Category Archives: ΜΕΛΛΟΝ – FUTURE

O ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 2035: Τα Τρία Βασικά Σενάρια

O ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 2035

Τα Τρία Βασικά Σενάρια των Αναλυτών της CIA

Image result for future 2035 CIA

Το Παράδοξο της Ανάπτυξης

«Νησίδες», «Δορυφόροι» ή «Κοινότητες»;

Related image

Oι προβλέψεις της CIA για το μέλλον του πλανήτη δεν είναι αισιόδοξες, κάθε άλλο. Η αναφορά των αμερικανικών υπηρεσιών, η οποία δημοσιεύεται κάθε 4 χρόνια έχει φέτος τίτλο «Ο κόσμος το 2035, σύμφωνα με την CIA: Το παράδοξο της ανάπτυξης».

Πρόκειται για μια αναφορά 300 σελίδων και έχει ήδη επιδοθεί στο Οβάλ Γραφείο. Προβλέπει εντάσεις μεταξύ κρατών αλλά και στο εσωτερικό χωρών τα πέντε επόμενα χρόνια, αύξηση της τρομοκρατικής απειλής ενώ οικονομικά βλέπει επιβράδυνση της ανάπτυξης.

Στην συνέχεια η CIA περιγράφει τρία φανταστικά σενάρια για την κατάσταση του κόσμου μεταξύ του 2020 και 2035: «νησίδες», «δορυφόροι» και «κοινότητες».

Related image

Σενάριο 1ο: Ένας κόσμος από απομονωμένες νησίδες

Στο σενάριο αυτό ο κόσμος υφίσταται τις συνέπειες μιας άτονης ανάπτυξης και μιας καταρρέουσας παγκοσμιοποίησης. Είκοσι χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2008, οι οικονομολόγοι του κόσμου παρατηρούν προβληματικά κράτη σε πορεία απομονωτισμού και προστατευτισμού, με αύξηση των ανισοτήτων και του λαϊκισμού.

«Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων γέννησε έναν κόσμο διαμοιρασμένο και αμυντικό, όπου ανήσυχα τα Κράτη ψάχνουν μεταφορικά και κυριολεκτικά να υψώσουν τοίχους για να προστατευθούν από τα εξωτερικά προβλήματα, δημιουργώντας έτσι «νησίδες» μέσα σε έναν ωκεανό αστάθειας», γράφει η αναφορά της CIA.

Σύμφωνα με το σενάριο σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική τα κράτη δεν έχουν καταφέρει να προσαρμοστούν στις κοινωνικές και οικονομικές αναταράξεις ενώ το οικονομικό μπουμ των αναπτυσσόμενων χωρών σταματά. Η μεσαία τάξη πλήττεται και πέφτει σε συνθήκες μεσαίας φτώχειας. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης διαταράσσει τις κοινωνίες και η ανεργία αυξάνεται. 

Image result for future 2035 CIA

Μετά από αυτές τις απογοητευτικές διαπιστώσεις, η CIA βλέπει, σε 20 χρόνια, «την έναρξη μιας νέας εποχής ανάπτυξης και ευημερίας» με όχημα την τεχνολογική καινοτομία και τη συνεργασία μεταξύ ανθρώπων και μηχανών. Οι χώρες που θα τα καταφέρουν καλύτερα είναι αυτές που θα επενδύσουν στην έρευνα και στην καινοτομία και θα κατορθώσουν να κρατήσουν τα μυαλά και τα ταλέντα στις χώρες τους.

Related image

Σενάριο 2ο: Στρατιωτική κλιμάκωση και… ατομική βόμβα 

Το δεύτερο σενάριο της CIA αποκαλείται «Δορυφόροι». Περιγράφεται από κάποιον «εθνικό σύμβουλο ασφαλείας», ο οποίος φαντάζεται τον κόσμο στην αυγή του 2032, τη στιγμή που ολοκληρώνεται η θητεία ενός κάποιου κυρίου «Smith» στην προεδρία των ΗΠΑ.

Στα μέσα της δεκαετίας του 2020 αυξάνονται κατακόρυφα οι εντάσεις μεταξύ τοπικών δυνάμεων. Η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν επωφελούνται από την εσωστρέφεια των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή και επιβάλλουν «οικονομική, πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία» στις αντίστοιχες περιοχές επιρροής τους. Οι εντάσεις περιορίζονται καταρχήν σε οικονομικά και διπλωματικά αντίποινα, σε πόλεμο προπαγάνδας και κυβερνοεπιθέσεις, χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Τα fake news κυριαρχούν και διαχέονται μέσω των social media. 

Image result for future 2035 CIA

Στην πρώτη θητεία αυτού του προέδρου «Smith», οι ΗΠΑ επιχειρούν να επιστρέψουν στην διεθνή σκηνή, αλλά μπαίνουν αμέσως σε διένεξη με την Κίνα, την Ρωσία και το Ιράν, με αποτέλεσμα να υπάρχει στα τέλη του 2020 ένα κλίμα Ψυχρού Πολέμου. Η αιτία; Μια κρίση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν το 2028, η οποία καταλήγει με την ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας από το 1945. Η κρίση τελικά αποδυναμώνεται χάρη στις ΗΠΑ με την βοήθεια της Κίνας. Η στρατιωτική και πυρηνική απειλή αποφεύγεται. Όπως έγινε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μεγάλες δυνάμεις επαναβεβαιώνουν τη σχέση εμπιστοσύνης και επανακινούν την συνεργασία τους στα θέματα άμυνας.

Related image

Σενάριο 3ο: Οι κοινότητες διοικούν τον κόσμο

Οι «κοινότητες» και οι τοπικές ομάδες παίρνουν το πάνω χέρι σε σχέση με τις εθνικές κυβερνήσεις καθώς αυτές χάνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. 

Η εξωτερική πολιτική, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και η εθνική άμυνα παραμένουν αρμοδιότητες των εθνικών κυβερνήσεων, αλλά η παιδεία, η οικονομία και η υγεία περιέρχεται στα χέρια της τοπικής εξουσίας. Οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν τα θέματα παιδείας, υγείας και κατοικίας των εργαζομένων.

Αυτό δεν γίνεται σε όλο τον κόσμο. Στη Μέση Ανατολή, οι νέοι επαναστατούν εναντίον των φανατικών και ξεκινά μια νέα Αραβική Άνοιξη. Αλλά στην Κίνα και στη Ρωσία, παρόμοια κινήματα δεν έχουν την ίδια επιτυχία. Οι εν λόγω αλλαγές γίνονται πιο εύκολα στις δυτικές χώρες, όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς.

Image result for future 2035 CIA

Advertisements

BIOHACKING: ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ CYBORG

BIOHACKING

ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ  ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ CYBORG

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

O Eλον Μασκ, ιδρυτής της SpaceX και της Tesla Motors και μέλος της επιτροπής οικονομικών/ επιχειρηματικών συμβούλων τον προέδρου Τραμπ, μιλώντας πρόσφατα στο πλαίσιο του World Government Summit στο Ντουμπάι μίλησε για ένα θέμα το οποίο του αρέσει πολύ, το μέλλον. O Μασκ αναφέρθηκε εκτενώς στις προκλήσεις που θεωρεί πως θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα στο κοντινό μέλλον λόγω της προόδου της τεχνολογίας. Μία από τις σημαντικότερες, όπως τόνισε, είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, η «Βαθιά Τεχνητή Νοημοσύνη, ή Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη, όπου μπορείς να έχεις Τεχνητή Νοημοσύνη πολύ πιο έξυπνη από τον πιο έξυπνο άνθρωπο στη Γη». «Ένας τρόπος να το σκεφτείς είναι να φανταστείς πως είσαι πολύ βέβαιος ότι θα μας επισκεφθούν υπερ-νοήμονες εξωγήινοι μέσα σε 10 χρόνια, 20 χρόνια το πολύ. Η ψηφιακή υπερ-νοημοσύνη θα είναι σαν εξωγήινος» υποστήριξε.

 Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Υπήρξε όμως και ένα ακόμη θέμα που ανέφερε ο Μάσκ και αυτό ήταν η μετατροπή των ανθρώπων σε cyborgs. Όπως είπε αυτό έχει να κάνει κυρίως με το bandwidth, «την ταχύτητα της σύνδεσης ανάμεσα στον εγκέφαλό σου και την ψηφιακή εκδοχή του εαυτού σου, ειδικά το output…ένα interface υψηλού bandwidth στον εγκέφαλο θα είναι κάτι που θα βοηθήσει στην επίτευξη συμβίωσης μεταξύ της ανθρώπινης και της μηχανικής νοημοσύνης, και ίσως λύσει τα προβλήματα του ελέγχου και της χρησιμότητας» είπε, σύμφωνα με το CNBC.

Τις ιδέες αυτές που συγκροτούν πλέον μια αναδυόμενη τάση ευαγγελίζονται όλα τα στελέχη της Silicon Valley που αποφάσισαν ότι το επόμενο πράγμα που θέλουν να «χακάρουν» είναι το ίδιο τους το σώμα. Και το πιο σημαντικό; Πλέον ετοιμάζονται να το πουλήσουν και σε όλους εμάς. Έτσι έχει αναδυθεί τα τελευταία χρόνια η «επιστήμη» του biohacking, του κινήματος στο πλαίσιο του οποίου άτομα και εταιρίες προσεγγίζουν το ανθρώπινο σώμα (και, κυρίως, τον ανθρώπινο εγκέφαλο) ως ένα ακόμη σύστημα που επιδέχεται μεγάλη βελτίωση.

Ο biohacker είναι ένας χομπίστας (ερασιτέχνης) biopunk που πειραματίζεται με το DNA και με άλλες πτυχές της γενετικής, ουσιαστικά τροποποιεί το DNA και επεμβαίνει σε όλες τις πτυχές της γενετικής. Είναι γεγονός ότι έχει ήδη σημειωθεί καταπληκτική πρόοδος από την κοινότητα του βιο-χάκινγκ (biohacking) στη συγχώνευση του ανθρώπινου σώματος με τα ψηφιακά μικροτσίπ. Η εποχή του cyborg (ένωση ανθρώπου με μηχανή) έχει έρθει, χωρίς να φαίνεται το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει.

Μία από τις μεγαλύτερες κινήσεις biohacking είναι η κίνηση της Βιολογίας DIY (= do-it-yourself = κάντο μόνος σου). Η κίνηση αυτή δίνει έμφαση στα γενετικά πειράματα και στην ανοιχτή πρόσβαση σε επιστημονικό και σε συγκεκριμένα γενετικό υλικό. Η DIY Βιολογία υποστηρίζει Ανοιχτού Κώδικα (Open Source) και biopunk ιδεολογίες.

Ο Pat Mooney, διευθύνων σύμβουλος της ομάδας ETC (ο όμιλος ETC εργάζεται για την αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών και οικολογικών ζητημάτων γύρω από τις νέες τεχνολογίες) κριτικάρει το biohacking και υποστηρίζει ότι, χρησιμοποιώντας έναν φορητό υπολογιστή, τις δημοσιευμένες πληροφορίες για τη γονιδιακή αλληλουχία και παραγγέλνοντας μέσω mail τα συνθετικά του DNA, ο οποιοσδήποτε, στο εγγύς μέλλον, θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει γονίδια ή ολόκληρα τα γονιδιώματα από το μηδέν (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των θανατηφόρων παθογόνων γονιδίων). Προειδοποιεί ότι ο κίνδυνος από αυτήν την εξέλιξη δεν είναι απλώς η βιο-τρομοκρατία, αλλά το «βιο-λάθος».

Παραδείγματα cyborgs και biohacking

O Dave Asprey, που ισχυρίζεται ότι εφήυρε τον όρο «biohacking», ιδρυτής του Bulletproof coffee (σε βοηθάει να ακολουθήσεις την κετογονική δίαιτα υψηλών πρωτεϊνών και χαμηλών υδατανθράκων) και των ανάλογων coffee shop, best seller συγγραφέας και εμμονικός με το Ι.Χ. Hacking -όπως λέει- ξόδεψε 300.000 δολάρια προκειμένου να αγοράσει το πρώτο του ηλεκτροεγκεφαλογράφο, να μελετήσει αναλυτικά τον τρόπο που δουλεύει ο εγκέφαλός του και να καταφέρει, έτσι, να χάσει 45 κιλά χωρίς δίαιτα και γυμναστική, να κατεβάσει τη βιολογική του ηλικία και να αυξήσει κατά 20 μονάδες το I.Q. του.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Ο Tim Shank, ο πρόεδρος ενός φουτουριστικού ομίλου, με το όνομα TwinCities +, στη Μινεάπολη των ΗΠΑ έχει ένα μικροτσίπ στο χέρι του, που μπορεί να επικοινωνεί ηλεκτρονικά με την εξώπορτα του σπιτιού του και της λέει να την ξεκλειδώσει. Στην πραγματικότητα, ο Shank έχει αρκετά τσιπάκια στο χέρι του, συμπεριλαμβανομένου ενός τσιπ επικοινωνίας κοντινού πεδίου (NFC) όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο Apple Pay και παρόμοια συστήματα, το οποίο αποθηκεύει μια εικονική επαγγελματική κάρτα με τα στοιχεία επικοινωνίας για την TwinCities +. «Για τα άτομα με Android τηλέφωνα, μπορώ να πατήσω απλά το τηλέφωνό τους με το χέρι μου, ακριβώς πάνω από το τσιπ, και θα στείλει αυτές τις πληροφορίες στο τηλέφωνό τους», λέει. Στο παρελθόν, έχει χρησιμοποιήσει επίσης, ένα τσιπ για να αποθηκεύσει ένα πορτοφόλι με bitcoin. Ο Shank είναι ένας από τους πολλούς βιο-χάκερς που εμφυτεύουν υλικό, από μικροτσίπ μέχρι και μαγνήτες, μέσα στο σώμα τους.

Άλλη εμφυτεύσιμη τεχνολογία εστιάζει περισσότερο στην καλαισθησία: Η εταιρεία βιο-χάκινγκ, Grindhouse Wetware, στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ, προσφέρει φώτα LED, κάτω από το δέρμα, σε σχήμα αστεριού, που ονομάζονται Northstar. Ενώ το προϊόν ήταν εμπνευσμένο από τις λάμπες που έφερε μια συσκευή που ονομάζεται Circadia, την οποία ο ιδρυτής της Grindhouse, Tim Cannon είχε εμφυτεύσει στο σώμα του για να στέλνει τη θερμοκρασία του σώματός του σε ένα smartphone, το εμπορικά διαθέσιμο Northstar διαθέτει μόνο τα φώτα και έχει σχεδιαστεί για να μοιάζει με φυσική βιοφωταύγεια. Τα φώτα ενεργοποιούνται παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου, κάτι που συχνά παρέχεται από μαγνήτες, που εμφυτεύονται στα δάκτυλα του ίδιου του χρήστη. Αυτό αναδεικνύει ένα άλλο, όλο και περισσότερο κοινό, κομμάτι βιο-υλικού: Τα μαγνητικά εμφυτεύματα δαχτύλων.

Χάκερς λένε, ότι αυτοί οι μικροί μαγνήτες επιτρέπουν στους χρήστες να αισθάνονται την παρουσία των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, για τη διάγνωση ηλεκτρικών προβλημάτων, ακόμη και να τραβήξουν μικρά μεταλλικά αντικείμενα, όπως συνδετήρες και καπάκια προς το μέρος τους.

Δύο νέα καταναλωτικά προϊόντα έχουν έρθει για να μετατρέψουν τον καθημερινό άνθρωπο -που έχει βέβαια χρήματα για ξόδεμα – σε προσωρινά cyborgs.

Η NeuroSky’s MindWave, κόστους $ 130, είναι μία συσκευή ανάγνωσης μέσω εγκεφαλικών κυμάτων για το Android και τις iOS πλατφόρμες. Με το ακουστικό που είναι κάτι αντίστοιχο μιας Bluetooth συσκευής, οι χρήστες μπορούν να παίξουν απλά παιχνίδια μέσω ιδιόκτητων εμπνεύσεών τους -χωρίς να απαιτείται η παραμικρή κίνηση του χεριού ή έστω κάποια υποτυπώδης χειρονομία. Περιλαμβάνονται οκτώ εφαρμογές, όπως η shooters (= σκοπευτές) και η Choose Your Own Adventure (= Επιλέξτε τη δική σας περιπέτεια) στο στιλ των διαδραστικών ταινιών.

Η ανταγωνιστική εταιρεία Emotiv έβγαλε στην αγορά ένα ακουστικό συμβατό για brainwave ανάγνωση και με τα δύο παιχνίδια αλλά και για ιδιόκτητα πρότυπα παιχνίδια PC που στη λιανική πωλούνται έναντι $ 299. Είναι καθοριστικής σημασίας το γεγονός ότι, τόσο η Emotiv όσο και η NeuroSky κάνουν κιτ ανάπτυξης λογισμικού (SDK) και APIs και τα διαθέτουν στους παραγωγούς. Και οι δύο εταιρείες κάνουν την πιθανότητα της δημιουργίας ενός λογισμικού ελεγχόμενου μέσω εγκεφάλου, να μοιάζει τόσο απλή όσο και η δημιουργία μιας Android app (εφαρμογής).

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Η ομάδα των βιοχάκερ «Science for the Masses» ανακάλυψαν ότι η χημική ουσία  Chlorin e6 (Ce6) που έχει εντοπιστεί σε ψάρια που ζουν στα βάθη του ωκεανού και έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα πειράματα από την δεκαετία του 1960, θα μπορούσε να βοηθήσει τα ανθρώπινα όντα να βελτιώσουν δραματικά την όρασή τους την νύχτα. Κατάφεραν μάλιστα να βρουν μια μέθοδο όπου υγροποιούν την ουσία και την ρίχνουν ως κολλύριο στα μάτια, για να επιτύχουν τον σκοπό αυτό. Εθελοντής δέχθηκε να το δοκιμάσει και πράγματι η μέθοδος είχε τεράστια επιτυχία καθώς μπόρεσε να διακρίνει αντικείμενα με πολύ μειωμένο φως μέσα σε απόσταση πενήντα μέτρων.

Δεν είναι λίγοι οι οπαδοί του κινήματος που πειραματίζονται με ουσίες που τους προσφέρουν όλα αυτά ή τέλος πάντων κάποια από αυτά. Ούτως ή άλλως η επιστήμη έχει κάνει τρομερή πρόοδο στον τομέα, για να βοηθήσει ανθρώπους που πάσχουν από εκφυλιστικές νόσους. Συνεπώς σύμφωνα με τους βιοχάκερ αυτού του είδους η γνώση θα έπρεπε να διαχυθεί στην κοινωνία με άλλο τρόπο έτσι ώστε να συμβάλει στην αύξηση των νοητικών μας δυνατοτήτων. Προτού γεράσουμε ή αρρωστήσουμε να έχουμε την δυνατότητα να γίνουμε λίγο βιονικοί. Ανάμεσα σε αυτούς που είναι τολμηροί βρίσκεται ο συγγραφέας Dave Asprey που έχει γράψει το best seller «Bulletproof Diet», ο οποίος ισχυρίζεται ότι παίρνοντας σκευάσματα βελτίωσε την ευφυία του και κυρίως έχασε σοβαρό βάρος. Ο Ρει Κουρτζβγουαιλ είναι επικεφαλής της Google στον τομέα του Engineering. Καταπίνει κάθε ημέρα πάνω από 100 χάπια διαφόρων τύπων, φτιάχνοντας συνδυασμούς που του δίνουν σχεδόν υπερδυνάμεις ώστε να διακριθεί σε μια πολύ απαιτητική εργασία.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

Ο Liviu Babitz θέλει να κάνει το biohacking προσιτό για όλους

Ο Liviu Babitz σχεδιάζει τεχνητές αισθήσεις για την Cyborg Nest, και με τις «εφευρέσεις» του, πιστεύει ότι αόρατα φαινόμενα, όπως μαγνητικά πεδία και συμπαντικοί ήχοι, θα ανιχνεύονται από το ανθρώπινο σώμα.

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Babitz επινόησε μια από τις πρώτες τεχνητές αισθήσεις που συνδέεται με δύο τρυπήματα στο στήθος του. Λειτουργεί ως ψηφιακή πυξίδα που δονείται κάθε φορά που αντιμετωπίζει το μαγνητικό πόλο της Γης. Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν παραγγείλει με $ 350 την αδιάβροχη συσκευή για να την «εγκαταστήσουν» στο σώμα τους. Ο Babitz είναι πεπεισμένος ότι κάποια μέρα, στο κοντινό μέλλον, θα είμαστε όλοι cyborg.

«Το North Sense είναι ένα σταθερό κομμάτι από εσάς. Ένα είδος «έκτης αίσθησης». Μπορείτε να αφήσετε τα μάτια σας, τη μύτη σας ή τα αυτιά σας στο σπίτι και να παρέχουν συνεχή εισροή πληροφοριών στον εγκέφαλό σας. Ο εγκέφαλος θα ξεκινήσει να ενσωματώνει αυτές τις πληροφορίες στην αντίληψή σας για την πραγματικότητα, και μετά να θυμάστε με βάση αυτές» υποστηρίζει.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

«Οι άνθρωποι θα έχουν μια πιο «φυσική» κατανόηση του περιβάλλοντός τους, μια άλλη αντίληψη του χώρου, των αποστάσεων, άλλοι άνθρωποι μπορεί να επηρεαστούν στον τρόπο που ονειρεύονται, γενικότερα θα υπάρξει ένα νέο είδος νοηματοδότησης και μνήμης. Είναι μια διαδικασία στην οποία ο εγκέφαλός σας θα χρειάζεται να συνηθίσει» εξηγεί και πιστεύει πως «με την πάροδο του χρόνου οι άνθρωποι θα σταματήσουν να κοιτάζουν τους biohackers ως παράξενα πλάσματα που κάνουν πράγματα στα γκαράζ τους και θα συνειδητοποιήσουν: «Ω, αυτοί είναι στην πραγματικότητα άνθρωποι που κάνουν σημαντικά πειράματα. Εκεί πηγαίνει η ανθρωπότητα».

Πριν από μερικούς μήνες, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δημοσίευσε ένα άρθρο που ανέφερε ότι οι κεραίες που εμφυτεύονται στα κρανία των ανθρώπων θα είναι πραγματικότητα μέχρι το 2020.

Αποτέλεσμα εικόνας για BIOHACKING

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 60% Έκπτωση!

ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΓΝΩΣΤΑ ΥΠΕΡΟΠΛΑ & ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(202 σελ. Τιμή: 15 ευρώ)

MYSTIKI TEXNOLOGIA

Μυστικές και απαγορευμένες τεχνολογίες, εξωτικά υπερόπλα, απόρρητα πειράματα, άγνωστη υπερτεχνολογία…  Ο κόσμος της Μυστικής Τεχνολογίας είναι ένας σκοτεινός, μυστικοπαθής και επικίνδυνος κόσμος, γεμάτος κυβερνητικές συγκαλύψεις και μυστικά σχέδια ελέγχου του πλανήτη. Είναι ταυτόχρονα κι ένας άκρως ενδιαφέρον κόσμος για να τον εξερευνήσει κανείς. Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να ρίξει άπλετο φως στα παρακάτω «απαγορευμένα» θέματα:
Το μυστηριώδες Πείραμα της Φιλαδέλφειας
Το απόρρητο Σχέδιο Montauk
Το μετεωρολογικό πόλεμο
Τα Υπερόπλα Τέσλα
Τα ηλεκτρομαγνητικά όπλα
Το Μη Φονικό Οπλοστάσιο
Τα Ακουστικά Όπλα
Το ECHELON
Τα εμφυτεύματα Mind Control
Το νέο «Πόλεμο των Άστρων»
Τη Βιοτρομοκρατία
Την Ηλεκτρομαγνητική Ρύπανση
Την Τεχνολογία της Αθανασίας
Τις Τεχνητές Νοημοσύνες
Εξερευνήστε την Terra Incognita της Μυστικής Τεχνολογίας
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
Σχέδιο αορατότητας ή τo πρώτο ταξίδι στο χρόνο;

ΣΧΕΔΙΟ MONTAUK
Το νέο κουτί της Πανδώρας;

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
& ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ

ΥΠΕΡΟΠΛΑ ΤΕΣΛΑ ΚΑΙ «ΑΚΤΙΝΑ ΘΑΝΑΤΟΥ»
Μύθος ή Πραγματικότητα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ
Το «Τσερνομπίλ» του 21ου αιώνα;

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Οι κυρίαρχοι των επόμενων πόλεμων

ΜΗ ΦΟΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ
Ασύμμετρες απειλές και «μη θανατηφόρα» οπλικά συστήματα

ΗΧΗΤΙΚΑ ΟΠΛΑ
Ακουστικά κανόνια και φονικές συχνότητες

ECHELON
Ο παγκόσμιος υποκλοπέας της Αυτοκρατορίας

Ο ΝΕΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ»
Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος από την αμερικανική Αυτοκρατορία

ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ MIND CONTROL
Εγκεφαλικά εμφυτεύματα, υποδόρια μικροτσίπ, νευροδιεγέρτες,
νευρομηχανική, τηλεχειριζόμενοι άνθρωποι και cyber sapiens

ΒΙΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η νέα αόρατη Απειλή

H ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
Ζωή μέχρι και 800 χρόνια;

ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ
Η επερχόμενη κυριαρχία των ευφυών Μηχανών

ΕΠΙΛΟΓΟΣ/ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 MYSTIKI TEXNOLOGIA

MIND CONTROL

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
(208 σελ. Τιμή: 18 ευρώ)

MIND CONTROL

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Το Επόμενο Πεδίο Μάχης Είναι ο Εγκέφαλός μας

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ: Θρησκευτικός Προσηλυτισμός, Ναζιστική Προπαγάνδα και Αμερικανική Συνωμοσιοπαράνοια

LSD: Τα Ψυχεδελικά Μυστικά της CIA

Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΑΣ: Πλύση Εγκεφάλου και Αντι-Κομμουνιστική Παράνοια

MKULTRA: Η Εισβολή της CIA στα Χαρακώματα του Μυαλού

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ: Ο Δρ. Κάμερον και οι Επιστήμονες του Τρόμου

ΑΚΟΥΩ «ΦΩΝΕΣ» ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ! Τηλεκατευθυνόμενοι Υπηρέτες και «Δολοφόνοι μιας Χρήσης»

ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ: Από τα Ηλεκτροσόκ στον Τηλεκατευθυνόμενο Ταύρο του Δρ. Ντελγκάντο

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ MIND CONTROL: Πειράματα Ηλεκτρομαγνητικού Νοητικού Ελέγχου σε Ανθρώπους

MIND CONTROL ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ: Μαζικές Αυτοκτονίες, Τρομοκρατικές Επιθέσεις και Νοητικός Έλεγχος

ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ CYBER SAPIENS: Εγκεφαλικά Εμφυτεύματα, Υποδόρια Μικροτσίπ και Νευρομηχανική

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΝΟΗΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ; Υποσυνείδητα Μηνύματα, Διαφημιστικοί «ιοί» και Προώθηση Μοντέλων Συμπεριφοράς

MIND CONTROL ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Έλληνες Θύματα Ελέγχου του Νου και η Περίπτωση της «17 ΝΟΕΜΒΡΗ»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ MIND CONTROL

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΨΥΧΟΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ: Κατασκευασμένες Ψυχασθένειες, Ψυχιατρικό «Ιερατείο» και Αντιψυχιατρική

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ARTICHOKE

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Σημείωση: Ο συγγραφέας δεν εκφράζει τις ευχαριστίες του στη CIA, ούτε και σε καμιά άλλη μυστική υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΥΠ), επειδή δεν συνεισέφεραν το παραμικρό στις έρευνες του. Αντίθετα εκφράζει τις ευχαριστίες του σε όλους τους ανεξάρτητους ερευνητές το έργο των οποίων αποτέλεσε πηγή πληροφοριών και έμπνευσης για την ολοκλήρωση του παρόντος βιβλίου.

EVERYTHING IS UNDER CONTROL!

MIND CONTROL

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο Mind Control κανονικά κοστίζει 18 ευρώ, και το βιβλίο Μυστική Τεχνολογία κοστίζει 15 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 33 ευρώ, αλλά σας το προσφέρουμε με έκπτωση 60% (15 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

  Μόνον με 20 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Mind Control” ή “Μυστική Τεχνολογία”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Οι 5 αριθμοί που θα Καθορίσουν τον 21ο Αιώνα

Το Μέλλον μας σε Αριθμούς

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΑΡΙΘΜΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Image result for future 2100

Από την ενέργεια μέχρι το προσδόκιμο ζωής, η στατιστική απεικονίζει τους αιρθμούς  που, εκτός εξαιρετικού απροόπτου, θα καθορίσουν τη ζωή μας τα επόμενα 100 χρόνια.

Πόσο πιθανό είναι να μας αντικαταστήσει στη δουλειά ένα ρομπότ ή ένας υπολογιστής, πώς θα είναι η ζωή στις (πολύ) μεγάλες πόλεις, πόσο χώρο θα έχει ο καθένας και τί σημαίνει ότι η πυραμίδα του πληθυσμού μετατρέπεται σε κυψέλη; Μεταξύ αυτών είναι και στοιχεία που μας αφορούν άμεσα, αφού αναφέρονται στο κοντινό 2030.

Image result for future 2100 overpopulation

Πόσο θα αυξηθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός;

Σύμφωνα με το πιθανότερο σενάριο του ΟΗΕ ο παγκόσμιος πληθυσμός θα φτάσει τα 11,2 δισ μέχρι το 2100. Αλλά αυτό είναι περισσότερο μια προβολή, παρά βεβαιότητα.

Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ο παγκόσμιος πληθυσμός να εκτιναχθεί στα 16,6 δισεκατομμύρια μέχρι το τέλος του αιώνα. Ή, εντελώς αντίθετα, μπορεί να παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα -περίπου 7,3 δισ (σήμερα ο παγκόσμιος πληθυσμός είναι 7,5 δισ άνθρωποι).

Πάντως, σε όλα τα σενάρια του ΟΗΕ, ο πληθυσμός συνεχίζει να έχει αυξητική τάση τουλάχιστον μέχρι το 2050.

Γιατί το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται;

Επειδή ζούμε περισσότερο και κάνουμε λιγότερα παιδιά. Το 1950, οι άνθρωποι δεν ήταν σίγουροι ότι θα καταφέρουν να φτάσουν τα 50. Σήμερα, το προσδόκιμο ζωής παγκοσμίως είναι (περίπου) τα 72 χρόνια και μέχρι το 2100 προβλέπεται να ξεπεράσει τα 83.

Μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σημαίνει περισσότεροι ηλικιωμένοι, ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας σημαίνουν λιγότερες γεννήσεις: Η (λεγόμενη) πυραμίδα του πληθυσμού μετατρέπεται σε κυψέλη.

Πού θα ζούμε; (…)

Μέχρι το 2030, θα υπάρχουν 41 μεγα-μητροπόλεις (megacities) με πληθυσμό  άνω των 10 εκατομμυρίων κατοίκων. Και από το 2050, τα δύο τρίτα θα ζούμε σε αστικές περιοχές.

Η στέγη που θα αντιστοιχεί στον καθέναν από εμάς σε αυτές τις super-πυκνοκατοικημένες πόλεις θα είναι ένα εκπληκτικά μικρό κομμάτι γης.

Η πυκνότητα κατοίκων ανά τ.χλμ για αυτά τα 6,3 δισεκατομμύρια ανθρώπων που θα ζουν στις πόλεις θα είναι ίδια με της Βομβάης σήμερα, αλλά σε μια περιοχή στο μέγεθος της Βρετανίας.

Ποιές θα είναι οι ενεργειακές πηγές;

Σήμερα το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας που καταναλώνει η ανθρωπότητα -σε ποσοστό 86%- προέρχεται από ορυκτά καύσιμα.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αντιπροσωπεύουν περίπου το 10% του συνόλου, αλλά το ποσοστό αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Η παγκόσμια ηλιακή ενεργειακή κατανάλωση ήταν περίπου 7,5 φορές υψηλότερη το 2015 από ό, τι το 2010.

Σε ένα μέλλον στο οποίο θα κυριαρχούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι χώρες με ανεμογεννήτριες και ηλιακούς συλλέκτες θα έχουν ένα σαφές πλεονέκτημα.

Πόσο πιθανό είναι η δουλειά μου να αυτοματοποιηθεί στο μέλλον;

Σχεδόν οι μισές από τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ θα μπορούσαν εν ευθέτω χρόνω να γίνονται από ρομπότ ή υπολογιστή, σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Ωστόσο, ορισμένες θέσεις εργασίας έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να αυτοματοποιηθούν από άλλες.

Οι λογιστές, οι οδηγοί ταξί και οι πωλητές telemarketing είναι πιθανόν να ζήσουν κατά την επόμενη δεκαετία -ή τις επόμενες δύο δεκαετίες- την αντικατάσταση τους, ενώ οι θέσεις εργασίας που απαιτούν δημιουργικότητα, χειρωνακτική επιδεξιότητα, συμπόνια και ενσυναίσθηση θα μπορούσαν να συνεχιστούν για πολύ περισσότερο.

Όπως είναι αυτονόητο, η αγορά εργασίας θα προσαρμοστεί αναγκαστικά  στις πιέσεις που επιβάλλονται από την αυτοματοποίηση.

2050 Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ: Οι Επόμενες Οικονομικές Υπερδυνάμεις

2050: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΚΙΝΑ, ΙΝΔΙΑ, ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ, ΡΩΣΙΑ, ΜΕΞΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΟΙ ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Related image

Η άνοδος των αναδυόμενων οικονομιών στην κορυφή

και η σταδιακή περιθωριοποίηση των ανεπτυγμένων οικονομιών της ΔύσηςRelated image

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ; 

Η μακροχρόνια μετατόπιση της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης από τις εδραιωμένες προηγμένες οικονομίες αναμένεται να συνεχιστεί έως το 2050, καθώς το μερίδιο των αναδυόμενων κρατών στο παγκόσμιο ΑΕΠ εξακολουθεί να αυξάνεται παρά τις ανάμεικτες επιδόσεις που έχουν σημειωθεί τελευταία σε κάποιες από αυτές τις οικονομίες.

Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα που εξάγουν οι οικονομολόγοι της PwC από την τελευταία έκθεση με θέμα πώς θα είναι ο κόσμος το 2050 «The long view: how will the global economic order change by 2050». Η έκθεση παρουσιάζει τις εκτιμήσεις σε όρους αύξησης του ΑΕΠ έως το 2050 για 32 από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, οι οποίες αναλογούν συνολικά στο 85% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Image result for world 2050 The long view: how will the global economic order change by 2050

Στην έκθεση διατυπώνεται η εκτίμηση ότι η παγκόσμια οικονομία θα διπλασιαστεί σε μέγεθος έως το 2042, με μέσο ρυθμό ετήσιας αύξησης 2,5% για τα έτη 2016-2050. Η ανάπτυξη αυτή θα προέλθει κυρίως από τις αναδυόμενες και τις αναπτυσσόμενες χώρες, με τα κράτη του E7 -Βραζιλία, Κίνα, Ινδία, Ινδονησία, Μεξικό, Ρωσία και Τουρκία– να αναπτύσσονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 3,5% τα επόμενα 34 χρόνια, έναντι μόλις 1,6% που θα είναι ο ρυθμός ανάπτυξης των κρατών του G7 -Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ.

Ο κ. John Hawksworth, επικεφαλής οικονομολόγος της PwC και ένας εκ των συντακτών της έκθεσης, αναφέρει σχετικά: «Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε μετατόπιση της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης από τις εδραιωμένες προηγμένες οικονομίες προς τις αναδυόμενες οικονομίες στην Ασία και αλλού. Τα κράτη του E7 θα παράγουν το 50% περίπου του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2050, ενώ το μερίδιο των κρατών του G7 οριακά θα υπερβαίνει το 20%».

Image result for world 2050 The long view: how will the global economic order change by 2050

Εκτιμώμενη παγκόσμια κατάταξη βάσει ΑΕΠ σε όρους PPP (δισ. δολάρια ΗΠΑ σε σταθερές τιμές 2016)

Θέση βάσει ΑΕΠ (PPP)

Κατάταξη 2016

Κατάταξη 2030

Κατάταξη 2050

Χώρα ΑΕΠ σε PPP Χώρα Εκτιμώμενο ΑΕΠ (PPP) Χώρα Εκτιμώμενο ΑΕΠ (PPP)
1 Κίνα 21,269 Κίνα 38,008 Κίνα 58,499
2 Ηνωμένες Πολιτείες 18,562 Ηνωμένες Πολιτείες 23,475 Ινδία 44,128
3 Ινδία 8,721 Ινδία 19,511 Ηνωμένες Πολιτείες 34,102
4 Ιαπωνία 4,932 Ιαπωνία 5,606 Ινδονησία 10,502
5 Γερμανία 3,979 Ινδονησία 5,424 Βραζιλία 7,540
6 Ρωσία 3,745 Ρωσία 4,736 Ρωσία 7,131
7 Βραζιλία 3,135 Γερμανία 4,707 Μεξικό 6,863
8 Ινδονησία 3,028 Βραζιλία 4,439 Ιαπωνία 6,779
9 Ηνωμένο Βασίλειο 2,788 Μεξικό 3,661 Γερμανία 6,138
10 Γαλλία 2,737 Ηνωμένο Βασίλειο 3,638 Ηνωμένο Βασίλειο 5,369
11 Μεξικό 2,307 Γαλλία 3,377 Τουρκία 5,184
12 Ιταλία 2,221 Τουρκία 2,996 Γαλλία 4,705
13 Νότια Κορέα 1,929 Σαουδική Αραβία 2,755 Σαουδική Αραβία 4,694
14 Τουρκία 1,906 Νότια Κορέα 2,651 Νιγηρία 4,348
15 Σαουδική Αραβία 1,731 Ιταλία 2,541 Αίγυπτος 4,333
16 Ισπανία 1,690 Ιράν 2,354 Πακιστάν 4,236
17 Καναδάς 1,674 Ισπανία 2,159 Ιράν 3,900
18 Ιράν 1,459 Καναδάς 2,141 Νότια Κορέα 3,539
19 Αυστραλία 1,189 Αίγυπτος 2,049 Φιλιππίνες 3,334
20 Ταϊλάνδη 1,161 Πακιστάν 1,868 Βιετνάμ 3,176
21 Αίγυπτος 1,105 Νιγηρία 1,794 Ιταλία 3,115
22 Νιγηρία 1,089 Ταϊλάνδη 1,732 Καναδάς 3,100
23 Πολωνία 1,052 Αυστραλία 1,663 Μπαγκλαντές 3,064
24 Πακιστάν 988 Φιλιππίνες 1,615 Μαλαισία 2,815
25 Αργεντινή 879 Μαλαισία 1,506 Ταϊλάνδη 2,782
26 Ολλανδία 866 Πολωνία 1,505 Ισπανία 2,732
27 Μαλαισία 864 Αργεντινή 1,342 Νότια Αφρική 2,570
28 Φιλιππίνες 802 Μπαγκλαντές 1,324 Αυστραλία 2,564
29 Νότια Αφρική 736 Βιετνάμ 1,303 Αργεντινή 2,365
30 Κολομβία 690 Νότια Αφρική 1,148 Πολωνία 2,103
31 Μπαγκλαντές 628 Κολομβία 1,111 Κολομβία 2,074
32 Βιετνάμ 595 Ολλανδία 1,080 Ολλανδία 1,496

Image result for world 2050 The long view: how will the global economic order change by 2050

Εάν εξετάσουμε το ΑΕΠ σε όρους συναλλαγματικών ισοτιμιών (MER), δεν προκύπτει δραστική μετατόπιση της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης. Και πάλι, όμως, η Κίνα αναμένεται να αναδειχθεί στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου πριν το 2030 και η Ινδία θεωρείται αρκετά βέβαιο ότι θα καταλάβει την τρίτη θέση έως το 2050.

Στο επίκεντρο της προσοχής, όμως, θα βρεθούν αναμφίβολα οι νεότερες αναδυόμενες αγορές που θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο. Έως το 2050, η Ινδονησία και το Μεξικό αναμένεται να ξεπεράσουν σε μέγεθος την Ιαπωνία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία, ενώ η Τουρκία θα ξεπεράσει την Ιταλία.

Σε όρους ανάπτυξης, το Βιετνάμ, η Ινδία και το Μπαγκλαντές θα είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες τα έτη έως το 2050, με ρυθμό ανάπτυξης 5% κατά μέσο όρο, όπως φαίνεται στο Σχήμα 1. Επίσης, παρουσιάζεται ο επιμερισμός της ανάπτυξης μεταξύ πληθυσμού και κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Image result for future world 2050 drawing

Η Νιγηρία έχει τη δυνατότητα να κάνει άλμα οκτώ θέσεων στην κατάταξη βάσει ΑΕΠ και να καταλάβει τη 14η θέση έως το 2050. Για να γίνει αυτό, όμως, χρειάζεται διαφοροποίηση της οικονομίας της με δραστηριότητες πέραν του πετρελαίου και ενίσχυση των θεσμών και των υποδομών της.

Η Κολομβία και η Πολωνία παρουσιάζουν, επίσης, εξαιρετικές προοπτικές και αναμένεται να αναδειχθούν στις μεγάλες οικονομίες με τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης στην περιοχή τους -τη Λατινική Αμερική και την ΕΕ- (αν και η Τουρκία αναμένεται να αναπτυχθεί με μεγαλύτερο ρυθμό, εάν δώσουμε έναν ευρύτερο ορισμό στην Ευρώπη).

Image result for future world 2050 drawing

Σύμφωνα με τον John Hawksworth: «Σε πολλές αναδυόμενες οικονομίες, η ανάπτυξη θα προέλθει από τη ραγδαία αύξηση του πληθυσμού, την εκτίναξη της εγχώριας ζήτησης και του εργατικού δυναμικού. Παράλληλα, όμως, θα πρέπει να γίνουν επενδύσεις στην εκπαίδευση και να βελτιωθούν τα μακροοικονομικά θεμελιώδη μεγέθη προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι θέσεις εργασίας θα επαρκούν για να απορροφήσουν τον αυξανόμενο νέο πληθυσμό αυτών των κρατών».

Ένα καλό νέο για τις σημερινές ανεπτυγμένες οικονομίες είναι ότι θα συνεχίζουν να έχουν υψηλότερα μέσα εισοδήματα – με εξαίρεση ενδεχομένως την Ιταλία, όλα τα κράτη του G7 θα εξακολουθούν να βρίσκονται υψηλότερα στις κατατάξεις βάσει κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 2050. Η ψαλίδα με τις αναδυόμενες αγορές εκτιμάται ότι θα κλείσει σταδιακά σε βάθος χρόνου, ωστόσο, η πλήρης σύγκλιση σε επίπεδο εισοδημάτων παγκοσμίως αναμένεται να έρθει πολύ μετά το 2050.

Related image

ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΙΜΟΥ ΖΩΗΣ ΩΣ ΤΟ 2030 

Η χώρα με το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής στον κόσμο αναμένεται να είναι η Νότια Κορέα και οι Νοτιοκορεάτισες θα είναι μάλλον οι πρώτες στον κόσμο που θα σπάσουν το φράγμα των 90 ετών.

 Το μέσο κορίτσι που θα γεννηθεί εκεί το 2030, αναμένεται να ζήσει 90,8 χρόνια, ενώ το αγόρι 84,1. Στην Ευρώπη, τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής το 2030 προβλέπεται ότι θα έχουν οι γυναίκες στη Γαλλία και οι άνδρες στην Ελβετία.

Image result for future world 2050 drawing

Οι πέντε χώρες στην κορυφή 

Αναλυτικότερα, οι πέντε χώρες με τις μεγαλύτερες προβλεπόμενες αυξήσεις στο προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες έως το 2030 είναι: Νότια Κορέα (84,1), Αυστραλία (84), Ελβετία (84), Καναδάς (83,9) και Ολλανδία (83,7). Στις γυναίκες: Ν.Κορέα (90,8), Γαλλία (88,6), Ιαπωνία (88,4), Ισπανία (88,1) και Ελβετία (87,7).

Image result for future world 2050 map

Οι ΗΠΑ και οι ανισότητες 

Μεταξύ των πλουσιότερων χωρών, το μικρότερο προσδόκιμο ζωής αναμένεται να έχουν οι ΗΠΑ (83,3 χρόνια οι γυναίκες και 79,5 οι άνδρες), σε επίπεδα ανάλογα χωρών μεσαίου εισοδήματος όπως το Μεξικό και η Κροατία. Αυτό οι επιστήμονες το αποδίδουν στην ύπαρξη μεγάλων οικονομικών ανισοτήτων, στην έλλειψη καθολικής παροχής υπηρεσιών υγείας, μιας σχετικά υψηλής παιδικής θνησιμότητας, ενός πολύ μεγάλου αριθμού δολοφονιών και της διαδεδομένης παχυσαρκίας.

Παράλληλα, καταγράφεται μια τάση να κλείσει η «ψαλίδα» του προσδόκιμου μεταξύ ανδρών-γυναικών. Αυτό αποδίδεται κυρίως στο ότι και οι άνδρες πλέον υιοθετούν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. H Ελλάδα, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι ανάμεσα στις χώρες που η «ψαλίδα» δεν θα κλείσει, επειδή και τα δύο φύλα θα εμφανίσουν ανάλογη αύξηση του προσδόκιμου ζωής τα επόμενα χρόνια.

Η Ελλάδα είναι επίσης ανάμεσα στις χώρες που προβλέπεται να έχουν μικρή μόνο αύξηση του προσδόκιμου ζωής έως το 2030 (στους άνδρες κατά 2,7 χρόνια). Στην Ελλάδα το 2015, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το μέσο προσδόκιμο ζωής ήταν περίπου 78,3 χρόνια για τους άνδρες και 83,6 για τις γυναίκες, πράγμα που κατέτασσε την χώρα μας στην 25η θέση διεθνώς.

Related image

Στίβεν Χόκινγκ: Πλούτος ή Δικαιοσύνη;

Στίβεν Χόκινγκ

«Αν δεν επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο του πλούτου θα καταστραφούμε ως είδος!|

Γράφει ο Στίβεν Χόκιγνκ

 

Έχουν τα χρήματα σημασία; Μήπως ο πλούτος μας κάνει πιο πλούσιους; Αυτά μπορεί να φαίνονται κάπως περίεργα ως ερωτήματα για έναν φυσικό, όπως είμαι εγώ, αλλά θα προσπαθήσω να απαντήσω πως σχετίζονται.

Η απόφασή του δημοψηφίσματος της Βρετανίας είναι μια υπενθύμιση ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους και ότι, αν θέλουμε να κατανοήσουμε τη θεμελιώδη φύση του σύμπαντος, θα ήταν πολύ ανόητο να αγνοήσουμε το ρόλο που παίζει ο πλούτος και το χρήμα στην κοινωνία μας.

Έχω υποστηρίξει κατά τη διάρκεια της εκστρατείας πριν το δημοψήφισμα πως θα ήταν λάθος για τη Βρετανία να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαι λυπημένος για το αποτέλεσμα, αλλά αν έχω μάθει ένα μάθημα στη ζωή μου, αυτό είναι να κάνω το καλύτερο με αυτό που έχω.

Τώρα λοιπόν πρέπει να μάθουμε να ζούμε εκτός της ΕΕ, αλλά για να διαχειριστεί με επιτυχία το μέλλον, θα πρέπει να κατανοήσουμε γιατί ο βρετανικός λαός έκανε αυτήν την επιλογή.

Πιστεύω ότι ο πλούτος, ο τρόπος που τον αντιλαμβανόμαστε και ο τρόπος που τον μοιραζόμαστε, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφασή τους.

Όπως δήλωσε και η ίδια η νέα πρωθυπουργός, Τερέζα Μέι, στην πρώτη της ομιλία: «Πρέπει να μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας κατά τέτοιο τρόπο που θα επιτρέψει σε περισσότερους ανθρώπους να μοιραστούν την ευημερία της χώρας».

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα χρήματα είναι σημαντικά. Ένας από τους λόγους που πίστευα ότι θα ήταν λάθος να εγκαταλείψει η Βρετανία την ΕΕ είχε σχέση με τις επιχορηγήσεις/επιδοτήσεις.

Οι Βρετανοί επιστήμονες χρειάζονται όλα αυτά τα χρήματα που λαμβάνουν μέχρι σήμερα, και μία σημαντική πηγή της εν λόγω χρηματοδότησης είναι εδώ και πολλά χρόνια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Χωρίς αυτές τις επιδοτήσεις, πολύ σημαντικό επιστημονικό και ερευνητικό έργο δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Υπάρχουν ήδη άλλωστε κάποια πρότζεκτ Βρετανών επιστημόνων που έχουν παγώσει και θα πρέπει σύντομα η κυβέρνηση μας να αντιμετωπίσει το ζήτημα αυτό.

Τα χρήματα είναι επίσης σημαντικά γιατί είναι απελευθερωτικά για τους ανθρώπους. Έχω μιλήσει και στο παρελθόν για την ανησυχία μου ότι οι περικοπές των κρατικών δαπανών στη Βρετανία θα μειώσουν ακόμη περισσότερο την υποστήριξη που παρέχεται σε μαθητές με αναπηρία, υποστήριξη καθοριστική και για την δική μου καριέρα.

Στην περίπτωσή μου, φυσικά, τα χρήματα όχι απλώς βοηθήσαν την επαγγελματική σταδιοδρομία μου, αλλά είναι επίσης αυτά που με κράτησαν  κυριολεκτικά ζωντανό.

Γι ‘αυτό και θα ήμουν το τελευταίο πρόσωπο που θα επέκρινε τη σημασία του χρήματος. Ωστόσο, αν και ο πλούτος έχει παίξει ένα σημαντικό, πρακτικό ρόλο στη ζωή μου, έχω μια διαφορετική σχέση με αυτό, απ’ ότι έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Το να πληρώσω δηλαδή για τη φροντίδα μου ως άνθρωπος με σοβαρή αναπηρία είναι ασφαλώς ζωτικής σημασίας, η απόκτηση όμως μιας περιουσίας δεν είναι.

Δεν ξέρω καν τι θα έκανα αν αποκτούσα ένα άλογο κούρσας, ή μια «Ferrari», ακόμα και αν μπορούσα οικονομικά να τα αντέξω. Γι ‘αυτό και βλέπω τα χρήματα ως διαμεσολαβητή, ως ένα μέσο για έναν σκοπό – είτε πρόκειται για ιδέες, είτε για την υγεία, είτε για την ασφάλεια – αλλά ποτέ ως αυτοσκοπό.

Είναι ενδιαφέρον ότι πολλοί θεωρούσαν αυτήν τη στάση -μέχρι πρόσφατα- ως μια προβλέψιμη εκκεντρικότητα ενός ακαδημαϊκού του Κέμπριτζ, ενώ τώρα όλο και πιο πολλοί την αποδέχονται. Οι άνθρωποι αρχίζουν να αμφισβητούν την αξία του πλούτου.

Και θέτουν ουσιαστικά ερωτήματα: Είναι η γνώση ή η εμπειρία πιο σημαντικά από τα χρήματα; Μπορεί ο πλούτος να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της εκπλήρωσης; Μπορεί στα αλήθεια να μας ανήκει κάτι, ή είμαστε απλά παροδικοί κάτοχοι;

Αυτά τα ερωτήματα οδηγούν σε μια σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά μας, η οποία με τη σειρά της εμπνέει κάποιες πρωτοποριακές μορφές επιχειρήσεων, καθώς και νέες ιδέες. Αυτά έχουν ονομαστεί χαρακτηριστικά «Cathedral Projects», ως μια ισοδύναμη, σύγχρονη αναφορά στις μεγάλες, καθολικές εκκλησίες, που κατασκευάστηκαν ως μέρος της προσπάθειας της ανθρωπότητας να γεφυρώσει τον ουρανό με τη γη και να φτάσει στον Θεό.

Αυτές οι ιδέες ξεκίνησαν μέσα από μια γενιά, με την ελπίδα ότι η επόμενη θα αναλάβει τις προκλήσεις που παρουσιάζονται.

Ελπίζω και πιστεύω ότι οι άνθρωποι θα αγκαλιάσουν ακόμη περισσότερο αυτές τις ιδέες στο μέλλον, γιατί βιώνουμε πια ιδιαίτερα επικίνδυνες στιγμές.

Ο πλανήτης μας και η ανθρωπότητα ως είδος, αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις. Αυτές οι προκλήσεις είναι παγκόσμιες και πολύ σοβαρές – η αλλαγή του κλίματος, η παραγωγή τροφίμων, ο υπερπληθυσμός, ο αποδεκατισμός των άλλων ειδών, οι επιδημικές νόσοι, η μόλυνση των ωκεανών κτλ.

Τέτοια ζητήματα απαιτούν από εμάς να συνεργαστούμε, σε ένα κοινό όραμα και με μια συνεργατική λογική που θα διασφαλίσει ότι η ανθρωπότητα θα επιβιώσει.

Θα πρέπει για αυτό να προσαρμοστούμε, να επανεξετάσουμε, να αναπροσανατολιστούμε και να αλλάξουμε κάποιες από τις θεμελιώδεις παραδοχές μας σχετικά με το τι εννοούμε με τον όρο πλούτο, ιδιοκτησία, «δικό μου» και «δικό σου». Ακριβώς όπως μαθαίνουμε στα παιδιά να μοιράζονται.

Αν αποτύχουμε, οι δυνάμεις που συνέβαλαν στο Brexit, ο φθόνος και ο απομονωτισμός, όχι μόνο στη Βρετανία αλλά σε όλο τον κόσμο, που τροφοδοτείται από έναν στενόμυαλο ορισμό του πλούτου και από την αποτυχία μας να τον κατανέμουμε πιο δίκαια, τόσο στο εθνικό επίπεδο, όσο και πέραν των εθνικών συνόρων, θα ενισχυθούν.

Αν συμβεί τελικά αυτό, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τη μακροπρόθεσμη προοπτική του είδους μας.

Αλλά μπορούμε και θα τα καταφέρουμε. Οι άνθρωποι είναι ένα ον ατέλειωτα πολυμήχανο, αισιόδοξο και ευπροσάρμοστο. Πρέπει να διευρύνουμε τον ορισμό του πλούτου και να συμπεριλάβουμε σε αυτόν τις γνώσεις, τους φυσικούς πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό.

Την ίδια στιγμή πρέπει να μάθουμε να τον μοιραζόμαστε με περισσότερη δικαιοσύνη.

Αν το κάνουμε αυτό, τότε δεν υπάρχει κανένα όριο σε εκείνα που οι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν από κοινού.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα Guardian

 

ΤΟ ΣΟΚ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: 2020-3000

Η ΣΟΚ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

2020-3000

FUTURE SHOCK 

jupiter-colony-moon-future

«Είδα το μέλλον· μοιάζει με το παρόν, μόνο που κρατά περισσότερο…»
Γούντι Άλλεν

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

paul-dienach-chronicles-future

Αφού προσπεράσαμε το σκόπελο του «τέλους εποχής» (Fin de Sciecle), ξεφύγαμε δηλαδή από την απαισιοδοξία του 2012, του “Τέλους του Κόσμου” κι αφού διώξαμε από το μυαλό μας τα μίζερα σενάρια «Αποκάλυψης» που μας στοίχειωναν, αρχίσαμε να βαδίζουμε ολοταχώς προς το μέλλον! Για μια ακόμη φορά η μελλοντολογία πήρε τα πάνω της. Μια έκρηξη δημιουργικότητας έχει καταλάβει τους μελλοντολόγους, που έπεσαν με τα μούτρα στη συγγραφή αισιόδοξων βιβλίων σχετικά με το κοντινό και μακρινό μέλλον της ανθρωπότητας. Ο γνωστός Αμερικανός «γκουρού» της νέας οικονομίας Πήτερ Σβαρτς στο βιβλίο του A Long Boom: A Vision for the Coming Age of Prosperity, υποστηρίζει ότι ο κόσμος έχει εξασφαλίσει την μακρύτερη περίοδο ευημερίας στην ιστορία του. Η περίοδος αυτή ξεκίνησε το 1980 και θα διαρκέσει ως το 2030. Η ανάπτυξη αυτή, που θα διαχυθεί ακόμη και στις φτωχές χώρες, θα βασιστεί στις τηλεπικοινωνίες, υπολογιστές, δίκτυα, βιοτεχνολογία, νανοτεχνολογία κι εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ο τεχνοφιλικός Σβαρτς θεωρεί βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια ο μέσος Δυτικός άνθρωπος θα είναι «φορτωμένος» με διάφορα μικροτσίπ και θα είναι ασύρματα δικτυωμένος με τον κόσμο.

hqdefault

Πιο αισιόδοξος κι από τον Σβαρτς είναι ο Γκράχαμ Μόλιτορ, ο αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Μελλοντολογικής Εταιρείας. Στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του με τίτλο Τα Επόμενα 1000 Χρόνια: Οι Πέντε «Μηχανές» της Οικονομικής Ανάπτυξης, ο Μόλιτορ παρουσιάζει τα «κύματα» ανάπτυξης, που θα μεταμορφώσουν τη ζωή και την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Προηγουμένως όμως παραθέτει τις προηγούμενες φάσεις ανάπτυξης:

  • Γεωργία: Σε υποχώρηση μετά το 1880.

  • Βιομηχανία: Σε υποχώρηση μετά το 1930.

  • Υπηρεσίες-εμπόριο: Σε υποχώρηση μετά το 1960.

  • Πληροφορική-Επικοινωνίες: Θα παραμείνει κυρίαρχη ως το 2020.

  • 6a00d8341bf67c53ef016765981542970b-800wi

Όσον αφορά το μέλλον ο Μόλιτορ προβλέπει τα παρακάτω πέντε διαδοχικά κύματα (ή «μηχανές» ανάπτυξης), που θα κυριαρχήσουν ως το 3000 μ.Χ.

  1. Εποχή της Αναψυχής (βιομηχανία διασκέδασης και ψυχαγωγίας): Κυρίαρχη μετά το 2015. Θα κυριαρχήσουν οι πολυεθνικές εταιρείς «ολοκληρωμένης ψυχαγωγίας» (TV, μουσική, ταινίες, βιβλία, ίντερνε, ξενοδοχεία, θεματικά πάρκα, αθλητισμός κ.α.). Η πηγή του πλούτου θα είναι ο ελεύθερος χρόνος του ανθρώπου, εφόσον κανείς πλέον δε θα εργάζεται πάνω από 24 ώρες τη βδομάδα. Η Κίνα θα καταστεί ο υπ’ αριθμόν 1 τουριστικός προορισμός. Ο μέσος όρος ζωής θα ξεπεράσει τα 100 χρόνια (κανείς δε θα συνταξιοδοτείται πριν τα 70 του χρόνια). Θα επικρατήσει η «οικονομία της εμπειρίας».h20141122a

  2. Εποχή Επιστημών Ζωής/Βιοτεχνολογίας/Γενετικής: Κυρίαρχη μετά το 2100. Η γενετική μηχανική θα ελέγχει την εξέλιξη κάθε ζωντανού είδους στον πλανήτη μας. Οι ασθένειες θα εξαλείφονται γενετικά και τα μωρά θα γεννιούνται κατά παραγγελία. Νέα βιοπροϊόντα θα κατακλύσουν τις αγορές. Η ζωή θα επιμηκυνθεί δημιουργώντας ελπίδες για την επίτευξη της αθανασίας («οικονομία των αθανάτων»)!images (1)

  3. Εποχή Μέγα-υλικών (Κβαντική φυσική, νανοτεχνολογία, φυσική υψηλών πιέσεων): Κυρίαρχη μετά το 2200. Η ύλη θα ανασυντίθεται σε ατομικό και υποατομικό επίπεδο. Θα εμφανιστούν νέα ανθεκτικότατα υλικά. Η μετακίνηση θα γίνεται με μαγνητική ανύψωση. Παντού θα χρησιμοποιούνται νανο-ρομπότ, που θα εκτελούν όλες τις εργασίες με ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας.Human-Evolution1

  4. Νέα Ατομική Εποχή (σύντηξη, υδρογόνο, ήλιο): Κυρίαρχη μετά το 2300. Η θερμοπυρηνική σύντηξη του υδρογόνου θα προσφέρει μια ανεξάντλητη πηγή ενέργειας όμοια με του ήλιου. Τα ορυκτά καύσιμα και η φράση «ενεργειακή ανεπάρκεια» θα περάσουν στην ιστορία.20121001150821-Happiness_is_Mind_-_Happiness_is_Mine._Photography_2004._Digital_Photoprint_Vinyle_on_PVC_Forex_10mm._100X150cm._Replica_2008._Museum_of_Modern_Art__Paris._Artist_OLIVERA_VELKOVA

  5. Νέα Διαστημική Εποχή (διαστημικά ταξίδια, εξερεύνηση, αποικισμός και oικονομική εκμετάλλευση του διαστήματος): Κυρίαρχη ως το 3000. Η επέκταση στο διάστημα και η εκτεταμένη χρήση εξωγήινων πρώτων υλών θα γίνει η βασική ατμομηχανή οικονομικής ανάπτυξης της γήινης οικονομίας. Η ανάπτυξη θα είναι εκθετική και -φαινομενικά τουλάχιστον- χωρίς όρια. antimatter_starship

Το όλο αυτό μελλοντολογικό σενάριο είναι εξαιρετικά αισιόδοξο για το μέλλον του καπιταλισμού που, αν δεν καταφέρει να καταστρέψει τις ίδιες του τις βάσεις -τη Φύση και τον άνθρωπο- θα μετεξελιχθεί αφομοιώνοντας τις νέες τεχνολογίες. Τι γίνεται όμως με τον άνθρωπο; Αυτός θα πέσει και πάλι θύμα της εκμετάλλευσης, εφόσον σε πρώτη φάση η οικονομία θα βασιστεί στη «θεραπεία της πλήξης» του. Σε δεύτερη φάση θα εκμεταλλευτεί τη ματαιοδοξία του να είναι πάντα νέος, ωραίος, υγιής και «αθάνατος». Σε τρίτη φάση θα εκμεταλλευτεί την έμφυτη τεμπελιά του. Σε τέταρτη φάση θα εκμεταλλευτεί την ανάγκη του για ενέργεια και τέλος την περιέργεια και την ανάγκη του για «νέα σύνορα». Ότι και να λέμε όμως ο άνθρωπος είναι αυτός που φτιάχνει το μέλλον του, αλλά ταυτόχρονα φτιάχνεται από αυτό. Ο χρόνος είναι σύμμαχος κι εχθρός του. Υπάρχει ωστόσο χρόνος;

[wallcoo_com]_3543_future_TECH_Image

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Τ’ ΑΣΤΡΑ, εκδ. ΆΓΝΩΣΤΟ (περιορισμένα αντίτυπα), 

Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

FreeENERGY cover3

ΜΕΤΑ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ: Το τέλος του καπιταλισμού έχει αρχίσει

ΜΕΤΑ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Το τέλος του καπιταλισμού έχει αρχίσει

«H παρόρμηση της καταστροφής είναι δημιουργική. Η επιβεβλημένη καταστροφή είναι σήμα κατατεθέν της καπιταλιστικής σκέψης… Καταστρέψτε το παρελθόν, φτιάξτε το μέλλον». Ντον ΝτεΛίλλο, Κοσμόπολις 

Meta capital-guardian

Γράφει ο Πολ Μέισον

Χωρίς να το έχουμε καταλάβει, μπαίνουμε στην μετακαπιταλιστική εποχή. Στο επίκεντρο της γενικότερης αλλαγής που έρχεται είναι η τεχνολογία των πληροφοριών, νέοι τρόποι εργασίας και η κοινόχρηστη οικονομία. Οι παλιοί τρόποι θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να εξαφανιστούν, αλλά ήρθε η ώρα να γίνουμε ουτοπικοί.

Οι κόκκινες σημαίες και τα ”επαναστατικά” τραγούδια του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης, καθώς και η προσδοκία ότι οι τράπεζες θα εθνικοποιούνταν, αναβίωσε για λίγο το όνειρο του 20ου αιώνα: την αναγκαστική καταστροφή της αγοράς από την κορυφή. Για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, αυτός ήταν ο τρόπος που η Αριστερά συνέλαβε το πρώτο στάδιο μιας οικονομίας πέρα από τον καπιταλισμό. Η δύναμη θα εφαρμόζονταν από την εργατική τάξη, είτε στην κάλπη είτε στα οδοφράγματα. Η κατάσταση θα ήταν ο μοχλός. Η ευκαιρία θα έρχονταν μέσα από συχνά επεισόδια οικονομικής κατάρρευσης.

Αντ’ αυτού τα τελευταία 25 χρόνια υπήρξε ένα σχέδιο της Αριστεράς που πλέον έχει καταρρεύσει. Η αγορά κατέστρεψε το σχέδιο, ο ατομικισμός αντικατέστησε τον κολεκτιβισμό και την αλληλεγγύη, το εξαιρετικά αυξημένο εργατικό δυναμικό ανά τον κόσμο, μοιάζει με ένα «προλεταριάτο», αλλά πλέον δεν σκέφτεται ούτε συμπεριφέρεται όπως έκανε κάποτε.

Αν ζούσες μέσα σε όλα αυτά, και αντιπαθούσες τον καπιταλισμό, ήταν τραυματική εμπειρία. Αλλά στην πορεία η τεχνολογία έχει δημιουργήσει ένα νέο διέξοδο, που τα απομεινάρια της παλιάς Αριστεράς – και όλες οι άλλες δυνάμεις που επηρεάζονται από αυτά – πρέπει είτε να το αγκαλιάσουν είτε να πεθάνουν.

Ο καπιταλισμός, όπως αποδεικνύεται, δεν θα καταργηθεί με τεχνικές δυναμικής παρέμβασης. Θα πρέπει να καταργηθεί με τη δημιουργία κάτι πιο δυναμικού που, σε πρώτη φάση, θα υφίσταται σχεδόν αόρατο μέσα στο παλιό σύστημα, το οποίο όμως θα διασπαστεί, αναμορφώνοντας την οικονομία γύρω από νέες αξίες και συμπεριφορές. Αυτό το αποκαλώ μετακαπιταλισμό.

Post

Όπως και με το τέλος της φεουδαρχίας πριν από 500 χρόνια, η αντικατάσταση του καπιταλισμού από τον μετακαπιταλισμό θα επιταχυνθεί από εξωτερικούς κραδασμούς και θα διαμορφωθεί από την ανάδυση ενός νέου είδους ανθρώπου. Και έχει ξεκινήσει.

Ο μετακαπιταλισμός είναι εφικτός λόγω των τριών μεγάλων αλλαγών που η τεχνολογία των πληροφοριών έχει επιφέρει τα τελευταία 25 χρόνια.

Πρώτον, έχει μειώσει την ανάγκη για εργασία, θόλωσε τις άκρες μεταξύ εργασίας και ελεύθερου χρόνου και χαλάρωσε τη σχέση μεταξύ εργασίας και μισθών. Το επερχόμενο κύμα της αυτοματοποίησης, που επί του παρόντος καθυστερεί λόγω των κοινωνικών υποδομών μας που δεν μπορούν να αντέξουν τις συνέπειες, θα μειώσει σημαντικά τον όγκο της εργασίας που απαιτείται – όχι μόνο για να συντηρεί αλλά και να προσφέρει μια αξιοπρεπή ζωή για όλους.

Δεύτερον, η πληροφορία διαβρώνει την ικανότητα της αγοράς να μορφοποιεί σωστά τις τιμές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι αγορές βασίζονται στις ανεπάρκειες, ενώ οι πληροφορίες είναι άφθονες. Ο  αμυντικός μηχανισμός του συστήματος είναι να σχηματίζει μονοπώλια – τις γιγαντιαίες εταιρείες τεχνολογίας – σε μια κλίμακα η οποία δεν έχει παρατηρηθεί κατά τα προηγούμενα 200 χρόνια, ακόμη κι έτσι δεν είναι δυνατό να διαρκέσουν. Με την οικοδόμηση επιχειρηματικών μοντέλων και κοινές εκτιμήσεις που βασίζονται στη σύλληψη και την ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικά παραγόμενων πληροφοριών, οι εν λόγω επιχειρήσεις κατασκευάζουν ένα εύθραυστο εταιρικό οικοδόμημα σε αντίθεση με την πιο βασική ανάγκη της ανθρωπότητας, η οποία είναι να χρησιμοποιήσει ιδέες ελεύθερα.

Τρίτον, βλέπουμε την αυθόρμητη αύξηση της συνεργατικής παραγωγής: τα αγαθά, οι υπηρεσίες και οι οργανισμοί φαίνεται πως δεν ανταποκρίνονται πλέον στις επιταγές της αγοράς και τη διοικητική ιεραρχία. Το σημαντικότερο προϊόν πληροφορίας στον κόσμο -η Βικιπαίδεια – γίνεται από εθελοντές δωρεάν, καταργώντας την αγορά εγκυκλοπαίδειας και στερώντας τη διαφημιστική βιομηχανία από-κατ ‘εκτίμηση-  $ 3δισ το χρόνο σε έσοδα.

Σχεδόν απαρατήρητες, στις κόγχες και τις κοιλότητες του συστήματος της αγοράς, ολόκληρες δρεπανιές της οικονομικής ζωής αρχίζουν να κινούνται σε έναν διαφορετικό ρυθμό. Τα παράλληλα νομίσματα, τράπεζες χρόνου, συνεταιρισμοί και αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι έχουν πολλαπλασιαστεί, χωρίς να έχουν εντοπισθεί από το επάγγελμα του οικονομολόγου, και συχνά ως άμεσο αποτέλεσμα της συντριβής των παλαιών δομών στην, μετά το 2008, κρίση .

adbusters_119_austerity_S_0 (1)

Θα βρείτε αυτή τη νέα οικονομία μόνο αν ψάξετε καλά. Στην Ελλάδα, όταν μια λαϊκή ΜΚΟ χαρτογράφησε τους συνεταιρισμούς τροφίμων της χώρας, τους εναλλακτικούς παραγωγούς, τα παράλληλα νομίσματα και τα τοπικά συστήματα ανταλλαγής, βρήκαν περισσότερα από 70 ουσιαστικά έργα και εκατοντάδες μικρότερες πρωτοβουλίες που κυμαίνονται από καταλήψεις, carpools μέχρι και σε δωρεάν παιδικούς σταθμούς. Για τα καθιερωμένα οικονομικά τέτοια πράγματα φαίνεται μόλις και μετά βίας  να χαρακτηρίζονται ως οικονομική δραστηριότητα – αλλά αυτό είναι το θέμα. Αυτοί υπάρχουν επειδή  εμπορεύονται, έστω  διστακτικά και αναποτελεσματικά, στο νόμισμα του μετακαπιταλισμού: τον ελεύθερο χρόνο, την δικτυωμένη δραστηριότητα και τα δωρεάν πράγματα. Φαίνεται ένα πενιχρό και ανεπίσημο, ακόμη και επικίνδυνο πράγμα από το οποίο δημιουργείται μια ολόκληρη εναλλακτική λύση σε ένα παγκόσμιο σύστημα, αλλά το ίδιο έκανε και το χρήμα και οι πιστώσεις στην εποχή του Εδουάρδου Γ.

Νέες μορφές ιδιοκτησίας, νέες μορφές δανεισμού, νέες νομικές συμβάσεις: μια ολόκληρη επιχειρηματική υποκουλτούρα έχει αναδειχθεί τα τελευταία 10 χρόνια, γεγονός που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν βαπτιστεί “κοινόχρηστη οικονομία”. Οι λέξεις εντυπωσιασμού όπως τα “κοινά” και η “ομότιμη παραγωγή” ρίχνονται ολόγυρα, αλλά λίγοι έχουν μπει στον κόπο να ρωτήσουν τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη για τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Πιστεύω ότι προσφέρει μια δίοδο διαφυγής – αλλά μόνο αν αυτά τα  μικρού επιπέδου σχέδια καλλιεργηθούν, προωθηθούν και προστατευτούν από μια ριζική αλλαγή σε ό, τι κάνουν οι κυβερνήσεις. Και αυτό πρέπει να καθοδηγηθεί από μια αλλαγή στον τρόπο σκέψης μας – για την τεχνολογία, την ιδιοκτησία και την εργασία. Έτσι ώστε, όταν δημιουργήσουμε τα στοιχεία του νέου συστήματος, να μπορέσουμε να πούμε στους εαυτούς μας, και στους άλλους: «Αυτό δεν είναι πλέον απλά ο μηχανισμός επιβίωσης μου, η διαφυγή μου από το νεοφιλελεύθερο κόσμο, αυτός είναι ένα νέος τρόπος ζωής που σχηματίζεται.”

Το κραχ του 2008 εξάλειψε το 13%  της παγκόσμιας παραγωγής και το 20% του παγκοσμίου εμπορίου. Η παγκόσμια ανάπτυξη έγινε αρνητική – σε μια κλίμακα όπου οτιδήποτε κάτω από + 3% υπολογίζεται ως ύφεση. Παρήγαγε, στην Δύση, μια φάση ύφεσης χειρότερης από ό, τι το διάστημα 1929-1933, και ακόμα και τώρα, εν μέσω ωχρούς ανάκαμψης, έχει αφήσει τους οικονομολόγους τρομοκρατημένους στην προοπτική της μακροχρόνιας στασιμότητας. Οι μετασεισμοί στην Ευρώπη κομματιάζουν την ήπειρο.

Οι λύσεις ήταν η λιτότητα και η νομισματική περίσσεια. Αλλά δεν λειτουργούν. Στις πιο βαριά χτυπημένες χώρες, το συνταξιοδοτικό σύστημα έχει καταστραφεί, η ηλικία συνταξιοδότησης φτάνει τα 70, και η εκπαίδευση ιδιωτικοποιείται με αποτέλεσμα οι απόφοιτοι να αντιμετωπίζουν τώρα ένα υψηλό χρέος για μια ζωή. Οι υπηρεσίες αποσυναρμολογούνται και τα έργα υποδομής τίθενται σε αναμονή.

METAKAPITAL adbusters_120_atm_S

Ακόμα και τώρα πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να κατανοήσουν το αληθινό νόημα της λέξης «λιτότητα». Η λιτότητα δεν είναι οκτώ χρόνια από περικοπές δαπανών, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, ή ακόμα και η κοινωνική καταστροφή που προκλήθηκε στην Ελλάδα. Σημαίνει την μείωση των μισθών, των κοινωνικών μισθών και του βιοτικού επιπέδου της Δύσης για δεκαετίες μέχρι να συναντήσουν τα παιδιά της μεσαίας τάξης της Κίνας και της Ινδίας.

Εν τω μεταξύ, ελλείψει οποιουδήποτε εναλλακτικού μοντέλου, οι προϋποθέσεις για μια ακόμη κρίση, συναρμολογούνται. Οι πραγματικοί μισθοί έχουν μειωθεί ή παραμένουν στάσιμοι στην Ιαπωνία, στη νότια Ευρωζώνη, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το σκιώδες τραπεζικό σύστημα έχει ανασυγκροτηθεί, και είναι τώρα μεγαλύτερο από ό, τι ήταν το 2008. Οι νέοι κανόνες που απαιτούν από τις τράπεζες να κατέχουν περισσότερα αποθέματα, έχουν αποδυναμωθεί ή καθυστερήσει. Εν τω μεταξύ, ξεπλένοντας δωρεάν χρήματα, το 1% έγινε πλουσιότερο.

Ο νεοφιλελευθερισμός, στη συνέχεια, έχει μεταμορφωθεί σε ένα σύστημα προγραμματισμένο να προκαλεί επαναλαμβανόμενες καταστροφικές αποτυχίες. Ακόμα χειρότερα, έχει σπάσει το μοτίβο των 200 χρόνων του βιομηχανικού καπιταλισμού, όπου η οικονομική κρίση ωθούσε σε νέες μορφές τεχνολογικής καινοτομίας προς όφελος όλων.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο νεοφιλελευθερισμός ήταν το πρώτο οικονομικό μοντέλο σε 200 χρόνια, η ανάδειξη του οποίου βασίστηκε στην καταστολή των μισθών και σπάζοντας την κοινωνική δύναμη και ανθεκτικότητα της εργατικής τάξης. Αν επανεξετάσουμε τις περιόδους απογείωσης που έχουν μελετηθεί από τους θεωρητικούς μακράς-διάρκειας – το 1850 στην Ευρώπη, το 1900 και το 1950 σε όλο τον κόσμο – ήταν η δύναμη του οργανωμένου εργατικού δυναμικού που ανάγκασε τους επιχειρηματίες και τις επιχειρήσεις να σταματήσουν να προσπαθούν να αναβιώσουν ξεπερασμένα επιχειρηματικά μοντέλα μέσω του κόψιμου μισθών, και να καινοτομήσουν στον δρόμο προς μια νέα μορφή καπιταλισμού.

Το αποτέλεσμα είναι ότι, σε κάθε ανάκαμψη, θα βρείτε μια σύνθεση του αυτοματισμού, υψηλότερους μισθούς και την κατανάλωση μεγαλύτερης αξίας. Σήμερα δεν υπάρχει καμία πίεση από το εργατικό δυναμικό, καθώς και η τεχνολογία στο επίκεντρο αυτού του κύματος καινοτομίας  δεν απαιτεί τη δημιουργία υψηλότερης καταναλωτικής δαπάνης, ή την εκ νέου απασχόληση του παλιού εργατικού δυναμικού σε νέες θέσεις εργασίας. Η πληροφορία είναι μια μηχανή για το άλεσμα των τιμών των αγαθών προς τα κάτω και της μείωσης του χρόνου εργασίας που απαιτείται για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη.

ccc3ceea-ac03-495b-a649-b723f77cfc5c-2060x1091

Ως αποτέλεσμα, μεγάλα τμήματα της επιχειρηματικής τάξης έχουν γίνει νεο-Λουδίτες. Αντιμέτωποι με τη πιθανότητα δημιουργίας εργαστηρίων γενετικής αλληλουχίας, δημιουργούν αντ’αυτου καφέ, μπαρ νυχιών και επιχειρήσεις καθαρισμού: το τραπεζικό σύστημα, το σύστημα σχεδιασμού και  η νεοφιλελεύθερη κουλτούρα, ανταμοίβουν πάνω απ ‘όλα τους δημιουργούς των χαμηλής αξίας, υψηλού ωραρίου θέσεων εργασίας.

Η καινοτομία συμβαίνει, αλλά δεν έχει, μέχρι στιγμής, προκαλέσει την πέμπτη μακρά ανοδική πορεία για τον καπιταλισμό, που η θεωρία του μακρού κύκλου θα περίμενε. Οι λόγοι βρίσκονται στην ιδιαίτερη φύση της τεχνολογίας των πληροφοριών.

Περιβαλλόμαστε όχι μόνο από ευφυείς μηχανές, αλλά από ένα νέο στρώμα της πραγματικότητας με επίκεντρο την πληροφορία. Σκεφτείτε ένα αεροπλάνο: ένας υπολογιστής το πετάει, το έχει σχεδιάσει, το έχει τεστάρει και “κατασκευάσει” εκατομμύρια φορές, στέλνοντας πίσω στους κατασκευαστές του πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Επί του σκάφους οι επιβάτες είναι κολλημένοι σε οθόνες που συνδέονται, σε ορισμένες τυχερές χώρες, στο διαδίκτυο.

Βλέποντάς το από το έδαφος είναι το ίδιο λευκό μεταλλικό πτηνό, όπως στην εποχή του James Bond. Αλλά είναι πλέον τόσο μια έξυπνη μηχανή όσο και ένας κόμβος σε ένα δίκτυο. Έχει ένα περιεχόμενο πληροφοριών και προσθέτει “πληροφοριακή αξία’, καθώς και πραγματική αξία στον κόσμο. Σε μια κατάμεστη από επιχειρηματίες πτήση, όταν ο καθένας κοιτάζει στο Excel ή το PowerPoint, η καμπίνα των επιβατών γίνεται καλύτερα κατανοητή ως ένα εργοστάσιο πληροφοριών.

Αλλά τι αξίζουν όλες αυτές οι πληροφορίες; Δεν θα βρείτε απάντηση στην λογιστική: η πνευματική ιδιοκτησία αποτιμάται στα σύγχρονα λογιστικά πρότυπα με εικασίες. Μια μελέτη για την SAS Institute το 2013 διαπίστωσε ότι, προκειμένου να θέσει μια τιμή για τα δεδομένα, ούτε το κόστος της συλλογής τους, ούτε η αξία τους στην αγορά ή το μελλοντικό εισόδημα από αυτά θα μπορούσε να υπολογιστεί επαρκώς. Μόνο μέσα από μια μορφή της λογιστικής που θα περιελάμβανε μη οικονομικά οφέλη και κινδύνους, θα μπορούσαν οι εταιρείες να εξηγήσουν στους μετόχους τους πόσο πραγματικά αξίζουν τα δεδομένα. Κάτι έχει σπάσει στη λογική που χρησιμοποιούμε για να εκτιμήσουμε το πιο σημαντικό πράγμα στο σύγχρονο κόσμο.

adbusters_120_harvard_S

Η μεγάλη τεχνολογική πρόοδος των αρχών του 21ου αιώνα δεν αποτελείται μόνο από νέα αντικείμενα και διαδικασίες, αλλά και από παλιά που έχουν καταστεί ευφυή. Το γνωστικό περιεχόμενο των προϊόντων γίνεται όλο και πιο πολύτιμο από τα φυσικά πράγματα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους. Αλλά είναι μια αξία που μετράται ως χρησιμότητα, όχι ως ανταλλαγή ή αξία των περιουσιακών στοιχείων. Στη δεκαετία του 1990 οι οικονομολόγοι και τεχνολόγοι άρχισαν να έχουν την ίδια σκέψη συγχρόνως: ότι αυτός ο νέος ρόλος της πληροφορίας ήταν η δημιουργία ενός νέου, “τρίτου” είδους καπιταλισμού – τόσο διαφορετικού από το βιομηχανικό καπιταλισμό, όσο ο βιομηχανικός καπιταλισμός ήταν στον εμπορικό καπιταλισμό της υποδούλωσης τον 17ο και 18ο αιώνα. Αλλά έχουν αγωνιστεί ώστε να περιγράψουν τη δυναμική του νέου «γνωστικού» καπιταλισμού. Και έχουν λόγο. Η δυναμική του  είναι βαθιά μη-καπιταλιστική.

Κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι οικονομολόγοι είδαν την πληροφορία απλά ως «δημόσιο αγαθό». Η κυβέρνηση των ΗΠΑ διακήρυξε πως κανένα κέρδος δεν πρέπει να προέρχεται από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας, αλλά μόνο από την ίδια την παραγωγική διαδικασία. Τότε αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε την πνευματική ιδιοκτησία. Το 1962, ο Kenneth Arrow, ο γκουρού των επικρατούντων οικονομικών, είπε ότι σε μια οικονομία της ελεύθερης αγοράς ο σκοπός του να εφεύρει πράγματα είναι ώστε να δημιουργήσει δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Σημείωσε: “ακριβώς στο βαθμό που αυτό είναι επιτυχές υπάρχει μια υπο-χρησιμοποίηση των πληροφοριών.”

Μπορείτε να παρατηρήσετε την αλήθεια αυτή σε κάθε ηλεκτρονικό επιχειρηματικό μοντέλο που κατασκευάστηκε ποτέ: το μονοπώλιο και η προστασία των δεδομένων, η σύλληψη των ελεύθερων κοινωνικών δεδομένων που παράγονται από την αλληλεπίδραση του χρήστη, η εισαγωγή εμπορικών δυνάμεων σε περιοχές της παραγωγής των δεδομένων που πριν ήταν μη-εμπορικά, η υπονόμευση των υπάρχοντων δεδομένων για προβλέψιμη αξία – εξασφαλίζοντας πως παντού και πάντα κανείς, εκτός της εταιρείας δεν θα μπορεί να αξιοποιήσει τα αποτελέσματα.

Εάν επαναλάβουμε την αρχή του Arrow αντίστροφα, οι επαναστατικές επιπτώσεις είναι προφανείς: εάν μια οικονομία της ελεύθερης αγοράς καθώς και η πνευματική ιδιοκτησία οδηγούν στην ”υπο-χρησιμοποίηση των πληροφοριών”, τότε, μια οικονομία που βασίζεται στην πλήρη αξιοποίηση των πληροφοριών δεν μπορεί να ανεχθεί την ελεύθερη αγορά ή την απόλυτη ιδιοκτησία πνευματικών δικαιομάτων. Τα επιχειρηματικά μοντέλα όλων των σύγχρονων ψηφιακών γιγάτων έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέψουν την αφθονία των πληροφοριών.

images (2)

Ωστόσο, η πληροφορία είναι άφθονη. Τα πληροφοριακά αγαθά είναι ελεύθερα να αναπαραχθούν. Μόλις ένα πράγμα δημιουργηθεί, μπορεί να αντιγραφεί / επικολληθεί απείρως. Ένα μουσικό κομμάτι ή η γιγαντιαία βάση δεδομένων που χρησιμοποιείτε για να φτιαχτεί ένα αεροσκάφος έχει ένα κόστος παραγωγής, αλλά το κόστος της αναπαραγωγής πέφτει στο μηδέν. Ως εκ τούτου, εάν ο κανονικός μηχανισμός αποτίμησης του καπιταλισμού επικρατήσει στην πάροδο των ετών, η τιμή και του ίδιου θα πέσει στο μηδέν.

Για τα τελευταία 25 χρόνια η οικονομία παλεύει με αυτό το πρόβλημα: όλα τα συμβατικά οικονομικά προχωρούν σε μια κατάσταση έλλειψης, παρόλο που η πιο δυναμική δύναμη στον σύγχρονο κόσμο μας είναι άφθονη και, όπως ο  ιδιοφυείς χίππι Stewart Brand κάποτε το έθεσε, ”θέλει να είναι ελεύθερη “.

Υπάρχει, παράλληλα με τον κόσμο των μονοπωλιακών πληροφοριών και της επιτήρησης που επιβάλλεται από εταιρείες και κυβερνήσεις, μια διαφορετική δυναμική που μεγαλώνει γύρω από την πληροφορία: η πληροφορία ως κοινωνικό αγαθό, δωρεάν στο σημείο χρήσης, αδύνατον να αποτελεί ιδιοκτησία να είναι εκμεταλλεύσιμο ή να έχει τιμή. Έχω ερευνήσει τις προσπάθειες των οικονομολόγων και γκουρού των επιχειρήσεων να οικοδομήσουν ένα πλαίσιο ώστε κατανοήσουν τη δυναμική μιας οικονομίας που βασίζεται στην πλούσια-στα χέρια της κοινωνίας-πληροφορία. Αλλά το είχε ήδη φανταστεί ένας οικονομολόγος του 19ου αιώνα, την εποχή του τηλέγραφου και της ατμομηχανή. Το όνομά του? Καρλ Μαρξ.

images (1)

Η σκηνή είναι το Kentish Town, Λονδίνο, Φεβρουάριος 1858, κάποια στιγμή γύρω τέσσερις. Ο Μαρξ είναι ένας καταζητούμενος στη Γερμανία και εργάζεται σκληρά σκαλίζοντας πειράματα σκέψης και σημειώσεις προς τον εαυτό του. Όταν επιτέλους βλέπουν αυτό που ο Μαρξ γράφει εκείνο το βράδυ, οι αριστεροί διανοούμενοι της δεκαετίας του 1960, θα παραδεχθούν ότι ‘’αμφισβητεί κάθε σοβαρή ερμηνεία του Μαρξ που έχει συλληφθεί ποτέ”. Ονομάζεται “Το Απόσπασμα για τις Μηχανές”.

Στο “Απόσπασμα” ο Μαρξ φαντάζεται μια οικονομία στην οποία ο κύριος ρόλος των μηχανημάτων είναι η παραγωγή και ο κύριος ρόλος των ανθρώπων είναι να τα επιβλέπει. Ήταν σαφές ότι, σε μια τέτοια οικονομία, η κύρια παραγωγική δύναμη θα ήταν η πληροφορία. Η παραγωγική δύναμη των μηχανών αυτών, όπως η αυτόματη μηχανή βαμβακιού νηματουργίας, ο τηλέγραφος και η ατμομηχανή δεν εξαρτάται από την ποσότητα της εργασίας που χρειάστηκε για την παραγωγή τους, αλλά από το πλαίσιο της κοινωνικής γνώσης. Η οργάνωση και η γνώση, με άλλα λόγια, συνέβαλαν περισσότερο στην παραγωγική ισχύ από ότι το έργο κατασκευής και λειτουργίας των μηχανών.

Αναλογιζόμενοι την κατάληξη του Μαρξισμού – μια θεωρία της εκμετάλλευσης με βάση την κλοπή του χρόνου εργασίας – αυτό είναι μια επαναστατική διαπίστωση. Προτείνει ότι, όταν η γνώση γίνεται μια παραγωγική δύναμη από μόνη της, αντισταθμίζοντας την πραγματική εργασία που δαπανάται για την δημιουργία ενός μηχανήματος, το μεγάλο ερώτημα καθίσταται όχι ως “οι μισθοί, έναντι κερδών», αλλά ποιος ελέγχει αυτό που ο Μαρξ αποκαλούσε την ”δύναμη της γνώσης”.

Σε μια οικονομία όπου οι μηχανές κάνουν την περισσότερη δουλειά, η φύση της γνώσης κλειδωμένη μέσα στα μηχανήματα πρέπει, όπως γράφει, να είναι “κοινωνική”. Σε ένα τελικό πείραμα σκέψης αργά το βράδυ ο Μαρξ φαντάστηκε το τελικό σημείο αυτής της τροχιάς: τη δημιουργία μιας «ιδανικής μηχανής”, η οποία διαρκεί για πάντα και δεν κοστίζει τίποτα. Μια μηχανή που θα μπορούσε να κατασκευαστεί χωρίς κόστος η οποία, είπε, δεν προσέθετε καμία αξία στην παραγωγική διαδικασία και ραγδαία, στη διάρκεια μερικών λογιστικών περιόδων, θα μείωνε τις τιμές, το κέρδος και το εργατικό κόστος σε οτιδήποτε άγγιζε.

Μόλις καταλάβετε ότι οι πληροφορίες είναι φυσικές, και ότι το λογισμικό είναι μια μηχανή, και ότι η αποθήκευση, η ευρυζωνικότητα και η επεξεργαστική ισχύ καταρρέουν σε τιμή σε εκθετικά ποσοστά, τότε η αξία της σκέψης του Μαρξ γίνεται σαφής. Είμαστε περικυκλωμένοι από μηχανές που δεν κοστίζουν τίποτα και θα μπορούσαν, αν θέλαμε, να διαρκέσουν για πάντα.

steliosfaitakis_web_9

Σε αυτά τους συλλογισμούς, που δεν είχαν δημοσιευθεί πριν τα μέσα του 20ου αιώνα, ο Μαρξ φαντάστηκε πληροφορίες που έρχονται να αποθηκευθούν και να μοιραστούν σε κάτι που ονομάζεται «γενική διάνοια» – το οποίο ήταν το μυαλό του καθενός στη Γη συνδεδεμένο από την κοινωνική γνώση, στο οποίο κάθε αναβάθμιση τους ωφελεί όλους . Εν ολίγοις, είχε φανταστεί κάτι κοντά στην οικονομία της πληροφορίας στην οποία ζούμε. Και, έγραψε, η ύπαρξή της θα “τινάξει τον καπιταλισμό στα ύψη”.

Με το έδαφος να έχει αλλάξει, το παλιό μονοπάτι πέρα από τον καπιταλισμό που είχε φανταστεί η αριστερά του 20ου αιώνα έχει χαθεί.

Αλλά μια διαφορετική πορεία έχει ανοίξει. Η συνεργατική παραγωγή, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία του δικτύου για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών που λειτουργούν μόνο όταν είναι δωρεάν, ή μοιράζονται από κοινού, καθορίζει τη διαδρομή πέρα από το σύστημα της αγοράς. Θα χρειαστεί το κράτος να δημιουργήσει το πλαίσιο – όπως ακριβώς δημιούργησε το πλαίσιο για την εργασία στο εργοστάσιο, το ισχυρό νόμισμα και το ελεύθερο εμπόριο στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο μετακαπιταλιστικός τομέας είναι πιθανό να συνυπάρξει με τον τομέα της αγοράς για δεκαετίες, αλλά η σημαντική αλλαγή συμβαίνει ήδη.

Τα δίκτυα αποκαθιστούν την «διακριτικότητα» στο μετακαπιταλιστικό σχέδιο. Δηλαδή, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση ενός συστήματος μη-εμπορευματοποίησης που αναπαράγεται, το οποίο δεν χρειάζεται να δημιουργηθούν εκ νέου κάθε πρωί στην οθόνη του υπολογιστή ενός κομισάριου.

Η μετάβαση θα περιλαμβάνει το κράτος, την αγορά και την συνεργατική παραγωγή πέραν της αγοράς. Αλλά για να συμβεί αυτό, το σύνολο του έργου της αριστεράς, από τις ομάδες διαμαρτυρίας εώς τα κυρίαρχα σοσιαλδημοκρατικά και φιλελεύθερα κόμματα, θα πρέπει να αναδιαμορφωθούν. Στην πραγματικότητα, όταν οι άνθρωποι κατανοήσουν τη λογική της μετακαπιταλιστικής μετάβασης, τέτοιες ιδέες δεν θα είναι πλέον ιδιοκτησία της αριστεράς – αλλά ενός πολύ ευρύτερου κινήματος, για το οποίο θα χρειαστούμε νέες ετικέτες.

Ποιος μπορεί να το πραγματοποιήσει; Στο παλιό αριστερό έργο ήταν η βιομηχανική εργατική τάξη. Περισσότερα από 200 χρόνια πριν, η ριζοσπαστική δημοσιογράφος John Thelwall προειδοποίησε τους άντρες που έχτισαν τα Αγγλικά εργοστάσια πως είχαν δημιουργήσει μια νέα και επικίνδυνη μορφή της δημοκρατίας: «Κάθε μεγάλο εργαστήριο και εργοστάσιο είναι ένα είδος πολιτικής κοινωνίας, η οποία δεν μπορεί να σιωπήσει με καμία πράξη του Κοινοβουλίου, και κανένας δικαστής να την διασπάσει ”

10273895_10202955512061577_7227464146397070095_n

Σήμερα το σύνολο της κοινωνίας είναι ένα εργοστάσιο. Όλοι συμμετέχουν στη δημιουργία και την αναψυχή των εμπορικών σημάτων, των κανόνων και των θεσμών που μας περιβάλλουν. Την ίδια στιγμή  τα επικοινωνιακά δίκτυα, ζωτικής σημασίας για την καθημερινή εργασία και το κέρδος, βρίθουν με κοινή γνώση και δυσαρέσκεια. Σήμερα είναι τα δίκτυα – όπως το εργαστήριο 200 χρόνια πριν – που «δεν μπορούν να φιμωθούν ή να διασπαστούν”.

Είναι αλήθεια ότι τα κράτη μπορούν να κλείσουν το Facebook, το Twitter, ακόμη και το σύνολο του Διαδικτύου και των δικτύων κινητής τηλεφωνίας σε περιόδους κρίσης, παραλύοντας συγχρόνως την οικονομία. Και μπορούν να αποθηκεύσουν και να παρακολουθήσουν κάθε kilobyte των πληροφοριών που παράγουμε. Αλλά δεν μπορούν να επιβάλλουν εκ νέου την ιεραρχική, υποκινούμενη από την προπαγάνδα και αφελή κοινωνία που υπήρχε πριν 50 χρόνια, με εξαίρεση – όπως στην Κίνα, η Βόρεια Κορέα ή το Ιράν – αποχωρώντας από βασικά τμήματα της σύγχρονης ζωής. Θα ήταν, όπως ο κοινωνιολόγος Manuel Castells το έθεσε, σαν να προσπαθεί να από-ηλεκτρίσει τη χώρα.

Με τη δημιουργία εκατομμυρίων δικτυωμένων ανθρώπων, οικονομικά εκμεταλλεύσιμων αλλά και με το σύνολο της ανθρώπινης νοημοσύνης σε απόσταση ενός αντίχειρα μακριά, ο info-καπιταλισμός έχει δημιουργήσει ένα νέο παράγοντα αλλαγής στην ιστορία: το μορφωμένο και συνδεδεμένο ανθρώπινο ον.

Αυτό θα είναι κάτι περισσότερο από μια οικονομική μετάβαση. Υπάρχουν, βέβαια, τα παράλληλα και επείγοντα καθήκοντα όπως η μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στον κόσμο και η αντιμετώπιση των δημογραφικών και δημοσιονομικών ωρολογιακών βομβών. Αλλά εγώ θα επικεντρωθώ στην οικονομική μετάβαση που προκλήθηκε από την πληροφορία, γιατί, μέχρι τώρα, έχει παραγκωνιστεί. Το ίσος προς ίσο έχει παραγκωνιστεί ως εμμονή θέση για οραματιστές, ενώ τα «μεγάλα αγόρια» των αριστερών οικονομικών προχωρούν στον σχολιασμό της λιτότητας.

images

Στην πραγματικότητα, σε μέρη όπως η Ελλάδα, η αντίσταση στη λιτότητα και η δημιουργία «δικτύων στα οποία δεν μπορείτε να χρεοκωπήσετε” – όπως ένας ακτιβιστής μου το έθεσε – πάνε χέρι-χέρι. Πάνω απ ‘όλα, ο μετακαπιταλισμός ως έννοια είναι σχετικός με τις νέες μορφές της ανθρώπινης συμπεριφοράς που τα παραδοσιακά οικονομικά δύσκολα θα αναγνωρίσουν ως σχετικές.

Επομένως, πώς θα απεικονίσουμε τη μετάβαση στο μέλλον; Ο μόνος συνεκτικός παραλληλισμός που έχουμε είναι η αντικατάσταση της φεουδαρχίας από τον καπιταλισμό – και χάρη στο έργο των επιδημιολόγων, γενετιστών και οι αναλυτών δεδομένων, γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για τη μετάβαση αυτή από ό, τι πριν από 50 χρόνια, όταν ήταν «ιδιοκτησία» των κοινωνικών επιστημών . Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι: οι διαφορετικοί τρόποι παραγωγής κατασκευάζονται γύρω από διαφορετικά πράγματα. Η Φεουδαρχία ήταν ένα οικονομικό σύστημα που δομήθηκε από έθιμα και νόμους σχετικούς με τη “υποχρέωση”. Ο καπιταλισμός ήταν δομημένος με κάτι καθαρά οικονομικό: την αγορά. Μπορούμε να προβλέψουμε, από αυτό, ότι ο μετακαπιταλισμός – του οποίου προϋπόθεση είναι η αφθονία – δεν θα είναι απλώς μια τροποποιημένη μορφή μιας σύνθετης κοινωνίας της αγοράς. Αλλά μπορούμε μόλις να ξεκινήσουμε να οραματιζόμαστε για το πως θα είναι.

Δεν το λέω αυτό ως ένα τρόπο για να αποφύγω το ερώτημα: τις γενικές οικονομικές παραμέτρους μιας κοινωνίας μετακαπιταλιστικής, για παράδειγμα, το έτος 2075, μπορούμε να το περιγράψουμε. Αλλά εάν μια τέτοια κοινωνία είναι δομημένη γύρω από την απελευθέρωση του ανθρώπου, όχι της οικονομίας, απρόβλεπτα πράγματα θα αρχίσουν να διαμορφώνονται.

Για παράδειγμα, το πιο προφανές πράγμα σχετικά με τον Σαίξπηρ, που έγραφε το 1600, ήταν ότι η αγορά είχε καλέσει εμπρός νέες μορφές συμπεριφοράς και ηθικής. Κατ ‘αναλογία, το πιο προφανές “οικονομικό” πράγμα για τον Σαίξπηρ του 2075 θα είναι ή συνολική αναταραχή στις σχέσεις των δύο φύλων, ή της σεξουαλικότητας, ή της υγείας. Ίσως δεν θα υπάρξουν καν θεατρικοί συγγραφείς: ίσως η ίδια η φύση των μέσων που χρησιμοποιούμε για να πούμε ιστορίες θα αλλάξει – όπως ακριβώς άλλαξε στο Ελισαβετιανό Λονδίνο, όταν χτίστηκαν τα πρώτα δημόσια θέατρα.

Σκεφτείτε τη διαφορά μεταξύ, ας πούμε, του Οράτιου στον Άμλετ και ένός χαρακτήρα όπως ο Daniel Doyce στο Little Dorrit του Ντίκενς. Και οι δύο κουβαλάνε μαζί τους μια χαρακτηριστική εμμονή για την ηλικία τους – ο Οράτιος έχει εμμονή με την ανθρωπιστική φιλοσοφία, ο Doyce έχει εμμονή με την κατοχύρωση της εφεύρεσής του. Δεν μπορεί να υπάρξει χαρακτήρας όπως ο Doyce στον Σαίξπηρ,στην καλύτερη περίπτωση, θα έπερνε ένα μικρό ρόλο ως κωμική φιγούρα της εργατικής τάξης. Ωστόσο, μέχρι που ο Ντίκενς περιέγραψε τον Doyce, οι περισσότεροι από τους αναγνώστες του γνώριζαν κάποιον σαν κι αυτόν. Ακριβώς όπως ο Σαίξπηρ δεν θα μπορούσε να φανταστεί τον Doyce, έτσι κι εμείς δεν μπορούμε να φανταστούμε το είδος των ανθρώπων που η κοινωνία θα παράγει όταν η οικονομία δεν θα είναι πλέον στο επίκεντρο της ζωής. Αλλά μπορούμε να δούμε προεικονίσεις των μορφών τους στις ζωές των νέων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που καταργούν τα εμπόδια του 20ου αιώνα γύρω από τη σεξουαλικότητα, την εργασία, τη δημιουργικότητα και την αυτογνωσία.

adbusters_120_blue_S

Το φεουδαρχικό μοντέλο της γεωργίας συγκρούστηκε, πρώτα, με τα περιβαλλοντικά όρια και, στη συνέχεια, με ένα τεράστιο εξωτερικό σοκ – την Μαύρη Πανώλη. Μετά από αυτό, υπήρξε ένα δημογραφικό σοκ: πολύ λίγοι εργαζόμενοι για τη γη, το οποίο αύξησε τους μισθούς και έκανε το παλιό σύστημα, της φεουδαρχικής υποχρέωσης, αδύνατο να εφαρμοστεί. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού οδήγησε επίσης στην τεχνολογική καινοτομία. Οι νέες τεχνολογίες που υποστήριξαν την άνοδο του εμπορικού καπιταλισμού ήταν αυτές που τόνωσαν το εμπόριο (εκτύπωση και λογιστική), την δημιουργία εμπορεύσιμου πλούτου (η εξόρυξη, η πυξίδα και τα γρήγορα πλοία) και την παραγωγικότητα (τα μαθηματικά και η επιστημονική μέθοδος).

Παρόν σε όλη τη διαδικασία ήταν κάτι που μοιάζει τυχαίο ως προς το παλαιό σύστημα – τα χρήματα και η πίστωση – αλλά που στην πραγματικότητα προορίζονταν να γίνουν η βάση του νέου συστήματος. Στην φεουδαρχία, πολλοί νόμοι και έθιμα πράγματι διαμορφώθηκαν αγνοώντας το χρήμα, η πίστωση, στην υψηλή φεουδαρχία, θεωρούνταν αμαρτωλή. Έτσι, όταν τα χρήματα και η πίστωση ξεπέρασαν τα όρια για να δημιουργήσουν ένα σύστημα αγοράς, εκλήφθηκε ως επανάσταση. Στη συνέχεια, αυτό που έδωσε ενέργεια στο σύστημα ήταν η ανακάλυψη μιας σχεδόν απεριόριστης πηγής ελεύθερου πλούτου στην Αμερική.

Ο συνδυασμός όλων αυτών των παραγόντων πήρε μια ομάδα ανθρώπων που είχαν περιθωριοποιηθεί στο πλαίσιο της φεουδαρχίας – ουμανιστές, επιστήμονες, τεχνίτες, δικηγόρους, ριζοσπαστικούς ιεροκήρυκες και μποέμ θεατρικούς συγγραφείς, όπως ο Σαίξπηρ – και τους τοποθέτησε στην κορυφή ενός κοινωνικού μετασχηματισμού. Σε σημαντικές στιγμές, αν και διστακτικά στην αρχή, η πολιτεία άλλαξε  και αντί να δυσχεραίνει με την αλλαγή, την προώθησε.

Σήμερα, το γεγονός που διαβρώνει τον καπιταλισμό, μόλις και μετά βίας εξορθολογισμένο από την επικρατούσα τάση της οικονομίας, είναι η πληροφορία. Οι περισσότεροι νόμοι σχετικά με την πληροφορία καθορίζουν το δικαίωμα των επιχειρήσεων να την συσσωρεύουν και το δικαίωμα των κρατών να έχουν πρόσβαση, ανεξάρτητα από τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών. Το ισοδύναμο της τυπογραφίας και της επιστημονικής μεθόδου είναι η τεχνολογία της πληροφορίας και η διασπορά της σε όλες τις άλλες τεχνολογίες, από τη γενετική στην υγειονομική περίθαλψη στον τομέα της γεωργίας στις ταινίες, όπου γρήγορα μειώνει το κόστος.

Το σύγχρονο αντίστοιχο της μακράς στασιμότητας του τέλους της φεουδαρχίας είναι η καθυστερημένη απογείωση της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης, όπου αντί για την ταχεία αυτοματοποίηση εργασιών, αναλονόμαστε δημιουργώντας αυτό που ο David Graeber αποκαλεί ” μαλακία θέσεις εργασίας”  χαμηλών αμοιβών. Και πολλές οικονομίες είναι σε στασιμότητα.

Το ισοδύναμο της νέας πηγής δωρεάν πλούτου; Δεν είναι ακριβώς πλούτος: είναι οι «εξωτερικότητες» – η ελεύθερη ουσία και ευημερία που δημιουργείται από την δικτυωμένη αλληλεπίδραση. Είναι η αύξηση της παραγωγής μη εμπορεύσιμου προϊόντος, των άγνωστων πληροφοριών, των ομότιμων δικτύων και των μη διαχειριζόμενων επιχειρήσεων. Το διαδίκτυο, λέει ο Γάλλος οικονομολόγος Yann Moulier-Boutang, είναι “τόσο το πλοίο όσο και ο ωκεανός», όταν πρόκειται για το σύγχρονο αντίστοιχο της ανακάλυψης του νέου κόσμου. Στην πραγματικότητα, είναι το πλοίο, η πυξίδα, ο ωκεανός και ο χρυσός.

Τα σύγχρονα εξωτερικά σοκ είναι σαφή: η μείωση της ενέργειας, η αλλαγή του κλίματος, η γήρανση του πληθυσμού και η μετανάστευση. Αλλάζουν τη δυναμική του καπιταλισμού και τον καθιστούν ανεφάρμοστο σε μακροπρόθεσμη βάση. Δεν έχουν ακόμη την ίδια επίπτωση όπως η Μαύρη Πανώλη- αλλά όπως είδαμε στη Νέα Ορλεάνη το 2005, δεν χρειάζεται η πανώλη για να καταστρέψει την κοινωνική τάξη και τις λειτουργικές υποδομές σε μια οικονομικά πολύπλοκη και εξαθλιωμένη κοινωνία.

Μόλις καταλάβετε τη μετάβαση σε αυτόν τον τρόπο, η ανάγκη δεν είναι για ένα υπερυπολογισμένο πενταετές σχέδιο – αλλά για ένα σχέδιο, στόχος του οποίου θα είναι να επεκτείνει αυτές τις τεχνολογίες, επιχειρηματικά μοντέλα και συμπεριφορές που διαλύουν τις δυνάμεις της αγοράς, να κοινωνικοποιήσει την γνώση, να εξαλείψει την ανάγκη για εργασία και να σπρώξει την οικονομία προς την αφθονία. Το καλώ Έργο Μηδέν – επειδή οι στόχοι του είναι ένα σύστημα μηδενικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, η παραγωγή μηχανημάτων, προϊόντων και υπηρεσιών με μηδενικό κόστος, και η μείωση του αναγκαίου χρόνου εργασίας όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο μηδέν.

images (3)

Στο μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα οι αριστεροί πίστευαν ότι δεν έχουν την πολυτέλεια μιας διαχειριζόμενης μετάβασης: ήταν ένα στοιχείο της πίστης τους ότι τίποτα από το επερχόμενο σύστημα δεν θα μπορούσε να υπάρχει μέσα στο παλιό – αν και η εργατική τάξη πάντα προσπαθούσε να δημιουργήσει έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής εντός του καπιταλισμού και συγχρόνως αγνοώντας τον. Ως αποτέλεσμα, η δυνατότητα που υπήρχε, μιας Σοβιετικού τύπου μετάβασης, εξαφανίστηκε, η σύγχρονη αριστερά απλά απορροφήθηκε με αντίθετα πράγματα: την ιδιωτικοποίηση της υγειονομικής περίθαλψης, νόμους κατά των σωματείων και ο κατάλογος συνεχίζεται.

Αν έχω δίκιο, η λογική εστίαση για τους υποστηρικτές του μετακαπιταλισμού είναι στην οικοδόμηση εναλλακτικών λύσεων εντός του συστήματος, στην χρήση της κυβερνητικής εξουσίας με έναν ριζοσπαστικό και άτακτο τρόπο, και στην κατεύθυνση όλων των ενεργειών προς την μετάβαση – και όχι στην υπεράσπιση των τυχαίων στοιχείων του παλαιού συστήματος. Πρέπει να μάθουμε τι είναι επείγον και τι σημαντικό, και ότι μερικές φορές δεν συμπίπτουν.

Η δύναμη της φαντασίας θα γίνει κρίσιμη. Σε μια κοινωνία της πληροφορίας, καμία σκέψη, συζήτηση ή όνειρο δεν πάει χαμένο – είτε συλληφθεί σε ένα στρατόπεδο, κελί φυλακής ή στο επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι μιας startup επιχείρησης.

images (4)

Όπως με την εικονική κατασκευή, κατά τη μετάβαση προς τον μετακαπιταλισμό, το έργο που θα γίνει κατά το στάδιο του σχεδιασμού μπορεί να μειώσει τα λάθη στο στάδιο της υλοποίησης. Και ο σχεδιασμός του μετακαπιταλιστικού κόσμου, όπως και με το λογισμικό, μπορεί να είναι σπονδυλωτό. Διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να εργαστούν σε διαφορετικά μέρη, με διαφορετικές ταχύτητες, με σχετική αυτονομία ο ένας απ τον άλλο. Αν θα μπορούσα να ζητήσω να υπάρξει κάτι δωρεάν θα ήταν ένας παγκόσμιος θεσμός που να διαμόρφωνε τον καπιταλισμό σωστά: ένα μοντέλο ανοιχτής πηγής, του συνόλου της οικονομίας, επίσημο, γκρι και μαύρο. Κάθε πείραμα που θα έτρεχε σε αυτό θα είχε την δυνατότητα να το εμπλουτίσει, θα ήταν open source και με τόσα στοιχεία όσα έχουν τα πιο περίπλοκα κλιματικά μοντέλα.

Η κύρια αντίθεση σήμερα είναι μεταξύ της πιθανότητας για δωρεάν, άφθονα αγαθά και  πληροφορίες, και ενός συστήματος των μονοπωλίων, των τραπεζών και των κυβερνήσεων που προσπαθούν να διατηρήσουν τα πράγματα ιδιωτικά, σε έλλειψη και εμπορεύσιμα. Όλα καταλήγουν στον αγώνα μεταξύ του δικτύου και της ιεραρχίας: μεταξύ παλιών μορφών της κοινωνίας μορφοποιημένες γύρω από τον καπιταλισμό και των νέων μορφών της κοινωνίας που προαναγγέλλουν το τι θα επακολουθήσει.

Είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι είμαστε στα πρόθυρα μιας εξέλιξης πέρα από τον καπιταλισμό; Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες μπορούν να παντρευτούν, και στον οποίο η αντισύλληψη έχει, εντός ενός διαστήματος 50 ετών, έκανε την μέση γυναίκα της εργατικής τάξης να νιώσει πιο ελεύθερη από ό, τι ένας ελευθέρων ηθών της κλάσης του Marquis De Sade. Γιατί λοιπόν εμείς, δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να φανταστούμε την οικονομική ελευθερία;

Είναι οι ελίτ – αποκομμένοι στον κόσμο τους – των οποίων το σχέδιο μοιάζει τόσο μίζερο, όσο εκείνο των ”χιλιαστών”, αιρέσεων του 19ου αιώνα. Η δημοκρατία της καταστολής, των διεφθαρμένων πολιτικών, ελεγχόμενης δημοσιογραφίας και του κράτος επιτήρησης, μοιάζει σαν ψεύτικη και εύθραυστη, όπως η Ανατολική Γερμανία πριν από 30 χρόνια.

adbusters_120_battleship_S

Όλες οι αναγνώσεις της ανθρώπινης ιστορίας πρέπει να επιτρέπουν την πιθανότητα μιας αρνητικής έκβασης. Μας στοιχειώνει στην ταινία με τα ζόμπι,στην ταινία καταστροφής, στην μετα-αποκαλυπτική ερημιά σε ταινίες όπως το The Road ή το Elysium. Αλλά γιατί να μην σχηματίσουμε μια εικόνα της ιδανικής ζωής, που χτίστηκε από άφθονη πληροφορία, μη-ιεραρχική εργασία και την διάσπαση της εργασίας από τους μισθούς;

Εκατομμύρια ανθρώπων αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι τους έχουν πουλήσει ένα όνειρο αντίθετο με το τι μπορεί να προσφέρει η πραγματικότητα. Η απάντησή τους είναι η οργή – και η υποχώρηση προς τις εθνικές μορφές του καπιταλισμού που μπορεί να κάνει τον κόσμο κομμάτια. Βλέποντας αυτά να προκύπτουν, από την υπερ-Grexit αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ εώς το Εθνικό Μέτωπο και τον απομονωτισμό της Αμερικανικής δεξιάς ήταν σαν να βλέπεις τους εφιάλτες που είχαμε κατά τη διάρκεια της κρίσης της Lehman Brothers να γίνονται πραγματικότητα.

Χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από ένα μάτσο ουτοπικά όνειρα και μικρής κλίμακας οριζόντια προγράμματα. Χρειαζόμαστε ένα έργο που βασίζεται στη λογική, σε αποδείξεις και μετρήσιμα σχέδια, που πάει με τα νερά της ιστορίας και είναι βιώσιμο για τον πλανήτη. Και εμείς πρέπει να το προχωρήσουμε.

Πηγή:Guardian/ Μετάφραση: Νόστιμον Ημαρ

FreeENERGY cover4

ISAAC ASIMOV (1920-1992): Οι Προβλέψεις του για το έτος 2014

 Oι Απίστευτες Προβλέψεις του Ισαάκ Ασίμοφ για το 2014 που έγιναν πριν από μισό Αιώνα!  

ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ… 

Asimov anoigma

«Για να προσβάλουμε κάποιον τον λέμε ‘Κτηνώδη’. Όμως για την εσκεμμένη σκλήρότητα, το ‘ανθρώπινος’ θα ήταν μεγαλύτερη προσβολή». Isaac Asimov (1920-1992)

Το 1964, ο φημισμένος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας (Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, Εγώ το Ρομπότ κ.α. συγγραφέας περίπου 300 βιβλίων!), Ισαάκ Ασίμοφ, προσπάθησε να μαντέψει το πώς θα έχει επηρεάσει η τεχνολογία τη ζωή το 2014. Χρησιμοποιώντας το χάρισμά του να οραματίζεται την τεχνολογία, ο Ασίμοφ, αποδεικνύεται ιδιαίτερα ακριβής στις προβλέψεις του, έπειτα από 50 χρόνια…

Asimov

Το ξεζούμισμα της φύσης

«Ο άνθρωπος θα συνεχίσει να απομυζά τη φύση, ώστε να δημιουργήσει ένα περιβάλλον που να του ταιριάζει καλύτερα».

Ο άνθρωπος συνεχίζει να πληγώνει τη φύση, για να παίρνει τις πρώτες ύλες που απαιτούνται, για την κατασκευή των καταναλωτικών αγαθών του.

«Μαγικές» συσκευές κουζίνας

«Οι συσκευές της κουζίνας θα είναι τόσο εξελιγμένες, που θα ετοιμάζουν προπαρασκευασμένα γεύματα και θα ζεσταίνουν νερό, το οποίο θα μετατρέπουν σε καφέ».

Ποιο σπίτι, σήμερα, άραγε, δεν έχει εξελιγμένη καφετιέρα που να χρησιμοποιεί κάψουλες, ή φούρνο μικροκυμάτων, που ζεσταίνει έτοιμα, προμαγειρεμένα γεύματα;

Έτοιμα γεύματα

«Ολοκληρωμένα γεύματα και δείπνα, με το φαγητό ημιμαγειρεμένο, θα αποθηκεύονται σε καταψύκτες, μέχρι να έρθει η ώρα να καταναλωθούν».

Μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες σίτισης παγκοσμίως, απασχολούνται με την αγορά του προμαγειρεμένου γεύματος.

Isaac_Asimov_on_Throne

Ασύρματη τεχνολογία

«Οι ηλεκτρικές συσκευές το 2014 δεν θα έχουν καλώδια φυσικά».

Αυτόματος πιλότος

«Μεγάλη προσπάθεια θα καταβληθεί, ώστε να κατασκευαστούν αυτοκίνητα με ρομποτικό εγκέφαλο. Οχήματα που για συγκεκριμένες διαδρομές θα προγραμματίζονται και θα φτάνουν ως εκεί, χωρίς την παρέμβαση των αργών αντανακλαστικών ενός ανθρώπου οδηγού».

Εκτός από τα αεροσκάφη, που χρησιμοποιούν προγράμματα αυτόματης πλοήγησης, πλέον και η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία ερευνά και εξελίσσει την τεχνολογία της πλοήγησης μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών, που θα μειώσει τους κινδύνους που παρουσιάζονται εξαιτίας ανθρωπίνων λαθών.

isaac-asimov-600x349

Χωρίς επαφή με το έδαφος

«Θα υπάρξει αυξανόμενη έμφαση, στα μέσα μεταφοράς που θα έχουν τη μικρότερη δυνατή επαφή με το έδαφος».

Ήδη, η Ιαπωνία και η Γερμανία διαθέτουν τρένα, τα οποία, χρησιμοποιώντας μαγνήτες αντί για ρόδες, αιωρούνται μερικά εκατοστά πάνω από τις ράγες, χωρίς να υπάρχει κάποια επαφή της αμαξοστοιχίας με το έδαφος.

Η κατάκτηση του Άρη

«Μέχρι το 2014, στο Άρη θα έχουν προσεδαφιστεί μόνο μη επανδρωμένα σκάφη, αλλά μία επανδρωμένη αποστολή θα βρίσκεται ήδη στα σκαριά. Σε μια πιθανή «έκθεση του μέλλοντος» το 2014, θα υπάρχει μακέτα μίας ανθρώπινης αποικίας στον Άρη».

Τα σχόλια περιττά. Μη επανδρωμένα σκάφη έχουν όντως προσεδαφιστεί στον Άρη και οι μεγάλες δυνάμεις του διαστήματος σχεδιάζουν ήδη την επανδρωμένη αποστολή, αλλά και το πώς θα γινόταν εφικτό να μετοικίσει ο άνθρωπος στον κόκκινο πλανήτη.

Τέλος στο περπάτημα

«Για μικρές αποστάσεις, κινούμενοι διάδρομοι (με καθίσματα στις πλευρές και χώρο για όρθιους στη μέση), θα κάνουν την εμφάνισή τους σε διάφορα σημεία των μεγαλουπόλεων».

Αν και με μερικές… αστοχίες στη μορφή της, ο Ισαάκ Ασίμοφ είναι προφανές ότι προέβλεψε την ανακάλυψη της κυλιόμενης σκάλας.

as

Ο παγκόσμιος πληθυσμός

«Το 2014, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο παγκόσμιος πληθυσμός να είναι περίπου 6,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ενώ εκείνος των ΗΠΑ να είναι 350 εκατομμύρια άνθρωποι».

Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, ο παγκόσμιος πληθυσμός είναι 6,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ενώ εκείνος των ΗΠΑ ξεπερνάει τα 317 εκατομμύρια. Μπορεί και να ήταν απλά μαθηματικά, για να φτάσει κανείς σε αυτό το συμπέρασμα το 1964, αλλά ο Ασίμοφ το πέτυχε κι αυτό.

Τηλεπικοινωνία σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη

«Σύγχρονοι δορυφόροι, σκορπισμένοι στο διάστημα, θα κάνουν εφικτή την τηλεφωνική κλήση σε οποιοδήποτε σημείο της γης».

Η βιντεοκλήση

«Οι επικοινωνίες θα αποκτήσουν και εικόνα, εκτός από ήχο και θα βλέπουμε τον συνομιλητή, εκτός από το να τον ακούμε».

Τρισδιάστατη τηλεόραση

«Ένα από τα πιο δημοφιλή εκθέματα σε μία τεχνολογική έκθεση του 2014, θα είναι μία τρισδιάστατη τηλεόραση σε φυσικό μέγεθος, στην οποία θα προβάλλονται παραστάσεις μπαλέτου».

Η εξέλιξη της ρομποτικής

«Τα ρομπότ δεν θα είναι πολύ κοινά, ούτε πολύ καλά, αλλά θα υπάρχουν».

Φυλή φροντίδας μηχανών

«Στον κόσμο του 2014, κάποιες δουλειές ρουτίνας ο άνθρωπος θα μπορεί να τις κάνει καλύτερα από τις μηχανές. Η ανθρωπότητα θα έχει γίνει κυρίως μια φυλή προστασίας των μηχανών».

Η παγκόσμια βιομηχανία στηρίζεται πλέον στην τεχνολογία και τις μηχανές, ωστόσο, τα καλύτερα προϊόντα παραμένουν τα χειροποίητα. Ακόμη μία επιβεβαίωση του Ασίμοφ.

Η βαρεμάρα

«Ακόμη κι έτσι, με τόση τεχνολογία, η ανθρωπότητα θα υποφέρει βαριά από την ασθένεια της βαρεμάρας».

respect!

Η πιο ένδοξη λέξη

«Στην πραγματικότητα, η πιο λυπηρή εικασία που μπορώ να κάνω, είναι ότι σε μια κοινωνία αναγκαστικού ελεύθερου χρόνου, η πιο ένδοξη λέξη για τους ανθρώπους θα είναι η εργασία».

Με μία λέξη: ανεργία.

Asim

Και οι αστοχίες…

Μπορεί ο Ασίμοφ να ήταν εντυπωσιακός στις προβλέψεις του, ωστόσο σε κάποιες από αυτές, αστόχησε. Τα «αεριωθούμενα αεροσκάφη, που θα έχουν τη δυνατότητα να σηκώνουν οχήματα από τον αυτοκινητόδρομο» δεν έχουν ακόμη εφευρεθεί. Επίσης, προέβλεψε ότι «ολόκληρη η μία ακτή των ΗΠΑ, από τη Βοστόνη έως την Ουάσινγκτον θα ενωθεί σε μία μεγάλη πόλη», πράγμα που φυσικά δεν έχει συμβεί.

Αλλά η κυριότερη και πιο αποκαρδιωτική πρόβλεψη του διάσημου συγγραφέα, που δεν επιβεβαιώνεται, είναι ότι το 2014 θα υπήρχε μία παγκόσμια και αλληλέγγυα κοινότητα. Ας ελπίσουμε, ότι στο μέλλον ο Ασίμοφ θα δικαιωθεί και γι’ αυτή την πρόβλεψή του.

Asim isaac

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ του ΙSAAC ASIMOV

CYBERNOMADS: ΟΙ «ΤΕΧΝΟΒΑΡΒΑΡΟΙ» ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ

CYBERNOMADS

ΟΙ «ΤΕΧΝΟΒΑΡΒΑΡΟΙ» ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ

Ο νεοβάρβαρος «δεν θεωρεί τίποτε μόνιμο. Όμως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, βλέπει παντού έναν δρόμο. Εκεί όπου οι άλλοι συναντούν τείχη ή βουνά, ακόμη κι εκεί, αυτός βλέπει έναν δρόμο. Επειδή όμως βλέπει έναν δρόμο παντού, είναι αναγκασμένος πάντα να αφανίζει τα πράγματα στο πέρασμα τους… Επειδή βλέπει δρόμους παντού τοποθετείται πάντα στα σταυροδρόμια»

Walter Benjamin

10926420_622681294553796_9005061879970175863_n

Toυ Γιώργου Στάμκου

Πριν από έναν αιώνα ο Νίτσε αναρωτιόταν: «Πρόβλημα: που είναι οι βάρβαροι του εικοστού αιώνα; Προφανώς θα εμφανιστούν και θα εδραιωθούν μέσα από νέες κοινωνικές τάσεις». Και είχε δίκιο. Οι νέοι βάρβαροι, που θα μας απελευθερώσουν από τη βελούδινη σκλαβιά του μοντέρνου κόσμου, είναι εδώ. Μια νέα νομαδική ορδή, μια μεταμοντέρνα φυλή βαρβάρων έχει ήδη εμφανιστεί για να κατακλύσει και να «εκκενώσει» την Αυτοκρατορία. «Σε κάθε δρόμο υπάρχει ένας άγνωστος που ονειρεύεται να γίνει κάποιος. Είναι ένας άνθρωπος μόνος, εγκαταλειμμένος απ’ όλους, που προσπαθεί απεγνωσμένα να αποδείξει πως υπάρχει», είχε ειπωθεί στην ταινία Ταξιτζής. Οι νέοι βάρβαροι γεννιούνται μέσα στην μοναξιά και στην αποξένωση των μεγαλουπόλεων. Είναι όμως βάρβαροι του «γλυκού νερού».

Κάποτε οι βάρβαροι προσπαθούσαν να ερημώσουν τα πάντα και να επεκτείνουν τη «θάλασσά» τους, τη στέπα, διασχίζοντάς την μέσα από αβέβαια σκονισμένα μονοπάτια. Σήμερα το «μονοπάτι» των νεοβάρβαρων είναι το διαδίκτυο. .

Οι νεοβάρβαροι πολεμούν την Αυτοκρατορία λιποτακτώντας από αυτή, κηρύσσοντας την ανυποταξία. Ανυποταξία δεν σημαίνει κατεδάφιση, πρόκειται για στρατηγική αναχαίτισης και όχι ανατροπής. Οι νεοβάρβαροι αρνούνται την εργασία, το γάμο, την παράδοση, τις κοινωνικές συμβάσεις. Προτιμούν να μην. «Μόνον όταν όλοι μ’ αρνηθείτε, θα ‘ρθω πάλι κοντά σας», έλεγε ο Νίτσε.

10924735_622681697887089_168224556219739508_n

Η πολιτική της άρνησης έχει μεγάλη ιστορία από τότε που ο Etiene de La Boetie κήρυττε: «Αποφασίστε να μην είστε πια δούλοι, και αμέσως θα βρεθείτε ελεύθεροι. Δεν σας ζητάω να σηκώσετε χέρι στον τύραννο για να τον ανατρέψετε, αλλά απλώς να πάψετε να τον υποστηρίζετε και τότε θα τον δείτε, σαν έναν τεράστιο Κολοσσό που έχει χάσει το βάθρο του, να καταρρέει κάτω από το δικό του βάρος και να γίνεται κομμάτια». Εφόσον ο λαός έχει πάψει προ πολλού να εξεγείρεται, μπορεί τουλάχιστον να λιποτακτήσει, να αρνηθεί την εθελούσια σκλαβιά του.

Η κινητικότητα και ο μαζικός νομαδισμός των εργατών εκφράζουν πάντοτε μιαν άρνηση και μιαν αναζήτηση της απελευθέρωσης. Από την άλλη ο φόβος των σύγχρονων «βαρβάρων» είναι μήπως καταντήσουν μικροαστοί και δημόσιοι υπάλληλοι. Γι’ αυτούς χειρότερη σκλαβιά είναι τα χρέη στις τράπεζες, παρά η φυλακή!

10929554_622681577887101_2345676452909193913_n

ΤΕΧΝΟ-ΝΟΜΑΔΙΣΜΟΣ ΚΑΙ CYBER BARBARIANS

Κάθε εποχή παράγει τους βαρβάρους της. Έτσι και ο 21ος αιώνας έχει δημιουργήσει ένα νέο είδος βαρβάρου, τον τεχνοβάρβαρο. Οι τεχνοβάρβαροι του 21ου αιώνα είναι οπαδοί της αναδυόμενης τεχνοκουλτούρας του διαδικτύου. Χειρίζονται ανορθόδοξα την υψηλή τεχνολογία. Δεν έχουν συμβατικό τρόπο σκέψης. Είναι κυβερνο-μυστικιστές κι έχουν κάψει εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα στα ψυχεδελικά από τη νεαρή τους ηλικία. Είναι ανορθόδοξοι χειριστές χάι-τεκ συστημάτων, με αντισυμβατικό τρόπο ζωής κι ανατρεπτικό τρόπο σκέψης. Έχουν βαρεθεί να περιμένουν το μέλλον και γι’ αυτό το ανακαλύπτουν την κάθε στιγμή. Φιλοδοξούν να μεταμορφωθούν σε νομάδες της πληροφορικής εποχής. Θεωρούν τον εαυτό τους πολίτη του κόσμου, συνειδητοποιημένο κάτοικο του πλανητικού χωριού που λέγεται Γη. Ας τους ονομάσουμε Cybernomads (Κυβερ-νομάδες).

Η χωροταξική σταθερότητα έρχεται σε αντίθεση με τις νομαδικές αντιλήψεις των Cybernomads. Μια σειρά από εξατομικευμένα νομαδικά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας τους δίνουν ελευθερία κινήσεων και τους μετατρέπουν σε πραγματικούς Κυβερ-Νομάδες. Αποδεσμευμένοι πλέον από τη στατικότητα μπορούν να αναπτύσσονται και να δημιουργούν σε όλες τις περιοχές της υφηλίου. Οι χωροταξικοί περιορισμοί δεν αποτελούν πλέον εμπόδιο στην προσπάθεια των συγχρόνων βαρβάρων για να κατακτήσουν τις νέες τεχνολογικές ηπείρους. Για έναν Cybernomad η ακατάπαυστη κίνηση είναι κύριο συστατικό της ζωής του: αν σταματά να κινείται κινδυνεύει να βουλιάξει στο απόλυτο μηδέν, στον αποκρουστικό κόσμο της συμβατικότητας. Κάτι τέτοιο είναι όμως ανυπόφορο για κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του προωθημένο. Για κάποιον που θέλει να βρίσκεται πάντα στην «κόψη του κύματος».

10943721_622681901220402_5336500150155268170_n

Το πρώτο κύμα κυβερνομετανάστευσης έχει ξεκινήσει ήδη από τη δεκαετία του 1990. Οι νομάδες της πληροφορικής εποχής με τα υψηλής τεχνολογίας φορητά τους συστήματα, την ικανότητα άμεσης πρόσβασης και την προωθημένη, αντι-εξουσιαστική τους κοσμοθέαση, γίνονται πρωταγωνιστές μιας εκπληκτικής μεταστροφής της δύναμης.

Ο αιώνας της μεγάλης κυβερνομετανάστευσης έχει φθάσει. Χαρακτηρίζεται από υπερταχύτητα. Οι γρήγορες κοινωνίες εξελίσσονται κι επιβιώνουν. Οι αργές βυθίζονται στην παρακμή.

Οι Cybernomads βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή: διαμορφώνουν το αύριο –τώρα! Ένας κυβερνομαδικός τρόπος ζωής αρχίζει να σχηματοποιείται μέσα από τις στάχτες του παλιού κόσμου. Ο παραδοσιακός κόσμος, που κυριαρχείται από τα έθνη-κράτη, έχει κάνει τον κύκλο του. Το τέλος του είναι ήδη ορατό. Καθώς η παντοδυναμία της «καμινάδας», δηλαδή του βιομηχανικού πολιτισμού, συνεχώς φθίνει, οι Cybernomads καταλαμβάνουν θέσεις μάχης. Η ώρα τους πλησιάζει.

10801659_622681824553743_1652982902304537972_n

Η παγκοσμιοποίηση θα σημάνει αργά ή γρήγορα το τέλος όχι μόνον των εθνών-κρατών, αλλά και του τέλους της μόνιμης εγκατάστασης των ανθρώπων, δηλαδή της «πατρίδας»! Η πατρίδα, η «γενέθλια γη», που είναι απόρροια ενός «γεωργικού πατριωτισμού» –τον οποίο και σιχαίνονται οι βάρβαροι όλων των εποχών– θα αμφισβητηθεί έντονα από το κύμα κυβερνομαδισμού που θα ξεσπάσει τις επόμενες δεκαετίες ως αποτέλεσμα της τεχνολογικής επανάστασης και της νέας οικονομίας, που θα μετατρέψει τη Γη σ’ ένα πλανητικών διαστάσεων χωριό. Σύμφωνα με τον Ζακ Αταλί σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν στον πλανήτη μας υπερνομάδες, οι υπονομάδες και οι εικονικοί νομάδες. Οι πρώτοι θα έχουν χρήμα και τεχνολογίες για να ταξιδεύουν ασταμάτητα από τη μια ήπειρο στην άλλη. Οι δεύτεροι θα σέρνονται σε ακτίνα μερικών χιλιομέτρων γύρω από τα εμπορικά κέντρα, επιβιώνοντας με τα απόβλητα της ανάπτυξης, ενώ οι τρίτοι θα ζουν στην εικονικότητα την οποία θα έχουν εκλάβει ως πραγματικότητα.

Οι υπερκινητικοί κυβερνομάδες θα είναι αποδεσμευμένοι από το «σόφισμα της εδαφικότητας», επειδή πατρίδα τους θα είναι όλος ο κόσμος. Θα έχουν ανοσία στον τοπικιστικό εθνικισμό, και θα διαθέτουν πολλαπλά είδη ταυτότητας. Γι ΄αυτούς αξία θα έχουν όχι τα στατικά υλικά αγαθά, αλλά ότι μπορεί να μεταφερθεί. Στόχος τους θα είναι η αυτό-πραγμάτωση, η πνευματική ικανοποίηση και το «κυνήγι της ευτυχίας», ακολουθώντας πάντα τη σοφή ρήση των αρχαίων Ελλήνων αποίκων: «Όπου γης και πατρίς». Στον 21ο αιώνα, χάρη στην κυβερνομετανάστευση, ο άνθρωπος θα συνειδητοποιήσει ότι ο πλανήτης Γη δεν είναι πάρα μια τεράστια «στέπα» για την οποία θα πρέπει ξαναπολεμήσουν οι βάρβαροι με την Αυτοκρατορία.

FreeENERGY cover3

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ;

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ;

«H πίστη στην πρόοδο είναι ένα δόγμα των αργόσχολών και των Βέλγων».

Σαρλ Μπωντλαίρ

 

Tech 1

Όσο ο ανθρώπινος πολιτισμός και η τεχνολογία εξελίσσονται, τόσο η ανθρώπινη νοημοσύνη πέφτει! Σύμφωνα μεσχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής Trends in Genetics, που έκανε πρόσφατα ο Τζέραλντ Κράμπτρι, καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ (ΗΠΑ), η ανθρώπινη νοημοσύνη αναπτύχθηκε στους προϊστορικούς προγόνους μας στην Αφρική, πριν από 50.000 έως 500.000 χρόνια, λόγω εξελικτικής πίεσης και ανάγκης διαρκής μεταβολής σε φυσικά περιβάλλοντα και καιρικές συνθήκες που άλλαζαν.

Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι άνθρωποι έφθασαν στο διανοητικό αποκορύφωμά τους πριν από περίπου 2.000 έως 6.000 χρόνια και από τότε υπάρχει μια αργή πτωτική τάση στις νοητικές μας ικανότητες και γι’ αυτό ευθύνεται κυρίως η τεχνολογία και οι ανέσεις της ζωής. «Θα στοιχημάτιζα πως αν ένας μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας εμφανιζόταν ξαφνικά ανάμεσά μας, τότε θα ήταν σήμερα ανάμεσα στα πιο έξυπνα μυαλά, έχοντας πολύ καλή μνήμη, μια ευρεία γκάμα ιδεών και μια ξεκάθαρη άποψη για τα σημαντικά ζητήματα», υποστηρίζει ο αναπτυξιακός βιολόγος.

Ο ίδιος υποθέτει πως σε 3.000 χρόνια από σήμερα (περίπου σε 120 γενιές), είναι πιθανό ότι όλοι οι άνθρωποι θα έχουν υποστεί τουλάχιστον άλλες δύο γενετικές μεταλλάξεις, και να είναι περιορισμένης νοημοσύνης. Μήπως τελικά χαζεύουμε και δεν έχουμε τη νοημοσύνη να το συνειδητοποιήσουμε;

Tech 2