόνα παράγωγα της είναι ηλεκτρισμός, νερό και λίγη θερμοκρασία.

Αλλά προτού φθάσουμε στα υδρογονοκίνητα οχήματα ένα πετυχημένο ενδιάμεσο στάδιο ενδέχεται να αποτελέσουν τα λεγόμενα «υβριδικά» αυτοκίνητα, οι κινητήρες των οποίων θα λειτουργούν με ηλεκτρισμό ή καίγοντας βενζίνη, φυσικό αέριο και υδρογόνο. Το πρόβλημα είναι η αποθήκευση των καυσίμων, καθώς απαιτούνται μεγάλες και βαριές δεξαμενές. Αν όμως γίνει εφικτό ένα υβριδικό όχημα να διανύει απόσταση 700 χιλιομέτρων με ισοδύναμο 11 λίτρων βενζίνης, τότε το πρόβλημα θα έχει λυθεί. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2020 τα υβριδικά αυτοκίνητα θα αντιπροσωπεύουν το 20% του συνόλου των οχημάτων που θα κυκλοφορούν στους δρόμους των Δυτικών χωρών.

Εκτός από την πολλαπλότητα των ενεργειακών επιλογών που προσφέρουν, τα υβριδικά οχήματα είναι και πιο οικονομικά. Ένα βενζινοκίνητο όχημα που έχει ταυτόχρονα κυψέλες ηλεκτροπαραγωγής, παρέχει 1,5-2,3 φορές περισσότερη οικονομία απ΄ ότι ένα όχημα με παραδοσιακό κινητήρα εσωτερικής καύσης. Ένα υδρογονοκίνητο όχημα έχει 2,8 φορές μεγαλύτερες επιδόσεις απ’ ό,τι ένα βενζινοκίνητο. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.

Το υδρογόνο αναγνωρίζεται εδώ και αρκετά χρόνια ως η οικονομικότερη και κυρίως ως η πλέον οικολογικά αβλαβή πηγή ενέργειας του μέλλοντος. Έπειτα από πολύχρονες έρευνες ανακαλύφθηκε τρόπος παραγωγής ενός εκ των βασικότερων στοιχείων του υδρογόνου, δηλαδή την αιθανόλη, μέσω της χρησιμοποίησης ζαχαρότευτλων, ζαχαροκάλαμων, σόργου (κεχρί), μίσχων ή ακόμη και αστικών λυμάτων, τα οποία, όπως υποστηρίζεται, είναι σε θέση να αποτελέσουν μελλοντικά την πιο φθηνή πηγή ενέργειας ακόμη και για την Ελλάδα.

Η χρήση της αιθανόλης για την παραγωγή υδρογόνου δεν είναι βέβαια μια καινούργια ιδέα. Ωστόσο, στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μέσω του ειδικού καταλυτικού μηχανήματος που κατασκεύασε η ομάδα του κυρίου Βερύκιου, κατέστησε εφικτή όχι μόνον την αύξηση της περιεκτικότητας της αιθανόλης από τις πρώτες ύλες αλλά κυρίως την εξάλειψη των αρνητικών συνεπειών της εκπομπής επικίνδυνων ουσιών κατά τη διαδικασία παραγωγής του υδρογόνου.

Επίσης το υδρογόνο θα μπορούσε να παραχθεί σε οικιακή βάση, με τη χρησιμοποίηση ηλιακών κυψελών στις στέγες των σπιτιών. Το υδρογόνο που θα παράγεται μ’ αυτόν τον τρόπο θα αποθηκεύεται στα υπόγεια των σπιτιών για μελλοντική χρήση ή θα διοχετεύεται στο τοπικό δίκτυο διανομής υδρογόνου, πράγμα που θα παρέχει ένα επιπλέον οικονομικό έσοδο στον παραγωγό του. Σε κάθε περίπτωση τα πλεονεκτήματα της παραγωγής και χρήσης του υδρογόνου ξεπερνούν κατά πολύ τα όποια μειονεκτήματα του.

Παρά τα κραυγαλέα πλεονεκτήματά της η τεχνολογία του υδρογόνου βασίζεται για την ανάπτυξη της στην καλή θέληση των γιγαντιαίων επιχειρήσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και δευτερευόντως στις αυτοκινητοβιομηχανίες. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων είναι που προσαρμόζουν τα προϊόντα τους στον τύπο ενέργειας που κυκλοφορεί ευρέως στην αγορά και όχι το αντίθετο. Σκεφτείτε το: Ποιοι κατασκευαστές θα τολμήσουν να βγάλουν στην αγορά υδρογονοκίνητα οχήματα, αν δεν υπάρχουν πρατήρια διάθεσης υδρογόνου στους οδηγούς;

Αλλά κι εδώ υπάρχει λύση. Ονομάζεται «ενεργειακή αποκέντρωση». Αντίθετα με το όραμα μιας οικονομίας κινούμενης με υδρογόνο, που θα βασίζεται στο συγκεντρωτικό ενεργειακό μοντέλο (γιγαντιαίοι σταθμοί παραγωγής υδρογόνου και εκτεταμένα δίκτυα διανομής και πώλησης), το όραμα ενός αποκεντρωμένου συστήματος παραγωγής και κατανάλωσης υδρογόνου πλησιάζει πολύ κοντά στον κόσμο της Ελεύθερης Ενέργειας.

Αρκετοί ερευνητές έχουν αυτό το επαναστατικό όραμα. Σχεδιάζουν έναν τρόπο παραγωγής υδρογόνου ακριβώς στο «σημείο κατανάλωσής» του. Αυτό, μαζί με άλλες εναλλακτικές τεχνολογίες ενέργειας θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός αποκεντρωτικού ενεργειακού συστήματος, όπου ιδιώτες και επιχειρηματίες θα αντλούν μόνοι τους και χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων την ενέργεια που χρειάζονται. Ενεργειακή αποκέντρωση σημαίνει να μπορεί ο καθένας να είναι παραγωγός, κάτοχος και χρήστης της ενέργειας που χρειάζεται. Αυτό θα πει Ελεύθερη Ενέργεια!

Ορισμένοι από αυτούς τους οραματιστές εφευρέτες είχαν, ως τέτοιοι (δηλαδή ως οραματιστές), την αφέλεια να προτείνουν τις πρωτοποριακές τους ιδέες και λύσεις σε κυβερνητικούς αξιωματούχους, πιστεύοντας πως οι κυβερνήσεις υπάρχουν για να υπηρετούν το συμφέρον των πολιτών τους (στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο). Σε αντάλλαγμα εισέπραξαν την αδιαφορία, ακόμη και την εχθρότητα, των κυβερνήσεων, που αν και έβλεπαν θετικά την προοπτική της οικονομίας του υδρογόνου, εντούτοις την αντιλαμβάνονταν συγκεντρωτικά και σε καμιά περίπτωση αποκεντρωτικά…

ΠΗΓΗ: Γιώργος Στάμκος, ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (FREE ENERGY): H Eπανάσταση που Αλλάζει τα Πάντα.

freeenergy-cover

“Ο Νίκολα Τέσλα παραμένει ο μύθος, το κεντρικό σημείο, το αρχέτυπο όλων των επιστημόνων του 20ου αιώνα”.

Gerry Vassilatos, Lost Science

The Miraculous World of Tesla cover of 5th edtion George Stamkos

Πως μπορώ να προμηθευτώ το βιβλίο

του Γιώργου Στάμκου

“Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ”;

Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος

 

To βιβλίο στοιχίζει 20 ευρώ και σας αποστέλλεται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Θαυμαστός Κόσμος Τέσλα”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com 

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

TeslaADwallpaper

 

 

«Δεν μ’ ενοχλεί που έκλεψαν τις ιδέες μου. Μ’ ενοχλεί που δεν είχαν τις δικές τους», 

Nikola Tesla

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: Μύθοι και πραγματικότητα

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Μύθοι και πραγματικότητα

(Συμβολή στο δημόσιο διάλογο για το ενεργειακό ζήτημα)

Image result for renewable energy

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

 

«Το πεπρωμένο δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα επιλογής.

Δεν είναι κάτι που θα έρθει από μόνο του.

Είναι κάτι που θα το δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι».

William Jennings Bryan[1]

 

«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά […] Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο […] (η ανθρωπότητα) κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο[…] Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια με την υπάρχουσα τεχνολογία […] Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική κρίση που απειλεί την […] (ύπαρξή) της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν  τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση».

Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano [2] 

Image result for renewable energy

 

«Όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον

για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την

εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια»

Γιώργος Παξινός[3]

 

Image result for renewable energy hydrogen

Το είδος και η ποσότητα των πηγών ενέργειας που κάθε φορά μπορούσαν και μπορούν να αξιοποιούν οι άνθρωποι καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα την ποιότητα και την επάρκεια-ανεπάρκεια των μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν και σε συνδυασμό με το είδος και τον τρόπο κοινωνίας και επικοινωνίας των ανθρώπων καθόριζαν την εξέλιξη των επιμέρους κοινωνιών και διαμόρφωναν πάντα και συνεχίζουν να διαμορφώνουν το αποτύπωμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμη φάση. Η ανθρωπότητα πασχίζει και προσδοκά εκατομμύρια χρόνια να τερματίσει κάποτε τον σκληρό αγώνα για την επιβίωση σε συνθήκες κοινωνικής ανισότητας και να δημιουργήσει τους όρους για ένα κόσμο της κοινωνικής ισότητας και της ευημερίας, για μια ειρηνική, αρμονική και ευτυχισμένη ζωή.

Για τον σκοπό αυτόν η ανθρωπότητα χρειάζεται άφθονη, φθηνή και καθαρή ενέργεια[4], για να μπορεί να παράγει άφθονα και φθηνά αγαθά ειρήνης για την καθολική ευημερία χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον. Τα περιορισμένα, άνισα κατανεμημένα, υπό κερδοσκοπική και συγκεντρωτική διαχείριση ορυκτά καύσιμα δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτήν την ανάγκη της ανθρωπότητας. Αντίθετα, το υφιστάμενο συγκεντρωτικό ενεργειακό σύστημα που στηρίζεται στα ορυκτά καύσιμα αποτελεί την υπαρξιακή  βάση του συγκεντρωτικού, απάνθρωπου και καταστροφικού κεφαλαιοκρατικού συστήματος που καταδυναστεύει την ανθρωπότητα και τη Φύση.

Image result for renewable energy

Η ανθρωπότητα έχει μόνο μια δυνατότητα να απελευθερωθεί από τον καπιταλισμό και αυτή είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες μπορούν, στο πλαίσιο ενός ορθολογικού σχεδιασμού συνδυασμένης αξιοποίησής τους, να προσφέρουν, στις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, άφθονες, φτηνές και καθαρές εναλλακτικές μορφές ενέργειας και με αυτό την ευκαιρία να ευημερήσουν και να ζήσουν ειρηνικά, σε καθαρό περιβάλλον και σε συνθήκες ενός ειρηνικού οικουμενικού Ουμανισμού.

Το πανταχού παρόν υδρογόνο, ως βάση της ‘οικονομίας του υδρογόνου’[5], και η ανάλογα με τις ανάγκες του ατομικού ή συλλογικού ιδιοπαραγωγού παραγόμενη, άφθονη, φτηνή, ασφαλής και καθαρή υδρογονοενέργεια[6], μπορεί να αναζωογονήσει παραγωγικά κάθε νοικοκυριό, χωριό και περιοχή σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη και να προσφέρει υψηλούς βαθμούς ενεργειακής ανεξαρτησίας, παραγωγικής αυτενέργειας, οικονομικής αυτονομίας, κοινωνικού αυτοπροσδιορισμού, πολιτιστικής άνθησης, εθνικής αυτοπεποίθησης και αρμονικής συμβίωσης ανθρώπων, λαών, εθνών και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Image result for renewable energy hydrogen

 

Το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα που ταυτίζεται με τα ορυκτά καύσιμα εμποδίζει, με τον έλεγχο της έρευνας και των επενδύσεων, την ανάπτυξη ενός νέου ενεργειακού συστήματος που θα στηρίζεται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χωρίς ωστόσο να καταφέρνει να σταματήσει τη δυναμική των πραγμάτων που ωθεί τις εξελίξεις στην υπέρβαση αναποτελεσματικών συστημάτων. Γι’ αυτό, ο σκληρός πυρήνας του καπιταλιστικού συστήματος που ελέγχει τις πηγές και τα δίκτυα διανομής της ενέργειας από τα κερδοφόρα, αλλά καταστροφικά ορυκτά καύσιμα, οργανώνει τον αντιπερισπασμό του:

  • Εμποδίζει την μετάβαση στο αποκεντρωμένο σε ατομική, τοπική και αμεσοδημοκρατική βάση υδογονοενεργειακό σύστημα με αλχημείες, ανακρίβειες, συκοφαντίες και μύθους[7] περί της δήθεν οικονομικά ασύμφορης αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κάνοντας σύγκριση του σημερινού συνολικού πραγματικού κόστους της ενέργειας από τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με το φανερό μόνο κόστος της ενέργειας από τις Μη-Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας το οποίο αποτελεί μικρό κλάσμα του συνολικού και υποπολλαπλάσιο του κρυφού κόστους[8] της για την κοινωνία-ανθρωπότητα,
  • Παραπλανά τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού με την μερική, αποσπασματική, επιλεκτική και συμπληρωματική αξιοποίηση εκείνων των μορφών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που χρειάζονται πολλά κεφάλαια, είναι σχετικά χαμηλής αποδοτικότητας σε ενέργεια, είναι άνισα κατανεμημένα, ασυνεχώς διαθέσιμα, χρειάζονται δαπανηρά συγκεντρωτικά δίκτυα μεταφοράς και ως συγκεντρωτικά ελέγχονται ευκολότερα,
  • Κερδοσκοπεί με προγράμματα δήθεν εξοικονόμησης ενέργειας (ΕΞΕΝ), μείωσης[9], αλλά ταυτόχρονα και αγοραπωλησίας των δικαιωμάτων ρύπων διοξειδίου του άνθρακα[10] (CO2), τα οποία κανείς δεν τα πιστεύει και κανείς δεν τα εφαρμόζει[11] γιατί η κυρίαρχη αξία στον καπιταλισμό δεν είναι ο άνθρωπος, ούτε το περιβάλλον, αλλά το με κάθε θυσία μεγαλύτερο κέρδος στο συντομότερο χρονικό διάστημα.
  • Εξαπατά με δήθεν προγράμματα αντιρύπανσης, που στήνει με τη στράτευση ‘περιβαλλοντολόγων’ και περιβαλλοντολογούντων, ένα είδος ειδικών επαγγελματιών της ψευδαίσθησης πως μπορεί τάχα να υπάρξει ‘καθαρός’ καπιταλισμός και που η ‘δουλειά τους είναι να ‘πιέζουν’ τις κυβερνήσεις για να ‘πιέσουν’ το κεφάλαιο να αγοράσει από τον εαυτό του αντιρρυπαντική τεχνολογία για τη μείωση των ρύπων που παράγει το ίδιο, με αποτέλεσμα ο ‘βρωμοκαπιταλισμός’ να κερδίζει από δυο μεριές, ρυπαίνοντας και ‘αντιρρυπαίνοντας’[12].
  • Αποκοιμίζει, αποβλακώνει, οπαδοποιεί και φανατίζει τον σκόπιμα και συστηματικά κατασκευασμένο ευάλωτο και απληροφόρητο άνθρωπο με σκοταδιστικούς μύθους, εξουσιαστικές ιδεολογίες και χουλιγκανικές συμπεριφορές και νοοτροπίες μέχρι να μπορεί ακόμα να σκοτωθεί και να σκοτώσει τον ‘άπιστο’, τον ‘εχθρό’ και τον ‘αντίπαλο’ με σκοπό να εκτονώνεται η ατομική και η κοινωνική οργή για να προστατεύει τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία[13] που έχουν παράνομα και βίαια καταστήσει τα μέσα παραγωγής και με αυτό και τα αγαθά παραγωγής, ακόμα και τα ελεύθερα και κοινά αγαθά, ατομική τους ιδιοκτησία[14] με αποτέλεσμα το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού να ελέγχει την παγκόσμια οικονομία και το 99%, ως μοιρολάτρες, εθελόδουλα ‘ποίμνια’ και καταστροφικές ‘αγέλες’ να φυτοζωούν στις παρυφές της οικονομίας, αγνοώντας ότι αυτοί είναι οι δημιουργοί του παγκόσμιου πλούτου και του ανθρώπινου πολιτισμού και ότι θα μπορούσαν να είναι οι αρχιτέκτονες ενός καλύτερου κόσμου[15].
  • Αποκρύβει με κάθε τρόπο ότι η ανθρωπότητα και ο πλανήτης Γη κινδυνεύουν και μάλιστα άμεσα από τον ίδιο τον χαοτικό, σπάταλο, απάνθρωπο και καταστροφικό καπιταλισμό, αλλά το ερώτημα είναι γιατί ο άνθρωπος, δηλαδή ο καθένας από εμάς, οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, οι κοινωνίες μας και η ανθρωπότητα συνολικά παρατηρούν στην πλειονότητά τους αμήχανα την καταστροφή που έρχεται, παρ’ ότι όλοι γνωρίζουμε ότι ενώ, για πολλές ακόμα χιλιάδες χρόνια, δεν υπάρχει Planet Earth B, παρά τα παραμύθια που αραδιάζουν κάποιοι για ζωή και τουρισμό στο διάστημα, ενώ υπάρχει Plan B και αυτό έχει να κάνει με την αντικατάσταση του καπιταλισμού από ένα οικονομικό σύστημα των κοινών αγαθών που θα εκφράζεται ως άμεση δημοκρατία με περιεχόμενο την κοινωνική ισότητα, την παγκόσμια ειρήνη και τον οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό. Την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα την δίνουν οι νευροεπιστήμες που διαπιστώνουν ότι: «όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια»[16]. Οι ανθρωπολογικές και οι κοινωνικές επιστήμες γνωρίζουν από αιώνες τώρα ότι αυτές τις βλάβες στον εγκέφαλό μας τις προκαλούν τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά ιερατεία. Για να βρούμε πώς και γιατί προκαλούνται αυτές οι βλάβες στον εγκέφαλό μας και συνεπώς πώς θα τις θεραπεύσουμε για να σωθούμε και να σώσουμε τον πλανήτη Γη, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε συνολικά ολόκληρο το σύστημα σκέψης, πράγμα που οδηγεί στην ολική και ολιστική αναθεώρηση του εκπαιδευτικού συστήματος, του συστήματος της ενημέρωσης-πληροφόρησης και τελικά να προβούμε στην κατάργηση του ίδιου του καπιταλισμού και των αρχών και αξιών που το στηρίζουν και με τις οποίες σκόπιμα προκαλούνται οι βλάβες στον εγκέφαλό μας για να χάνουμε τις ανθρώπινες και κοινωνικές ευαισθησίες μας, να γινόμαστε κερδοφόρα ζωντανά μηχανήματα, πνευματικά τυφλοί και κωφάλαλοι, αναίσθητοι, αντικοινωνικοί, εμμονικοί, μοιρολάτρες, εθελόδουλοι και αυτοκαταστροφικοί. Image result for renewable energy

Με άλλα λόγια, ο καπιταλισμός προσπαθεί να ακυρώσει την κοινωνική μας φύση και την ανθρώπινη υπόστασή μας για να εμποδίσει την κοινωνική μας απελευθέρωση με το να επιβραδύνει την εναλλακτική ενεργειακή προοπτική της κοινωνίας-ανθρωπότητας, με το να στήνει, διά των παρένθετων ‘νομοθετών’, των αποστατών ‘επιστημόνων’ και των πολιτικών υπαλλήλων του, ερήμην και σε βάρος της κοινωνίας, τους όρους του παιχνιδιού της παραγωγής υδρογόνου και υδρογονοενέργειας. Με τον έλεγχο της πολιτικής-εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας σκαρώνει νόμους και παρανόμους, περιορισμούς και αυθαίρετες κατοχυρώσεις δικαιωμάτων κλεμμένων ευρεσιτεχνιών και άνομων προνομίων που θα μετατρέπουν σε αντικείμενο ιδιοκτησίας ένα ανεξάντλητο και ελεύθερο αγαθό, όπως το νερό και το υδρογόνο, τον απελευθερωτή της ανθρωπότητας από το βασίλειο της ανάγκης και από τη δυναστική εξουσία των σφετεριστών του φυσικού και κοινωνικού πλούτου.

Σήμερα, όμως, οι μορφωτικά και συνειδησιακά προχωρημένες δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, δηλαδή η κοινωνία η ίδια, μετακινούνται σταδιακά από τον ρόλο του παθητικού δέκτη-καταναλωτή καλοσυσκευασμένης προπαγάνδας και κομπάρσου της κεντρικής εξουσίας του κεφαλαίου στον ρόλο του πρωταγωνιστή στον τόπο τους, και αλλού δειλά, αλλού με αποφασιστικότητα διεκδικούν μέσα από νέες μορφές κινημάτων ό,τι και όσα της ανήκουν. Ας ακούσουμε μια από τις χιλιάδες φωνές που γίνονται εφιάλτες για τις τοπικές μαφίες και την κεντρική εξουσία: «Επιτέλους αρχίζουν να ανοίγουν τα πράγματα και να φαίνονται προθέσεις: άλλοι λένε ότι θέλουν τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) χωρίς να το εννοούν, άλλοι λένε ότι θέλουν κανόνες αλλά είτε δεν το εννοούν είτε δεν ξέρουν πώς να τους φτιάξουν, άλλοι λένε ότι αγαπάνε τον τόπο ενώ αγαπάνε την τσέπη τους που γεμίζει υποβαθμίζοντας αυτόν τον τόπο… Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι εκείνες που, όντας μικρής κλίμακας, διάσπαρτες και προσαρμοσμένες στο φυσικό-πολιτισμικό περιβάλλον, εμπλέκουν τον κάθε κάτοικο και την τοπική κοινωνία στη μείωση της υπερκατανάλωσης, δίνοντας άμεσα οφέλη και επαληθεύοντας τον χαρακτηρισμό ‘ανανεώσιμη πηγή’. Το καλώδιο διασύνδεσης, αντίθετα, οδηγεί στην πλήρη κάλυψη του νησιού (της Κρήτης) από αιολικούς, φωτοβολταϊκούς, ηλιοθερμικούς σταθμούς ακόμη και εάν, στην αρχή σαν δούρειος ίππος, βαφτιστεί ‘επένδυση λαϊκής βάσης’… Οι δήμαρχοι… είναι καλοί άνθρωποι, αγαπάνε τον τόπο αλλά… δεν ξέρουν και δεν θέλουν να μάθουν το πώς μπορείς να παράγεις τοπική ανάπτυξη και να είσαι κυρίαρχος και αδέσμευτος από την κεντρική εξουσία… Υπήρξαν δήμαρχοι που με μέθοδο, σχεδιασμό, μελέτες, προτάσεις απορροφούσαν ελληνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια, ενώ οι περισσότεροι έβαζαν μέσο βουλευτή για μια πλακόστρωση… και είχαν σαν μόνιμο και μοναδικό αίτημα την παράδοση έτοιμων πόρων από την Αθήνα σε αυτούς, με επακόλουθο και φυσικό αντάλλαγμα την εξάρτησή τους για την επανεκλογή τους… Θα ωφελούσε πιο πολύ την κοινωνία μας η ανάπτυξη ενός μη επιδοτούμενου μοντέλου, ιδιαίτερα αυτήν τη χρονική στιγμή που προσπαθούμε να επουλώσουμε τις πληγές που μας άφησε ένα άλλο, και η αφύπνιση της κοινωνίας προς τον ποιοτικό παραγωγικό πρωτογενή τομέα και την αυτάρκεια, ωθώντας τους δημάρχους με κατάρτιση και δομές προς την περιφερειακή διακυβέρνηση (για να διευκολυνθεί και το έργο της περιφέρειας), έτσι ώστε επιτέλους να λειτουργούν οι δήμοι ως ο κύριος αναπτυξιακός φορέας της υπαίθρου και ως συνδετικός κρίκος των παραγωγών με την κοινωνία των πόλεων… Το σωστό θα ήταν αυτήν τη στιγμή η κοινωνία μας να μη δέχεται εξωτερικούς ερεθισμούς, ώστε να φτιάξει με ηρεμία και με κανόνες συμμετοχικής δημοκρατίας όλα τα εργαλεία που θα της επιτρέψουν να λειτουργεί αυτοδύναμα, ομαδικά και παραγωγικά»[17].

Image result for renewable energy hydrogen

Συνειδητοποιείται σταδιακά σε όλο και ευρύτερη κλίμακα ότι ενεργειακή ανεξαρτησία των χρηστών δεν μπορεί να εξασφαλιστεί από την ξεχωριστή αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), γιατί καμιά από αυτές δεν μπορεί από μόνη της να εκτοπίσει το υφιστάμενο συγκεντρωτικό ενεργειακό και εξουσιαστικό σύστημα. Αντίθετα, όλες μαζί, και σε συνδυασμό με κέντρο το υδρογόνο, μπορούν να δώσουν στον άνθρωπο, στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα απόλυτη ενεργειακή ανεξαρτησία, οικονομική αυτοδιαχείριση και τοπική αυτονομία με μεγάλο βαθμό αυτάρκειας, κοινωνική αυτοδιεύθυνση, εθνική ανεξαρτησία, αλληλέγγυα οικουμενική συνεργασία και ειρήνη.

Η ηλιακή ενέργεια με τη σύγχρονη τεχνολογία δεν είναι διαθέσιμη σε κάθε γωνιά του πλανήτη και, όπου είναι, δεν είναι διαθέσιμη όλο το 24ωρο, αλλά και όπου είναι διαθέσιμη για το μισό 24ωρο συχνά δεν είναι διαθέσιμη χωρίς διακοπές, πράγμα που δημιουργεί προβλήματα στη διαρκή παραγωγή και ροή ηλεκτρικής ενέργειας. Αλλά και όπου είναι διαθέσιμη το μισό 24ωρο δεν είναι της ίδιας έντασης εξ αιτίας της διαφοροποίησης της γωνίας των ακτίνων του ήλιου, λόγω της περιστροφής της Γης. Επιπλέον, η εκτεταμένη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας με τη σημερινή τεχνολογία προκαλεί τη δημιουργία σημαντικών τοξικών αποβλήτων αρσενικού και καδμίου[18], πράγμα που σημαίνει ότι οι χώρες οι οποίες θα επιλεγούν για την παραγωγή και την προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος από την ηλιακή ενέργεια θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα μόλυνσης του περιβάλλοντος. Τέλος, η αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας με τη μέθοδο των φωτοβολταϊκών απαιτεί τεράστιες επενδύσεις σε εξοπλισμό και σε εκτάσεις για την εγκατάσταση των ηλιοσυσσωρευτών καθώς επίσης και για τα μεγάλα και υψηλού κόστους δίκτυα μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας.

Image result for renewable energy

Όλα αυτά δείχνουν πως, από μια μόνο ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, δεν είναι εφικτή η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και αυτόνομου ενεργειακού συστήματος, που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το υφιστάμενο σύστημα των ορυκτών καυσίμων. Αλλά αν και όταν η τεχνολογία εξελιχθεί και ολοκληρωθεί προς την κατεύθυνση της συλλογής της ηλιακής ενέργειας στο διάστημα, πάνω από τα σύννεφα, και της μετατροπής της σε διαστημικούς σταθμούς σε ηλεκτρική ενέργεια που θα αποστέλλεται ασύρματα και με ασφάλεια σε γήινους σταθμούς, θα έχει ενδεχομένως λυθεί μόνο το πρόβλημα της ασυνεχούς παραγωγής, όχι όμως και αυτό του υψηλού κόστους παραγωγής και διανομής και της συγκεντρωτικής-εξουσιαστικής διαχείρισής της. Αντίθετα, η εξάρτηση των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας θα αυξηθεί, γιατί ένα τέτοιο ενεργειακό σύστημα ξεπερνάει τις δυνατότητες ακόμα και των πιο ισχυρών οικονομιών του πλανήτη και προφανώς θα καταλήξει να είναι επιχείρηση κάποιου ή κάποιων επιχειρηματικών ομίλων που θα εξουσιάζουν με τον έλεγχο του ήλιου, αντί με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, με αυτόν τον τρόπο ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ίδια περίπου είναι τα χαρακτηριστικά ακανόνιστης λόγω αστάθειας απόδοσης (άπνοια, ανυδρία, ασύμμετρη κατανομή κ.λπ.) και συνεπώς και τα προβλήματα της παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας με βάση τον άνεμο, τη γεωθερμία και το νερό ως κινητήρια δύναμη.

Η στροφή μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων της Γερμανίας προς την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο και τον άνεμο καλλιεργεί νέες ψευδαισθήσεις για ‘νέα Ελντοράντο’ κερδοφόρων επενδύσεων στη Βόρεια Αφρική και στη Νότια Ευρώπη. Αυτή η στρατηγική του γερμανικού κεφάλαιου είναι κοντόθωρη και γι’ αυτό είναι καταδικασμένη να αποτύχει, γιατί εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση να χαράξει μια μακροπρόθεσμη ενεργειακή στρατηγική στηριγμένη στο υδρογόνο, με την οποία θα μπορούσε η Ευρώπη να ξαναμπεί στην πρωτοπορία των παγκόσμιων προοδευτικών εξελίξεων και να οδηγήσει την ανθρωπότητα για μια ακόμα φορά σε μια Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου και του Πολιτισμού του. Η Γερμανία θα χάσει και αυτόν τον, οικονομικό αυτήν τη φορά, πόλεμο που διεξάγεται μεταξύ των επίδοξων ηγεμόνων του πλανήτη, αφήνοντας πάλι πίσω της ερείπια στη Βόρεια Αφρική και στη Νότια Ευρώπη, αλλά και μια βαριά τραυματισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση που θα την οδηγήσει σε συνθηκολόγηση και υποταγή στους νέους ηγεμόνες-κατακτητές της.Image result for renewable energy

Τα τελευταία χρόνια έγινε πολύς λόγος και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από βιοκαύσιμα (τη βιοαιθανόλη ή το βιοαέριο), που παράγονται από βιομάζα μέσω της υδρολυτικής επεξεργασίας της και θα καίγονται σε μηχανές εσωτερικής καύσης. Αυτή η μέθοδος προϋποθέτει την εντατική καλλιέργεια τεράστιων εκτάσεων καλλιεργήσιμης αγροτικής γης με ειδικές ποικιλίες ετήσιων καλλιεργειών[19], πράγμα που ουσιαστικά εκτοπίζει την καλλιέργεια αγαθών διατροφής με αποτέλεσμα την περαιτέρω όξυνση του παγκόσμιου διατροφικού προβλήματος, χωρίς ωστόσο να επιτευχθεί φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια και να αποφευχθεί η ενεργειακή εξάρτηση από τα παγκόσμια ενεργειακά μονοπώλια.

«Αν καλλιεργήσουμε το 15% των πεδιάδων της Βόρειας Ελλάδας, Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη, μπορούμε», όπως μας πληροφορεί ο καθηγητής Χημείας στο πανεπιστήμιο της Πάτρας, Θανάσης Κουτίνας, «να παράγουμε βιοκαύσιμο το οποίο θα καλύπτει περίπου το 35% των αναγκών της χώρας για τα μεταφορικά μέσα»[20].

Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του, βλέπουμε ότι για να καλύψει η Ελλάδα τα καύσιμα που χρειάζεται μόνο για τα μεταφορικά μέσα, θα έπρεπε να καλλιεργεί με τα λεγόμενα ‘ενεργειακά φυτά’ το 50% των εύφορων πεδιάδων της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας. Για να εξασφαλίσει η Ελλάδα ηλεκτρική ενέργεια από βιομάζα και για τις υπόλοιπες παραγωγικές και κοινωνικές δραστηριότητες θα έπρεπε να καλλιεργεί με ‘ενεργειακά φυτά’ και το υπόλοιπο 50% των πεδιάδων, και επειδή προφανώς δεν θα αρκούσαν, θα ήταν αναγκασμένη να καλλιεργήσει και την υπόλοιπη καλλιεργήσιμη γη της με ‘ενεργειακά φυτά’, πράγμα που θα την οδηγούσε στην απόλυτη διατροφική εξάρτησή της από τις χώρες του διατροφικού ιμπεριαλισμού, με τελική συνέπεια την απόλυτη υποταγή της. «Αν αποδειχτούμε τόσο ανόητοι ώστε να προτιμήσουμε ένα κόσμο χωρίς τροφή προκειμένου να οδηγούμε όσο θέλουμε τα αυτοκίνητά μας, τότε θα χρειαζόμασταν το έδαφος αρκετών πλανητών σαν τη Γη για να καλλιεργούμε φυτά για βιοκαύσιμα»[21], αλλά ένας ανθρώπινος κόσμος χωρίς τρόφιμα δεν είναι νοητός ούτε για τους ανόητους. Είναι προφανές πως αυτές οι λύσεις δεν είναι παρά ένα έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας-ανθρωπότητας και μάλιστα ειδεχθές, γιατί η Φύση προσφέρει λύσεις ελεύθερης ενέργειας με βάση το υδρογόνο, χωρίς να χρειαστεί να πεινάσει ή να υποταχτεί διατροφικά η κοινωνία, αντίθετα μάλιστα θα μπορεί να έχει άφθονη τροφή για όλους χάρη στη φθηνή, άφθονη και καθαρή ηλεκτρική ενέργεια από το υδρογόνο. Image result for renewable energy

Με δεδομένο μάλιστα ότι σε συνθήκες ευρείας παραγωγής υδρογονοενέργειας σε επίπεδο καταναλωτών και τοπικών κοινωνιών το σχετικό τεχνολογικό πακέτο θα ακολουθήσει αντίστοιχη πορεία με άλλες σχετικές τεχνικές εφευρέσεις, όπως  .λ. χ. ο ηλεκτρισμός, θα είναι αποσβέσιμο σε μικρή σχετικά χρονική περίοδο και συνεπώς η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια θα τείνει να είναι ελαχίστου έως μηδενικού κόστους, είναι περίεργο γιατί σιωπούν τα πολιτικά κόμματα, οι σχετικοί επιστημονικοί φορείς καθώς επίσης και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ιδιαίτερα των νησιωτικών κοινωνιών που τόση ανάγκη έχουν για την ενεργειακή αυτάρκειά τους και για την ήπια και αυτοελεγχόμενη ανάπτυξή τους.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι ο συνδυασμός των εναλλακτικών πηγών ενέργειας για την παραγωγή υδρογόνου και στη συνέχεια για την παραγωγή άφθονης, φθηνής και καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο το υδρογόνο, αφού είναι επιστημονικά αποδειγμένο πως η κατά μάζα πυκνότητας ενέργεια του υδρογόνου είναι περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερη από αυτή του μεθανίου και τρεις φορές περίπου μεγαλύτερη από αυτή που δίνει η βενζίνη. Επομένως το υδρογόνο έχει μεγάλη υπεροχή έναντι των άλλων καυσίμων, όχι μόνο ως προς το πολύ χαμηλότερο κόστος απόκτησής του, αλλά και ως προς την κατά μονάδα πυκνότητας ενεργειακή του απόδοση.

Το συμπέρασμα, και πάλι, είναι πως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όταν αντιμετωπίζονται ξεχωριστά και ανεξάρτητα η μια από την άλλη, δεν μπορούν να αναδειχτούν σε ολοκληρωμένο, ανεξάρτητο και αποκεντρωμένο ενεργειακό σύστημα, που να μπορεί να αντικαταστήσει το υφιστάμενο συγκεντρωτικό, ακριβό και ρυπογόνο ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων. Αυτή η αδυναμία των ΑΠΕ να αποτελέσουν η καθεμιά ξεχωριστά και χωρίς το υδρογόνο ένα ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα τις υποβαθμίζει σε δευτερεύουσα και συμπληρωματική προς τα ορυκτά καύσιμα πηγή ενέργειας, η οποία μπορεί να γίνει αντικείμενο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης, αφού δεν απειλεί και δεν μπορεί να αμφισβητήσει το υφιστάμενο ενεργειακό σύστημα.

Αντίθετα, η πολλαπλότητα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που μπορεί σε συνθήκες καπιταλισμού να λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους και συμπληρωματικά προς τα ορυκτά καύσιμα, δίνει στην κοινωνία τη δυνατότητα να τις συνδυάσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνουν συμπληρωματικές η μια στην άλλη, για να δημιουργηθεί η βάση για το νέο ενεργειακό σύστημα υδρογόνου που θα επαναφέρει την οικονομία υπό τον άμεσο έλεγχο της αυτεξούσιας-αυτοδιευθυνόμενης τοπικής κοινωνίας, προϋπόθεση ικανή και αναγκαία για την ευημερία ολόκληρης της ανθρωπότητας και για την αποκατάσταση της αρμονικής σχέσης της κοινωνίας με τη Φύση. Με αυτήν την έννοια, το μέλλον των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ως ένα ολοκληρωμένο ενεργειακό σύστημα υδρογόνου, είναι ταυτισμένο με το μέλλον της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της.

Image result for renewable energy

Η τεχνολογία του υδρογόνου, ως η αιχμή των σύγχρονων παραγωγικών δυνάμεων μπορεί, με τη βούληση των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, να ανατρέψει τις καθυστερημένες παραγωγικές σχέσεις και να ανοίξει τον δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον, για έναν καλύτερο κόσμο. «Οι άνθρωποι μέσα στο προτσές της παραγωγής και αναπαραγωγής παράγουν και τις εργασιακές σχέσεις τους, όπως παράγουν και τα υλικά αγαθά και, ανεξάρτητα από το αν έχουν συνείδηση αυτού του πράγματος ή όχι, παράγουν και την οικονομική βάση αντίστοιχων πολιτικών, νομικών και κρατικών θεσμών, καθώς επίσης και των αντίστοιχων μορφών συνείδησης»[22]. Με τη σταδιακή συνειδητοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει στην ανθρωπότητα η ελεύθερη υδρογονοενέργεια αναδείχνεται σταδιακά και η αντίστοιχη στο σύγχρονο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων κοινωνική συνείδηση, που θα οδηγήσει τις τοπικές κοινωνίες και συνολικά την ανθρωπότητα στην αντικατάσταση των καθυστερημένων και παρακμασμένων καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων από τις σχέσεις της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης με τη μορφή της Άμεσης Δημοκρατίας και περιεχόμενο την Αταξική Κοινωνία, στο πλαίσιο ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού[23].

Για όλους τους παραπάνω, και για χίλιους ακόμα, λόγους γίνεται κατανοητό ότι επιμονή κάποιων καλοπροαίρετων, αλλά ελλιπώς ενημερωμένων ‘περιβαλλοντολόγων ακτιβιστών’ να προπαγανδίζουν συγκεντρωτικά ηλιακά ή/και αιολικά ενεργειακά συστήματα, υποβαθμίζει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας από ελεύθερα, κοινά κοινωνικά αγαθά σε κερδοσκοπικές για το γερμανικό κεφάλαιο επενδυτικές ευκαιρίες και βοηθά τους εισαγωγείς και ατζέντηδές του να κάνουν χρυσές δουλειές. Είναι όμως ανάγκη να κατανοήσουμε όλοι ότι μόνο η υδρογονοενέργεια μπορεί να προσφέρει ενεργειακή ανεξαρτησία σε επίπεδο καταναλωτή, τοπικής, περιφερειακής και εθνικής κοινωνίας, πράγμα που σημαίνει ότι απελευθερώνει τις τοπικές κοινωνίες από τα συγκεντρωτικά-εκμεταλλευτικά ενεργειακά και εξουσιαστικά συστήματα και τις καθιστά ικανές, με την ιδιοπαραγωγή άφθονης, φθηνής και καθαρής ενέργειας, να συγκροτηθούν στη βάση της κοινοκτημοσύνης, της οικονομίας των κοινών αγαθών, της άμεσης δημοκρατίας και της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης. Διαφορετικά με ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, με συγκεντρωτικά ενεργειακά, οικονομικά και κοινωνικά εξουσιαστικά συστήματα, με τόσο κραυγαλέες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες σε συνθήκες καπιταλιστικής βαρβαρότητας δεν μπορεί να μιλάμε σοβαρά για προστασία του περιβάλλοντος, για δημοκρατία και μάλιστα για άμεση δημοκρατία και για ειρήνη, εκτός αν είμαστε αφελείς ή κατά κάποιο τρόπο, σιτιζόμενοι στο πρυτανείο της εξουσίας των λίγων πάνω στους πολλούς, ‘χρήσιμοι ηλίθιοι’.

_________________

Related image

http://classlessdemocracy.blogspot.gr/2017/06/blog-post_20.html,

[1] Ο William Jennings Bryan (1860-1925), ήταν Αμερικανός πολιτικός.

[2] Συγγραφείς του: Freedom From Mid-East Oil, Edition of World Business Academy, 2007

[3] Ο Γιώργος Παξινός, είναι κορυφαίος Έλληνας νευροεπιστήμονας. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ της Αυστραλίας, που έγινε παγκόσμια γνωστός από το έργο του της χαρτογράφησης του ανθρώπινου εγκεφάλου.

[4] Για μια διεξοδική και σε βάθος ανάλυση του ενεργειακού προβλήματος, βλέπε: Λάμπος Κώστας. Ποιος φοβάται το Υδρογόνο;. η επανάσταση του Υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013.

[5] Βλέπε: Jeremy Rifkin, Η Οικονομία του Υδρογόνου. Η δημιουργία του παγκόσμιου ενεργειακού ιστού και η ανακατανομή της εξουσίας στη Γη, ΛΙΒΑΝΗΣ, Αθήνα 2003.

[6] Το υδρογόνο είναι το ελαφρύτερο χημικό στοιχείο και αποτελεί το 75% της συνολικής μάζας του Σύμπαντος.

[7] Λάμπος Κώστας. Ποιος φοβάται το Υδρογόνο; όπου παραπάνω…, σελ. 126-141.

[8] «Το κόστος των τεχνολογιών Α.Π.Ε μειώνεται ραγδαία με την επέκταση της χρήσης τους και συνεπώς με τη μαζική παραγωγή τους. Ορισμένες τεχνολογίες είναι ήδη ανταγωνιστικές και προβλέπεται ότι το ίδιο θα συμβεί σύντομα και με πολλές από τις υπόλοιπες». Βλ. Βουτυράκης Μανόλης, Τα ενεργειακά προβλήματα, στο: http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2500&Itemid=0

[9] Είναι γνωστή η τακτική των μεγάλων ρυπαντών του πλανήτη να συνάπτουν τάχα συμφωνίες περιορισμού της ρύπανσης του πλανήτη περιορίζοντας την έκλυση διοξείδιο του άνθρακα, αλά στην πραγματικότητα συνεχίζουν να ρυπαίνουν με μεγαλύτερη ένταση, ή και να υπαναχωρούν ακόμα κα να αποχωρούν από τις συμφωνίες, βλέπε την πρόσφατη Συμφωνία του Παρισιού, με τις οποίες παραπλανούν την ανθρωπότητα και καταστρέφουν την Βιόσφαιρα, για να μεγαλώσουν τα κέρδη και τις κοινωνικές ανισότητες.

[10] Βλ. Εισήγηση της Μόνιμης Επιτροπής Ενέργειας του ΤΕΕ με θέμα: Εξοικονόμηση και διαχείριση ενέργειας, για την προσυνεδριακή εκδήλωση που έγινε στην Κέρκυρα, με θέμα: Εξοικονόμηση και διαχείριση ενέργειας, στις 3.07.2009.

[11] «Μέχρι σήμερα δεν έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα ολοκληρωμένο Εθνικό Πρόγραμμα Εξοικονόμησης Ενέργειας, αν και έχει επισημανθεί από τη δεκαετία του 1980 η αναγκαιότητα τέτοιου προγράμματος». Εισήγηση της Μόνιμης Επιτροπής Ενέργειας του Τ.Ε.Ε. με θέμα, Εξοικονόμηση και διαχείριση ενέργειας…, ό. π.

[12] Λάμπος Κώστας, Οικολογία και καπιταλισμός. Μια προσέγγιση της συστημικής διάστασης του οικολογικού προβλήματος, http://ecoleft.blogspot.gr/2010/02/blog-post_08.html

[13] Βλέπε, Κώστας Λάμπος, Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας. ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2016, 2η έκδοση.

[14] Λάμπος Κώστας, Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.

[15] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.

[16] Παξινός Γιώργος, ‘κατ’ εικόνα’, ΛΙΒΑΝΗΣ, Αθήνα 2015, σελ. 319.

[17] Ψαρράς Δημήτρης, Καλώδιο ή ΑΠΕ; Η άγνοια είναι επιλογή http://www.miakriti.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=670:280112-01&catid=27:energeia&Itemid=517

[18] Μάργαρης Νίκος Ι., Το Ενεργειακό πρόβλημα, Ελευθεροτυπία, 28/9/94.

[19] «Η βιομάζα είναι το ξύλο, τα αγροτικά απορρίμματα, τα δημητριακά όπως είναι το καλαμπόκι, το σιτάρι, το σόργο, τα τεύτλα», Κουτίνας Θανάσης, Εναλλακτικά καύσιμα, http://www.ekke.gr/estia/Cooper/Pandoiko_Patra_98/Koutinas.pdf

[20] Ό.π.

[21] Lovelock James, Η εκδίκηση της Γαίας, Λιβάνης, Αθήνα 2007 σελ. 124-125.

[22] Βλ. Eichhorn W., Bauer A. και Koch G, Η διαλεκτική των παραγωγικών σχέσεων και των παραγωγικών δυνάμεων, Αναγνωστίδης, Αθήνα χ.χ.

[23] Αναλυτικά, βλέπε, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.

Image result for Ποιος Φοβάται το υδρογόνο;

 

Γιατί έγραψα το βιβλίο «ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΌΝΟ;»

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ;

Η Επανάσταση του Υδρογόνου, η Ελεύθερη Ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος 

Όταν γεννιέσαι σε συνθήκες που η μόνη μορφή ενέργειας που γνωρίζεις είναι τα καυσόξυλα για θέρμανση το χειμώνα και ο λύχνος λαδιού ή πετρελαίου για το ελάχιστο φως τις νύχτες και όταν μαθαίνεις πως υπάρχουν εξελιγμένα συστήματα θέρμανσης, ηλεκτρισμός για φωτισμό, πετρέλαιο για την κίνηση του τρακτέρ του Συνεταιρισμού του χωριού σου, και κηροζίνη για να πετάνε τα αεροπλάνα, τότε σε απασχολεί το πρόβλημα της ενέργειας. Όταν στη συνέχεια επιβιώνεις ορφανός μέσα από γερμανική κατοχή, εμφύλιο, πείνα και δυστυχία, μετανάστευση στις φάμπρικες της Γερμανίας και καταφέρνεις εργαζόμενος να σπουδάσεις οικονομικές επιστήμες και μαθαίνεις τη σημασία των πηγών ενέργειας για την οικονομία, αλλά ταυτόχρονα κατανοείς και τη σπουδαιότητά τους για την κοινωνία και την ανθρωπότητα, τότε η περιέργειά σου για την ενέργεια, γίνεται ενδιαφέρον να μάθεις περισσότερα γι’ αυτήν και στη συνέχεια ξυπνάει η αίσθηση του επιστημονικού χρέους να γράψεις όσα έμαθες γι’ αυτήν, για να συμβάλλεις στο σχετικό επιστημονικό διάλογο, αλλά και για να μάθουν όσοι έχουν την ίδια περιέργεια και το αντίστοιχο ενδιαφέρον. Κάπως έτσι γεννήθηκε και μεγάλωνε μαζί μου η ιδέα για να γράψω κάτι για το πρόβλημα της ενέργειας.

Image result for hydrogen energy

Ενέργεια, οικονομία και κοινωνία

Η εξέλιξη της οικονομίας, όπως είναι γνωστό, ήταν πάντα συνάρτηση των μορφών ενέργειας που η εκάστοτε κοινωνία διέθετε και μπορούσε να αξιοποιήσει. Συνεπώς κάθε κρίση στον κλάδο της ενέργειας είχε και συνεχίζει να έχει αντανάκλαση στην πορεία, στην έκταση και στο ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης και συνακόλουθα στην πορεία της κοινωνίας και συνολικά της ανθρωπότητας. Τις τελευταίες δεκαετίες η ενεργειακή κρίση, εξαιτίας της σταδιακής απομείωσης των υφιστάμενων κοιτασμάτων των ορυκτών καυσίμων, πυροδοτεί αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας. Ταυτόχρονα οι σχετικές επιστήμες εντείνουν τις έρευνες για την ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων ορυκτών καυσίμων, αλλά και νέων εναλλακτικών μορφών ενέργειας που θα εξασφάλιζαν την απρόσκοπτη λειτουργία της οικονομίας και θα περιόριζαν τον ανταγωνισμό, την παγκόσμια φτώχεια και τις καταστροφικές συγκρούσεις. Η προσοχή όμως όλων στρέφεται σταδιακά προς τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, γιατί είναι ανανεώσιμες, δηλαδή ανεξάντλητες, λιγότερο ρυπογόνες και προφανώς φτηνότερες. Αυτή η στροφή οδήγησε στην βελτίωση της τεχνολογίας για την παραγωγή ενέργειας από το υδρογόνο, πράγμα που υπόσχεται ένα ριζικό επανασχεδιασμό της τοπικής και παγκόσμιας οικονομίας και κατά συνέπεια και της κοινωνίας.
Όμως όλα αυτά συντελούνται ερήμην και κρυφά από την κοινωνία και την ανθρωπότητα, μέχρι που ο αμερικανός Jeremy Rifkin, ο πρώτος που τόλμησε να αναδείξει σε παγκόσμιο επίπεδο το σχετικό θέμα, θέτοντάς το στο κέντρο του δημόσιου διαλόγου με το πολύκροτο βιβλίο του «Η Οικονομία του Υδρογόνου». Αυτός ο διάλογος και τα καινούργια ερευνητικά προγράμματα οδήγησαν σε καινούργιες πιο προχωρημένες κα πιο ρεαλιστικές προσεγγίσεις τις οποίες προσπαθώ να παρουσιάσω με το βιβλίο μου «ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ?» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ.

Image result for hydrogen energy

Ενέργεια, ενεργειακά συστήματα και παγκόσμια ηγεμονία

Το είδος και η ποσότητα των πηγών ενέργειας που κάθε φορά μπορούσαν και μπορούν να αξιοποιούν οι άνθρωποι καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα την ποιότητα και την επάρκεια-ανεπάρκεια των μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν και σε συνδυασμό με το είδος και τον τρόπο κοινωνίας και επικοινωνίας των ανθρώπων καθόριζαν την εξέλιξη των επιμέρους κοινωνιών και διαμόρφωναν πάντα και συνεχίζουν να διαμορφώνουν το αποτύπωμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμη φάση. Το κρισιμότερο πρόβλημα της εποχής μας είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, το ενεργειακό. Κι αυτό, γιατί το υφιστάμενο ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας, επειδή η ενέργεια αυτή:
1. Είναι πολύ ακριβή, με αποτέλεσμα να την στερείται απόλυτα ή σχετικά το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού.
2. Ρυπαίνει επικίνδυνα το περιβάλλον και υποβαθμίζει τους όρους ζωής στον πλανήτη.
3. Πυροδοτεί αλλεπάλληλους καταστροφικούς πολέμους για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών.
Η τρέχουσα πολύμορφη, πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού δεν είναι παρά οι αντικατοπτρισμοί και οι παρενέργειες της ενεργειακής κρίσης, τα χαρακτηριστικά της οποίας αποτελούν αποτύπωμα των χαρακτηριστικών του ενεργειακού συστήματος που στηρίζεται στα ανισοκατανεμημένα, πανάκριβα, επικίνδυνα, ρυπογόνα και ανεπαρκή ορυκτά καύσιμα. Ο καπιταλισμός που οικοδομήθηκε πάνω στο ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων και εξελίχθηκε ως ύβρις ενάντια στη Φύση και στην Ανθρωπότητα, οδεύει ολοταχώς, όπως ο ‘Τιτανικός’, στη μοιραία σύγκρουσή του με την πραγματικότητα που ο ίδιος δημιούργησε, αυτήν της αμετάκλητα φθίνουσας διαθέσιμης ποσότητας του «μαύρου χρυσού», της ραγδαία αυξανόμενης τιμής του και της ανεπίστρεπτα διογκούμενης περιβαλλοντικής καταστροφής.
Ο καπιταλισμός, στις φλέβες του οποίου κυλάει πετρέλαιο και τρέφεται με τις σάρκες της εργαζόμενης ανθρωπότητας, πάσχει από ένα είδος αθεράπευτης κερδομανιακής βουλιμίας, που οξύνει συνεχώς την καταστροφικότητά του. Όλοι οι πόλεμοι του 20ού αιώνα έγιναν για τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, της ‘παγκόσμιας ενεργειακής τράπεζας’, για τον έλεγχο της Ευρασίας με στόχο την παγκόσμια ηγεμονία του καπιταλισμού, πότε με τη μορφή του γερμανισμού, ως Drang nach Osten, ως Ostpolitik και ως θλιβερός Blitzkrieg του Τρίτου Ράιχ και πότε με τη μορφή του αμερικανισμού, ως New Deal και με εργαλείο τον βίαιο μιλιταριστικό ιμπεριαλισμό και τώρα με την εξ ίσου βίαιη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.
Τώρα, όμως, τα ψέματα τελειώνουν μαζί με τα κοιτάσματα των ορυκτών καυσίμων. Οι εγκέφαλοι του καπιταλισμού το γνωρίζουν και, παρά τις φωνές κάποιων να αλλάξει ενεργειακή πορεία ‘ο Τιτανικός της αγοράς’, ο σκληρός πυρήνας της παγκοσμιοποίησης, ως αμερικανισμός, φαίνεται να μην μπορεί να ξεπεράσει την πετρελαιομανιακή κατάθλιψή του και γι’ αυτό, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ετοιμάζεται, με ένα νέο παγκόσμιο καταστροφικότερο πόλεμο στη γεωγραφική περιοχή του μαύρου χρυσού, να δώσει την οριστική λύση στο πρόβλημα της ενεργειακής κυριαρχίας. Είναι προφανές πως ο στόχος του είναι τριπλός:
• Πρώτον, να εξασφαλίσει τον αποκλειστικό έλεγχο πάνω σε όλα τα υφιστάμενα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων, για να εξαρτά με το μονοπώλιο της ενέργειας ολόκληρο τον πλανήτη.
• Δεύτερον, να εξουδετερώσει, να εμποδίσει τη μεταξύ τους συνεργασία, να καθυποτάξει και στην ανάγκη να διαλύσει, τους ανταγωνιστές του και επίδοξους παγκόσμιους ηγεμόνες που παίρνουν θέση ως νεογερμανισμός, νεοτσαρισμός και νεοκινεζισμός.
• Τρίτον, για να σφετεριστεί τις νέες μορφές ενέργειας και μ’ αυτό να δαμάσει, να αποδεκατίσει και να καθυποτάξει σε καθεστώς Μεσαίωνα την εργαζόμενη ανθρωπότητα.

Συμμαχία Φύσης, Επιστήμης και Τεχνολογίας υπέρ της ανθρωπότητας

Image result for hydrogen engine
Η ανθρωπότητα, όμως, συνειδητοποιεί σταδιακά πως η Φύση διαθέτει πλήθος εναλλακτικών λύσεων για το ενεργειακό της πρόβλημα, οι οποίες μπορούν σήμερα, στον 21ο αιώνα, και χάρη στην κοινωνικά δημιουργημένη και συσσωρευμένη επιστημονική γνώση και εξελιγμένη τεχνολογία, να την απαλλάξουν από την φτώχεια, τη βία, τον Φόβο, την πείνα και την καταστροφή. Η συμμαχία Ανθρωπότητας και Φύσης μπορεί να απαλλάξει και τις δυό από την καταστροφική μανία του καπιταλισμού, προϋπόθεση ικανή και αναγκαία για να αποκατασταθεί και πάλι η ενότητα, η συνεργασία και η αρμονία στη σχέση μεταξύ κοινωνίας-ανθρωπότητας και Φύσης.
Οι εναλλακτικές, οι ήπιες, οι ανανεώσιμες πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές ενέργειας μπορούν συνδυαζόμενες να απαλλάξουν την ανθρωπότητα από το εξουσιαστικό ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων και να προσφέρουν σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη άφθονη, φτηνή, ασφαλή και καθαρή ενέργεια. Είναι προφανές πως μια τέτοια θεμελιακή αλλαγή στο ενεργειακό σύστημα θα προκαλέσει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην κοινωνία, πράγμα που θα τις απαλλάξει και από τον καταστροφικό καπιταλισμό και θα ανοίξει ορίζοντες για ένα καλύτερο κόσμο και ένα νέο ανθρώπινο πολιτισμό, τον οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό.
Στην καρδιά αυτής της νέας ενεργειακής προοπτικής βρίσκεται το υδρογόνο, το οποίο ήταν μέχρι πρόσφατα πολιτικός κρατούμενος της εξουσίας των ορυκτών καυσίμων. Η γνώση, όμως, που στο μεταξύ αποκτήθηκε, χάρη στις άοκνες και επίπονες προσπάθειες ανυπότακτων επιστημόνων, ερευνητών, τεχνικών και εμπειροτεχνών, έφερε το υδρογόνο στον οπτικό ορίζοντα και στη συνείδηση της ανθρωπότητας ως την ενεργειακή δύναμη που μπορεί να αλλάξει συθέμελα την αρχιτεκτονική της οικονομίας, της κοινωνίας και της ανθρωπότητας.

Related image

Το Υδρογόνο. Μια λύση για πολλά προβλήματα

Ζούμε τις ιστορικές στιγμές μιας νέας μεγάλης επιστημονικοτεχνικής και ταυτόχρονα κοινωνικής επανάστασης, ως συνέπεια της ενεργοποίησης της μεγάλης αντίθεσης μεταξύ των καθυστερημένων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και των προχωρημένων παραγωγικών δυνάμεων που ασφυκτιούν μέσα στα περιορισμένα όρια του καπιταλιστικού συστήματος, η οποία αντίθεση φέρνει πάντα μαζί της τον θάνατο του παλιού και τη γέννηση του καινούργιου κόσμου.
Το συγκεντρωτικό ενεργειακό σύστημα που χτίστηκε πάνω στα ορυκτά καύσιμα και εκφράζεται ως μια ολιγαρχική, συγκεντρωτική, καταστροφική και απάνθρωπη οικονομική και πολιτική εξουσία αποτελεί το ένα σκέλος της αντίθεσης που θέλει να διατηρήσει τις καθυστερημένες παραγωγικές σχέσεις, ακόμα και όταν το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας λιμοκτονεί, ο πλανήτης καταστρέφεται και η ζωή απειλείται.
Οι συνδυασμένες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με κέντρο το υδρογόνο, ως πηγή άφθονης, φτηνής και καθαρής ενέργειας για όλους, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση και την ειρηνική-απελευθερωτική τεχνολογία, με αιχμή την τεχνολογία της πληροφορικής και του υδρογόνου, αποτελούν τη συμπύκνωση του άλλου σκέλους της αντίθεσης που εκφράζει τις νέες δυνατότητες των παραγωγικών δυνάμεων. Στην πραγματικότητα, μιλάμε για την αντίθεση ανάμεσα στο ελάχιστο, για τις ενεργειακές ανάγκες της ανθρωπότητας, πετρέλαιο και στο ανεξάντλητο και διάσπαρτο παντού υδρογόνο και την απεριόριστη υδρογονοενέργεια, ή για την αντίθεση μεταξύ των ‘πέντε-δέκα’ ενεργειακών κολοσσών και ολόκληρης της εργαζόμενης ανθρωπότητας.
Αυτή η αντίθεση πρέπει να λυθεί, και θα λυθεί, στο πεδίο της κοινωνικής σύγκρουσης των δυνάμεων που στοιχίζονται πίσω από τα δυο σκέλη αυτής της θεμελιακής αντίθεσης, δηλαδή των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού που οραματίζονται και αγωνίζονται για ένα καλύτερο κόσμο από τη μια μεριά, και των δυνάμεων του σκοταδισμού, της συντήρησης και της απάνθρωπης και καταστροφικής καπιταλιστικής εξουσίας που οδηγεί την ανθρωπότητα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα από την άλλη μεριά.
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, που στοιχίζονται πίσω από το ένα σκέλος της παραπάνω αντίθεσης, βλέπουν την εξουσία τους να απειλείται από την υδρογονοενέργεια και, επειδή δεν μπορούν να την αποτρέψουν, κάνουν ό,τι μπορούν για να την ελέγξουν. Αυτό ήταν το αντικείμενο του βιβλίου μου Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής (Παπαζήσης 2009). Οι δυνάμεις που ακουμπάνε τις ελπίδες τους στις νέες ειρηνικές τεχνολογίες που απελευθερώνουν την επικοινωνία, ενεργοποιούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ανοίγουν τον δρόμο για την άμεση δημοκρατία και για ένα καλύτερο κόσμο ήταν το αντικείμενο του πρόσφατου βιβλίου μου Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό (Νησίδες 2012).

Image result for hydrogen energy

Η ελεύθερη υδογονοενέργεια, το κλειδί για έναν καλύτερο κόσμο

Ο Αρχιμήδης δίδαξε στην ανθρωπότητα πως, για να κινήσει τη Γη, χρειάζεται, πέρα από την ιδέα να την κινήσει, κάπου να πατήσει και να ακουμπήσει το υπομόχλιο ώστε με την πολλαπλασιαστική, διά του μοχλού, δύναμη της βαρύτητας, να μπορέσει να την κινήσει. Κατ’ αναλογία, αν η ανθρωπότητα θέλει να κουνήσει από τη θέση του και να ανατρέψει τον καπιταλισμό, χρειάζεται, πέρα από τις επαναστατικές θεωρίες και τις φλύαρες πολιτικές ιδεολογίες, ένα καινούργιο τόπο, μια καινούργια αμεσοδημοκρατική κοινωνική πραγματικότητα για να πατήσει, και στη συνέχεια χρειάζεται ένα εργαλείο, τον μοχλό της ανατροπής του καπιταλισμού, και αυτός ο μοχλός φαίνεται να είναι η ελεύθερη υδρογονοενέργεια. Αυτό το εργαλείο στα χέρια μιας αποφασισμένης, σταδιακά, επίπονα και επίμονα αυτοπροσδιοριζόμενης, αυτοθεσμιζόμενης, αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας, μπορεί να δημιουργήσει βήμα-βήμα, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, την αναγκαία υλική βάση, το έδαφος πάνω στο οποίο θα χτιστεί η ενεργειακή και κατ’ επέκταση και η κοινωνική ισότητα που, επίσης σταδιακά, επίπονα και επίμονα, θα πάρει την ολοκληρωμένη μορφή της Άμεσης Δημοκρατίας και της Αταξικής Κοινωνίας.
Αυτός ο μοχλός, για τη μετακίνηση-ανατροπή του καπιταλισμού που δεν είναι παρά η νέα επανάσταση της Πληροφορίας, του Υδρογόνου και της Άμεσης Δημοκρατίας που έχουν ήδη ξεκινήσει, είναι το αντικείμενο αυτού εδώ του βιβλίου, με την ελπίδα πως θα συμβάλει στον προβληματισμό και στη συνειδητοποίηση ότι στα χέρια μας κρατάμε τη ζωή μας, τη ζωή του κοινού σπιτιού μας, του πλανήτη Γη και το μέλλον μας, αλλά και με την προσδοκία πως θα σταθούμε αντάξιοι αυτού του χρέους.
Η υδρογονοενέργεια δεν είναι πια ένα όραμα, γιατί είναι ήδη μια απτή πραγματικότητα που αρνείται, αν και πιέζεται αφόρητα, να υποταχθεί στις δυνάμεις της αλλοτρίωσης της εργαζόμενης κοινωνίας, της καταστροφής του περιβάλλοντος, της βίας των πολέμων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Για να δώσει το ανεξάντλητο και διάσπαρτο σε κάθε γωνιά του πλανήτη υδρογόνο ελεύθερη, άφθονη, ασφαλή και καθαρή υδρογονοενέργεια, τη μόνη που μπορεί να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τα δεσμά της ανάγκης και του καπιταλισμού, περιμένει από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να εμποδίσουν το κεφάλαιο που θέλει να σφετεριστεί ένα ελεύθερο αγαθό και να το μετατρέψει σε εμπόρευμα και σε καινούργιες αλυσίδες μιας νέας μεσαιωνικής σκλαβιάς.
Οι επιστήμες, η έρευνα και η τεχνολογία έχουν λύσει όλα τα τεχνικά προβλήματα για την παραγωγή υδρογόνου και ελεύθερης υδρογονοενέργειας, της μόνης πράσινης ενέργειας, για αυτοκατανάλωση, από το επίπεδο του νοικοκυριού μέχρι της Κοινότητας, του Δήμου, της Περιφέρειας, της χώρας και της ανθρωπότητας ολόκληρης. Η ενεργειακή ανεξαρτησία είναι πια μια πραγματική δυνατότητα για τον καθένα μας, για την κοινωνία μας και για την ανθρωπότητα. Η ενεργειακή ανεξαρτησία οδηγεί στην ενεργειακή ισότητα, και αυτή με τη σειρά της, σε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας, οδηγεί στην κοινωνική ισότητα, χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει ισηγορία, ισονομία, ισοπολιτεία, ελευθερία, δημοκρατία και ειρήνη.
Όπως είναι γνωστό, η καπιταλιστική ανάπτυξη κινήθηκε παράλληλα με την ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος που έχει ως βάση του τα ορυκτά καύσιμα και γι’ αυτό περιορίστηκε σ’ εκείνες τις ελάχιστες περιοχές του πλανήτη που είχαν στο υπέδαφός τους ορυκτά καύσιμα, ή έλεγχαν τα κοιτάσματα των ορυκτών καυσίμων και τη ροή της ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, η έλλειψη ανάπτυξης στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη οφείλεται στο γεγονός της έλλειψης ενεργειακών πηγών και υποδομών που θα τροφοδοτήσουν με την αναγκαία ηλεκτρική ενέργεια τις παραγωγικές προσπάθειες των τοπικών κοινωνιών, πράγμα που συνδέεται άμεσα και ευθέως με τη φύση του υφιστάμενου συγκεντρωτικού μονοπωλιακού ενεργειακού συστήματος των ορυκτών καυσίμων.
Η συνειδητοποίηση των ανεξάντλητων δυνατοτήτων που προσφέρουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που βρίσκονται παντού στον πλανήτη, και ιδιαίτερα το υδρογόνο, ανοίγει για τις τοπικές κοινωνίες απεριόριστους ορίζοντες ανάπτυξης για την καθολική ευημερία. Η κοινωνικοποίηση των ενεργειακών πηγών και υποδομών και η πλήρης αποκέντρωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία εξ αιτίας της απόλυτης διασποράς του υδρογόνου και της απλής και χαμηλού κόστους τεχνολογίας παραγωγής υδρογονοενέργειας καθιστά την ενέργεια ένα σχεδόν ελεύθερο αγαθό που μπορεί να εξασφαλίσει ενεργειακή αυτονομία σε κάθε χρήστη και συνεπώς ενεργειακή ισότητα, η οποία μπορεί να εγγυηθεί και για την κοινωνική ισότητα.
Το κεφάλαιο, βέβαια, επιχειρεί να συσκοτίσει και να επιβραδύνει την ανερχόμενη πραγματικότητα της υδρογονοενέργειας ως ελεύθερου αγαθού και μιλά για συμπληρωματικότητα στο υφιστάμενο συγκεντρωτικό ενεργειακό σύστημα, για ένταξη της υδρογονοενέργειας στην οικονομία της αγοράς, την οποία αποκαλούν ευφημιστικά και οικονομία του υδρογόνου, για να καλύψουν τον ρόλο του υποκειμένου της καπιταλιστικής οικονομίας. Το υδρογόνο, όμως, δεν είναι υποκείμενο, και η σημερινή οικονομία που κινείται με τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι παρά το αντικείμενο πλουτισμού κάποιου υποκειμένου με τη μορφή του μεμονωμένου επιχειρηματία, της τάξης των καπιταλιστών, του καπιταλιστικού κράτους και του σκληρού πυρήνα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Στη μετακαπιταλιστική περίοδο της ανθρωπότητας, υποκείμενο της αυτοδιαχειριζόμενης οικονομίας θα είναι η ίδια η αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία, για να διασφαλίζονται η κοινωνική ισότητα, η καθολική ευημερία, η ελευθερία, η άμεση δημοκρατία και η οικουμενική ειρήνη. Και επειδή η οικονομία είναι ή των καπιταλιστών ή της κοινωνίας, γι’ αυτό ο όρος οικονομία του υδρογόνου είναι παραπλανητικός και, αν δεν στοχεύει στη χειραφέτηση της κοινωνίας, τότε διευκολύνει στο να κρατήσει την κοινωνία μακριά από την οικονομία, για να μη γίνει ποτέ η οικονομία υπόθεση ολόκληρης της αυτεξούσιας κοινωνίας.
Ανεξάρτητα από αυτά όμως το βιβλίο Η οικονομία του υδρογόνου του Jeremy Rifkin είναι το μοναδικό βιβλίο στον κόσμο που ανάδειξε, πριν από μια δεκαετία περίπου, τη μεγάλη σημασία του υδρογόνου, αλλά θεωρώ πως ο ρόλος που ο Ρίφκιν επιφυλάσσει για το υδρογόνο ως συμπληρωματική πηγή ενέργειας στα ορυκτά καύσιμα, αδικεί και τον ίδιο και το υδρογόνο. Βέβαια, οι αναγνώστες αυτού του σημαντικού βιβλίου οφείλουμε πολλά στον συγγραφέα του, αλλά η θέση μου είναι πως το υδρογόνο μπορεί, όχι απλά να συμπληρώσει και να διευκολύνει το ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων, αλλά να απαλλάξει οριστικά την ανθρωπότητα από τα ορυκτά καύσιμα και στη θέση τους να βάλει ένα άλλο ενεργειακό σύστημα που θα προσφέρει άφθονη, φτηνή και καθαρή ενέργεια στον καθένα, από κοινού και ανεξάρτητα, και αυτό στηρίζεται στα συμπεράσματα των επιστημονικών ερευνών και των εφαρμογών των τελευταίων πενήντα χρόνων.
Είναι αυτή η πραγματικότητα που οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού συνειδητοποιούν σταδιακά, πως η υδρογονοενέργεια αποτελεί καταλυτικό παράγοντα απελευθέρωσης της οικονομίας και της κοινωνίας από τα ορυκτά καύσιμα και συνεπώς από το αντικοινωνικό και καταστροφικό κεφάλαιο. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να γράψω αυτό το βιβλίο, γιατί γνωρίζω πως ένας καλύτερος κόσμος είναι πια μπροστά μας, ας ανοίξουμε τα μάτια μας να τον θαυμάσουμε και ας απλώσουμε τα χέρια μας να τον κάνουμε δικό μας, γιατί σ’ εμάς ως άτομα, ως εργαζόμενη κοινωνία και ως εργαζόμενη ανθρωπότητα ανήκει και σε κανένα άλλον.

Image result for hydrogen energy

Στο δύσκολο δρόμο προς το τυπογραφείο

Κλείνοντας, επαναλαμβάνω τη βαθιά πεποίθησή μου πως, όπως κάθε έργο, και ιδιαίτερα πνευματικό, έτσι και αυτή η εργασία δεν είναι παρά ένα συλλογικό και συνεπώς κοινωνικό δημιούργημα που χωρίς ανάλογα, προγενέστερα περισσότερο ή λιγότερο σχετικά, έργα άλλων δεν θα είχε πραγματοποιηθεί και συνεπώς θεωρώ χρέος μου να ευχαριστήσω όσους με τα βιβλία, τις μελέτες, τα άρθρα, τις πληροφορίες και τα σχόλιά τους στον Τύπο και στο διαδίκτυο συνέβαλαν ώστε αυτό το βιβλίο να μπορέσει να προσεγγίσει την τεχνική πολυπλοκότητα και την τεράστια κοινωνική σημασία του υδρογόνου για την εργαζόμενη κοινωνία-ανθρωπότητα.
Ιδιαίτερα θέλω να συγχαρώ τις δεκάδες των νέων επιστημόνων που στρέφουν όλο και περισσότερο την προσοχή τους στην έρευνα της υδρογονοενέργειας και με τις καταπληκτικές επιστημονικές εργασίες τους συμβάλλουν στην απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και να τους ευχαριστήσω γιατί με αυτές βοήθησαν πολύ στην ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου και κατέστησαν εφικτό να πάρει το δρόμο προς το τυπογραφείο και από εκεί να φιλοξενηθεί στα ράφια των βιβλιοπωλείων, περιμένοντας τη γόνιμη κριτική και τον αντίλογο, που θα μας οδηγήσουν, πέρα από την άρνηση του συστήματος των ορυκτών καυσίμων, στη θέση για τη σημασία, την ικανότητα και τη χρησιμότητα της υδρογονοενέργειας και του νέου ενεργειακού συστήματος για τον άνθρωπο, την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της.

TO ZΩΝΤΑΝΟ ΚΕΝΟ: Aναζητώντας το “Κάτι” που δεν είναι “Τίποτε”

 

TO ZΩΝΤΑΝΟ ΚΕΝΟ

Aναζητώντας το “Κάτι” που δεν είναι “Τίποτε”

Image result for cosmic vacuum philosophy

Γράφει η Σάση Χότζογλου

Σήμερα ο κενός χώρος δεν αναγνωρίζεται ως άδειος.

Είναι μια θάλασσα δυναμικής ενέργειας.

Σαν ένας πίδακας υδρατμών δίπλα σ’ έναν ορμητικό καταρράκτη”.

Harold Puthoff, φυσικός

Αν και χρησιμοποιούν λέξεις για να εξηγήσουν το Κενό. Το κενό είναι τέτοιο που δεν μπορεί να εκφραστεί. Αν και λέμε πως ο «νους είναι ένα λαμπερό φως»

Εντούτοις βρίσκεται πέρα από όλες τις λέξεις και τα σύμβολα.

Αν και ο νους είναι στην ουσία του κενός, αγκαλιάζει

Και περιέχει όλα τα πράγματα.

Από το τραγούδι της Μαχαμούντρα

Του Θιβετανού Βουδιστή ΤιλόπαImage result for cosmic vacuum

Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον μέσα στην ιστορία του πλανήτη μας, που μπορεί να γνωρίζει ότι υπάρχει τόσο αυτός όσο και ο κόσμος μέσα στον οποίο ζει. Είναι το μόνο ον που μπορεί να απορεί και να διερωτάται για την ύπαρξη αυτή καθ’ εαυτή, αλλά και έξω από αυτήν, για τη γύρω του πραγματικότητα. Και είναι πολύ διασκεδαστικό να διαπιστώνεις ότι ένα σημαντικό ερώτημα στην φυσική είναι: «Τι είναι κενό;». Πρόκειται, όμως, για ένα ερώτημα πάρα πολύ σημαντικό και ο σκοπός της γνώσης είναι να μας αποκαλύπτει κάθε τόσο την πραγματική φύση του κόσμου, ενός κόσμου μέσα στον οποίο υπ-άρχουμε, μας περιβάλλει και στον οποίο “τα πάντα ρει” κατά Ηράκλειτο, τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο. Για να διαλύσουμε δε την άγνοιά μας, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τόσο τη φύση του εξωτερικού κόσμου όσο και του “εγώ”· δηλαδή, αυτά που γενικά ονομάζουμε “πραγματικότητα”.

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα -σαν πυκνή και αδιαπέραστη ύλη- είναι καθ’ εαυτού κενό, δηλαδή, μεγάλα πεδία(ενεργειακά σύννεφα) ηλεκτρονίων με ελάχιστη ύλη ή συμπαγή ενέργεια στο κέντρο. Με άλλα λόγια, ζούμε σ’ ένα σύμπαν δημιουργημένο από «αντικείμενα» που είναι στην πραγματικότητα 99% κενό. Ο κενός χώρος μπορεί να γεμίσει με διεργασίες που ονομάζονται εικονικές: Με πράγματα που μπορούν να ξεπροβάλλουν για λίγο κι έπειτα να ξαναχάνονται. Αυτά τα εφήμερα πράγματα αποτελούν μέρος του κενού. Η δε ύλη όπως την γνωρίζουμε είναι μια κατασκευή των ανθρωπίνων αισθήσεων. Παρόλο, όμως, που είναι 99,99% κενή, συμφωνούμε όλοι υποσυνείδητα να είναι «στερεή» και μπορούμε να στηριχτούμε πάνω της, δεν μπορούμε να περάσουμε μέσα από αυτή, ούτε και να δούμε μέσα από αυτή (εκτός από διαφανή ύλη –όπως ένα τζάμι). Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι η ύλη είναι άδεια. Είναι απλά μια ομαδική συνδημιουργία της ανθρώπινης συνειδητότητας. Είναι απλώς ενέργεια που έχει δεχτεί πληροφορίες οι οποίες την διαμορφώνουν σε υλικά σωματίδια τα οποία μπορούν επίσης να γυρίσουν στην αρχική τους κατάσταση μέσα στο «κενό» που είναι γεμάτο με σχεδόν απεριόριστη άμορφη ενέργεια.

Image result for cosmic vacuum

Σύμφωνα δε με το φυσικό Fritzjof Capra στο βιβλίο του Tο Ταό της Φυσικής, «Aυτά τα δυναμικά σχέδια από ενεργειακές δέσμες σχηματίζουν τις σταθερές, πυρηνικές, ατομικές και μοριακές δομές που συγκροτούν την ύλη και της δίνουν τη μακροσκοπική στέρεη όψη της, κάνοντάς μας έτσι να πιστεύουμε πως είναι φτιαγμένη από κάποια υλική ουσία. Στο μακροσκοπικό επίπεδο αυτή η ένδειξη ουσίας είναι μία χρήσιμη προσέγγιση, αλλά στο ατομικό επίπεδο δεν έχει πια νόημα. Tα άτομα αποτελούνται από σωμάτια κι αυτά τα σωμάτια δεν είναι φτιαγμένα από κάποια υλική ουσία. Όταν τα παρατηρούμε, δε βλέπουμε ποτέ ουσία. Αυτό που παρατηρούμε είναι δυναμικοί διασχηματισμοί, που αλλάζουν ο ένας μέσα στον άλλον – ένας συνεχής χορός ενέργειας».

Ακόμη πιο περίεργο είναι ότι ένα σωματίδιο μπορεί να εμφανιστεί συγχρόνως σε πάνω από μία θέση. Σ’ ένα πείραμα ένα σωματίδιο εμφανίστηκε σε 3.000 μέρη συγχρόνως. Εδώ σηκώνουμε τα χέρια μας ψηλά. Πως να εξηγήσουμε το γεγονός ότι οι επιστήμονες φωτογραφίζουν ένα σωματίδιο που φαίνεται να είναι σε πολλά μέρη συγχρόνως; Η μονή λύση είναι να αλλάξουμε την αντίληψη μας για το τι είναι ύλη, τι είναι χώρος και χρόνος.

Στο παρελθόν λεγόταν ότι η φύση φοβάται το κενό και ότι το κενό είναι ένα τίποτε, είναι η έλλειψη του παντός, είναι το μηδέν. Το κενό είχε θεωρηθεί ως απουσία της ύλης. Σήμερα η επιστήμη κατανοεί το κενό ως μια κατάσταση ελαχιστότατης ενέργειας. Δηλαδή, δεν υπάρχει άλλη κατάσταση ενέργειας κατώτερη απ’ αυτήν που επικρατεί στο κενό, αλλά το κενό επίσης απέχει πολύ του να είναι ένα τίποτε.

Το κενό, για τους σημερινούς επιστήμονες, είναι κάτι το υπερβολικά πλούσιο. Αυτή η υποτιθέμενη “κενότητα” δεν είναι καθόλου άδεια: περιέχει τεράστιες ποσότητες δυσδιάκριτης, ισχυρής ενέργειας και αναλογικά, υπάρχει περισσότερη ενέργεια σε ένα κυβικό εκατοστό κενού χώρου(περίπου το μέγεθος ενός βώλου) από ό,τι στο γνωστό σύμπαν συνολικά.

Και ο διευθυντής του CERN Carlo Rubbia λέει: «Το κενό είναι το βασίλειο όπου συμβαίνουν τα πάντα. Μέσα σ’ αυτό μεταμορφώνονται οι δυνάμεις και η ύλη. Και το κενό, χάρη στην κβαντική μηχανική, είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μέσον. Στο εσωτερικό του κενού, μέσω των μεταστάσεων που συμβαίνουν συνεχώς και αυθόρμητα υπάρχουν μεταμορφώσεις. Το κενό μεταμορφώνεται σε ζεύγη ύλης-αντιύλης και καθίσταται και πάλι κενό. Το κενό, λοιπόν, αποκτά, για σύντομες στιγμές, αφάνταστο πλούτο. Τότε το κενό αρχίζει να γίνεται κάτι εξίσου ενδιαφέρον με την ύλη».

Image result for cosmic vacuum philosophy

Κοσμικό Πλήρες και αρχαίες φιλοσοφίες

Γνωρίζουμε ήδη, όπως προαναφέρθηκε, πως το σύμπαν αποτελείται από τμήματα ύλης που κινούνται στο χώρο και το χρόνο. Η δε ύλη είναι μια δεσμευμένη μορφή ενέργειας, και ο χώρος και ο χρόνος είναι ένα ενιαίο δυναμικό στοιχείο που αλληλεπιδρά με την ύλη και την ενέργεια σε όλες τους τις μορφές. Επιπλέον, οι διάφορες μορφές ενέργειας αναδύονται από ένα θεμελιώδες πεδίο του σύμπαντος έχει ονομαστεί κβαντικό κενό, ενοποιημένο κενό και υπερχώρος. Είναι ένα «κοσμικό πλήρες» (που είναι το αντίθετο του άδειου) γεμάτο από ενέργεια και πληροφορίες. Είναι η μήτρα όλων όσων υπάρχουν και το φόντο όσων συμβαίνουν στο χώρο και το χρόνο.

Όπως επεσήμανε ο φυσικός Τζον Γουίλερ(John Wheeler) δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε ότι τα σωματίδια, τα οποία αποτελούν την ύλη, έχουν τοποθεσίες στο χωροχρόνο. Στην υπαρξιακή φυσική δεν αποτελούν υπάρξεις, παρά μόνον ουσίες. Οι ενδείξεις για τη ρεαλιστική ύπαρξη του κενού προέρχονται από τη νέα φυσική και την κοσμολογία. Όλο και περισσότεροι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το επίπεδο των κβάντων(υποατομικά σωματίδια), και του ιδίου του χωροχρόνου δεν είναι το υπέρτατο επίπεδο του σύμπαντος. Υπάρχει και ένα επίπεδο κάτω από τα κβάντα και το χωροχρόνο, ένα επίπεδο από το οποίο αναδύθηκαν ο χωροχρόνος και τα κβάντα.

Η πραγματικότητα είναι τόσο κενή όσο και μη κενή”. Αναγνωρίζοντας κάτι τέτοιο, τα βουδιστικά κείμενα της Βαζραγιάνα επιδιώκουν τον έλεγχο του συνειδησιακού μηχανισμού δόμησης της πραγματικότητας. Το μηχανισμό που αποτυπώνει όλα τα άπειρα σύμπαντα τα οποία βιώνουμε. Όταν δε αποκτήσουμε τον έλεγχο, θα βρεθούμε πραγματικά μπροστά σε μια απίστευτη Πύλη. Και όπως λέει σχετικά ο Σρι Αουρομπίντο: «Πανίσχυρες δυνάμεις βρίσκονται κλεισμένες μέσα στα κύτταρα της Φύσης. Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε για τον εαυτό μας ότι ο ύπνος, η τροφή, η βαρύτητα, οι αιτίες και τα αποτελέσματα, όλα όσα αποκαλούμε φυσικούς νόμους, είναι νόμοι στο βαθμό που τα πιστεύουμε. Μοιάζουν με αυλάκια στο δίσκο ενός γραμμοφώνου, ένα άπειρο αλληλοδιαπερώμενων συμπάντων. Αν αλλάξει το άτομο το επίπεδο συνειδητότητάς του, αλλάζει και το αυλάκι. Γιατί, η συνείδηση μπορεί να επιδρά πάνω στην ύλη και να την μεταμορφώνει. Όλοι οι νόμοι, λοιπόν, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο μόνο ¨συνήθειες¨».

Ο κενός χώρος, κατά τη κβαντική φυσική, μπορεί να γεμίσει με ενεργειακές διεργασίες που ονομάζονται εικονικές: με πράγματα, δηλαδή, που ξεπροβάλλουν για λίγο κι έπειτα ξαναχάνονται. Και αυτά τα εφήμερα πράγματα αποτελούν μέρος του κενού. Με την έννοια του κβαντικού κενού ή και αλλιώς κβαντικού αφρού, επιβεβαιώθηκε επιστημονικά η ύπορξη μιας υποσυμπαντικής πραγματικότητας που γεννά και απορροφά υλοενέργεια κατά τρόπο θαυμαστό.

Όλος ο άπειρος χώρος λοιπόν έξω, και ο ενδοσυμπαντικός καλύπτεται από το στατικό πεδίον του κενού γεμάτο από ηλεκτρόνια και φωτόνια, το γεννητικό των σωματιδίων, τη μεριστή ουσία των Πυθαγορείων και την άποιο ύλη των Στωικών που αναμειγνυόμενη πλήρως με την συνεχή ουσία, δημιουργούν το Ορφικόν ωόν, τον πρόδρομο της δημιουργίας ενός σύμπαντος. Και οι Στωικοί αποκαλούν ως Θεό(θέω=ενεργώ) μια πανίσχυρη φωτιά που διοχετεύει εν σπέρματει την συνείδηση(Λόγο) της δημιουργίας. Οι δε ιδεατοί κόσμοι της μεριστής ουσίας μοιάζουν με «σκουληκότρυπες» και «γέφυρες» ή «αφρούς» που γεννιούνται και πεθαίνουν.

Επίσης, να θυμηθούμε εδώ και το Αείζωον Πυρ του Ηράκλειτου! Είναι η γνωστή η Ηρακλείτεια «κοσμολογία της φωτιάς», η ιδέα πως το «αείζωον πυρ» είναι που «εποίησε» τον κόσμο, αυτό μόνο του: «τον κόσμο τούτο, τον ίδιο για όλους, ούτε θεός ούτε άνθρωπος τον έκανε, μα ήταν πάντα και είναι θα ‘ναι πυρ αείζωο, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο». «H ουσία του κόσμου», κατά τον Hράκλειτο επίσης, «είναι νοητή ως πυρ». Πριν δε και από τον Hράκλειτο ανάλογη σκέψη είχε κάνει ο Αναξιμένης, ενώ ο Αριστοτέλης, αργότερα, θέλησε να την τεκμηριώσει, υποστηρίζοντας ότι το πυρ συνιστά κοσμολογική αρχή, γιατί είναι το «λεπτομερέστατον» και περισσότερο από όλα τα στοιχεία «ασώματον», και ακόμα «κινείται και κινεί τα άλλα πρώτως». «H φωτιά», λέει σε άλλο απόσπασμά του ο Hράκλειτος, «τρέπεται σε θάλασσα, και η θάλασσα γίνεται κατά το ήμισυ γη, κατά το ήμισυ “πρηστήρ”, πύρινο ρεύμα».

Σήμερα, γνωρίζουμε πλέον ότι αυτό είναι πέρα για πέρα μια αναμφισβήτητη αλήθεια, και ότι η ύλη και η ενέργεια είναι το ίδιο πράγμα σε διαφορετική κατάσταση αλληλένδετα μεταξύ τους, που γίνονται πότε η ενέργεια ύλη και άλλοτε η ύλη ενέργεια. Και είναι αδύνατον να προβλέψουμε με απόλυτη σιγουριά ένα ατομικό γεγονός. Μπορούμε να πούμε μόνο πόσο πιθανό είναι αυτό να συμβεί. Στο ατομικό και στο υποατομικό επίπεδο δεν υπάρχουν στερεά σωματίδια, αλλά κύματα απείρων πιθανοτήτων. Το κενό, λοιπόν, είναι πιο πλήρες από το πλήρες.

Image result for cosmic vacuum

Το ενοποιημένο παρελθόν-παρόν και μέλλον εν δυνάμει…

Η φύση και η συμπεριφορά των σωματιδίων εξαρτώνται από την κατάσταση του κενού. Και αυτό είναι το κλειδί του προβλήματος και του τρόπου με τον οποίο εξελίσσεται το κενό. Η επιστημονική κοινότητα των φυσικών πιστεύουν πως το κενό άλλαξε την δομή του, με την μεταμόρφωσή του, από τότε που δημιουργήθηκε το σύμπαν ως σήμερα, κατά τρόπο εξαιρετικά βαθύ στις ενεργειακές δέσμες του. Τα πειράματα που γίνονται σήμερα, έχουν σαν στόχο να θέσουν μια τεράστια ενέργεια εντός του κενού. Εξουδετερώνοντας την ύλη και την αντιύλη μέσα σε εξαιρετικά σύντομο χρόνο, μπορούν, τρόπος του λέγειν, να ζεστάνουν το κενό. Άρα υπάρχει η δυνατότητα να μεταμορφωθεί το κενό του σήμερα σε κενό του χθες βλέποντας το αύριο. Και να έχουμε έτσι, για μια πολύ μικρή στιγμή, την δυνατότητα να κοιτάξουμε αυτό που συμβαίνει σ’ αυτό το κενό το οποίο βρίσκεται σε διαφορετική κατάσταση. Και ναι, είναι άρα δυνατόν να φανταστούμε ότι, σ’ αυτές εδώ τις συνθήκες, οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν!

Γιατί, στο κβαντικό, υποατομικό επίπεδο η σύνθεση αυτού που αντιλαμβανόμαστε ως χώρο ή διάστημα και της ύλης είναι πανομοιότυπη. Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο χώρο(κενό) και στην ύλη. Όπως είχε πει και ο Αϊνστάιν: «Καθετί είναι κενό και η μορφή είναι συμπυκνωμένο κενό». Υποατομικά δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην καρέκλα, τον καναπέ, τα χέρια μου, τον Η/Υ μου και τον αέρα ή το κενό που υπάρχει ανάμεσά τους. Αν είχαμε άλλη διακριτική ικανότητα των αισθήσεων θα βλέπαμε τα μόρια της σκόνης να ίπτανται, δηλαδή, αν φορούσαμε “υποατομικά γυαλιά”, ο κόσμος θα έμοιαζε με σωματίδια που κινούνται στο κενό. Ευτυχώς που δεν τα βλέπουμε και έτσι μπορούμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον! Και αυτό εξαρτάται από την δυναμική των αισθήσεών μας. Την διακριτική μας ικανότητα. Είναι θέμα, λοιπόν, δυνατοτήτων των αισθήσεών μας. Όπως, ανάλογα με το επίπεδο συνειδητότητας στην οποία βρισκόμαστε, κατανοούμε ή δεν κατανοούμε κάποια πράγματα.

Εκείνο που υπήρξε, είναι και θα είναι -είτε υπάρχει σύμπαν είτε όχι, είτε υπάρχουν θεοί(ενέργειες) είτε όχι είναι ο Χώρος λέει η εσωτερική Διδασκαλία. Καθώς και «…ο πρωτογεννημένος βγήκε από το Χάος και το Πρωταρχικό Φως (ο Κεντρικός Ήλιος)», γράφει στη Μυστική Δοξασία η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ. Ένας χώρος, δηλαδή, χωρίς διαστάσεις, αλλά και με όλες τις διαστάσεις σε λανθάνουσα κατάσταση, χωρίς τίποτα άλλο, με όλα εν δυνάμει. Ή ακόμα, ένας κύκλος με το κέντρο πουθενά και την περιφέρεια παντού ή αντίστροφα. Το Χάος του Ησιόδου ή το λεγόμενο Κοίλον στον εσωτερισμό, είναι αυτός ο πρωταρχικός χώρος, το Απόλυτο Μηδέν, όπου όλες οι ενέργειες είναι “εν δυνάμει”. Είναι απόλυτα κενός, είναι το Αιώνιο Ένα. Είναι το Πρωταρχικό, ο Αμιτάμπα του κινέζικου Βουδισμού που ταυτίζεται με το Παραβραχμάν(Μαχαπουρούσα) και τη Μουλαπρακρίτι, τις ξεχωριστές όψεις του Ενός στην Ινδία. Είναι η Παντοδύναμη, πανταχού Παρουσία. Στις ινδουιστικές Βέδδες “ο Παραβραχμάν ξυπνάει από την Άχρονη νάρκη του, το Πνεύμα δονείται και Δημιουργεί μέσα στο κενό του απέραντου Κοίλου, της Κοσμικής Μήτρας”.

Η ομοιότητα αυτών των διδασκαλιών της πανάρχαιας Σοφίας με τις πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις, είναι καταπληκτική. Θεωρίες όπως, για παράδειγμα, του Πληθωριστικού Σύμπαντος της Μεγάλης Έκρηξης, της Υπερχορδής, του Κβαντικού Κενού, της Αρχής της Αβεβαιότητας, αποτελούν με μεγάλη προσέγγιση, μια επιστροφή στην Εσωτερική Κοσμογένεση. Όποιος γνωρίζει καλά τις διδασκαλίες των εσωτερικών σχολών της Ανατολής θα εντυπωσιαστεί από τη φοβερή ομοιότητα ανάμεσα σε αυτές και στα συμπεράσματα της κβαντικής θεωρίας, σύμφωνα με την οποία ακόμα και στη θερμοκρασία το απόλυτου μηδενός, το κενό περιέχει ενέργεια, την ονομαζόμενη “ενέργεια μηδενικού σημείου”. Στο κενό υπάρχουν ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι διακυμάνσεις και παραμορφώσεις τους δημιουργούν σωματίδια, δηλαδή φυσαλλίδες στο Κοίλον και οι πολύ μεγάλες ταχύτητες των κινήσεών τους μας δίνουν την ψευδαίσθηση της ¨γεμάτης¨ύλης.

Related image

Ο Αινστάϊν πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην αναζήτηση της θεωρίας του ενιαίου πεδίου. Το Μπράχμαν των Ινδουιστών, το Νταρμακάγια των Βουδιστών ή το Ταό μπορούν να θεωρηθούν κατά κάποιο τρόπο σαν οι τρεις διαφορετικές εκφράσεις του ενιαίου αυτού πεδίου, απ’ όπου δεν πηγάζουν μόνον τα φαινόμενα που απασχολούν τη φυσική, αλλά και όλα τα άλλα φαινόμενα του κόσμου. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ανατολική άποψη, η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από απ’ όλα αυτά τα φαινόμενα είναι ανώτερη από κάθε μορφή και δεν μπορεί να υποταχθεί σε περιγραφές και αναφορές ιδιοτήτων. Γι’ αυτόν το λόγο χαρακτηρίστηκε σαν άμορφη, ασύλληπτη, κενή. Η κενότητα όμως αυτή δεν έχει καμία σχέση με την ανυπαρξία. Αντίθετα, αντιπροσωπεύει την ουσία όλων των μορφών και την πηγή κάθε ζωής. Διαβάζουμε λοιπόν στις Ουπανισάδες: «Το Μπράχμαν είναι Ζωή. Το Μπράχμαν είναι Χαρά. Το Μπράχμαν είναι το ίδιο πράγμα με το Κενό. Πράγματι, το Κενό είναι το ίδιο πράγμα με τη Χαρά».

Οι Βουδιστές εκφράζουν την ίδια ακριβώς ιδέα όταν ονομάζουν την απώτερη αλήθεια «Σουνιάτα»(Κενότητα) και υποστηρίζουν πως η «ζωντανή Κενότητα» γεννάει όλες τις μορφές του φαινομενικού κόσμου. Οι Ταοϊστές με τη σειρά τους δηλώνουν μια παρόμοια αέναη δημιουργικότητα στο Ταό και το χαρακτηρίζουν με τη σειρά τους «κενό». «Το Ταό του Ουρανού είναι Κενό και άμορφο» γράφει το Κουάν–Τσε και ο Λάο Τσε χρησιμοποιεί αρκετές αλληγορίες για να περιγράψει την κυριαρχική κενότητα. Συχνά παρομοιάζει το Ταό μ’ ένα δοχείο χωρίς πάτο, που μπορεί γι’ αυτόν το λόγο να χωρέσει έναν άπειρο αριθμό αντικειμένων. Και ο Λάμα Γκοβίτα γράφει: «Η σχέση της μορφής και του «κενού» δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν μια κατάσταση αμοιβαίου αποκλεισμού, αλλά σαν διπλή όψη της ίδιας πραγματικότητας, όπου τα δυο στοιχεία συνυπάρχουν και συνεργάζονται ακατάπαυστα». Το κενό λοιπόν όχι μόνον δεν είναι άδειο, αλλά περιέχει και εν δυνάμει κάθε μορφή του κόσμου των σωματιδίων. Φαίνεται όμως ότι οι μορφές αυτές με την σειρά τους, είναι μεταβατικές και πρόσκαιρες εκδηλώσεις του αιώνιου και πανταχού παρόντος Κενού.

«Η Φύση αποστρέφεται το Κενό» έλεγαν οι Περιπατητικοί οι οποίοι κατανοούσαν το γιατί ο Δημόκριτος και ο δάσκαλός του Λεύκιππος δίδασκαν πως οι πρώτες αρχές όλων των πραγμάτων που περιέχονταν στο Σύμπαν ήταν άτομα και ένα κενό. Αυτό το τελευταίο σημαίνει απλώς την κρυμμένη Θεότητα -κατά την ιουδαϊκή Καμπαλά- ή τη Δύναμη, η οποία πριν από την εκδήλωση μεταβίβασε την αρχική ώθηση σ’αυτά τα άτομα. Πριν απ’ αυτό ήταν το μεγάλο Τίποτα, και ονομάζεται “Άϊν Σοφ” ή “ΟΥ-Δ-ΕΝ”. Και επομένως από κάθε άποψη ήταν ένα Κενό ή Χάος. Αυτό το Χάος, όμως, έγινε η “Ψυχή του Κόσμου”, όπως λένε οι Πυθαγόρειοι, αλλά και ο Πλάτωνας.

Κατά δε την Ινδική διδασκαλία, η Θεότητα με το σχήμα της Ακάσα (μια μορφή του Αιθέρα ) διαποτίζει όλα τα πράγματα και γι’ αυτό ονομάστηκε από τους θεουργούς «το ζών πυρ», «το πνεύμα του Φωτός» και μερικές φορές Magnes. Ήταν η υψίστη Θεότητα η οποία, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, έκτισε το σύμπαν στο γεωμετρικό σχήμα του Δωδεκάεδρου.

Και στις ινδικές Βέδες διαβάζουμε:«Στην αρχή ήταν εκείνο, που μόνο υπάρχει, το μοναδικό Ένα, δίχως δεύτερο. Άλλοι λένε: στην αρχή, ήταν εκείνο που μόνο του δεν υπάρχει, το μοναδικό Ένα, δίχως δεύτερο. Τότε ούτε το ον ούτε το μη-ον υπήρχε. Δεν υπήρχε ούτε το διάστημα, ούτε ο ουρανός πέρα από αυτό. Ποιο ήταν το περιεχόμενο; Πού ήταν; Ποιός το φύλαγε; Ούτε ζωή ούτε μη-ζωή δεν υπήρχαν. Ούτε ο θάνατος ούτε ο μη-θάνατος δεν υπήρχαν τότε, κανένα σημάδι δεν ξεχώριζε τη νύχτα από την ημέρα. Και από αυτό που δεν είναι, γεννήθηκε εκείνο που είναι…Τούτη η δημιουργία από πού αναδίδεται αν έχει κατασκευαστεί ή αν όχι; Αυτός που ξαγρυπνά πάνω στο υψηλότερο μέρος του ουρανού το ξέρει δίχως αμφιβολία. Ή μήπως κι’ αυτός δεν το ξέρει;».Image result for cosmic vacuum

Συνειδητότητα και Φωτισμένο Κενό

Στα πλαίσια της κινέζικης φιλοσοφίας, η ιδέα του πεδίου μπορεί γενικότερα να οριστεί ως μια συνεχής κατάσταση χρόνου η οποία δεν βρίσκεται μόνο στην έννοια του Ταό, που περιγράφεται κενό και άμορφο, αλλά παράλληλα σαν μήτρα όλων των μορφών, όπως προαναφέρθηκε. Την ξανασυναντάμε στην έννοια του Τσι που σημαίνει ‘αέριο’ ή ‘αιθέρας’ και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη ζωική πνοή ή αλλιώς την ενέργεια που δίνει ζωή στο κόσμο. Και ο κινέζος φιλοσοφος Τσινγκ Τσάι γράφει: «Το Μεγάλο Κενό δεν μπορεί παρά να αποτελείται από Τσι, το οποίο υποχρεωμένο αφ’ εαυτού του να συμπυκνώνεται για να δώσει μορφή σε όλα τα πράγματα, που με τη σειρά τους είναι υποχρεωμένα να διαλυθούν κάποια στιγμή μέσα στο Μεγάλο Κενό».

Και σύμφωνα με τον Regis Dutheil, καθηγητή ιατρικής φυσικής και βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο Poitier στη Γαλλία, κάθε άτομο διαθέτει ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, ως χαρακτηριστική ‘υπογραφή’. Αυτό το πεδίο που το παρομοίωσε ως άλλο σύμπαν και το οποίο το βάφτισε «υπερφωτεινό χωροχρόνο», απαρτίζεται μονάχα από κίνηση, πληροφόρηση και συνειδητότητα. Επειδή είμαστε δυναμικά συστήματα που συνεχώς λαμβάνουμε και εκπέμπουμε ενέργεια, ο κάθε άνθρωπος επηρεάζει το συγκινησιακό πεδίο των άλλων. Και κάθε ανθρώπινο ον συνεχώς δημιουργεί κύματα και ρεύματα συγκινησιακής ενέργειας ανάλογα με τον τρόπο που αντιδρά στον κόσμο που το περιβάλλει, αρνητικά, θετικά ή ουδέτερα. Τα ρεύματα αυτά, τώρα, μας ωθούν να επαναλάβουμε τα ίδια συναισθήματα κι έτσι αναπτύσσονται κι άλλο. Γίνεται λοιπόν φανερό, ότι όσο οι άνθρωποι συνεχίζουν να σκέπτονται μηχανικά και να αισθάνονται με τις παλιές απαρχαιωμένες συνήθειες, δεν μπορούν να αφυπνίσουν τη συνείδηση, μπλοκαρισμένοι μέσα στο “εγώ”. Αυτή θα συνεχίσει υπνωτισμένη και δεν θα αναβλύσει αυτό που στη Γιόγκα της Κενότητας(ατραπός της Υπερβατικής Σοφίας) λέγεται Μποτισίτα και σημαίνει ανεπτυγμένη και αφυπνισμένη συνείδηση.

Related image

Βλέπουμε πως, το κβαντικό κενό, η Πράκριτι αυτή η θεία Μήτρα που δημιουργεί την κάθε στιγμή, γίνεται ο «συνειδητός ολογραφικός μηχανισμός πληροφοριών που καταγράφει την ιστορική εμπειρία της ύλης μα και τις μελλοντικές διαθέσεις αυτής. Με άλλα λόγια, αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα σήμερα και καλείται άμεσα να το πράξει, είναι αυτό που ο Δον Χουάν, στα βιβλία του Κάρλος Καστανέντα, ονόμαζε ‘παραφύλαξη’, δηλαδή την πράξη μετατόπισης του σημείου συναρμογής και την διατήρησή του στο νέο σημείο στο οποίο μετατοπίστηκε. Από τη στιγμή που θα μετακινηθεί, το να σταθεροποιηθεί στη νέα του θέση είναι μια πραγματική τέχνη. Όποιος δεν μπορεί να το κατορθώσει δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιληφθεί νέους κόσμους μ’ έναν τρόπο ξεκάθαρο. Θα τους αντιλαμβάνεται με έναν τρόπο χαοτικό και σχετικό. Και αν τελικά η μετατόπιση επιτευχθεί, αυτό το νέο σημείο και ο καινούργιος ατομικός μα και συλλογικός κόσμος είναι έτοιμος να φύγει από τα σκοτάδια και να προβάλλει ένας φωτεινός κόσμος στα μάτια του καθενός που θα το επιχειρήσει. Γιατί, στο φωτισμένο κενό δεν υπάρχει δυαδικότητα και η μηχανή της σχετικότητας δεν θα λειτουργήσει. Όλη η σχετικότητα του Αινστάϊν θα καταστρεφόταν στο φωτισμένο κενό.

Το δε πέρασμα στο φωτισμένο κενό γίνεται στη κατάσταση του Σαμάντι(έκσταση), που είναι η ανώτερη κατάσταση της Γιόγκα. Επίσης, επιτυγχάνεται και μέσω του Υπερβατικού Διαλογισμού κατά τον οποίο δίνεται μια αίσθηση αυτοεπιβολής, και έτσι το άτομο νιώθει ικανό να αλλάξει τα μοτίβα των παλιών συνηθειών του και να φτάσει στην Πραντχάνα που είναι η Αδιαφοροποίητος Ουσία, το Ακασικό πεδίο δηλαδή. Όπως τελικά αντιλαμβανόμαστε, η ροή στο φωτισμένο κενό γίνεται μόνον δια μέσου του μεγάλου άλματος, του «κβαντικού άλματος» στον κόσμο των ηλεκτρονίων και των φωτονίων που αδιάκοπα κινούνται καταστρέφοντας κόσμους μέσα από το χορό του Σίβα και ανασκευάζοντας ιδέες στο Μπράχμα για να τους συντηρήσει ο Βισνού.

Αρχαία Σοφία και σύγχρονη φυσική, λοιπόν, τείνουν να εκφράζουν τις ίδιες αναλογίες. Και όπως το «Κενό» των μυστικιστών, έτσι και το «κενό» της φυσικής δεν αντιπροσωπεύει την κατάσταση μιας πλήρους ανυπαρξίας, αλλά αντίθετα περιέχει δυναμικά κάθε μορφή του κόσμου των σωματιδίων. Οι μορφές αυτές με την σειρά τους, δεν είναι ανεξάρτητες φυσικές οντότητες, αλλά μεταβατικές και πρόσκαιρες εκδηλώσεις του αιωνίου και πανταχού παρόντος Κενού. «Η μορφή είναι το κενό και το κενό είναι μορφή. Το κενό δεν διαφέρει από τη μορφή, η μορφή δεν διαφέρει από το κενό. Ό,τι είναι το κενό είναι και η μορφή, ό,τι είναι η μορφή είναι και το κενό», λέει μια περίφημη βουδιστική Σούτρα. Έτσι, η σχέση των στοιχειωδών σωματιδίων -από τα οποία απαρτίζεται όλος ο κόσμος μας και εμείς- με το κενό είναι μια σχέση δυναμική στη βαθύτερη ουσία της. Το κενό είναι στην πραγματικότητα ένα «ολοζώντανο Φωτεινό Κενό», που πάλλεται σύμφωνα με τους αιώνιους ρυθμούς της δημιουργίας και της καταστροφής.

Η ατομική μας εξέλιξη είναι η βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης επιβίωσης σε αυτόν τον πλανήτη. Δεν υπάρχουν ξεχωριστά όντα, αντικείμενα, γεγονότα ή καταστάσεις. Όλα αυτά αντιστοιχούν στον συγκεκριμένο παρατηρητή του οποίου γίνονται αντικείμενα παρατήρησης. Και σύμφωνα με τους ερευνητές, το αντικείμενο της παρατήρησης ξεπηδάει από το κβαντικό πεδίο παίρνοντας συγκεκριμένη μορφή και μετρήσιμη υπόσταση μόνο όταν ο παρατηρητής το παρατηρήσει. Το σώμα και ο νους μας είναι οι πιο περιορισμένες όψεις της πραγματικότητας μας. Στο βαθύτερο επίπεδο του εαυτού μας είμαστε ενέργεια –κενό– συνειδητότητα. Γιατί όπως γράφει, επίσης, ο Λάμα Γκοβίτα: «Η ρευστότητα και η κενότητα της ύλης την κάνει λογικά υπάκουη στη δική μας σκέψη και επιθυμία, και η σχέση της μορφής και του κενού δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν μια κατάσταση αμοιβαίου ή εν μέρει αποκλεισμού, αλλά σαν διπλή όψη της ίδιας πραγματικότητας, όπου τα δυο μέρη συνυπάρχουν και συνεργάζονται ακατάπαυστα».

*Η Σάση Χότζογλου είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

Tesla Plate AD

Αιθέρας και Ενέργεια του Χώρου

Αιθέρας

&

Eνέργεια του Xώρου

Image result for aether free energy

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

 

Αν και θεωρείται επιστημονικά «νεκρός» εδώ κι έναν αιώνα, ο Αιθέρας (Aether) εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο ως μια θεωρία για την ερμηνεία της ανεξήγητης «θάλασσας ενέργειας» και του «κοχλάζοντος κενού», που μας περιβάλει. Από την αρχαιότητα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ο Αιθέρας αποτελούσε το τελευταίο κρίκο που συνέδεε τη Φυσική με τη μεταφυσική.

Αιθέρας (Πεμπτουσία) και «αιθεροβάμωνες» επιστήμονες

Στην αρχαιότητα πίστευαν πως όλος ο κόσμος ήταν γεμάτος από ένα υλικό λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο, που οι Έλληνες ονόμαζαν Αιθήρ, οι Ινδοί Πράνα και οι Κινέζοι Τσι. Ο Πυθαγόρας πίστευε στην ύπαρξη του αιθέρα ως «πέμπτο στοιχείο» της Φύσης, ενώ οι ανατολικοί πολιτισμοί αποκαλούσαν το ίδιο στοιχείο Ακάσα (Akasha).

Image result for aether free energy

Ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως εκτός από τα τέσσερα στοιχεία (Γη, Ύδωρ, Αήρ και Πυρ) υπήρχε στη Φύση και ο Αιθήρ. Σύμφωνα με την άποψη του ο ουρανός διέφερε θεμελιακά από τον κόσμο, καθώς αποτελούνταν από ένα πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, που ήταν και η «πέμπτη ουσία» της Φύσης (εξού και η λέξη πεμπτουσία). Ο Αριστοτέλης οδηγήθηκε σ’ αυτό το συμπέρασμα επειδή παρατήρησε πως όλα τα ουράνια σώματα είναι φωτεινά, διαγράφουν ατέρμονους κύκλους, είναι άφθαρτα κι αμετάβλητα. Επομένως κάποια άγνωστη μορφή ενέργειας θα έπρεπε να είναι υπεύθυνη γι’ αυτό.

Image result for Αριστοτελης

Στους αιώνες που ακολούθησαν οι αλχημιστές, που αναζητούσαν την «πεμπτουσία», κράτησαν ζωντανή τη θεωρία του Αιθέρα. Στις συμβολικές απεικονίσεις των αλχημιστών ο Αιθέρας αντιπροσώπευε πάντα το κεφάλι (το «πέμπτο άκρο» του σώματος), ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία αντιπροσωπεύονταν από τα άλλα τέσσερα άκρα (χέρια και πόδια). Σύμφωνα μ’ αυτούς τους συμβολισμούς ο Αιθέρας θεωρούνταν ανώτερο στοιχείο της Φύσης και η «αιθερική» κατάσταση ως ένα από τα ανώτερα επίπεδα του «πνευματικού σώματος».

Image result for aether free energy

Στους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κύκλους η θεωρία του Αιθέρα γνώρισε και πάλι διάδοση τον 17ου αιώνα. Ο Ολλανδός αστρονόμος Κρίστιαν Χούχενς (Christiaan Huygens, 1629-1695) πίστευε ότι στο διαστημικό κενό υπήρχε ένα αδιόρατο ρευστό, που «κυμάτιζε» τα φωτόνια, όπως ανάλογα ο αέρας δημιουργούσε κύματα για τη διάδοση του ήχου. Το υλικό αυτό το ονόμασε Αιθέρα, από τον Αριστοτέλη. Την ίδια άποψη υιοθέτησαν ο Καρτέσιος, ο Κοπέρνικος και ο Νεύτωνας. Μάλιστα ο τελευταίος υποστήριξε ότι υπήρχε Αιθέρας, προκειμένου να ικανοποιήσει την ανάγκη του για ένα «ακίνητο σύστημα αναφοράς» έτσι ώστε να εξηγήσει την κίνηση των ουράνιων σωμάτων.

Image result for faraday

Τον 19ο αιώνα ο Φάραντεϊ υποστήριξε την ύπαρξη του φωτοβόλου αιθέρα, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού. Στη συνέχεια ο Τζεημς Κλερκ Μάξγουελ (1831-1878), ορίζοντας τα πεδία ως καταστάσεις μηχανικής συμπίεσης ενός αόρατου αλλά υπαρκτού υλικού που γεμίζει το χώρο, του αιθέρα, πρόσθεσε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα θα πρέπει να θεωρούνται ως ελαστικές συμπιέσεις του αιθέρα. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ήταν δονήσεις αυτού του ενδιάμεσου αβαρούς και ρευστού υλικού, εφόσον τα κύματα της θάλασσας είναι δονήσεις του νερού και του ήχου δονήσεις του αέρα.

Image result for maxwell physicist

Σύμφωνα με τον Μάξγουελ το κενό φαινόταν να ενεργεί διηλεκτρικά, σαν να ήταν «ηλεκτρικά πολωμένο». Προσπάθησε λοιπόν να προσφέρει κάποιο είδος μηχανικού μοντέλου για τη διάδοση του ηλεκτρομαγνητικού κύματος μέσα στο απόλυτο κενό. Έτσι φαντάστηκε ότι το κενό γεμίζει από τη μυστηριώδη ουσία του Αιθέρα, που υποστηρίζει και περικλείει τα χρονικά μεταβαλλόμενα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία –κάτι σαν παλλόμενο αλλά αόρατο «ζελέ» που διαποτίζει το σύμπαν. Το «τρεμούλιασμα» του αιθέρα ήταν η αιτία που το φως ταξίδευε μέσα του, ακριβώς όπως τα κύματα του νερού μεταδίδονται μέσω του νερού και ο ήχος μέσω του αέρα. Αυτό το παράξενο υλικό ήταν λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο. Όλα τα ουράνια σώματα περνούσαν μέσα του χωρίς να επιβραδύνονται. Ήταν όμως αρκετά συμπαγής ώστε τα εγκάρσια κύματα να διαδίδονται με τεράστια ταχύτητα.Image result for aether free energy

 

Ανάμεσα στους επιστήμονες του 19ου αιώνα που υπεράσπιζαν τη θεωρία του Αιθέρα ήταν και ο μεγαλοφυής Σερβοαμερικάνος Νίκολα Τέσλα, ο εφευρέτης των επαγωγικών κινητήρων εναλλασσόμενου ρεύματος, που έφεραν επανάσταση στην ηλεκτρομηχανική, καθώς και άλλων 700 πρωτοποριακών ευρεσιτεχνιών. Ο Τέσλα υποστήριζε πως: «Ένας ασύρματος πομπός δεν παράγει ερτζιανά κύματα, τα οποία είναι ένας μύθος, αλλά ηχητικά κύματα στον αιθέρα, που συμπεριφέρονται με κάθε τρόπο σαν αυτά στον αέρα, εκτός από το ότι, λόγω της μεγάλης ελαστικής δυνάμεως και εξαιρετικά μικρής πυκνότητας του μέσου, η ταχύτητα τους είναι αυτή του φωτός».

Οι επιστήμονες που υποστήριζαν τη θεωρία του Αιθέρα είχαν αποδειχθεί τις εξής αξιωματικές ιδιότητες του: Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα… Εκπέμπει φως, αλλά είναι διαφανής. Δεν υπάρχει θερμότητα στον αιθέρα, δεν υπάρχει απώλεια ενέργειας. Ο Αιθέρας είναι ακίνητος, στάσιμος και αναπόδεικτος…

Image result for einstein aether

Ο «θάνατος» του Αιθέρα

Όμως η θεωρία του Αιθέρα δεν έμελλε να έχει πολύ «επιστημονική ζωή» μπροστά της. Το 1887 οι φυσικοί Άλμπερτ Μίκελσον και Έντουαρτ Μόρλεϊ (Albert Michelson-Edward W. Morley), θέλοντας σαν επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του Αιθέρα, πραγματοποίησαν ένα πείραμα που απέδειξε ωστόσο πως αυτό το στοιχείο ήταν ανύπαρκτο! Σ’ αυτό το πείραμα απέδειξαν πως η ταχύτητα μιας δέσμης φωτός δεν μεταβάλλεται σε όποια κατεύθυνση ή απόσταση κι αν κινείται στην πειραματική διάταξη. Εφόσον λοιπόν δεν βρέθηκαν μεταβολές, αλλά «μηδενικό αποτέλεσμα», ο Αιθέρας δεν υπήρχε.

Image result for aether free energy

Από τότε η θεωρία του Αιθέρα θεωρούνταν προβληματική και αμφιλεγόμενη. Τη χαριστική βολή όμως την έδωσε το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν με τη Θεωρία της Σχετικότητας (Ε=mc²), που έδειξε πως δεν υπήρχε αιθέρας για να στηρίζει τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο κενό. Τα κύματα διαδίδονται από μόνα τους. Διακηρύσσοντας πως τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελούν αυτούσιες οντότητες, που έχουν την ιδιότητα να ταξιδεύουν στο κενό διάστημα.

Image result for einstein aether

Μετά κι από την κατακεραύνωση του Αϊνστάιν ο Αιθέρας θεωρούνταν «επιστημονικά νεκρός». Όποιος ασχολούνταν μαζί του θεωρούνταν ρομαντικός, αν όχι «αιρετικός». Η ενασχόληση με τον Αιθέρα θεωρούνταν «ψευδοεπιστήμη» και στιγμάτιζε την «καλή φήμη» των επιστημόνων. Με τα χρόνια η λέξη Αιθέρας απέκτησε υποτιμητική σημασία. Ακόμη και σήμερα το επίθετο «αιθέριος» (Ethereal) σημαίνει τον «φευγάτο», αυτόν που βρίσκεται «στον κόσμο του».

Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν πάντα επιστήμονες κι ερευνητές που ριψοκινδύνευαν τη φήμη τους ασχολούμενοι με την «απαγορευμένη» θεωρία του Αιθέρα, ενώ κάποιοι αρνητές αυτής της θεωρίας έγιναν στη συνέχεια οπαδοί της. Ακόμη και ο ίδιος ο Αϊνστάιν πραγματοποίησε το 1920 μια ομιλία στο Πανεπιστήμιο Leyden, όπου φαινόταν να είχε μεταβάλει τη στάση του σχετικά με τον Αιθέρα: «Ανακεφαλαιώνοντας, μπορούμε να πούμε ότι σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος είναι προικισμένος με φυσικές ιδιότητες. Υπό αυτή την έννοια συνεπώς υπάρχει ένας Αιθέρας. Σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος χωρίς τον Αιθέρα είναι αδιανόητος, διότι σ’ έναν τέτοιο χώρο όχι μόνον δεν θα υπήρχε διάδοση του φωτός, αλλά επίσης καμιά πιθανότητα ύπαρξης των προτύπων του χώρου και του χρόνου, και συνεπώς ούτε χωροχρονικό συνεχές…».

Image result for neo aether technology

Νεοαιθεριστές και Αιθερική Τεχνολογία (Aether Technology)

Η κβαντική Φυσική καθώς και οι διάφορες θεωρίες για την Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου ανάστησαν ως ένα βαθμό την ομιχλώδη και «απαγορευμένη» θεωρία του Αιθέρα. Εμφανίστηκαν έτσι οι λεγόμενοι νεοαιθεριστές, που υποστήριζαν τη σύγκλιση Φυσικής και μεταφυσικής. Ένας πρωτοπόρος νεοαιθεριστής ήταν και ο Βίλχελμ Ράιχ. Αυτός «ανακάλυψε» την οργόνη, μια αρχέγονη κοσμική ενέργεια που βρίσκεται παντού στο σύμπαν, και η οποία έχει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού Αιθέρα.

Το 1954 ο διακεκριμένος Άγγλος φυσικός P. A. M. Dirac αναρωτήθηκε σοβαρά για τη σκοπιμότητα η επιστήμη να ρίξει μια δεύτερη ματιά στη θεωρία του Αιθέρα: «H φυσική θεωρία που δεν βασίζεται στον αιθέρα φαίνεται πως έφθασε στο ανώτατο στάδιο και στο τέλος των δυνατοτήτων της. Ίσως δούμε στο Αιθέρα μια νέα ελπίδα για το μέλλον».

Related imageΈνας από αυτούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Dirac ήταν και ο E. W. Silvertooth, ένας αμερικανός επιστήμονας από την Ουάσιγκτον. Το 1986 ο Silvertooth εκτέλεσε ένα πείραμα χρησιμοποιώντας εξοπλισμό λέιζερ και τις ειδικές γνώσεις του στην προωθημένη οπτική. Σ’ αυτό το πείραμα μετρήθηκε η κίνηση της Γης στο διάστημα. Υπολογίστηκε πως το ηλιακό μας σύστημα κινείται προς ολοταχώς προς τον αστερισμό του Λέοντα με ταχύτητα 400 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, δηλαδή 144.000 χιλιόμετρα την ώρα! Ο Silvertooth πέτυχε εκεί που οι Michelson-Morley απέτυχαν. Το γεγονός ότι μπορούσε να ανιχνευθεί η κίνηση της Γης στο διάστημα, σήμαινε ότι πρέπει να υπήρχε ένα σταθερό σημείο αναφοράς, ο Αιθέρας. Ο Silvertooth χρησιμοποίησε για τα πειράματα του πανάκριβο εξοπλισμός και η έρευνα του στηρίχθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ κι από μια άλλη αμυντική υπηρεσία. Δεν είναι γνωστό αν επανέλαβε με επιτυχία το πείραμα του. Γνωστό είναι πάντως πως ένας Αυστριακός φυσικός υποστήριξε πως και ο ίδιος εντόπισε πειραματικά την ύπαρξη του Αιθέρα.

Related image

Σήμερα οι θεωρητικοί του Αιθέρα δεν τον βλέπουν ως ένα αόρατο υγρό, που βρίσκεται παντού στο σύμπαν. Αντίθετα λένε ότι είναι ένα σπειροειδές θεμέλιο του σύμπαντος, που δεν μπορεί να μετρηθεί με τα όργανα επειδή κινείται πολύ γρήγορα. Ο δρ Moray B. King από τη Γιούτα των ΗΠΑ δεν είναι ο μόνος επιστήμονας της «ενέργειας του χώρου», που πιστεύει πως ο Αιθέρας κινείται με σπειροειδή κίνηση. Ο Ινδός επιστήμονας Paramahamsa Tewari έχει την ίδια άποψη. Σύμφωνα μ’ αυτή το σύμπαν, σε κάθε κυβικό του εκατοστό, είναι γεμάτο από κολοσσιαία επίπεδα ενέργειας τα οποία κινούνται με εκπληκτικές ταχύτητες σε «μορφή δίνης». Αυτή είναι η αιτία που από τους γαλαξίες μέχρι και τα ηλεκτρόνια κυριαρχεί η σπειροειδής κίνηση.

Related image

Γιατί όμως η ενέργεια του Αιθέρα δεν μπορεί να εντοπιστεί και να χρησιμοποιηθεί ακόμη; Ένας επιστήμονας περιέγραψε την ενέργεια αυτή σαν δύο γιγάντιους, αόρατους ελέφαντες που σπρώχνουν ταυτοχρόνως από τις δύο πλευρές μια πόρτα.Όσο κι αν σπρώχνουν με ίσες δυνάμεις, η πόρτα δεν πρόκειται ν’ ανοίξει ούτε από τη μία πλευρά ούτε από την άλλη. Η άντληση της αιθερικής ενέργειας απαιτεί μια κατάλληλη διαφορά δυναμικού.

Related image

Οι θεωρητικοί της νέας Φυσικής πιστεύουν πως ο Αιθέρας δεν υπακούει στους περιβόητους Νόμους της Θερμοδυναμικής, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί ούτε και να καταστραφεί, παρά μόνον ν’ αλλάξει μορφή. Γι’ αυτούς η ενέργεια πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί ή να καταστραφεί.  Εκείνο που χρειάζεται είναι ένας νέος Αϊνστάιν, που θα ξεπεράσει τους νόμους διατήρησης της ενέργειας και θα δημιουργήσει το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχτεί η νέα αιθερική τεχνολογία (Aether Technology).

Image result for aether

Το πρόβλημα όμως είναι πως οι άνθρωποι αρνούνται να πιστέψουν πως έχουν απεριόριστες δυνατότητες εμπρός τους, αρκεί να εκμεταλλευτούν σωστά τη νοημοσύνη και τα ένστικτα τους. Ο πλανήτης μας ασφυκτιά κάτω από το σημερινό ενεργειακό μοντέλο, που βασίζεται στην καύση των ανθρακούχων ενώσεων. Η Γη δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Χρειάζεται επαναστάτες όχι αύριο, αλλά σήμερα. Όχι μόνον λόγια, αλλά και δράση. «Ο θρίαμβος του κακού είναι η απραξία του καλού» (Edmund Burke).

Related image

*Ο Γιώργος Στάμκος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος., δημιουργός του περιοδικού ΖΕΝΙΘ (www.zenithmag.wordpress.com). Από το 1988 έχει συγγράψει περίπου 2.000 ειδικά άρθρα και αναλύσεις, 14 βιβλία, κυρίως έρευνες, σενάρια και κείμενα για ντοκιμαντέρ (Balkan Express), ενώ υπήρξε κατά διαστήματα και εκδότης ειδικών περιοδικών. Το τελευταίο του βιβλίο έχει τίτλο Η Σκιά των Βογόμιλων: Γνωστικισμός, Μανιχαϊκές Αιρέσεις των Βαλκανίων, Καθαροί και η Επίδρασή τους στο Δυτικό Πολιτισμό.

Σημείωση: Περισσότερα για το ίδιο θέμα στο βιβλίο του Γιώργου Στάμκου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Η Επανάσταση που Αλλάζει τα πάντα, καθώς και στα βιβλία του για τον Τέσλα και ειδικά στο «Τεχνολογίες του Μέλλοντος & Ελεύθερη Ενέργεια».

 

ΒΙΒΛΙΑ ΤΕΣΛΑ

Μυηθείτε στον ανεξερεύνητο κόσμο του Νίκολα Τέσλα και της Ελεύθερης Ενέργειας μ’ ένα μοναδικό πακέτο βιβλίων…

TESLA ANoigma Thinker

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ

ΟΙ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ ΜΟΥ (MY INVENTIONS)

Η Παράξενη Αυτοβιογραφία του Τέσλα

(100 σελ. Τιμή: 5 ευρώ)

 nikola-tesla-i-efefresis-mu-ebook

Νίκολα Τέσλα: Επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, ανθρωπιστής, εκκεντρικός, φιλόσοφος, προφήτης… Μια αινιγματική και παρεξηγημένη μορφή, που παραμένει ο μύθος και το αρχέτυπο όλων των επιστημόνων του 20ου αιώνα. Ο Τέσλα δεν ήταν μόνον ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες και εφευρέτες της εποχής του, ήταν στη κυριολεξία ο «Προμηθέας» του ηλεκτρισμού και ο άνθρωπος που «ανακάλυψε» τον 20ο αιώνα. Ήταν ένας πρωτοπόρος, που με την ευαισθησία ενός ποιητή ξεκλείδωσε τα μυστικά της Φύσης και τα χάρισε στην ανθρωπότητα. Ένας ονειροπόλος που τόλμησε με τη σκέψη του ν’ αγγίξει τα άστρα.

Το βιβλίο αυτό είναι η παράξενη αυτοβιογραφία του Νίκολα Τέσλα με τίτλο “Οι Εφευρέσεις Μου”. Τα χρόνια που έρχονται θα φωτίσουν ακόμη περισσότερο το ημιτελές έργο του Τέσλα κι ενδεχομένως θα επιβεβαιώσουν και πολλές από τις προβλέψεις του για το μέλλον της ανθρωπότητας. Όπως είχε πει και ο ίδιος ο Νίκολα Τέσλα: “Το παρόν είναι δικό τους. Το μέλλον είναι δικό μου”.

Anoigma

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

(The Problem of Increasing Human Energy )

100 σελ. Τιμή: 5 ευρώ

 NIKOLA TESLA FREE ENERGY BOOK

Οι τεχνολογίες της Ελεύθερης Ενέργειας έχουν τη δική τους «μυστική» ιστορία, γεμάτη με ανθρώπινους θριάμβους, αγώνες, συγκρούσεις και αποτυχίες. Στην προσπάθεια τους να κατασκευάσουν συσκευές Ελεύθερης Ενέργειας οι πρωτοπόροι αυτού του χώρου έπρεπε συχνά να αψηφήσουν τους γνωστούς νόμους της Φυσικής και να εξερευνήσουν μόνοι τους αχαρτογράφητες «ηπείρους γνώσεων», κτίζοντας σ’ αυτές μνημεία του ανθρώπινου πνεύματος. Εργαζόμενοι στα όρια της παραδοσιακής επιστήμης και με ελάχιστη υποστήριξη, κράτησαν με «αίμα και ιδρώτα» ζωντανές τις έρευνές τους. Ωστόσο τα επιτεύγματα τους δεν εμφανίστηκαν ποτέ στα σχολικά βιβλία. Αγνοήθηκαν σκόπιμα για δεκαετίες και παρέμειναν άγνωστοι στο ευρύ κοινό μέχρι πρόσφατα. Τα τελευταία όμως χρόνια οι ιστορίες τους άρχισαν να γίνονται ευρύτερα γνωστές και να αποκαθίσταται αναδρομικά η μνήμη τους. Αυτή είναι και η περίπτωση του Νίκολα Τέσλα (NikolaTesla), του ανθρώπου που “ανακάλυψε” το μέλλον.

Για ένα σχεδόν χρόνο (1899-1900) στο Κολοράντο Σπρινγκς και σε υψόμετρο 2.300 μέτρων, ο Τέσλα πραγματοποίησε μια σειρά από σημαντικά πειράματα πάνω στην ασύρματη μεταφορά ενέργειας.Εκεί κατόρθωσε όχι μόνο να δημιουργήσει τεχνητές αστραπές μήκους 40 μέτρων, αλλά και ν’ ανάψει λαμπτήρες και να θέσει σε λειτουργία συσκευές σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων!

Στο Κολοράντο Σπρινγκς ανακάλυψε κάτι που ήδη διαισθανόταν: πως η Γη ήταν μια τεράστια «ενεργειακή πισίνα», ένας καλός ενεργειακός αγωγός, πράγμα που σήμαινε ότι το παγκόσμιο σύστημα ασύρματης μετάδοσης ενέργειας, που οραματιζόταν, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Ολόκληρος ο πλανήτης μπορούσε να διασυνδεθεί ενεργειακά αν κατασκευαζόταν, σύμφωνα με το σχέδιό του, ένα δίκτυο από πύργους εκπομπής και λήψης ηλεκτρικής και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Ακόμη και η ίδια η γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, έτσι ώστε ο καθένας να ήταν σε θέση ν’ αντλήσει ενέργεια χώνοντας απλά μια μεταλλική ράβδο στο έδαφος!

Το Ιούνιο του 1900 ο Τέσλα δημοσίευσε στο περιοδικό Century μια μακροσκελή μελέτη του με τον τίτλο The Problem Of Increasing Human Energy (Το Πρόβλημα της Αυξανόμενης Ανθρώπινης Ενέργειας), στην οποία γινόταν ειδική αναφορά στους τρόπους τιθάσευσης της ηλιακής ενέργειας:«Ο ήλιος είναι η πηγή που καθοδηγεί τα πάντα. Ο ήλιος συντηρεί όλη την ανθρώπινη ζωή και εφοδιάζει την ανθρώπινη ενέργεια…»

Πρόκειται για ένα δοκίμιο γεμάτο με ιδέες, σχέδια και οράματα του Τέσλα για την επίτευξη της Ελεύθερης Ενέργειας και δημοσιεύεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Η Κοινωνία αντέχει μια αλλαγή κάθε φορά.

Την πρώτη φορά που πήγα ν’ αλλάξω τον κόσμο με είπαν οραματιστή.

Την δεύτερη, μου ζήτησα ευγενικά ν’ αποσυρθώ…”

Νίκολα Τέσλα

 TESLA KERAYNOI

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

& ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

(100 σελ. Τιμή: 7 ευρώ)

cover TEXNOLOGIES MELONTOS TEL

  • Γιατί ο Νίκολα Τέσλα θεωρείται ως ο «Πατέρας της Ελεύθερης Ενέργειας»;
  • Τι ξέρετε για τον Βίκτωρ Σάουμπεργκερ και τα μυστικά του ζωντανού νερού;
  • Είναι εφαρμόσιμη η Ψυχρή Σύντηξη;
  • Γιατί το Υδρογόνο αποτελεί το «καύσιμο του μέλλοντος»;
  • Ποια είναι η ενεργειακή επανάσταση του Υδρογόνου;
  • Υπάρχουν τεχνολογίες εκμετάλλευσης του «Αιθερικού Πεδίου»;
  • Ποια είναι η Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου;
  • Τι γνωρίζετε για την Thestadistatica, τη μυστηριώδη συσκευή Ελεύθερης Ενέργειας μιας Ελβετικής Κοινότητας;
  • Ποιες είναι οι Νέες Τεχνολογίες Ηλιακής Ενέργειας;
  • Τα Βιοκαύσιμα και η ενέργεια από τα φυτά, αποτελούν λύση για την εξάντληση του πετρελαίου;
  • Πότε θα κορυφωθεί η άντληση του Πετρελαίου, σύμφωνα με την περίφημη Peak OilTheory;
  • Ποιοι είναι οι Εφευρέτες των Συσκευών Ελεύθερης Ενέργειας;
  • Ποιοι εμποδίζουν τη νέα ενεργειακή επανάσταση;

TESLA 23

«Δεν μ’ ενοχλεί που έκλεψαν τις ιδέες μου. Μ’ ενοχλεί που δεν είχαν τις δικές τους»,  Nikola Tesla

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΣΛΑ;
 

Και τα τρία βιβλία στοιχίζουν μόνο 17 ευρώ και αποστέλλονται ως πακέτο.

Τα βιβλία σας αποστέλλονται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ ή Courier) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Βιβλία Τέσλα”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail.com

TESLA ANOIGMA

«Η ενέργεια βρίσκεται παντού και σε αφθονία. Εμείς όμως διψάμε. Μοιάζουμε με κάποιον που βρίσκεται πάνω σε μια βάρκα που πλέει μέσα σ’ ένα ποτάμι, αλλά πεθαίνει από τη δίψα, γιατί δε διαθέτει ένα ποτήρι για να πιει νερό».

Νίκολα Τέσλα

ENEΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ

ENEΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ

ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ;

Image result for cannabis production energy

Μετά το «Τσουνάμι» της χρηματοπιστωτικής φούσκας, που έχει κτυπήσει ανελέητα την παγκόσμια οικονομία βυθίζοντάς την σε ύφεση διαρκείας, ένα άλλο καταστρεπτικό «Τσουνάμι» έρχεται με μαθηματική ακρίβεια κατά πάνω μας.

Πρόκειται για το «οικολογικό Τσουνάμι», δηλαδή για τις καταστροφές που θα προκύψουν από την απορύθμιση και την υποβάθμιση του φυσικού μας περιβάλλοντος, το οποίο θα αποδειχθεί πολύ πιο καταστρεπτικό από το σημερινό «οικονομικό Τσουνάμι».

Αυτό το επερχόμενο «οικολογικό Τσουνάμι», που σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς είναι ζήτημα δύο ή τριών δεκαετιών για να ξεσπάσει, δεν θα κρατήσει λίγα μόνον χρόνια αλλά πολλές δεκαετίες και δεν θα καταστρέψει μόνον οικονομίες, αλλά και τεράστιες περιοχές του πλανήτη μας, θα διαλύσει χώρες και κοινωνίες, θα εξολοθρεύσει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, θα προσφυγοποιήσει εκατοντάδες εκατομμύρια, θα απειλήσει τον ανθρώπινο πολιτισμό ακόμη και την ίδια την ύπαρξή μας ως είδος. Όταν θα ξεχυθεί κατά πάνω μας αυτό το «οικολογικό Τσουνάμι» καμιά ανθρώπινη αντίδραση, όσο μαζική και να είναι, δεν θα είναι σε θέση να το σταματήσει πριν ολοκληρώσει το καταστρεπτικό του έργο. Η μόνη αντίδραση μας μπορεί να είναι προληπτική, αλλά για να το προλάβουμε θα πρέπει να δράσουμε Τώρα! Πως όμως μπορούμε να δράσουμε αποτελεσματικά πριν να είναι πολύ αργά;

O σύγχρονος κόσμος αντιμετωπίζει τρεις πολύ σοβαρές κρίσεις. Η μία είναι η οικονομική κρίση, που οφείλεται κυρίως στη χρηματοπιστωτική φούσκα και στην απληστία και ασυδοσία της ελεύθερης αγοράς. Η δεύτερη είναι η οικολογική κρίση, που οφείλεται στην καταστροφή και υποβάθμιση του περιβάλλοντος και στην πλανητική υπερθέρμανση, απόρροια του οικονομικού, καταναλωτικού και ενεργειακού μοντέλου που χρησιμοποιούμε. Η τρίτη είναι η ενεργειακή κρίση, η οποία οφείλεται στην υπερκατανάλωση και στην εξάντληση των ορυκτών καυσίμων, από τα οποία εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία.

Παρά την αντίθετη πεποίθηση αυτή η ενεργειακή κρίση είναι και η σοβαρότερη διότι επηρεάζει άμεσα και πυροδοτεί τόσο την παρούσα οικονομική κρίση, όσο και την επερχόμενη οικολογική κρίση!

Image result for cannabis production energy

Ο ζωοδότης Ήλιος βρίσκεται πίσω από τις περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Λούζει διαρκώς τη Γη με τεράστιες ποσότητες θερμότητας και ακτινών φωτονίων, που χαρίζουν ζωή και ενέργεια τον πλανήτη μας. Ο Ήλιος δημιουργεί επίσης και τους ανέμους, θερμαίνοντας τα αέρια στρώματα της ατμόσφαιρας κι αυξάνοντας έτσι την κινητικότητά τους. Αυτή η ενέργεια είναι γνωστή ως αιολική και χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στους ανεμόμυλους και σήμερα πλέον στις ανεμογεννήτριες, που παράγουν ηλεκτρισμό. Η κίνηση των αέριων μαζών δημιουργεί επίσης τα σύννεφα, τις βροχές και τα χιόνια. Η πτώση του νερού στη γη δημιουργεί τα ποτάμια, την κίνηση των οποίων εκμεταλλεύεται ο άνθρωπος με τα φράγματα, όπου οι υδατοπτώσεις κινούν νερόμυλους ή παράγουν ηλεκτρισμό με τη βοήθεια τουρμπίνων (υδροηλεκτρικά εργοστάσια). Τέλος η ηλιακή ενέργεια θερμαίνει και τους ωκεανούς δημιουργώντας έτσι τα υποθαλάσσια ρεύματα, τα οποία μπορεί με τη σειρά του να εκμεταλλευτεί ο άνθρωπος για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια.

Image result for cannabis production energy

Φυτρώνει σχεδόν παντού αλλά είναι το υπ’ αριθμόν ένα παράνομο φυτό στον πλανήτη μας! Εδώ και πολλές δεκαετίες οι περισσότερες νομοθεσίες των κρατών της Γης το έχουν θέσει εκτός νόμου –τοποθετώντας το, εντελώς αυθαίρετα και αντιεπιστημονικά, στα λεγόμενα «ναρκωτικά»– κι έχουν απαγορεύσει την καλλιέργεια, ακόμη και την ύπαρξή του. Κι όμως η κάνναβη (cannabis) είναι ένα από τα χρησιμότερα για τον άνθρωπο φυτά, με τα οποία έχει προικίσει η Φύση τον πλανήτη Γη. Είναι ένα φυτό που, εκτός από τη μη-ναρκωτική ευφορική του ιδιότητα (που οφείλεται στη δραστική ουσία Τετραϋδροκανναβινόλη),, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κατασκευαστικό υλικό, φωτιστικό λάδι, πηγή ενέργειας και χαρτιού, υλικό για υφάσματα, πανιά και σκοινιά, για χρώματα και βαφές, για φάρμακο και για τροφή για ανθρώπους και για ζώα. Κανένα, απολύτως κανένα, άλλο φυτό δεν έχει τόσες πολλές και χρήσιμες για τον άνθρωπο εφαρμογές, όσο η Κάνναβη. Κι όμως είναι απαγορευμένο. Όχι για λόγους επιστημονικούς ή ιατρικούς, αλλά για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους, όπως θα δούμε παρακάτω. «Έχουν καταστήσει παράνομο το υπ’ αριθμόν ένα σημαντικότερο φυτό του πλανήτη», έλεγε αγανακτισμένος ο Timothy Leary από την «ελευθεριάζουσα» δεκαετία του 1960. Πως μπορεί όμως να είναι «παράνομο» ένα φυτό, που δεν είναι καν ναρκωτική ουσία σύμφωνα με τις πιο έγκριτες και ανεξάρτητες επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει ως τώρα; Ένα φυτό από το οποίο δεν έχει αναφερθεί ούτε ένας θάνατος ως σήμερα; (Υπόψιν η «θανατηφόρα δόση» της κάνναβης είναι 150 γραμμάρια, δηλαδή 40.000 μεγαλύτερη τη συνηθισμένη δραστική δόση της! Συγκριτικά, η θανατηφόρα δόση του αλκοόλ είναι μόλις 4-10 φορές μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη του δραστική του δόση. Γι’ αυτό θάνατος από υπερβολική δόση κάνναβης είναι κάτι το πρακτικά άγνωστο).

Image result for cannabis production energyTo Φυτό Κάνναβη

Η κάνναβη είναι ένα φυτό από το οποίο βγαίνει η μαριχουάνα (ένα μίγμα θρυμματισμένων φύλλων και λουλουδιών της κάνναβης), το χασίς (αποξηραμένη ρετσίνη που βγαίνει από τις αδενικές τρίχες των λουλουδιών και των ακρινών στελεχών των θηλυκών, κυρίως, φυτών της κάνναβης), και το χασισέλαιο (που παράγεται με μία επεξεργασία απόσταξης).

Η μεγάλη ποικιλία των παραλλαγών αυτού του φυτού, που ταξινομήθηκε από τον Linneaus το 1753, δημιουργούσε στο παρελθόν πολλές διαφωνίες μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με την ταξινόμησή του, αλλά σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει ένα αρχικό είδος, η κάνναβη η ήμερη, από την οποία προέκυψαν διάφορες παραλλαγές ως οικότυποι, όπως η Cannabis Sativa, η Cannabis Indica και η Cannabis Ruderalis, που διαφέρουν μεταξύ τους, κυρίως, ως προς την περιεκτικότητά τους στο δραστικό συστατικό της κάνναβης, η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC).

Με βάση αυτό το δεδομένο, α) η Κάνναβη Σατίβα (ή Κλωστική) που περιέχει μικρή ποσότητα THC χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγαθών που καλύπτουν ανάγκες τις καθημερινής ζωής (βιομηχανικά και κατασκευαστικά προϊόντα, είδη ένδυσης και διατροφής, ενεργειακά μέσα κ.α.) και β) η Ινδική Κάνναβη που περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα THC, χρησιμοποιείται για ευφορικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.

Image result for cannabis production energy

Ενέργεια: Η βιομάζα που παρέχεται απ’ την κάνναβη μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο, μεθανόλη ή υγρό καύσιμο. Συνυπολογίζοντας στο κόστος παραγωγής της ενέργειας την καταστροφή του περιβάλλοντος που συνεπάγεται η παραγωγή, η επεξεργασία και η χρήση του πετρελαίου, του άνθρακα και της πυρηνικής τεχνολογίας, καθίσταται φανερό ότι η παραγωγή ενέργεια από την κάνναβης έχει μικρότερο κόστος και είναι ανυπολόγιστα ευεργετική για το περιβάλλον.
 Image result for cannabis production energy
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

«Από το 1000 π.Χ. μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, η κάνναβη ήταν η μεγαλύτερη γεωργική καλλιέργεια στον πλανήτη και αποτελούσε τη σημαντικότερη πρώτη ύλη για την παγκόσμια παραγωγή φυτικών κλωστών, υφασμάτων, φωτιστικού λαδιού, χαρτιού, θυμιαμάτων, φαρμάκων και ειδών διατροφής για ανθρώπους και ζώα. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το 90% των καραβόπανων, το 80% των σχοινιών, το 75-90% του χαρτιού και το 80% των υφαντουργικών προϊόντων που κατασκευάζονταν διεθνώς, φτιάχνονταν από κάνναβη.»43

Σ’ όλη τη διάρκειά της γνωστής ιστορίας και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, η κάνναβη γνώριζε μια ευρύτατη και συστηματική καλλιέργεια λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της τόσο ως κατασκευαστικό, βιομηχανικό και ενεργειακό μέσο (Cannabis Sativa) όσο και ως διατροφικό, θεραπευτικό και ευφορικό μέσο (Cannabis Indica).44 Συνεπώς, η σκιαγράφηση αυτής της πολυεπίπεδης χρησιμότητας της κάνναβης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κατανόηση των πραγματικών λόγων της απαγόρευσής της και τον προσδιορισμό των ομάδων οικονομικής ισχύος που είχαν ζωτικό συμφέρον απ’ τον εξοβελισμό της από την καθημερινή ζωή.

1) Διατροφικό μέσο: Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι σπόροι της κάνναβης, κονιοποιημένοι ή όχι, για πολλούς λαούς ήταν -και για ορισμένους παραμένει- ένα βασικό διατροφικό μέσο στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας.45

2) Θεραπευτικό μέσο: Η κάνναβη και τα παράγωγά της κατείχαν εξέχουσα θέση στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική σε όλη τη διάρκεια της γνωστής ιστορίας της ανθρωπότητας. Αφειδώς προσφερόμενη από τη φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, η κάνναβη «πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος» για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.46

3) Ευφορικό μέσο: Οι ευφορικές δράσεις των παραγώγων της κάνναβης (μαριχουάνα και χασίς) υπερτερούν από κάθε άποψη των αντίστοιχων δράσεων του καπνού και του οινοπνεύματος και τα καθιστούν επίφοβους ανταγωνιστές τους.

Image result for cannabis production energy

4) Ενέργεια: Η βιομάζα που παρέχεται απ’ την κάνναβη μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο, μεθανόλη ή υγρό καύσιμο. Συνυπολογίζοντας στο κόστος παραγωγής της ενέργειας την καταστροφή του περιβάλλοντος που συνεπάγεται η παραγωγή, η επεξεργασία και η χρήση του πετρελαίου, του άνθρακα και της πυρηνικής τεχνολογίας, καθίσταται φανερό ότι η παραγωγή ενέργεια από την κάνναβης έχει μικρότερο κόστος και είναι ανυπολόγιστα ευεργετική για το περιβάλλον.

Image result for cannabis production energy

5) Χαρτί: Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ’ την κάνναβη: Βιβλία, εφημερίδες, χάρτες, χαρτονομίσματα. Το χαρτί που παράγεται από την κάνναβη είναι το καλύτερης ποιότητας και με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής χαρτί που κατασκευάστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Είναι 50 έως 100 φορές διαρκέστερο και 100 φορές ευκολότερο να κατασκευαστεί απ’ οποιοδήποτε άλλο τρόπο παραγωγής χαρτιού».47

6) Εξοπλισμός των πλοίων: Το 90% του εξοπλισμού όλων των πλοίων από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο αιώνα που εφευρέθηκε το ατμόπλοιο, κατασκευαζόταν απ’ την κάνναβη: Ολα τα πανιά, τα σχοινιά, οι χάρτες, τα ημερολόγια, τα βιβλία και οι σημαίες των πλοίων ήταν προϊόντα του «χόρτου.»48

7) Υφάσματα και υφαντά: Το 80% των υφασμάτων και των υφαντών που χρησιμοποιούσε η ανθρωπότητα για να κατασκευάσει ρούχα, τέντες, λινά, κουβέρτες, πετσέτες, χαλιά, πάνες μωρών και πολλά άλλα, προέρχονταν απ’ την κάνναβη.49

Image result for cannabis production energy

8) Σχοινιά, νήματα, κορδόνια: Το 70-90% της παγκόσμιας παραγωγής των κάθε είδους σχοινιών, νημάτων και κορδονιών προέρχονταν απ’ την κάνναβη και ήταν 100% ανακυκλώσιμα. Μετά την απαγόρευση της κάνναβης το 1937, όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από μη-ανακυκλώσιμα πετροχημικά προϊόντα που το μονοπώλιό τους ελέγχονταν από την εταιρεία DuPont ύστερα από συμφωνία με τη γερμανική IG που κατείχε τις σχετικές πατέντες.

9) Καμβάδες ζωγραφικής: Όλες οι δημιουργίες των μεγάλων ζωγράφων που ανανέωσαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, από τον Caravagio μέχρι τον Van Gogh, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβάδες φτιαγμένους από κάνναβη που έχουν το προσόν να μην αλλοιώνονται και να συντηρούνται σε άριστη κατάσταση επί αιώνες.

10) Χρώματα και βαφές: Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ’ την κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της. Μόνο «κατά το έτος 1935, δυο μόλις χρόνια πριν από την απαγόρευσή της, 58.000 τόνοι σπόρων κάνναβης χρησιμοποιήθηκαν στις ΗΠΑ μόνο για την κατασκευή χρωμάτων και βερνικιών. Από το 1937 και μετά, αυτές οι βαφές φυσικής προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα.50

11) Κατασκευαστικό υλικό: Ο πολτός της κυτταρίνης που βγαίνει από την κάνναβη προσφέρει ένα άριστο οικοδομικό και κατασκευαστικό υλικό που είναι πρακτικό, φτηνό, ανθεκτικό στη φωτιά, με θαυμάσια θερμική και ηχητική μόνωση. Η αντικατάσταση του κατασκευαστικού υλικού που προέρχεται από την ξύλευση και την καταστροφή των δασών με αυτό που εξάγεται από την κάνναβη είναι αναγκαία για να διαφυλαχθούν οι δασικές εκτάσεις που έχουν μειωθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Γιατί η κάνναβη είναι ένα φυτό που, σ’ αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε χρόνο και από κάθε στρέμμα του παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ’ αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων.

12) Φωτιστικό λάδι: Μέχρι το 1800 το λάδι από τους σπόρους της κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού. Κατά την περίοδο 1800-1870 περιορίστηκε στη δεύτερη θέση λόγω της διάδοσης του λαδιού της φάλαινας, αλλά μετά το 1870 και τα δυο άρχισαν να αντικαθίστανται από τα προϊόντα του πετρελαίου.

Image result for cannabis production energy

Aυτή ακριβώς η πληθώρα των πλεονεκτημάτων της κάνναβης είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί υπό καθεστώς απαγόρευσης και να γίνει αντικείμενο απηνών διώξεων και σκληρής καταστολής από το 1937. Αλλά παρά τους ποινικούς κινδύνους, το «απαγορευμένο χόρτο» και τα παράγωγά του εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως ευφορικά και θεραπευτικά μέσα και ως πρώτες ύλες για την ικανοποίηση διαφόρων αναγκών της καθημερινής ζωής.

Image result for cannabis production energy

Η δημιουργία του «Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών» (1930), η άρση της Ποτοαπαγόρευσης (1933), η κατασκευή μηχανών υψηλής τεχνολογίας για την παραγωγή χαρτιού από τη δασική ξυλεία και η μονοπώληση αυτής της παραγωγής από το συγκρότημα Hearst (1930-1936), η μαζική εισαγωγή στην αγορά των προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας (1926-1936) και του νάιλον (1936) και τέλος η κατάκτηση της δυνατότητας της φαρμακοβιομηχανίας να παράγει μαζικά συνθετικά φάρμακα (1928-1932), συντελέστηκαν μέσα σε λιγότερο από επτά χρόνια και έκριναν οριστικά την τύχη της κάνναβης που ήταν ο κυριότερος ανταγωνιστής των προϊόντων τους.

Τα πολλά πλεονεκτήματα και οι εφαρμογές της κάνναβης, την καθιστούσαν υπολογίσιμο αν όχι μοναδικό ανταγωνιστή των προϊόντων πολλών βιομηχανικών κλάδων (πετρελαιοειδή, οινόπνευμα, καπνός, φάρμακα, παραγωγής χαρτιού), οι οποίοι και συνεργάστηκαν αρμονικά προκειμένου να πετύχουν την απαγόρευση της κάνναβης, στα κρίσιμα χρόνια 1930-37 που σφραγίστηκαν από 5 κυρίως γεγονότα.

Image result for cannabis production energy

Ο Παλιός Κόσμος έδωσε στο Νέο Κόσμο την κάνναβη, κι εκείνος ανταποκρίθηκε παραδίδοντας στην Ευρώπη την καλλιέργεια του καπνού. Από τότε οι δύο αυτοί «κόσμοι» –η ντόπα και ο καπνός– είναι αλληλεξαρτώμενοι.

Image result for cannabis production energy

«Δεν υποστηρίζω τη χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών, αλλά υπερασπίζομαι τη νομιμοποίησή τους. Πρώτον, για λόγους ηθικούς: Κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα καταναλώνω και ποια όχι. Δεύτερον, για λόγους πολιτικούς: Η κοινωνία δεν απειλείται από τις ψυχοτρόπες ουσίες. Κινδυνεύει μόνο από την κατασταλτική πολιτική της κρατικής εξουσίας απέναντι σ’ αυτές. Το δικαίωμα να ψηφίζω και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου αποτελούν βασικά στοιχεία της ελευθερίας μου. Το δικαίωμα να ψηφίζω είναι θεμελιώδες στοιχείο της ελευθερίας μου ως πολίτη. Και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου είναι κεντρικό στοιχείο της ελευθερίας μου ως ατόμου. Η απαγόρευση της ψήφου αίρει το δικαίωμά μου να ασκώ κάποιο έλεγχο στους διαχειριστές της εξουσίας, και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως πολίτη. Και η απαγόρευση ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών αίρει το δικαίωμά μου να εξουσιάζω το κορμί μου και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως ατόμου. Υπερασπίζομαι την (επανα)νομιμοποίηση όλων των απαγορευμένων ψυχοτρόπων ουσιών…», Κλεάνθης Γρίβας, Αντίσταση στην Εποχή του Τίποτα, σελ. 141, Ιανός).

Image result for cannabis production energy

Πηγή: Περιοδικό ΖΕΝΙΘ, http://www.zenithmag.wordpress.com  

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: O “ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΕΣΛΑ”! (Αποκλειστική Συνέντευξη)

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

O “ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΕΣΛΑ”!

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΩΡΙΑΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

πετρος ζωγράφου petros zografou

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ στον Γιώργο Στάμκο

Πετρος Ζωγράφος Οκ.

«Η ενέργεια βρίσκεται παντού και σε αφθονία. Εμείς όμως διψάμε. Μοιάζουμε με κάποιον που βρίσκεται πάνω σε μια βάρκα που πλέει μέσα σ’ ένα ποτάμι, αλλά πεθαίνει από τη δίψα, γιατί δε διαθέτει ένα ποτήρι για να πιει νερό».

Νίκολα Τέσλα (1856-1943)

free energy lamba

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ: Ποιες είναι οι σημαντικότερες διαφορές της συσκευής που έχετε εφεύρει σε σχέση με τις συμβατικές συσκευές και γεννήτριες, και ποια είναι τα πλεονεκτήματα της σε οικονομικό, τεχνολογικό και περιβαλλοντικό επίπεδο;

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: Στην περίπτωση της δική μας καινοτομίας, πρόκειται για επιστημονική μέθοδο και για την αντίστοιχη εφαρμογή της, δηλαδή την συσκευή, που ουδεμία σχέση έχει με τις κλασσικές μορφές ηλεκτρόλυσης, ούτε με μηχανές εσωτερικής καύσης ή με τυχόν συστοιχίες μπαταριών. Αυτή η καινοτομική μέθοδος και η συνακόλουθη συσκευή χρησιμοποιείται για ηλεκτρόλυση του ύδατος όχι με την συνήθη ενδόθερμη διαδικασία αλλά με χρήση συνδυασμού υψηλών συχνοτήτων, που επιτυγχάνει την διάσπαση των μορίων του ύδατος, στην επακόλουθη παραγωγή οξυγόνου και υδρογόνου ως καυσίμου, καθώς και στην αντίστροφη διαδικασία που μας οδηγεί σε παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Τα πλεονεκτήματα είναι αυτονόητα: ενέργεια χωρίς ενδιάμεσες μετατροπές και επομένως χωρίς μεγάλες απώλειες και ταυτόχρονα τα θεμελιώδη πλεονεκτήματα του χαμηλού κόστους, του ανεξάντλητου των πηγών τροφοδοσίας και της έλλειψης οποιασδήποτε μόλυνσης του περιβάλλοντος, δηλαδή μηδενικοί ρύποι στην ατμόσφαιρα και απόλυτα οικολογική και πολύ οικονομική παραγωγή ενέργειας.

image (8)

Που βασίζεται η λειτουργία της; Υπάρχει κάποιο μυστικό;

Η λειτουργία της καινοτομικής συσκευής μας βασίζεται στην αρχή της αλληλεπίδρασης των μορίων του νερού με τα μόρια ενός με συγκεκριμένες αναλογίες μίγματος υλικών, τα κύρια εκ των οποίων ευρίσκονται σε πλήρη αφθονία στο περιβάλλον μας. Το ηλεκτρικό ρεύμα προκύπτει από την μεταστοιχείωση των ιόντων του μίγματος υλικών και η παραγόμενη ισχύς του εξαρτάται από τις αναλογίες και το μέγεθος της εκάστοτε αντίστοιχης συσκευής. Η συσκευή μας αποτελεί ουσιαστικά ενός είδους αντιδραστήρα ψυχρής καύσης (reactor of cold combustion), που αποδίδει ισχύ ηλεκτρικού ρεύματος με απόλυτα μηδενικούς ρύπους και υπόλοιπα κατάλοιπα πάλι νερό (απιονισμένο όμως).

PZ 1

Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε σ’ αυτή την ανακάλυψη;

Γνωρίζετε ότι είμαι ηλεκτρονικός μηχανικός R/F με σπουδές και στις φυσικές επιστήμες. Λόγω της ενασχόλησής μου με τις ραδιοσυχνότητες και της έφεσής μου στην έρευνα, διαπίστωσα πολύ νωρίς, ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, αυτό που λέμε συχνότητες στην καθομιλουμένη, μπορούν να έχουν πολλαπλές εφαρμογές, οπότε άρχισα τις έρευνες σε αυτό τον τομέα…

PZ2

Πότε πρωτοανακαλύψατε την αρχή λειτουργίας της συσκευής και την κατασκευάσατε πρώτη φορά; Γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν αποφασίσατε να τη φέρετε στη δημοσιότητα και να ζητήσετε τη στήριξη του κόσμου;

Μην πιστέψετε, ότι όλα γίνονται άμεσα με κάποιου είδους επιφοίτηση. Η αρχή λειτουργίας μιας μεθόδου ή μιας συσκευής μπορεί να συλλαμβάνεται θεωρητικά σε επίπεδο ιδέας, όμως το κυριότερο είναι η πραγματοποίησή της, γιατί χωρίς αυτήν η ιδέα παραμένει ανεφάρμοστη. Αρχίζεις από ένα σημείο και στην πορεία της έρευνάς σου διαπιστώνεις, ότι μπορείς να προχωρήσεις περισσότερα βήματα από αυτά που είχες υπολογίσει αρχικά. Έτσι προχωράς στο επόμενο στάδιο και στο μεθεπόμενο μέχρι την ολοκλήρωση. Με αυτό τον τρόπο άρχισα και εγώ πριν περίπου 35 χρόνια με ορισμένα πρωτοποριακά για την εποχή inverters και συνέχισα την έρευνα με συνεργάτες από διάφορους κλάδους της επιστήμης. Η καινοτομική συσκευή μας έλαβε την τελική ολοκληρωμένη μορφή της στον τελευταίο χρόνο, οπότε και αποφασίσαμε να δημοσιοποιήσουμε την επιτυχή λειτουργία της.

1905882

Ποια είναι τα σημαντικότερα εμπόδια που έχετε αντιμετωπίσει στην πορεία σας να φέρετε αυτή τη συσκευή σε γενικότερη χρήση και ποιος πιστεύετε πως κρύβεται πίσω από όλα αυτά;

Η συγκεκριμένη ολοκληρωμένη καινοτομική συσκευή όπως σας είπα τελειοποιήθηκε στο τελευταίο χρόνο. Όμως και για τους προδρόμους της συσκευής αυτής, δηλαδή για κάποιες συσκευές σε προηγούμενα στάδια που προσπαθήσαμε να προωθήσουμε στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία, συναντήσαμε ένα αόρατο «τείχος». Ίσως δεν το πίστεψαν γιατί νόμισαν ότι όλες οι εφαρμογές μας ήταν πολύ καλές για να είναι αληθινές, ίσως και να νόμισαν ότι δεν πρέπει να «σπάσουν» κατεστημένες πρακτικές ή καταστάσεις. Σε κάθε περίπτωση θεωρούμε, ότι πολλοί πολιτικοί είναι ανεπαρκείς σε γνώσεις και σχεδιασμό αν δεν είναι εντολοδόχοι άλλων συμφερόντων εκτός αυτών του ελληνικού λαού.

Hydrogen Floga

Υπάρχει, πιστεύετε κάποια συνωμοσία που εμποδίζει τέτοιου είδους συσκευές να αποκτήσουν προσβασιμότητα στις αγορές και να γίνουν κοινό κτήμα;

Ακόμη και σε απλά προϊόντα καθημερινής χρήσης υπάρχουν ή μπαίνουν εμπόδια από ανταγωνιστές. Αυτή είναι και η έννοια του αλλοτρίου συμφέροντος. Κάποιοι που πιστεύουν ότι ένα καινοτομικό προϊόν θα μειώσει τις πωλήσεις τους, κάνουν ό,τι μπορούν για να μειώσουν ή να εξαλείψουν την ελεύθερη κυκλοφορία του. Φαντασθείτε λοιπόν, ποια συμφέροντα μπορεί να αντιδρούν σε καινοτομίες που καθιστούν τα ορυκτά καύσιμα περιττά !…

ffc217_5844420d62a040aea7a81165e74e3748

Πως η επαναστατική συσκευή σας, που παράγει άφθονο, φθηνό και καθαρό ηλεκτρισμό, και η Ελεύθερη Ενέργεια γενικότερα θα μπορούσε να αλλάξει την ελληνική οικονομία, την κοινωνία αλλά και τον κόσμο μας και να οδηγήσει σ’ έναν νέο ανθρώπινο πολιτισμό;

Η Ελεύθερη Ενέργεια είναι παντού στην φύση, αφού ηλιακή ακτινοβολία, ενέργεια από τα θαλάσσια κύματα, κοσμική ακτινοβολία και άλλες μορφές ενέργειας είναι είδη Ελεύθερης Ενέργειας και συνιστούν ακόμη αντικείμενο έρευνας. Πιθανόν στο μέλλον να υπάρξουν πολύ πιο εξελιγμένες δυνατότητες εκμετάλλευσης της Ελεύθερης Ενέργειας, γιατί δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει τις αμέτρητες δυνατότητες της επιστήμης. Όσον αφορά στην καινοτομική συσκευή μας, δεν χρειάζεται να σας αναλύσω το συγκριτικό πλεονέκτημα της πατρίδας και του λαού μας με την παραγωγή άφθονης, πάμφθηνης και καθαρής ενέργειας. Σήμερα είμαστε η δεύτερη χώρα της Ευρώπης σε εισαγωγές ενέργειας και υλικών παραγωγής ενέργειας, ενώ μπορεί η χώρα μας με την εφαρμογή της νέας καινοτομικής μεθόδου να αποτελέσει ηγέτιδα δύναμη, οδηγό και παράδειγμα για την αλλαγή πορείας προς την ανάπτυξη, την οικολογική συνείδηση και νέες επιστημονικές κατευθύνσεις και επιτεύγματα.

Free Energy Book Zografos Machine 1

Ποιο είναι το όραμα σας για το μέλλον και για την Ελεύθερη Ενέργεια;

Όπως σας είπα προηγουμένως, η Ελεύθερη Ενέργεια στο μέλλον μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον άνθρωπο με τρόπους που δεν έχουμε φαντασθεί ακόμη. Σχετικά με το όραμά μου για το μέλλον, θα ήθελα η γενιά μου και κάθε γενιά να παραδίδει στην επόμενη έναν καλλίτερο κόσμο από αυτόν που παρέλαβε, χωρίς ρύπους, χωρίς φαινόμενα «θερμοκηπίου» και χωρίς «τρύπες του όζοντος». Η φύση και οι κανόνες της είναι πιο ισχυροί από τον άνθρωπο και γι’ αυτό πρέπει να τους αποκαλύπτουμε επιστημονικά και να τους αντιμετωπίζουμε με τον πρέποντα σεβασμό προς όφελος και των ανθρώπων και του πλανήτη μας.

Untitled-1_126

Γνωρίζετε τον Νίκολα Τέσλα και τα εμπόδια που αντιμετώπισε για να υλοποιήσει τις εφευρέσεις του και να τις κάνει κτήμα όλου του κόσμου; Ποια η γνώμη σας για το όραμα του Τέσλα για έναν κόσμο με Ελεύθερη Ενέργεια που θα μεταδίδεται μάλιστα χωρίς σύρματα;

Δεν υπάρχουν γνώστες της φυσικής επιστήμης που να μην γνωρίζουν τον Νίκολα Τέσλα και τις εφευρέσεις του. Τα όραμα του Τέσλα για Ελεύθερη Ενέργεια που θα μεταδίδεται ασύρματα, πρέπει να αποτελεί έναν από τους τελικούς στόχους της επιστήμης. Όμως θεωρώ, ότι μέχρι τότε έχουμε να κάνουμε κάμποσα βήματα ακόμη και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζουμε την έρευνα. Λόγω προσωπικής πείρας σας διαβεβαιώνω, ότι με την συνεχή προσπάθεια κάποτε το όνειρο γίνεται πραγματικότητα!

yourstory-green-energy

Ήρθε, πιστεύετε, ο καιρός για μια νέα Ενεργειακή Επανάσταση που θα αλλάξει τον κόσμο μας;

Ναι, είναι καιρός να υπάρξει μια ενεργειακή αναγέννηση. Καλώ όλον τον επιστημονικό κόσμο που βλέπει με αίσθημα ευθύνης το έγκλημα που συντελείται εις βάρος του πλανήτη μας να ενταχθεί στην ομάδα μας. Οι λύσεις είναι έτοιμες αρκεί να υπάρξουν συντονισμένες ενέργειες από όλους εμάς ώστε να τις επιβάλουμε. Είναι άχρηστο να φτιάξεις την κιβωτό σου αφού αρχίσει η βροχή!

image (3)

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η συνέντευξη αυτή είναι τμήμα ενός μεγαλύτερου άρθρου του Γιώργου Στάμκου για τον Πέτρο Ζωγράφο και τις εφευρέσεις του και πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό STRANGE (No 157) Οκτώβριος-Νοέμβριος 2015.

00.STR157_Exofyllo_2STR157_Exofyllo.jpg

ΜΟΛΙΣ ΕΚΔΟΘΗΚΕ!

ΤΕΣΛΑ

Vs

ΕΝΤΙΣΟΝ

Σύγκρουση για το Μέλλον του Κόσμου

ΑC vs DC

Η Αρχετυπική Σύγκρουση που Άλλαξε τον Κόσμο.
Ο πρώτος μεγάλος Τεχνολογικός και Εμπορικός Πόλεμος της σύγχρονης βιομηχανικής εποχής:

Ο «Πόλεμος των Ρευμάτων» (War of the Currents)!
Εναλλασσόμενο Ρεύμα (Alternative Current ή AC)

Vs

Συνεχές Ρεύμα (Direct Current ή DC)

«Προμηθέας του Ηλεκτρισμού» Vs «Μάγος του Μένλο Παρκ»
99% Έμπνευση ή 99% Πειραματισμός;

Ενορατική Επιστήμη της Ανατολής ή Πρακτική Επιστήμη της Δύσης;

ΤΕΣΛΑ ή ΕΝΤΙΣΟΝ;
Δύο διαφορετικοί τύποι ανθρώπου, δύο αλλοπαρμένες μεγαλοφυΐες με τελείως διαφορετικό όμως χαρακτήρα, τρόπο σκέψης και αντίληψης, συγκρούονται αμείλικτα στην Αμερική στα τέλη του 19ου αιώνα.
Έπαθλο;

Το ίδιο το Μέλλον της ανθρωπότητας!


Ο Αόρατος Πόλεμος για τον Έλεγχο του Μέλλοντος της Ανθρωπότητας Συνεχίζεται…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΤΕΙΤΕ

«Δεν με ενοχλεί που έκλεψαν τις ιδέες μου.

Με ενοχλεί που δεν είχαν δικές τους».

Νίκολα Τέσλα (1856-1943)

 

«Καμιά από τις εφευρέσεις μου δεν ήρθε κατά λάθος.

Αυτό που μαγειρευόταν ήταν 1% έμπνευση και 99% ιδρώτας».

Τόμας Έντισον (1847-1931)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΕΝΤΙΣΟΝ Vs ΤΕΣΛΑ: Μια Αρχετυπική Σύγκρουση

1. ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ: Φωτίζοντας τον Κόσμο

2. ΤΟΜΑΣ ΈΝΤΙΣΟΝ: Ο «Μάγος του Μένλο Παρκ»

3. ΤΕΣΛΑ: Ο Προμηθέας του Ηλεκτρισμού

4. ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: Τέσλα και Έντισον, από τη Συνεργασία στη Σύγκρουση

5. AC/DC: Ο Πόλεμος των Ρευμάτων

The War of Currents

6. ΕΝΤΙΣΟΝ; 99% Ιδρώτας!

7. ΤΕΣΛΑ: 99% Έμπνευση!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τι θα γινόταν Αν…

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ; Τέσλα και όχι Μαρκόνι!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ – ΟΡΟΛΟΓΙΕΣ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Μέγεθος βιβλίου: 240 σελίδες,

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΕΣΛΑ Vs ΕΝΤΙΣΟΝ»;

Το νέο αποκαλυπτικό βιβλίο του Γιώργου Στάμκου

ΤΕΣΛΑ

Vs

ΕΝΤΙΣΟΝ

Σύγκρουση για το Μέλλον του Κόσμου

 

κοστίζει 20 ευρώ και σας αποστέλλεται στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής/αντικαταβολής μέσω ΕΛΤΑ,

κυκλοφορεί σε περιορισμένα αντίτυπα –δεν διατίθεται σε βιβλιοπωλεία και μπορείτε να το παραγγείλετε άμεσα στο τηλέφωνο:

2392.110215

ή

στο 6945522050

Μπορείτε επίσης να στείλετε και SMS (στο 6945522050), γράφοντας το ονοματεπώνυμο σας, τα στοιχεία της ταχυδρομικής σας διεύθυνσης, ένα τηλέφωνο (κινητό κατά προτίμηση) και σημειώνοντας «ΤΕΣΛΑ Vs EΝΤΙΣΟΝ»)

ή στο mail stamkos@post.com

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ

 Tesla VS Edison COV3

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ,

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑ!

ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ

MADE IN JAPAN

ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ

Jaxa 1

Ενέργεια που θα παράγεται με φωτοβολταϊκά πάνελ στο διάστημα και θα μεταδίδεται ακαριαία στην επιφάνεια της Γης μέσω μικροκυματικής ακτινοβολίας, οραματίζονται Ιάπωνες επιστήμονες της JAXA, που κατάφεραν ήδη να μεταδώσουν με ασύρματο τρόπο ηλεκτρισμό σε απόσταση 55 μέτρων θέτοντας σε λειτουργία έναν ηλεκτρικό βραστήρα. Για τους ίδιους ένα ολοκληρωμένο σύστημα παραγωγής και μετάδοσης της “διαστημικής ενέργειας” θα είναι εφικτό ως το 2040, απαλλάσοντας την Ιαπωνία από τον εφιάλτη των πυρηνικών εργοστασίων.

Του Γιώργου Στάμκου

Jaxa 2

Τον Μάρτιο του 2015 Ιάπωνες επιστήμονες, που εργάζονται για λογαριασμό της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης (JAXA), αποκάλυψαν πως κατάφεραν να μεταδώσουν επιτυχώς ηλεκτρισμό ασύρματα μέσω του αέρα. Συγκεκριμένα οι επιστήμονες της JAXA κατάφεραν να μεταφέρουν με ασύρματο τρόπο 1,8 κιλοβάτ (KW) ηλεκτρικής ενέργειας σε απόσταση 55 μέτρων στον αέρα με τη μορφή μικροκυματικής ακτινοβολίας και να ενεργοποιήσουν έτσι έναν ηλεκτρικό βραστήρα. «Είναι η πρώτη φορά που κάποιος κατάφερε να στείλει σχεδόν δύο κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας μέσω μικροκυμάτων σε ένα μικρό στόχο, χρησιμοποιώντας μια συσκευή ελέγχου μεγάλης κατευθυντικότητας», δήλωσαν οι επιστήμονες της JAXA. Αυτή η δέσμη του ηλεκτρισμού μεταδόθηκε με εξαιρετική ακρίβεια, κάτι που δείχνει πως αυτή η τεχνική μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ευρύτερη κλίμακα.

Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα η Mitsubishi Heavy Industries ανακοίνωσε πρόσφατα πως ερευνητές της έχουν καταφέρει να μεταδώσουν επιτυχώς περίπου 10 κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας σε ένα δέκτη που βρίσκονταν σε απόσταση πάνω από πεντακόσια μέτρα. Αυτά τα επιτυχημένα πειράματα των Ιαπώνων ανοίγουν το δρόμο για μια νέα γενιά τεχνολογίας που θα μεταδίδει με ασύρματο τρόπο τον ηλεκτρισμό που θα παράγεται π.χ. στο διάστημα και θα μεταδίδεται στη Γη, όπου και θα καταναλώνεται.

Jaxa 3

Το σχέδιο των Ιαπώνων είναι τολμηρό και φιλόδοξο για το μέλλον. Αποσκοπεί στην αξιοποίηση της ηλιακής ακτινοβολίας για την παραγωγή ηλεκτρισμού στο διάστημα και την ασύρματη μετάδοσή της, μέσω μικροκυμάτων, στη Γη. Συγκεκριμένα τεράστια φωτοβολταϊκά πάνελ τοποθετημένα στο διάστημα, σε γεωστατική τροχιά γύρω από τη Γη (σε 22.000 μίλια απόσταση), θα μπορούν να εκμεταλλεύονται απρόσκοπτα την ηλιακή ενέργεια και να παράγουν αδιάκοπα ηλεκτρισμό, ο οποίος στη συνέχεια θα μπορεί να μεταδίδεται μικροκυματικά και με ελάχιστες απώλειες στο έδαφος του πλανήτη μας. Το πλεονέκτημα αυτού του συστήματος θα είναι ότι θα μπορεί να παράγει συνεχώς ηλεκτρική ενέργεια στο διάστημα, δίχως να επηρεάζεται από τους κύκλους ημέρας-νύχτας ή συννεφιάς, και θα μπορεί να την μεταδίδει ακαριαία στην επιφάνεια της Γης χωρίς τις μεγάλες απώλειες που έχει, λόγω τριβής, η ενσύρματη μετάδοση ενέργειας. Δεν θα χρειάζεται μεγάλα καλώδια και μετασχηματιστές, ούτε πολύπλοκους κινητούς μηχανισμούς. Άρα θα είναι φθηνή, άφθονη και καθαρή με την έννοια πως θα επηρεάζει ελάχιστα το περιβάλλον. Το μειονέκτημα πάντως αυτής της τεχνικής είναι πως, επειδή πρόκειται για μικροκυματική ακτινοβολία, αν δεν εστιαστεί με ακρίβεια αλλά διαχυθεί υπάρχει ο κίνδυνος της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης ακόμη και θανατηφόρου ατυχήματος (μια ισχυρή δέσμη μικροκυματικής ακτινοβολίας μπορεί κυριολεκτικά να ψήσει έναν άνθρωπο ή να προκαλέσει θανατηφόρα ασθένεια π.χ. καρκίνο). Γι’ αυτό απαιτείται μεγάλη προσοχή και ακρίβεια χιλιοστού. Παρά τις όποιες επιφυλάξεις οι επιστήμονες της JAXA υποστηρίζουν ότι ένα πλήρες δίκτυο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στο διάστημα και την ασύρματη μετάδοσή της στη Γη θα είναι διαθέσιμο το αργότερο ως το 2040, κάτι που θα επιτρέψει στο μεταξύ την Ιαπωνία να ξεφορτωθεί τα επικίνδυνα πυρηνικά της εργοστάσια, όπως έδειξε και η περίπτωση του πυρηνικού ατυχήματος το 2011 στη Φουκουσίμα.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ