Category Archives: ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ -ALTERNATIVE MEDICINE

O ΔΕΥΤΕΡΟΣ «ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ»!

ΚΟΙΛΙΑ

ΕΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ «ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ» ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

PLEXUS KOILIA ANOIGMA

Γραφει η Σάση Χότζογλου

Αν και κινούμαστε κάθε στιγμή έχοντας την πεποίθηση ότι εμείς κανονίζουμε τα πράγματα μέσα στο μυαλό μας και γύρω μας, εντούτοις υπάρχει ένα βαθύ τμήμα του εαυτού μας που κάνει ανεξάρτητα από εμάς τις δικές του επιλογές με τα δικά του μέτρα και σταθμά. «Ό,τι δεν μπορείς να βρεις στο σώμα σου δεν θα το βρεις πουθενά αλλού» έλεγε ένας σοφός. Το γήινο σώμα είναι η πυκνότερη εμπειρία που βιώνει το αιώνιο πνεύμα. Ο δε χώρος του Κόσμου αποκτά ύλη σε πλήρη αντιστοιχία πάνω στο ανθρώπινο Είναι, που το σώμα του είναι το είδωλο, η ενσαρκωμένη όψη του.
Το σώμα είναι χειροπιαστό και είναι ευλογημένο με ένα μόνο περιορισμό: Να ζει στο παρόν! Είναι πιστός σύντροφος στην αναζήτησή μας στο πώς να είμαστε παρούσες και παρόντες με το νου και την καρδιά στη ζωή μας, υπό την προϋπόθεση ότι του δίνουμε περισσότερη προσοχή και σεβασμό, προσπαθώντας να το μάθουμε, και να ακούσουμε τα μηνύματά του. Οι σκέψεις μπορούν να ταξιδεύουν μακριά, τα συναισθήματα να γίνουν απρόβλεπτα, όμως το σώμα υπόκειται σε νόμους που το κρατούν στο έδαφος, στο «εδώ και τώρα»!
Αναρωτηθήκατε ποτέ για ποιο λόγο το ανθρώπινο σώμα έχει τη μορφή που έχει; Σύμφωνα, λοιπόν, με τις βιολογικές θεωρίες που επικρατούν στον κόσμο μας, η Φύση –η οποία έχει μια ιδιαίτερη κλίση προς την οικονομία- ¨αφήνει¨ τα πλάσματά της να εξελιχθούν σύμφωνα με το δικό της όφελος ή Σχέδιο, διαμορφώνοντας έτσι την κατασκευή εκείνη η οποία θα τους εξασφαλίζει μεγαλύτερη ενεργειακή απολαβή στην καθημερινή ζωή με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος. Αυτή η προσέγγιση υποδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο των περιβαλλοντολογικών συνθηκών, που λειτουργούν κυρίως ως μηχανισμοί προσαρμοστικότητας ή διαμόρφωσης του σχήματος αλλά και της ψυχονοητικής μας φύσης. Το ανθρώπινο σώμα, δεν είναι όμως μόνο απλά ένα παράγωγο της εξελικτικής πιθανότητας. Είναι η όψη μιας μυστηριώδους σχέσης ανάμεσα στο «κάτω και το πάνω», μια αντανάκλαση του σύμπαντος, ως το πεδίο αναγνώρισης της παγκόσμιας αρμονίας, με τη δική του σχέση στο πάνω και κάτω των οργάνων του, τονίζοντας από μόνο του τις τρεις κοιλότητες: κεφάλι, στήθος και κοιλιά, τα οποία έρχονται σε αντιστοιχία με τη γένεση, την κοσμική ιεραρχία και τα φυσικά στοιχεία

PLEXUS body-anatomy
Το σώμα παραμένει terra incognita. Όχι στα ιατρικά, αλλά ουσιαστικά, στην καθημερινή μας εμπειρία. Δεν έχουμε σχεδόν καμία σχέση μαζί του, παρά μόνο όταν έχει πρόβλημα και αρρωστήσει. Ενώ ζούμε, σκεφτόμαστε και νοιώθουμε μέσα στο σώμα, ενώ εισπράττουμε τον κόσμο μέσω των αισθήσεών του, στη πραγματικότητα κινούμαστε αποκομμένοι από αυτό, χωρίς καμία επίγνωση ότι υπάρχει. Σήμερα, γνωρίζουμε πως ο τρόπος που σχετιζόμαστε με το σώμα μας αντανακλά το πώς σχετιζόμαστε με τον κόσμο γύρω μας και το αντίστροφο. Το ακόμη πιο σπουδαίο, όμως, είναι ότι ο τρόπος αυτός έχει τεράστια επίδραση στη φυσική και ψυχική μας υγεία. Και ο Ιπποκράτης έλεγε πως η φυσική και ψυχική υγεία εξαρτάται από μια υγιή κοιλιά.
Ο Μάικλ Γκέρσον, καθηγητής ανατομίας και κυτταρικής βιολογίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια αναφέρει πως: «Υπάρχει ένας εγκέφαλος μέσα στην κοιλιά μας. Είναι ένας ‘δεύτερος εγκέφαλος’ ο οποίος ελέγχει και συντονίζει τα όργανα και τις λειτουργίες τους». Η κοιλιά είναι το τμήμα του κορμού που βρίσκεται μεταξύ του θώρακα και της πυέλου και πιο συγκεκριμένα μεταξύ του διαφράγματος και του άνω στομίου της πυέλου. Το περιεχόμενο της κοιλιάς είναι: η περιτοναϊκή κοιλότητα, τα όργανα γαστρεντερικού συστήματος Οισοφάγος, Στομάχι, Έντερο και ομφαλός, Ήπαρ και χοληφόρα αγγεία, Πάγκρεας, Επινεφρίδια, Νεφροί και η ανώτερη μοίρα του Ουρητήρα, Νεύρα – λεμφαγγεία και αιμοφόρα αγγεία. Το δε διάφραγμα είναι ένας θολωτός μυς με μορφή ομπρέλας που βρίσκεται κάτω από τα πλευρά μας, μεταξύ της θωρακικής και της κοιλιακής κοιλότητας. Σε έναν υγιή οργανισμό, το διάφραγμα εκτελεί περίπου 18 κινήσεις το λεπτό και κινείται πάνω και κάτω περίπου 2,5 εκ. Αυτό σημαίνει περισσότερο από χίλιες διαφραγματικές συσπάσεις σε μια ώρα και περισσότερες από είκοσι πέντε χιλιάδες σε μια μέρα!

Plexus Solaris

Ενας εγκέφαλος στην κοιλιά μας!

Εκατό εκατομμύρια κύτταρα περιβάλλουν το γαστρεντερικό σωλήνα-περισσότερα απ’ όσα υπάρχουν στο νωτιαίο μυελό. Μπορεί να μοιάζει με ιεροσυλία αλλά αυτός ο «δεύτερος εγκέφαλος», όπως υποστηρίζουν εν τω μεταξύ οι νευροεπιστήμονες, είναι σχεδόν ομοίωμα του εγκεφάλου που βρίσκεται στο κεφάλι μας. Τα είδη κυττάρων, οι δραστικές ουσίες και οι υποδοχείς είναι ακριβώς ίδιοι. Η ύπαρξη τέτοιων κυττάρων στην κοιλιά έχει φέρει στο προσκήνιο έναν ερευνητικό κλάδο, με το όνομα νευρογαστρεντερολογία που έχει συναρπάσει τον επιστημονικό κόσμο.
Η δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή νευρικών κυττάρων μετά το κεφάλι φέρνει εις πέρας περισσότερες εργασίες από τη διεργασία της πέψης, που είναι αρκετά περίπλοκη από μόνη της. Μεταξύ δε των δυο εγκεφάλων υπάρχει μια καταπληκτική κυτταροβιολογική ομοιότητα. Όπως ο εγκέφαλος στο κρανίο, έτσι και πεπτικός εγκέφαλος είναι πολύ καλός στην άσκηση επιρροής. Δεν υπάρχει αντίθεση ανάμεσα στη λογική και στις αποφάσεις της κοιλιάς. Αντίθετα, αλληλοσυμπληρώνονται πολύ περισσότερο απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα.
Το γαστρεντερικό νευρικό σύστημα, λοιπόν, είναι μέρος του αυτόνομου νευρικού συστήματος και είναι πράγματι αυτόνομο: ελέγχει τη λειτουργία της πέψης, και της διάθεσής μας χωρίς να ρωτά τον εγκέφαλο. Η δε αυτονομία του έχει τεκμηριωθεί πολλαπλώς: χαρακτηριστικά είναι τα πειράματα που έγιναν με θηλαστικά και έδειξαν ότι αν και συνδεδεμένο με τον εγκέφαλο, η διακοπή της επικοινωνίας με αυτόν δεν έχει συνέπειες στη λειτουργικότητά του. Η αυτονομία του και οι ομοιότητες του γαστρεντερικού νευρικού συστήματος με τον εγκέφαλο, το πολυπλοκότερο όργανο που δημιούργησε η εξέλιξη, έπεισαν τους ερευνητές ότι φιλοξενούμε στην κοιλιά μας έναν άλλο μικρό εγκέφαλο, με τεράστια σημασία για τη ζωή μας. Υπάρχει μάλιστα και μια θεωρία η οποία εξηγεί την εξελικτική ανάπτυξή του: αρχικά δημιουργήθηκε ως νευρικό σύστημα πρωτόγονων θαλάσσιων κυλινδρικών οργανισμών οι οποίοι ήταν κολλημένοι σε βράχια και περίμεναν παθητικά το πέρασμα της τροφής. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης ενσωματώθηκε στον πεπτικό σωλήνα των ανώτερων οργανισμών ως βοηθητικό του εγκεφάλου.

Plexus 1
Αυτός ο «πεπτικός εγκέφαλος» εργάζεται αυτόνομα και εκπέμπει περισσότερα σινιάλα στον εγκέφαλο του κρανίου σε σχέση με αυτά που λαμβάνει από αυτόν. Αισθάνεται, σκέπτεται και θυμάται. Μπορεί να ασθενήσει και να παρουσιάσει δικές του νευρώσεις.
Στην αγγλική υπάρχει μια έκφραση που περιγράφει την ενστικτώδη αντίδραση ως «gutsy feeling»(κοιλιακό συναίσθημα). Φαίνεται λοιπόν ότι η γλώσσα των Αγγλοσαξόνων κρύβει μια αλήθεια: πράγματι έχουμε έναν εγκέφαλο στην κοιλιά μας! Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Άγγλοι γιατροί Ουίλιαμ Μπέιλις και Έρνεστ Στάρλινγκ εξέτασαν στο εργαστήριό τους τον ομφάλιο λώρο ενός ναρκωμένου σκύλου. Αυτό το ελεύθερο κομμάτι από τα εντόσθια επέδειξε μια στερεότυπη συμπεριφορά: όταν οι ερευνητές ασκούσαν πίεση στο κομμάτι αυτού του εντέρου, ο λώρος απαντούσε με κυματοειδείς μυϊκές κινήσεις οι οποίες μετακινούσαν το περιεχόμενο προς το τέλος του εντέρου και το ονόμασαν «ο νόμος του εντέρου». Έτσι, ανακάλυψαν το περισταλτικό αντανακλαστικό που βρίσκεται στο λεπτό έντερο που ενεργοποιεί τα κύτταρα του βλεννογόνου. Τα κύτταρα αυτά στέλνουν μέσω διαβιβαστών σήματα στα μυϊκά κύτταρα, τα οποία τότε εκτελούν την κυματοειδή αντανακλαστική κίνηση. Μια λειτουργία απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου.
«Είναι μια επανάσταση» λέει ο καθηγητής Μάικλ Γκέρσον. «Έρευνες έδειξαν ότι οι ψυχικές διεργασίες και πεπτικό σύστημα μπορεί να συνδέονται πιο στενά απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Ο πεπτικός εγκέφαλος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη χαρά και τη λύπη. Παλαιότερα, λένε οι νευροφυσιολόγοι, δεν είχαν την δυνατότητα κοιτώντας μέσα από το μικροσκόπιο να αντιληφθούν οι επιστήμονες το ρυθμιστή του εσωτερικού σύμπαντος του ανθρώπου: το κεντρικό σημείο ελέγχου του πεπτικού μηχανισμού, που αποτελείται από διάμεσους και κινητικούς νευρώνες δεν ελέγχει μόνο μεγέθη, όπως τη σύνθεση θρεπτικών ουσιών, την περιεκτικότητα σε άλατα και σε νερό, ούτε συντονίζει μόνο τους μηχανισμούς απορρόφησης και απέκκρισης. Ελέγχει επιπλέον τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στους νευροδιαβιβαστές, στις ορμόνες και στα εκκρίματα.

Plexus Spondiiliki stili
Καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής ενός 75 χρόνου, περισσότεροι από 30 τόνοι τροφής και 50.000 λίτρα υγρών διέρχονται από αυτό το σωληνοειδές σύστημα. «Η καρδιά αντίθετα είναι μια πρωτόγονη αντλία» εξηγεί ο Μ. Γκέρσον. «Ενώ ο πεπτικός εγκέφαλος ελέγχει ιδιοφυώς το ρυθμό του βασικού μεταβολισμού. Εκατομμύρια χημικές ουσίες –φανταστείτε μόνο τη πέψη μιας μπριζόλας- πρέπει να αναλυθούν και να τεθούν υπό έλεγχο». Το κεντρικό σημείο ελέγχου στην κοιλιά οργανώνει τη μάχη ενάντια σε κακόβουλους εισβολείς, εκείνους δηλαδή τους μικροοργανισμούς που συμβιώνουν μαζί μας και εγκαθίστανται στο έντερο και δεν επιτρέπεται να καταλήξουν στο εσωτερικό του οργανισμού. Το έντερο είναι το μεγαλύτερο ανοσοποιητικό όργανο στο σώμα μας και στο οποίο βρίσκονται περισσότερα από το 70% όλων των αμυντικών κυττάρων. Μέσα μας κατοικούν περίπου 500 είδη βακτηρίδια και μύκητες άκρως επικίνδυνα για την υγεία μας. Ένας μεγάλος αριθμός αμυντικών κυττάρων που συνδέεται απευθείας με τον πεπτικό εγκέφαλο μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό. Η πληροφορία αποθηκεύεται και ανακαλείται από τη μνήμη σε περίπτωση ανάγκης. Όπως ήδη διαφαίνεται, πολλές διεργασίες λαμβάνουν χώρα εντελώς ανεξάρτητα από το κεφάλι. Όταν κάποια επικίνδυνη ουσία καταλήξει στο σώμα ή κάποιο άσχημο συναίσθημα φέρει σωματική ταραχή, ο πεπτικός εγκέφαλος “αισθάνεται” πρώτος τον κίνδυνο και εκπέμπει αμέσως συναγερμό στο “ρετιρέ”. Γιατί σε περιπτώσεις ανάγκης ο εγκέφαλος στο κρανίο πρέπει να βρίσκεται σε ετοιμότητα, ούτως ώστε ο άνθρωπος να είναι έτοιμος να δράσει σύμφωνα με το σχέδιο –εμμετός, μυϊκές συστολές, εκκένωση.
Ο δρ. Βασίλης Πάχνης, στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας της Κρήτης, διερευνά το γαστρεντερικό νευρικό σύστημα και λέει πως: «Οι επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν ότι το μυαλό και το σώμα είναι αλληλένδετα, γιατί ο ¨πεπτικός εγκέφαλος¨ παράγει νευροδιαβιβαστές και αντιδρά στα ψυχοφάρμακα. Το γνωστό αντικαταθλιπτικό φάρμακο Prozac π.χ. μπορεί να προκαλέσει ναυτία -μέσω της επίδρασης στους αισθητικούς νευρώνες του εντέρου- ενώ έχει παρατηρηθεί το εξής: σε μικρές δόσεις το φάρμακο θεραπεύει τη χρόνια δυσκοιλιότητα, σε μεγάλες την προκαλεί!

Plexus 3

Η ζωή περνάει και από την κοιλιά μας

Τα μικρά παιδιά όταν θέλουν να αποδώσουν στο χαρτί την εικόνα ενός ανθρώπου ζωγραφίζουν ένα στρογγυλό κεφάλι με δυο μάτια μύτη και στόμα, μια στρογγυλή κοιλιά με μια τελίτσα στη μέση για τον ομφαλό, δύο γραμμούλες για χέρια και άλλες δυο για πόδια και αυτός είναι ο άνθρωπος στα μάτια τους. Μάλλον κάτι παραπάνω ξέρουν αυτά από ότι εμείς!! Όταν τα παιδιά δεν θέλουν να πάνε σχολείο γιατί φοβούνται ότι δεν ξέρουν καλά το μάθημα αυτό που λένε είναι: «πονάει η κοιλίτσα μου», το ίδιο νιώθουμε και εμείς όταν αγωνιούμε για κάτι. Όταν εμείς στενα-χωριόμαστε λέμε πως «δέθηκε κόμπος το στομάχι μου» ή «η στενα-χώρια δεν μ’ αφήνει να φάω», όταν πάλι μας θυμώνουν λέμε «μου έπρηξε το συκώτι», όταν επίσης, ακούμε λόγια που μας πικραίνουν λέμε «έσταζε χολή», όταν αηδιάζουμε λέμε πως «γύρισαν ανάποδα τα έντερά μου» και όταν φοβόμαστε λέμε «χέστηκα ή κατουρήθηκα από το φόβο μου» ή «πάγωσε το αίμα μου». Ακόμη, όταν κατά την νεανικότητά μας θέλουμε να απομακρυνθούμε από την οικογένεια για να ξεκινήσουμε τη δική μας ζωή, λέμε πως ήρθε ο καιρός «να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο». «Πόνεσε η κοιλιά μου από τα γέλια» λέμε όταν χαιρόμαστε πολύ. «Τραγούδα από την κοιλιά σου» ή «παίξε πιάνο από την κοιλιά σου» λένε οι καθηγητές της μουσικής στους μαθητές τους. Ακόμη και ο ρυθμιστής του σημερινού κόσμου, η οικονομία, εμπιστεύεται την παγκόσμια γλώσσα αυτού του εσωτερικού κόσμου: «Άκουσε την κοιλιά σου» λένε στα μαθήματα για πετυχημένους μάνατζερ, ενώ οι χρηματιστές παροτρύνονται να αποφασίζουν λαμβάνοντας υπόψη κάθε φορά τα μηνύματα από την κοιλιά τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κοιλιά έχει το γενικό πρόσταγμα. Απλώς έχει μεγάλη επιρροή.
Παντού, λοιπόν, στον κόσμο σε όλους τους πολιτισμούς οι άνθρωποι γνώριζαν ανέκαθεν ότι η έδρα των συναισθημάτων βρίσκεται στο κέντρο του σώματος. Εκεί όπου η έξαψη προκαλεί φτερουγίσματα χαράς και έκστασης, αλλά επίσης πόνο και πρήξιμο. Εκεί όπου κάνει την εμφάνισή της η αγανάκτηση από την υπερβολική κόπωση, όπου ο θυμός ¨σφίγγει¨ το στομάχι, όπου ο φόβος προκαλεί πόνο και η αηδία κορυφώνεται με τον εμετό ή τη διάρροια. Η κοιλιά, επίσης, υποφέρει όταν την υποχρεώνουμε ν’ απορροφήσει γρήγορα: της αρέσει η ηρεμία, η ασφάλεια και η χαρά. Το να στοιβάζουμε και να καταβροχθίζουμε παντός είδους υλικές τροφές, σκέψεις και συναισθήματα, την καθιστούν άρρωστη και της δίνουν πόνους, νοιώθει άσχημα και αποκτά δυσκοιλιότητα και πρήζεται. Ο εγκέφαλος είναι αυτός που την εξαντλεί, επειδή έχει υπερβολικές επιθυμίες….Ή την κάνει βαριά, καθώς έχει υπνηλία. Ή ακόμη την «σκάει στα γέλια» από την πολύ χαρά.

Plexus 4
Οι υπερβολές των σκέψεων, η διανοητική υπερδιέγερση, τα ταραγμένα όνειρα, η ανυπομονησία, το «όλος ο κόσμος έχει άδικο», προέρχονται, κατά την κινέζικη ιατρική, από τον μεσημβρινό του Στομάχου (στόμα έχων) του οποίου τα κύματα είναι πανίσχυρα. Οι Μεσημβρινοί κατά την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική αποτελούν ένα πολύπλοκο δίκτυο ενεργειακών καναλιών που προσπαθούν να μεταφέρουν απρόσκοπτα την κυκλοφορία της Ενέργειας (Τσι) σε όλο τον οργανισμό.
Με την λειτουργία του στομάχου, η χονδροειδής ύλη θανατώνεται, για να θρέψει τον οργανισμό. Εδώ, η διασπασμένη πλέον πρωτεϊνική τροφή, αγωνίζεται για την νίκη του σώματος, στον αγώνα της ζωής. Η αποθηκευμένη ενέργεια, για την συντήρηση του σώματος καταλήγει τώρα στο ηλιακό πλέγμα, επίσης γνωστό ως κοιλιακό πλέγμα, ή solaris πλεγμάτων, που είναι μια αυτόνομη συστάδα των κυττάρων-νεύρων πίσω από στομάχι και κάτω από το διάφραγμα στην κοιλιακή κοιλότητα. Το ηλιακό πλέγμα ελέγχει τις λειτουργίες των εσωτερικών οργάνων όπως π.χ. την συστολή των εντέρων καθώς και την επινεφρίδιο έκκριση.
Και όταν λέγεται: «Αυτός έχει γερά νεφρά», η Κίνα επιβεβαιώνει: Αυτός ο μεσημβρινός είναι ο ¨υπουργός που κατασκευάζει την ρώμη¨, δίνει τον τόνο και είναι ο ¨κύριος των νεύρων¨. Είναι φορτωμένος με την κληρονομικότητα του κάθε ατόμου. Είναι κάτοχος της σεξουαλικής ενέργειας, αυτής που εμψυχώνει τη ζωή και επιτρέπει την δημιουργία. Δρα δε επί των μαλλιών(γερά μαλλιά γερά νεφριά λέει ο λαός), των σεξουαλικών οργάνων, της πλάτης και των αυτιών. Ο δε φόβος φρενάρει την καλή λειτουργία των νεφρών και υπερεκκρίνει σε πλεονάζουσες ποσότητες αδρεναλίνη φέρνοντας έτσι ανισορροπία σε όλο το σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού.
Τα δε αιμοφόρα αγγεία διοχετεύουν το αίμα της καρδιάς σε όλα τα σημεία του σώματος. .Η κύρια λειτουργία του αίματος είναι η μεταφορά του οξυγόνου σε όλα τα κύτταρα των ιστών καθώς και άλλων θρεπτικών συστατικών και η απομάκρυνση των προϊόντων του μεταβολισμού των κυττάρων καθώς και του διοξειδίου του άνθρακα. Η θερμορύθμιση, η μεταφορά ορμονών και κυττάρων του αμυντικού (ανοσολογικού) συστήματος εμπεριέχονται επίσης στα καθήκοντα του αίματος. Και κατά την κινέζικη ιατρική το αίμα είναι η ¨κατοικία¨ της ψυχής, «σχηματίζεται από τη μεταμόρφωση των ποτών και των τροφών» και συμμετέχουν σ’ αυτή τη μεταμόρφωση πολλοί μεσημβρινοί όπως αυτοί της καρδιάς, του στομάχου, της σπλήνας, του ήπατος, του παχέος εντέρου και της ουροδόχου κύστης, όλα δηλαδή τα όργανα της κοιλιακής χώρας μαζί με την καρδιά.

Plexus Kompos

Ο πεπτικός εγκέφαλος σκέφτεται, θυμάται, αγχώνεται, χαίρεται..

Ο πεπτικός εγκέφαλος είναι μοναδικός. Το όργανο της σκέψης στην κοιλιά είναι ένα ανεξάρτητο πνεύμα μέσα στο σώμα. Ένα παλλόμενο σύγχρονο κέντρο επεξεργασίας δεδομένων. Γι’ αυτό κυρίως τον λόγο είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο, μέχρι σήμερα, να επιχειρηθεί κάποια μεταμόσχευση εντέρων. Τα ξένα νευρικά κύτταρα και ανοσοκύτταρα που θα μεταφερθούν με το όργανο του δωρητή δύσκολα θα γίνουν αποδεκτά από τον οργανισμό του ασθενούς. Γι’ αυτό οι γιατροί φοβούνται εκτός από ενδεχόμενες αντιδράσεις από την απόρριψη του μοσχεύματος, και ψυχικές διαταραχές. Ο κοιλιακός εγκέφαλος μπορεί να παράγει μόνος του τα δεδομένα των αισθητήρων και να τα επεξεργαστεί αλλά και να ελέγχει τις αντιδράσεις. Δίνει οδηγίες στα γειτονικά όργανα, συντονίζει την άμυνα του οργανισμού και την κίνηση των μυών και λαμβάνει γρήγορα αποφάσεις ανακαλώντας την αποθηκευμένη γνώση. Είναι οργανωμένος με λειτουργικό τρόπο και είναι σε θέση να καταγράφει διαφορετικές περιστάσεις και να αντιδρά σ’ αυτές. Ο δεύτερος εγκέφαλος έχει λοιπόν στη διάθεσή του όλα όσα χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο νευρικό σύστημα. Είναι ένα τεράστιο εργοστάσιο, το οποίο παράγει και ρυθμίζει με ακρίβεια τουλάχιστον 40 νευροδιαβιβαστές. «Τα μόρια αυτά μοιάζουν με λέξεις μιας περίπλοκης γλώσσας˙ Μιας γλώσσας των νευρικών κυττάρων». Ο Γκέρσον κάνει λόγο για νέους ορίζοντες. «Είναι μια γλώσσα πολλά υποσχόμενη» εννοώντας την περαιτέρω αποκωδικοποίηση της εσωτερικής επικοινωνίας ανάμεσα στους δυο εγκεφάλους. Και συνεχίζει:»Ενδείξεις για μια ενδεχόμενη διασύνδεση ανάμεσα στην κοιλιά και στο κεφάλι υπάρχουν αρκετές, μιας και οι δυο μιλούν την ίδια γλώσσα.»!
Ο πεπτικός εγκέφαλος αναπτύσσει τις δικές του συμπεριφορές. Οι νευρικές ίνες που οδηγούν από την κοιλιά στον εγκέφαλο είναι περισσότερες από εκείνες που ακολουθούν την αντίστροφη πορεία. Και η απίστευτη πληθώρα των ασυνείδητων σινιάλων από την κοιλιά στον εγκέφαλο έχει μεγάλη βιολογική σημασία. Τα υγιή άτομα σπάνια προσέχουν τι συμβαίνει εκεί κάτω παρ’ όλο που τα περισσότερα μηνύματα από το έντερο είναι πανταχού παρόντα. Απλώς δεν τα αντιλαμβανόμαστε. Εκτός από το συναγερμό που χτυπάει όταν κάποιος δεν αισθάνεται καλά και πονάει.
Στην περίπτωση των ασθενών με το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου δεν λειτουργούν πλέον οι προστατευτικοί μηχανισμοί, σύμφωνα με τη γνώμη ερευνητικής ομάδας. Τα όρια της αντίληψης για ενοχλήσεις στην κοιλιά είναι περιορισμένα. Γι’ αυτό και κάθε κίνηση των εντέρων, όλες οι ανησυχίες και οι πόνοι φτάνουν “αφιλτράριστοι” στη συνείδηση. Παρόμοιες μεταβολές στην εγκεφαλική δραστηριότητα παρατηρούνται και σε ασθενείς με κατάθλιψη και φοβίες.
Πως είναι δυνατόν να καταρρέει μια τόσο σημαντική ασπίδα προστασίας της ψυχής; Η κύρια αιτία φαίνεται ότι είναι οι έντονες κρίσεις άγχους, που η παράτασή τους μπορεί να οδηγήσει στην αίσθηση ότι το άτομο έχει χάσει τον έλεγχο της ζωής του. Αυτό οδηγεί σε μια στρεσογόνο κατάσταση. Και πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι, όταν κάποιος βρίσκεται κάτω από νοητική πίεση, αλλάζει η διαστολή των αιμοφόρων αγγείων του. Η δε αγγλική λέξη stres(στράγγισμα) είναι αυτό που θα ονομάζαμε στα ελληνικά «ψυχοκοινωνική πίεση». Ιατρικά είναι ένας όρος που επικράτησε διεθνώς και ο οποίος χαρακτηρίζει το σύνολο των μεταβολικών και σπλαχνικών διαταραχών, που προκαλούνται από διάφορους βλαπτικούς παράγοντες(ασθένειας, τραυματισμού, συγκίνησης, συνεχούς άγχους κ.ά) που με την σειρά τους δεν επιτρέπουν στο άτομο την γρήγορη επανένταξή του στη ζωή και το περιβάλλον του.

PLEXUS PEPTIKO Darmabschnitte
Όταν ο εγκέφαλος στο κεφάλι, συνειδητά ή ασυνείδητα αντιλαμβάνεται ένταση και φόβο, τότε ζητά από την κοιλιά ενισχύσεις, με τη μορφή εξειδικευμένων ανοσοκυττάρων στο έντερο. Αυτά ευθύνονται για τη σύσπαση των μυϊκών κυττάρων. Οι συνέπειες είναι μυϊκές συστολές με πόνους, πρήξιμο και ακανόνιστες εντερικές κενώσεις. Επίσης, το άγχος προηγούμενων ετών έχει εντυπωθεί στον εγκέφαλο και στην κοιλιά και καθορίζει την ευαισθησία του άξονα εντέρου-εγκεφάλου για όλη τη ζωή ενός ανθρώπου. Η μνήμη του πεπτικού εγκεφάλου δομείται από τις προηγούμενες εμπειρίες. Έχουν εντοπιστεί οι ίδιες ουσίες και τα ίδια μόρια που χρησιμοποιούνται και στον εγκέφαλο για την λειτουργία της μνήμης.
Προέρχονται μήπως η μελαγχολία και ο φόβος από τα έντερα; «Ναι» απαντάει ο δρ. Μ. Γκέρσον «Η ουσία της κατάθλιψης βρίσκεται κρυμμένη στον πεπτικό εγκέφαλο και η ψυχική μας διάθεση γεννιέται στην κοιλιά». Όπως η πείνα και κορεσμός επηρεάζουν συνειδητά την ψυχική διάθεση του ανθρώπου, με τον ίδιο τρόπο έντονη είναι και η ασυνείδητη χειραγώγηση της καθημερινής μας ύπαρξης.
Τα συναισθήματα που λαμβάνουμε στην καθημερινότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η καταγεγραμμένη στο σώμα πεμπτουσία των εμπειριών της ζωής μας. Καταγεγραμμένες και αποθηκευμένες κυρίως στις αντιδράσεις της κοιλιάς μας. Κάθε φορά που το έντερο συσπάται και εκκρίνει νευροδιαβιβαστές ή κινητοποιεί ανοσοκύτταρα, όλα τα δεδομένα κινούνται κατά μήκος του πνευμονογαστρικού νεύρου. Ο εγκέφαλος ερμηνεύει τα συμπτώματα αυτά ως αδιαθεσία ή καλή διάθεση, κούραση ή ζωντάνια. Συνεπώς η κοιλιά καθορίζει την ψυχική μας διάθεση, τη λύπη και τη χαρά. Συμπερασματικά, λοιπόν, θα λέγαμε πως στον εγκέφαλο του κρανίου μάλλον υπάρχει μια “τράπεζα συναισθηματικής μνήμης”, η οποία συλλέγει όλες τις αντιδράσεις και τα δεδομένα της κοιλιάς, όπως π.χ. την εγρήγορση σε καταστάσεις ανησυχίας ή και τα βιολογικά σημάδια της χαράς, που μοιάζουν σαν να φτερουγίζουν πεταλούδες στην κοιλιά.

Plexus Peptiko 1

Το σύμβολο της ζωής

Αν οι άνθρωποι ερωτηθούν από ποιο σημείο πηγάζουν τα συναισθήματα και η υγεία τους, η διαίσθηση, η καλή διάθεση και το πάθος τους, θα δείξουν με το δάκτυλό τους, άσχετα την καταγωγή τους ή το χρώμα του δέρματός τους, το κέντρο του σώματος τους. Επειδή νιώθουν ότι εκεί, στη σκοτεινή αυτή κοιλότητα, υπάρχει κάτι που ζει ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα όργανα. Κάτι που τους μιλάει, τους διηγείται ιστορίες και αποστέλλει κωδικοποιημένα μηνύματα.
Ο δεύτερος εγκέφαλος εγγυάται την επιβίωση της ψυχής και του σώματος. Είναι μια πηγή ψυχοενεργών ουσιών, που συνδέονται με την ψυχική μας διάθεση –όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη, και τα οπιούχα παρασκευάσματα. Η σεροτονίνη η οποία είναι ένας νευροδιαβιβαστής του εγκεφάλου και ευθύνεται για την ενεργητικότητά μας, τη χαρά και την ευδιαθεσία μας, βρίσκεται εκτενώς στον ανθρώπινο γαστρεντερικό σωλήνα, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναγέννηση του ήπατος και προκαλεί κυτταρική διαίρεση σε όλο το σώμα. Εδώ παράγονται, επίσης, και οι βενζοδιαζεπίνες, εκείνες οι ουσίες που προσδίδουν σε φάρμακα όπως το βάλιουμ, την κατευναστική τους δράση. Όπως βλέπουμε, η κοιλιά συντηρεί με πολλαπλούς τρόπους τον εγκέφαλο που βρίσκεται στο κρανίο!!
Από αρχαιοτάτων χρόνων οι λαοί διαλογίζονται με το κέντρο αυτό, αναζητώντας τη γαλήνη και τη σοφία. Μιλούν, λοιπόν, για την κοιλιά χαρακτηρίζοντάς την «ομφαλό της γης» ή «σύμβολο της ζωής». Και όπως είδαμε με όλα τα προαναφερόμενα δεν έχουν καθόλου άδικο. Στη Δύση συμβολίζει τη ζωώδη βουλιμία˙ στην Ανατολή, το κέντρο του σώματος, η έδρα της ζωής, το Χάρα, για τους Ινδούς και τους Ιάπωνες, εξ ου και το χαρακίρι, το χτύπημα στο κέντρο της ζωής. Η χοντρή κοιλιά του Βούδα συμβολίζει στην Ινδία την ευημερία και τον πλούτο κ.ά..
Κατά τον εσωτερισμό δε και την Αλχημεία, το σκοτάδι της κοιλιάς είναι το εργαστήριο μεταμόρφωσης μέσω του οποίου εκλαμβάνεται η ιερή γνώση της ζωής. Η κοιλιά μιας φάλαινας, ενός θηρίου ή ενός μεγάλου κήτους εξισώνεται στις ιερές γραφές, με την Κόλαση και τον Άδη, με την κάθοδο στον κάτω κόσμο. Χαρακτηρίζει επίσης την εμβρυική κατάσταση, καθώς και την σκοτεινή νύχτα των μυουμένων στα ιερά μυστήρια˙ θάνατος, γέννηση, επάνοδος στη μήτρα μέσω διαφόρων δυνατών συναισθημάτων και αναγέννηση. Συχνά ο ήρωας, αναδυόμενος από την κατάσταση αυτή, έχει ήδη χάσει τα μαλλιά του, πράγμα που συμβολίζει το νεογέννητο που είναι χωρίς μαλλιά, και με προτεταμένη κοιλιά.
Η διανομή της φαιάς ουσίας γίνεται ήδη στην εμβρυϊκή ηλικία: κατά το σχηματισμό του νευρικού σωλήνα και βασικών στοιχείων του κεντρικού νευρικού συστήματος ένα μέρος των νευρικών κυττάρων οδηγείται στο κεφάλι και ένα άλλο κινείται προς την κοιλιακή χώρα. Το κέντρο του σώματος μοιάζει σαν να εποικίζεται από νευρώνες. Σαν μετανάστες σε νέα γη. Γιατί άραγε τα νευρικά κύτταρα κατευθύνονται προς την κοιλιακή χώρα; -Δεν μπορούν να στριμωχτούν όλα στον εγκέφαλο, απαντούν οι νευροφυσιολόγοι. Ένα βρέφος πρέπει αμέσως μετά τη γέννησή του να τρώει, να πίνει και να χωνεύει. Η βασική αυτή λειτουργία της επιβίωσης δεν θα μπορούσε να ελέγχεται από το κεφάλι αποτελεσματικά. Αντίθετα, θα έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν ανεξάρτητη.
Τι είναι σε θέση, ωστόσο, να κάνει αυτός ο δεύτερος εγκέφαλος σε ένα μεγαλύτερο άτομο, σ’ έναν ενήλικα; Ο δρ. Μάικλ Γκέρσον απαντά: «Μήπως στη φράση: “Αποφασίζω λαμβάνοντας υπόψη και την κοιλιά μου” κρύβεται μια μικρή δόση ρεαλισμού στην αντιμετώπιση της καθημερινότητας;»!
Κάθε φορά που ο άνθρωπος καλείται να πάρει μια απόφαση, αυτή δεν βασίζεται μόνο σε νοητικούς υπολογισμούς αλλά διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό και από εκείνες τις ασυνείδητες πληροφορίες από τον τεράστιο κατάλογο των αποθηκευμένων συναισθημάτων και των σωματικών αντιδράσεων, δηλαδή από τα άσχημα ή τα όμορφα συναισθήματα. Όσο περισσότερο οι άνθρωποι θυμούνται το φόβο ή τη χαρά, τόσο καλύτερα μπορούν να αποφασίζουν την επόμενη φορά. Αυτό θεωρούν οι ερευνητές ως ελατήριο εξέλιξης και ο σχηματισμός του εμπρόσθιου εγκεφαλικού φλοιού στο κρανίο(το κούτελο=δοχείο) αποδίδεται, από αυτούς, στην κοιλιά(το κοίλον). Γιατί από εκεί προέρχεται η μεγαλύτερη μάζα πληροφοριών, η “ανατροφοδότηση”, που πρέπει να γίνει προϊόν επεξεργασίας πάνω στον εγκέφαλο.
Η κοιλιά, λοιπόν, είναι το λογισμικό ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό μας κόσμο. Είναι το σύμβολο του τόπου των διεργασιών, η κοιλότητα του σώματος, ανάλογη με σπήλαιο της γης. Η κοιλιά είναι “ο ομφαλός της γης μας”. «Όπως τα πάνω έτσι και τα κάτω» λέχθηκε από τους αλχημιστές προσπαθώντας να δώσουν την εικόνα του σύμπαντος τοποθετώντας πάνω τον μακρόκοσμο και κάτω τον μικρόκοσμο. Όπως είδαμε από τα προγραφόμενα το ίδιο ισχύει και για το εσωτερικό μας σύμπαν μέσα στο σώμα μας. Ναι! Η κοιλιά είναι ένα μικρό σύμπαν μέσα στο σώμα μας!

PLEXUS TELOS

Η Αθανασία (Σάση) Χότζογλου είναι ψυχολόγος και ειδική στις εναλλακτικές και ολιστικές θεραπευτικές μεθόδους. Αρθρογραφεί στον ειδικό τύπο.

Πηγές:
Στοιχεία Ανατομικής του Ανθρώπου: Δρ. Ιωάννη Χατζημπούγια
Το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα του Ανθρώπου: Nieuwenhuys,Voogd, van Huijzen
Διάφραγμα: Eleni Konstantinidou http://www.physicenter.gr
Ιατρική της Ψυχής: Marguerit de Surany
Σινιάλα από το βασίλειο της κοιλιάς: Χάνα Λούτσακ, περιοδικό Geo
Το μυστήριο της θεραπείας: L.F.C. Mees, M.D.

teslaplate-advertising1

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΟΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ

ΑΥΤΟΕΝΙΣΧΥΣΗ

Για Να Μην Περιμένουμε τα Πάντα από τη Μοίρα…

 Anoigma Self healing

Ο εσωτερικός μας αντι-καταθλιπτικός ανοσολογικός μηχανισμός υπάρχει, εργάζεται, ζει και βασιλεύει, αδιάφορος για την άγνοιά μας. Μέχρις ότου ο τρόπος ζωής μας υποβαθμίσει τόσο την κατάσταση, ώστε το σώμα μας να παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια… Τότε έρχεται η ώρα των φαρμάκων. Άλλωστε φταίει πάντα η αρρώστια, ποτέ εμείς οι ίδιοι. Καιρός να διαβάσουμε επιτέλους το manual του μοριακού προγραμματισμού μας.

Γράφει η Σάση Χότζογλου

 Positive thinkink

Ζούμε σ’ έναν παράξενο, τρελό και παρανοϊκό κόσμο. Γι’ αυτό η έννοια της «εντροπίας» η οποία αναφέρεται στην αποδιοργάνωση, τις συγκρούσεις και τον ανθρώπινο πόνο που αντιμετωπίζουμε όλοι μας, είναι πια πασίγνωστη. Απόψεις, προοπτική και τρόπος αντίληψης επηρεάζουν σημαντικά το πώς ορίζουμε τις καταστάσεις, τα γεγονότα ακόμα και τους άλλους ή τον εαυτό μας.

Η Βιολογία του καιρού μας θριαμβεύει. Ανακαλύφθηκαν το αλφάβητο, η γραμματική και η σύνταξη της δημιουργίας. Η δε νευροβιολογία ασχολείται με το πώς κωδικοποιείται η πληροφορία, πως μεταβιβάζεται, καταγράφεται και αντεπιδρά και τέλος πως ορίζεται ο βαθμός εκείνος της ελευθερίας που ίσως είναι το ιδιαίτερο γνώρισμα του ανθρώπου και του νευρικού του συστήματος. Και ο Πωλ Βαλερύ μιλάει πριν από 70 χρόνια ακόμη, στα Σημειωματάριά του, για «την αμυντική και δημιουργική κατάσταση της ζωής μέσα στο περιβάλλον της».

Απ’ όλα τα ζωικά είδη, μόνον το ανθρώπινο είδος έχει την δύναμη να τροποποιεί τον εαυτό του και τον περίγυρό του. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Πολύ συχνά δυστυχώς, γιατί όπως λέει ένας ποιητής: «ο άνθρωπος όντας δήμιος του εαυτού του έπιασε τη Φύση στα δίχτυα της ζωής του».

Παρ’ όλα τα επιστημονικά επιτεύγματα υπάρχουν αρκετά «κατηγορώ» για τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σ’ αυτή καθ’ εαυτή τη ζωή μας και το πως χρησιμοποιούμε αυτό το θείο δώρο της υγείας πνεύματος και σώματος, ειδικά σε χώρες όπου έχουμε την πολυτέλεια του ανεπτυγμένου βιοτικού επιπέδου.

Οι επιστημονικές, τώρα, έρευνες αποδεικνύουν ότι το μυαλό και το σώμα είναι αλληλένδετα. Ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε και συναισθανόμαστε επιδρά στην υγεία μας, και η σύγχρονη επιστήμη δεν διστάζει πλέον να ομολογήσει μια παλιά αλήθεια: πως «όλες οι ασθένειες ξεκινούν από την ψυχή». Πρόσφατες στατιστικές λένε πως το 80% των ασθενειών είναι ψυχογενείς ή προκαλούνται από το μυαλό, τον τρόπο σκέψης μας και έκφρασης συναισθημάτων.

Ο Ντ. Μακ Κλέλαντ, ψυχολόγος στο Χάρβαρντ, πρόβαλε σε μια ομάδα φοιτητών μια ταινία σχετικά με το έργο που επιτελούσε η Μητέρα Τερέζα με τους αρρώστους και φτωχούς της Καλκούτας. Οι φοιτητές παραδέχτηκαν πως η ταινία ξύπνησε μέσα τους συναισθήματα συμπόνιας. Μετά από αυτό, η ανάλυση του σάλιου τους αποκάλυψε αύξηση του ποσοστού της ανοσοσφαιρίνης Α, ενός αντισώματος που βοηθάει στην καταπολέμηση των αναπνευστικών μολύνσεων, αυξάνει το προσδόκιμο της ζωής και καταπολεμά την κατάθλιψη.

Ο δε ψυχοανοσοβιολόγος Άρθουρ Στόουν, διαπίστωσε μετά από έρευνες πως οι άνθρωποι που γελάνε παράγουν περισσότερη ανοσφαιρίνη Α, που συμβάλλει επίσης και στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού. Αντίθετα, η μελαγχολία και η πίκρα κάνει τον οργανισμό να εκκρίνει περισσότερη κακή χοληστερόλη, και το στρες να αυξάνει κατά πολύ τις τρανζαμινάσεις που η υπερέκκρισή τους αλλοιώνει την κατάσταση του της υγείας του ήπατος.

 Self 3

Η Συνταγή του Καθρέφτη

Για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για την ψυχολογική και ανοσολογική ενίσχυση χρειάζεται πρώτα να δούμε την ψυχογραφική ανατομία της έλλειψης της υγείας. Οι μελέτες για την άσχημη ατομική μα και κοινωνική κατάσταση της υγείας θέτουν σαν αιτία το ότι δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την δουλειά που κάνουμε, ή από την ζωή μας γενικότερα. Στις δε ψυχολογικές αυτοψίες φαίνεται ότι τα συναισθήματα που δεν εκφράζονται, οι μη-ικανοποιητικές συναισθηματικές σχέσεις, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η απαισιοδοξία λιγοστεύουν κατά πολύ την ζωή μας, και οδηγούν σε πρόωρους θανάτους μέσα από διαφορετικούς τρόπους.

Οι ψυχολογικές ασθένειες, οι καρδιακές προσβολές, τα εγκεφαλικά επεισόδια, οι καρκίνοι, οι διάφορες λοιμώξεις και οι ιογενείς προσβολές του ανθρωπίνου σώματος (γρίπη, AIDS, ιός των πουλερικών), συμβαίνουν καθημερινά και σε παγκόσμια κλίμακα. Οι επιδρομείς είναι τόσο πιο δύσκολο να νικηθούν όσο πιο οικείοι γίνονται. Και τα δηλητήρια, που όταν ο οργανισμός αντιστέκεται αποβάλλονται, είναι λιγότερο επικίνδυνα από τα μικρόβια και τους «έξυπνους» ιούς που ζουν, πολλαπλασιάζονται και μεταλλάσσονται μέσα στους ιστούς και τα υγρά του σώματος.

Οι γιατροί μιλούν συνέχεια για τις τροφές που καταναλώνουμε, τα τσιγάρα, τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Τι γίνεται, όμως, με την «στάση ζωής» μας; Που βρίσκεται η δική μας αντίσταση απέναντι σ’ όλα τα προηγούμενα μα και στο στρες από το οποίο με τόση υπερηφάνεια εμείς οι άνθρωποι της Δύσης διαλαλούμε πως διακατεχόμαστε; Τι συνταγές μπορούν να δοθούν –πλην βέβαια των «έξυπνων» φαρμάκων της εκάστοτε ανανεωμένης «νέας γενιάς φαρμάκων»– όταν η ψυχολογία και το ανοσοποιητικό μας σύστημα βρίσκονται στα κατώτερά τους όρια; Μια από αυτές είναι συνταγή του καθρέφτη. Ας κοιτάξουμε μέσα του να δούμε την εικόνα του εαυτού μας και του κόσμου που έχουμε δημιουργήσει και ας ρωτήσουμε: «Καθρέφτη καθρεφτάκι…»

 Self 5

Θέλω να Είμαι Υγιής;

«Θέλω να είμαι υγιής αλλά όταν είμαι υγιής δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ την καθημερινότητά μου, και αν δεν μπορώ να γίνω επιτυχημένος –στον εργασιακό ή κοινωνικό μου χώρο για να με αναγνωρίζουν οι άλλοι, έ.. λοιπόν, ας είμαι άρρωστος. Για να ακούγεται, τουλάχιστον, η φωνή μου και να ασχοληθούν οι άλλοι έστω για λίγο μ’ εμένα. Θέλω και να αγαπηθώ, αλλά την ίδια στιγμή φοβάμαι να αγαπήσω και να επιτρέψω να με αγαπήσουν, γιατί στους καιρούς μας η αγάπη συνοδεύεται από εγκατάλειψη. Θέλω, επίσης, ελεύθερο χρόνο, γιατί η δουλειά μου δεσμεύει πολύ χρόνο. Αν δεν δούλευα, θα καθόμουν να βλέπω τηλεόραση, να γελάσω με την κατάντια του κόσμου, θα ‘βλεπα ακόμη και ειδήσεις για ταΐσω την τρομολαγνεία μου ή θα πήγαινα σ’ ένα μπαράκι για ποτό να ξεχάσω αυτή την άδικη κοινωνία και μετά θα γυρνούσα σπίτι μου για να αυνανιστώ καλώντας κάποιο νούμερο από τα 090..!!»

Να, ένας τρόπος σκέψης ενός σύγχρονου ανθρώπου που μας δείχνει ο καθρέφτης. Έτσι δημιουργείται ο πρώτος φαύλος κύκλος και οδηγούμαστε σε κατάθλιψη, ψυχαναγκασμούς και άλλα πολλά που «φοριούνται» πολύ σήμερα από τους σύγχρονους εγκεφάλους της Επιστήμης, για να έχουν λόγο ύπαρξης. Και επειδή κάθε εμπειρία αποτελεί άμεση αιτία της συμπεριφοράς που ακολουθεί, βλέπουμε πως δεν υπάρχει συνειδητότητα, με αποτέλεσμα την παντελή έλλειψη ατομικής ανάληψης ευθυνών.

Μ’ αυτά τα δεδομένα πόσο να αντέξει το ανοσοποιητικό μας σύστημα ή που και σε τι να πρωτοπροβάλει αντίσταση; Ο φόβος της φτώχειας από τη μία, η πλήξη, η ανία και η μιζέρια από την άλλη, αγνοώντας τους ταξικούς φραγμούς εξαπλώνονται πλατιά στον κόσμο μας.

Όλα αυτά μειώνουν τα επίπεδα ανοσίας και αδειάζουν τις ενεργειακές αποθήκες του σώματος με αποτέλεσμα να αρρωστήσουμε. Το πολύ ενδεικτικό και σημαντικό παράδειγμα τώρα, για το αν και κατά πόσο θέλουμε να είμαστε υγιείς είναι η έκκληση μιας ασθενούς προς τον γιατρό της, που έχει παρθεί από έναν φάκελο της Γαλλικής Επιθεώρησης Ψυχοσωματικής: «Βοηθήστε με να απαλλαγώ από τον πόνο που με κάνει και υποφέρω, αλλά αφήστε τόν μου για να μπορώ να υπάρχω»…

 Self 6

Η Κοινωνία Άρρωστων και η Προσωπική μας Ευθύνη

Η διάσημη ρήση «η ζωή είναι θάνατος» που υπογραμμίζει την αδιάκοπη ανανέωση των οργάνων και η οποία αποκρύπτεται από τη μονιμότητα της μακροσκοπικής μορφολογικής δομής τους, απαντά σαν ηχώ στο «η ζωή είναι το σύνολο των δυνάμεων που αντιστέκονται στον θάνατο». Μα η λίγη ψυχολογική και σωματική αντίσταση έρχεται, δυστυχώς, αρκετές φορές μόνο μέσα από τα «έξυπνα» φάρμακα, όπως προανέφερα, η δε ευφορία άρχισε να περνάει μέσα από τα «έξυπνα» ναρκωτικά ή το ποτό, και η καταξίωση μέσα από τα «έξυπνα» καταναλωτικά προϊόντα της τηλεόρασης και του internet.

Και επειδή συνεχίζουμε να μην θέλουμε να σκεφτούμε και να πράξουμε –γιατί άλλωστε, αφού κάποιοι «έξυπνοι» φέρνουν τα πάντα στα χέρια μας– έρχονται ως αντιδιαστολή ο «κάματος» της εργασιοθεραπείας ως επιδεικτικό σημάδι δύναμης.

Μόνο που αυτή η δύναμη δεν είναι για τη χαρά και την απόλαυση της ζωής που προσδίδουν υγεία, ούτε για να μας δώσει κουράγιο σε στιγμές λύπης και πόνου. Για κάποιους είναι δύναμη μόνο για να καταφέρουμε να τα βγάλουμε πέρα, ίσα δηλαδή να φυτοζωήσουμε, γι’ άλλους είναι η δύναμη της καταξίωσης μέσα από συνεχές τρεχαλητό στον ανταγωνιστικό κόσμο του χρήματος και των μεταπτυχιακών εξειδικευμένων πληροφοριών. Καθώς, επίσης, και της αναγνώρισης μέσα από τη διακόσμηση της μεζονέτας, την αγορά πάσης φύσεως επωνύμων ρούχων και προϊόντων, που μέσα από αυτά θα προβάλουμε την εικόνα μας.

Εμείς, όμως, δεν είμαστε πουθενά. Περιφερόμαστε σαν σκιές, άρρωστοι και δυστυχείς ανάμεσα στους «κολλητούς» μας και σε μια δήθεν πολυτέλεια. Κυκλοφορούμε ως άλλα ζόμπι χωρίς σθένος. Δεν νιώθουμε καμία αυτοϋποχρέωση ως προς τη ρήση των αρχαίων παππούδων μας: «νους υγιής εν σώματι υγιή».

Αρκούμαστε να γκρινιάζουμε ολημερίς, και νιώθουμε περήφανοι που μπορούμε ακόμη να θυμώνουμε με το κοινωνικό σύστημα και να ανεβάζουμε έτσι στα ύψη την αδρεναλίνη μας μέχρι πλήρους εξαντλήσεως του νευρικού συστήματος. Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν αδιαφορία για την ποιότητα του τρόπου ζωής από την άποψη της υγείας και από την άλλη φαίνεται πως αποζητάμε τις αρρώστιες για να έχουμε λόγο ύπαρξης. Μόνο που δεν ξέρουμε πως η κόπωση και η αρρώστια αυξάνει την υποβολιμότητα και έτσι γινόμαστε συνυπεύθυνοι με το εκμαυλιστικό σύστημα που τόσο μας εξαγριώνει γιατί μας τσαλαπατάει.

Εάν θέλουμε να είμαστε πραγματικά υγιείς σε μια υγιή κοινωνία χρειάζεται να ελαττώσουμε την ταχύτητα της ξέφρενης πορείας που ακολουθούμε. Καιρός ν’ αρχίσουμε να δίνουμε περισσότερο χρόνο στον εαυτό μας για να αντιληφθεί τα μονοπάτια που ακολουθούν οι σκέψεις του. Να αμφισβητήσουμε, να προκαλέσουμε και να σπάσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κομμάτια από τα δεσμά της δικής μας πλέον, μίζερης ρουτίνας.

 Self 7

Η Ηδονή της Μιζέριας και του Φόβου

Οι ανθρώπινες πεποιθήσεις αλλάζουν κάθε τόσο και αυτό επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και οργανώνουμε τις κοινωνίες μας. Κάποτε βλέπαμε τους εαυτούς μας σαν υπηρέτες του Θεού, αργότερα του κράτους και της φιλοσοφίας, μετά της επιστήμης. Σήμερα στρεφόμαστε προς τον εαυτό μας. Λατρεύουμε την άγνωστη ατομικότητά μας και πάνω από όλα το επιδερμικό μας σώμα. Μα το σώμα πέραν της αισθητικής του, είναι ένα πεδίο ενέργειας και πληροφοριών που αν συντονισθεί με την κρυμμένη σοφία του νου, μπορεί να εξουδετερώσει ένα μεγάλο μέρος ασθενειών. Το θέλουμε όμως αυτό;

Ο σημερινός άνθρωπος του Δυτικού πολιτισμού υποφέρει από την επιθυμία του να μην θέλει να πονέσει. Έτσι μπορεί να αρρωστήσει επιζητώντας την τέλεια υγεία. Μόνο που ο πόνος είναι ένας σωτήριος συναγερμός για το σώμα, μια ζωτική λειτουργία που μας φέρνει αντιμέτωπους με τα όριά μας και αποτελεί το τελευταίο τείχος πριν την τρέλα και τον θάνατο.

Η εποχή μας αφηγείται μια αλλόκοτη ιστορία: την ιστορία μιας κοινωνίας απόλυτα δοσμένης στον ηδονισμό του φόβου, της μιζέριας και της τρομολαγνείας, όπου τα πάντα γίνονται μαρτύριο και δυσφορία.

Η μιζέρια δεν είναι πια απλώς και μόνον δυστυχία, είναι ακόμα χειρότερα, η αποτυχία της ευτυχίας. Όσο δε για τον φόβο, φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε τον ίδιο μας τον φόβο και αυτό μας οδηγεί είτε σε ακραίες μάχιμες συμπεριφορές είτε μας παραλύει («..την σκότωσα γιατί φοβήθηκα ότι θα με παρατήσει», «κοκάλωσα από τον φόβο μου..») Από την μια θέλουμε να αντλήσουμε ό,τι καλύτερο από τη ζωή και από την άλλη θλιβόμαστε και αυτοτιμωρούμαστε όταν δεν τα καταφέρνουμε και παραμένουν ανεκπλήρωτα τα όνειρά μας.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο να αγαπάμε τις ταλαιπωρίες που επιβάλλουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας εν όψει ενός ανώτερου σκοπού και είμαστε πρόθυμοι να εκτεθούμε στους χειρότερους κινδύνους προκειμένου να πετύχουμε στόχους που δεν βάλαμε ούτε καν οι ίδιοι.

Καταφέραμε να διαστρέψουμε μια από τις ωραιότερες ιδέες, πως «ο καθένας μας έχει την δυνατότητα να διαχειρίζεται τον εαυτό του και το πεπρωμένο του και να καλυτερεύει την ζωή του με βάση πάντα δικό του το αναλογικό δυναμικό και στους δικούς του καθαρά χρόνους».

 Self 7 b

AIDS, Σεξουαλικότητα και Αυτοάμυνα

Ο άνθρωπος αναπτύχθηκε κάτω από την σεξουαλικότητα, αλλά στην ουσία οργάνωσε σεξουαλικά την αντισεξουαλικότητα την οποία δεν άλλαξε. Αντίθετα, διατήρησε την σεξουαλικότητα σαν εκτόνωση της επιφανειακότητας του κοινωνικού-ψυχολογικού του Είναι. Η ανθρωπότητα εξέλιξε την οργάνωση, διατηρώντας την αντιεξελικτικότητα της και δεν αντιμετώπισε την ανάγκη αλλαγής του εαυτού της. Τώρα κάνει ένα αγώνα δρόμου και ούτε καν αυτό.

Η κοινωνική άμυνα έναντι του AIDS δεν μπορεί να διαρκέσει επ’ άπειρον χωρίς βιολογική άμυνα, όμως μπορεί να δώσει χρόνο στις ανοσοποιητικές συνθήκες και στα εργαστήρια. Όμως δεν υπάρχει καν κοινωνική-συμπεριφορική άμυνα. Απουσιάζει ολότελα μια αληθινή στρατηγική αντίληψη του προβλήματος.

Η βιολογική αντιπαράθεση απαιτεί ριζική αλλαγή συμπεριφοράς, γιατί είναι θεμελιακή. Η επιδημία αυτή επισφραγίζει μια ανάλογη τραγική πραγματικότητα –καταστρέφει το προστατευτικό δίκτυο της βιολογικής ιδιοτυπίας, την ανοσία. Κάτι που έχει προ πολλού συμβεί όσον αφορά την ψυχική και κοινωνική υπόσταση.

Οι άνθρωποι, διεγερμένοι από τα κοινωνικά και νοησιαρχικά πρότυπα, ερμηνεύουν την ηδονική εκτόνωση, σαν ελευθερία και δεν νοούν ότι το επικυρίαρχο στοιχείο πρέπει να είναι η αβλάβεια. Σκοτώνουν την αυτοσυντήρηση της ελευθερίας, αρνούμενοι τις αιτιότητες και τη σημαντικότητά τους. Δεν έχουν την ιδέα της αβλάβειας και της υγιεινιστικής συνείδησης στην καθημερινή ζωή και γι’ αυτούς η ελευθερία δεν είναι άλλο από την ιδιοκτησιακή ερμηνεία της υποκειμενικότητας.

Στην κατάσταση του μετώπου της υγείας, το γεγονός ότι η ίδια η σεξουαλικότητα αποτελεί αφ’ εαυτής αμεριμνησία και αποξένωση από τη διακριτική αντίληψη των πραγμάτων και τη λογική, μειώνει τους αμυντικούς μηχανισμούς. Καλούμαστε να κάνουμε την τεράστια προσπάθεια να σηκώσουμε επιτέλους το βάρος της ζωϊκότητάς μας στο φως του λογικού.

Στην σημερινή εποχή το σπάνιο έχει την δύναμη της επιδημίας και αυτό το βλέπουμε τόσο με το AIDS όσο και με άλλες επιδημίες. Πρέπει να αμυνθούμε και με τη συμπεριφορά απέναντι στην ανθυγιεινή σπανιότητα. Η τύχη δεν βοηθά αυτούς που συμμαχούν με την άγνοιά τους.

 Self-Healing 2

Η Ευτυχία Είναι Φυσιολογική

Όλα τα παραπάνω περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο εξασθενούμε το σώμα και το μυαλό και ευτελίζουμε την ζωή. Ξέρουμε πως οι χειρότερες ασθένειες συχνά καταφθάνουν δίχως θόρυβο, μέσα «στη σιωπή των οργάνων». Σε αρκετές όμως περιπτώσεις μαρτυρούν την ικανότητά μας να χειραγωγήσουμε την δυστυχία όταν δεν μπορούμε να την αποδιώξουμε ή να μεταλλάξουμε τις αδυναμίες μας σε δημιουργική εμπειρία.

Έτσι και τα μεγάλα ερωτήματα και οι αποφασιστικές μεταστροφές πολλές φορές ξεπηδούν μέσα από μια αντιξοότητα που ενδεχομένως μπορεί να μας επιτρέψει να μεταμορφώσουμε την απελπισία σε ατού και τα μειονεκτήματα σε πλεονεκτήματα.

Η ευτυχία δεν είναι προνόμιο των λίγων. Είναι μια δυνατότητα που ο καθένας μας μπορεί να βιώσει στην καθημερινή ζωή. Η άποψη που λεει, πως ευτυχισμένοι είναι αυτοί που έχουν κατορθώσει πολλά στην ζωή τους (χρήμα, δόξα, κ.ά) μάλλον δεν ισχύει. Έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ για το θέμα, έδειξε πως πιο ευτυχισμένος δεν είναι ο πιο «ισχυρός» άνδρας του κόσμου (Πρόεδρος των ΗΠΑ) ούτε ο πιο «πλούσιος» (Μπιλ Γκαίητς), αλλά ο μέσος Μεξικανός πολίτης (!), σε μια από τις πιο φτωχές χώρες στον κόσμο!

Η ευτυχία λοιπόν δεν είναι μια ακραία κατάσταση ύπαρξης, αλλά κάτι εντελώς φυσιολογικό. Αρχίζει και τελειώνει στην συνηθισμένη καθημερινότητα και όχι σε ακραίες καταστάσεις.

Η συνειδητοποίηση πως η ίδια η ύπαρξη και η υγεία είναι από μόνες τους λόγοι ευτυχίας, μετατοπίζουν την καθημερινή μας μάχη. Αυτός-ή που παραμένει υγιής και προσηλώνει συνειδητά την προσοχή του-της στο «παν μέτρο άριστο» εξοικονομεί τεράστιο δυναμικό υγείας και χαράς.

Άλλωστε η ευτυχία είναι προϊόν της χαράς, και για να το πετύχουμε αυτό πρέπει τουλάχιστον να είμαστε υγιείς. Εξ άλλου η επιστήμη σήμερα υποστηρίζει πως η χαρούμενη διάθεση συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος και στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Ο Λι Μπερκ, Αμερικανός ανοσοβιολόγος, υποστηρίζει ότι το γέλιο συμβάλλει στη μείωση της έκκρισης ορμονών που σχετίζονται με το άγχος όπως η υδροκορτιζόνη, αυξάνει επίσης την παραγωγή κυττάρων-δολοφόνων καθώς και την παραγωγή κυττάρων που βοηθούν στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Ακόμη, η σεροτονίνη, ένας νευρομεταδότης, παίζει καθοριστικό ρόλο ως χημικός διαχειριστής των συναισθημάτων. Συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας που μας βοηθά να αισθανόμαστε καλά, να είμαστε δραστήριοι και γεμάτη ενεργητικότητα. Έτσι οδηγούμαστε στο ότι…

 Self 8 Telos
το Σώμα Είναι το Καλύτερο Φαρμακείο

Στις μέρες μας είναι δυνατόν να μιλήσουμε με ιατρική ορολογία και να δείξουμε στους ανθρώπους ότι ο χρόνος ζωής των μορίων είναι πολύ σύντομος. Το 98% όλων των μορίων του σώματός μας δεν θα υπάρχουν μέχρι του χρόνου. Με άλλα λόγια δεν μένουμε αναλλοίωτοι στον χωροχρόνο. Παραμένει όμως αναλλοίωτο το «πρόγραμμα» του σώματος, δηλαδή ο νους. Το πρόγραμμα αυτό, ενώ ανανεώνει τα κύτταρα, διατηρεί και την ψυχοσωματική μας ταυτότητα.

Πριν δέκα χρόνια ανακαλύφθηκε ότι στα λευκά αιμοσφαίρια υπάρχουν δίκτυα νεύρων. Παλαιότερα πιστεύαμε ότι κάτι τέτοιο υπήρχε μόνο στον εγκέφαλο. Αυτό σημαίνει ότι όταν είμαστε θλιμμένοι ή ανήσυχοι, και τα λευκά μας αιμοσφαίρια είναι θλιμμένα και ανήσυχα. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν είμαστε νευρικοί οι αναλύσεις δείχνουν υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης ακόμα και μέσα στα αιμοπετάλια, δηλαδή τα κύτταρα του αίματος είναι νευρικά. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι απίστευτα περίπλοκο και ελέγχει την υγεία μας.

Ο εγκέφαλος και το ανοσοποιητικό σύστημα είναι το ίδιο πράγμα. Δρουν στο ίδιο χημικό περιβάλλον. Χειρίζονται τα ίδια δισεκατομμύρια πληροφοριών. Μια σκέψη και ένα μόριο αδρεναλίνης είναι οι δυο όψεις του ιδίου νομίσματος. Το ίδιο μας το σώμα είναι το καλύτερο φαρμακείο του κόσμου. Κατευθυνόμενο από το ευφυές πρόγραμμα που το αναζωογονεί, παράγει τα φυσικά αντιβιοτικά, τα ηρεμιστικά, τα αγχολυτικά, τα φάρμακα κατά του καρκίνου, στις σωστές δόσεις και την κατάλληλη στιγμή που τα χρειαζόμαστε, χωρίς παρενέργειες.

Καλούμαστε να πάψουμε να βλέπουμε το σώμα μας σαν ένα σύνολο μόνο μηχανισμών και οργάνων. Ας το σκεφτούμε και σαν ένα σύστημα αυτοθεραπείας, αφού πάψουμε πρώτα να το ταλαιπωρούμε.

Η ΣΑΣΗ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

OΡΜΟΝΕΣ

 ΟΡΜΟΝΕΣ

Είμαι Εγώ ή οι Ορμόνες μου;

Γράφει η Σάση Χότζογλου

 hormon 2

Η ζωή θεωρείται πως, στο πρωταρχικό της σημείο, είναι μια λειτουργία φυσικής και βιοχημικής δομής. Σ’ αυτό το πρωτογενές επίπεδο ο ρόλος που παίζουν οι ορμόνες για την διατήρηση της ανθρώπινης υγείας και ευεξίας είναι τεράστιος, παρόλο που οι ποσότητες που παράγονται από τους ενδοκρινείς αδένες είναι ελάχιστες. Παντού η πρωτογένεια, αν αφεθεί να κυριαρχήσει μόνη της, συνθέτει και αποσυνθέτει, οικοδομεί και ξηλώνει, ιδρύει και καταλύει. Με άλλα λόγια, οι ορμόνες στην πρωτογένειά τους προετοιμάζουν πάντα το σώμα για δράση! Οποιαδήποτε δράση!

Η δε άποψη για την υγεία είναι ότι αποτελεί το ανεμπόδιστο της ζωής και της αρμονικής ευεξίας, ψυχής και σώματος, για την εξέλιξη του είδους ενάντια σ’ αυτή την πρωτογένεια. Και η άμυνα, είναι αυτή που διασφαλίζει το ανεμπόδιστο, ή καλύτερα το ξεπέρασμα των εμποδίων. Η υγεία, επίσης, σαν γνωσιολογικό θέμα, όπως και η άμυνά της, είναι πρώτης προτεραιότητας για τον άνθρωπο και καθοριστικό για τις δεοντολογικές του κρίσεις και επιλογές. Διότι κάθε μέρα βλέπουμε ανθρώπους που εμφανίζουν νοητικές ή συναισθηματικές μεταπτώσεις οι οποίες, αρκετές φορές, αποδίδονται στην έξαρση ή στην ανεπάρκεια της ορμονικής τους ισορροπίας όπως π.χ. η πιθανή επιθετικότητα ή ίσως η διαταραγμένη σκέψη ενός διαβητικού που αντιμετωπίζει μια κρίση υπογλυκαιμίας, οι αλλαγές διάθεσης κατά τον κύκλο της εμμηνόρροιας, ακόμη-ακόμη, μια χαρακτηριστική κατάθλιψη, που φτάνει στα όρια της τάσης για αυτοκτονία των ερωτευμένων, μα και εν αντιθέσει, των ατόμων που πάσχουν από τον θυρεοειδή τους αδένα, καθώς και άλλα πολλά.

Παρ’ όλα, λοιπόν, τα επιστημονικά επιτεύγματα, υπάρχουν αρκετά «κατηγορώ» για τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σ’ αυτή καθ’ εαυτή τη ζωή μας και για το πώς χρησιμοποιούμε αυτό το θείο δώρο της υγείας μυαλού και σώματος, ειδικά σε χώρες όπου έχουμε την πολυτέλεια του ανεπτυγμένου βιοτικού επιπέδου. Οι περισσότερες ορμόνες, όπως τα οιστρογόνα, η προγεστερόνη, η τεστοστερόνη, η αδρεναλίνη, η ινσουλίνη, θυροξίνη, η μελατονίνη, η ντοπαμίνη κ.ά. παράγονται σε ποσοστά του δισεκατομμυρίου ή του τρισεκατομμυρίου, μα η φυσιολογική δομή του οργανισμού μπορεί να υποστεί μεγάλες αλλαγές ακόμα και λόγω πολύ μικρών ορμονικών διακυμάνσεων. Είμαστε, λοιπόν, έρμαια των ορμονών μας ή υπάρχει ένας ολιστικός εαυτός σε μια συνεχή δράση προς την ζωή;

Σε όλες τις εκδηλώσεις και τις ψυχικές διαθέσεις του ανθρώπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι ορμόνες. Και με την ψυχική διάθεση σχετίζονται τα πάντα: από τις κοινωνικές επιτυχίες έως τον πόνο στο μικρό μας δακτυλάκι! Επειδή, όμως, η επίδραση των ορμονών στη διάθεση έχει και την αντίθετη κατεύθυνση, είναι πολύ δύσκολο να συμπεράνει κανείς με ασφάλεια πότε οι ορμονικές μεταβολές είναι το αίτιο και πότε το αποτέλεσμα των μεταβολών της διάθεσης.

Σε κρίσιμες περιόδους της ανάπτυξης, όπως π.χ. της εφηβείας, της μητρότητας ή της κλιμακτηρίου και των δυο φύλων, οι ορμόνες έχουν σημαντικό ρόλο για τη μετέπειτα δομή του οργανισμού και παίζουν σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά μας επιδρώντας σε διεργασίες που καθιστούν τον οργανισμό ικανό να πραγματοποιήσει μια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Και ο ρόλος τους είναι μέρος ενός εξαιρετικά πολύπλοκου μηχανισμού που ως φαίνεται, συνήθως μπορεί να λειτουργήσει με περισσότερους από έναν τρόπους….

 hormon 1
«Ήθελα να Προλάβω Μα… Κοκάλωσα από τον Φόβο μου»

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα βρέθηκε πως, τα τελευταία χρόνια, λόγω των πολύ γρήγορων ρυθμών και απαιτήσεων που έχουμε, νευριάζουμε πολύ ευκολότερα και οι ερευνητές λένε πως χάνουμε την ψυχραιμία μας τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα! Η δρ. ClaudiaBernat, ειδική σύμβουλος ψυχικής υγείας του PrioryHospital στο Λονδίνο, υποστηρίζει πως, από την μια ο περιβάλλον χώρος μας με τις αυξομειώσεις των απαιτήσεων, καθώς και το φυσικό περιβάλλον που έπαψε να ‘ναι τόσο φυσικό, και από την άλλη, οι προσωπικές μας απαιτήσεις για αυτοπαραδοχή και αναγνώριση από τους γύρω, μας οδηγόυν σε ορμονικές διαταραχές.

Ο οργανισμός «συνεχώς τρέχει για να προλάβει» και οτιδήποτε μπει μπροστά του, που ο ίδιος θα θεωρήσει εμπόδιο, τον θυμώνει, τον πικραίνει, τον καταθλίβει ή τον νευριάζει. Αυτές οι λέξεις με τις έννοιες και την εκδήλωσή τους, τις πιο πολλές φορές, κρύβουν πίσω τους ορμονικές διαταραχές. Και πίσω από αυτές, βρίσκουμε συμπεριφορές, όπως αυτής της ενδοοικογενειακής βίας, όπου ο ένας από τους δυο συντρόφους ή τυχόν και οι δυο να γίνονται κακοποιά στοιχεία ο ένας για τον άλλο, μα και για τα παιδιά τους. Ακόμη, η εφηβική παραβατικότητα και η εγκληματικότητα.

«Κοκάλωσα και δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα» ή «κατουρήθηκα και τα έκανα πάνω μου από την τρομάρα που πήρα» λέμε όταν κάτι μας έχει τρομάξει πολύ. Αυτό συμβαίνει γιατί απλά η αδρεναλίνη που υπερπαράχθηκε στα επινεφρίδια τοξίνωσε τους νευροδιαβιβαστές και δεν μπόρεσε το σώμα να πάρει τις κατάλληλες εντολές για να ενεργήσει. Εκεί, πάλι, π.χ. που είμαστε πολύ θυμωμένοι και κάποιος προσπαθεί να μας ηρεμήσει, σε κλάσματα δευτερολέπτου, αν ειπωθεί κάτι που θα το εκλάβουμε σαν αστείο, θα αρχίσουμε να γελάμε. Αυτό συμβαίνει γιατί πυροδοτήθηκαν λόγω της αύξησης της αδρεναλίνης και της ντοπαμίνης και οι ενδορφίνες –που ευθύνονται για την ευεξία– και έτσι νιώθουμε λίγο καλύτερα από πρότερα, μιας και η ευεξία χαλάρωσε το σφίξιμο που νιώθαμε όταν ήμασταν θυμωμένοι.

Η δραστηριότητα, τέλος, στην οποία εμπλέκεται ένα άτομο καθορίζει την ποιότητα και την ποσότητα των ορμονικών εκκρίσεων. Έχει βρεθεί ότι, οι ορμόνες του στρες επιδρούν με τα κέντρα της επιθετικότητας στον εγκέφαλο αρουραίων με τρόπο φαυλοκυκλικό, ενισχυτικής δηλαδή ανάδρασης. Αν κανείς αναλογιστεί πόσο επιθετικότεροι γινόμαστε εμείς όταν είμαστε αγχωμένοι, φαίνεται εύλογο να υποθέσουμε πως το παραπάνω εύρημα δεν περιορίζεται μόνο στους αρουραίους!

Τι σημαίνει πρακτικά για μας αυτό και τι μπορούμε να κάνουμε; Η απάντηση είναι πως, μπορούμε όταν είμαστε αγχωμένοι να θυμόμαστε ότι είναι πιθανό να νιώσουμε μεγαλύτερο εκνευρισμό και επιθετικότητα, και να έχουμε εκ των προτέρων σκεφτεί πως η αίσθηση ότι ο απέναντι μας που τον αισθανόμαστε ως απαράδεκτο, απειλητικό, τρομερό, είναι πιθανώς υπερβολική.

Η εκ των προτέρων τέτοιου είδους γνώση, μπορεί να μας βοηθήσει να μην εμπλακούμε σε έναν επιζήμιο καυγά όταν είμαστε αγχωμένοι είτε βρισκόμαστε στο σπίτι με τους οικείους μας είτε στην δουλειά. Εξ άλλου το λέμε πια και σαν έκφραση: «Μου ανέβασε την αδρεναλίνη στα ύψη»! Από μας, όμως, εξαρτάται αν θα επιτρέψουμε την συμπεριφορά μας να γίνει ένα δυσάρεστο γεγονός. Γιατί, υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν πως οι ορμόνες πράγματι επηρεάζουν τη συμπεριφορά ποικιλοτρόπως, μα υπάρχει και το γνωστικό μέρος με την μνήμη των πρότερων εμπειριών και των επιστημονικών ερευνών που μας γίνονται γνωστές, ούτως ώστε να μην αφηνόμαστε έρμαια των έσω εκκρίσεών μας, αλλά να βάζουμε σε χρήση και την λογική μας!

 Erratic female model with PMS
«Θέλω να Χάνω το Μέτρο»

«Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη», λένε όσοι είναι συνηθισμένοι σε ένα τυπικό, δημοσιοϋπαλληλικής τάξης ωράριο και βιάζονται να επιστρέψουν στο σπίτι, να βάλουν τις παντόφλες και να στρωθούν σε μια αναπαυτική πολυθρόνα. Το ρητό αυτό δεν ισχύει για όλους. Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο είναι ικανοί να δουλεύουν είκοσι ώρες το εικοσιτετράωρο, αλλά και αγωνίζονται να εξοικονομήσουν χρόνο για να επιδοθούν σε επιπλέον δραστηριότητες, που ανταποκρίνονται στο δυναμικό ταμπεραμέντο τους και την ισχυρή τους θέληση για ζωή. Πρόκειται στην κυριολεξία για «άλογα κούρσας», που θυσιάζουν πρόθυμα την ασφάλεια και την υγεία στον βωμό του υψηλού κινδύνου.

Η μεγάλη ποσότητα τεστοστερόνης και αδρεναλίνης που εκκρίνει ο οργανισμός αυτών των ατσαλωμένων αρσενικών αναζητεί επίμονα διέξοδο στο «ζειν επικινδύνως» και, τις περισσότερες φορές, τη βρίσκει. «Το ρίσκο είναι η δεύτερη ζωή μας» δηλώνουν οι fan των extreme-sport, τα «golden-boys» των χρηματιστηρίων, οι υπερ-μάνατζερς και μπίζνεσμεν. Όλοι αυτοί ανήκουν στην κατηγορία των πολεμοχαρών ρισκ-μεν. Και αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο, αν σκεφτούμε ότι η οικονομική ζωή δεν είναι παρά το πεδίο ενός διαφοροποιημένου πολέμου, με νικητές και νικημένους, με μαχητές που κρατάνε περίεργα όπλα (ένα λάπτοπ, ένα στυλό, μια στατιστική ανάλυση ή τα πλάνα ενός καινούργιου υπερόπλου –ενός προϊόντος που θα κατακτήσει την αγορά), με στρατηγικά πλάνα βασισμένα πάνω στο μάρκετινγκ. Για τον «οικονομάνθρωπο», οι δυσκολίες που παρουσιάζονται ξαφνικά και για οποιοδήποτε λόγο, είναι επίσης, ό,τι για τον ορειβάτη μια δύσκολη ανάβαση.

Η σύνδεση του ανθρώπου με το στρες και με τον κίνδυνο είναι μια πολύ παλιά υπόθεση, που ξεκινάει από τα χρόνια της προϊστορίας και έχει να κάνει με την ανθρώπινη βιολογία. Οι «ήρωες της αδρεναλίνης και της τεστοστερόνης» ακόμη και σήμερα δεν θα παραιτηθούν ποτέ από την επιθυμία τους να φθάνουν στα άκρα(!). Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι η υποβολή στη δοκιμασία του υψηλού κινδύνου είναι ευεργετική για την απόδοσή τους στην δουλειά και την επιτυχία. Το μόνο που δεν λογαριάζουν είναι το κόστος της υγείας τους.

Οι σύγχρονες μελέτες έχουν αποδείξει ότι, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με κάποιο κίνδυνο, το σύστημά του δεν πλημμυρίζει μόνο από αδρεναλίνη, αλλά και από στρες-ορμόνες, καθοριστικές της διάθεσής του, όπως η ενδορφίνη και η εγκεφαλίνη. Το αποτέλεσμα που έχει η κυκλοφορία των στρες-ορμονών στο ανθρώπινο σύστημα είναι παρόμοιο μ’ αυτό που δίνει η μορφίνη, δηλαδή συναισθήματα ψυχικής και σωματικής ευφορίας και ανάτασης. Και ο βραβευμένος με το Νόμπελ δρ. Ντάνιελ Κάνεμαν στην «οικονομία της συμπεριφοράς» παρατήρησε ότι η διάθεση για κέρδος, είτε μέσα από επιχειρήσεις είτε από τυχερά παιγνίδια, πυροδοτούσε την ίδια δραστηριότητα με εκείνη που προκαλούσε μια ευχάριστη γεύση ή μια εθιστική ουσία, καθώς και την έκκριση σεξουαλικών ορμών. Όσο δε για το «άρωμα του χρήματος» φημίζεται για την «ελκτική» του δύναμη. Ωστόσο οι επιστήμονες που απομόνωσαν την μυρωδιά του λένε πως δεν είναι τίποτα περισσότερο πέρα από τη δυσοσμία του υλικού που έρχεται σε επαφή με το ιδρωμένο δέρμα.

Στα χρόνια της προϊστορίας ο άνθρωπος κυνηγώντας στα δάση για την τροφή του, δεν είχε να εκτελέσει μόνο μια επίπονη σωματική άσκηση, αλλά έπρεπε και να λειτουργεί με την αίσθηση των κινδύνων που παραμόνευαν σε κάθε του βήμα. Από τότε το ανθρώπινο σύστημα προσαρμόστηκε να λειτουργεί με αυτή την αναζήτηση του κινδύνου που χαρίζει ευφορία και αυτό το μήνυμα είναι γραμμένο στο συλλογικό ασυνείδητο, που μας διαπερνά όλους. Είναι η κυτταρική μνήμη του εγκεφάλου μας.

Και αν θέλει κανείς να αναζητήσει τις αιτίες για τα φαινόμενα της βίας και των πολέμων που ταλαιπωρούν έως και σήμερα τον κόσμο, δεν έχει παρά να ψάξει στις αρχέγονες αιτίες της λυτρωτικής αναζήτησης του κινδύνου. Για τον πολιτισμένο άνθρωπο, τα μεν αρχέγονα σχήματα παραμένουν, έχουν όμως ανατραπεί οι όροι του παιγνιδιού. Η ανάγκη για την επίπονη σωματική άσκηση γίνεται σπορ και η ανάγκη για την αναζήτηση του κινδύνου παίρνει το όνομα «μπίζνες». Η δε αναζήτηση της τροφής δεν γίνεται πια στην ζούγκλα, αλλά στην κοινωνία. Και η τίγρη με τα κοφτερά δόντια δεν είναι άλλη παρά η αντίπαλη επιχείρηση ή ο συνάδελφος στο διπλανό γραφείο που μπορεί να μας πάρει την θέση.

Για τους ανθρώπους που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις, δεν είναι μόνο το κέρδος που μετράει, είναι και η πρόκληση. Να αναμετρηθείς με το θηρίο και να το νικήσεις! Είναι η αίσθηση του προϊστορικού κυνηγού που ξυπνάει, η αίσθηση του πειρατή που κυριεύει το πλοίο με τα λάφυρα! Για πολλούς, το κυνήγι του στρες και της έντασης ξεπερνάει τα όρια της απλής αναζήτησης και γίνεται κάτι περισσότερο: ένας τρόπος ζωής. Και όπως ήδη αναφέρθηκε, οι μπίζνες είναι πόλεμος.

Στόχος, λοιπόν, της επιχειρηματικής αναζήτησης δεν είναι μόνο το κέρδος, αλλά και ο κίνδυνος για το τυχόν χάσιμο αυτής της ίδιας της ζωής. Έτσι οι πόλεμοι συνεχίζουν είτε στα πραγματικά πεδία των μαχών, είτε μέσα στην απλή καθημερινότητα. Και οι έρευνες έρχονται να προσθέσουν πως το 95% της βίας και της εγκληματικότητας οφείλεται… στην υψηλή τεστοστερόνη(!).

Δεν είναι, όμως, πλέον μόνο οι άνδρες, που η υπερέκκριση της τεστοστερόνης τους οδηγεί σε υψηλά ρίσκα, ανταγωνιστικότητα, επιθετικότητα, βία κα πολέμους. Σήμερα, αρκετές γυναίκες παίρνουν σκευάσματα με τεστοστερόνη για περισσότερη ενέργεια. Αυτό έγινε πια μόδα, και οι γυναίκες αποτελειώνουμε έτσι την όποια θηλυκότητα θα μπορούσε να μας έχει απομείνει. Αρσενικοποιούμαστε, δυστυχώς, όλο και πιο πολύ. Και όλα αυτά για μια ανταγωνιστικότητα στο όνομα της «ισότητας», της επιτυχίας, του πλούτου και της αναγνώρισης(!).

Η τεστοστερόνη μπορεί ναι μεν να κάνει την γυναίκα πολύ ενεργητική και την πιο πετυχημένη στην δουλειά της, μα συγχρόνως την κάνει πιο απερίσκεπτη, επιθετική, βίαιη και απότομη, μέχρι που μπορεί να οδηγηθεί στα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα. Η τεστοστερόνη δεν είναι η μόνη ορμόνη που σχετίζεται με την επιθετικότητα. Βρέθηκε πως και τα οιστρογόνα –είτε λόγω δυσλειτουργίας, είτε λόγω λήψης σκευασμάτων– αυξάνουν, επίσης, την επιθετικότητα. Και οι νικητές ξεχωρίζουν από το πλήθος, επειδή ακόμη και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις παίρνουν γρήγορα αποφάσεις. Αλλά η επιτυχία έχει κι ένα ακριβό τίμημα: όλο και περισσότεροι, άνδρες ή γυναίκες, το πληρώνουν με την υγεία

 hormon 3
Έρωτας και Ορμόνες

Ο σύγχρονος τρόπος της ζωής μας είναι γεμάτος με φόβους και νευρώσεις, φουλ στο στρες και την τοξικότητα, με διατροφή επίσης κακής ποιότητας και περιορισμένο ύπνο. Ας μην μιλήσω για τα αντικαταθλιπτικά σκευάσματα που έχουν γίνει καραμέλες, καθώς και την συνεχή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην οποία υποβαλλόμαστε! Όλα αυτά εκθέτουν σε πολλούς κινδύνους την καλή λειτουργία του ενδοκρινικού μας συστήματος, μιας και όλα αυτά διαταράσσουν την λειτουργία των ορμονών.

Καθώς, όμως, ο υδράργυρος ανεβαίνει, παρασύρει μαζί του από την μια την ευερεθιστικότητά μας, αλλά συγχρόνως, και την ερωτική μας διάθεση η οποία «χτυπάει» κόκκινο. Οι ορμόνες στο αίμα μας παρουσιάζουν αξιοσημείωτες αλλαγές: Στους ερωτευμένους άνδρες η ορμόνη τεστοστερόνη, που μεταξύ άλλων αυξάνει την επιθετικότητα και τη σεξουαλική ορμή, μειώνεται. Αντίθετα στις γυναίκες, η τεστοστερόνη, που συνήθως βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και είναι υπεύθυνη για τη σεξουαλική ορμή των γυναικών, αυξάνεται. Και στα δύο φύλα αυξάνεται σημαντικά η κορτιζόνη που είναι η κατ΄ εξοχήν ορμόνη του στρες. Και το ότι η τεστοστερόνη μειώνεται στους άνδρες ενώ αυξάνεται στις γυναίκες, ερμηνεύεται από τους ερευνητές ως μια προσπάθεια της φύσης να μειώσει τις διαφορές μεταξύ των δύο!

Η δε μείωση των διαφορών, που προνοεί η φύση για τους ερωτευμένους, συμβάλλει στη σύναψη πιο στενών και ισχυρών σχέσεων μεταξύ τους. Και σε έρευνες με ερωτευμένους φάνηκε ότι υπάρχει αδρανοποίηση των κυκλωμάτων εκείνων που σχετίζονται με την άσκηση κριτικής προς τους άλλους ανθρώπους και την κοινωνία γενικότερα. Οι ορμονικές, λοιπόν, αλλαγές και η απενεργοποίηση της κριτικής διάθεσης του εγκεφάλου, βοηθούν στη διαμόρφωση καλύτερων και πιο στενών σχέσεων στο ερωτευμένο ζευγάρι.

Εξ άλλου ήδη είναι γνωστό ότι οι ερωτευμένοι τυφλώνονται από την αγάπη τους και δεν βλέπουν τα λάθη ή τις ατέλειες του αγαπημένου ή της αγαπημένης τους. Βιώνουν μια κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «στρεσογόνος». Ακριβώς, δηλαδή, όπως συμβαίνει σε περιόδους έντονου άγχους, ο οργανισμός απελευθερώνει κατεχολαμίνες, αυξάνονται τα επίπεδα της αδρεναλίνης και επομένως παρουσιάζεται ταχυκαρδία. Ως αποτέλεσμα, το ερωτευμένο άτομο συνήθως ιδρώνει, ανατριχιάζει και κοκκινίζει το πρόσωπό του. «Κόμπος» επίσης και το στομάχι, γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι, δεν έχουμε όρεξη να φάμε. Δεν είναι τυχαίο ότι η σεροτονίνη, που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του συναισθήματος, παίζει σημαντικό ρόλο και στις διεργασίες πρόσληψης της τροφής!

Τον πρώτο καιρόως ερωτευμένοι είμαστε έρμαια των σεξουαλικών ορμονών μας. Έπειτα από μερικούς μήνες, οπότε και θεωρείται ότι ξεκινάει το πραγματικό πάθος, τότε ο οργανισμός ενεργοποιεί το σύστημα παραγωγής ντοπαμίνης, ουσία η οποία κάνει κάθε άτομο να ποθεί το ταίρι του. Ταυτόχρονα, στον εγκέφαλο μειώνεται η συγκέντρωση σεροτονίνης, με αποτέλεσμα η έλλειψή της να δημιουργεί έμμονες σκέψεις. O ερωτευμένος σκέφτεται μόνο το άτομο που ποθεί.Γι’ αυτό και συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση «τρελός από έρωτα». Oι επιστήμονες εξηγούν αυτό το φαινόμενο παρομοιάζοντας τους ερωτευμένους με τους καταθλιπτικούς, που εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων σεροτονίνης σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου τους, παρουσιάζουν διάφορες εμμονές.

Σε αυτή την περίοδο, τα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη σωστή κρίση υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος που επιθυμούμε να φαίνεται ιδανικός και χωρίς κανένα ελάττωμα. Η κατάσταση αυτή δεν διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί δημιουργεί ένταση και πίεση. Όταν, λοιπόν, τα επίπεδα της υδροκορτιζόνης (ορμόνης που συνδέεται άμεσα με το στρες) αυξάνονται, έχει φτάσει η στιγμή να εδραιωθεί η σχέση. Τον ρόλο τότε αναλαμβάνουν η οξυτοκίνη και η βαζοπρεσίνη, που σχετίζονται με το συναίσθημα της οικειότητας και της τρυφερότητας.

Εργαστηριακές μελέτες δείχνουν ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι, όπως είναι οι ερωτευμένοι, κινδυνεύουν λιγότερο από καρδιακή προσβολή και Διαβήτη Τύπου 2, ενώ παρουσιάζουν σπανιότερα υψηλή πίεση στη ζωή τους (και όχι στα πρώτα στάδια του έρωτα, που η πίεση ανεβαίνει λόγω αδρεναλίνης). Σύμφωνα μάλιστα με αμερικανικές έρευνες, τα ανοσοκύτταρα των ευτυχισμένων είναι περισσότερα από ό,τι των υπολοίπων ανθρώπων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν καλύτερο ανοσοποιητικό, ενώ η χωρητικότητα των πνευμόνων τους είναι μεγαλύτερη.

Όταν η απόσταση με το αντικείμενο του πόθου μας μειώνεται, τα ηνία αναλαμβάνει… η μύτη! Συνηθίζουμε να λέμε: «Μήπως μας ‘’σέρνουν’’ από τη μύτη»; Σύμφωνα, λοιπόν, με επιστημονικά στοιχεία, η όσφρηση φαίνεται να έχει τον τελευταίο λόγο στην επιλογή της σχέσης.O κάθε άνθρωπος έχει μια μυρωδιά που αναδίδει το σώμα του, η οποία είναι μοναδική, όπως τα δαχτυλικά του αποτυπώματα. Αυτή ακριβώς η οσμή μπορεί να προκαλέσει ερωτική επιθυμία σε κάποιον ή να απωθήσει έναν άλλον. Μάλιστα, η οσμή συνδέεται άμεσα με την περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει τη συναισθηματική συμπεριφορά.

Υπεύθυνες για όλη αυτή τη διαδικασία είναι οι φερομόνες, ουσίες που παράγει το σώμα από αδένες που βρίσκονται στο στόμα, τις μασχάλες, το στήθος και τα γεννητικά όργανα. Παράγονται κατά την περίοδο της εφηβείας και σχετίζονται άμεσα με τη σεξουαλική διέγερση. Σύμφωνα μάλιστα με ερευνητές, η παραγωγή φερομονών σχετίζεται και με το ανοσοποιητικό σύστημα. Θεωρείται ότι πρόκειται για μια προσπάθεια του οργανισμού να επιλέξει –βάσει της μυρωδιάς– τον ιδανικό σύντροφο, ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή συμβατότητα των ανοσοποιητικών συστημάτων των δύο ατόμων, με απώτερο σκοπό να αποκτήσουν γερά παιδιά. Αυτή είναι η φύση! Βάζει σε χρήση όλους τους πιθανούς συνδυασμούς των λειτουργιών κάθε έμβιου όντος, όπως και του ανθρώπου, και κάνει ό,τι το δυνατόν καλύτερο για την διαιώνισή τους!

Από μια «τεχνολογική» βιολογική άποψη, ο άνθρωπος, όπως είδαμε, είναι «ρυθμισμένος» να αισθάνεται ευτυχής όταν αναλαμβάνει δύσκολες ψυχικές ή σωματικές αποστολές. Αυτό που λείπει σήμερα, είναι ένα σκίρτημα καρδιάς. Συνειδητοποιώντας την αξία της ζωής και της υγείας, είναι καλύτερα να αναζητήσουμε αυτό το σκίρτημα μέσα από τον έρωτα και την αγάπη, παρά μέσα από το «τρεχαλητό του Βέγγου» και τους πολέμους. Και μήπως ήρθε η ώρα να ξαναθυμηθούμε εκείνο το…«Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο»;

Γνωρίζοντας ότι οι ορμόνες επηρεάζουν όλη την ψυχοσύνθεση, καθώς επίσης και την υγεία του σώματος, επεκτείνεται η κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς του εαυτού μας μα και των άλλων. Το παν, λοιπόν, είναι η σωστή διαχείριση των «θέλω» μας. Και αν αυτό υιοθετηθεί ως τρόπος ζωής, είναι η υγεία μας, καθώς και η αντίσταση στις μόδες και τις αρρώστιες του καιρού μας γιατί… αγαπάμε τη Ζωή!!!

Η ΣΑΣΗ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

 

Θεραπεύστε το Αλλεργικό Άσθμα με Βότανα

 

Τι δεν μας Λένε οι Γιατροί

 Θεραπεύστε το Αλλεργικό Άσθμα με Βότανα

allergy-1

Γράφει η Μίλιτσα Κοσάνοβιτς

 

Μαζί με την ατμοσφαιρική ρύπανση, που έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ανθρωπότητας, με ανάλογα γρήγορους ρυθμούς αυξάνονται τα αναπνευστικά προβλήματα και οι αλλεργικές παθήσεις που έχουν ξεπεράσει ήδη προ πολλού την «κόκκινη γραμμή». Πάνω από 80 εκατομμύρια Ευρωπαίοι υποφέρουν από διάφορες αλλεργίες, οι οποίες συνήθως εκδηλώνονται ως αναπνευστικές ή δερματολογικές παθήσεις, και αυτός ο αριθμός μεγαλώνει συνεχώς. Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία της Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας (European Academy of Allergology and Clinical Immunology –EAACI) έχει την έδρα της στην Σουηδία και κάθε χρόνο διοργανώνει μια Παγκόσμια Μέρα Αναφοράς για το Άσθμα (World Asthma Day Report). Το 2006 η αναφορά για το άσθμα έφερε στο φως της δημοσιότητας την απίστευτη πληροφορία ότι ήδη 30 εκατομμύρια Ευρωπαίοι υποφέρουν από αυτήν την νόσο! Ένα στα τρία παιδιά υποφέρουν από διάφορες αλλεργικές παθήσεις και το EAACI  υπολογίζει ότι το 30-50% απ’ αυτά τελικά θα εκδηλώσουν άσθμα.

Allergy_Test

Στο μεταξύ το γερμανικό περιοδικό για την προστασία των καταναλωτών Öko-Test, που ασχολείται με την ποιότητα των καταναλωτικών προϊόντων προειδοποιεί ότι υπάρχει πρόβλημα με τα φάρμακα που ανήκουν στην οικογένεια των «βήτα-2 ανταγωνιστών» και είναι ειδικά τα φάρμακα που καταπραΰνουν τα συμπτώματα του άσθματος, χαλαρώνοντας τους μύες στα αναπνευστικά κανάλια και κάνοντας έτσι την αναπνοή ευκολότερη. Όμως το κακό είναι ότι και οι δύο ομάδες φαρμάκων –εκείνη που αντιμετωπίζει την βραχύτητα της πνοής, όπως είναι τα salbutamol, fenoterol και terbutaline, αλλά και το δημοφιλές και εναλλακτικό Βήτα-2 ανταγωνιστής (formoterol),  μπορούν και προκαλούν πονοκεφάλους αλλά και ταχυκαρδία! Το γερμανικό περιοδικό Öko-Test αναφέρει ότι η μακροπρόθεσμη χρήση των φαρμάκων αυτών μπορεί στην ουσία να επιδεινώσει το πρόβλημα! Και υποστηρίζει τις πιο παραδοσιακές προσεγγίσεις του προβλήματος, οι οποίες έχουν όχι μόνο λιγότερες παρενέργειες, αλλά σχεδόν καμία, ενώ ταυτόχρονα κάνουν τη δουλειά τους και μειώνουν τις δυσκολίες της αναπνοής και ταυτόχρονα ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Ο καθένας θα μπορούσε με ίσως πολύ μικρότερο κόστος, αλλά με μια καλύτερη ενημέρωση, να βοηθηθεί ως προς τα προβλήματα υγείας ειδικά στα αλλεργικό-αναπνευστικά που είναι και τόσο επίκαιρα και στα οποία η συμβατική ιατρική δεν έχει βρει ακόμη τις κατάλληλες θεραπείες. Η συζήτηση για τα βότανα με τους γιατρούς, που υποστηρίζουν τα φάρμακα της φαρμακευτικής παραγωγής, συνήθως είναι δύσκολη, επειδή δεν υπάρχει από την πλευρά τους η κατάλληλη ενημέρωση αλλά ούτε και το κατάλληλο συμφέρον. Όμως δεν μας λένε ότι τα περισσότερα από τα φάρμακα που κυκλοφορούν σήμερα στον κόσμο προέρχονται από τα φυτά. Ταυτόχρονα μερικές αυθεντίες ακόμη ισχυρίζονται ότι «η χρήση των φυτών στην ιατρική δεν είναι μόνο αντιεπιστημονική αλλά και επικίνδυνη». Όμως τα αλλοπαθητικά φάρμακα είναι τοξικά και προκαλούν εθισμό, αν και πολλές φορές στον ασθενή είναι αδύνατον να τα βγάλει πέρα χωρίς αυτά. Το βρογχικό άσθμα δεν είναι μία αρρώστια αλλά πολλές μαζί. Κι όμως οι πιθανότητες αυτόματης θεραπείας του άσθματος είναι μεγάλες ιδιαίτερα, αν γίνουν σημαντικές αλλαγές στη ζωή και χρησιμοποιηθούν κατάλληλες εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι. Για παράδειγμα, η αγιουρβεδική ιατρική, με το πλούτο των φαρμακολογικών βοτάνων που διαθέτει, δοκιμάζεται σε κάθε χρόνια νόσο που δεν αντιμετωπίζεται με την κλασική ιατρική. Στην περίπτωση του αλλεργικού άσθματος τα αγιουρβεδικά βότανα που είναι ιδιαίτερα ωφέλιμα είναι το Vasak, το Kanta Kari (Solanoum Xanthocarpum), το Tulsi ή Holy Basil, δηλαδή ο βασιλικός που χρησιμοποιούμε στη μαγειρική, ενώ στην αγιουρβέδική ιατρική το ονομάζουν επίσης και «ελιξίριο της ζωής».

All 5-mobile-apps-for-seasonal-allergy-sufferers-0606a2363d

Επίσης πολύ ωφέλιμα είναι το λεγόμενο Ινδιάνικο μεγάλο πιπέρι, οι ομοιοπαθητικές σταγόνες, η ρίζα του Ginger, τα φύλα ευκαλύπτου… Το κινέζικο παγκοσμίως γνωστο βότανο, το ginkgo biloba, το λένε και «θαυματουργό βότανο», επειδή είναι ιδιαίτερα θεραπευτικό στην αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών προβλημάτων. Ο βελονισμός και το σιάτσου ως δοκιμασμένες και παμπάλαιες κινέζικες θεραπευτικές τεχνικές έχουν αποδείξει ότι δεν βοηθούν ριζικά μόνο στο αλλεργικό άσθμα αλλά και σε αμέτρητες άλλες αρρώστιες, που η εξέλιξή τους βασίζεται στην αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος…

 

                                                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΥΠΝΩΣΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

ΥΠΝΩΣΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

Η Ύπνωση Μπορεί να Προσφέρει Τόσα Πολλά με Τόσο Λίγο…

Ο Αλέξης Μακρής, ένας 19χρονος ελληνικής καταγωγής φοιτητής από τη Στουτγάρδη, βρίσκεται στην Ελλάδα και τρέχει σε μια ηλιόλουστη παραλία δίπλα στα κύματα… Δεν δίνει σημασία στο κρύο μεταλλικό τσιγκέλι που εισχωρεί μέσα στο στόμα του και σκαλίζει το φρονιμίτη του. Δεν δίνει σημασία ούτε στα δάχτυλα με πλαστικά γάντια του οδοντίατρου, που προσπαθεί να πιάσει καλά το δόντι του. Ο Αλέξης είναι υπερβολικά απασχολημένος παίζοντας με τα κύματα που αφήνουν στο πρόσωπο του την αλμύρα της θάλασσας και με τις μυρωδιές που τόσο του έλειψαν. Τη στιγμή που ο πόνος αυξάνεται, γιατί ο φρονιμίτης αντιστέκεται να βγει, ο Αλέξης απλά επιβραδύνει λίγο τους ρυθμούς του τζόγκιγκ, ενώ ήδη την επόμενη στιγμή το δόντι του είναι βγαλμένο μαζί με λίγο φρέσκο αίμα. Ο Αλέξης όμως δεν το πήρε καν χαμπάρι και συνεχίζει ανέμελα να τρέχει απολαμβάνοντας τα χρώματα που άφηνε ο ήλιος πάνω στον ουρανό δύοντας, την αλμύρα στο πρόσωπό του, τους ήχους της θάλασσας…

Φυσικά η απόλαυση της ελληνικής παραλίας βρισκόταν μόνο στο μυαλό του Αλέξη. Στην πραγματικότητα καθόταν στη οδοντιατρική καρέκλα του οδοντίατρου Άλμπρεχτ Σμίρερ (Albrecht Schmierer) στη Στουτγάρδη, ο οποίος μόλις έβγαλε το φρονιμίτη του Αλέξη που ενοχλούσε αφάνταστα τα διπλανά του δόντια. Δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε ένα αναισθητικό για την ανακούφιση του πόνου! Στη θέση του αναισθητικού ο Αλέξης, με τη βοήθεια της ύπνωσης, συγκεντρώθηκε στο πιο αγαπημένο του μέρος, που ήταν μια παραλία στην Ελλάδα, και στο αγαπημένο του άθλημα, το τζόγκιγκ. Ο Αλέξης μετά εξήγησε πως αισθανόταν κατά την ώρα της επέμβασης. Ενώ ήταν υπνωτισμένος, άκουγε όλα όσα συμβαίνανε γύρω του, όμως οι ήχοι, τα αγγίγματα του γιατρού και τα σκαλίσματα μέσα στο στόμα του, του φαινόταν σαν κάτι πολύ μακρινό, σαν όνειρο. Κι αν ήθελε, δεν μπορούσε να ξυπνήσει μέσα σ’ αυτήν την πραγματικότητα γιατί η άλλη, εκείνη της παραλίας, ήταν πολύ πιο πραγματική και πιο δυνατή για αυτόν.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις που οδοντίατροι, χειρούργοι και  θεραπευτές καταφεύγουν στην ύπνωση αντί στα παυσίπονα και σε ισχυρά αναλγητικά που πολλές φορές έχουν και τις παρενέργειές τους.   «Η ύπνωση είναι πραγματικότητα», λέει ο ψυχίατρος Ντάβιντ Σπίγκελ (David Spiegel), καθηγητής στο τμήμα Psychiatry and Behavioral Sciences της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Stanford. «Δεν είναι λιγότερο κατανοητή ή αναλγησιακή από ό,τι είναι τα αναλγητικά φάρμακα». Πολλοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί στην πενικιλίνη, όπως και σε διάφορες ουσίες που χρησιμοποιούνται προς αναισθησία, έτσι ώστε η ύπνωση για αυτούς αποτελεί μια πολύ καλή λύση. «Η ύπνωση επίσης μπορεί να αποτρέψει ή να μειώσει κάποιες παρενέργειες. Η αναισθησία μπορεί να προκαλέσει το πρήξιμο και την κακή κυκλοφορία. Επίσης είναι πολλοί οι άνθρωποι που υποφέρουν από ‘’βελονοφοβία’’ (φοβούνται τη βελόνα) και γενικώς τον οδοντίατρο και για αυτό το λόγο δε πηγαίνουν καν στον οδοντίατρο»… λέει ο ιατρός του Αλέξη, Άλμπρεχτ Σμίρερ, ο οποίος είναι πρόεδρος της Γερμανικής Οργάνωσης για Οδοντιατρική Ύπνωση.

Πως μπορεί κανείς λοιπόν να υπνωτιστεί; Ο Αλέξης απλά ξάπλωσε κάτω στην οδοντιατρική καρέκλα παρόλο που αισθανόταν ελαφρά νευρικός. Ο ιατρός τον ρώτησε πως κοιμήθηκε την προηγούμενη νύχτα, και του απάντησε ότι κοιμήθηκε καλά. Ο δόκτορας Σμήρερ σήκωσε το δάχτυλο του και είπε στον Αλέξη να το κοιτάει συγκεντρωμένα, ενώ αναπνέει χαλαρά και αργά. Έπειτα ο δρ. Σμίρερ και η βοηθός του, που είναι ψυχολόγος και ταυτόχρονα σύζυγός του, επαναλάμβαναν σιγανά και ευγενικά κάποιες προτάσεις υποβολής όπως «Σήκωσε το αριστερό σου χέρι…θα γίνει κρύο και αναίσθητο, όπως και το σαγόνι σου. Φαντάσου ότι το δεξί σου χέρι είναι μιας φωτοβόλος ράβδος μέσα από την οποία θα βγουν έξω όλα τα αρνητικά συναισθήματά σου, περνώντας από τις άκρες των δαχτύλων σου. Το στόμα σου τώρα το νιώθεις σαν να είναι γεμάτο από κύβους πάγου. Εσύ κινείσαι και φεύγεις μακριά απ’ όλα αυτά, βγαίνεις έξω από το δωμάτιο, έξω από αυτή τη στιγμή, σ’ ένα πανέμορφο μέρος όπου κάνεις ο,τι  σ’ αρέσει να κάνεις». Ο Αλέξης έκλεισε τα μάτια του, ανέπνευσε πιο χαλαρά και οι μύες του χαλάρωσαν. Η δεκάλεπτη διαδικασία της εξαγωγής του δοντιού του μπόρεσε να ξεκινήσει… Στο διάστημα αυτό ο κύριος και η κυρία Σμίρερ συνέχισαν να λένε τις υποβολές με μία βαθιά και μονότονη φωνή, κάτι για τους ήχους που έρχονται και φεύγουν, για τις αισθήσεις, όπως και για το τρύπωμα του οδοντικού εργαλείου που θα το νιώσει σαν οδοντογλυφίδα. Αφού τελείωσε η διαδικασία και το δόντι ήταν έξω, ο Σμίρερ συνέχισε με κάποιες χρήσιμες υποβολές για να βελτιώσει την θεραπευτική διαδικασία και η φάση του ξυπνήματος μπόρεσε να ξεκινήσει.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι η ύπνωση σταματάει τα σήματα πόνου που κανονικά ταξιδεύουν από τα κύτταρα των νεύρων στους πρωτεύοντες σωματοαισθητήρες, που βρίσκονται στο φλοιό εγκεφάλου. Βέβαια δεν μπορεί ο καθένας να επωφεληθεί από την ιατρική ύπνωση. Σύμφωνα με τον Σμίρερ η ύπνωση δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους που υποφέρουν από κάποια ήδη κατάθλιψης ή άλλες ψυχιατρικές ταραχές, από εκείνους που βρίσκονται κάτω από την επιρροή του αλκοόλ ή από κάποιους άλλους που η διάγνωσή τους είναι λανθασμένη. Είναι επίσης περίπου 5-10% των ανθρώπων, που για κάποιους ψυχολογικούς λόγους δυσκολεύονται να υπνωτιστούν, λόγω της έλλειψης φαντασίας και της ανικανότητας να συγκεντρωθούν, ή λόγω της απλής δυσπιστίας στη διαδικασία ύπνωσης. «Είναι κρίμα γι’ αυτούς, γιατί χάνουν τόσα πολλά…», σχολιάζει ο Αλέξης Μακρής.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ» ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΑΡΜΟΝΙΑΕΝΕΡΓΕΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ  ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ

ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ

ΘΩΡΑΚΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΑΣ

 ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ

ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ

ΠΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Η ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ;

Ο εφευρέτης και επιστήμονας Νίκολα Τέσλα (1856-1943) ανέπτυξε διάφορες φθηνές θεραπευτικές μεθόδους, βασιζόμενες σε αρχές που η σύγχρονη συμβατική ιατρική μόλις αρχίζει να ερευνά…  Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί και η λεγόμενη «Πορφυρή Πλακέτα», η οποία επιδρά με το δικό της βιομαγνητικό πεδίο βελτιώνοντας τις βιολογικές λειτουργίες των κυττάρων, επιταχύνοντας το μεταβολισμό και την αναγέννηση των εξασθενημένων ιστών του ανθρώπινου οργανισμού. Η Πλακέτα αυτή, η ανακάλυψη της οποίας ανάγεται στα μέσα της δεκαετίας του 1890, αυξάνει τη Δονητική Συχνότητα (Vibrational Frequency) του χρήστη της, θωρακίζοντας τον και ενεργειακά.  Είναι πάντως άξιον απορίας πως αυτός ο φθηνός «βιοενεργειακός συσσωρευτής» παρέμεινε για έναν σχεδόν αιώνα στα χαρτιά, μέχρι που ένας αμερικανός ερευνητής αποφάσισε τη δεκαετία του 1970 να την κατασκευάσει και να τη προωθήσει στο εμπόριο…

Η ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ δρα θεραπευτικά, τόσο στο βιολογικό, όσο και στο ενεργειακό επίπεδο του ανθρώπου, εξασφαλίζοντας θωράκιση της υγείας μας και την απαλλαγή από τυχόν πόνους και ενοχλήσεις. Σήμερα την Πλακέτα Τέσλα τη χρησιμοποιούν εκατομμύρια συνειδητοποιημένοι άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο, που έχουν διαπιστώσει τα ευεργετικά της αποτελέσματα. Η Πλακέτα Τέσλα, δημιουργώντας γύρω της ένα  θετικό ενεργειακό πεδίο, μπορεί να εξουδετερώνει τον πόνο, να εμποδίζει την εξέλιξη της ασθένειας, να εξαλείφει την ένταση και τα αποτελέσματα του στρες, και να βελτιώνει γενικώς τη διάθεση και την ευεξία μας. 

 

 

 

MΟΡΦΗ ΚΑΙ ΔΟΜΗ

Η Πορφυρή Πλακέτα του Τέσλα είναι κατασκευασμένη από ειδικό κράμα αλουμινίου. Η επίπεδη επιφάνεια της είναι βαμμένη με το αυθεντικό  πορφυρό χρώμα, ειδικό για θεραπευτική χρήση.

Η Μικρή πλακέτα έχει τις διαστάσεις 11.4 x 7.3 εκατοστά, ενώ η Μεγάλη 27.9 x 27.9 εκατοστά.

ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

Η Πλακέτα του Τέσλα με το ουδέτερο μαγνητικό πεδίο που παράγει, διεγείρει το μεταβολισμό των κυττάρων, επιταχύνει την ανταλλαγή αερίων, ενεργοποιεί την αναγεννητική διαδικασία μέσω των ηλεκτροχημικών αντιδράσεων και βελτιώνει τη μικρο-κυκλοφορία στον τραυματισμένο ιστό.

Η πορφυρή πλακέτα με το βιομαγνητικό της πεδίο βελτιώνει τις βιολογικές λειτουργίες των κυττάρων και αυξάνει τη δονητική συχνότητα (vibrational frequency) θωρακίζοντάς το άτομο ακόμη και ενεργειακά…

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Που μπορεί να χρησιμοποιηθεί η Πλακέτα Τέσλα;

 

Μετατραυματικές καταστάσεις

Διαστρέμματα, εκτεταμένες αρθρίτιδες, ρευματισμοί, τενοντίτιδες των μυών, φλεγμονές των μυών, μώλωπες, κατάγματα των οστών, των χεριών και των ποδιών.

Επώδυνες καταστάσεις

Προβλήματα της σπονδυλικής στήλης και των χόνδρων του μέσου σπονδύλου εξαιτίας του εκφυλιστικού ρευματισμού.

Φλεγμονές των μυών και των τενόντων, αρθρίτιδες, εκφυλιστικές αλλαγές της παλάμης και της πατούσας.

Ημικρανία και άλλοι πονοκέφαλοι.

Ιγμορίτιδα, πονόδοντος, γαστρίτιδα, έλκος στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου, αϋπνία, άγχος και υπερένταση.

ΧΡΗΣΗ

Η πλακέτα του Τέσλα μπορεί να χρησιμοποιείται δυο φορές την ημέρα (το πρωί και το βράδυ). Καλά είναι να τοποθετείται στο σημείο του πόνου τουλάχιστον 20 λεπτά τη φορά.

Τοποθετείται απευθείας στο δέρμα, στο μέρος όπου πονάμε, και στερεώνεται με επίδεσμο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε δύο πλακέτες ταυτόχρονα, βάζοντας τη μία απέναντι στην άλλη.

Για παράδειγμα, για τον πόνο στην παλάμη του χεριού, τοποθετείτε τη μία πλακέτα μέσα στη παλάμη και την άλλη από την πάνω μεριά της παλάμης. Στερεώστε τις πλακέτες μ’ έναν ελαστικό επίδεσμο ή ένα απλό ύφασμα. Το ίδιο ισχύει και για τους πόνους στα γόνατα: μια πλακέτα κάτω απ’ το γόνατο και μία από πάνω, στερεώνονται μεταξύ τους μ’ ένα επίδεσμο. Για το πόνο του στομαχιού χρησιμοποιούμε την πλακέτα δύο φορές την ημέρα από 20 με 30 λεπτά και την τοποθετούμε πάνω από τον ομφαλό.  Για τις αϋπνίες καλά είναι να τοποθετήσετε μία πλακέτα κάτω από το μαξιλάρι σας και να κοιμάστε πάνω της κάθε δεύτερη νύχτα.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Δεν υπάρχουν.

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Η Πλακέτα του Τέσλα δεν πρέπει να τοποθετείται σε ανοιχτές πληγές.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

Η Πλακέτα Τέσλα δεν έχει ημερομηνία ληξης. Η αποτελεσματικότητα της ωστόσο μειώνεται από τυχόν  ζημίες που μπορεί να αλλοιώσουν την επιφάνεια, το χρώμα και τα χαρακτηριστικά της πλακέτας.

ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡA ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ

Με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους μπορούμε να βιώσουμε την αρμονία του σύμπαντος. Ένας απ’ αυτούς είναι κι αυτή η εφεύρεση  εμπνευσμένη από τις γνώσεις και τις ενεργειακές εμπειρίες του Νίκολα Τέσλα. Η Πορφυρή Πλακέτα του Τέσλα αποτελεί μία από τις πιο γνωστές εναλλακτικές θεραπείες σήμερα. Το πορφυρό της χρώμα εκπέμπει την έβδομη ακτίνα και τη βιολετί φλόγα, που είναι μια θεραπευτική ακτίνα του φάσματος του ουράνιου τόξου.

Πολλά εργαστηριακά πειράματα και αναλύσεις απέδειξαν ότι η στοιχειακή δομή της Πλακέτας Τέσλα αλλάζει έτσι ώστε να συντονίζεται με τις υψηλής συχνότητας δονήσεις που έχει η ζωτική δύναμη, και ταυτόχρονα,  είναι με  κάποιο περίπλοκο τρόπο συνδεδεμένη με την ενέργεια των αρνητικών ιόντων.

Διαθέτει ένα ενεργειακό πεδίο που μπορεί να διεισδύει σ’ όλα τα ζωντανά οντά, φυτά, ζώα και ανθρώπους.  Ένας άνθρωπος που έχει πάνω του την Πλακέτα Τέσλα μπορεί να ενισχύσει το ενεργειακό του πεδίο ως και πέντε φορές.  Χάρη σ” αυτό το ενεργειακό πεδίο η Πλακέτα Τέσλα επιταχύνει την πνευματική ανάπτυξη και τονώνει την αναγεννητική διαδικασία των κυττάρων.

Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΛΑΚΕΤΑΣ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ

Ανεβάζει την προσωπική δονητική μας συχνότητα.

● Μειώνει τις εντάσεις, όταν την τοποθετούμε στην περιοχή του  διαφράγματος («ηλιακό πλέγμα»).

● Τονώνει την αναγεννητική διαδικασία των κυττάρων.

Θα έχετε περισσότερη ενέργεια και θα κουράζεστε λιγότερο με το που θα βάλετε τη μικρή πλακέτα στην τσέπη σας ή στην τσάντα σας, δυο φορές την ημέρα για περίπου μισή ώρα τη φορά.

plate_sm-tn

Η ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ:

Στους  μώλωπες, ενώ οι πληγές θεραπεύονται πιο γρήγορα κατά το διάστημα μετεγχειρητικής ανάνηψης.

● Χρησιμοποιείτε κατά κάθε μορφής πόνου.

● Βοηθάει στην καταπολέμηση της ισχιαλγίας, της αρθρίτιδας και των ρευματισμων.

Είναι αποτελεσματική σε άκρα με διαστρέμματα (στραμπουλήγματα).

● Κατά του εμετού (τοποθετείται πάνω στο στομάχι).

● Για την πρωινή αδιαθεσία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Κατά του στρες.

  • Για την αναγέννηση των κυττάτων μας από τις βλαβερές επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης και ειδικά από τις μικροκυματικές ακτινοβολίες π.χ. από τα κινητά τηλέφωνα,

● Είναι ιδανική για την αυτοσυγκέντρωση και το διαλογισμό.

Ορισμένοι άνθρωποι κοιμούνται με την πλακέτα κάτω από το μαξιλάρι τους και ισχυρίζονται ότι ξεκουράζονται, όπως ποτέ πριν στη ζωή τους!

Η Πλακέτα Τέσλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με αυτό τον τρόπο μία ή δυο φορές την εβδομάδα. Ορισμένοι ωστόσο είναι τόσο ευαίσθητοι ως προς τα ενεργειακά αποτελέσματα της πλακέτας, που μετά από τέτοια πειράματα δεν μπορούν να κοιμηθούν όλη τη νύχτα. Αν σταθεροποιήσετε την πλακέτα με μια γάζα και ελαστικό επίδεσμο πάνω σε έγκαυμα ή εκεί που κοπήκατε, ή την σταθεροποιήσετε με ένα έμπλαστρο στο σημείο που πονάτε, η θεραπεία θα είναι πιο γρήγορη και ο πόνος θα εξαφανιστεί πολύ γρήγορα. Τα πειράματα και η πολύχρονη πείρα έδειξαν ότι μόνο ο πόνος που προέρχεται από τη δισκοπάθεια δεν μπορεί να εξαλειφθεί από το ενεργειακό πεδίο της Πλακέτας.

Η Μεγάλη Πλακέτα του Τέσλα μειώνει επίσης και τις αρνητικές δονήσεις σε τρόφιμα, νερό και τα υπόλοιπα υγρά, ακόμη και στον καπνό  και το κάνει μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Αρκεί να βάλουμε το φαγητό ή το νερό σε ποτήρι ή σε μπολ, πάνω στη πλακέτα για 2  με 3 λεπτά. Η ενέργεια της πλακέτας «δουλεύει» μέσα από όλα τα υλικά, εκτός από τα μέταλλα. Τα φυτά, που είναι ποτισμένα με το επεξεργασμένο με τη πλακέτα νερό, μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα κι έχουν ένα πιο όμορφο χρώμα. Τα λουλούδια θα έχουν διπλή διάρκεια αν βάλουμε την πλακέτα κάτω από το αγγείο.

Η Πλακέτα Τέσλα είναι μια μικρή γεννήτρια ενέργειας η οποία, εκτός από τη θεραπεία, σας δίνει την ευκαιρία να κάνετε διάφορα πειράματα σε  πολλά επίπεδα…  Υπάρχουν αμέτρητα μικροθαύματα που μπορούν να γίνουν με την πλακέτα και μερικά απ’ αυτά θα τα’ ανακαλύψετε και μόνοι σας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η Πλακέτα Τέσλα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις συμβατικές ιατρικές ή τις εναλλακτικές θεραπείες. Αντίθετα, το καλύτερο είναι να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό και με άλλες θεραπείες.

 Plaketa Tesla

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ;

 

Η Πλακέτα Τέσλα σας αποστέλλεται άμεσα με Αντικαταβολή (μέσω ΕΛΤΑ ή Courier) στη διεύθυνσή σας.

Τηλεφωνείστε στο

2392.110215

ή στο 6945354443

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο).

Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail.com

● Η κάθε μικρή (11.4 x 7.3 εκατοστά) Πλακέτα του Τέσλα, που είναι για ατομική χρήση, κοστίζει 24 ευρώ (συν έξοδα αποστολής 5 ευρώ) Για κάθε επιπλέον Πλακέτα Τέσλα παραγγείλετε, ισχύει έκπτωση 10%.

  • Η μεγάλη Πλακέτα Τέσλα (27.9 x 27.9 εκατοστά: ιδανική για την ενεργειακή αρμονία του χώρου, την εξυγείανση των τροφών, του νερού, την ενδυνάμωση των φυτών και της ζωτικής ενέργειας) κοστίζει 65 ευρώ (συν έξοδα αποστολής 5 ευρώ).  Για κάθε επιπλέον Πλακέτα Τέσλα παραγγείλετε, ισχύει έκπτωση 10%.

disc_lg

 ● Το ενεργειακό Μενταγιόν του Τέσλα, που έχει μορφή δίσκου και μπορείτε να το φοράτε πάνω σας (ως κρεμαστό) για καθημερινή Ενεργειακή Προστασία, Αρμονία και Ευεξία κοστίζει 14 ευρώ (συν έξοδα αποστολής 5 ευρώ) . Τα δύο ενεργειακά Μενταγιόν προσφέρονται με έκπτωση στα 25 ευρώ.

ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ. ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ.

 

 

«Το παρόν είναι δικό τους, το μέλλον είναι δικό μου».

Νίκολα Τέσλα

Δρ. ΧΑΜΕΡ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ…

Ο Δρ. ΧΑΜΕΡ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

ΚΑΙ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ…

Συνέντευξη στην Δρ. Αριάδνη Γερούκη

Εδώ και χιλιετηρίδες, η ανθρωπότητα έχει, λίγο ως πολύ συνειδητά, την εμπειρία ότι στην πραγματικότητα, όλες οι ασθένειες έχουν μια ψυχική καταγωγή. Αυτό είναι κάτι που έχει εδραιωθεί μέσα στη παγκόσμια παρακαταθήκη γνώσης. Μόνον η «μοντέρνα ιατρική» συνεχίζει να θεωρεί την ζωντανή ύπαρξή μας ως έναν σάκο γεμάτο χημικούς τύπους.

Dr Ryke Geerd Hamer

 Στο 3ο τεύχος του ΖΕΝΙΘ (Απρίλιος-Μάιος 2005), είχε δημοσιευτεί ένα άρθρο μου για τον Δρ. Χάμερ και τη Νέα Ιατρική, με τίτλο Ο Νικητής του Καρκίνου Σαπίζει στη Φυλακή! Η Καταστολή της Νέας Ιατρικής του Δρ. Χάμερ από το Ιατρικο-Φαρμακευτικό Κατεστημένο. Το άρθρο εκείνο πυροδότησε το ενδιαφέρον πολλών φίλων, που μας έστειλαν επιστολές και μηνύματα, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τον Δρ. Χάμερ και τη θεωρία του. Για χάρη τους, αλλά και για χάρη των υπολοίπων που δεν έτυχε να διαβάσουν εκείνο το τεύχος, δημοσιεύουμε σήμερα την παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη με τον αποφυλακισμένο πια, Δρ. Χάμερ.

Αν και ούτε το ΖΕΝΙΘ, ούτε εγώ προσωπικά δεν συμμεριζόμαστε τις αντισιωνιστικές απόψεις που εκφράζει ο Δρ. Χάμερ (ο οποίος καταγγέλλει ανοιχτά ότι «το εβραϊκό λόμπι» βρίσκεται πίσω από τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες που στηρίζουν και διαδίδουν τα χημειοθεραπευτικά σκευάσματα), παρόλα αυτά, κρίναμε ότι δεν θα πρέπει να «λογοκρίνουμε» με τη σειρά μας, για ακόμη μια φορά έναν άνθρωπο που έχει «φτύσει αίμα» για το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του και το πλήρωσε με την στέρηση της ελευθερίας του, ρισκάροντας ακόμη και την ίδια τη ζωή του. Σεβόμαστε και αγαπάμε τον 70χρονο σήμερα Δρ. Χάμερ για την επιστημονική του ανακάλυψη και το θάρρος που είχε να παλέψει για την αλήθεια του σε ολόκληρη τη ζωή του και ακούμε τις ακραίες απόψεις του με κριτική ανεκτικότητα… Να είσαι καλά Δρα Χάμερ! 

Δρα Χάμερ, πρόσφατα, τον περασμένο Φλεβάρη, βγήκατε από τη γαλλική φυλακή του Fleury-Mérogis, όπου περάσατε ενάμιση ολόκληρο χρόνο. Πείτε μας, αν θέλετε, δυο λόγια για την «εμπειρία» σας εκεί…

Το Φλερύ-Μεροζί είναι ένα ιδιωτικό εβραϊκό στρατόπεδο συγκέντρωσης, χτισμένο πάνω στο σχήμα ενός τεράστιου άστρου του Δαβίδ, προορισμένο αρχικά για 7.000 κρατούμενους, ενώ τώρα κρατούνται εκεί 15.000, δυο σε κάθε κελί. Η ιδεολογία της υπηρεσίας αυτής είναι εβραϊκή. Ήμουν στην πτέρυγα Δ5, ειδική πτέρυγα για τους ψυχοπαθείς και τους ναρκομανείς. Ο γιατρός της πτέρυγας ήταν ψυχίατρος και οι 2.000 κρατούμενοι εκεί δηλώνονταν επίσημα ψυχικά άρρωστοι. Τρεις φορές χρειάστηκε ν’ αντισταθώ με νύχια και με δόντια για ν’ αποφύγω τον αναγκαστικό ψυχιατρικό εγκλεισμό. Πρόκειται για το χειρότερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που υπάρχει στην Ευρώπη σήμερα.

Πόσα χρόνια σας «καταδιώκουν» για τις ιδέες και τη θεωρία σας για τον καρκίνο; Ποιοι θεωρείτε ότι υποκινούν αυτήν την καταδίωξη, ποιοί επιζητούν την εξόντωσή σας;

Καταδικάστηκα ερήμην από το γαλλικό δικαστήριο του Σαμπερύ σε τρία χρόνια φυλάκιση, για «παρακίνηση προς τη Νέα Ιατρική με σκοπό την εξάσκησή της», μέσω, υποτίθεται, της κυκλοφορίας των βιβλίων μου στα γαλλικά. Σύμφωνα με το δικαστήριο, πριν 10 χρόνια, κάποιοι ασθενείς που δεν γνωρίζω καν, είχε τύχει να διαβάσουν τα βιβλία μου, λίγο πριν πεθάνουν, χωρίς να μπορέσουν να θεραπευτούν απλά και μόνο διαβάζοντάς τα! Αλλά βέβαια, πριν από αυτό, «τύχαινε» οι ασθενείς αυτοί να έχουν «καταδικαστεί» σαν ανίατοι από τους γιατρούς τους, οι οποίοι τους είχαν στείλει σπίτι να πεθάνουν, αφού πρώτα είχαν υποστεί καμιά εικοσαριά γύρους βαριάς χημειο-«θεραπείας». Ο δικαστής του Σαμπερύ, François Bessy, αποδείχτηκε αργότερα ότι ήταν ο αρχι-ραβίνος της Σαβοΐας, επικεφαλής των 10 ταλμουδικών σχολείων του Chambery και του Aix-les-Bains, που βρίσκεται στα 5 χλμ. από το Σαμπερύ και την ίδια στιγμή, ο υψηλότερος ιεραρχικά ραβίνος της Γαλλίας.

Πότε και με ποιο τρόπο πρωτο-ανακαλύψατε την επαναστατική θεωρία σας για τον καρκίνο;

Στις 7 Δεκεμβρίου του 1978, ο γιος μου Ντερκ πέθανε, μετά από τέσσερις μήνες αγώνα κατά του θανάτου, που οφειλόταν στις άστοχες βολές της καραμπίνας ενός δολοφόνου (σημείωση της Αριάδνης Γερούκη: παρεμπιπτόντως, επρόκειτο για ένα τραγικό ατύχημα σε μια λίμνη των γαλλικών Άλπεων, που προκάλεσε κατά λάθος ο πρίγκιπας της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουέλ της Σαβοΐας, ο οποίος ποτέ δεν καταδικάστηκε για την πράξη του…). Δύο μήνες αργότερα, διαπίστωσα καρκίνο στους όρχεις. Παρά την θέλησή μου, μου αφαιρέθηκε ο ένας όρχις. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να ενδιαφέρομαι και να ερευνώ αν έχει συμβεί και στους άλλους ασθενείς κάτι παρόμοιο. Εκείνη την εποχή, οι γιατροί, μετά από μια κρίση περιτονίτιδας, δεν μου είχαν δώσει παραπάνω από 1% πιθανότητα επιβίωσης. Τρία χρόνια αργότερα, από τη θέση του βοηθού διευθυντού παθολογίας, είχα την δυνατότητα να εξετάσω συστηματικά αυτό το ζήτημα στην γυναικολογική κλινική καρκινοπαθών, που είναι παράρτημα του Πανεπιστήμιου του Μονάχου. Όταν ανακάλυψα τον «Σιδηρού Κανόνα του Καρκίνου», ότι δηλαδή ο κάθε καρκινικός όγκος αναπτύσσεται μετά από ένα DHS (Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ), ένα σοκ ρήξης (conflict shock), που μας βρίσκει «εξ απήνης», τελείως ανυπεράσπιστους, εξέθεσα την θεωρία μου στους προϊστάμενους της κλινικής. Μου είπαν να την αποκηρύξω, ή να φύγω από την κλινική. Έφυγα από την κλινική.

Ποιες είναι οι βασικές διαφορές της θεωρίας σας και της «επίσημης» ιατρικής, της λεγόμενης «της Σχολής»;

Η προ-ιατρική, ή συμβατική ιατρική είναι ένας μη επιστημονικός πολτός, που βασίζεται σε πέντε χιλιάδες αναπόδεικτες υποθέσεις. Βασίζεται σε ένα εβραιο-χριστιανικό δυϊστικό σύστημα πεποιθήσεων, που διαχωρίζει τα πάντα σε «καλά» και «κακά», σε «καλοήθη» και «κακοήθη» και που σχηματίζει ένα μείγμα πεποιθήσεων  χωρίς καμιά επιστημονική βάση. Όλες οι αλλαγές, οι συμπαθητικο-τονικές και οι παρασυμπαθητικο-τονικές αλλαγές, διακηρύχτηκαν «κακές». Χάρη στη Νέα Γερμανική Ιατρική, που δεν βασίζεται σε καμιά απολύτως υπόθεση και γι’ αυτό είναι αυστηρά επιστημονική, γνωρίζουμε ότι η κάθε λεγόμενη «αρρώστια» είναι στην πραγματικότητα μια από τις δυο φάσεις του Ειδικού Βιολογικού Προγράμματος (Senseful Biological Specialprogram, SBS) που έρχεται να αποκαταστήσει μια ρήξη που διέρχεται σε σωματικό-ψυχολογικό επίπεδο ο οργανισμός: είτε πρόκειται για την «κρύα» συμπαθητική φάση της ενεργού ρήξεως, είτε για την «ζεστή» παρασυμπαθητική φάση της επούλωσης (= λήξεως της ρήξης).

Φυσιολογικώς εχόντων των πραγμάτων, το 98% των ανθρώπων και των ζώων επιβιώνουν από ένα τέτοιο Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα (SBS).

Στην συμβατική ιατρική, τα περισσότερα από αυτά τα SBS –όχι μόνον ο καρκίνος– αντιμετωπίζονται με δηλητήρια (χημειο-«θεραπεία») και μορφίνη, ενώ το 98% των ασθενών πεθαίνουν.

Τι ακριβώς προτείνετε ως θεραπεία για τον καρκίνο; Ποια η διαφορά σας με τη συμβατική ιατρική;

Στη Φύση τα ζώα επιβιώνουν από τα Ειδικά Βιολογικά Προγράμματα αποκατάστασης, όπως ο καρκίνος, χωρίς καμιά φαρμακευτική θεραπεία, κατά 95%. Οι άνθρωποι μπορούν κι αυτοί να επιβιώσουν από ένα SBS κατά 98%, αν και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ένστικτό τους όπως τα ζώα.

Γιατί πεθαίνουν οι ασθενείς με την προ-ιατρική (συμβατική ιατρική); Πεθαίνουν εξαιτίας του πανικού που τους δημιουργούν οι ίδιοι οι γιατροί!

«Έχεις καρκίνο και δεν θα ζήσεις για πολύ ακόμη…». Από τον πανικό προκαλούνται και άλλα διαδοχικά SBS και ούτω καθ’ εξής… Αλλά, το 98% θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς φάρμακα και χωρίς, φυσικά, πανικό, γιατί η Φύση έχει τελειοποιήσει τα Ειδικά Βιολογικά Προγράμματα αποκατάστασής της, επί εκατομμύρια χρόνια…

Γιατί ακριβώς είναι επικίνδυνες οι χημειοθεραπείες;

Η χημειοθεραπεία είναι μια απάτη, είναι απλά μια δηλητηρίαση με σκοπό την εξόντωση των ασθενών. Κανένας γιατρός δεν την παίρνει για τον εαυτό του ή την οικογένειά του και κανένας Εβραίος στον κόσμο δεν κάνει ποτέ χημειοθεραπεία. Η θνησιμότητα της χημειοθεραπείας, σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας Καρκίνου της Χαϊδελβέργης, ανέρχεται στο 98%!!!

Έχετε προχωρήσει σε διπλές τυφλές έρευνες (double blind projects), δηλαδή έχετε κάνει συγκριτικές μελέτες για να δείτε το ποσοστό θανάτου των ασθενών που έκαναν χημειοθεραπεία, σε σύγκριση με αυτούς που ακολουθήσανε την εναλλακτική μέθοδό σας;

Για ηθικούς λόγους, δεν συμφωνώ στη μέθοδο των διπλών τυφλών ερευνών, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Το διοικητικό δικαστήριο του Sigmaringen έκρινε ότι η Νέα Ιατρική μπορεί να θεωρηθεί επιστημονικά έγκυρη, επιβεβαιούμενη μέσω της αναπαραγωγής των αποτελεσμάτων της σε κάθε επόμενη περίπτωση ασθενούς.

Τελικά οι ασθενείς πεθαίνουν από τον καρκίνο ή από τις χημειοθεραπείες στις οποίες υποβάλλονται;

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι τα ζώα επιβιώνουν από τον καρκίνο (= Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα) κατά 95%. Το ίδιο ποσοστό θα ίσχυε και στους ανθρώπους, αν κανείς δεν τους δημιουργούσε τον πανικό. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 98% των ασθενών που υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία, πεθαίνει. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σήμερα, πολλοί γιατροί εγκαταλείπουν τη συμβατική ιατρική και ακολουθούν εναλλακτικές μεθόδους. Γνωρίζετε άλλες περιπτώσεις γιατρών που να έχουν διωχθεί δικαστικά για την πρακτική τους, όπως εσείς; Νοιώθετε ότι συμμετέχετε (ή θα θέλατε να συμμετάσχετε) σε ένα παγκόσμιο δίκτυο εναλλακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου;

Η αποκαλούμενη εναλλακτική μέθοδος «κατά του καρκίνου» δεν έχει καμιά σχέση σε τη Νέα Ιατρική. Διότι και αυτοί θέλουν να «πολεμήσουν κατά του καρκίνου». Αυτά είναι ανοησίες. Αν ο κάθε καρκίνος μας δείχνει ένα Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα, τότε επιβιώνει κανείς καλύτερα μαζί με τον καρκίνο, παρά χωρίς αυτόν! Γιατί να παλεύουμε κατά του «καλού καρκίνου» (good thing cancer) και επιπλέον να καταστρέφουμε το κύκλωμα ανατροφοδότησης της Φύσης;

Πιστεύετε ότι μοναδική αιτία του καρκίνου είναι η βιολογική ρήξη-σοκ; Τι γίνεται με αυτά που θεωρούνται κλασσικές αιτίες του καρκίνου, όπως το κάπνισμα, τα τοξικά τρόφιμα, ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ραδιενέργεια κλπ;

Δεν είναι θέμα «πίστης». Η εγκυρότητα της Γερμανικής Νέας Ιατρικής έχει διαπιστωθεί με αστρονομική ακρίβεια, λόγω της «αναπαραγωγιμότητας» των αποτελεσμάτων της. Δεν είναι θέμα πεποίθησης, γιατί η Γερμανική Νέα Ιατρική αποδεικνύεται στη πράξη. Οπότε όλες οι άλλες λεγόμενες «αιτίες καρκίνου», αυτόματα αποδεικνύονται λανθασμένες υποθέσεις.

Η εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου συνήθως προτείνει βιταμίνες, φρούτα, λαχανικά, αποχή από κρέας και αλκοόλ, θεραπευτικά βότανα, καθώς επίσης, χαλάρωση, διαλογισμό, ψυχοθεραπεία κλπ. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτές τις μεθόδους;

Όλα αυτά οφείλονται σε μια «θεολογική κακοδοξία». Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να «πολεμήσουμε» το «κακό» (αρρώστια) με το «καλό» (υγιεινή διατροφή κλπ).

Καταδικαστήκατε για «παρακίνηση σε άσκηση ιατρικής χωρίς εξουσιοδότηση». Τι εννοούν «χωρίς εξουσιοδότηση»; Τι είδους αδίκημα είναι αυτή η «παρακίνηση»;

Τιμωρήθηκα για «παρότρυνση προς την Νέα Ιατρική με σκοπό την εξάσκηση», εξαιτίας των βιβλίων μου. Αυτό έγινε χωρίς να γνωρίζω προσωπικά κανέναν από τους καταγγέλοντες ασθενείς-υποτιθέμενους αναγνώστες μου. Εξάλλου, είχα να πατήσω το πόδι μου στη Γαλλία δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Καταδικάστηκα από έναν δικαστή, τον Bessy, που είναι ταυτόχρονα ο υψηλότερος ραβίνος στην Γαλλία. Με τον ίδιο τρόπο, αν κανείς κάποια στιγμή, στην Αργεντινή ή στην Αυστραλία, διαβάσει τα βιβλία μου και παρατήσει την χημειοθεραπεία και μετά από λίγο, πεθάνει εξαιτίας της, τότε, μπορεί να κριθώ εγώ υπεύθυνος και να καταδικαστώ, επειδή κυκλοφόρησαν τα βιβλία μου στα ισπανικά ή στα αγγλικά! Βαθιά μεσαιωνική Ιερά Εξέταση…

Γιατί το γαλλικό κράτος (αστυνομία, δικαστές, μέσα μαζικής ενημέρωσης κλπ) ένοιωσε να απειλείται  τόσο πολύ από την απόρριψη της χημειοθεραπείας; Απ’ ό, τι διάβασα στο Διαδίκτυο, προσπάθησαν να σας συνδέσουν ακόμη και με «σέκτες» που χρησιμοποιούν «πνευματική θεραπεία», σας συκοφάντησαν ότι δεν είστε καν γιατρός και τελικά, σας καταδίκασαν για τον θάνατο κάποιων ανθρώπων που, απλά, είχαν διαβάσει το βιβλίο σας, μετά από περίοδο βαριάς και πολύχρονης χημειοθεραπείας… Δεν υπήρξαν κάποιοι δημοσιογράφοι να σας υποστηρίξουν; Πιστεύετε ότι τελικά το οικονομικό-πολιτικό-επικοινωνιακό σύστημα είναι ένα μπλοκ που κινείται ανάλογα με τα συμφέροντα της μεγάλης βιομηχανίας; Πώς μπορούμε να προστατευτούμε από αυτό το σύστημα;

Το γαλλικό κράτος είναι συνώνυμο με τα συμφέροντα των ραβίνων και των Σιωνιστών. Για κάθε Εβραίο που ζει στον κόσμο, απαγορεύεται άλλη θεραπεία πλην της Νέας Ιατρικής. Αυτοί επιβιώνουν κατά 98% από τον καρκίνο, που τον ονομάζουν απλώς «φλεγμονή» (inflammation). Αλλά οι μη-εβραϊκοί πληθυσμοί οδηγούνται στη χημειοθεραπεία με θνησιμότητα 98%…

Μίλησα με έναν φίλο ακτινολόγο, ειδικό στον μαγνητικό τομογράφο και μου είπε ότι αυτά που περιγράφετε ως «Εστίες Χάμερ» είναι απλά κυκλικά artifacts, που εμφανίζονταν στα μηχανήματα παλιότερης τεχνολογίας, ενώ τώρα πλέον, στον μαγνητικό τομογράφο, δεν εμφανίζονται καν…

Φαίνεται ότι ο φίλος σου δεν έχει διαβάσει κανένα από τα βιβλία μου. Γιατί θα είχε δει ότι γράφω ξεκάθαρα ότι η Εστία Χάμερ εμφανίζεται στον μαγνητικό τομογράφο, μόνο αν είναι ενεργή επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Εστίες Χάμερ έχουν εξάλλου επιβεβαιωθεί και επίσημα από την εταιρία SIEMENS (Σημείωση Αριάδνης Γερούκη: βλέπε συνημμένη φωτογραφία του σχετικού εγγράφου της εταιρίας).

Σύμφωνα με τη θεωρία σας, οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν από τον καρκίνο, αλλά από τον φόβο, που τους δημιουργεί νέα σοκ, νέες εστίες καρκίνου και από τις καταστροφικές χημειοθεραπείες. Πώς εξηγείτε τις περιπτώσεις ασθενών που πεθαίνουν από καρκίνο, χωρίς καν να γνωρίζουν ότι πάσχουν;

Είναι όπως τα λες. Κάποιοι, το 2%, πεθαίνουν. Αλλά το 98% μπορεί να επιβιώσει, αν δεν πέσουν θύματα του πανικού τους, λόγω της απαισιόδοξης πρόγνωσης των γιατρών. Το Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα (= καρκίνος) είναι κάτι καλό και υπάρχει και στους ανθρώπους και στα ζώα. Παρόλα αυτά, ούτε οι άνθρωποι, ούτε τα ζώα δεν είναι αθάνατα…

Θα λέγατε ότι υπάρχει ένα σημείο «χωρίς επιστροφή» στον καρκίνο; Δηλαδή, όσο αναπτυγμένος και σοβαρός κι αν είναι ένας όγκος, υπάρχει δυνατότητα, αν βέβαια κάποιος κατανοήσει το αρχικό σοκ (τη βιολογική–ψυχολογική ρήξη) που τον προκάλεσε, να θεραπευτεί;

Στην εποχή μας, οι άνθρωποι έχουν «ξεμάθει» πώς να ξεπερνούν τις φάσεις επούλωσης (θεραπείας) τους με ηρεμία και χωρίς πανικό. Όταν η φάση δημιουργίας του καρκίνου έχει διαρκέσει πολύ χρόνο, και η φάση επούλωσής του θα χρειαστεί να κρατήσει επίσης πολύ χρόνο. Αλλά κανείς δεν χρειάζεται να πεθάνει σε αυτή τη διαδικασία.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Κάθε μέρα που περνάει , εκατό χιλιάδες ασθενείς δολοφονούνται σε όλο τον κόσμο με τη χημειο-«θεραπεία». Τα σχέδιά μου και οι ευχές μου αφορούν αυτούς τους ανθρώπους. Εύχομαι να φτάσει η μέρα. που θα μπορούν να επιβιώνουν φυσικά, με τη Νέα Ιατρική και να μην οδηγούνται σε αυτή τη μαζική εξόντωση. Για να γίνει αυτό, η Γερμανική Νέα Ιατρική θα πρέπει να νομιμοποιηθεί. Επίσης, θα χρειαζόταν να γίνει ένα μικρό νοσοκομείο για να υποδέχεται τις επείγουσες περιπτώσεις.

 

Γράμματα από τη Φυλακή

Στις 21 Οκτωβρίου 2004, λίγες μέρες μετά τη μεταγωγή του στη γαλλική φυλακή του Φλερύ-Μεροζί, ο Χάμερ έγραφε μέσα από το κελί του:

«Οι τελευταίες τρεις μέρες ήταν μια απόλυτη φρίκη. Επί 45 ώρες μου στέρησαν τον ύπνο. Έμπαιναν μέσα ξανά και ξανά και με έγδυναν για «έρευνα». Επί δύο μέρες έπρεπε να κοιμηθώ πάνω στο παγωμένο τσιμεντένιο πάτωμα, χωρίς κουβέρτα και χωρίς στρώμα. Το μοναδικό φαγητό ήταν μισό σάντουιτς και μισό λίτρο νερό…Για να απαλλαγώ από εκείνη τη βρώμα θα χρειαζόταν μια λεγεώνα από καθαρίστριες, να δουλεύουν κανένα μήνα…

Νοιώθω ότι βρίσκομαι μέσα σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από την αρχή μου «συνέστησαν» να υποβληθώ σε ψυχιατρική παρακολούθηση…»

Λίγο αργότερα, τον Δεκέμβρη του 2004, έγραφε απευθυνόμενος στον κόσμο της Γερμανίας που του συμπαραστάθηκε με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας:

«Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Η συνείδησή μου δεν θα ήταν ήσυχη, αν αυτή η τιμή της συμπαράστασής σας γινόταν μόνο για τον μικρό ασήμαντο εαυτό μου. Τη δέχομαι για χάρη του μεγαλύτερου κοινού καλού. Νοιώθω τιμή να υπηρετώ εδώ μέσα στη φυλακή που είναι σαν στρατόπεδο συγκέντρωσης, αντιπροσωπεύοντας όλους τους ασθενείς σε όλο τον κόσμο και τη Νέα Ιατρική…

Φίλοι μου, κατεβήκατε στους δρόμους να διαμαρτυρηθείτε για τα παιδιά σας, για τις γυναίκες και τους συγγενείς σας, γιατί μια μέρα αυτοί θα δολοφονούνται με ποντικοφάρμακο, μεταμφιεσμένο σαν χημειο-«θεραπεία», ή θα εκτοπίζονται και θα εξουδετερώνονται, γιατί θα έχουν τολμήσει να ασκήσουν κριτική στο σύστημα… Τα παιδιά σας θα είναι περήφανα για σας, επειδή αντισταθήκατε και είπατε: «Φτάνει πια!» στη μαζική δολοφονία… Δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στο θάνατο από τη χημειο-«θεραπεία» σε ολόκληρο τον κόσμο, κατά την τελευταία εικοσαετία…

Τη μέρα που οι υπεύθυνοι για τις μαζικές αυτές δολοφονίες θα αναγνωριστούν σαν τους χειρότερους εγκληματίες στην ανθρώπινη Ιστορία, εσείς θα μπορείτε να κοιτάξτε τα παιδιά σας στα μάτια και να πείτε : «Εγώ ήμουν με τη σωστή πλευρά, τη πλευρά της αλήθειας!»… Ξέρω γιατί με ρίξανε στη φυλακή και θα αγωνιστώ να ολοκληρώσω το έργο που ανέλαβα, όσο καλύτερα μπορώ, εδώ, σε αυτό το παγωμένο κελί…Σας παρακαλώ, μην ανησυχείτε για μένα, έχω περάσει και χειρότερα…»

Ήδη, από το 2001, σε επανειλημμένες γραπτές δηλώσεις του, ο Δρ. Χάμερ κατήγγειλε ότι βρισκόταν υπό δίωξη «από το εβραϊκό-μασονικό λόμπι» : «Γνωρίζω τον κίνδυνο που διατρέχω. Κάθε μέρα μου υπό καθεστώς ελευθερίας, μπορεί να είναι η τελευταία. Πρέπει να ξέρετε ότι αν ακούσετε μια μέρα ότι ο γιατρός Χάμερ αυτοκτόνησε, θα είναι ψέμα!»

ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΔΡ. ΧΑΜΕΡ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

 

1. Εισαγωγή στη Νέα Ιατρική (γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά)

Περιέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με τους πέντε βασικούς βιολογικούς νόμους, τα ειδικά βιολογικά προγράμματα της Φύσης, με πολλά παραδείγματα και εικόνες.

2. Ο Μαστός (γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά)

Ειδικεύεται στον καρκίνο του μαστού, περιλαμβάνει τους πέντε βιολογικούς νόμους και τα ειδικά βιολογικά προγράμματα που αφορούν τον καρκίνο του μαστού. Περιέχει πολλά παραδείγματα και σχήματα.

3. Η Πεμπτουσία της Νέας Ιατρικής (γερμανικά, γαλλικά, αγγλικά)

Μια περίληψη της Νέας Ιατρικής, εκθέτει με καθαρό τρόπο τις διαδικασίες που μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τις ασθένειες και τη βιολογική σημασία τους.

4. Κληροδότημα: Η Εδραίωση μιας Νέας Ιατρικής (γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά)

Αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη συστηματική κατηγοριοποίηση, όχι μόνον των όγκων, αλλά και ολόκληρης της Ιατρικής, σε σχέση με τα «αρχέγονα» εμβρυϊκά κύτταρα, τις κατηγορίες των ρήξεων, τις εγκεφαλικές περιοχές και τους αντίστοιχους ιστολογικούς σχηματισμούς.

Τα βιβλία θα βρείτε στην ιστοσελίδα: http://www.medecinenouvelle.com/ouvrages/

Για περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο βιογραφικό και τη θεωρία της Νέας Ιατρικής του γιατρού Χάμερ, αναζητήστε το ΖΕΝΙΘ Νο 3, Απριλίου-Μαΐου 2005.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η Πραγματική Γνώση των Αιτίων Δίνει τις Απαντήσεις!

O καρκίνος είναι μια κατάρα για το ανθρώπινο γένος. Αν και υπήρχε από την αρχαιότητα ο σύγχρονος τρόπος ζωής φαίνεται πως τον ευνοεί ιδιαίτερα. Ακόμη και σήμερα μια διάγνωση καρκίνου ισοδυναμεί συχνά με βέβαιο θάνατο. Γι’ αυτό και τα περισσότερα θύματά της επάρατης νόσου τείνουν να την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά. Ωστόσο υπάρχει ελπίδα. Η γνώση των πραγματικών αιτιών του καρκίνου και η ανάλογη αντιμετώπιση τους, μπορεί να οδηγήσει στην ανάσχεση της νόσου, ακόμη και στην οριστική θεραπεία της. Διαβάστε πως μπορείτε να προστατευτείτε, να αντιμετωπίσετε ακόμη και να νικήσετε την επάρατη νόσο…

 

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Ο καρκίνος είναι ο συνηθισμένος γενικός όρος για τις κακοήθεις νεοπλασίες. Η κυρία αιτία αυτής της ασθένειας δρα κατά την διαίρεση των κυττάρων. Τα κύτταρα είναι δυναμικά και συνεχώς σε εγρήγορση, παίρνουν αποφάσεις (κατόπιν οδηγιών-διαταγών) για το τι θα πράξουν στη συνέχεια, π.χ. το αν θα πολλαπλασιαστούν. Κανονικά, υπάρχουν ακριβείς κανόνες ως προς την αύξηση ή όχι ενός κυττάρου, που καθορίζονται από ποικίλους φορείς, συμπεριλαμβανομένων και των άλλων κυττάρων εντός του οργανισμού. Οι διάφορες ορμόνες στο σώμα ή και εξωτερικοί παράγοντες είναι μερικοί από τους φορείς που μπορούν να ξεγελάσουν το κύτταρο για να ανταποκριθεί. Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι η αύξηση των οστών στην παιδική ηλικία: τα κύτταρα δίνουν ρυθμισμένες διαταγές στις άκρες των οστών για να δομήσουν περισσότερο κόκαλο, ώστε να πάρουμε ύψος.
Πρωταρχικά έχουμε το κύτταρο που τίθεται σαν στόχος από διάφορους μη συμβατικά υγιείς παράγοντες και αρχίζει να διαιρείται χωρίς κανονικό έλεγχο. Όταν αυτό συμβεί, το κύτταρο συνεχίζει να διαιρείται, διαμορφώνοντας τελικά νέα αύξηση που καταλήγει σε όγκο ή νεοπλασία. Όταν η νεοπλασία φτάσει σε αριθμό ενός δισεκατομμυρίου κυττάρων (ο ελάχιστος αριθμός των καρκινικών κυττάρων) μπορεί να είναι ανιχνεύσιμη με τις συμβατικές ιατρικές μεθόδους εξετάσεων.

Η Μία και Μοναδική Αιτία της Καρκινογένεσης

Πρόκειται για τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πεδίων που διέπουν τις κινήσεις των πολυπεπτιδίων (αμινοξέων) εντός των κυττάρων (πρωτόπλασμα).

Οι δυνάμεις που λαμβάνουν μέρος κατά την διεκπεραίωση όλων των μοριακών κινήσεων εντός των κυττάρων, διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη. Όταν η διαφορά δυναμικού του ηλεκτροστατικού φορτίου μεταβάλλεται (αυτό οφείλεται στη μεταβολή της υγιούς κατάστασης της κυτταρικής μεμβράνης), έχουμε ως επακόλουθο την «καρκινογένεση». Το κύτταρο χρησιμοποιεί τις τέσσερις δυνάμεις της Φύσης (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητικές, ισχυρές και ισχνές ατομικές δυνάμεις) και η ακολουθία-εφαρμογή αυτών των δυνάμεων είναι πολύ συγκεκριμένη, όσον αφορά τον άνθρωπο.

Η ταλάντωση του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου της γήινης σφαίρας (7,3hertz) παρέχει την συγκεκριμένη ροή ενέργειας που διέπει τις ενδοκυτταρικές ανασυνθέσεις. Είναι γνωστό ότι ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από τρισεκατομμύρια κύτταρα και σχεδόν αμέτρητες ενεργειακές μεταβολές. Έτσι μια πλήρης εικόνα όλων των αλλαγών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αν όμως γνωρίζουμε την ορθή ροή των κινήσεων, μπορούμε να έχουμε τις απαντήσεις.

Εν κατακλείδι, οτιδήποτε μεταβάλει τη ροή των ενεργειακών δεδομένων εντός ζώντων οργανισμών είναι και ορίζεται ως αιτία της καρκινογένεσης.

 

Ενώνοντας το Παζλ της Πολυπλοκότητας Όλων των Μορφών της Ασθένειας

Υπάρχουν εκατοντάδες συντελεστές αιτιών, π.χ. αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα, συσσώρευση τοξινών στο σώμα, δυσάρεστες σκέψεις, και κάθε μια αιτία έχει περιστασιακή σχέση με τον όρο «ασθένεια». Είμαστε σε μειονεκτική θέση, αναγνωρίζοντας τα μεγάλα κομμάτια του παζλ, δηλαδή τον όρο καρκίνο, μια τρομακτική ασθένεια που ισούται συνήθως με το τέλος της ζωής μας. Τα μικρότερα κομμάτια όμως καλύπτουν ένα πολύ μεγαλύτερο πεδίο που μένει συχνά άγνωστο.

Το σώμα, το μυαλό, είναι ένα με το περιβάλλον. Εάν διαταράξουμε αυτή την ισορροπία, υποβοηθάμε τον καρκίνο και όποια άλλη ασθένεια. Κάθε παρέμβαση που διαταράσσει το ανθρώπινο βιολογικό–δυναμικό περιβάλλον, καταστρέφει την «ισορροπία», δηλαδή τη θέση κάθε ατόμου που λαμβάνει μέρος στο κοσμικό γίγνεσθαι εντός των πεδίων του διπολικού φορτίου, δηλαδή τις «ηλεκτρομαγνητικές» δυνάμεις που περιβάλλουν το σύμπαν και τα όντα εντός αυτού. Είναι λοιπόν αυτές καθαυτές οι δυνάμεις που διοικούν και καθορίζουν την ορθή κίνηση και η οποιαδήποτε παρεμπόδιση σε αυτές τις ακροτελεύτιες σχέσεις προωθεί την ασθένεια του καρκίνου και γενικώς των ασθενειών.

Παράγοντες που όταν παραβλέπουμε την δυναμική τους προκαλούν πολύ μεγαλύτερες καταστροφές στην υγεία μας είναι:

  • Ασύμβατη διατροφή.
  • Τρόπος ζωής.
  • Πνευματική καθυπόταξη που κατά κύριο λόγο οδηγεί σε συγκέντρωση τοξινών με αποτέλεσμα την αδυναμία του οργανισμού για αυτοκάθαρση.
  • Διατροφική ανεπάρκεια, ασύμβατες τροφές: όταν οι προσλαμβανόμενες τροφές υστερούν σε βασικά στοιχεία (θρεπτικές ουσίες) έχουν επιπτώσεις στις βιοχημικές διαδικασίες των κυττάρων, στην πέψη και στην φυσική εσωτερική αποτοξίνωση. Προκαλούν επίσης, πίεση, καταστολή, κατάθλιψη, φόβο, έλλειψη επιθυμίας ζωής–χαράς–αγάπης.
  • Τρόπος ζωής: καθιστική ζωή, ανυπαρξία εκγύμνασης σώματος και πνεύματος. Το σώμα πρέπει να κινείται και να ιδρώνει, και οι σκέψεις να προσδιορίζουν τα σημαντικά και τις πραγματικές αξίες.
  • Πνευματική καθυπόταξη, διανοητική τοποθέτηση.

Αυτές οι καταστάσεις μπορούν να προκληθούν λόγω ασύμβατων τροφών (αλυσίδες αμινοξέων) που αφομοιώνονται από το στομάχι και το έντερο. Η ελλιπής πέψη έχει σαν αποτέλεσμα την μη απορρόφηση ουσιαστικών θρεπτικών ουσιών. Τα κακώς αφομοιωμένα τρόφιμα εμπεριέχουν τοξικές ουσίες που περνούν στο αίμα και στο λεμφικό σύστημα μέσο του εντέρου, προκαλώντας μολύνσεις από πρωτόζωα, αμοιβάδες, σκουλήκια, βακτηρίδια ιών, παρασιτική μαγιά. Αρνητικό αποτέλεσμα έχει επίσης η κατάχρηση φαρμάκων. Όταν η τοξιναιμία υπερβεί σαν πάθηση την ικανότητα μας να την ελέγξουμε, μας καθιστά ανίκανους να την χειριστούμε, με αποτέλεσμα να ασθενούμε.

Ο τρόπος αντιμετώπισης μιας ακραίας ψυχολογικής κατάστασης (θάνατος προσφιλούς προσώπου, διάλυση οικογένειας…) εξαρτάται από την εν γένει υγιή κατάσταση όλου του οργανισμού αλλά κυρίως του νευρικού συστήματος. Επειδή όμως όλοι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν σε κάποια φάση της ζωής τους παρόμοιες καταστάσεις, δεν σημαίνει ότι όλοι αναπτύσσουν καρκίνο. Προέχει η κακή κατάσταση σώματος για να επέλθει το ανάλογο αποτέλεσμα.

Ποίο είδος ασθένειας θα αναπτύξουμε, εξαρτάται από:

  • Τον τύπο των τοξινών που έχουμε μέσα μας,
  • Τον τύπο των παρασίτων,
  • Τον τύπο της ενδεχόμενης μόλυνσης,
  • Τη συνολική διατροφική ανισορροπία,
  • Το γενετικό υλικό (κληρονομικότητα, ομοιόσταση και περιβάλλον),
  • Την ομάδα αίματος (Ο, Α, Β, ΑΒ),
  • Την εκ γενετής ικανότητά μας να χειριστούμε τις διάφορες τοξίνες,
  • Την εκ γενετής ικανότητα να αντιμετωπίσουμε την έλλειψη ουσιαστικών θρεπτικών ουσιών,
  • Την ψυχολογική και διανοητική δύναμη,
  • Την ηλικία,
  • Το φύλο,
  • Τις σκέψεις,
  • Το περιβάλλον,
  • Την έκθεση σε ακτινοβολίες (ηλιακή ή ραδιενεργή),
  • Την έλλειψη αγάπης και συντροφικότητας,
  • Τους τραυματισμούς,
  • Τις εγχειρίσεις.

Όταν αφαιρούμε τις αιτίες, επιτρέπουμε στο σώμα να θεραπευτεί. Το μυαλό είναι ο οδηγός του σώματος. Αποφασίζει για τη διατροφή, τις πράξεις, το τι πρέπει να ακολουθούμε. Η εσωτερική ρύπανση προκαλείται από την έκθεση σε τοξίνες αλλά και από την κατανάλωση αυτών μέσω τροφών.Είμαστε λοιπόν ένα σύνολο ανεπαρκούς διατροφής και δυσμενών σκέψεων, αντιμέτωποι με 1.000 διαφορετικές καρκινογόνες ουσίες, που καταλήγουν σε 1.000 διαφορετικές μορφές καρκίνου αλλά και άλλων ασθενειών.

Οι σημερινοί «επιστήμονες» έχουν αντικαταστήσει την έρευνα με τα μαθηματικά και περιπλανώνται μακριά από τα πραγματικά στοιχεία, καταλήγοντας σε λύσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μπορεί να σκέφτονται και να αναλύουν σε βάθος διάφορες καταστάσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξεκαθαρίζουν το τοπίο έρευνας.

Κανείς λοιπόν σήμερα από τους «ειδικούς» δεν πρέπει να ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει τι είναι ακριβώς ο καρκίνος και οι πρωταρχικές του αιτίες. Αντίθετα δεν υπάρχει άλλη ασθένεια της οποίας η πρωταρχική αιτία να είναι περισσότερο γνωστή, ώστε σήμερα η άγνοια των αιτιών δεν μπορεί να προβάλλεται σαν δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για την πρόληψη της ασθένειας. Ότι η πρόληψη του καρκίνου τελικά θα επιτευχθεί είναι αδιαμφισβήτητο. Αλλά πόσο καιρό θα πάρει θα εξαρτηθεί από την παρεμπόδιση που οι διάφοροι «προφήτες του αγνωστικισμού» θα καταφέρνουν να προβάλλουν ενάντια της εφαρμογής της καθαρά επιστημονικής γνώσης. Μέχρι τότε εκατομμύρια καρκινοπαθών θα πεθαίνουν αναίτια, στον βωμό του κέρδους.

Πάντα η αλήθεια περνά μέσα από τρεις καταστάσεις. Καταρχάς η αλήθεια γελοιοποιείται και λοιδορείται. Δεύτερον, αντιμετωπίζονται με βία αυτοί που την αναφέρουν. Τρίτον, κατοχυρώνεται από μόνη της σαν αυταπόδεικτη αλήθεια όταν η «ανάγκη» παίρνει την εκδίκησή της. Αυτά τα αποσπάσματα είναι οι ειλικρινείς απόψεις των τεσσάρων εξαίρετων επιστημόνωνWarburg,Blass,Koch, και Τέσλα, των οποίων οι καταθέσεις και αλήθειες γίνονται εμφανείς στον σημερινό κόσμο της επιστήμης, που σαν πρωτοπόροι υψηλού κύρους άφησαν παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα με την έρευνά τους.

Αντι-στροφή ή Κατα-στροφή Βασικής Αλυσίδας του DNA

Η ορθή ροή ανασυνθέσεων των πολυπεπτιδίων (βασικά αμινοξέα) εντός κυττάρων καθορίζεται από τον γενετικό κώδικα τουDNA. Δεν υφίσταται γονιδιακός προγραμματισμός ανάπτυξης του καρκίνου, και συνεπώς δεν έχει ανιχνευθεί ποτέ κάτι τέτοιο. Απομένει η πλήρης καταγραφή όλων των παραμέτρων που προσβάλλουν τα ενεργειακά πεδία που διέπουν τις κινήσεις εντός του πρωτοπλάσματος και οι απαραίτητες διευκρινήσεις προς την πρόληψη κυρίως, με αποτέλεσμα την πλήρη θεραπεία της ασθένειας. Εδώ πρέπει να επαναλάβουμε ότι η κατανόηση της ασθένειας δεν μπορεί να γίνει από κάποιον που ήδη πάσχει, αλλά όλοι πρέπει να γνωρίζουμε προτού βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων. Είναι αναγκαία μια πρώτη καταγραφή και εξοικείωση των παραμέτρων ή αιτιών που προκαλούν την μη ορθή (κατά-στροφή) ανασύνθεση πρωτεϊνών με το γνωστό αποτέλεσμα του καρκίνου, δηλαδή την παραγωγή κυττάρων που δεν έχουν καμία σχέση με τα υγιή από τα οποία προήλθαν.

Εν συντομία θα αναφερθούμε σε καρκινικούς παράγοντες όπως:

- Χημικές ουσίες (υπάρχουν περισσότερες από 500 γνωστές καρκινογόνες ουσίες), οι περισσότερες από αυτές στην τροφή, στο νερό, και γενικά σε προϊόντα που χρησιμοποιούμε καθημερινώς.
– Ραδιενέργεια–διάφοροι ιοί και μικρόβια–ελεύθερες ρίζες κλπ.

- Τοξίνες στα σφραγίσματα δοντιών (αμάγαλμα–νικέλιο–απονευρώσεις)

- Τοξίνες στο πεπτικό σύστημα: βλέννες, παράσιτα, χημικά, υδράργυρος, χαλκός, κάδμιο, αρσενικό κλπ.

- Προβληματική διατροφή: τοξικά συντηρητικά, επεξεργασμένα τρόφιμα, κακή αφομοίωση

- Ποτά (νερό που μόνο στην θεωρία είναι καθαρό, οινοπνευματώδη, σάκχαρα, προσθετικά γεύσης)

- Καθημερινή χρήση χημικών ουσιών (οδοντόκρεμες, αρώματα χώρου, απορρυπαντικά)
– Περιβάλλον (αέρας, ακτινοβολία, έκθεση στον ήλιο–«ηλιοθεραπεία»!!!)

- Κατανάλωση τροφών ασύμβατων με την ομάδα αίματος

Αυτοί είναι μερικοί από τους πολλούς πιθανούς παράγοντες που ανήκουν μεν σε διαφορετικές κατηγορίες, όμως δραστηριοποιούνται και αντιδρούν μεταξύ τους. Συνήθως, δύο ή περισσότεροι παράγοντες ευθύνονται για την καρκινογένεση στο σώμα.Παράδειγμα, όταν καθόμαστε μπροστά σε οθόνη υπολογιστή, μέσω της ακτινοβολίας προκαλούνται υψηλότερα πεδία εξάτμισης υδραργύρου από τα σφραγίσματα των δοντιών με αμάλγαμα.

Ο βασικότερος και πλέον κοινός παράγοντας είναι η εσωτερική ρύπανση. Το καθαρό, το υγιές σώμα, δεν παράγει καρκίνο!

Πάνω από το 90% των ανθρώπων που ανέπτυξαν καρκίνο βρέθηκε να έχουν ανεπάρκεια σε τουλάχιστον τρία από τα παρακάτω βασικά θρεπτικά συστατικά:

  • Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα (omega3alphα-Linolenicfattyacid), το 95% των ασθενών.
  • Σελήνιο 95% ανεπάρκεια.
  • Ασβέστιο, μαγνήσιο.
  • Βιταμίνες, Α(ή βήτα καροτίνη), Ε,C, Β17 λαετρίλη (laetrile),Bcomplex,D,K, 95% ανεπάρκεια.
  • Χαλκός 90% ανεπάρκεια.
  • Γερμάνιο
  • Χρώμιο
  • Βανάδιο
  • Ψευδάργυρος
  • Κασσίτερο

Εν κατακλείδι η ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών είναι ένας κοινός παράγων μεταξύ καρκινοπαθών.

Πρωτόκολλο Θεραπείας

Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί και το σώμα μας να αυτοθεραπευτεί με τους εξής απλούς τρόπους:

  • Καθαρισμός οργανισμού (συκώτι, έντερα, πάγκρεας, νεφρά) από πέτρες, καντίντας, βαρέα μέταλλα, τοξίνες κ.α.
  • Αποφυγή ασύμβατων και ακατάλληλων τροφών (μεταλλαγμένα–ραντισμένα).
  • Αποφυγή σχέσεων και περιβάλλοντος που καταρρακώνουν τον ψυχισμό.
  • Πλήρης αλλαγή διατροφής με αντικατάσταση άλλων συμβατών τροφών και με θρεπτικά συστατικά, κυρίως όσων έχουμε έλλειψη.
  • Εργασία–θεραπεία σε όλο το σώμα, ξεκινώντας από το μυαλό.
  • Σκέψεις, δίνοντας προτεραιότητα στις πραγματικές αιτίες της ασθένειας και να μην γίνεται αποδεκτή μοιρολατρικά η κατάσταση της υγείας.

Οι καλοήθεις ή κακοήθεις όγκοι δεν εμφανίζονται από το πουθενά! Μπορεί να περάσουν χρόνια μέχρι ένας όγκος να γίνει αρκετά μεγάλος για να ανιχνευθεί. Σε αυτό το διάστημα υπάρχουν πολλές πιθανότητες να γίνει –και συχνά γίνεται– αυτοΐαση. Εν δυνάμει καρκινικοί όγκοι αντιμετωπίζονται και εξαλείφονται από την φυσική άμυνα του οργανισμού σε όλη την διάρκεια της ζωής μας. Μόνο όταν συμπεριφερθούμε άσχημα στο σώμα μας τα διάφορα καρκινώματα έχουν την ευκαιρία να μεγαλώσουν και να μας προσβάλουν.
Στην πρώτη φάση της μετάλλαξης, δηλαδή την παρέκκλιση της διαίρεσης ενός κυττάρου σε κάτι άλλο εκτός του εαυτού του, υπάρχει αυτό που θα το ονομάσουμε «λάθος διαταγή». Αυτό που συμβαίνει και που αποτελεί την κύρια αντιμετώπιση της ανάπτυξης του καρκίνου είναι η δέσμευση των ελεύθερων ριζών, από την ανεξάντλητη καύση τους με το οξυγόνο. Όπως αναφέραμε στην αρχή, είναι η διατάραξη των ενεργειακών δομών της κυτταρικής μεμβράνης που έχει σαν αποτέλεσμα την λάθος διαίρεση. Όλο το πρόβλημα λοιπόν είναι η αντιμετώπιση της ελεύθερης καύσης (χωρίς φραγμούς ή ορθή διαταγή) του οξυγόνου εντός του πρωτοπλάσματος των κυττάρων. Είναι αυτή η καύση που προκαλεί τις μεταλλάξεις στοDNA. Διάφοροι ιοί, χημικές ουσίες, ακτινοβολία μπορούν επίσης να αλλοιώσουν τοDNA. Συνήθως λειτουργούν όλα μαζί στην καταστροφή της αλυσίδας.

Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης σε πρώτη φάση με φυσικό τρόπο είναι η χρήση του λινελαίου (flaxseedoil), του ελαιολάδου και των λαχανικών (των συμβατών με την ομάδα αίματος), που βοηθούν τον οργανισμό να αποβάλει τις χημικές ουσίες. Τα αντιοξειδωτικά είναι σε θέση να σταματήσουν τις αλυσιδωτές αντιδράσεις των ελεύθερων ριζών με το οξυγόνο. Το πράσινο τσάι περιέχει πολλές αντιοξειδωτικές χημικές ουσίες γνωστές ως πολυφενόλες, μια από αυτές (EGCG) έχει 20 φορές την επίδραση της βιταμίνης Ε και 500 φορές την επίδραση της βιταμίνηςC στην καταστολή της ελεύθερης δράσης του οξυγόνου. Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία για ουσίες που βρίσκονται στην φύση και θα απαριθμήσουμε μερικές:

  • Τα φύλλα της ελαίας (αλέθουμε φύλλα με νερό και πίνουμε τον χυμό).
  • Η ψίχα (αμύγδαλο) από το κουκούτσι του βερίκοκου που περιέχει την βιταμίνη Β17.
  • Τα κόκκινα σταφύλια περιέχουν ουσίες που σταματούν την παραγωγή τριχοειδών αγγείων που δημιουργούνται από τους καρκινικούς όγκους. Χωρίς την παροχή αίματος οι καρκινικοί όγκοι σβήνουν.
  • Τα κουκούτσια (σπασμένα) από τα κεράσια μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά.
  • Το μπρόκολο καλύπτει τον οργανισμό από καρκίνους σε όλο το μήκος της πεπτικής οδού.
  • Η ντομάτα περιέχει αντιοξειδωτικά (lycopene) αλλά μπορεί να καταναλωθεί από την Ο και ΑΒ ομάδες αίματος.
  • Το σκόρδο και το κρεμμύδι περιέχουν τις χημικές ουσίες αλλυλικά σουλφίδια που βοηθούν στον περιορισμό τοξικών ουσιών που προκαλούν μεταλλάξεις.

Οι ντομάτες τα σκόρδα και τα κρεμμύδια είναι καλύτερα μαγειρευτά. Το μπρόκολο το κουνουπίδι και το λάχανο (όταν είναι συμβατά με την ομάδα αίματος) βοηθούν στην παραγωγή συγκεκριμένων ενζύμων (PhaseIIEnzymes) που βοηθούν στην αποβολή καρκινικών ουσιών από τα κύτταρα. Πρώτο μέλημα είναι η προσαρμογή της διατροφής μας στην ομάδα αίματος, διότι έτσι έχουμε ένα σίγουρο πλεονέκτημα εναντίον του καρκίνου και γενικά των ασθενειών (συμβουλευθείτε το βιβλίο του ιατρού Πήτερ Ντι’ Άνταμο, 4 Ομάδες Αίματος 4 Δίαιτες).

Δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά αιτίες που προκαλούν ασθένειες, που πρέπει να εντοπίζονται και να αφαιρούνται από τον οργανισμό, συνεπώς η μέθοδος θεραπείας είναι μία, να αφαιρούμε τις αιτίες και να αφήνουμε τον οργανισμό να κάνει την δική του αυτοΐαση.

Η Ολιστική Ιατρική κάνει ακριβώς αυτό. Με το να ελέγχει μέχρι και 2.500 διαφορετικές πληροφορίες για τα σημεία ελέγχου καλής λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού, μπορεί να αφαιρεί τις αιτίες όλων των παθήσεων. Μένει μόνο να υπάρξει η σωστή ενημέρωση και ανταπόκριση από τον καθένα που έχει κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα όπως ο καρκίνος.

Η κλασική ιατρική προσεγγίζει τον καρκίνο σαν ένα γεγονός προς αντιμετώπιση στην τελική του μορφή δηλαδή του κακοήθους όγκου. Με τον τρόπο ανίχνευσης που χρησιμοποιούν πρέπει να υπάρξουν ήδη καρκινικά κύτταρα σε μεγάλο αριθμό για να καταγραφούν και από τον πιο σύγχρονο μαγνητικό τομογράφο. Η Ολιστική Ιατρική με την μέθοδό της μπορεί να δει μέχρι και πέντε χρόνια νωρίτερα την ενεργειακή παραμόρφωση σε ένα συγκεκριμένο όργανο. Η μέθοδος είναι απλή και βασίζεται στην διαφορετική συχνότητα που το κάθε όργανο του σώματός μας διεκπεραιώνει τις εργασίες του. Η ροή του φορτίου είναι για κάθε όργανο 50mV, και η οποιαδήποτε απόκλιση κάτω των 50 ερμηνεύεται ως πάθηση που πρέπει να αντιμετωπισθεί. Ο καρκίνος παρουσιάζεται μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα απόκλισης από την κανονική ροή των φορτίων, δηλαδή των ενεργειακών δομών που εξηγήσαμε στην αρχή αυτής της εργασίας.

Αυτό είναι ένα πάρα πολύ μικρό δείγμα από αυτά που έχει καταφέρει η Ολιστική Ιατρική τις τελευταίες δεκαετίες και οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί για την ίαση των ασθενειών διαφέρουν τελείως ως προς την προσέγγιση των παθήσεων. Δεν αντιμετωπίζει τα συμπτώματα αλλά αφαιρεί τις πραγματικές αιτίες που προκαλούν ασθένειες. Όσον αφορά τον καρκίνο έχει να επιδείξει εξαιρετικά αποτελέσματα ακόμα και σε περιπτώσεις που είχαν χαρακτηρισθεί ως μη επιστρεπτέες. Στην Ελλάδα σήμερα ασκείται από ελάχιστους φωτισμένους πραγματικούς γιατρούς, ενάντια σε μια καθεστηκυία τάξη που νέμεται πόρους και ανθρώπους χωρίς αιδώ.

Το θέμα του καρκίνου με τις διαστάσεις που έχει πάρει παγκόσμια δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί μονομερώς από μια χώρα. Η Ελλάδα όμως με τον φυσικό της πλούτο (έδαφος, χλωρίδα, πανίδα) μπορεί να συμβάλει στην παραγωγή φυσικών αντικαρκινικών σκευασμάτων με παγκόσμια ανταπόκριση. Γνωρίζουμε ήδη ότι αμερικανικές εταιρίες έχουν παρασκευάσει από τα φύλλα της ελαίας φάρμακα κατά του καρκίνου. Δεν μπορεί πλέον η πολιτεία να μένει απαθές έρμαιο ιδιωτικών συμφερόντων φαρμακευτικών εταιριών και ιατρικού κατεστημένου.
Dr. PeterJ. D’ Adamo 4 ΟΜΑΔΕΣ ΑΙΜΑΤΟΣ 4 ΔΙΑΙΤΕΣ,

Illustrated World of Science Encyclopedia

http://www.curezone.com

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΥΧΝΑ ΤΟ KINHTO ΣΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ; ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ BIOGUARD 21.

Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Από τον Φόβο του «Θανατηφόρου» Καρκίνου και τον Μύθο της Χημειο- «θεραπείας» στην Πραγματικότητα της Εναλλακτικής Αντιμετώπισης

«Η Χημειοθεραπεία Θεραπεύει και… η Γη Είναι Επίπεδη»*

Μερικές δεκαετίες από τη δημοσίευση του περίφημου βιβλίου του Δρ. Χάμερ Καρκίνος, Ασθένεια της Ψυχής, και την επακόλουθη οργανωμένη καταδίωξή του, μέχρι τον τελικό εγκλεισμό του στις γαλλικές φυλακές και παρά το γεγονός ότι οι φωνές, που προέρχονται τόσο από τους ίδιους τους ασθενείς και τους συγγενείς τους, όσο και από τον ιατρικό χώρο, κατά της πληθαίνουν, τα πράγματα στο τοπίο της «θεραπείας» του καρκίνου δεν φαίνεται να έχουν προχωρήσει…

Γράφει η Αριάδνη Γερούκη

Εκτός από την Εκκλησία και η Ιατρική κατασκευάζει τους δικούς της «αιρετικούς» και «αφορισμένους»: Ο Αυστριακός μαιευτήρας Semmelweiss εξοστρακίστηκε από το ιατρικό επάγγελμα, γιατί τόλμησε να ασκήσει κριτική σε αθέμιτες ιατρικές πρακτικές. Οι Wilbur και OrvilleWright εκδιώχτηκαν ως «τσαρλατάνοι» από το ScientificAmerican, τον Αμερικανικό Στρατό και τους συναδέλφους τους. Η ανακάλυψη, από τονWillhemRontgen των ακτινών Χ, περιγράφτηκε σαν «επιδέξια απάτη» από επιφανείς επιστήμονες. ΟJohnWoodall ανακάλυψε το 1636 (!) ότι η έλλειψη βιταμίνηςC ευθύνεται για την εμφάνιση σκορβούτου, αλλά το Βρετανικό Ναυτικό μόλις το 1795 συμπεριέλαβε χυμό λεμονιού στο διαιτολόγιο των ναυτικών. Τα βιβλία του επαναστάτη ψυχίατρου Βίλχελμ Ράιχ καίγονταν όχι μόνο από τους Ναζί στα 1930, αλλά και από την αμερικανική κυβέρνηση τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Πρόσφατα, ο Δρ.DeanOrnish, υπεύθυνος για την ανακάλυψη ασφαλούς και αποτελεσματικής θεραπείας για την καρδιοπάθεια, βασισμένης στη διατροφή, άσκηση και χαλάρωση, αποπέμφθηκε από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία…

Η ιατρική επιστήμη, που κατ’ ευφημισμό θέλει να είναι η έρευνα για νέες θεραπείες, καταδυναστεύεται από «αυθεντίες», μέλη επιστημονικών ιδρυμάτων οι οποίοι αντιτίθενται στην αληθινή πρόοδο, καταπιέζοντας κάθε πρωτότυπη ιδέα.

Γιατί εκτός από τα πρωτεία του λιγότερο ανεκτικού ιατρικού κλάδου, η σύγχρονη βιομηχανία του καρκίνου κατέχει και τα πρωτεία του λιγότερο επιτυχημένου κλάδου που υπήρξε ποτέ!

Η Επικερδής Βιομηχανία του Καρκίνου

Οι λόγοι είναι προφανείς: πρόκειται για διαπλοκή συμφερόντων, εξαιτίας του υπέρογκου τζίρου της διεθνούς φαρμακοβιομηχανίας. Ενδιαφέρει να συνεχίσει η παραγωγή φαρμακολογικών «λύσεων», ανεξάρτητα από την πλατιά αμφισβητούμενη αποτελεσματικότητά τους.

Το τραγικό δε είναι, ότι ακόμη και αν, κατά τύχη, βρεθεί κάποτε πραγματικά αποτελεσματική θεραπεία, πολύ αμφιβάλλω αν θα το μάθουμε καν! Κάθε ανακάλυψη και δημοσίευση πιθανής θεραπείας, θα κινδύνευε να στείλει στην ανεργία πολλούς «ειδικούς»…

Δισεκατομμύρια επενδύονται στην έρευνα αλλά οι «λύσεις» του προβλήματος επίσημα μας διαφεύγουν συστηματικά. Αντίθετα, τις τελευταίες δεκαετίες, το ποσοστό θανάτων από την ασθένεια αυξάνει σταθερά. Η ψεύτικη λύση της χημειοθεραπείας δεν «δουλεύει» και ποτέ δεν «δούλεψε» για τους καρκίνους, που σκοτώνουν 9 στους 10 ασθενείς. Ακόμη και όσοι χαρακτηρίζονται «θεραπευμένοι» μετά από χημειοθεραπεία, πεθαίνουν αργότερα από άλλο καρκίνο που αναπτύσσουν αλλού. Το ιατρικό κατεστημένο έχει «κολλήσει» στην εφαρμογή ακτινοβολίας και τοξικών χημικών σκευασμάτων, παρά το γεγονός ότι είναι πλέον γενικά αντιληπτό ότι αυτές οι προσεγγίσεις «δεν πιάνουν». Όλο και περισσότεροι ασθενείς επιλέγουν να πεθάνουν στο σπίτι, ήσυχα και με αξιοπρέπεια, παρά να διαλυθούν μέχρι θανάτου σ’ ένα νοσοκομείο, από την ταλαιπωρία και τον πόνο που επιφέρουν αυτές οι ψευτοθεραπείες…
Οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι γιατροί, οι φαρμακευτικές εταιρίες και αυτές που κατασκευάζουν τα ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα. Η φαρμακοβιομηχανία δεν θα πλούτιζε με την εφαρμογή προγραμμάτων θεραπείας που θα περιελάμβαναν απλά «διαλογισμό και αλλαγή διατροφής»!

Το πιο τραγικό είναι πως η βιομηχανία του καρκίνου, που αρνείται επίμονα να διερευνήσει τις πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές θεραπείες, προστατεύεται από τον νόμο. Στις περισσότερες χώρες είναι «παράνομο» να προσφέρεις μια ενδεχόμενη θεραπεία για τον καρκίνο. Οι γιατροί επιτρέπεται να συνταγογραφήσουν μόνον τη συμβατική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία ή να στείλουν τους ασθενείς για εγχείριση. Οι αρχές διώκουν με ιδιαίτερη συνέπεια όποιον τολμά να προτείνει κάποια νέα, μη τοξική και πιθανά αποτελεσματική θεραπεία, ακόμη και αν ο ασθενής επιθυμεί να το δοκιμάσει…

Οι «Αφορισμένοι» της Ιατρικής

Οι γιατροί που τολμούν να δώσουν μια πνοή ελπίδας και νέες θεραπείες απειλούνται, εξοστρακίζονται, και διώκονται σαν κοινοί εγκληματίες… Οι εναλλακτικές προσεγγίσεις κατασυκοφαντούνται ως «τσαρλατανισμοί» από την επίσημη ιατρική, με την ύποπτη υποστήριξη της μεγαλύτερης μερίδας του Τύπου και των ΜΜΕ.
Η λίστα των γιατρών που έχουν καταδιωχτεί για εφαρμογές «ανορθόδοξων» θεραπειών κατά του καρκίνου –οι οποίες, παρεμπιπτόντως, φαίνεται βάσιμα να λειτουργούν πολύ αποτελεσματικότερα από αυτές που έχει να προσφέρει το επίσημο αντικαρκινικό οπλοστάσιο– είναι τόσο μεγάλη, όσο σχεδόν η λίστα εκείνων των επιτήδειων ερευνητών της ιατρικής βιομηχανίας, που χρηματοδοτήθηκαν από οργανισμούς και κυβερνήσεις για την εκπόνηση (θαυματουργών και πολλά υποσχόμενων) ερευνών, οι οποίες, το ίδιο… θαυματουργά «ξεχάστηκαν», μετά την έγκριση των επιδιωκόμενων κονδυλίων.

Εξέχοντες επιστήμονες αναγκάστηκαν να εκπατριστούν και να ανοίξουν στο εξωτερικό κλινικές, γιατί ασκούσαν εναλλακτική ιατρική κατά του καρκίνου.
Τι κάνουν όμως οι ίδιοι οι άνθρωποι του κατεστημένου, αν τύχει να αρρωστήσουν οι ίδιοι, ή οι συγγενείς τους; Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη περίπτωση ενός Αμερικανού εισαγγελέα, που είχε συλλάβει τον εναλλακτικό γιατρόHarryHoxsey καμιά εκατοστή φορές μέσα σε δυο χρόνια, μέχρι που αρρώστησε ο αδερφός του. Τότε, ο εισαγγελέας άλλαξε απότομα στρατόπεδο και προσέτρεξε μετά δακρύων να αναζητήσει τις συμβουλές και τη φροντίδα του πρώην «απατεώνα»Hoxsey.

Η σοβαροφάνεια και η προσκόλληση σε δόγματα είναι ο χειρότερος εχθρός της ανθρωπότητας. ΟHoxsey έχει καταφύγει στο Μεξικό, όπου ασκεί την ιατρική του μαζί με τον Δρ.MaxGerson, εξαιρετικό Γερμανό γιατρό που εκδιώχτηκε από τις ΗΠΑ επειδή επινόησε μια θεραπεία βασισμένη στον χυμό φρούτων και λαχανικών.

Στις ΗΠΑ ο Δρ.StanislawBurzynski χρησιμοποιεί μη τοξικά αντινεοπλασματικά σκευάσματα για τη θεραπεία εγκεφαλικών όγκων,NonHodgkins λεμφωμάτων και πολλών κοινών όγκων. Οι δικηγόροι του Αμερικανικού Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA), έχουν ξοδέψει εδώ και 15 χρόνια εκατομμύρια δολάρια προσπαθώντας να χώσουν τονBurzynski στη φυλακή. Ωστόσο ο ίδιος οργανισμός ενέκρινε εξήντα οκτώ πειραματικά προγράμματα του ερευνητικού ινστιτούτου τουBurzynski…

Από τη Γερμανία γνωρίζουμε ήδη (βλέπε σχετικό άρθρο μου στο ΖΕΝΙΘ Νο 3) την υπόθεση του Δρ. Χάμερ, υποψήφιου για Νόμπελ Ιατρικής και δημιουργού της Νέας Ιατρικής, βασισμένης στην εκ βαθέων ανατροπή των κατεστημένων ιδεών γύρω από το καρκίνο, που στάλθηκε –με τις ευλογίες του γαλλικού Τύπου και των ΜΜΕ– στη φυλακή δυο φορές, μια το 1997, για ενάμισι χρόνο, και μια πρόσφατα, το 2004. Κρατείται ακόμη, για το απίθανο αδίκημα της «παρότρυνσης σε άσκηση ιατρικής αντίθετης από την ιατρική της σχολής»…

Στην Ιταλία, ο καθηγητής LuigiDiBella, χρησιμοποιεί μείγμα ορμονών και βιταμινών (χαρακτηριστικά, μια ασθενής που ακολουθεί την εναλλακτική του μέθοδο, λέει για την «επίσημη» χημειοθεραπεία ότι «είναισανναχρησιμοποιείςυδραυλικάεργαλείαγιαναεπισκευάσειςκοσμήματα»!).Το ιταλικό κράτοςδίωξε ποινικά τον καθηγητήDiBella που τώρα είναι υπόδικος.

Ο Αυστραλός Δρ.SamChachoua έχει επινοήσει μια επαναστατική θεραπεία, που αποκαλεί «Θεραπεία Παρακινούμενης Ανάρρωσης» (InducedRemissionTherapy). ΟChachoua παρατήρησε προσεκτικά τα δεδομένα στις περιπτώσεις της «αυθόρμητης αυτοθεραπείας», όπου «καταδικασμένοι» ασθενείς «νεκρανασταίνονταν», και είδε ότι σε όλες τις περιπτώσεις, οι ασθενείς αυτοί είχαν προσβληθεί λίγο πριν τη θαυματουργή τους ανάρρωση, από κάποια μορφή σοβαρής λοίμωξης. Αυτό είχε διαπιστωθεί και μερικούς αιώνες πριν από έναν Γάλλο γιατρό, ο οποίος παρατήρησε ότι οι πόρνες με σύφιλη, δεν ανέπτυσσαν καρκίνο. Είχε μάλιστα καταφέρει να θεραπεύσει δεκατέσσερις από τους είκοσι καρκινοπαθείς που κούραρε, μεταδίδοντας τους τη σπειροχαίτη της σύφιλης! (Εφόσον ο καρκίνος σπανίζει στις περιοχές του πλανήτη που μαστίζονται από την ελονοσία, η καταπολέμησή της μπορεί ενδεχομένως να σημάνει την εκεί αύξηση του καρκίνου). Ωστόσο, μέχρι σήμερα, κανείς από τους κύκλους της συμβατικής ιατρικής δεν καταδέχθηκε να ελέγξει τη θεωρία του Δρ.Chachoua, παρόλο που ο ίδιος υπόσχεται αμοιβή 100.000 δολαρίων σε όποιον σοβαρό ιατρικό οργανισμό αναλάβει να ελέγξει και να δημοσιεύσει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων του για τον καρκίνο και τοAIDS. Να σημειωθεί ότι σε δείγμα 22 εμβολίων του Δρ.Chachoua που ελέγχθηκαν, τα 20 αποδείχθηκε ότι εξουδετέρωσαν κατά 99% τον ιόHIV-1…

Ο Βρετανός Δρ. VernonColeman, είδε τις διαφημίσεις του βιβλίου του FoodforThought, να απαγορεύονται από την Βρετανική Αρχή Διαφημιστικών Κανόνων (ASA,AdvertisingStandardAuthority), επειδή παρέχει απλές συμβουλές (αποδεδειγμένες κλινικά), για το είδος διατροφής που προστατεύει από την ανάπτυξη καρκίνου, δηλαδή λίστες τροφών που ευνοούν την ασθένεια και αντίστοιχα που προστατεύουν από καρκινογένεση. Η δικαιολογία είναι ότι ηASA θέλει να «προστατέψει το καταναλωτικό κοινό»… από τι ακριβώς;

Τα παραδείγματα μπορούν να συνεχιστούν επ’ άπειρον. Το λυπηρό είναι, ότι σε όλες τις περιπτώσεις βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα «μπλοκ» αντίστασης απέναντι στην ελεύθερη πληροφόρηση που θα μπορούσε να σώζει ζωές, που περιλαμβάνει εκτός από την ευημερούσα παγκόσμια φαρμακευτική βιομηχανία, και (σχεδόν) όλα τα επίσημα ιατρικά και επιστημονικά ιδρύματα, τα οποία αυτή χρηματοδοτεί, καθώς και τους χειραγωγημένους πολιτικούς και τα ΜΜΕ, που αθέμιτα στηρίζουν το «άνωθεν» κατευθυνόμενο κυνήγι των εναλλακτικών γιατρών και των μεθόδων τους.

Η Αποτυχία της Συμβατικής Ιατρικής

Ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα δεν πρόκειται να βρει η κατεστημένη βιομηχανία και έρευνα τη λύση για τον καρκίνο. Γιατί η κατεστημένη ιατρική θεωρία διέπεται από μια οιονεί «στρατοκρατική» νοοτροπία. Βλέπει το ανθρώπινο σώμα σαν πεδίο μάχης και την ασθένεια σαν εχθρό που εισβάλλει. Νοοτροπία που υπήρχε στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι ασθένειες που ανησυχούσαν περισσότερο τους γιατρούς, προκαλούνταν από τις επίφοβες λοιμώξεις, όπως η φυματίωση, ο τυφοειδής πυρετός, η γρίπη, η πνευμονία, η χολέρα, η σύφιλη κλπ. Η ιατρική επιστήμη είχε, σε μεγάλο βαθμό καταφέρει να ελέγξει αυτές τις αρρώστιες, από τα τέλη του 19ου αιώνα, έχοντας, παρόλα αυτά πέσει σε δυο θεμελιώδη λάθη, που έκτοτε την ακολουθούν.

Το πρώτο λάθος ήταν το συμπέρασμα ότι η μείωση της θνησιμότητας από τις μολυσματικές ασθένειες υπήρξε το αποτέλεσμα των προσπαθειών των γιατρών. Η αλήθεια είναι ότι η μείωση ήταν περισσότερο αποτέλεσμα καλύτερης υδροδότησης, διατροφής και καλύτερης γενικά διαβίωσης μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού. Όποιος θέλει να ασχοληθεί με την ιστορία της ιατρικής, μπορεί να παρακολουθήσει τα αρχειακά εκείνα δεδομένα που δείχνουν ότι το ποσοστό θνησιμότητας από τις μολυσματικές ασθένειες, είχε κατέβει ήδη πολύ καιρό πριν να αρχίσει η χρήση αντιβιοτικών και εμβολίων…

Το δεύτερο θεμελιώδες λάθος ήταν η «στρατοκρατική» ιατρική αντίληψη, που προσδοκούσε την «ανακάλυψη» του μαγικού χαπιού, που σαν ένα είδος βιολογικού όπλου, θα διέλυε τον παθογόνο στρατό της ασθένειας, που είχε «επιτεθεί», στον οργανισμό του πάσχοντος. Η κατεστημένη ιατρική επιμένει και σήμερα να ακολουθεί το μοντέλο που φαίνεται ότι λειτούργησε έναν αιώνα πριν και να το εφαρμόσει στον πόλεμο κατά του καρκίνου. Τραγικό λάθος, καθότι οι σύγχρονες θανατηφόρες ασθένειες λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο από ό, τι οι παλιές μολυσματικές. Ο λόγος σήμερα ανάπτυξης καρδιακών νοσημάτων, είναι η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας ακατάλληλης τροφής και η έλλειψη άσκησης. Και η κύρια αιτία καρκίνου (εκτός περιπτώσεων έντονου ψυχικού σοκ απώλειας) είναι οι υπερβολικές ποσότητες ακατάλληλης –και οι ελάχιστες ποσότητες κατάλληλης– τροφής, ώστε το σώμα γεμίζει τοξικές, καρκινογόνες χημικές ουσίες.

Κι επειδή οι γιατροί δεν είναι αφελείς, για να μην κατανοούν αυτή την απλή αλήθεια, το μόνο που μένει να υποθέσουμε είναι ότι συνεχίζουν να παραβλέπουν το γεγονός ότι η χημειο-«θεραπεία» αποτυγχάνει συστηματικά να θεραπεύσει τον καρκίνο, επειδή «βολεύονται» με τα κονδύλια που αφειδώς παρέχονται από τις φαρμακοβιομηχανίες για να πειραματίζονται με ολοένα πιο τοξικά χημειο-«θεραπευτικά» παρασκευάσματα.

Η χημειο-«θεραπεία» αποτυγχάνει παταγωδώς και οι γιατροί έχουν φτάσει στο σημείο να δηλώνουν «ικανοποιημένοι» όταν τα ποσοστά επιβίωσης μετά από χημειοθεραπεία φτάσουν να είναι ίσα με τα ποσοστά βιωσιμότητας των ασθενών που… δεν έχουν υποστεί καθόλου παρόμοια αγωγή!
Τα βασικά προβλήματα σε σχέση με τη χημειο-«θεραπεία, είναι, πρώτον, ότι για να «σκοτώσει» τα καρκινικά κύτταρα (που είναι απλώς ανθρώπινα κύτταρα σε κατάσταση εκτός ελέγχου) το δηλητήριο είναι τόσο ισχυρό, ώστε αναπόφευκτα προκαλεί ζημιά και στα υγιή κύτταρα. Με χημειο-«θεραπεία» από το στόμα ή ενδοφλέβια, ολόκληρο το σώμα προσβάλλεται. Όταν σύντομα η χημειο-«θεραπεία» «αποτύχει» (στο 95% των περιπτώσεων), οι γιατροί συνήθως αυξάνουν τη δόση ή την τοξικότητα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι στην προσπάθεια να «σκοτωθούν» οι εχθροί (τα καρκινικά κύτταρα), σκοτώνεται παρεμπιπτόντως ο ίδιος ο ασθενής…

Δεύτερον, ακόμη και στην περίπτωση που η χημειο-«θεραπεία» ή η ακτινοθεραπεία «πετύχει», «σκοτώνοντας» κατά τα φαινόμενα, έναν καρκινικό όγκο, ο κίνδυνος επανεμφάνισης είναι μεγάλος. Εφόσον οι εξωτερικές και εσωτερικές συνθήκες που δημιούργησαν αρχικά τον καρκίνο δεν έχουν αλλάξει, η οποιαδήποτε «θεραπεία» (χημικά, ακτινοβολία, εγχείρηση), δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Αργά ή γρήγορα, οι ίδιες συνθήκες θα παράξουν το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή την τρομερή «μετάσταση». Φταίει άραγε ο καρκίνος που επανεμφανίζεται ή απλά ο οργανισμός είναι τρωτός και επιρρεπής στην ανάπτυξη καρκίνου;

Με άλλα λόγια, όταν επανεμφανίζεται ένας καρκίνος, δεν σημαίνει η όποια συμβατική παρεμβατική «θεραπεία» απέτυχε να σκοτώσει όλα τα καρκινικά κύτταρα. Σημαίνει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στο σώμα.

Το Δυναμικό της Αυτοθεραπείας

Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι ο αόρατος «εχθρός» που κυνηγάει η συμβατική θεραπεία, ούτε μια συμμορία κακών κυττάρων. Είναι το ίδιο το αποδυναμωμένο, «τοξινωμένο» σώμα.

Ο καρκίνος αναπτύσσεται όταν ο οργανισμός είναι αδύναμος και άρρωστος και είναι προφανές ότι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται, είναι να τον βομβαρδίσουμε επιβαρύνοντάς τον με επιπλέον τοξικά χημικά. Το να οδηγείς έναν καρκινοπαθή στη χημειο-«θεραπεία», είναι σαν να προτείνεις σαν λύση για τον πονοκέφαλο, να πάει να βαρέσει δυνατά το κεφάλι του στον τοίχο! Προς στιγμήν, εξαιτίας του πόνου από το χτύπημα, δεν θα νοιώθει πια τον πονοκέφαλο…

Είναι απλή σύμπτωση, το ότι οι πολυεθνικές που κατασκευάζουν τα τοξικά χημικά που δημιουργούν τον καρκίνο, είναι οι ίδιες που κατασκευάζουν και τα τοξικά χημικά που συνταγογραφούνται ως «θεραπείες» για τον καρκίνο;… Το σύστημα του πλουτοπαραγωγικού φαρμακευτικού μηχανισμού είναι αύταρκες και επανατροφοδοτούμενο.
Υπάρχει όμως ευτυχώς και ο παράγοντας Χ: το απρόβλεπτο, τρομερό δυναμικό αυτοθεραπείας που διαθέτει ο ανθρώπινος οργανισμός. Το σώμα είναι ικανό να φροντίσει μόνο του τον εαυτό του, κάτι που οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν να ξεχάσουμε. Λίγοι άνθρωποι βρίσκουν το κουράγιο να πιστέψουν σε αυτό, παρακάμπτοντας ή άμεσα αμφισβητώντας τους «ειδικούς». Λίγοι αποφασίζουν να πάρουν στα χέρια τους την ευθύνη για τη ζωή και την υγεία τους, παρά να την αφήσουν στα χέρια κάποιων που βλέπουν τη ζωή και τα σώματά μας στο μικροσκόπιο.

O Καρκίνος δεν Είναι Πρόβλημα, Αλλά Μια Λύση.

Το σώμα μας διαθέτει δύναμη πέρα από ό, τι πιστεύουμε. Στις εννιά από τις δέκα περιπτώσεις προσβολής από ασθένεια, το σώμα αυτοθεραπεύεται, χωρίς να μας απασχολήσει εξωτερικά με ιδιαίτερα ενοχλητικά συμπτώματα, χωρίς ουδεμία εξωτερική παρέμβαση. Η σωστή φροντίδα σώματος και ψυχικού κόσμου ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες προσβολής από καρδιά, καρκίνο ή άλλη «θανατηφόρα» ασθένεια.

Επιπλέον, μπορούμε πάντοτε να βοηθήσουμε τον οργανισμό να αναρρώσει, αξιοποιώντας τις εσωτερικές θεραπευτικές του δυνάμεις. Σημαντικό είναι να αλλάξουν οι εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες που είχαν εξασθενήσει τον οργανισμό (κακή διατροφή, έλλειψη άσκησης, κλπ). Από τη στιγμή που αλλάζουν οι ζημιογόνες συνθήκες, ο καρκίνος παύει να εξαπλώνεται και το σώμα αποκτά σταδιακά τη δύναμη να τον εξαφανίσει.

Αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας κατά του καρκίνου: να μην προσπαθεί κανείς να τον «νικήσει» με εξωτερικά μέσα, αλλά να βοηθήσει το σώμα να ξεπεράσει τον καρκίνο από μέσα.

Υπάρχουν σήμερα πολυάριθμες επιλογές εναλλακτικών θεραπειών για τον καρκίνο, άλλες απλές και προσιτές οικονομικά, άλλες πολύπλοκες και πανάκριβες. Συχνά, έχουν θεαματικά αποτελέσματα όταν εφαρμοστούν με συνέπεια, ακόμη και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις. Αλλά όλες έχουν δύο κοινά χαρακτηριστικά: βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να δυναμώσει και αποτοξινώνουν τον οργανισμό. Συνήθως περιλαμβάνουν δίαιτα πλούσια σε βιταμίνες, βιολογικά λαχανικά και φρούτα και αποφυγή κατανάλωσης χημικών τοξικών. Επίσης οι ασθενείς ενθαρρύνονται να μάθουν να χαλαρώνουν και να βρίσκουν εσωτερική γαλήνη, δεν έχει σημασία με ποιο τρόπο: με προσευχή, βαθιά χαλάρωση, διαλογισμό, επαφή με τη Φύση, αγάπη και παρηγοριά από τους αγαπημένους τους… Σημασία έχει ότι αυτές οι ποιότητες, της υγιεινής διατροφής και της γαλήνιας συναισθηματικής ζωής, συνιστούν τις σταθερές της εναλλακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου.

Σε τελική ανάλυση, ο καρκίνος εμφανίζεται όταν ο άνθρωπος έχει γίνει σωματικό και ψυχικό ράκος. Ακόμη και όταν –σε σπάνιες περιπτώσεις– κάποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό. Πολλοί άνθρωποι, εκτιθέμενοι σε έντονο στρες και σε τοξικό περιβάλλον για μεγάλο διάστημα, καταφέρνουν να απομονώσουν τα μηνύματα που στέλνει το σώμα τους πιστεύοντας ότι είναι «καλά». Μέχρι κάποια μέρα, να βρεθεί ένα καρκινικό σύμπτωμα. Το κακό είχε ήδη γίνει, το στρες και τα τοξικά χημικά είχαν συσσωρευτεί στον οργανισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα υπολειτουργούσε, εδώ και καιρό. Μερικοί γιατροί πιστεύουν ότι και το AIDS αναπτύσσεται για παρόμοιους λόγους.

Ο καπνός και οι γεμάτες τοξίνες τροφές θεωρούνται από τις πιο καρκινογόνες ουσίες. Οι υπέρβαροι αναπτύσσουν συχνότερα καρκίνο, επειδή ακριβώς καταναλώνουν περισσότερες τροφές με περισσότερα λιπαρά γεμάτα τοξίνες. Άλλες πιθανές αιτίες καρκινογένεσης θεωρούνται η ακτινοβολία, ο μολυσμένος αέρας, το μολυσμένο νερό, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, οι «οικιακές τοξίνες», τα βιομηχανικά χημικά και τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία.

Αν δεν θέλετε να εμφανίσετε καρκίνο, ή θέλετε να απαλλαγείτε από αυτόν, τα πράγματα, από πλευράς εναλλακτικής αντιμετώπισης, είναι συγκεκριμένα: πρέπει να μειωθεί δραστικά η πρόσληψη τοξικών ουσιών και να τονωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα με φυσικές μεθόδους.

Φυσική διατροφή και άσκηση, με εξάσκηση στη δύναμη του νου. Η πίστη και μόνο του ασθενή ότι θα θεραπευτεί, βοηθά σημαντικά την αποθεραπεία. Ο πανικός και η απαισιοδοξία μπορούν αντίθετα να αποβούν μοιραίες.

Εκτός από τα πρωτεία του λιγότερο ανεκτικού ιατρικού κλάδου, η σύγχρονη βιομηχανία του καρκίνου κατέχει και τα πρωτεία του λιγότερο επιτυχημένου κλάδου που υπήρξε ποτέ!

Τις τελευταίες δεκαετίες, το ποσοστό θανάτων από την ασθένεια αυξάνει σταθερά. Η ψεύτικη λύση της χημειοθεραπείας δεν «δουλεύει» και ποτέ δεν «δούλεψε» για τους καρκίνους, που σκοτώνουν 9 στους 10 ασθενείς.

Η βιομηχανία του καρκίνου, που αρνείται επίμονα να διερευνήσει τις πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές θεραπείες, προστατεύεται από τον νόμο. Στις περισσότερες χώρες είναι «παράνομο» να προσφέρεις μια ενδεχόμενη θεραπεία για τον καρκίνο.

Η χημειο-«θεραπεία» αποτυγχάνει παταγωδώς και οι γιατροί έχουν φτάσει στο σημείο να δηλώνουν «ικανοποιημένοι» όταν τα ποσοστά επιβίωσης μετά από χημειοθεραπεία φτάσουν να είναι ίσα με τα ποσοστά βιωσιμότητας των ασθενών που… δεν έχουν υποστεί καθόλου παρόμοια αγωγή!

Είναι απλή σύμπτωση, το ότι οι πολυεθνικές που κατασκευάζουν τα τοξικά χημικά που δημιουργούν τον καρκίνο, είναι οι ίδιες που κατασκευάζουν και τα τοξικά χημικά που συνταγογραφούνται ως «θεραπείες» για τον καρκίνο;…
Η ΑΡΙΑΔΝΗ ΓΕΡΟΥΚΗ (ariadni_g@hotmail.com) είναι Ιστορικός– Ανθρωπολόγος του Δικαίου, Δρ. Ιστορίας της Σορβόννης και διδάσκει στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

*Τον τίτλο του άρθρου τον δανείστηκα από τον προκλητικό τίτλο του βιβλίου του εναλλακτικού θεραπευτή LotharHirneise, που πρόσφατα εκδόθηκε στα γερμανικά (Sensel: Kernen, 2002). Βλέπε και LynneMcTaggart, WhatDoctorsDontTellYou, εναλλακτικό περιοδικό και ομότιτλοbestseller βιβλίο στη Βρετανία.

 

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΥΧΝΑ ΤΟ KINHTO ΣΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ; ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ BIOGUARD 21.

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΑΠΙΖΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!

Η Καταστολή της Νέας Ιατρικής του Δρ. Χάμερ από το Ιατρικό-Φαρμακευτικό Κατεστημένο

Είναι παράξενο, ενώ ζούμε στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, πώς δεν έχει μέχρι τώρα κανείς σκεφτεί ότι ο εγκέφαλος, σαν υπολογιστής του οργανισμού μας, μπορεί να είναι υπεύθυνος για όλες τις αρρώστιες.

Δρ.RykeGeerdHamer

Γράφει η ΑΡΙΑΔΝΗ ΓΕΡΟΥΚΗ

Τον περασμένο Οκτώβρη, το γερμανικό περιοδικό DerSpiegelδημοσίευε μια έρευνα που διαπίστωνε τα θλιβερά αδιέξοδα της συμβατικής ιατρικής στον τομέα της θεραπείας του καρκίνου. Έλεγε ότι στους ασθενείς που πάσχουν σήμερα από καρκίνο των πνευμόνων, του μαστού, του προστάτη ή των εντέρων, χορηγούνται ολοένα και πιο περίπλοκα και δαπανηρά κυτταροτοξικάσκευάσματα χημειοθεραπείας, χωρίς παρόλα αυτά, να μειώνεται το ποσοστό της θνησιμότητας των ασθενών, σύμφωνα με τις επίσημες επιδημιολογικές στατιστικές μελέτες.

Η θνησιμότητα των ασθενών που «φροντίζονται» με την τοξική χημειοθεραπεία είναι της τάξης του …95%(!), ενώ μόνο για τη Γερμανία, ο συνολικός ετήσιος «τζίρος» από τις χημειοθεραπείες υπολογίζεται σε 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποιοι ογκολόγοι διαφωνούν με αυτή τη «παράλογη» κατάσταση, δηλώνοντας με αφέλεια, ότι «σχετικά με τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με μεταστατικά καρκινώματα στο έντερο, τον μαστό και τους πνεύμονες, δεν έχουμε κάνει καμιά πρόοδο τα τελευταία 25 χρόνια!».

Αυτό που σίγουρα προοδεύει είναι η φαρμακευτική βιομηχανική έρευνα για νέες χημειοθεραπείες. Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο «σύγχρονα» δηλητήρια εμφανίζονται, υποσχόμενα, κάτω από αστρονομικές τιμές, την ποθητή επιμήκυνση του προσδοκούμενου ορίου ζωής… Γιατί η χημειοθεραπεία θεωρείται από τους κλασσικούς γιατρούς της «Σχολής», ως η τελειωτική (δυστυχώς κυριολεκτικά) θεραπεία για μεταστατικούς όγκους που δεν μπορούν να διαλυθούν με ακτινοβολία ή με χειρουργικά μέσα. Είναι όμως αυτό αλήθεια;

Ο επιδημιολόγος Χόιτζελ από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου διαφωνεί:«Φοβάμαι ότι η συστηματική χρήση χημειοθεραπείας, ειδικά σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού μπορεί να ευθύνεται για την μείωση των ποσοστών επιβίωσης που παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες!».Γιατί λοιπόν επιμένει το ιατρικό σύστημα στη χορήγηση χημειοθεραπείας στις ασθενείς αυτές;

Η ιστορία της χημειοθεραπείας ξεκινά από το 1942 στις ΗΠΑ, όταν ένας απελπισμένος ασθενής που υπέφερε από λεμφοσάρκωμασεπροχωρημένο στάδιο, δέχτηκε να δοκιμάσει τη χρήση «αερίου μουστάρδας»(mustardgas). Ως εκ θαύματος, ο όγκος εξαφανίστηκε, άσχετα που μετά από τρεις μήνες εξαφανίστηκε και ο ασθενής…Οι γιατροί, θέλοντας να δουν τα αποτελέσματα στον συγκεκριμένο όγκο και όχι στον άνθρωπο συνολικά, πανηγυρικά διακήρυξαν ότι βρήκαν τη θεραπεία! Αυτό γίνεται όταν κοινώς κοιτούμε το δάχτυλο κι όχι το φεγγάρι… Από τότε η χημειοθεραπεία έχει προοδεύσει πολύ, σε έναν τομέα σίγουρα: στην εξομάλυνση των ίδιων των παρενεργειών της(εμετούς, ναυτίες κλπ), με επιπλέον νέα φάρμακα…

Πώς όμως λειτουργεί η χημειοθεραπεία; Τα κυτταροτοξικά σκευάσματα χειραγωγούν ποικιλοτρόπως τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Εφόσον τα κύτταρα ενός όγκου πολλαπλασιάζονται πολύ γρηγορότερα από τα κοινά κύτταρα, οι όγκοι ανταποκρίνονται πιο άμεσα στη χημειοθεραπεία και συρρικνώνονται. Παράλληλα όμως καταστρέφονται και άλλα υγιή κύτταρα, ιδιαίτερα αυτά που πολλαπλασιάζονται γρήγορα, όπως είναι αυτά που κατασκευάζουν το αίμα μέσα στον μυελό των οστών…

Τι επίδραση έχουν τα χημειοθεραπευτικά δηλητήρια στον ανθρώπινο οργανισμό; Τα παλιότερα σκευάσματα οδηγούσαν σε θάνατο μέσα σε μερικές εβδομάδες και αποσύρθηκαν από την αγορά. Οι ασθενείς κυριολεκτικά περνούσαν ζωντανοί μέσα από τη κόλαση. Έχαναν τα μαλλιά και την όρεξή τους, έκαναν συνεχώς διάρροια και εμετό, έχαναν όλη την ενέργειά τους και πάθαιναν κάθε είδους μολύνσεις για να πεθάνουν στο τέλος χωρίς καμιά αξιοπρέπεια. Οι ίδιοι οι γιατροί δεν θα επέτρεπαν ποτέ κάτι τέτοιο για τον εαυτό τους… Αλλά η …ιατρική τους συνείδηση και τα όποια οικονομικά συμφέροντα τους «ανάγκαζαν» να το εφαρμόζουν στους ασθενείς τους.

Δειλά-δειλά άρχισαν να εμφανίζονται αντιρρήσεις από τη μεριά κάποιων πιο «γενναίων» γιατρών. Ο επιδημιολόγος Αμπελ από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης διαπίστωνε το 1995 σοκαρισμένος , μετά από μελέτη χιλιάδων ιατρικών δημοσιεύσεων πάνω στη χημειοθεραπεία,«ότι για τους περισσότερους καρκίνους των οργάνων, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι η χημειοθεραπευτική αγωγή –ιδιαίτερα η πολύ δημοφιλής υπερδοσολογία–μπορεί να επιμηκύνει ή να καλυτερεύσει την ποιότητα ζωής ενός ασθενούς».

Τα φάρμακα αυξάνονται, αλλά το όριο ζωής των ασθενών όχι… Για παράδειγμα, ενώ το 1970 υπήρχαν μόνο πέντε εγκεκριμένα κυτταροτοξικά παρασκευάσματαστηναγορά, στη δεκαετία του 1990 μετρούσαμε τουλάχιστον εικοσιπέντε. Όσο για τα ποσοστά επιβίωσης από τον καρκίνο, αυτά «μαγειρεύονται» σε στατιστικές μελέτες αμφισβητούμενης αξιοπιστίας.

Η αλήθεια όμως παραμένει γυμνή: στις αναπτυγμένες χώρες, 1 στους 3 θανάτους οφείλεται σε καρκίνο. Ξέρετε δε μέχρι πού φτάνει η απελπισία των συμβατικών «θεραπόντων» γιατρών, στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού; Στην πιο φημισμένη κλινική του κόσμου, τηνMayo-clinicστο Ρότσεστερ των ΗΠΑ, φτάνουν στο σημείο να συνιστούν την προληπτική… αποκοπή του μαστού, για γυναίκες 40 ετών και πάνω, που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου (δηλαδή όταν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του μαστού μέσα στην οικογένεια τους).

Ένας γενικός υπολογισμός του συνόλου των θανάτων από καρκίνο, μετά την χορήγηση χημειοθεραπείας στους ασθενείς, τα τελευταία 30 χρόνια, ανέρχεται στον απίστευτο αριθμό των 2 δισεκατομμύρια, δηλαδή, το ¼ του συνολικού πληθυσμού της γης!

Μπροστά σε αυτά τα καταιγιστικά νούμερα, η επιμονή των κλασσικών γιατρών για χορήγηση χημειο-«θεραπείας» που δεν έχει κανένα απολύτως θετικό αποτέλεσμα, τόσο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, όσο και στο όριο ζωής του ασθενούς, κρίνεται από μερικούς γενναίους ερευνητές ως προκλητικά ύποπτη και φαίνεται να εξυπηρετεί κάτι εντελώς διαφορετικό από τον Όρκο του Ιπποκράτη…Υπάρχουν καταγγελίες για πιέσεις και εκβιασμούς από δίκτυα διαπλεκόμενων συμφερόντων που σχετίζονται με τον τεράστιο τζίρο των φαρμακοβιομηχανιών, σε γιατρούς που τολμούν να αντιμετωπίσουν «εναλλακτικά» την, μέχρι τώρα, καταδικασμένη θεραπεία του καρκίνου.

Ο Δρ. Χαμερ και η Νέα Ιατρική

Η πιο κραυγαλέα περίπτωση είναι του γερμανού γιατρούRykeGeerdHamer. Ως ιδρυτής της θεωρίας της Νέας Ιατρικής, έχει διωχτεί από το ιατρικό σώμα και έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση τριών ετών για«παρότρυνση σεάσκηση ιατρικής αντίθετης από την ιατρικήτης Σχολής», στην προσπάθειά του να διαδώσει και να εφαρμόσει την επαναστατική θεωρία του για τη θεραπεία του καρκίνου.

Γεννημένος το 1935, πήρε το πτυχίο Ιατρικής στα 24 του, ειδικεύτηκε στην ειδική παθολογία και στην ακτινολογία καιολοκλήρωσε σπουδές φυσικής και θεολογίας. Ζούσε μια «κανονική» ζωή εργαζόμενος ως υπεύθυνος σε μια πανεπιστημιακή κλινική του Ντίσελντορφ, ώσπου ξαφνικά, στις 18 Αυγούστου του 1978, η ζωή του κατέρρευσε: ένα πρωί που ψάρευε μαζί με το γιο του σε μια αλπική λίμνη, ο γιος του Ντερκ 19 ετών, έπεσε νεκρός από μια αδέσποτη σφαίρα ενός άμυαλου κυνηγού.

Μερικούς μήνες μετά, ο Χάμερ παρουσίασε καρκίνο στους όρχεις. Άρχισε τότε να υποψιάζεται ότι η αρρώστια του σχετιζόταν κάπως με τον χαμό του γιου του. Και αυτό ήταν η απαρχή μιας τεράστιας επιστημονικής ανακάλυψης!

Άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς συγκρίνοντας τις εκατοντάδες περιπτώσεις του αρχείου των ασθενών στην κλινική του, μέχρι που διαπίστωσε ότι σε όλες, μα όλες τις περιπτώσεις, ο καρκίνος εμφανιζόταν μετά από κάποιο συναισθηματικό-βιολογικό σοκ, που το ονόμασε Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ(DirkHamerSyndrom-DHS).

Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο θέτοντας τις βάσεις για μια Νέα Ιατρική που έχει φέρει τα πάνω-κάτω στην αντίληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου και γενικά, όλων των ασθενειών.

Με λίγα λόγια, ο Χάμερ βεβαιώνει ότι κάθε καρκίνος προέρχεται από ένα ψυχικό σοκ, το οποίο βιώνεται από τον άνθρωπο δραματικά, συγκρουσιακά και μοναχικά. Τη στιγμή εκείνη, εμφανίζεται στον εγκέφαλο μια αλλοίωση, ορατή στον αξονικό τομογράφο ως εστία ομόκεντρων κύκλων, που την ονόμασε Εστία Χάμερ. Ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου που εμφανίζεται η Εστία Χάμερ, αρχίζει να σχηματίζεται καρκινικός όγκος στο αντίστοιχο όργανο του σώματος. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η ασθένεια εμφανίζεται ταυτόχρονα στα τρία επίπεδα: ψυχής-εγκεφάλου-οργάνου, που πρέπει να θεωρούνται σαν ενιαίο σύνολο.

Η Νέα Ιατρική του Δρ. Χάμερ στοιχειοθετείται εμπειρικά και διέπεται από Πέντε Βιολογικούς Νόμους, οι οποίοι επαληθεύονται ανά πάσα στιγμή και σε κάθε ασθενή. Η βάση της είναι μια ολιστική προσέγγιση του ανθρώπου, όπου η «ασθένεια» δεν θεωρείται μια παρέκκλιση από την κανονικότητα, αλλά μέρος μια λογικής και προγραμματισμένης βιολογικά διαδικασίας προσαρμογής του οργανισμού στις εξωτερικές συνθήκες. Οι αρρώστιες δε είναι πιακακόβουλες «βλάβες» της ανθρώπινης μηχανής, αλλά ειδικά βιολογικά προγράμματα αποκατάστασής της.Ο καρκίνος για παράδειγμα, εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα μιας δραματικής ψυχικής ρήξης και ο ίδιος ο οργανισμός έχει την ικανότητα, αν δεν τον διαλύσουμε με την χημειοθεραπεία και αν κατανοήσουμε το περιεχόμενο της ρήξης και την επιλύσουμε, να αυτοθεραπευθεί σε ένα ποσοστό 95%!

Οι Πέντε Βιολογικοί Νόμοι της Ιατρικής

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο περιεχόμενο των Πέντε Βιολογικών Νόμων της Νέας Ιατρικής:

Ο πρώτος βιολογικός νόμος (alias:Σιδηρούς Κανόνας του Καρκίνου), λέει ότι κάθε καρκίνος αρχίζει με ένα Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ (DHS), δηλαδή ένα σοβαρό, εξόχως δραματικό και απομονωτικό σοκ ρήξης, ταυτόχρονα και στα τρία επίπεδα ψυχής, εγκεφάλου και οργάνου. Το περιεχόμενο της ρήξης καθορίζει τον συγκεκριμένο εντοπισμό της Εστίας Χάμερ στον εγκέφαλο και τον αντίστοιχο εντοπισμό του καρκίνου στο όργανο.

ΈναDHSξεπερνά τις συνηθισμένες συγκρούσεις και απογοητεύσεις της καθημερινότητας. Πρόκειται για ένα αναπάντεχο και βίαιο συναισθηματικό σοκ απέναντι στο οποίο το υποκείμενο μένει άναυδο, νοιώθει ανίσχυρο και ευάλωτο.

ΤοDHSαφορά όλα τα θηλαστικά και είναι απαραίτητο μέσα στη φύση, γιατί θέτει τον οργανισμό σε κατάσταση στρες και εγρήγορσης, ώστε να βρει τη δύναμη να αντεπεξέλθει στη ρήξη. Το χρονικό πεδίο αντίδρασης του οργανισμού σε ένα τέτοιο σοκ αφορά λίγους μήνες…Ένας καρκίνος έχει να κάνει με την τωρινή κατάσταση του ασθενούς και όχι με το μακρινό παρελθόν του.

Σύμφωνα με τη Νέα Ιατρική του Δρ. Χάμερ, ο καθένας μας είναι απόλυτα υπεύθυνος για την αυτοθεραπεία του. Σε αυτό βέβαια βοηθά πολύ και ένα ενθαρρυντικό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Από το 1980 μέχρι πρόσφατα, ο Χάμερ ερεύνησε χιλιάδες περιπτώσεις καρκίνου και επιβεβαίωσε αδιάψευστα τον κανόνα αυτό, που ονόμασε σιδηρού.

Ο δεύτερος βιολογικός νόμος λέει ότι όλες οι ασθένειες περνούν από δύο φάσεις.

Η πρώτη φάση ονομάζεται «κρύα» και είναι η ενεργή φάση της ρήξης. Χαρακτηρίζεται από στρες στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Στον εγκέφαλο κατά τη πρώτη φάση διαγράφεται η Εστία Χάμερ με έντονα διαγραμμένους ομόκεντρους κύκλους. Ο ασθενής σκέφτεται συνεχώς το θέμα της ρήξης, νοιώθει αγωνία, χάνει βάρος, έχει κρύα χέρια και πόδια, ξυπνά λίγη ώρα αφού αποκοιμηθεί κλπ.

Η δεύτερη φάση, που ονομάζεται «ζεστή» ή «φάση επούλωσης», ακολουθεί αμέσως μετά την λύση της ρήξης. Τότε η εστία Χάμερ στον εγκέφαλο αλλάζει μορφή και οι δακτύλιοι χάνονται μέσα σε οίδημα. Ο ασθενής νοιώθει ανακουφισμένος και κουρασμένος, η όρεξή του επανέρχεται, έχει καλή διάθεση, ανεβάζει πυρετό, έχει ζεστά χέρια και πόδια, κοιμάται πολύ, έχει γενικώς παρασυμπαθητικά χαρακτηριστικά. Οι κίνδυνοι για τον ασθενή ανακύπτουν κυρίως από τις επιπλοκές κατά τη φάση της επούλωσης, αλλά στο 90% των ασθενών δεν υπάρχει καμιά επιπλοκή. Στην αντίθετη περίπτωση, σύμφωνα με τον Δρ. Χάμερ, βοηθά η περιστασιακή χορήγηση κορτιζόνης.

Το πρόβλημα με τον καρκίνο είναι ότι η διάγνωσή του γίνεται συνήθως όταν ο ασθενής έχει ήδη περάσει στη φάση επούλωσης, δηλαδή παρουσιάζει οίδημα στον εγκέφαλο και στο αντίστοιχο όργανο. Τότε τι γίνεται; Με τη διάγνωση «καρκίνος» ο ασθενής διέρχεται ένα νέοDHS. Ο φόβος του καρκίνου (που δημιουργεί νέες εστίες) και η επακολουθήσασα καταστροφική «θεραπεία» με χημειοθεραπευτικά σκευάσματα, ακτινοβολίες και μορφίνη, «αποτελειώνουν» κυριολεκτικά τον ασθενή. Και να σκεφτεί κανείς ότι αν δεν γινόταν η διάγνωση «καρκίνος», θα είχε 95% πιθανότητες να επιβιώσει.

Ο τρίτος βιολογικός νόμος αφορά το οντογενετικό σύστημα των όγκων και των καρκινο-ισοδύναμων ασθενειών.Σύμφωνα με τον Δρ. Χάμερ, όλες οι αιτίες ρήξεων μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα με μια αξονική τομογραφία του εγκεφάλου. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ πριν διαπιστωθεί η ύπαρξη καρκινικής ανάπτυξης με τις συμβατικές εξεταστικές μεθόδους. Η αξονική τομογραφία μπορεί επίσης να «παρακολουθήσει» τις αλλαγές στις κυκλικές Εστίες Χάμερ και να δείξει σε ποια ακριβώς φάση βρίσκεται ο ασθενής. Η τοποθεσία του εγκεφάλου στην οποία εντοπίζεται η Εστία Χάμερ καθορίζει το είδος της ρήξης και το όργανο στο οποίο εκδηλώνεται ο όγκος (ανάλογα με την εμβρυϊκή προέλευση των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου: εγκεφαλικό στέλεχος – παρεγκεφαλίδα – εγκεφαλικός φλοιός).

Ο τέταρτος βιολογικός νόμος αφορά το «εξαρτώμενο οντογενετικό σύστημα των μικροβίων».Ως τώρα θεωρούσαμε ότι τα μικρόβια προκαλούν τις λοιμώξεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα μικρόβια δεν είναι εχθροί μας. Ελέγχονται και κατευθύνονται από τον εγκέφαλο κατά τη φάση της επούλωσης με σκοπό την αποδόμηση των όγκων, την αποκατάσταση οπών, νεκρώσεων και ιστικών βλαβών και γενικά, την «τακτοποίηση» του οργανισμού μας.

Τέλος, ο πέμπτος βιολογικός νόμος της Νέας Ιατρικής, είναι η βιολογική σημασία των ασθενειών.Κάθε ασθένεια πρέπει να γίνει αντιληπτή ως ένα χρήσιμο ειδικό βιολογικό πρόγραμμα της Φύσης, για να λυθεί μια εξαιρετικά σοβαρή και απρόσμενη βιολογική ρήξη.

Οι Μύθοι της Κλασσικής Ιατρικής Καταρρίπτονται

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Δρ. Χάμερ έχει με τη θεωρία του καταρρίψει όχι έναν, αλλά πολλούς μύθους της συμβατικής «Ιατρικής της Σχολής»:

  • Τον μύθο της ύπαρξης εγκεφαλικών όγκων.Εφόσον τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν μετά τη γέννηση, δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικοί «εγκεφαλικοί» όγκοι. Αυτό που υπάρχει, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ο συνδετικός ιστός του εγκεφάλου, που γεμίζει την Εστία Χάμερ για αποκατάσταση, στη φάση της επούλωσης.
  • Τον μύθο του ανοσολογικού συστήματος.Όλο το ανοσολογικό σύστημα είναι μιαfatamorganaπου στηρίχτηκε σε μια λανθασμένη υπόθεση. Τα μικρόβια δεν είναι εχθροί που προσπαθεί να τα σκοτώσει ο «στρατός» των καλών λευκών αιμοσφαιρίων μας. Είναι βοηθοί μας που κατευθύνονται όπως προείπαμε, από τον ίδιο μας τον εγκέφαλο, για να εκπληρώσουν την αποκατάσταση των βλαβών μετά από μια ρήξη.
  • Τον μύθο της μετάστασης.Η μετάσταση αποτελεί ένα παραμύθι μιας αναπόδεικτης υπόθεσης. Ποτέ κανένας ογκολόγος δεν είδε καρκινικά κύτταρα να κυκλοφορούν μέσα στο αρτηριακό αίμα του ασθενούς. Αυτοί οι όγκοι που χαρακτηρίζονται ως «μεταστατικοί», είναι απλά νέοι καρκίνοι που οφείλονται σε νέες ρήξεις, προερχόμενες συνήθως από τον τρόμο του ασθενούς, μετά από μια απαισιόδοξη ιατρική διάγνωση του καρκίνου.
  • Τον μύθο των καρκινογόνων ουσιών.Ο Χάμερ υποστηρίζει ότι καρκινογόνες ουσίες απλά δεν υπάρχουν! Οι επιστήμονες έχουν πειραματιστεί τόσα χρόνια με τόσα πολλά ζώα και στην πραγματικότητα, δεν έχουν βρει ποτέ κάτι που να προκάλεσε σίγουρα καρκίνο. Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι τα ταλαίπωρα ζώα εμφανίζουν καρκίνο από τις ίδιες τις ουσίες που τους χορηγούν και όχι από τις βασανιστικές οχλήσεις που υφίστανται.
  • Τον μύθο της ακτινοβολίας.Η ραδιενεργός ακτινοβολία καταστρέφει αδιακρίτως τα σωματικά κύτταρα των οργανισμών. Ο Χάμερ μας λέει ότι αυτό γίνεται πιο έντονα αισθητό στον μυελό των οστών, γιατί αυτά είναι τα αρχέγονα κύτταρα με τον μεγαλύτερο ρυθμό πολλαπλασιασμού. Έτσι εμφανίζεται η λευχαιμία. Αλλά η ίδια η ραδιενεργός ή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν δημιουργεί τον καρκίνο.
  • Τον μύθο της υγιεινής διατροφής.Με τον ίδιο τρόπο, η υγιεινή διατροφή δεν μπορεί να προλάβει τον καρκίνο. Απλά, ένας καλύτερα διατρεφόμενος και υγιής άνθρωπος, ή ζώο, θα είναι λιγότερο εκτεθειμένος στις διάφορες ρήξεις, με τον«ίδιο τρόπο που οι πλούσιοι έχουν 10 φορές λιγότερες πιθανότητες να πάθουν καρκίνο από τους υποσιτιζόμενους φτωχούς, μιας και ένα καρνέ επιταγών μπορεί να λύσει εύκολα πολλές ρήξεις!».
  • Τον μύθο του πόνου.Ο πόνος, ειδικά στο στάδιο της επούλωσης μπορεί να είναι πολύ έντονος, αλλά αν ο ασθενής ενημερωθεί θετικά και κατανοήσει ότι με αυτό τον τρόπο προσπαθεί ο οργανισμός του να επανέλθει, τότε δεν θα φοβάται πια τον πόνο και δεν θα τον θεωρεί προάγγελο του μοιραίου θανάτου. Για παράδειγμα, με τον καρκίνο των οστών, το τεντωμένο περιόστεο στη φάση της επούλωσης είναι πολύ επώδυνο. Το αληθινό όμως πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που η κλασσική ιατρική, μέσα στην άγνοιά της, χορηγεί μορφίνη και άλλα παρόμοια φάρμακα. Ο Χάμερ τονίζει ότι στην κρίσιμη φάση της επούλωσης, μια ένεση μορφίνης μπορεί να αποβεί μοιραία. Η μορφίνη διαλύει το ηθικό του ασθενή. Παραλύουν τα έντερα και δεν μπορεί πια να γίνει η πέψη.«Στην πραγματικότητα, ο ασθενής δολοφονείται με μορφίνη, ενώ βρίσκεται σε φάση επούλωσης, σε πορεία ίασης λίγων εβδομάδων». Αν το ήξεραν αυτό οι ασθενείς, θα προτιμούσαν να αντέξουν τον πόνο , παρά να σκοτωθούν από την μορφίνη…
  • Τον μύθο του καρκίνου.Η «δαιμονοποίηση» του καρκίνου ως«αυτοκαταστροφικός μηχανισμός του καρκίνου», από τον οποίο αναπτύσσονται αναπόδεικτα «μοιραίες μεταστάσεις» καταρρέει μπροστά σε μια νέα ιατρική αντίληψη, που αντιμετωπίζει τις «ασθένειες» ως επωφελή βιολογικά προγράμματα αποκατάστασης των σοβαρών ψυχικών-βιολογικών ρήξεων.
  • Τον μύθο του υπεύθυνου γιατρού.Ο ρόλος του γιατρού στην Νέα Ιατρική αλλάζει ριζικά. Την υπευθυνότητα για την αυτο-ίαση την ανακτά ο ασθενής, συνεργαζόμενος με τον γιατρό, ο οποίος παίζει πια τον ρόλο του συμβούλου-συμπαραστάτη. Ενημερώνει για τα στάδια και την εξέλιξη της αρρώστιας, ενθαρρύνει τον ασθενή στην προοπτική της κατανόησης της αιτίας της ρήξης και συνεισφέρει ενεργά στην αναζήτηση και επίτευξη διεξόδου από την ρήξη.

Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Εγκλεισμού
Οι επαναστατικές αυτές ανακαλύψεις του Χάμερ , αντί να φέρουν την ποθητή ανακούφιση στο 1/3 των συνανθρώπων μας που βασανίζονται από την μάστιγα του καρκίνου, αντιμετωπίστηκαν με τον χειρότερο τρόπο από το ιατρικό και δικαστικό κατεστημένο.

Ο πρωτοπόρος και εμπνευσμένος ανθρωπιστής Χάμερ καταδιώχθηκε παντοιοτρόπως: αποπέμφθηκε από όλες τις συνεργαζόμενες κλινικές της Γερμανίας, από το γερμανικό ιατρικό σώμα, του αφαιρέθηκε η ιατρική ιδιότητα, φυλακίστηκε στην Κολωνία επί 18 μήνες, καταδιώχθηκε από την Ιντερπόλ(!), κατέφυγε στην Μαλάγα της Ισπανίας και πρόσφατα πάλι, σε ηλικία 70 ετών έχει φυλακισθεί εκ νέου στο Σαμπερύ της Σαβοΐας (Γαλλίας) για 3 χρόνια, μετά από μια δίκη-παρωδία, με την ανήκουστη κατηγορία για «παρότρυνση για άσκηση ιατρικής αντίθετης στην ιατρικήτης Σχολής». Όλα αυτά διότι κυκλοφόρησε το βιβλίο του για τις αρχές της Νέας Ιατρικής.

Και αναρωτιέται κανείς: ποια συμφέροντα και λόμπι βρίσκονται πίσω από αυτή τη πρωτοφανή κινητοποίηση σύσσωμου του ιατρικού, πολιτικού, κρατικού και διακρατικού μηχανισμού για την φίμωση ενός ανθρώπου που δεν είναι τσαρλατάνος, ούτε έχει κάνει περιουσία από τους εκατοντάδες απελπισμένους ανθρώπους που προστρέχανε σε αυτόν. Απλώς είχε την έμπνευση και τη δύναμη να ξαναδεί εκ βαθέων το φαινόμενο του καρκίνου και να προσπαθήσει, βασισμένος σε εμπειρικά δεδομένα, να το ερμηνεύσει για να τους βοηθήσει.

Αναρωτιέται κανείς ποια είναι η ξεδιάντροπη θέση του –γαλλικού κυρίως– αλλά και του γερμανικού ημερήσιου τύπου, που αναίσχυντα τον κατασυκοφάντησαν επανειλημμένα, χορεύοντας το χορό των μυστικών υπηρεσιών και των συμφερόντων των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών, τα οποία βεβαίως διακυβεύονται κατάφορα από τις απόψεις του Χάμερ

Αναρωτιέμαι ποια μπορεί να είναι η ανοχή όλων μας απέναντι σε ένα τέτοιο σύστημα απόλυτου φασισμού, που προαποφασίζει τι και πότε μπορούμε να μαθαίνουμε, για θέματα όχι μακρινά και εξωτικά, αλλά ζωτικά για την ίδια μας την υγεία, τη ζωή και τη ζωή των αγαπημένων μας ανθρώπων.

Αναρωτιέμαι για όλους αυτούς που έχουν δώσει τον Όρκο του Ιπποκράτη, γιατί δεν ξεσηκώνονται να απαιτήσουν τον επίσημο και υπεύθυνο έλεγχο των θεωριών του Δρ. Χάμερ, όπως έκανε το Πανεπιστήμιο της Τρνάβα στη Σλοβακία και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Αναρωτιέμαι πόσους ακόμη Τζορντάνο Μπρούνο, πόσους ακόμη Γαλιλαίους, πόσους ακόμη Χάμερ θα πρέπει η ανθρωπότητα να καταμετρήσει, μέχρι να μάθει επιτέλους να αγκαλιάζει κι όχι να σκοτώνει τους ευεργέτες της;

Ενδεικτικό Χρονολόγιο

1978. Θάνατος του γιου του. Ο Δρ. Χάμερ παθαίνει καρκίνο στους όρχεις

1980. Ξεκινά τις έρευνες πάνω στους φακέλους ασθενών.

1981. Ανακάλυψη του Σιδηρού Κανόνα του Καρκίνου. Δημοσίευση του βιβλίου Καρκίνος, Ασθένεια της Ψυχής.

1981.Υποβολή των θέσεών του ως διδακτορική διατριβή στο γερμανικό πανεπιστήμιο του Τουμπίνγκεν. Άρνηση να κριθεί η διατριβή του.

1983. Η διατριβή του ελέγχεται και επιβεβαιώνεται από διεθνή επιτροπή ιατρών στη Γερμανία. Ο Αντουάν Ντ’Ονσιέ ιδρύει στο Σαμπερύ, εμπνευσμένος από τον Χάμερ, την ένωση «Στοπ στον Καρκίνο».

1984. Βιβλία και διαλέξεις στην Βιέννη και Γαλλία.

1986. Απαγόρευση άσκησης ιατρικού επαγγέλματος από τον γερμανικό Ιατρικό Σύλλογο. Προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας, το οποίο τον δικαιώνει, ματαίως.

1987. Απόπειρα δολοφονίας κατά του Χάμερ.

1988. Αιτήσεις του στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας της Γαλλίας για έλεγχο και επιβεβαίωση της θεωρίας του. Καμιά απάντηση.

1988. Δικαστική εντολή για αναγκαστικό εγκλεισμό σε ψυχιατρείο. Κυβερνητική παρέμβαση και διάσωσή του.

1988. Επιβεβαίωση των θέσεων του Χάμερ από το πανεπιστήμιο της Βιέννης. Κορυφή στην καρκινολογία.

1989-1992. Επανειλημμένες επιβεβαιώσεις των θέσεών του στην Αυστρία.

1992. Επιβεβαίωση από το πανεπιστήμιο του Ντίσελντορφ. Ενημερώνονται όλοι ανεξαιρέτως οι βουλευτές της Γαλλίας και Γερμανίας.

1993. Νέα απόπειρα ψυχιατρικού εγκλεισμού του από γερμανικό δικαστήριο. Ενημέρωση όλων των πανεπιστημίων στην Γερμανία.

1993. Ένωση«Φίλοι του Ντερκ»στη Γαλλία.

1994. Νέα υποβολή της διδακτορικής του διατριβής στο πανεπιστήμιο του Τουμπίνγκεν. Παρότι ο κοσμήτορας την εγκρίνει, δεν ορίζεται ποτέ η επιτροπή για την κρίση της.

1995-1996. Ο αυστριακός και ο γαλλικός τύπος κατασυκοφαντούν τον Χάμερ και τις προσπάθειές του.

1996. Συλλαμβάνεται η Αντρέ Σιξτ, πρόεδρος της ένωσης «Φίλοι του Ντερκ».

1997. Συκοφαντικά άρθρα στον τύπο για τον Χάμερ και την Σιξτ.

1997. Επεισοδιακή δίκη στο Σαμπερύ. Κατασκευασμένες κατηγορίες, στημένοι μάρτυρες. Η Σιξτ καταδικάζεται με αναστολή, ο Χάμερ φυλακίζεται στην Κολωνία για 18 μήνες.

1998. Το δικαστήριο της Κολωνίας επανεπιχειρεί τον αναγκαστικό ψυχιατρικό του εγκλεισμό.

1998. Αναγνώριση των θέσεων Χάμερ από το πανεπιστήμιο Τρνάβα στη Σλοβακία.

2000. Νέα δίκη κατά Χάμερ και Σιξτ στο Σαμπερύ. Ο εισαγγελέας δηλώνει δημόσια«ότι όλοι οι γιατροί που θα τολμήσουν να εργαστούν ή να έρθουν σε επαφή με την Νέα Ιατρική και τονΔρ. Χάμερ, θα διωχτούν ποινικά».

2004. Το δικαστήριο του Σαμπερύ καταδικάζει ερήμην τον Χάμερ σε φυλάκιση τριών ετών για «παρότρυνση σε άσκηση ιατρικής αντίθετης από την ιατρική της σχολής».

2005. Ο 70χρονος Χάμερ κρατείται υπό απαράδεκτες συνθήκες (παγωμένο κελί, χωρίς επισκεπτήρια) περιμένοντας την εκδίκαση της έφεσής του τον ερχόμενο Μάρτιο.

Έχει Γράψει Μέσα από τη Φυλακή:

«Κάθε φορά που βγαίνω στο προαύλιο με πλησιάζουν και μου προτείνουν να πάω στη ψυχιατρική κλινική του καταστήματος για να έχω καλύτερες συνθήκες κράτησης. Απαντώ ευχαριστώ, όχι. …θέλουν να με βγάλουν από τη μέση…Όχι, άντεξα ένα χρόνο στη Κολωνία, θα κάνω και το ίδιο εδώ».

«Σας παρακαλώ, αντισταθείτε ενάντια σε αυτή την εξωφρενική αδικία. Δεν πρόκειται για μένα. Εγώ είμαι ένας ασήμαντος άνθρωπος. Σκεφτείτε τους 1.500Γερμανούς,τους700 γάλλους που οδηγούνται καθημερινά στο θάνατο με τη χημειοθεραπεία…αγωνιστείτε ώστε όλοι να ευεργετηθούν από τη Νέα Ιατρική».

«Δεν κάθομαι στη φυλακή για μένα, επειδή θα μπορούσε εύκολα να έχω δεχτεί μια από τις εκατοντάδες χρηματικές προσφορές τους…Θα εξακολουθήσω να είμαι ένα παράδειγμα, ακόμη και αν με βασανίσουν».

«Νοιώθω σαν να με έχουν θάψει ζωντανό, αλλά το πνεύμα μου παραμένει ανίκητο…»

«Οι Γάλλοι νόμιζαν ότι θα ξεμπερδέψουν εύκολα μαζί μου:ένας ψυχιατρικός αριθμός και τελειώσαμε…δεν υπολόγισαν την αντίδραση του κόσμου, το κοινό στη Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ιταλία…»

«Παρακαλώ πείτε σε όλους πόσο συγκινημένος είμαι από τις επιστολές και την συμπάθεια του κόσμου…»

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

www.pilhar.com

www.cwe.com/wellness/cancer.htm

www.multimania.com/biologie

www.alasanteglobale.com

www.geocities.com/HotSprings/3374/

www.free-mews.org

www.medecinenouvelle.com

www.newmedicine.com

www.germannewmedicine.ca

www.albanm.com

www.nuovamedicina.com

Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Δρ. Χάμερ, ας επικοινωνήσει μαζί μου, στη διεύθυνση:ariadni_g@hotmail.com

Η Αριάδνη Γερούκη είναι ιστορικός-Ανθρωπολόγος του Δικαίου και Δρ. Ιστορίας της Σορβόννης.

H ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ ΜΕ ΤΟ BIOGUARD21