Category Archives: ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ – ScIENCE FICTION

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ 2030: Η ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ 2030 μ.Χ.

Η ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

268px-Belgium_provinces_regions_striped

mini-Europa

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Έτος 2030μ.Χ. Ολόκληρη η ευρωπαϊκή ήπειρος είναι μια ομοσπονδία, που βρίσκεται κάτω από την επικυριαρχία της Γερμανίας. Τα αγγλικά κυριαρχούν παντού –παρά το παροδικό Βrexit της Βρετανίας- και οι «μικρές γλώσσες» της Ευρώπης εξαφανίζονται με αξιοσημείωτη ταχύτητα. Πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένουν οι Βρυξέλλες, αλλά είναι χωρισμένες σε «τομείς»: Δύο μεγάλες ζώνες (Βαλλόνοι και Φλαμανδοί), ένα μεγάλο γκέτο μουσουλμάνων μεταναστών κι ένας τομέας, όπου κατοικούν οι πλούσιοι και οι Ευρωκράτες. Η Φλάνδρα κυριαρχείται από τους εθνικιστές, οι οποίοι αποπειρούνται μια «Πορεία προς τις Βρυξέλλες». Η πρωτεύουσα της «Ομοσπονδίας του Βελγίου», που αποτελεί την 3η ομόσπονδη περιοχή της χώρας, είναι στην ουσία ένας γαλλόφωνος θύλακας μέσα στη Φλάνδρα. Οι Φλαμανδοί εθνικιστές, με την υποστήριξη της καθολικής τους εκκλησίας, αποφασίζουν να την προσαρτήσουν, υποτάσσοντας τους γαλλόφωνους κι εκκαθαρίζοντας το μεγάλο μουσουλμανικό γκέτο. Το σύνθημα τους είναι «Όλα για τη Φλάνδρα, η Φλάνδρα για το Χριστό (Alles voor Vlanderen, Vlanderen voor Krist). Σύντομα οι δρόμοι των Βρυξελλών μετατρέπονται σε πεδίο μάχης…

belgium

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Μάλλον όχι, αν πιστέψουμε το Βέλγο Jacques Neirynk, συγγραφέα του βιβλίου Η Πολιορκία των Βρυξελλών, όπου περιγράφεται η μετατροπή της πρωτεύουσας της Ε.Ε. σε «Σεράγεβο του 21ου αιώνα». Αυτό το σενάριο δεν είναι καθόλου εξωπραγματικό, εφόσον το Βέλγιο είναι ένα «ατύχημα», ένα παράδοξο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Δεν υπάρχουν ούτε ιστορικοί, ούτε εθνικοί, ούτε καν πολιτικοί λόγοι που να δικαιολογούν την ύπαρξη του. Η συγκατοίκηση Βαλλόνων και Φλαμανδών σ’ ένα κοινό κράτος δεν είναι κάτι το επιθυμητό από τους ίδιους, όπως θα δούμε παρακάτω. (Πρέπει να σημειωθεί πως μέχρι τον Β’ Π. Πόλεμο οι Βαλλόνοι υπερτερούσαν, έστω και ελαφρώς, πληθυσμιακά σε σχέση με τους Φλαμανδούς, ενώ πλέον συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο).

Μετά τον Β’ Π. Πόλεμο και συγκεκριμένα στις 21 Οκτωβρίου του 1945 το Βαλλονικό κογκρέσο συνήλθε για ν’ αποφασίσει το μέλλον της γαλλόφωνης Βαλλονίας. Στην πρώτη ψηφοφορία, που ονομάστηκε «ψήφος της καρδιάς», 486 εκπρόσωποι ψήφισαν υπέρ της ένωσης με τη Γαλλία, 154 ζήτησαν ανεξαρτησία (Pour l ‘independance de la Wallonie), 391 ήθελαν ένα ομοσπονδιακό Βέλγιο και μόλις 17 επιθυμούσαν μια ενιαία χώρα με τους Φλαμανδούς. Οι Φλαμανδοί εκπρόσωποι πήραν κι αυτοί μια παρόμοια θέση.brussels-europe

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1996 η γαλλόφωνη (Βαλλονική) εφημερίδα Le Soir δημοσίευσε κομμάτια από ένα μανιφέστο. Με τίτλο Choisir l’ avenir (Διαλέγοντας το Μέλλον) το γραμμένο από τέσσερις ιστορικούς του UCL (Univeriste Catholique de Louvain-la-Neuve) μανιφέστο ήταν η όψιμη απάντηση των Βαλλόνων στο ήδη υπάρχον αποσχιστικό κίνημα των Φλαμανδών. Σ’ αυτό το κείμενο προτάθηκε, σε περίπτωση περαιτέρω αυτονόμησης των Φλαμανδών, η πραγματοποίηση δημοψηφίσματος στην περιοχή των Βαλλόνων και στις Βρυξέλλες για την τύχη του «υπόλοιπου Βελγίου». Αν και δεν απέκλειε το ενδεχόμενο της ενοποίησης των γαλλόφωνων περιοχών με τη Γαλλία, το μανιφέστο υποστήριζε τη δημιουργία μιας νέας χώρας με το παλιό όνομα Βέλγιο, που θα περιλάμβανε τη Βαλλονία και τις Βρυξέλλες (Wallo-Brux). Βέβαια αυτό προϋποθέτει την εθελούσια παραίτηση των Φλαμανδών από τη διεκδίκηση του ονόματος Βέλγιο. Στην αντίθετη περίπτωση θα ανέκυπτε μια νέα διαμάχη για την ονομασία χώρας, τύπου Αθήνας-Σκοπίων, αυτή τη φορά όμως στην καρδιά της Ευρώπης!

Advertisements

Τζενταϊσμός: Τα Star Wars δημιούργησαν μια νέα Θρησκεία!

 

Τζενταϊσμός

Τα Star Wars δημιούργησαν μια νέα Θρησκεία!

Jesus  Jedi

May the Force be with You!

Jediism-anti-hero-saints

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

Ποια είναι η θρησκεία του Τζενταϊσμού;

Θα έχετε ακούσει σίγουρα τη φράση “η Τέχνη μιμείται τη Ζωή”. Μπορεί να συμβεί ωστόσο και ακριβώς το αντίστροφο: η Ζωή να μιμηθεί την Τέχνη, και στην προκειμένη περίπτωση, τον κινηματογράφο. Αυτό συνέβη και με τον Τζενταϊσμό. Ξεκίνησε στην αρχή περισσότερο σαν αστείο, απόρροια της τεράστιας επιτυχίας που είχε η κινηματογραφική σειρά των Star Wars του Τζορτζ Λούκας, η οποία δημιούργησε μια ολόκληρη υποκουλτούρα και αποθεώθηκε από εκατομμύρια λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας ανά τον κόσμο.

Star Wars

Ποιος θα περίμενε ωστόσο πως μια κινηματογραφική επιτυχία θα δημιουργούσε στην ουσία μια νέα θρησκεία του 21ου αιώνα, με εκατοντάδες χιλιάδες οπαδούς σε όλο τον κόσμο και ειδικά στις αγγλοσαξωνικές χώρες; Πράγματι το 2001, κατά την απογραφή του πληθυσμού στην Αγγλία και στην Ουαλία, 390.127 άτομα (περίπου το 0,8% του πληθυσμού) αυτοπροσδιορίστηκαν θρησκευτικά ως οπαδοί των Τζεντάι και των πνευματικών αξιών τους! Με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία ο Τζενταϊσμός είναι ήδη η 8η σε αριθμό μελών θρησκεία της Αγγλίας με τάσεις μάλιστα ανόδου! Χρησιμοποιώντας τη δύναμη του διαδικτύου οι πνευματικές αρχές και οι “διδαχές” του φανταστικού Τάγματος των Τζεντάι (Jedi) διαδίδονται ταχύτατα χάρη στο ζήλο και στον ενθουσιασμό των νεαρών οπαδών του.

2009-09-05-star_wars_religion9

Οι Δοξασίες των Τζεντάϊ

Τι πιστεύουν όμως οι Τζεντάι και πιο είναι το πνευματικό τους σύστημα και η Νεομυθολογία τους; Προϊόν της φαντασίας του Τζορτζ Λούκας οι Τζεντάι είναι ένα τάγμα πολεμιστών-μοναχών, «φρουρών της ειρήνης και της δικαιοσύνης στον γαλαξία», που πιστεύουν στη Δύναμη (Force). Σύμφωνα με τη φανταστική ιστορία των Star Wars “πριν από πολύ καιρό σ’ έναν μακρινό γαλαξία”, στην πόλη Κόρουσκαντ, ιδρύθηκε το πανάρχαιο Τάγμα των Ιπποτών Τζεντάι, που ήταν οι “φρουροί της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην Παλιά Αυτοκρατορία”. Ωστόσο οι εμφύλιοι πόλεμοι που ακολούθησαν διαίρεσαν τους Τζεντάι στη Φωτεινή Πλευρά και στη Σκοτεινή Πλευρά (Σιθ).

Fotospatha

Ο μεγάλος δάσκαλος των Τζεντάι, ο Γιόντα (Yoda), γεννήθηκε το 896 Β.Β.Υ. (Before the Battle of Yanvin), στην οποία ο Λουκ Σκάιγουοκερ πολέμησε εναντίον του Άστρου του Θανάτου. Ο Γιόντα εκπαίδευσε τον Λουκ Σκάιγουόκερ, που ίδρυσε στη συνέχεια το Νέο Τάγμα Ιπποτών, πολλοί από τους οποίους υποτίθεται πως ζουν τώρα στη Γη.

Star wars Luk Skywaker

Οι Τζένται διοικούνται από ένα Συμβούλιο δώδεκα Δασκάλων και είναι “ενωμένοι μέσω της πίστης τους στη Δύναμη και στη διατήρησή της”. Η Δύναμη είναι ένα φυσικό μυστικιστικό “ενεργειακό πεδίο δημιουργημένο από όλα τα εν ζωή πράγματα” Σύμφωνα με τον Όμπι Ουάν Κενόμπι, χαρακτήρα της ταινίας, “υπάρχει ένα ενεργειακό πεδίο που δημιουργούν όλα τα ζωντανά πλάσματα. Μας περιβάλλει και μας διαπερνά. Κρατά τον γαλαξία ενωμένο”.Οι Μύστες των Τζεντάι, έπειτα από περίπλοκη και σταδιακή εκπαίδευση, αποκτούν την ικανότητα να έρχονται σε επαφή με τη Φωτεινή Πλευρά της Δύναμης για να αυξάνουν σημαντικά την αντίληψή τους και τις φυσικές τους ικανότητες. Υπάρχουν πέντε βαθμοί του Τάγματος: ο Παντάγουαν (δόκιμος), ο Αρχάριος, ο Ιππότης Τζεντάι, ο Δάσκαλος Τζεντάι και το Τζεντάι Πνεύμα. Κάθε Τζεντάι ιππότης έχει ένα Φωτόσπαθο, που είναι μια συγκέντρωση της Δύναμης μέσω των κρυστάλλων, που παράγουν μια πανίσχυρη φωτεινή δέσμη. Στον αντίποδα των Τζεντάι και αιώνιοι αντίπαλοί τους είναι οι Σίθ. Πρόκειται για μια αρχαία αδελφότητα, που έχοντας μάθει να χρησιμοποιεί τη Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης, είναι οι εχθροί των Τζεντάι της Φωτεινής Πλευράς. Σύμφωνα με τον Δάσκαλο Γιόντα “ο φόβος είναι ο δρόμος προς τη σκοτεινή πλευρά. Ο φόβος οδηγεί στον θυμό. Ο θυμός οδηγεί στο μίσος, Το μίσος οδηγεί στη συμφορά”.Για τον ίδιο “Κάνε ή μην κάνεις, δεν υπάρχει προσπάθεια”.

yoda-star-wars-an-american-religion

Για τον Μάικλ Κίτσεν, που θεωρείται εκπρόσωπος του «Ναού των Τζεντάι» με το όνομα Άκαριν: «Οι φιλοσοφικές και θεολογικές θεωρήσεις του Τζενταϊσμού δεν προέρχονται τόσο από το Star Wars, όσο από την έμπνευση πίσω από το Star Wars». Η αλήθεια είναι πως ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός της σειράς Star Wars, ο Τζορτζ Λούκας, εμπνεύστηκε την μυθολογία των ταινιών του, που οδήγησαν και στη δημιουργία της θρησκείας του Τζενταϊσμού, από το βιβλίο Ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα, που έγραψε ο Τζόζεφ Κάμπελ το 1949.

Fotospatha Jedi

Οι Τζενταϊστές θύματα διακρίσεων

Για την ώρα ο New Age μυστικισμός και η νεομυθολογία που βρίσκεται στη βάση των ταινιών Star Wars φαίνεται πως προσελκύει όλο και περισσότερους οπαδούς.. Το πνευματικό σύστημα αξιών των οπαδών του Τζεντάισμου εξελίσσεται συνεχώς δανειζόμενοι και στοιχεία από τον Ταοϊσμό, τον Βουδισμό, τον Χριστιανισμό και τις διδασκαλίες των Σαμουράι.

Ο 21χρονος Πάτρικ Ντέι-Τσάιλντς, που είναι δραστήριο μέλος της Εκκλησίας του Τζενταϊσμού της Βρετανίας, δηλώνει ότι περίπου 200.000 άτομα ασχολούνται ενεργά μέσω Διαδικτύου με τους Τζεντάι, αλλά τονίζει ότι δεν πιστεύουν όλοι. Ο ίδιος άρχισε να ασχολείται σε ηλικία 14 ετών -περισσότερο ως αστείο-, αλλά σύντομα τα «διδάγματα» των Τζεντάι άρχισαν να βγάζουν νόημα: “Τα χρησιμοποιώ κάθε ημέρα της ζωής μου..Με εμπνέουν και καθησυχάζουν”. Πάντως δεν είναι όλοι όσοι δηλώνουν οπαδοί του Τζενταϊσμου και πιστοί, καθώς οι περισσότεροι το κάνουν για πλάκα, ή ως εκκεντρική αντίδραση. Σύμφωνα με την Μπεθ Σίνγκερ, ερευνήτρια του Θεολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτς, περίπου 2.000 άτομα στη Βρετανία αντιμετωπίζουν με σοβαρό τρόπο τον Τζενταϊσμό, όσο δηλαδή είναι και ο αριθμός των πιστών Σαϊεντολόγων στην Αγγλία. Αλλά ακόμη και στην υποτιθέμενη ανεκτική Αγγλία οι οπαδοί του Τζενταϊσμού αντιμετωπίζουν διακρίσεις. Ο ιδρυτής της αυτοαποκαλούμενης Εκκλησίας των Τζεντάι, Ντάνιελ Τζόουνς, το 2009 εκδιώχθηκε από βρετανικό σουπερμάρκετ επειδή αρνήθηκε να βγάλει την κουκούλα, που είναι σήμα κατατεθέν των Τζεντάι. Μέχρι τότε η κουκούλα σε δημόσιους χώρους ήταν υποχρεωτική για τους Τζενταϊστές, κανόνας που άλλαξε για να μην αποξενώσει τους νέους της χώρας και τους στοχοποιήσει.

Suzanne-and-Lance

Στη Σκοτία, πατρίδα 14.000 Τζενταϊστών, ένα ζευγάρι οπαδών των Τζεντάι επιχείρησε να τελέσει γάμο σύμφωνα με τον Τζενταϊσμό, προκαλώντας τη σφοδρή αντίδραση της Εκκλησίας της Σκοτίας. Το γεγονός αυτό έλαβε μεγάλη δημοσιότητα, ενώ τέθηκε το ζήτημα κατά πόσο ο Τζενταϊσμός είναι πραγματική θρησκεία ή όχι. Πιο συγκαταβατικός ο επίσκοπος της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Μάντσεστερ θεωρεί πως ο Τζενταϊσμός έχει ως στόχο να αναζητήσει ένα νέο τρόπο ζωής που να προσφέρει κώδικες για μία πιο ολοκληρωμένη ύπαρξη. Όσο για το εάν ο Τζενταϊσμός αποτελεί θρησκεία, ο ίδιος λέει πως θα πρέπει να έχει σημαντικό αριθμό πιστών και να υπάρχει για αρκετό διάστημα προκειμένου να μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο: «Θα πρέπει να μελετάμε τους Τζεντάι για αρκετές δεκαετίες πριν τους αποδεχθούμε σαν θρησκεία».

2011-12-20-jedi_knights-e1324408797855

Πόσοι Τζενταϊστές υπάρχουν στον κόσμο;

Είτε είναι θρησκεία είτε όχι ο Τζενταϊσμός ως φαινόμενο εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, κυρίως μέσα από το διαδίκτυο, και αποκτά διαρκώς νέους οπαδούς, που μυούνται σ’ αυτόν από την εφηβεία τους. Το φαινόμενο του Τζενταϊσμού καταγράφεται πλέον σε αρκετές χώρες του κόσμου. Στη Μεγάλη Βρετανία αυτοπροσδιορίζονται πλέον ως Τζεντάι περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τις ΗΠΑ, αλλά πρέπει να ζουν εκεί αρκετές χιλιάδες Τζενταϊστές. Στην Αυστραλία καταγράφηκαν 70.000, στη Νέα Ζηλανδία 53.000, στον Καναδά 21.000, στην Τσεχία 15.000, ακόμη και στη γειτονική μας Σερβία έχουν απογραφεί 640 άτομα ως οπαδοί του Τζενταϊσμού. Όσο για την Ελλάδα, αν και δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή, οι Τζενταϊστές είναι εκατοντάδες, κυκλοφορούν ανάμεσα μας, και αναγνωρίζονται μεταξύ τους από διάφορες “κωδικές” εκφράσεις που χρησιμοποιούν. Τζενταϊστές υπάρχουν και σε πολλές μουσουλμανικές χώρες αλλά επίσημα το κρύβουν για να κρατήσουν το κεφάλι τους πάνω από το λαιμό τους. Σε κάθε περίπτωση όμως: Καλύτερα Τζενταϊστής παρά Τζιχαντιστής! Μη σας παραξενεύει πως κάποιοι προτιμούν τον καλοκάγαθο Yoda, παρά τον Άνθιμο και τον Μουλά Ομάρ. May the FORCE be with Them!

images

ΒΙΒΛΙΑ “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” και “ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ”

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 50% Έκπτωση!

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ALTERNATIVE HISTORY

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(100 σελίδες, 7 Ευρώ)

alterhistorycover

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ…

  • Οι Ναζί Γερμανοί Νικούσαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;
  • Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πέθαινε στα 33 του χρόνια και συνέχιζε τις κατακτήσεις του στη Δύση;
  • Δε συνέβαινε ποτέ η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922;
  • Οι Ρώσοι Ασπάζονταν τον Ισλαμισμό και όχι την Ορθοδοξία;
  • Ο Μωάμεθ Γινόταν Χριστιανός;
  • Η Επανάσταση της Παρισινής Κομμούνας (1870) πετύχαινε;
  • Η Ελλάδα γινόταν Σοβιετική Δημοκρατία;
  • Η Γιουγκοσλαβία δεν διαλύονταν ποτέ;
  • Εφαρμόζονταν πριν από έναν αιώνα το Σχέδιο της Ελεύθερης Ενέργειας του Τέσλα;
  • Ξεσπούσε Πυρηνικός Πόλεμος μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ;
  • Ο Μετεωρίτης που το 1908 κτύπησε την Τουγκούσκα της Σιβηρίας έπεφτε στο κέντρο της Ευρώπης;
  • Έρχονταν Αύριο οι Εξωγήινοι;
  • Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι πιο Ουτοπικοί και οι πιο Δυστοπικοί κόσμοι της Εναλλακτικής Ιστορίας;

 

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Αν νομίζετε πως αυτό το Σύμπαν είναι το χειρότερο, που να δείτε και κάποια άλλα…”

Φίλιπ Κ. Ντικ (Philip K. Dick)

——————————————————————————————-

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(290 σελίδες, 18 Ευρώ)

Συνωμοσίες και Θεωρίες Συνωμοσίας -Εξώφυλλο

 

Εξερευνήστε τον πολυπλόκαμο κόσμο των συνωμοσιών, των θεωριών συνωμοσίας, των άγνωστων παρασκηνίων και των κυβερνητικών συγκαλύψεων.

NEW WORLD ORDER # ΙΛΟΥΜΙΝΑΤΙ # ΤΕΚΤΟΝΕΣ #CHEMTRAILS # SKULL & BONES # MK-ULTRA # CIA # LSD #­ MIND CONTROL # UFO & SPAM # HAARP # 11.09.2001 # BAR CODE 666 # MICROCHIP # OPUS DEI # ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ # BATIKANO # ΚΩΔΙΚΑΣ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ # ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ #SCIENTOLOGY # ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΕΡΚΥΒΕΡΝΗΣΗ # ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ# ΔΝΤ # ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ # ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ # ΟΜΑΔΑ ΕΨΙΛΟΝ # ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ # ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ “ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΒΙΑ” # LADY D # NAZI UFO # 17N # ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ # MEMES # FEMA TV BRAINWASHING # MASS MEDIA # HOLLYWOOD # VAST LEFT WINGH CONSPIRACY # JFK # DNA # PEAK OIL THEORY # KINHTA ΤΗΛΕΦΩΝΑ # ΜΑΓΙΑΣ # ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ # ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ # ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ # ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ # ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗ # X-FILES # INTERNET # BIL GATES # ZEITGEIST # MEN IN BLACK # USA Vs LENNON # ROCK IS DEAD # OPERATION CHAOS # ELVIS IS ALIVE # AIDS # H1N1 # DISINFORMATION # BIG PHARMA # ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΟ ΚΑΡΤΕΛ # ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΣΤΡΑΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ # ΝΑΤΟ

Ι WANT TO BELIEVE

Παράξενα Πράγματα Συμβαίνουν Γύρω Μας αλλά…

ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ!

ConspiracyCover

«Το να είσαι φυσιολογικός στο σημερινό κόσμο, το να τρως χάμπουργκερ και να πίνεις Κόκα-Κόλα, είναι σαν να συνωμοτείς ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό…»

Από την ταινία Conspiracy Theories

CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA!

Synomosies

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο EΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ κανονικά κοστίζει 7 ευρώ, και το βιβλίο ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ”κοστίζει 18 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 25 ευρώ, αλλά σας τα προσφέρουμε ως ΠΑΚΕΤΟ με έκπτωση 50% (12,5 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

  Μόνον με 19 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” ή “ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail

 

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!


2058 Το Μέλλον Είναι Ήδη Παρελθόν;

2058
Zeitgeist

1. 2058

“Μεταξύ δύο αντιμαχόμενων πλευρών κερδίζει εκείνη που είναι συντετριμμένη από τη θλίψη”.
Λάο Τσε
Του Γιώργου Στάμκου

 

Ο Άλεξ Μπότης ξύπνησε με ελαφρύ πονοκέφαλο σ’ ένα δωμάτιο, που του πήρε μερικά δευτερόλεπτα για να αναγνωρίσει ότι ήταν το δικό του. Ξύπνησε με το φόβο ότι θα ζήσει μια ακόμη γήινη μέρα και η καθησυχαστική φωνή του «Αριστοτέλη», του κβαντικού υπολογιστή 3ης γενιάς που έλεγχε τα πάντα στο σπίτι του, δεν ηχούσε στ’ αυτιά του και τόσο καθησυχαστική. Αντίθετα του προκαλούσε δυσοίωνα συναισθήματα. Ο ύπνος –με τη βοήθεια πάντα των σοφιστικέ αντικαταθλιπτικών που κατανάλωνε τελευταία– ήταν γι’ αυτόν το ύστατο καταφύγιο απ’ το μαρτύριο των «παγωμένων ημερών» που ζούσε. Μόνον οι νυκτερινοί «μικροί θάνατοι» του ύπνου δίχως όνειρα του επέτρεπαν κάποιες μικρές, ακούσιες αποδράσεις από την τυραννία της αδυσώπητης σκέψης…
Το ολόγραμμα στον απέναντι τοίχο του δωματίου του έδειχνε 23 Ιανουαρίου του 2058, ώρα 9:53, και μόλις σηκώθηκε απ’ το ισοθερμικό του κρεβάτι άρχισε να του κελαηδάει την επικαιρότητα της ημέρας ξεκινώντας από τον καιρό. Παρ’ ότι καταχείμωνο η θερμοκρασία δεν έπεφτε κάτω απ’ τους 17 βαθμούς Κελσίου και μια αμμοθύελλα που ήρθε ξαφνικά από τη Σαχάρα έκανε τον ουρανό πάνω απ’ τη Θεσσαλονίκη να μοιάζει αφύσικα γκριζοκόκκινος. Το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου άλλαζε τον πλανήτη μέρα με τη μέρα κι αυτό δεν ήταν κάτι που εύκολα αποδεχόταν κανείς, άσχετα αν πίστευε ή όχι στον άτεγκτο Δαρβινισμό. Το κλίμα του πλανήτη πήγαινε κατά διαόλου αλλά, σκέφτηκε, αυτός δεν είναι λόγος για να μελαγχολήσει κανείς. «Η στεναχώρια δεν πρέπει να είναι μέσα στο φάσμα της ανθρώπινης φύσης», σιγομουρμούρισε στον εαυτό του καταπίνοντας ένα μικρό έξυπνο χαπάκι, ειδικά σχεδιασμένο για την συναισθηματικά ευάλωτη προσωπικότητά του. Χρόνια τώρα πάλευε με την κατάθλιψή του που, σύμφωνα με τους ειδικούς και το υποχρεωτικό γενετικό τεστ το οποίο του έκαναν μόλις γεννήθηκε το 2020, οφείλονταν σε γενετική προδιάθεση λόγω του ελαττωματικού γονιδίου GR-L1969 –την πιο προφανή αιτία της δυστυχίας του. Κάτι που ο ίδιος δε χώνευε και το αμφισβητούσε συνεχώς.. Εξ αιτίας αυτής της γενετικής προδιάθεσης καμιά σοβαρή ασφαλιστική εταιρεία δεν δεχόταν να του παρέχει βασική ασφάλεια –ούτε καν λόγος για «πλατινένια»– χωρίς να χρειαζόταν να πληρώσει τα μαλλιοκέφαλά του. Τελευταία κατάφερε να κλείσει ένα ικανοποιητικό συμβόλαιο με την Smart Health Europe (SHE), αλλά ήταν αναγκασμένος να ακολουθεί αυστηρή καθημερινή δίαιτα και ιατρικούς ελέγχους κάθε τρεις και λίγο. Στα διάφορα τεστ που του επέβαλαν ανά διαστήματα οι ειδικοί Profilers της SHE προέβλεπαν ως «πιθανή αιτία θανάτου» του την αυτοκτονία, με ποσοστό 29,3% –ποσοστό που μάλλον θα αυξήθηκε έπειτα από το τελευταίο του διαζύγιο. Και είχαν τη φήμη πως δεν έπεφταν έξω στις προβλέψεις τους…

Anoimatiki

Η Μελαγχολία του Νοηματολόγου

Σε στιγμές διαύγειας και αξιοσημείωτης ψυχικής ηρεμίας –που οφειλόταν βέβαια και στην λεπτεπίλεπτη επίδραση των αντικαταθλιπτικών– ο Άλεξ αρνούνταν να υποκύψει στην ασφυκτική αίσθηση ότι το μέλλον του ήταν προκαθορισμένο από κάποιο «ελαττωματικό» γονίδιο. Αντίθετα προσπαθούσε να ζει την καθημερινότητα του όσο γινόταν πιο έντονα και ουσιαστικά. Ήθελε μια ζωή που θα χρησιμοποιούσε στο έπακρο τις δυνατότητές του, που θα κυνηγούσε τα όνειρά του, με συνειδητότητα και σεβασμό για τη Φύση και την ύπαρξη. Στα 38 του χρόνια είχε ήδη αλλάξει τέσσερα επαγγέλματα, πριν αποφασίσει να γίνει Νοηματολόγος, ειδικός στο να συμβουλεύει τους συναισθηματικά ευάλωτους ανθρώπους, όπως ο ίδιος, στο να βρίσκουν νόημα στη ζωή τους και να μην το αναζητούν μάταια στο πλησιέστερο εμπορικό κέντρο, στα διάφορα ψυχαγωγικά πάρκα, στην εικονική πραγματικότητα και στους ψευδαισθησιακούς λαβύρινθους του ΗΝ (Hyper-Net). Σε μια εποχή που η κατάθλιψη είχε λάβει διαστάσεις πανδημίας, με το ένα τρίτο του πληθυσμού να υποφέρουν απ’ αυτή, ο Άλεξ δεν μπορούσε να παραπονεθεί ότι δεν είχε αντικείμενο εργασίας.
Καθώς έπλενε τα δόντια του ο «Αριστοτέλης», με την στεντόρεια αλά «Μίστερ Σποκ» φωνή του, τον ενημέρωνε για το πρόγραμμα της ημέρας. Σκεπτόμενος τα σημερινά ραντεβού του πήγε να ουρήσει στην τουαλέτα του, αλλά μετά θυμήθηκε το αλκοόλ και τα παράνομα ναρκωτικά που κατανάλωσε το προηγούμενο βράδυ και γι’ αυτό έχυσε μέσα στην τουαλέτα ένα σωληνάριο με «καθαρά ούρα» της προηγούμενης εβδομάδας. Αμέσως, στη δεξιά άκρη του καθρέπτη έτρεξαν τα αποτελέσματα της άμεσης βιοχημικής ανάλυσης των ούρων του –κάποια από αυτά τα στοιχεία πήγαιναν αυτομάτως στα αρχεία της SHE και βαθμολογούνταν, με βάση την επικινδυνότητά τους, από τους ειδικούς. Δεν φάνηκε, όπως περίμενε, καμία «ανησυχητική ένδειξη». Ήταν “καθαρός” και με φυσιολογικά τα επίπεδα της σεροτονίνης. Η παραπλάνηση είχε για μια ακόμη φορά πετύχει…

2. adbusters_99_cyberspace

Η Αυταρέσκεια της Πόρτας

Ντύθηκε βιαστικά με τα ακριβοπληρωμένα βιοϊατρικά του ρούχα, που σχεδιάστηκαν ειδικά γι΄ αυτόν με on-line παραγγελία στα υποβρύχια εργοστάσια του Μπαγκλαντές, πήρε μαζί του τη βαλίτσα του με τη φορητή γραμματέα-ψυχίατρό του και είπε στον «Αριστοτέλη» να καλέσει αυτόματο ταξί. Προχώρησε προς την πόρτα και ζήτησε από τον «Αριστοτέλη» να του ανοίξει για να βγει έξω από το διαμέρισμά του. Η πόρτα αρνήθηκε να υπακούσει.
«Άνοιξε», είπε ο Άλεξ, «δεν έχω χρόνο για καθυστέρηση». Η πόρτα έμεινε για μερικά δευτερόλεπτα σιωπηλή, σα να σκεφτόταν, και μετά είπε ήρεμη: «Ασφαλώς, αλλά έχετε ξεχάσει να δώσετε τροφή και να χαϊδέψετε το γάτο σας…», και, αφού περίμενε μερικά ακόμη δευτερόλεπτα, συμπλήρωσε σοβαρά: «Και να τακτοποιήσετε την πληρωμή των λογαριασμών σας». «Βιάζομαι, θα το κάνω με το Net στο ταξί! Άφησε με να βγω, έχω να επισκεφτώ τέσσερις πελάτες», μούγκρισε επιτακτικά ο Άλεξ. Η πόρτα δεν έδειξε να συγκινείται και παρέμεινε σιωπηλή. «Άνοιξε! Σε διατάζω!». Σιωπή… Η πόρτα φαινόταν ασυγκίνητη και αποφασισμένη.
«Άντε καλά», παραδέχθηκε έπειτα από μερικά δευτερόλεπτα την ήττα του ο Άλεξ, «αλλά είναι η τελευταία φορά που υπακούω. Την άλλη φορά που θα μου το κάνεις αυτό θα σε αποσυνδέσω κι ας πληρώσω πρόστιμό!»
«Ό,τι πείτε κύριε Άλεξ», είπε χαρούμενη η πόρτα. Φαινόταν ικανοποιημένη με τον εαυτό της, χαρούμενη που είχε επιτελέσει το σκοπό της.
Ο Άλεξ επέστρεψε σιγοβρίζοντας στο γραφείο του και στην κονσόλα του υπολογιστή του άρχισε να κάνει μεταφορές χρημάτων και να πληρώνει διάφορους λογαριασμούς που έληξαν ή βρισκόταν σε καθυστέρηση. Επειδή σχεδόν όλες οι EuroCard του ήταν άδειες από ρευστό, αναζήτησε νέες πιστωτικές γραμμές από δυό-τρεις ηλεκτρονικές τράπεζες για να αναχρηματοδοτήσει παλιά του δάνεια και πιστωτικές κάρτες, και να πληρώσει 18 πάγιους λογαριασμούς –με μεγαλύτερους εκείνον της ιατρικής ασφάλειας, του νερού και των βιολογικών τροφίμων που κατανάλωνε.
Κατάφερε να εξασφαλίσει μια νέα πιστωτική γραμμή, ύψους 30.000€, από μια καθόλου ευυπόληπτη κινεζική τράπεζα και σηκώθηκε να φύγει. Προτού σηκωθεί πρόλαβε να ρίξει μια κλεφτή ματιά στο «ρολόι του χρέους» του στην κάτω δεξιά άκρη της οθόνης: Το συνολικό του χρέος είχε φθάσει στο αποθαρρυντικό ύψος των 1.573.485€ –θα ξεχρεώνονταν άραγε ποτέ; Έδιωξε τις μαύρες σκέψεις από το μυαλό του και κατευθύνθηκε προς την πόρτα. Αυτή τη φορά η πόρτα άνοιξε πρόθυμα τιτιβίζοντας ένα χαρούμενο «αντίο σας κύριε Άλεξ!»

4. 2058 4

Arbeit Macht Frei?

Το αυτόματο Ταξί τον περίμενε πειθήνια στην είσοδο της παλιάς πολυκατοικίας του, που κτίστηκε το 2019 –χρονιά που έγινε υποχρεωτικός ο βιοκλιματισμός στην Ελλάδα. Η φωνή του “οδηγού” τον καλωσόρισε με προσποιητή ευγένεια και του ζήτησε χαρούμενα τον προορισμό του. Αφού έκανε spelling τη διεύθυνση –ποτέ δεν ήξερες το βαθμό νοημοσύνης του κάθε RD(Robodriver) -άνοιξε τη βαλίτσα του κι αμέσως εμφανίστηκε το ολογραφικό προφίλ του πρώτου «ανοηματικού» πελάτη που θα επισκέπτονταν σήμερα.
Ήταν μια νεαρή γυναίκα ηλικίας 47 ετών, που με τις αισθητικές βελτιώσεις και τις αντιγηραντικές θεραπείες δεν έμοιαζε πάνω από τριάντα. Δεν είχε παιδιά, δεν είχε συγγενείς, είχε χωρίσει και μόλις έχασε τη δουλειά της στην τουριστική βιομηχανία. Ένιωθε απελπισμένη, υπέφερε από απώλεια νοήματος και χρειαζόταν επειγόντως βοήθεια –η «διέξοδος» της αυτοκτονίας δεν της φαινόταν και τόσο μακρινή. Θα έπρεπε αναγκαστικά να της κάνει θεραπεία-σοκ και να της υπενθυμίσει τις απλές χαρές και τα νοήματα της ζωής, με άλλα λόγια να της ψελλίσει το «αλφάβητο» της ανθρώπινης ύπαρξης –και αυτό ήταν κάτι το βαρετό.
Η Ηλέκτρα Π. έμενε σε μια παρακμιακή πολυκατοικία του προηγούμενου αιώνα και ο ηλεκτρονικός θυρωρός, που ανοιγόκλεινε την πόρτα, κολλούσε όταν σου ζητούσε τα στοιχεία σου και χρειαζόταν ένα μικρό κτύπημα για να επανέλθει –σαν τα πικάπ του προηγούμενου αιώνα που τα κτυπούσες για να ξεκολλήσει η βελόνα τους.
Οι εσωτερικοί τοίχοι του κτιρίου ήταν γεμάτοι με συνθήματα και ο Άλεξ μπόρεσε να συγκρατήσει ένα, γραμμένο στα Greeklish ­–τυπική γλώσσα των μεταναστών δεύτερης γενιάς που έγιναν οι νέοι Ethnic Greeks: «Γιατί η προηγούμενη γενιά μας πηδάει στη φορολογία;». Κι έναν όροφο πιο πάνω συγκράτησε ένα ακόμη γκράφιτι: «Τρομοκρατία είναι το ασφαλιστικό μας σύστημα».
Το διαμέρισμα της Ηλέκτρας ήταν γεμάτο παλιά έπιπλα και αναμνήσεις. Είχε ελάχιστη τεχνολογία ενσωματωμένη –και αυτό ήταν ένδειξη πως η ένοικος του άνηκε στους Νεολουδίτες, που απαρνήθηκαν τις ανέσεις του σύγχρονου τεχνολογικού μας “παραδείσου”.
Αφού του πρόσφερε ένα βιολογικό αφέψημα η Ηλέκτρα άρχισε να του μιλάει για τη ζωή της, τις ευαισθησίες της και τα αδιέξοδα της. Την άκουγε με συγκατάβαση. Κατόπιν επιστράτευσε όλη μου την ηρεμία και τη συμπάθεια του κι άρχισε να της αραδιάζει τις ψυχοτεχνικές και φιλοσοφικές μπούρδες που ήξερε πως θα έπιαναν στην περίπτωσή της. Έπειτα από μισή ώρα είδε το πρόσωπό της να φωτίζεται και κατάλαβε πως η θεραπεία άρχισε να δουλεύει. Θα έπαιρνε ασφαλώς και κάποια αντικαταθλιπτικά, αλλά ο κύβος ερρίφθη: δεν θα αυτοκτονούσε, τουλάχιστον όχι σύντομα.

3. 2058

Όλες οι Μνήμες Είναι Ίχνη Δακρύων

Αφού «θεράπευσε» τις επόμενες τέσσερις ώρες άλλες τρεις ανοηματικές περιπτώσεις –προσθέτοντας άλλα 854€ στο μονίμως ελλειμματικό λογαριασμό του- ο Άλεξ πήρε ένα R-Taxi για να επιστρέψει στο σπίτι του. Το R-Taxi διέσχισε με ταχύτητα την υποθαλάσσια αρτηρία για να βγει κάπου στην Καλαμαριά. Μόλις βγήκε στην επιφάνεια απ’ το παράθυρο του Ταξί ο Άλεξ παρατήρησε μακριά στο νότο το Μεγάλο Φράγμα του Θερμαϊκού, που κτίστηκε το 2046, για να προστατεύσει τη Θεσσαλονίκη από τη ραγδαία άνοδο της στάθμης της θάλασσας εξ αιτίας του λιώσιμου των πολικών πάγων. Ο κόλπος της Θεσσαλονίκης είχε γίνει πλέον λίμνη και το μεγάλο διεθνές λιμάνι της πόλης έσπασε στα δύο και μεταφέρθηκε στη Μεθώνη της Πιερίας και στη Νέα Μηχανιώνα.
Στο βάθος η κορυφή του Ολύμπου έδειχνε, ευτυχώς ακόμη, χιονισμένη. Το χιόνι ήταν πλέον είδος προς εξαφάνιση. Δεν θυμάται να είχε χιονίσει ποτέ, όσο ζούσε, στη Θεσσαλονίκη. Για να δει κανείς χιόνι το χειμώνα έπρεπε να ανέβει ψηλά στα βουνά, πάνω από τα χίλια πεντακόσια μέτρα. Στην υπόλοιπη Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ελλάδας τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα. Οι Κυκλάδες είχαν ξεραθεί εντελώς, το ίδιο και η ανατολική Πελοπόννησος, ενώ η νότια Κρήτη είχε μετατραπεί σε παράρτημα της Σαχάρας. Έλληνες περιβαλλοντικοί πρόσφυγες μετοίκησαν προς τα βόρεια –από την Αττική πολλοί μετακινήθηκαν προς το ορεινό προάστιο της Αράχοβας- μαζί με δεκάδες εκατομμύρια οικο-πρόσφυγες από την υποσαχάρια Αφρική και την ινδική χερσόνησο, που κατέκλυσαν την κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης είχε ξεπεράσει προ πολλού τα τέσσερα εκατομμύρια και πολλοί από τους νέους κατοίκους της πόλης είχαν βορειοαφρικανική και ασιατική προέλευση –ειδικά όσοι κατοικούσαν στα “γκέτο” της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

5. 2058 adbusters_111_2023_S

Ελευθερία ή Τίποτα!

Ο Άλεξ έδειχνε μια κάποια συμπάθεια προς τους ταλαίπωρους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες, αλλά δυσανασχετούσε κάθε φορά που έβλεπε ένα έγχρωμο πρόσωπο να του λέει σε σπαστά ελληνικά kalimera. Ο ίδιος ήταν Έλληνας, αλβανικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του. Ο πατέρας του, Πύρρος Μπότι, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1998, ενώ ο παππούς του, Γκασμέτ Μπότι, διέσχισε τα βουνά της Ηπείρου το χειμώνα του 1992 για να έλθει στην «γη των ευκαιριών», την Ελλάδα. Τα πράγματα όμως κάθε άλλο παρά ρόδινα ήταν τότε. Θυμόταν τις ιστορίες που του διηγούνταν ο πατέρας του για το ρατσισμό των Ελλήνων. Ιστορίες που πλήγωσαν την παιδική του ψυχή. Ο πατέρας του ήταν αριστούχος μαθητής στο δημοτικό σχολείο, μιλούσε τα ελληνικά καλύτερα απ΄ τα αλβανικά, αλλά επειδή ήταν αλβανάκι οι γονείς των άλλων παιδιών και κάποιοι εθνικιστές πολιτικοί τον εμπόδισαν –ενάντια στους νόμους– να σηκώσει την ελληνική σημαία. Ειδικά όταν ήταν Νομάρχης Θεσσαλονίκης κάποιος ονόματι Ψωμιάδης (2002-2010), δεν υπήρχε περίπτωση να διεκδικήσει το δίκιο του –ήταν μια πραγματικά σκοτεινή εποχή και μάλιστα πριν έρθει η Κρίση.
Αργότερα, όταν η ελληνική Κρίση άρχισε να ξεπερνιέται και τα πράγματα άλλαξαν στην ελληνική κοινωνία –ειδικά όταν η Αλβανία μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2020– το τραύμα που δημιουργήθηκε στον πατέρα του τον ώθησε να σπουδάσει Νομικά και να εξελιχθεί σ’ έναν από τους πιο αξιόλογους Έλληνες δικηγόρους, σ’ έναν άριστο γνώστη του Ευρωπαϊκού Δικαίου, που υπερασπίζονταν τα δικαιώματα των αδυνάτων και των μειονοτήτων.
Μέχρι το 2022 αναγνωρίστηκε στα παιδιά των μεταναστών, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, το δικαίωμα να αποκτούν αυτομάτως την ελληνική ιθαγένεια, επειδή το ελληνικό κράτος παραδέχονταν πως χρειάζονταν μια νέα φουρνιά πειθαρχημένων πολιτών, που θα πλήρωναν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές και θα πήγαιναν στον μισθοφορικό ελληνικό στρατό και στην αστυνομία.
Οι γεννημένοι στην Ελλάδα Αλβανοί –πάνω από διακόσιεπενήντα χιλιάδες­– έγιναν αμέσως Έλληνες πολίτες, επειδή ήταν ήδη πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλοί απ’ αυτούς εξελίχθηκαν σε φανατικούς Έλληνες εθνικιστές και κάποιοι ακόμη και Νεοναζί της εκτός νόμου Χρυσής Αυγής, ενάντια στα δικαιώματα των νεοερχόμενων, σκουρόχρωμων μεταναστών από την Ασία και την Αφρική. Όχι όμως και ο πατέρας του Άλεξ, που παρέμεινε πάντα φιλελεύθερος αριστερόος δημοκράτης και γι’ αυτό παντρεύτηκε την Αριστερή Θεσσαλονικιά ακτιβίστρια Άρια Νανούκη, ηγετικό στέλεχος του κινήματος «Ελευθερία ή Τίποτα».

adbusters_ProductIsYou

Η Εσωτερική Μου «Σιβηρια»

Κάτω από την επίδραση των γονιών του τα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια του Άλεξ ήταν έντονα πολιτικοποιημένα: συζητήσεις και αγώνες κατά της ηλεκτρονικής παρακολούθησης, κατά της δικτατορίας των γονιδίων, της ασύδοτης εκμετάλλευσης των Mega-Corporations, του ρατσισμού και του εθνικισμού, του ιμπεριαλισμού της Αυτοκρατορίας της Κίνας, των βιοτεχνολογικών τροφίμων, των ορυκτών καυσίμων και υπέρ του οικολογικού κινήματος της αναγέννησης της Γης, της Ελεύθερης Ενέργειας, της προστασίας των περιβαλλοντικών προσφύγων και υπέρ των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του πολίτη –και επίσης μπόλικα μετα-ψυχεδελικά, cyber σεξ, μουσικές υποκουλτούρες, εξωσωματώσεις και εξωγηινολογία. Τη δεκαετία του 2040 τα οικολογικά και νεοαριστερά κινήματα στην Ευρώπη και στην Αμερική έδωσαν νέες ελπίδες για αλλαγή της κοινωνίας, για προστασία από την απόλυτη κυριαρχία των νεοφεουδαρχικών τραπεζών και των Mega-Corporations, που χρησιμοποιούσαν τους ανθρώπους ως στατιστικά νούμερα και ως καταναλωτές φτηνών σκουπιδο-προϊόντων και τους “εκλεγμένους” πολιτικούς τους ως πειθήνιους μάνατζέρ τους. Οι αγώνες αυτοί είχαν φέρει προς στιγμήν στο προσκήνιο μια νέα γενιά πολιτικών, που δεν έσκυβαν εύκολα το κεφάλι τους στις Mega-Corporations. Πολλές μικρές μάχες κερδήθηκαν τότε. Ο τουρμποκαπιταλισμός κτυπήθηκε ξανά και μαζικά, αλλά άντεξε επιστρατεύοντας κάθε δόλιο μέσο. Οι Mega-Corporations αντεπιτέθηκαν, εκβίασαν καταστάσεις, εξαγόρασαν πολιτικούς, τηλε-αστέρες, “πρωταγωνιστές” δημοσιογράφους κι έφεραν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της απόγνωσης, και στο τέλος πέτυχαν μια “Πύρρειο Νίκη”, αλλά ζητωκραύγασαν για την επικράτηση της “αλήθειας” τους, δηλαδή των συμφερόντων τους.
Στη PNWO (Post New World Order), που επέβαλαν οι Mega-Corporations με τη βοήθεια των νεοσυντηρητικών πολιτικών που τους υπηρετούσαν στα κρυφά, κτύπησαν τα λαϊκά αντιστασιακά κινήματα, τους οικολόγους, τους φιλελεύεθερους και τη νέα Κοινωνία των Πολιτών –δυσφήμισαν τους ιδεολόγους τους– και προώθησαν την τρομοκρατία του φόβου και της ανασφάλειας, αναγκάζοντας τους πάντες να υπογράψουν συμβόλαια ασφάλειας και υγείας μ’ αυτές. Μια νέα γκρίζα κατάσταση επιβλήθηκε και πολλοί παλιοί αγωνιστές εξοντώθηκαν ψυχολογικά ή επέστρεψαν στο μικρό ιδιωτικό τους κόσμο. Το ίδιο και ο Άλεξ, που κατέληξε να «διαδηλώνει» ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό. Αποσύρθηκε έτσι στην εσωτερική του «Σιβηρία» κι έχασε το ενδιαφέρον για το μέλλον των ανθρώπων στον κόσμο. Απέκτησε, ως υποκατάστατο, μια σειρά από περίεργα κι εκκεντρικά χόμπι, αλλά στο τέλος δεν μπόρεσε ν’ αποφύγει την κατάθλιψη.

6. 2058 adbusters_111_2021_S

H εξέγερση είναι τέχνη

Οι λιγοστοί φίλοι που του απέμειναν από εκείνη την περίοδο, βρισκόντουσαν λίγο ή πολύ σε παρόμοια παρακμιακή κατάσταση. Βυθισμένοι στην κατάθλιψη, στα μετα-ψυχεδελικά, στις ψευδαισθησιακές υποκουλτούρες, υπερχρεωμένοι στις τράπεζες και υποχείρια των Mega-Corporations, που αποίκισαν με τις διαφημίσεις τους τον εσωτερικό τους κόσμο. Μονάχα ο Στέργιος Δάλλας φαινόταν να μην έχει υποκύψει σ’ αυτόν τον κανόνα. Αυτός κατάφερε να διατηρήσει τη φλόγα της επαναστατικότητας και να γίνει ένα είδος Spiritual Rebel. Βέβαια ο Στέργιος ήταν λιγάκι τρελός, για την ακρίβεια ένας «τρελός που αυτοθεραπεύτηκε», με άλλα λόγια ένας πραγματικός καλλιτέχνης. Ο Άλεξ τον θαύμαζε γι’ αυτό που ήταν και εκτιμούσε την καλλιτεχνική του φύση. Άλλωστε και ο ίδιος ήταν λιγάκι καλλιτέχνης… Μπα, όχι ακριβώς καλλιτέχνης, αλλά μποέμ: Του άρεσε η καλλιτεχνική ζωή, αλλά δεν είχε το απαραίτητο ταλέντο για να γίνει πραγματικός καλλιτέχνης.
Ο Στέργιος ήταν συγγραφέας της λεγόμενης “Νέας Επιστημονικής Φαντασίας” και υπέγραφε τα κείμενα του με το ψευδώνυμο George Stardick. Τα είχε καταφέρει καλά και τα βιβλία του ήταν τόσο πετυχημένα, που κυκλοφορούσαν ακόμη και σε χαρτόδετη μορφή για τους εκλεπτυσμένους συλλέκτες. Αν και δεν εκτιμούσε και ιδιαίτερα την τέχνη του ο Στέργιος παραδέχονταν πως όφειλε πολλά στη συγγραφική: του είχε πληρώσει ένα σωρό λογαριασμούς…

Συλλέκτες Αναμνήσεων…

banksy-met-gasmask
Με τον Στέργιο ο Άλεξ μοιράζονταν δύο πάθη: τις πυρακτωμένες ποιητικές εικασίες και φιλοσοφίες για το μέλλον του ανθρώπινου κόσμου και τη συλλογή παλιών, εναλλακτικών εντύπων των αρχών του 21ου αιώνα. Και οι δυό τους ξόδευαν μια μικρή περιουσία στο να ξετρυπώσουν από παλαιοπωλεία και ιδιωτικές βιβλιοθήκες τεύχη από ελληνόγλωσσα έντυπα εκείνης της εποχής. Ειδικά τους είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον ένα περιοδικό με τον τίτλο Strange, το οποίο αυτοχαρακτηρίζονταν ως «Έντυπη Διαταραχή της Πραγματικότητας». Το περιοδικό αυτό είχε εμφανιστεί το 1998 στη Θεσσαλονίκη και συνέχισε να εκδίδεται σε έντυπη μορφή μέχρι το 2023. Όταν το 2051 έπεσε κατά λάθος στα χέρια τους ένα κιτρινισμένο από την πολυκαιρία τεύχος του Strange –ήταν ένα τεύχος του 2007 ή κάπου τόσο– τα μάτια και των δυό τους έλαμψαν σαν σούπερ νόβα: ήταν σαν να αποκάλυψαν μια χρονοκάψουλα από το παρελθόν που στάλθηκε ειδικά σ’ αυτούς για να αποκωδικοποιήσουν τα ανομολόγητα μυστικά της. Σύντομα η συλλογή παλαιών τευχών του Strange εξελίχθηκε σε ασίγαστο πάθος και στην πορεία γνώρισαν μια σειρά από απίθανους τύπους που μοιράζονταν το ίδιο ψώνιο. Δεν άργησαν μάλιστα να γνωρίσουν και τον πιο φανατικό συλλέκτη παλαιών τευχών του Strange, που ήταν ένας ζάπλουτος Σέρβος, πρώην μπασκετμπολίστας, με το όνομα Μίλος Μάϊκιτς –με τον οποίο μιλούσαν συχνά και παζάρευαν ανηλεώς τα πρώτα τεύχη του Strange.
Οι δύο τους όμως δεν περιορίστηκαν στο ρόλο του απλού συλλέκτη των παλαιών τευχών του Strange, αλλά εξελίχθηκαν σε δεινούς μελετητές αυτού του εντύπου, δηλαδή κάτι σαν Strangeλόγοι. Κάθε λέξη και κάθε λεπτομέρεια στα άρθρα αυτού του παλαιού περιοδικού ήταν γι’ αυτούς κλειδιά για να αποκωδικοποιούσουν όχι μόνον την ατμόσφαιρα και το φαντασιακό εκείνης της εποχής, αλλά και τις μεταμφιεσμένες πληροφορίες που προορίζονταν να διασχίσουν το χρόνο και να φθάσουν στις μελλοντικές γενιές, στις οποίες και πιθανότατα απευθύνονταν. Είχαν μάλιστα καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο δημιουργός και οι βασικοί συντελεστές του Strange θα πρέπει να ήταν ή χρονοταξιδιώτες από το μέλλον ή εξωγήινοι μεταμφιεσμένοι σε ανθρώπους ή εκπεσόντες άγγελοι ή ψυχεδελικοί ονειροναύτες ή αδιάγνωστοι ψυχωσικοί που αυτοθεραπεύτηκαν. Μπορεί μάλιστα να ήταν όλα αυτά μαζί ή κάτι το εντελώς παράξενο που δεν μπορούσαν να το αντιληφθούν ακόμη. Άλλωστε οι περισσότεροι είχαν εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο και όσοι ζούσαν δεν ήθελαν να μιλούν για εκείνη την εποχή, λες και ό,τι είχαν να πουν το είπαν γραπτώς.
Τις τελευταίες μέρες ο Στέργιος ξετρύπωσε μια σειρά από παλιά τεύχη του Strange μέσα από μια υπόγεια υγρή αποθήκη κάπου στην περιοχή της Καλαμαριάς. Άνηκαν σ’ έναν συνταξιούχο «κηπουρό ιστοσελίδων», που τα κρατούσε από την εποχή που ήταν ακόμη φοιτητής στο ΑΠΘ. Ήταν σίγουρο πως ο Στέργιο θα κοκορεύονταν στον Άλεξ πως η συλλογή του ήταν πλέον καλύτερη από τη δικιά του –ποιος θα τον άκουγε τώρα! Τη στιγμή που σκεφτόταν αυτό ο «Αριστοτέλης», με την πάντα μειλίχια φωνή του, τον ειδοποίησε πως είχε εισερχόμενη κλήση. Ήταν ο Αστέριος.
«Δεκτή», είπε ο Άλεξ και την ίδια στιγμή το ολόγραμμα του Στέργιου εμφανίστηκε καμαρωτό μπροστά του. Κρατούσε στο χέρι του δύο παμπάλαια τεύχη του Strange και τα ξεφύλλιζε επιδεικτικά. Ο Άλεξ έγινε παπόρι από τη ζήλια του. «Λοιπόν τι έχεις να πεις; Ποιος είναι περισσότερο Stranger;» τον πείραξε ο Στέργιος. «Ο.Κ., ξέφυγες για λίγο μπροστά, αλλά όχι για πολύ. Έχω πληροφορίες για μια καινούργια ‘’φλέβα’’, για ένα αρχείο που άνηκε σ’ έναν από τους συγγραφείς της ομάδας του Strange…», απάντησε με προσποιητή μυστικοπάθεια ο Άλεξ. Ο Στέργιος τσίμπησε το δόλωμα κι έμεινε να τον κοιτάει με ολοφάνερη αμηχανία: «Μη μου πεις!». «Ναι, η κόρη του είναι ‘’ανοηματική’’ και της κάνω θεραπεία με αντάλλαγμα τεύχη του περιοδικού Strange!» Είπε με ύφος νικητή ο Άλεξ. Είχε μόλις πάρει τη μικρή του εκδίκηση…

Sureal Eisagogi

Το Παρελθόν του Μέλλοντος

«Τελικά το κοσμικό μπιλιάρδο του Σύμπαντος φαίνεται να σε ευνοεί…», παραδέχθηκε απρόθυμα ο Στέργιοςς και συμπλήρωσε για ν’ αλλάξει κουβέντα: «Έμαθες τα νέα;». «Ποια νέα; Έχω να μπω στο HyperNet απ’ το πρωί. Έτρεχα, βλέπεις, όλη μέρα σε τέσσερις ‘’ανοηματικούς’’», απολογήθηκε ο Άλεξ. «Τα νέα για το πείραμα στο νέο CERN. Τελικά η επιστημονική ομάδα του Δρ. Μάινχοφ και της Α.Ι. 6ης γενιάς, που συντόνιζε το πείραμα, τα κατάφερε. Κατάφερε να μεταφέρει πληροφορίες στο παρελθόν! Μιλάμε για ένα ολόκληρο λεπτό πίσω στο χρόνο!». «Σοβαρά; Αυτό ακούγεται φανταστικό! Μετάδοση πληροφοριών στο παρελθόν; Μα αυτό είναι το πρώτο ταξίδι στο χρόνο! » ξεφώνισε χαρούμενος, σαν παιδί, ο Άλεξ. «Ναι, έτσι είναι. Και αυτό είναι μονάχα το πρώτο βήμα. Φαντάσου τις δυνατότητες!», κραύγασε με πάθος ο Αστέριος και συνέχισε μ’ ένα ύφος οραματικό: «Αν μπορούν να μεταδοθούν κρίσιμες πληροφορίες σε συγκεκριμένα σημαντικά πρόσωπα του παρελθόντος, αυτό μπορεί ν’ αλλάξει την ανθρώπινη ιστορία! Μπορούν ν΄ αποφευχθούν πόλεμοι και μεγάλες καταστροφές! Μπορεί να αλλάξει ακόμη και ο ρους του ανθρώπινου πολιτισμού και να βγούμε από το σημερινό οικολογικό και ψυχολογικό μας τέλμα!» Ο Άλεξ όμως τον άκουγε σκεπτικός. «Ναι, μπορεί να γίνει αυτό που λες, αλλά το πιθανότερο είναι οι Mega-Corporations, που ελέγχουν τους πάντες και τα πάντα, να πάρουν στα χέρια τους κι αυτή τη νέα τεχνολογία και να την χρησιμοποιήσουν για να μας ‘’αλλάξουν τα φώτα’’. Αυτές είναι ικανές ακόμη και τον Subcomandante Marcos, που πέθανε το 2021 αγωνιζόμενος για τις ελευθερίες των λαών, να τον καθοδηγήσουν από το μέλλον ώστε να γίνει αντί για επαναστάτης executive manager στα McDonalds! Το αποκλείεις;» «Έχεις δίκιο», παραδέχθηκε ο Στέργιος, «Αυτές οι Mega-Corporations έχουν πάντα το πρώτο χέρι σε ό,τι επιστημονική και τεχνολογική επανάσταση παράγεται και τη χρησιμοποιούν πάντα για το συμφέρον τους. Πως την πατήσαμε έτσι Συνταξιδιώτη μου; Γιατί να μη μπορούμε να χαρούμε πραγματικά μια τόσο μεγάλη ανακάλυψη;» Φώναξε αγανακτισμένος ο Αστέριος, αλλά η συγγραφική του φλέβα δεν τον άφηνε ήσυχο: «Φαντάσου όμως, εσένα προσωπικά, να σου δινόταν η ευκαιρία να μεταδόσεις πληροφορίες στο παρελθόν… Τι θα έκανες σ’ αυτή την περίπτωση, μελαγχολικέ μου Άλεξ;»
Ο Άλεξ παρέμεινε για λίγο σιωπηλός κι ενώ ο Στέργιος περίμενε να του ξεστομίσει κάτι το μεγαλειώδες, εκείνος απλά του ψιθύρισε: «Θα έστελνα πληροφορίες σε κάποιον απ’ το Strange…». Αμέσως ο Στέργιος έβγαλε ένα επιφώνημα προσποιητού ενθουσιασμού για να κρύψει το γεγονός ότι δεν περίμενε μια τέτοια απάντηση: «Καταπληκτική ιδέα! Θα έστελνες πληροφορίες απ’ το μέλλον στο Strange! Και τι θα τους έλεγες;» «Δεν ξέρω ακριβώς…», ψέλλισε ο Άλεξ, «Μάλλον θα έλεγα σε κάποιον απ’ την ομάδα να γράψει για μας… Ίσως στον Γιώργο Στάμκο, που του άρεσε να γράφει ιστορίες για το μέλλον… Θα του έδινα συγκεκριμένες πληροφορίες ώστε να έχει καθαρή εικόνα. Ναι, αυτό θα έκανα. Θα τον καθοδηγούσα –εκτοξεύοντάς του σκόρπιες πληροφορίες– ώστε να γράψει μια ιστορία για μένα και για σένα, την οποία και θα διάβαζα έπειτα από πενήντα χρόνια και θα ήξερα ότι δεν ήταν επιστημονική φαντασία, αλλά το παρελθόν του μέλλοντος μας…» Το ολόγραμμα του Αστέριου σιώπησε. Το πρόσωπο του έδειχνε να βυθίζεται σε σκέψεις. Η συγγραφική του φύση τον έστειλε για μια ακόμη φορά σε έναν λαβύρινθο λεπτομερειών και εναλλακτικών πραγματικοτήτων από τον οποίο δεν θα έβγαινε σύντομα…

Έξω από το υπερμονωτικό παράθυρο του διαμερίσματός του Άλεξ, στην οδό Κεμάλ Ατατούρκ 22, ο ουρανός έδειχνε πάντα γκριζοκόκκινος από την επίμονη αμμοθύελλα της Σαχάρας. Ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει και τα φώτα από τους ουρανοξύστες της Θεσσαλονίκης άρχισαν να φωσφορίζουν με αλαζονική αυταρέσκεια. Η κίνηση με τα ιπτάμενα υδρογονοκίνητα άρχισε να πυκνώνει και τα αιώνια μπαρ της Θεσσαλονίκης άρχισαν να γεμίζουν από ηδονιστές και αμετανόητους Loosers, που αναζητούσαν απελπισμένα κάποια ζωντανή ανθρώπινη επαφή. Την ίδια στιγμή η μισή ανθρωπότητα περιπλανιόταν –ως συνήθως άσκοπα– στους λαβύρινθους HNet, ενώ οι Mega-Corporations συνέχιζαν να σχεδιάζουν το μέλλον, ώστε να εξασφαλίσουν στο διηνεκές τα κέρδη και την εξουσία τους πάνω σε έναν πλανήτη που έφθινε ενεργειακά.
Υπήρχε ζωή στον Άρη, με τη μορφή μικροβίων, αλλά κανείς δεν φαινόταν να δίνει και ιδιαίτερη σημασία. Ένα εξωγήινο σήμα από το σύστημα του Ωρίωνα ταξίδευε ήδη προς τη Γη, αλλά κανείς δεν το είχε αντιληφθεί ακόμη –και δεν θα το αντιλαμβάνονταν ίσως ποτέ, γιατί είχε μια ασύλληπτη για τις ανθρώπινες αισθήσεις μορφή. Ο ανθρώπινος κόσμος συνέχιζε να υπάρχει επειδή οι Τεχνητές Νοημοσύνες (Α.Ι) διάθεταν αρκετό αλτρουισμό ακόμη, ώστε να συνεχίσουν να διαχειρίζονται την πολυπλοκότητά του προς όφελος της συντήρησης του ανθρώπινου είδους. Κι ο Άλεξ βυθίστηκε στη μαλακτική του πολυθρόνα παίρνοντας στα χέρια του ένα παλιό τεύχος του Strange, το οποίο είχε εισπράξει σήμερα ως προκαταβολή από μια «ανοηματική» ασθενή του που –για καλή του τύχη– ήταν κόρη ενός από τους συγγραφείς της ομάδας αυτού του παράξενου περιοδικού. Ήταν το τεύχος Νο 106, κι έγραφε Ιανουάριος 2008, ακριβώς μισόν αιώνα πριν. Άρχισε να το διαβάζει με τη συνηθισμένη του έξαψη, χωρίς όμως να γνωρίζει ότι το μέλλον του ήταν ήδη παρελθόν…
*Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό το 2008 Strange και βασίζεται στο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com) που θα δημοσιευτεί το 2017.
AlterHistoryCover