Category Archives: ΝΕΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ – NECROPOLITICS

DIA DE LOS MUERTOS: Η “ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ” ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ

DIA DE LOS MUERTOS

Η “ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ” ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos 2017

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

 

Η ανθρωπότητα βρίσκεται συνεχώς κάτω από την επικυριαρχία των νεκρών. Για κάθε ανθρώπινο πλάσμα που ζει σήμερα στη Γη αντιστοιχούν πάνω από τριάντα φαντάσματα ανθρώπων που κάποτε περπάτησαν στον πλανήτη μας. Μπορεί ο Άρθουρ Κλαρκ να αποφαίνεται ποιητικά πως «για κάθε άνθρωπο που κάποτε έζησε, λάμπει στο διάστημα κι ένα αστέρι», αυτό όμως δεν μειώνει καθόλου το γεγονός ότι ζούμε σ’ έναν πλανήτη στοιχειωμένο από φαντάσματα αδικαίωτων νεκρών. Έναν πλανήτη βαρύ από το αίμα, συνήθως αδικοχαμένων νεκρών, το βάρος της μνήμης των οποίων είναι συχνά ασήκωτο στις συνειδήσεις των ζωντανών και τις στοιχειώνουν…

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos

Την ίδια περίοδο που ο αγγλόφωνος κόσμος γιορτάζει το Halloween, το Μεξικό γιορτάζει την «Dia de Los Muertos», την Ημέρα των Νεκρών. Πρόκειται για μια γιορτή σχετικά με το θάνατο, αλλά με μια τελείως διαφορετική προσέγγιση από αυτή που έχουμε εμείς συνηθίσει. Είναι μια έκρηξη των χρωμάτων και της ζωής, που θυμίζει το ¨Χαρούμενο Νεκροταφείο” και τα ταφικά έθιμα στο Μαραμούρες της Ρουμανίας, τα οποία κατάγονται από τους αρχαίους Θράκες.

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos 2017

Την Ημέρα των Νεκρών σε κάθε γωνιά του Μεξικού, πλήθος συγκεντρώνεται για να τραγουδήσει και να χορέψει, τιμώντας τους νεκρούς, με την παράδοση να θέλει όλα αυτά να γίνονται σε νεκροταφεία, τα βράδια των δύο πρώτων ημερών του Νοεμβρίου. Είναι μια γιορτή γεμάτη συμβολισμούς προς τιμή των αγαπημένων προσώπων που έχουν φύγει. Οι ρίζες αυτής της βρίσκονται στα βάθη της ιστορίας, στον πολιτισμό των Αζτέκων, αλλά και πολύ παλαιότερα στην εποχή των Τολτέκων και των Ναχούα, τότε που το πένθος ήταν ασέβεια προς τους νεκρούς. Για αυτούς τους προ-ισπανόφωνους πολιτισμούς, ο θάνατος αποτελούσε ένα φυσικό στάδιο στη συνέχεια της ζωής. Οι νεκροί συνέχιζαν να αποτελούν μέλη της κοινότητας, μέσω της μνήμης και του πνεύματός τους. Τη μέρα των νεκρών επέστρεφαν στη Γη για να γιορτάσουν μαζί με τους ζωντανούς.

Σχετική εικόνα

Οι ζωντανοί σε βωμούς, που κατασκευάζονταν σε σπίτια ή νεκροταφεία, αφήνουν φαγητό, νερό, ποτό και ό,τι άλλο επιθυμούν να προσφέρουν, πιο προσωπικό ή πιο κοινό, καλωσορίζοντας τους ταξιδιώτες από τον άλλο κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύουν και την αγάπη τους και το σεβασμό τους προς τους νεκρούς. Για να τους καλωσορίσουν στήνουν γλέντια σε δρόμους και πλατείες και ολονυκτίες σε νεκροταφεία. Κατά τη διάρκεια αυτής της μέρας στην Πόλη του Μεξικού πραγματοποιείται μεγαλειώδη παρέλαση με εκατοντάδες χιλιάδες να ξεχύνονται στους δρόμους για να τιμήσουν τους αγαπημένους τους νεκρούς. Ανταλλάσσουν calaveras, ποιήματα με μακάβριους στίχους (ακόμα και σπουδαίοι ποιητές γράφουν calaveras), τα οποία απαγγέλλουν με χιούμορ και χαρά.

Σχετική εικόνα

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos

Βασικό στοιχείο της Ημέρας των Νεκρών είναι και τα cempasuchitl (κατιφέδες, στη γλώσσα Ναουάτλ), λουλούδια που αποτελούν μέρος της παράδοσης, καθώς “έχουν τη μυρωδιά του θανάτου και της ζωής”. Το έντονο κιτρινοπορτοκαλί χρώμα τους φωτίζει τον βωμό που δημιουργούν οι Μεξικανοί για τους προγόνους τος και τους βοηθά να επιστρέψουν εκεί που τους περιμένουν με φαγητό, φρούτα και με ό,τι τους ευχαριστούσε όταν ήταν ζωντανοί.

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos

ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Η Ιστορία και η μνήμη, αυτό είναι που μας κάνει ανθρώπους. Αυτό και η επίγνωση του θανάτου. “Με τον άνθρωπο εμφανίστηκε και ο άνθρωπος”, υποστήριξε ο Χέγκελ (1770-1831). Η επίγνωση του θανάτου μας κάνει να επιθυμούμε να επεκτείνουμε τη ζωή μας εις βάρος των άλλων, κι αυτή είναι η ρίζα του αγώνα για εξουσία. Μας κάνει επίσης να θέλουμε να μείνουμε “αθάνατοι”, έστω και εμμέσως, διαμέσου της αναπαραγωγής των γονιδίων μας ή μέσα από το έργο μας. Για κάποιους συγγραφείς ο θάνατος είναι συχνά “επιλογή καριέρας”, εκτοπίζοντας μετά θάνατον τους ζωντανούς ανταγωνιστές τους από τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Άλλωστε οι νεκροί δε θα γεράσουν ποτέ, όπως γερνάμε εμείς που μείναμε ζωντανοί… 

Αποτέλεσμα εικόνας για dia de los muertos

Advertisements

ΝΕΚΡΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΕΡΙ

ΝΕΚΡΟΛΑΤΡΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Φωτογραφία του Satira Cyprus.

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ’’

Πινακίδα εισόδου για τις κατακόμβες του Παρισιού

 

Γράφει ο Κώστας Λάντος

 

Διάβασα το άρθρο ΣΕΡΒΙΚΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΑ του αγαπητού συνταξιδιώτη Γιώργου Στάμκου και σέβομαι και εκτιμώ την άποψη του αλλά να μου επιτραπεί με κάθε καλοπροαίρετη διάθεση να παραθέσω κάποιους προβληματισμούς και διαφωνίες σχετικά με το άρθρο για χάρη διαλόγου και όχι αντιπαράθεσης. Πρωτίστως θα ήθελα να επισημάνω ότι ο τίτλος ‘’νεκροφιλία’’ κυρίως χρησιμοποιείται για άτομα που συνάπτουν σεξουαλικές σχέσεις με νεκρούς οπότε κατά την άποψη μου ο δόκιμος όρος θα έπρεπε να είναι ‘’νεκρολατρεία’’ και ως έτσι θα το χρησιμοποιώ παρακάτω..

 

Η ΛΗΘΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ ;

Συμφωνώ ότι υπάρχει κίνδυνος αυτή η νεκρολατρεία μπορεί να εκμεταλλευτεί από εθνικιστές και να αναδυθούν επικίνδυνα κινήματα που μπορούν να μας επιστρέψουν σε σκοτεινές εποχές αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι η διαγραφή της ιστορίας και μία επιδιωκόμενη λήθη από κάποιους κύκλους μπορεί να εμπεριέχει εξίσου τον ίδιο κίνδυνο προς επικράτηση κινημάτων με ολιγαρχικό χαρακτήρα άλλου τύπου ή να μας οδηγήσει σε καταστάσεις πολύ επικίνδυνες. Δεν μπορείς την σφαγή 50.000 Ελλήνων στην Σμύρνη το 1922 να το αποκαλείς «συνωστισμό». Να δώσω και ένα πιο έμπρακτο παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός σχετικά με το Κυπριακό. Εδώ και χρόνια πολιτική της Τουρκίας είναι να παρουσιάσει το κυπριακό πρόβλημα ως αντιπαράθεση δύο κοινοτήτων και όχι ως εισβολή και κατοχή από τούρκικα στρατεύματα και σιγά σιγά αυτή η στάση υιοθετήθηκε από τα κυπριακά κόμματα του κατεστημένου. Αυτό όμως μπορεί να εξελιχθεί σε μία επικίνδυνη κατάσταση για την Κυπριακή Δημοκρατία.. Γιατί αν γίνει αποδεκτό από εμάς τους ίδιους και στην συνέχεια από την διεθνή κοινότητα ότι το πρόβλημα είναι μεταξύ δύο κοινοτήτων και όχι εισβολής τότε ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ να αποδεκτούμε την παραμονή τούρκικων στρατευμάτων στο νησί και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας σε περίπτωση λύσης με πολύ σοβαρές μελλοντικές παρενέργειες. Δυστυχώς αυτή η στάση των κυπριακών κομμάτων για παραχάραξη της ιστορίας είναι ένας λόγος που ανέβηκαν τα ποσοστά του εθνικιστικού κόμματος στην Κύπρο και είσοδος στην Βουλή και όχι ο ίδιος ο λαϊκισμός ή πολιτικής νεκρολατρείας από τους ίδιους…

Η πεποίθηση μου είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα ιστορικά γεγονότα όπως έχουν, στην προκειμένη περίπτωση το πρόβλημα της Κύπρου είναι η εισβολή από την Τουρκία. Δεν πρέπει να θεωρούμαι εθνικιστής γιατί το πιστεύω αυτό (κάποιοι το προβάλλουν σαν πολιτικό και κοινωνικό επιχείρημα αυτό) και σίγουρα τα πραγματικά γεγονότα του 1974 δεν πρέπει να διαιωνίσουν το μίσος και να αποτελέσουν εμπόδιο για λύση του προβλήματος και επανένωση του νησιού. Μαθαίνουμε όλοι από τα λάθη μας ώστε να μην τα επαναλάβουμε και μόνο έτσι θα κτίσουμε γερές και σωστές βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον…

Ακόμη ένα παράδειγμα που μπορεί άνετα να χρησιμοποιηθεί και γίνεται έντονο στις μέρες μας σχετικά με τους προγόνους μας και χαρασσόμενες πολιτικές είναι για το εργατικό δίκαιο. Θεωρείται νεκρολατρεία αν επικαλεστούμε τους αγώνες που έδωσαν με αίμα οι πρόγονοι μας ώστε εμείς να απολαμβάνουμε μία αξιοπρεπή εργασία με 8ωρο, δίκαιες απολαβές και ωφελήματα; Στην περίπτωση αυτή, η λήθη αυτών των αγώνων θα μας έκανε έρμαια στο Κεφάλαιο και στα αφεντικά και θα μας εξανάγκαζαν σε ένα είδος σύγχρονης δουλείας, όπως για κακή ώρα γίνεται τώρα στην Ελλάδα, όπου πτυχιούχοι νέοι δουλεύουν 12ωρο για 300 ευρώ χωρίς ωφελήματα και κοινωνικές εισφορές εκ μέρους εργοδοτών. Η’ οι απεργιακές κινητοποιήσεις που γίνονται στην Γαλλία όπου ο Μακρόν προσπαθεί να αφαιρέσει κεκτημένα των εργαζόμενων του γαλλικού λαού που πάντα είχε έντονη συνδικαλιστική δράση και μπορούμε επίσης να ανατρέξουμε ακόμη πιο πίσω στο παρελθόν με την Γαλλική Επανάσταση το 1789 που άλλαξε την ροή της παγκόσμιας ιστορίας, όπου ο επαναστατημένος λαός κατάργησε τις μοναρχίες και τους φεουδάρχες (όπου σήμερα μπορούν να παρομοιαστούν εύκολα με τις πολυεθνικές ως σύγχρονη φεουδαρχία της αγοράς).

Φωτογραφία του George Stamkos.

Αναφέρεται στο άρθρο ότι ‘Δεν πρέπει να τους αφήνουμε να επηρεάζουν, και μάλιστα αρνητικά, την καθημερινότητα μας ή τις πολιτικές μας΄΄ όμως πραγματικά πρέπει να διερωτηθούμε όντως αυτό είναι εφικτό; Και αν ναι σε ποιο βαθμό; Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα να επιτευχθεί. Οι φράσεις ‘’η ιστορία επαναλαμβάνεται’’ ή ‘’ η ιστορία κάνει κύκλους’’ δεν είναι τυχαίες γιατί παρατηρήθηκε μέσα από τις σελίδες της ότι μοτίβα του παρελθόντος παρουσιάζονται σε μελλοντικές καταστάσεις. Εξάλλου η πλειοψηφία των ίδιων των πολιτικών παραδέχεται ότι έχει πρότυπα νεκρούς ηγέτες και τις πολιτικές τους και πιστεύουν λανθασμένα ή μη ότι τώρα εκείνοι μπορούν να τις εφαρμόσουν καλύτερα. Άρα η πολιτική νομίζω είναι πολύ δύσκολο να διαχωριστεί από ιστορικά γεγονότα και πιο συγκεκριμένα από νεκρούς που καθόρισαν αρνητικά ή θετικά τα γεγονότα αυτά. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην πολιτική αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, όταν υιοθετούμε πρότυπα ηρώων ή νεκρών προσώπων ή προγόνων και πως τελικά αυτό συμβάλλει στην διαμόρφωση της προσωπικότητας μας με θετικό ή αρνητικό τρόπο.

Θα ήθελα να επισημάνω την προσωπική μου άποψη ότι απέναντι στην ιστορία και στους προγόνους μας πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί. Δηλαδή την ίδια στιγμή που εμφανίστηκε στις Θερμοπύλες ο βασιλιάς Λεωνίδας της Σπάρτης και έγινε σύμβολο Ανδρείας και Αντίστασης ανά τους αιώνες, εμφανίστηκε και ο Εφιάλτης, το αιώνιο σύμβολο της Προδοσίας και της Ντροπής. Πρέπει να διδασκόμαστε από τους προγόνους μας για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη και αν θέλουμε να επαναλάβουμε επιτεύγματα τους, να γίνεται σε ρεαλιστικά πλαίσια προσαρμοσμένα στην σύγχρονη εποχή και να χρησιμοποιούνται ως παράδειγμα και όχι να υπόκεινται σε κάποιου είδους νεκρολατρεία. Για παράδειγμα βλέπω στα social media και σε δηλώσεις επίσημων προσώπων ‘’μας λείπει ένας Κολοκοτρώνης ή ένας Παπαφλέσσας’’ ή ‘’για πρωθυπουργό χρειαζόμαστε ένα Μέγα Αλέξανδρο’’… Κάποιοι πρόγονοι μας εκπροσωπούν ΙΔΕΕΣ ή και κάποιοι έγιναν οι ίδιοι ΙΔΕΕΣ όποτε αυτό που χρειάζεται είναι κάποιος να εφαρμόσει τις ΙΔΕΕΣ τους στον σύγχρονο κόσμο με λογικό και εποικοδομητικό τρόπο και όχι με τυχοδιωκτικό για προσωπική και κομματική ανέλιξη του στην εξουσία… Εξάλλου αν λειτουργούσε σωστά η σημερινή Δημοκρατία μας και δεν υπήρχε κρίση αξιών και οικονομική παρακμή, τότε ο κόσμος δεν θα είχε την ανάγκη να ανατρέξει σε ένδοξους προγόνους, ούτε κάποιοι θα είχαν την δυνατότητα να εκμεταλλευτούν την ανάγκη αυτή του κόσμου. Για παράδειγμα η Μέρκελ στις πρόσφατες γερμανικές εκλογές δέκτηκε έντονη κριτική από στελέχη του κόμματος της και από τον Τύπο ότι στην ουσία αυτή είναι η ‘’μητέρα’’ του ακροδεξιού κόμματος και σ’ αυτήν οφείλεται η άνοδος τους.

Αναφέρεται στο άρθρο ότι ‘’Υπόψιν, η Δημοκρατία είναι πολίτευμα των ζωντανών και ενεργών Πολιτών, που βασίζεται στη δύναμη της πλειοψηφίας των ζωντάνων ανθρώπων και όχι στην επίκληση της «ουράνιας πλειοψηφίας» των νεκρών μας‘’ αλλά καταρχάς διερωτώμαι αν το σημερινό πολίτευμα μας είναι όντως Δημοκρατία ή κάποια εκπτωτική μορφή της ή ακόμη και μία καμουφλαρισμένη δικτατορία. Επίσης βάση των πιο πάνω θα ήθελα να διαφωνήσω ότι η Δημοκρατία πρέπει να είναι πολίτευμα ζωντανών και ενεργών Πολιτών (αν είναι, τότε να την αναθεωρήσουμε) και θεωρώ ότι είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει πολίτευμα και μη ζωντανών Πολιτών και δεν αναφέρομαι στους νεκρούς αλλά στις επόμενες μελλοντικές γενεές που δεν γεννήθηκαν ακόμη. Με αυτό τον τρόπο θα διαφυλάξουμε τα κεκτημένα και θα επενδύσουμε σε αυτά, θα αλλάξουμε στάση προς την Ζωή και θα επιφέρουμε την πολυπόθητο αειφόρο ανάπτυξη για το Περιβάλλον και τον Πλανήτη. Η Νορβηγία που εφάρμοσε αυτό το μοντέλο τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο (δημιουργία ταμείου από έσοδα εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων για τις μελλοντικές γενεές) έχει καταφέρει να εξασφαλίσει για τους μελλοντικούς πολίτες της ένα αξιοσέβαστο χρηματικό ποσό όπου θα τους διασφαλίζει ένα ασφαλές οικονομικό μέλλον αλλά και πόρους για αντιμετώπιση οποιασδήποτε μορφής κρίσης.

Φωτογραφία του George Stamkos.

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ( ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ )

Στο άρθρο αναφέρεται ότι «Οι νεκροί είναι πανταχού παρόντες στα Βαλκάνια και με τη συνεχή επίκληση τους εκ μέρους των ζωντανών επανέρχονται συνεχώς στο προσκήνιο συμβάλοντας έτσι στο «μεταφυσικό εκτροχιασμό» της πολιτικής…» και προβληματίζομαι αν όντως το φαινόμενο είναι μονοδιάστατο δηλαδή γίνεται επίκληση εκ μέρους των ζωντανών ή με ψυχολογικό και κάποιο μεταφυσικό τρόπο οι νεκροί μας επηρεάζουν και καθορίζουν τις πολιτικές και τις ενέργειες μας; Αποτελεί ολόκληρο θέμα διατριβών και βιβλίων οι προβληματισμοί και τα παραδείγματα που θα αναφέρω αλλά θα τα συνοψίσω ώστε να εκφράσω τις απόψεις μου.

Να αρχίσω με ένα πιο ανθρώπινο παράγοντα που επηρεάζεται από τους νεκρούς και δεν είναι άλλος από την ψυχολογία και την ψυχοσύνθεση μας σε περίπτωση που χάσουμε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο μας. Αναφέρομαι στο γεγονός όταν κάποιος γονιός έχασε το παιδί του με πολύ άδικο τρόπο και θα προσπαθήσει να ξεπεράσει τον χαμό του αλλά δεν τα καταφέρει γιατί το νεκρό παιδί του στοιχειώνει τα όνειρα του τις νύκτες ή τις σκέψεις του σε στιγμές μοναξιάς. Αν δεν μπορούμε να εντάξουμε την περίπτωση αυτή στο μεταφυσικό πεδίο τότε μπορούμε να πούμε ότι δεν γίνεται συνειδητή επίκληση προς τους νεκρούς. Τότε το επηρεαζόμενο στοιχειωμένο άτομο από τους νεκρούς μπορεί να αλλάξει την πολιτική μιας κοινωνίας έστω και αν δεν είναι άτομο σε θέση εξουσίας, για παράδειγμα μπορεί να πιστέψει ότι με μία εκδικητική πράξη εναντίον της κοινωνίας θα επιφέρει εξιλέωση και δικαιοσύνη της ψυχής του αγαπημένου νεκρού του και θα εξορκίσει για τον ίδιο τους στοιχειωμένους εφιάλτες του. Το γεγονός αυτό παρατηρείτε ήδη στην τρομοκρατία όπου μεμονωμένα άτομα ή ακόμη και φανατικοί ισλαμιστές στρατολογούν εύκολα κάποιο γονιό που έχασε το παιδί του σε βομβαρδισμό των Αμερικανών για παράδειγμα. Και πραγματοποιηθεί μία τρομοκρατική ενέργεια και τότε η Αμερική πρέπει να αλλάξει την πολιτική της άρα βλέπουμε ότι ένα νεκρό παιδί στην Μέση Ανατολή επηρέασε την κοινωνική πολιτική της Αμερικής.

Τι γίνεται αν όντως οι νεκροί μας επισκέπτονται στα όνειρα μας (και δεν αποτελεί σύμπτωμα του υποσυνείδητου) όπως αναφέρονται διάφορες μεταφυσικές θεωρίες; Στην περίπτωση αυτή, είναι οι νεκροί που επικαλούνται τους ζωντανούς …

Στην μεταφυσική ερμηνεία του φαινομένου θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τον επηρεασμό των νεκρών προς τους ζωντανούς υπό την μορφή των Σκεπτομορφών… Υπάρχουν θεωρίες στα πλαίσια της παραψυχολογίας, της μεταφυσικής και κυρίως της κβαντικής φυσικής που αναφέρουν ότι ένα νεκρό άτομο, ακόμη και μη υπαρκτό, μπορεί να υλοποιηθεί σε πνευματικό επίπεδο σε Σκεπτομορφή και όταν το επικαλούμαστε αυτό να δρα εκ μέρους μας είτε για πράξεις καλοτυχίας είτε για εκδικητικές πράξεις.. Τι γίνεται όμως σε περίπτωση που η Σκεπτομορφή αναπτύξει δική της συνείδηση ή ακόμη να έχει την συνείδηση της όσο ήταν ζωντανό άτομο και θελήσει να παρέμβει στα καθημερινά δρώμενα μας; Τα κίνητρα του θα ήταν ποικίλα ανάλογα με την προσωπικότητα του από αγάπη μέχρι εκδίκηση και οι τρόποι που μπορούσε να το πετύχει πάλι θα ήταν ποικίλοι από επηρεασμό της ύλης (σου χαλάει τα φρένα του αυτοκινήτου και έχεις θανατηφόρο ατύχημα) ή επηρεασμό της σκέψης σου (σου εμφυτεύει σκέψεις αυτοκτονίας ή γνωρίζει το μέλλον και σου εμφυτεύει τους αριθμούς του τζόκερ).

Μέσα στο ίδιο πλαίσιο μπορεί να ενταχθεί και η θεώρηση που έχει κυρίως η Δυτική κοινωνία για τα φαντάσματα όπου ερμηνεύουν τις ψυχές των νεκρών που δεν εξιλεώθηκαν και δεν αναλήφθηκαν στους Ουρανούς γιατί ένας άδικος θάνατος ή η προσκόλληση σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο τους δεν τους αφήνει να το πράξουν και με κάποιο τρόπο επικοινωνούν με τους ζωντανούς… Πληθώρα από ταινίες του Χόλυγουντ πραγματεύονται το σενάριο αυτό και πως οι νεκροί με τις ψυχές τους επηρεάζουν τους ζωντανούς …

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Είμαστε άρρηκτα συνδεδεμένοι με το παρελθόν και τους νεκρούς απογόνους μας με πάρα πολύ ισχυρούς δεσμούς και είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να αποκοπούν. Το DNA τους βρίσκεται στο αίμα μας, η συνείδηση τους βρίσκεται στην ψυχή μας, οι θυσίες τους βρίσκονται στην καλοπέραση μας , οι αγώνες τους βρίσκονται στην ελευθερία μας.

Στο άρθρο αναφέρεται ότι ‘’Πρέπει να τιμούμε και να σεβόμαστε τη μνήμη των νεκρών μας, των κάθε νεκρών, αλλά ως εκεί» και σίγουρα θεωρώ ότι δεν πρέπει να είμαστε προσκολλημένοι στο παρελθόν αλλά για να τιμούμε και να σεβόμαστε σωστά την μνήμη των νεκρών μας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στα πρόσωπα τους, δηλαδή σε μνημόσυνα, τρισάγια και εορταστικές εκδηλώσεις. Πρέπει να τιμούμε τους αγώνες τους και τις θυσίες τους αφού μας παρέδωσαν ένα καλύτερο παρόν από αυτούς και έτσι πρέπει να πράξουμε και εμείς για τους απογόνους μας. Θεωρώ πως όταν δεν το τηρούμε αυτό, όντως ‘’τρίζουν τα κόκκαλα τους στο τάφο τους’’ και μας στοιχειώνουν με διάφορους τρόπους. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πραγματοποιείται μία επανάσταση των νεκρών προς τους ζωντανούς που ζητούν επιτακτικά από εμάς να προβληματιστούμε και να αφυπνιστούμε και ίσως ακόμη να μας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για επερχόμενα δεινά.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα να εκμεταλλευτεί την μνήμη των νεκρών μας για τις πολιτικές του επιδιώξεις αλλά ταυτόχρονα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα να σπιλώσει την μνήμη τους και τις θυσίες τους με τις εφαρμοσμένες πολιτικές του…

ΜΟΛΙΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΗΚΕ!

(αφού εξαντλήθηκε από παντού)

Το μοναδικό βιβλίο-οδηγός για τα Βαλκάνια

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Eξερευνώντας τα Μυστικά της Βαλκανικής Ενδοχώρας

Συγγραφείς:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ & ΜΙΛΙΤΣΑ ΚΟΣΑΝΟΒΙΤΣ

  ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟ

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ «ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ»;

 

Το βιβλίο (400 σελίδες) κανονικά στοιχίζει 25 ευρώ, αλλά σας το προσφέρουμε με έκπτωση 20% και ΔΩΡΕΑΝ  τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω  ΕΛΤΑ), θα σας έρθει άμεσα στο σπίτι σας

Μόνον με 20 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Στοιχειωμένα Βαλκάνια”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail:
stamkos@post.com

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Gefyra Drina

 

«Ένα φάντασμα στοιχειωνει τον Δυτικό Πολιτισμό.

Το Φάντασμα των Βαλκανίων»

Maria Todorova, Imagining the Balkans

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟ