Category Archives: ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ – ALTERNATIVE HISTORY

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ;

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ ΝΙΚΟΥΣΑΝ ΣΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ;

Image result for what if nazi germany won the war

Deutschland über Alles!

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ;

Image result for what if nazi germany won the war

 

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

 

Τα πράγματα δεν είναι αυτά που ξέρετε. Οι Ναζί κέρδισαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μαζί με τους Ιάπωνες έχουν κατακτήσει σχεδόν όλο τον κόσμο. Η Ευρώπη είναι κάτω από τη γερμανική κυριαρχία. Η Ουκρανία είναι ο σιτοβολώνας των Γερμανών και η Κριμαία η ριβιέρα τους. Η Ρωσία είναι υποτελής των Γερμανών, ενώ Ρώσοι παρτιζάνοι συνεχίζουν να μάχονται πέρα από τα Ουράλια. Η Μεσόγειος έχει γίνει μια γερμανική θάλασσα. Η Ιαπωνία καταδυναστεύει την Κίνα και μεγάλο κομμάτι της ανατολικής Ασίας. Οι ΗΠΑ είναι το μόνο αντίπαλο δέος που απέμεινε, αλλά η σφαίρα επιρροής τους περιορίζεται στην αμερικανική ήπειρο και στην Αυστραλία. Οι Ναζί έχουν κατακτήσει την Αφρική κι έχουν εγκαταστήσει τεράστια στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους «υπάνθρωπους» της Μαύρης Ηπείρου, που ακολουθούν τη μοίρα των εκατομμυρίων Εβραίων που χάθηκαν στα ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης. Οι επεκτατικές φιλοδοξίες τους όμως δεν περιορίζονται μόνο στη Γη. Θέλουν να κατακτήσουν και το διάστημα. Δημιουργούν ναζιστικές βάσεις στη Σελήνη και στέλνουν «Αρίους» αποίκους-εξερευνητές στον Άρη. Στα παγωμένα φεγγάρια του Δία ανεμίζει ήδη η σβάστικα…

  Image result for what if nazi germany won the war

Θα ήταν άραγε έτσι ο κόσμος μας αν οι Ναζί κέρδιζαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;

«Achtung!Achtung! Today Poland, tomorrow the Milky Way!»

Γερμανός πιλότος βγαίνοντας από ένα ναζιστικό ιπτάμενο δίσκο

Related image

«Ενώ οι Γερμανοί έστηναν με φούρια τεράστιες κατασκευές ρομπότ στο διάστημα, οι Γιαπωνέζοι έκαιγαν ακόμη τις ζούγκλες στο εσωτερικό της Βραζιλίας, έκτιζαν οκταόροφες πολυκατοικίες με τούβλα για πρώην κυνηγούς κεφαλών. Όταν οι Γιαπωνέζοι θα εκτόξευαν επιτέλους το πρώτο διαστημόπλοιο, οι Γερμανοί θα είχαν ήδη περιζώσει όλο το ηλιακό σύστημα. Στα παλιά γραφικά ιστορικά βιβλία οι Γερμανοί είχαν χάσει την ευκαιρία, ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη έβαζε τις τελευταίες πινελιές στις αποικιακές αυτοκρατορίες της. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα έρθουν τελευταίοι, έχουν μάθει πια…»

Philip K. Dick, Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, 1962

Βερολίνο 30 Απριλίου 1945. Έχουν περάσει μόλις δέκα μέρες από τα 55α γενέθλια του Αδόλφου Χίτλερ και η καρδιά του Ναζιστικού Ράιχ έχει κατακλυστεί από τον Κόκκινο Στρατό. Στο μπούνκερ του κάτω από την καγκελαρία ο Χίτλερ δηλητηριάζει την ερωμένη του Εύα Μπράουν, την οποία είχε παντρευτεί μόλις πριν από 36 ώρες, και στη συνέχεια αυτοκτονεί πυροβολώντας το κεφάλι του. Τα σώματά τους μεταφέρονται εσπευσμένα στο προαύλιο της καγκελαρίας, περιλούζονται με βενζίνη και αποτεφρώνονται. Ο Φύρερ είναι νεκρός. Ο Κόκκινος Στρατός έχει πλέον καταλάβει την «καρδιά του φασιστικού κτήνους». Η περιβόητη Γερμανία του Γ’ Ράιχ, που μέχρι πριν από δύο χρόνια είχε κατακτήσει ολόκληρη την Ευρώπη, καταρρέει μέσα σε σωρούς από πτώματα, στάχτες και ερείπια. Το όνειρο του Ναζισμού για μια παγκόσμια κυριαρχία εκμηδενίζεται καθώς η κατεστραμμένη Γερμανία συνθηκολογεί άνευ όρων στις 7 Μαΐου του 1945 και διαμελίζεται από τους νικητές συμμάχους. Πέντε μήνες αργότερα η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας του Χιροχίτο συνθηκολογεί κι αυτή άνευ όρων, αφού προηγουμένως είδε να εξαφανίζονται από το χάρτη της δύο σημαντικές της πόλεις (Χιροσίμα και Ναγκασάκι) και να γίνονται σκόνη μέσα στα πυρηνικά μανιτάρια των αμερικανικών βομβαρδιστικών. Οι δυνάμεις του Άξονα έχουν νικηθεί κατά κράτος. Αμερική και Σοβιετική Ένωση, οι δύο μεγάλοι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποφασίζουν να μοιράσουν τον κόσμο σε δύο σφαίρες επιρροής. Ένας νέος κόσμος γεννιέται και ταυτόχρονα ένας Ψυχρός Πόλεμος, που διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες, ακολουθεί τον θερμό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που μόλις τελείωσε…

Ένα από τα υποθετικά σενάρια που, περισσότερο απ’ όλα, έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των οπαδών της Εναλλακτικής Ιστορίας έχει να κάνει με την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή τον πόλεμο που διαμόρφωσε το σημερινό μας κόσμο. Το ερώτημα λοιπόν που βασανίζει πιο συχνά τα μυαλά των μελετητών της Εναλλακτικής Ιστορίας είναι: Τι θα γινόταν αν οι Ναζί κέρδιζαν τελικά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Πως θα έμοιαζε ο κόσμος μας κάτω από την κυριαρχία των Ναζί Γερμανών και των συμμάχων τους; Ποια μορφή θα είχε ο κυρίαρχος πολιτισμός στον πλανήτη μας; Σ’ αυτά τα υποθετικά ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις επόμενες σελίδες, παρασύροντας σας σε «επικίνδυνες» σκέψεις σχετικά με το πώς θα μπορούσε να είναι ο κόσμος μας. Εγκαταλείψτε τις προκαταλήψεις σας, αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη κι ακολουθήστε μας σε ένα από τα πιο επικίνδυνα μονοπάτια της εναλλακτικής ιστορίας…

ΓΙΑΤΙ ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ;

 

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΛ ΧΑΡΜΠΟΡ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τέλειωσε πριν από 50 χρόνια, μόνο που δεν τέλειωσε έτσι όπως νομίζετε. Οι Ναζί και οι σύμμαχοί τους νίκησαν! Νίκησαν και επέβαλαν με πυγμή τη δική τους «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Πως όμως συνέβη κάτι τέτοιο; Ποια γεγονότα εκτροχίασαν την ιστορία και την οδήγησαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα;

Το Δεκέμβριο του 1941, κι ενώ ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν σε όλα τα μέτωπα, οι Ιάπωνες στρατηγοί, παίρνοντας σοβαρά τη συμβουλή του ναύαρχου Γιαμαμότο, αποφασίζουν να μην πλήξουν αιφνιδιαστικά το λιμάνι του Περλ Χάρμπορ και να καταστρέψουν τον Αμερικανικό Στόλο του Ειρηνικού. Ο Γιαμαμότο ήταν ο μοναδικός ανώτατος στρατιωτικός της Ιαπωνίας που γνώριζε τόσο καλά την Αμερική, μιας και είχε ταξιδέψει πολλές φορές σ’ αυτή. Ενώ οι άλλοι Ιάπωνες στρατηγοί κραύγαζαν με κομπορρημοσύνη πως μόνον η Αμερική ήταν αντάξιος αντίπαλος για τη δόξα και τη δύναμη της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο Γιαμαμότο, που αντιπροσώπευε τη δύναμη της λογικής, τους υπενθύμιζε πως η Αμερική είχε τεράστια έκταση, πλούτο και βιομηχανική δύναμη, και πως αν όλα αυτά επιστρατεύονταν σε μια κοινή πολεμική προσπάθεια όχι μόνο η Ιαπωνία, αλλά ούτε ολόκλήρος ο κόσμος δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει. Στην κρίσιμη σύσκεψη τους είπε ορθά κοφτά πως αν η Ιαπωνία προκαλούσε αυτή τη στιγμή την Αμερική ήταν σαν να υπέγραφε την καταδίκη της. Οι στρατηγοί διαφώνησαν, αντέδρασαν αλλά τελικά πείστηκαν από τον «καλύτερα πληροφορημένο» Γιαμαμότο. Έτσι η αιφνιδιαστική επίθεση, που με τόσο ζέση σχεδίαζαν οι Ιάπωνες στο Περλ Χάρμπορ, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η ουδετερόφιλη Αμερική δεν σύρθηκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά την επιθυμία του Ρούσβελτ και του στενού συμμάχου του Τσόρτσιλ, κι έμεινε ουδέτερη μέχρι το 1943, όταν ο πόλεμος είχε κριθεί πλέον υπέρ των Γερμανών.

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ

Στο μεταξύ στις ρωσικές πεδιάδες μαινόταν η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, με τη γερμανική πολεμική μηχανή να έχει ριχτεί σε μια γιγαντιαία προσπάθεια για την κατάληψη της απέραντης «κόκκινης» Ρωσίας. Από την επίθεση του Ιουνίου του 1941 είχαν περάσει έξι μήνες και οι γερμανικές στρατιές είχαν καθηλωθεί από το «Στρατηγό Χειμώνα». Πολιόρκησαν το Λένινγκραντ, αλλά δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν. Έφθασαν μέχρι τα προάστια της Μόσχας, αλλά αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν. Ήταν φανερό πως οι Γερμανοί και οι σύμμαχοι τους έπρεπε να περιμένουν την άνοιξη του 1942 για να επιχειρήσουν μια νέα επίθεση, αυτή τη φορά προς νότο, προς την κατεύθυνση του Βόλγα και του Καύκασου.

Η απόφαση των Ιαπώνων στρατηγών να μην επιτεθούν αιφνιδιαστικά στις ΗΠΑ προκάλεσε δυσαρέσκεια στο Γερμανικό Επιτελείο. Όχι όμως και στον αρχηγό του Επιτελείου, Στρατάρχη Γκουντέριαν, που δεν έδειχνε ν’ ανησυχεί ιδιαίτερα. Τουναντίον. Γνώριζε πολύ καλά πως οι Ρώσοι είχαν πολλές μεραρχίες τοποθετημένες στην ανατολική Σιβηρία και ειδικά κατά μήκος του ποταμού Αμούρ, επειδή φοβόντουσαν μια αιφνιδιαστική επίθεση εκ μέρους των Ιαπώνων στη Μαντζουρία. Όσο καιρό οι Ιάπωνες σύμμαχοι των Γερμανών ήταν αναποφάσιστοι για το αν θα επιτεθούν ή όχι στους Αμερικανούς οι Ρώσοι ήταν αναγκασμένοι, καλού κακού, να κρατούν πολλές δυνάμεις απέναντι από την Ιαπωνία. Ο Στάλιν και οι Ρώσοι στρατηγοί έλπιζαν πως οι Ιάπωνες θα επιτίθονταν τελικά στους Αμερικανούς, οι ΗΠΑ θα έμπαιναν στον πόλεμο, κι έτσι θα μπορούσαν να αποσύρουν το μεγαλύτερο τμήμα των στρατιών της ανατολικής Σιβηρίας για να τις μεταφέρουν στα μέτωπα του Δον, εναντίον των Γερμανών. Αυτό όμως τελικά δεν συνέβη. Οι Ιάπωνες δεν επιτέθηκαν στο Περλ Χάρμπορ, οι σοβιετικές μεραρχίες έμειναν καθηλωμένες στις ακτές της Οχοτσικής θάλασσας και οι Γερμανοί μπόρεσαν να συνεχίσουν σχεδόν ανεμπόδιστοι την προέλαση τους προς ανατολάς.

Το καλοκαίρι του 1942 οι Γερμανοί και οι σύμμαχοι τους διέσχισαν τον ποταμό Δον και οι στρατιές τους προωθήθηκαν προς τον Καύκασο και τον Βόλγα. Τέλη Αυγούστου είχαν φθάσει στις παρυφές του Καυκάσου και κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές του Μπακού. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1942 η 6η Στρατιά του Φον Πάουλους έφθασε στα πρόθυρα του Στάλινγκραντ και άρχισε να το πολιορκεί στενά. Για τον Στάλιν το Στάλινγκραντ ήταν μια πόλη-σύμβολο και τυχόν κατάληψή της από τους Ναζί θα σήμαινε αυτομάτως και την κατάρρευση ολόκλήρης της Σοβιετικής Ένωσης. Για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο εξέδωσε μάλιστα και μια διαταγή που έμεινε γνωστή ως «ούτε ένα βήμα πίσω». Παρόλα αυτά, για να κρατηθεί η πόλη χρειαζόταν εφεδρείες και εφεδρείες δεν υπήρχαν αρκετές, εφόσον έμεναν καθηλωμένες απέναντι από την Ιαπωνία, για να εξασφαλίσουν τα νώτα από το ενδεχόμενο μιας αιφνιδιαστικής ιαπωνικής επίθεσης. Όταν η γερμανική πολεμική μηχανή άρχιζε να πιέζει ασφυκτικά, οι Ρώσοι αμυνόμενοι, παρά την ηρωική τους αντίσταση, δεν μπόρεσαν ν’ αντέξουν κι εγκατέλειψαν το Στάλινγκραντ στα μέσα του Οκτώβρη. Άρχισαν να υποχωρούν προς τα Ουράλια με τη Λουφτβάφε να τους καταδιώκει αδυσώπητα. Ταυτόχρονα δύο γερμανικές στρατιές περικύκλωσαν τη Μόσχα κι άρχισαν να την πολιορκούν. Ο Στάλιν και μια χούφτα ανώτερα κομματικά στελέχη μόλις που κατάφεραν να διασωθούν και να καταφύγουν πέρα από τα Ουράλια, στην ασφάλεια της πόλης Νοβοσιμπίρσκ. Πριν έρθει ο Δεκέμβρης η Σοβιετική πρωτεύουσα έπεσε στα χέρια των Γερμανών και ο Χίτλερ δεν άργησε να τοποθετήσει ως κυβέρνηση της κατεχόμενης Ρωσίας μια ομάδα φιλοναζί «Λευκών Ρώσων», που μισούσαν τυφλά τους κομμουνιστές. Ένα μήνα αργότερα παραδόθηκε και το Λένινγκραντ κι έτσι ολόκληρη σχεδόν η ευρωπαϊκή Ρωσία βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών μέχρι την άνοιξη του 1943. Έτσι δημιουργήθηκε η ναζιστική Ρωσία, ένα κράτος-μαριονέτα της Γερμανίας, που περιλάμβανε όλες τις περιοχές γύρω από τη Μόσχα, το Λένινγκραντ και τον Βόλγα, με εξαίρεση τη Λευκορωσία και την Ουκρανία που διατηρήθηκαν υπό τον άμεσο έλεγχο των Γερμανών κι έγιναν γερμανικές επαρχίες, ο νέος «ζωτικός χώρος» του Ράιχ.

Η ρωσική αντίσταση συνεχιζόταν βέβαια πέρα από τα Ουράλια, αλλά οι συστηματικές επιδρομές των Messerschmitt της Λουφτβάφε λιγόστευαν μέρα με τη μέρα την ικανότητα της εναπομείνασας ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας να παράγει όπλα. Ο πόλεμος ήταν ουσιαστικά χαμένος για τους Ρώσους. Ήταν ζήτημα χρόνου ο Στάλιν και η εξόριστη κομμουνιστική ηγεσία να αποφασίσουν τη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς. Κάτι που συνέβη το 1944, όταν η Σοβιετική Σιβηρία συνθηκολόγησε κι έγινε ένα τεράστιο προτεκτοράτο των Ναζί.

Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Στο μεταξύ. στο μέτωπο της Δύσης, οι Βρετανοί κρατούσαν την ανάσα τους παρακολουθώντας την ανελέητη γερμανική διείσδυση στις ρωσικές στέπες και την αναπάντεχη ήττα των Ρώσων. Τα Βρετανικά νησιά δέχονταν όλο και συχνότερες αεροπορικές επιδρομές της Λούφτβαφε μαζί με καταιγισμούς από πυραύλους V-2 και νυκτερινές επιδρομές των «Feuerballs» ή ναζιστικών UFO. Το Λονδίνο και αρκετές άλλες βιομηχανικές πόλεις της Αγγλίας κόντευαν να μετατραπούν σε σωρούς ερειπίων. Το ηθικό του αγγλικού λαού έπεφτε, ειδικά όταν έγινε ξεκάθαρο πως δεν μπορούσαν να ελπίζουν σε αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση. Σε αντίθεση με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η πρώην αποικία τους (ΗΠΑ) δεν θα έσπευδε να σώσει την πρώην μητρόπολή της. Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες του Τσόρτσιλ οι Αμερικανοί είχαν επιστρέψει στον πατροπαράδοτο απομονωτισμό τους. Τα νέα δεν ήταν καθόλου ευχάριστα κι από το μέτωπο της Βόρειας Αφρικής. Το African Corps του Ρόμελ είχε νικήσει στο Ελ Αλαμέϊν και είχε καταλάβει την Αίγυπτο και το Σουέζ. Αμέσως μετά, το Μάιο του 1943, η στρατιά της «Αλεπού της Ερήμου» στράφηκε προς την Παλαιστίνη και τη Μεσοποταμία και έθεσε υπό γερμανικό έλεγχο τις πετρελαιοπηγές της Μοσούλης και του Κουβέιτ. Ο αραβικός κόσμος ξεσηκώνεται κατά της αγγλικής αποικιοκρατίας και παίρνει το μέρος των Γερμανών. Το πλήγμα για τη Βρετανική Αυτοκρατορία ήταν μεγάλο. Ο μεσογειακός δρόμος προς την Ινδία, τη βάση της Αυτοκρατορίας, είχε κοπεί. Με αεραποβάσεις και αποβάσεις πεζοναυτών οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Μάλτα και την Κύπρο μέχρι τον Αύγουστο του 1943. Την ίδια στιγμή η επιτήδεια ουδέτερη Τουρκία αποφάσισε να κηρύξει, εκ του ασφαλούς, τον πόλεμο στους συμμάχους και να ενταχθεί στο στρατόπεδο του Άξονα. Το ίδιο έπραξε και η φιλοναζιστική Ισπανία του Φράνκο, που συνέπραξε ανοικτά με τις δυνάμεις του Άξονα. Ολόκληρη η Ευρώπη, η Βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή ήταν πλέον υπό τον έλεγχο των Γερμανών.

Η Μεγάλη Βρετανία δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο την αντίσταση. Αν ήθελε να διατηρήσει ένα κομμάτι από την πάλαι ποτέ κραταιά Αυτοκρατορία της θα έπρεπε να βρει έναν τρόπο να συνθηκολογήσει «αξιοπρεπώς» με τον Χίτλερ. Κι εδώ καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο Ρούντολφ Ες, που το 1941 είχε πέσει με αλεξίπτωτο στη Σκωτία. Αυτός αρχίζει μυστικές διαπραγματεύσεις με την αγγλική κυβέρνηση, πέτυχε την αποπομπή του Τσόρτσιλ από την πρωθυπουργία και την εξορία του στις ΗΠΑ. Η Αγγλία συνθηκολόγησε το Δεκέμβριο του 1943. Η ταπείνωση και η λαϊκή δυσαρέσκεια είναι μεγάλη. Με ένα πραξικόπημα οι Άγγλοι Ναζί ανατρέπουν την κυβέρνηση των Τόρις και εγκαθιστούν ένα εθνοσοσιαλιστικό καθεστώς, φιλικά προσκείμενο στο Χίτλερ. Η δημοκρατική Αγγλία είναι πλέον παρελθόν.

Ο ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΧΑΤΑΝ!

Σας θυμίζει τίποτα;

Στο μεταξύ η Αμερική παρατηρεί άναυδη τα γεγονότα και την συνθηκολόγηση της Αγγλίας. Η κοινή γνώμη είναι παραλυμένη και ο πρόεδρος Ρούσβελτ εξαναγκάζεται σε παραίτησε για να πεθάνει λίγο αργότερα. Οι Αμερικανοί είναι χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα: σ’ αυτούς που θέλουν να εισέλθουν οι ΗΠΑ στον πόλεμο κατά των Γερμανών και να αναλάβουν την υπεράσπιση του «Ελεύθερου Κόσμου» και στους απομονωτιστές που επιθυμούν να βρουν έναν τρόπο συνύπαρξης με τη «Νέα Τάξη» του Χίτλερ. Τελικά επικρατούν οι οπαδοί του πολέμου και αμέσως η αμερικανική βιομηχανία αρχίζει τις πολεμικές προπαρασκευές. Η Ουάσιγκτον ήξερε πως θα έπρεπε να διεξάγει έναν μακροχρόνιο αγώνα σε δύο μέτωπα, στον Ειρηνικό κατά των Ιαπώνων, στον Ατλαντικό κατά των Γερμανών, και να βοηθήσει τους Ρώσους αντάρτες της Σιβηρίας καθώς και τους Κινέζους κομμουνιστές του Μάο που μάχονταν κατά των Γιαπωνέζικων κατακτητών. Η Αμερική κηρύττει τον πόλεμο στις δυνάμεις του Άξονα τον Ιανουάριο του 1944. Ωστόσο, πριν ακόμη προλάβει να επιστρατεύσει τους εφέδρους της και να στείλει τα αεροπλανοφόρα της κοντά στις ατλαντικές ακτές της Ευρώπης την περιμένει μια αναπάντεχη έκπληξη: στις 5 Φεβρουαρίου του 1944 η αεράμυνα της Νέας Υόρκης μπαίνει σε συναγερμό.

Ένα αγνώστου προελεύσεως ιπτάμενο αντικείμενο διασχίζει τον ουρανό, σαν τεράστιο ασημένιο πουλί, από τα ανατολικά. Το ασημένιο πουλί πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα την καρδιά της Νέας Υόρκης, το νησί Μανχάταν. Μια καταπακτή ανοίγει στην κοιλιά του σκάφους κι ένα αντικείμενο ατρακτοειδές, βάρους 3.600 κιλών αποσπάται από μέσα του και μπαίνει σε τροχιά ελεύθερης πτώσης. Το ασημένιο πουλί κερδίζει αμέσως μετά ύψος, ενώ το ατρακτοειδές αντικείμενο κτυπά το έδαφος του Μανχάταν, στο Σέντραλ Παρκ, και βυθίζεται στο μαλακό χώμα του. Τα φύλλα πλουτωνίου που περιέχει ενώνονται σε μία μάζα, ενώ η πίεση της κηροζίνης που περιέχει ο κύλινδρος κομματιάζει το κάλυμμα του βλήματος. Ταυτόχρονα με την ανάφλεξη της κηροζίνης, στην καρδιά του βλήματος η πηγή παραγωγής νετρονίων συμπιέζεται, με αποτέλεσμα τον έντονο βομβαρδισμό του σχάσιμου υλικού με έναν καταιγισμό νετρονίων. Μια τρομακτική έκρηξη ακολουθεί, με το ωστικό κύμα να σαρώνει τα πάντα από το σημείο μηδέν, το Σέντραλ Παρκ έως το Κονέκτικατ και το Νιου Τζέρσεϋ και ακόμη περισσότερο. Μα κόλαση δεκάδων χιλιάδων βαθμών απλώνεται σαρώνοντας τη Νέα Υόρκη και διαλύοντας τα πάντα στο δρόμο της…

Την επόμενη μέρα ακολουθεί μια ακόμη επίθεση του Silbervogel (Ασημένιο Πουλί), αυτή τη φορά στη Βαλτιμόρη. Η καταστροφή είναι εξίσου μεγάλη. Αμήχανες και συντετριμμένες οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν με τον Άξονα, χωρίς καν να προλάβουν να εμπλακούν σοβαρά σε πόλεμο μαζί του, και να αποδεχθούν τη «Νέα Παγκόσμια Τάξη» του Χίτλερ. Αν και διατηρούν εχθρική στάση απέναντι στον Άξονα δεν είναι σε θέση για την ώρα να αντιδράσουν δυναμικά και επιλέγουν το δρόμο της παθητικής αντίστασης και τον περιορισμό των ενδιαφερόντων τους στη βόρεια Αμερική. Ταυτόχρονα όμως ανασυγκροτούνται, επανεξοπλίζονται, αναζητούν συμμάχους κι ετοιμάζονται να παίξουν το ρόλο του αντίπαλου δέους στο μεταπολεμικό παιχνίδι. Το καλοκαίρι του 1944 οι Γερμανοί Ναζί και οι σύμμαχοι τους είναι πλέον η αδιαμφισβήτητη κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Ο Χίτλερ και οι σκοτεινοί μεγαλομανείς σύμβουλοι του μπορούν πλέον να εφαρμόσουν ανεμπόδιστα τα σχέδια τους για την αναδιαμόρφωσή του κόσμου μας…

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ «ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ»!

NAZI PROPAGANDA

Κι ερχόμαστε εδώ στο βασικότερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: ποια μορφή θα είχε ο σημερινός κόσμος κάτω από τον έλεγχο των Ναζί; Εδώ χρειάζεται να βάλουμε τη λογική να δουλέψει μαζί με τη φαντασία μας. Καταρχάς, σε πολιτικό επίπεδο, ξεχάστε τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Οι Ναζί, δηλαδή οι εθνικοσοσιαλιστές, μισούσαν την «παρακμιακή» δημοκρατία του Μεσοπολέμου, περισσότερο ακόμη κι από τον κομμουνισμό. Ο Χίτλερ εκτιμούσε περισσότερο τον Στάλιν, παρά τους έκφυλους «Αστούς» πολιτικούς της Αγγλίας. Άλλωστε ο ίδιος ο εθνικοσοσιαλισμός όπως και ο φασισμός, δεν ήταν παρά μια «αίρεση» του κομμουνισμού, με τη διαφορά ότι οι Ναζί, σε αντίθεση με τους κομμουνιστές, προσκολλήθηκαν στον καπιταλισμό και στους θεσμούς της αντιδραστικής εξουσίας και δεν πίστευαν στη δυνατότητα «αναμόρφωσης» των ανθρώπων: οι φυλετικοί εχθροί τους δεν μπορούσαν να «αναμορφωθούν», μπορούσαν μονάχα να εξοντωθούν.

Σ΄ έναν ναζιστοκραρούμενο λοιπόν κόσμο δεν θα υπήρχαν θεσμοί που να θύμιζαν δημοκρατία. Η «παρακμιακή» δημοκρατία θα ήταν απαγορευμένη και κατασυκοφαντημένη, όπως είναι σήμερα ο Ναζισμός (οπωσδήποτε όχι αδικαιολόγητα εξαιτίας των φρικτών εγκλημάτων που διέπραξε κατά της ανθρωπότητας). Δεν θα υπήρχαν εκλογές, κόμματα, ελευθερία έκφρασης της γνώμης, και ελεύθερα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι πάντες θα παρακολουθούνταν, από ένα πολυπλόκαμο δίκτυο πληροφοριοδοτών, και θα φοβούνταν μήπως τους «καρφώσουν». Ακόμη και η σκέψη των πολιτών θα αστυνομεύονταν! Αντίθετα θα υπήρχε ένα πανίσχυρο Υπουργείο Προπαγάνδας που θα χρησιμοποιούσε το υπερόπλο της τηλεόρασης για «πλύση εγκεφάλου» των λαών σε πλανητικό επίπεδο. Στόχος θα ήταν πάντα η κατασκευή εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών. Η ναζιστική προπαγάνδα θα παρουσίαζε το μοναδικό της εναπομείναν αντίπαλο, τις ΗΠΑ, ως μια «διεφθαρμένη, εκφυλισμένη και φτωχή» χώρα. Το ψέμα θα αναγορεύονταν σε υπέρτατη αλήθεια και η προπαγάνδα στη μέγιστη τέχνη για τον έλεγχο των μαζών, σύμφωνα και με τα λόγια του Υπουργού Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς: «Αν θέλουμε να κάνουμε μια ιδέα να διεισδύσει στις μάζες, πρέπει να την επαναλαμβάνουμε συνεχώς και για πάντα. Η προπαγάνδα δεν γνωρίζει περιορισμούς στην ικανότητα προσαρμογής της». Αυτός που σε τελική ανάλυση θα κυβερνούσε το Ράιχ δεν θα ήταν ο Φύρερ, αλλά το Υπουργείο Προπαγάνδας και ο εκάστοτε υπουργός του.

ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ

Αν οι Ναζί κυριαρχούσαν σήμερα στον κόσμο, σε μια εποχή που η τεχνολογία έχει τρομακτικές δυνατότητες για τον έλεγχο των μαζών, θα είχαν τη δυνατότητα να εγκαθιδρύσουν ένα απόλυτα ολοκληρωτικό καθεστώς, βασιζόμενο στο Mind Control και στη «δικτατορία του DNA», που θα υποβίβαζε τον άνθρωπο σε επίπεδο ζώου. Το βέβαιο είναι πως θα δινόταν μεγάλη έμφαση στις βιολογικές επιστήμες και στη γενετική. Είναι γνωστό σε όλους η εμμονή των Ναζί σε έννοιες όπως «φυλετική καθαρότητα» και «φυλετική υγιεινή». Έτσι, το κυρίαρχο γνώρισμα του ναζιστικού κόσμου θα ήταν η Γενετοκρατία, η αριστοκρατία των γονιδίων. Όπως και στην ταινία Gattaca(1997) οι άνθρωποι δεν θα χωρίζονται πλέον σε κοινωνικές και οικονομικές τάξεις αλλά σε Έγκυρους (γενετικά «καθαρούς» Αρίους) και σε Άκυρους (όλους τους υπόλοιπους). Η ελίτ της ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα αποτελούνταν αποκλειστικά από «φυλετικά καθαρούς» Αρίους, που με τη βοήθεια της γενετικής, θα έχουν «καθαρίσει» ακόμη περισσότερο τα γονίδια τους και θα έχουν απαλλαγεί κι από πολλές κληρονομικές και εκφυλιστικές ασθένειες. Στον αντίποδα θα υπήρχε ένας τεράστιος πυθμένας «γονιδιακά φτωχών», που –συμπτωματικά;– θα είναι απόγονοι «υπανθρώπων», «κατώτερων φυλών» και κατώτερων κοινωνικών τάξεων, που θα αποτελούν και την προλεταριακή μάζα των εργατών-σκλάβων της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας.

Είναι γνωστή άλλωστε η χιτλερική «κοσμοθέαση» (Weltanschauung) σύμφωνα με την οποία η εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας δεν ήταν παρά μια σειρά φυλετικών αγώνων, που θα τέλειωναν με την επικράτηση και την απόλυτη κυριαρχία της Άριας φυλής, της Herrenvolk (Ανώτερης Φυλής). Σύμφωνα με το Ναζιστικό μύθο «ενιαίο ανθρώπινο είδος δεν υπάρχει. Ιστορία, αν υπάρχει, είναι μονάχα της Άριας φυλής. Οι άλλοι λαοί έχουν σκοπό να γίνουν φορτηγά ζώα, να υπηρετήσουν τη γερμανική φυλή ή να εξοντωθούν για να της αφήσουν ζωτικό χώρο»! Αυτή θα ήταν πιθανότατα και η μοίρα των «κατώτερων φυλών» σ’ ένα ναζιστικό κόσμο. Από την άλλη στο κράτος της Φυλετικής Υγιεινής του Χίτλερ δεν θα υπήρχαν άσυλα ανιάτων και κλινικές ψυχασθενών.

ARYAN SEX

Η Αρία φυλή των Γερμανών θα «καθαρίζονταν» εσωτερικά από «βιολογικούς εχθρούς» –ως τέτοιοι εκλαμβάνονταν οι ψυχασθενείς, οι διανοητικά καθυστερημένοι, οι ανάπηροι, οι έχοντες σοβαρές κληρονομικές ασθένειες, οι Εβραίοι, οι «μπάσταρδοι» ακόμη και οι… «αθεράπευτα» ομοφυλόφιλοι, που τη «μόλυναν» και απειλούσαν την πολύτιμη «φυλετική υγεία» της. Όλοι οι ύποπτοι για κληρονομήσιμα «γενετικά ελαττώματα» θα υφίσταντο υποχρεωτική στείρωση. Οι ερωτικές σχέσεις ανάμεσα σε διαφορετικές «φυλές» π.χ. ανάμεσα σε «Αρίους» και Σλάβους, θα απαγορεύονταν και θα τιμωρούνταν αυστηρά. Το ίδιο και οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Γενικώς το σεξ δεν θα ήταν «ιδιωτική υπόθεση» αλλά θα αφορούσε το Κράτος, το οποίο θα ήταν έντονα πατερναλιστικό και θα ενδιαφερόταν για το τι κάνει ο κάθε Γερμανός πολίτης στο κρεβάτι του.

Στο κράτος της φυλετικής υγιεινής των Ναζί θα διέπρεπαν οι εγκληματολόγοι-βιολόγοι, που θα ερευνούσαν για «εγκληματικούς τύπους», εντοπίζοντας ύποπτες γενεαλογίες και συγκροτώντας ειδικές τράπεζες πληροφοριών, που θα μετεξελίσσονταν σε τράπεζες γενετικών δεδομένων. Στόχος θα ήταν πάντα η «φυλετική υγεία» της γερμανικής Εθνολαϊκής Κοινότητας (Volksgemeinschaft), διαμέσου της εξάλειψης των εσωτερικών «βιολογικών εχθρών». Η πολιτική των εξοντώσεων, των γενοκτονιών και των στειρώσεων θα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Τη μοίρα των Εβραίων θα ακολουθούσαν κι άλλοι λαοί (Τσιγγάνοι, Μαύροι κ.α.), ενώ κάποιες «κατώτερες φυλές», όπως οι Σλάβοι, θα αναγκάζονταν να περάσουν από επώδυνες διαδικασίες για τη «φυλετική τους εξυγίανση» μόνο και μόνο για να συνεχίσουν να υπάρχουν ως υποζύγια και εργάτες-σκλάβοι των κυρίαρχων Γερμανών.

Το Ναζιστικό κράτος θα φρόντιζε ώστε οι υγιείς Γερμανοί πολίτες να παντρεύονται σε νεαρή ηλικία την ανάλογη υγιή και σύζυγο και να κάνουν το λιγότερο τρία παιδιά, ώστε να υπάρχει διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό «Αρίων» για τον αποικισμό των απέραντων πεδιάδων της Ανατολικής Ευρώπης. Ναζιστικές οργανώσεις, όπως η «Kraft durch Freude», θα ενθάρρυναν τις γερμανίδες συζύγους να μην εργάζονται –άλλωστε θα υπάρχουν εκατομμύρια διαθέσιμοι σκλάβοι-εργάτες για κάθε είδους δουλειές– και να μένουν σπίτι, ώστε να κάνουν ακόμη περισσότερα ροδομάγουλα παιδιά…

ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ ÜBER ALLES

Παρά την αντίθετη πεποίθηση οι Ναζί δεν ήταν λάτρεις της βαριάς βιομηχανίας και του σύγχρονου αστικού τρόπου ζωής. Ήταν οπαδοί της «επιστροφής στη Φύση». Λάτρευαν τη ζωή στις, ανέγγιχτες από το σύγχρονο «μολυσματικό» τρόπο ζωής, φάρμες της υπαίθρου. Ένα από τα αγαπημένα τους χόμπι ήταν η φυσική άσκηση και συγκεκριμένα να κάνουν γυμναστική έξω στον καθαρό αέρα και μάλιστα ημίγυμνοι. Το ίδιο και οι γυναίκες τους, που χόρευαν με ανάλαφρες γυμναστικές ασκήσεις στη μητέρα Φύση (κάτι που αναμφίβολα αποκάλυπτε κι ένα κρυφοπαγανιστικό προφίλ). Οι Ναζί λάτρευαν τα ζώα, ειδικά τα άλογα και τους σκύλους ράτσας, ενώ περιφρονούσαν τις άλλες ανθρώπινες φυλές.

Σ’ έναν κόσμο που θα προέκυπτε μέσα από την κυριαρχία των Ναζί θα υπήρχε, μαζί με ένα σωρό αρνητικά πράγματα, κι ένα θετικό: ο κόσμος αυτός θα ήταν πιο ευαισθητοποιημένος σε θέματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος, ο οικολογικός τρόπος ζωής και οι βιοκαλλιέργειες. Θα δινόταν μεγαλύτερη σημασία στην καθαρότητα του αέρα, των υδάτινων αποθεμάτων και στη ποιότητα της τροφής που καταναλώνεται. Θα υπήρξε μεγαλύτερος σεβασμός για τη Φύση, άσχετα αν την ίδια στιγμή θα υπήρχε καταπίεση και εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπινων πλασμάτων. Δεν θα υπήρχαν Fast Food και «πλαστικό φαγητό». Θα υπήρχε επίσης μια σταδιακή εγκατάλειψη της κρεοφαγίας ή ακόμη και απαγόρευσή της, και μια προώθηση της χορτοφαγίας. Ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν ένας φανατικός χορτοφάγος –άλλη μια απόδειξη ότι όποιος είναι χορτοφάγος δε σημαίνει απαραίτητα πως αγαπά τη ζωή και τους ανθρώπους. Όπως άλλωστε είπε χαρακτηριστικά για τον Χίτλερ και ο υπασπιστής του Χίμλερ, ο Χέρμαν Φένγκελέιν, στην καταπληκτική ταινία του Oliver Hirschbiegel Η Πτώση (Der Untergang, 2004): «Τι να περιμένει κανείς από έναν αντιαλκοολικό αντικαπνιστή χορτοφάγο;»

Image result for what if nazi germany won the war

ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΟΥ ΡΑΪΧ

Η ζωή στις γερμανοκρατούμενες πόλεις δεν θα ήταν και το καλύτερο που θα εύχονταν για τον εαυτό τους οι ανώτεροι αξιωματούχοι των Ναζί. Θα προτιμούσαν να ζουν σε πολυτελείς επαύλεις και φάρμες στην ύπαιθρο σε επαφή πάντα με τον καθαρό αέρα και τη Φύση, έχοντας πάντα άφθονους εργάτες-σκλάβους για όλες τις άχαρες δουλείες. Όμως στο Βερολίνο θα άξιζε να ζει κανείς. Η πρωτεύουσα του Γ’ Ράιχ θα ήταν ένα θησαυροφυλάκιο τέχνης και πολιτισμού, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα, σύμφωνα με τα σχέδια και τις μακέτες του μεγαλοφυούς αρχιτέκτονα Άλμπερτ Σπεερ, πάνω στις οποίες ο Χίτλερ περνούσε αμέτρητες ώρες οραματιζόμενος το μέλλον. Σημείο αναφοράς του αυτοκρατορικού Βερολίνου θα ήταν το κτίριο του «χιλιόχρονου Ράιχ», ένα κτίριο-μαμούθ που θα φαινόταν από παντού και θα έφτανε σε ύψος τα 320 μέτρα. Αυτό που θα κατασκευάζονταν στην Πλατεία Αδόλφου Χίτλερ (Adolf-Hitler-Platz), δίπλα στο Reichstag, θα ήταν το κόσμημα του Βερολίνου και κάτω από το θόλο του θα χωρούσαν 180.000 άνθρωποι!

Επίσης στο Βερολίνο, στην «πρωτεύουσα των πρωτευουσών», θα φιλοτεχνούνταν και μια γιγαντιαία Αψίδα του Θριάμβου, με τα ονόματα όλων Γερμανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Θα υπήρχε επίσης και μια πελώρια Μεγάλη Λεωφόρος διακοσμημένη με τρόπαια σοβιετικών πυροβόλων και γιγαντιαία αγάλματα Ναζιστικών αετών. Επειδή θα υπήρχε πάντα ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου με τις ΗΠΑ, πολλά κτίρια του Βερολίνου θα διαθέτουν ισχυρά πυρηνικά καταφύγια. Μάλιστα το  Reichsarchiv, το κτίριο του Αρχείου του Ράιχ θα διαθέτει ισχυρή θωράκιση που θα μπορούσε να αντέξει ακόμη κι από ένα πυρηνικό πλήγμα.

ARBEIT MACHT FREI!

Οι ναζιστικές πόλεις, ειδικά εκείνες που κατακτήθηκαν από άλλους λαούς και προσαρτήθηκαν στο Ράιχ, θα ήταν τυποποιημένες, αν και θα έμοιαζαν περισσότερο με εκτροχιασμένα πειράματα κοινωνικού Δαρβινισμού. Θα ήταν βιομηχανικές πόλεις που θα κατοικούνταν κυρίως από τις μεσαίες και κατώτερες τάξεις καθώς και από «υπανθρώπους» που δεν θα ήταν ακόμη για εξόντωση, αλλά θα εργάζονταν εξοντωτικά για την παραγωγικότητα του Συστήματος. Τα εργοστάσια θα ήταν απέραντα και άχαρα συγκροτήματα, που δεν θα απέπνεαν καμιά χαρά και δεν θα πρόσφεραν καμιά ικανοποίηση στους εργάτες, οι οποίοι θα εργάζονταν υποχρεωτικά 12ωρα σ’ αυτά, έξι μέρες τη βδομάδα και χωρίς πολυήμερες άδειες. Εκτός από εμβατήρια που θα έπαιζαν στα μεγάφωνα θα υπήρχαν παντού επιγραφές με το ειρωνικό αλλά αγαπημένο σλόγκαν των Ναζί: Arbeit Macht Frei («Η Εργασία Απελευθερώνει»).

Η πολεοδομία των Ναζί θα ήταν μια πολεοδομία του φόβου, που δεν θα διέφερε όμως και πολύ από τη δικιά μας πολεοδομία. Όσο κι αν ακούγεται κυνικό αν οι Ναζί γνώριζαν τη σύγχρονη πολεοδομία θα είχαν μετατρέψει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε συγκροτήματα άθλιων τσιμεντένιων κτιρίων με φτηνό ενοίκιο!

Image result for Nazi ufos

ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ UFO ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Ένας τομέας που θα άνθιζε σίγουρα στην ελεγχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη θα ήταν οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Αυτό θα οφείλονταν στο συνδυασμό της οικολογικής μανίας και φυσιολατρίας των Ναζί με την  έλλειψη πετρελαίου στην Ευρώπη. Ως γνωστόν οι Γερμανοί, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (του πραγματικού και όχι της εναλλακτικής ιστορίας που προαναφέραμε) έμειναν κυριολεκτικά από πετρέλαιο στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν πετρέλαιο! Δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν τις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου και αναγκάστηκαν να παραγάγουν συνθετικά καύσιμα. Έτσι οι Γερμανοί υπήρξαν οι εφευρέτες του τεχνητού ή συνθετικού πετρελαίου. Θα εξελίσσονταν αναμφίβολα σε πρωτοπόρους στην παραγωγή βιοκαυσίμων καθώς και ενέργειας από υδρογόνο. Τα φουτουριστικά Mercedes S-2000 των Ναζί δεν θα κινούνταν με βενζίνη, αλλά με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου. Οι πόλεις τους θα θερμαίνονταν επίσης με υδρογόνο, ενώ θα υπήρχε ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας. Από την άλλη δεν θα υπήρχε και τόσο μεγάλη ανάπτυξη στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Αν και θα είχαν ανακαλύψει, και πιθανότατα χρησιμοποιήσει, την ατομική βόμβα, οι Ναζί θα προτιμούσαν τις ήπιες εναλλακτικές μορφές ενέργειας σε αντίθεση με την πυρηνική ενέργεια. Η «βάρβαρη» σχάση θα τους απωθούσε –όντας «φυσιολάτρες»–, τη στιγμή που οι ίδιοι θα έκαναν απείρως περισσότερες βαρβαρότητες πάνω σε «κατώτερους» ανθρώπους. Αντίθετα θα τους προσέλκυαν άλλες περισσότερο εξωτικές μορφές ενέργειας, όπως οι Δυναμικές Δίνες του Δρ. Βίκτωρ Σάουμπεργκερ, η Ψυχρή Σύντηξη, η «Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου», οι «Κβαντικές Διακυμάνσεις του Κενού» κ.α.

Τα οχήματα των Ναζί θα ήταν βαριά, με μηχανές μεγάλης ισχύος, αλλά με οικολογικούς κινητήρες, που θα εξέπεμπαν μικρές ποσότητες καυσαερίων. Η αεροπορία τους πιθανότατα να ήταν ο κλάδος με τη μεγαλύτερη εξέλιξη. Η Λουφτβάφε θα κατασκεύαζε κάθε λογής αεροσκάφη, που θα βασίζονταν όχι μόνο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης αλλά ακόμη και σε εξωτικές τεχνολογίες, όπως οι Δίνες (Vortex) του Δρ. Σάουμπεργκερ, ακόμη και στην αντιβαρύτητα! Τα ναζιστικά Foo Fighters, δηλαδή τα Νάζι-UFO, θα κυκλοφορούσαν συχνά στους ουρανούς της Ευρώπης και οι άνθρωποι θα ήταν τόσο εξοικειωμένοι με το θέαμα των ιπτάμενων δίσκων, που δεν θα τα απέδιδαν στις επισκέψεις εξωγήινων. Έτσι η ουφολογία, όπως την γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε. Θα τίθονταν σε εντελώς διαφορετικές βάσεις.

Αφού «τακτοποιούσαν» και σταθεροποιούσαν τα εξωτερικά τους μέτωπα οι Ναζί θα άρχιζαν να ασχολούνται και με την εξερεύνηση του διαστήματος από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Θα έστελναν τον πρώτο τους τεχνητό δορυφόρο σε τροχιά το 1956 από τη βάση τους στο Peenemunde, αφήνοντας πίσω τις ΗΠΑ. Την επόμενη δεκαετία θα έστελναν και τον πρώτο άνθρωπο στο Φεγγάρι και η ναζιστική σημαία θα «κυμάτιζε» στη θάλασσα της Γαλήνης. Στον τομέα αυτό θα ανταγωνίζονταν έντονα τις ΗΠΑ, που δεν θα άντεχαν στην ιδέα ότι κοιμούνται στη σκιά ενός «ναζιστικού Φεγγαριού».

DEROS ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ;

Η ναζιστική κοσμοθέαση είναι γνωστό πως έδινε λιγότερη σημασία στον χριστιανισμό σε σχέση με το παγανιστικό παρελθόν, το οποίο είχε την τάση να εξιδανικεύει. Ως οπαδός του Νίτσε ο Χίτλερ περιφρονούσε το Χριστιανισμό. Σ’ ένα ναζιστοκρατούμενο κόσμο η δύναμη του χριστιανισμού θα εξασθένιζε σημαντικά, ενώ θα επανεμφανίζονταν δυναμικά ο παγανισμός και ο μεσαιωνικός μυστικισμός (κάτι που συμβαίνει άλλωστε, αν και σε μικρότερο βαθμό, και στις μέρες μας). Υπό μία έννοια ο 21ος αιώνας θα συνυπήρχε με τον 13ο αιώνα! Οι Ναζί δεν θα ήταν και ιδιαίτεροι λάτρες του ορθολογισμού και της κριτικής σκέψης. Μέσα στους ουρανοξύστες και στα βιομηχανικά συγκροτήματα τους θα υπήρχαν δεκάδες γραφεία μέντιουμ, αστρολόγων και κάθε λογής αποκρυφιστών. Επιδέξιοι πιλότοι που θα οδηγούσαν εκπληκτικά ναζιστικά UFO θα φορούσαν κάτω από τη στολή τους φυλακτά. Οι επιστήμονες των εργαστηρίων θα συζητούσαν στα διαλείμματά τους για θέματα όπως η «ιερότητα» της φυλής και τον «μυστικισμό του αίματος». Διάφορες αποκρυφιστικές αδελφότητες, όπως η γνωστή «Εταιρεία της Θούλης», θα εμπλέκονταν ανοικτά στο πολιτικό παιχνίδι προωθώντας μέλη της σε ανώτατες κυβερνητικές θέσεις.

Αρκετοί Ναζί ήταν οπαδοί της θεωρίας της Κοίλης Γης, και έτρεφαν μεγάλη περιέργεια για την εξερεύνηση του εσωτερικού της γης. Θα ήταν αναμενόμενες λοιπόν κάποιες εσωγήινες αποστολές, που μπορεί να αποκάλυπταν πολλές εκπλήξεις. Ίσως μάλιστα στο ζωολογικό κήπο του Βερολίνου, στο Tiergarten, ανάμεσα στα εκθέματα να υπήρχαν και μερικοί Deros, που θα είχαν απαγάγει κατά τις εξερευνήσεις τους οι Γερμανοί εξερευνητές των εσωγήινων κοιλοτήτων!

H ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Η Ευρώπη υπό την κυριαρχία των Ναζί θα ήταν ουσιαστικά μια τεράστια Γερμανική Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα το Βερολίνο, το οποίο και θα αριθμούσε περισσότερους από δέκα εκατομμύρια κατοίκους. Στον πυρήνα αυτής της αυτοκρατορίας θα ήταν το Greater German Reich (Μεγάλο Γερμανικό Ράιχ), που θα περιλάμβανε έκταση τετραπλάσια της σημερινής Γερμανίας, ενώ θα διέθετε και πολλές εξαρτημένες κτήσεις και επαρχίες στα ανατολικά, μέχρι τα Ουράλια. Ο πληθυσμός του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ θα ξεπερνούσε τα 250 εκατομμύρια, εκ των οποίων το 75% θα ήταν Γερμανοί.

Στα εδάφη του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ θα περιλαμβάνονταν (εκτός από την παραδοσιακή Γερμανία), η Αυστρία (το «Ostmark»), η Αλσατία και η Λορένη (που θα απόσπονταν από τη Γαλλία), το Λουξεμβούργο («Moselland»), τα προτεκτοράτα της Βοημίας και της Μοραβίας, το μεγαλύτερο τμήμα της Σλοβενίας, ολόκληρη η Πολωνία. Τα καταληφθέντα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι τα Ουράλια θα χωρίζονταν σε πέντε Reichkommissariats: στο Ostland, που θα περιλάμβανε τη Λευκορωσία και τις Βαλτικές χώρες, στην Ουκρανία, στη Muscovy (από τη Μόσχα μέχρι τα Ουράλια), στον Caucasus (Καύκασο) και στο Generalkommissariat Taurida (νότια Ουκρανία και χερσόνησο της Κριμαίας). Εκτός από το Βερολίνο άλλες μεγάλες πόλεις θα ήταν το Αμβούργο, το Μόναχο, η Βιέννη, το Νταντσίχ και από τις κατακτημένες και προσαρτημένες πόλεις θα ξεχώριζαν η Αγία Πετρούπολη, η Μόσχα, η Ρίγα, το Gotenburg (Συμφερούπολη) και το Theodorichshafen (πρώην Σεβαστούπολη).

Η υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη, εκτός από την Ελβετία που θα συνέχιζε να είναι «ουδέτερη» και ανεξάρτητη –στην ουσία η τελευταία ελεύθερη χώρα της Ευρώπης–, θα συγκροτούσε μια «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» που θα ήταν ανίσχυρη και υποτελής στη Ναζιστική Αυτοκρατορία. Η υποτελής φιλοναζιστική «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» θα είχε την τυπική έδρα της στο Βερολίνο και θα περιλάμβανε τις παρακάτω χώρες: Μεγάλη Βρετανία (χωρίς τη Βόρειο Ιρλανδία), Ιρλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Φιλανδία (ενισχυμένη με ρωσικά εδάφη), τη Δανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία, η οποία θα ξέπεφτε μετά το θάνατο του Μουσολίνι. Τα καθεστώτα όλων αυτών των χωρών θα ήταν δικτατορικά και συγγενή ιδεολογικά με το ναζιστικό κόμμα. Ορισμένα μάλιστα από αυτά θα ήταν καθεστώτα-μαριονέτες, που θα υπάκουαν άμεσα στις διαταγές του Βερολίνου. Άλλες χώρες που θα βρίσκονταν κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα ήταν η Σλοβακία, η Κροατία, που θα προσαρτούσε τη Βοσνία & Ερζεγοβίνη, η μικρή Σερβία, η Αλβανία, η Ουγγαρία, που θα προσαρτούσε την Τρανσυλβανία και τη Βοϊβοντίνα, η Βουλγαρία, που θα προσαρτούσε τη Μακεδονία και τη Θράκη από την Ελλάδα, η Ελλάδα μέχρι και τη Θεσσαλονίκη, η Ρουμανία, που θα έχανε την Τρανσυλβανία αλλά θα κέρδιζε τη Βεσσαραβία και, τέλος, η Τουρκία.

Εκτός Ευρώπης ο μόνος αξιόλογος και αξιόμαχος αντίπαλος της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα ήταν οι ΗΠΑ, με την οποία θα βρισκόταν σε Ψυχρό Πόλεμο από το 1946. Ο ανταγωνισμός θα ήταν έντονος και σε όλα τα επίπεδα, από την πολιτική και την οικονομία, μέχρι τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τη διαστημική εξερεύνηση. Αν η Ιαπωνία νικούνταν από τις ΗΠΑ, εξαιτίας της αμερικανικής ατομικής βόμβας, υπήρχε πιθανότητα να γινόταν υποτελής σύμμαχος της Ουάσιγκτον και να στρεφόταν κατά της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας. Η Κίνα θα ήταν μια σχετικά αδύναμη χώρα, που θα ήταν ουδέτερη, ενώ η Σοβιετική Ρωσία θα συνέχιζε να υπάρχει πέρα από τα Ουράλια με πρωτεύουσα το Ομσκ. Οι ΗΠΑ θα εφοδίαζαν τους ανυπότακτους Ρώσους της Σιβηρίας με άφθονα πολεμοφόδια ώστε να μην σταματήσουν ποτέ να παρενοχλούν με το αντάρτικό τους τις ανατολικές επαρχίες της Ναζιστικής Γερμανίας. Τέλος η βόρεια Αφρική θα είναι υπό τον άμεσο έλεγχο της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας, ενώ η υπόλοιπη Αφρική και Ασία θα ελέγχεται από τις παλιές αποικιακές δυνάμεις της Ευρώπης, που θα είναι όμως υποτελείς στο Βερολίνο. Ωστόσο ο Καναδάς (όπου θα κατέφευγε ο Τσόρτσιλ και η εξόριστη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας), η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία θα απελευθερώνονταν από τον βρετανικό έλεγχο και θα συμμαχούσαν με τις ΗΠΑ, δημιουργώντας έτσι ένα ισχυρό αγγλοσαξωνικό μπλοκ.

Ο «ΘΕΟΣ» ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ

Στη Ναζιστική Αυτοκρατορία ο ιδρυτής του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και δημιουργός του Γ’ Ράιχ θα λατρεύονταν κυριολεκτικά ως θεός. Η προσωπολατρία του  Αδόλφου Χίτλερ θα ήταν άνευ προηγουμένου στην ανθρώπινη ιστορία. Σε κάθε σπίτι θα υπήρχαν τα πορτρέτα του με διάφορες πόζες, καθώς και τα βιβλία με τις «ιδέες» και τους λόγους του. Σε κάθε δημόσια υπηρεσία θα υπήρχαν προτομές του, συνθήματά τους στους τοίχους των σχολείων και σχεδόν κάθε μεγάλη γερμανική πόλη θα χάριζε σε μια μεγάλη λεωφόρο της το όνομά του. Όσο θα ζούσε τα γενέθλιά του (20 Απριλίου) θα γιορτάζονταν ως «εθνική εορτή», ενώ μετά το θάνατό θα τελούνταν κάθε χρόνο πολυήμερες εορτές προς τιμήν του. Το μαυσωλείο του στο Βερολίνο θα ήταν «τόπος προσκυνήματος» για τα μέλη και τους οπαδούς του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος.

Δεν είναι σίγουρο πόσα χρόνια θα ζούσε ακόμη ο Χίτλερ, επειδή στα 1945 η υγεία του ήταν ήδη σοβαρά κλονισμένη. Αν όμως οι Γερμανοί γιατροί και η «επιστήμη» τους –που «προόδευσε» χάρη στα απάνθρωπα πειράματα που έκανε στους εγκλείστους των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης– έκανε το θαύμα της θα μπορούσε να φθάσει μέχρι 75 χρονών, δηλαδή να πέθαινε στα 1965. Μετά το θάνατο του Χίτλερ οι ισχυροί ανώτατοι αξιωματούχοι του Ράιχ θα συγκρούονταν για τη διαδοχή του. Ο Γκέρινγκ, ο Γκαίμπελς και ο Χίμλερ ήταν οι τρεις πιθανότεροι υποψήφιοι, ενώ γι’ αυτό το ρόλο δεν θα έπρεπε να αποκλειστεί ο Σπέερ, ακόμη κι ο Ρόμελ (αν ζούσε). Ποιος θα ήταν άραγε ο επόμενος Φύρερ; Όποιος και να ήταν πάντως αυτός που θα αναλάμβανε το τιμόνι του Γ’ Ράιχ θα είχε να αντιμετωπίσει διαφορετικά προβλήματα απ’ ότι ο προκάτοχός του και κυρίως να βρει τρόπους να διαχειριστεί την ανερχόμενη μεσαία τάξη της Αυτοκρατορίας, η οποία και θα αμφισβητούσε το ολοκληρωτικό καθεστώς ζητώντας περισσότερη ελευθερία και δημοκρατία…

Related image

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Πολλά μπορούμε να υποθέσουμε και να φανταστούμε για να περιγράψουμε την μορφή που θα είχε ένας κόσμος στον οποίο θα είχαν νικήσει οι Γερμανοί Ναζί. Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε πως σ’ έναν τέτοιο κόσμο δεν θα είχαν θέση οι Εβραίοι, οι ψυχασθενείς, οι κομμουνιστές, οι μαύροι, οι τσιγγάνοι, οι ανάπηροι και πολλοί ακόμη «ανεπιθύμητοι». Ίσως να μην είχατε θέση εσείς κι εγώ.

Image result for what if nazi germany won the war

Για να μην το παιδεύουμε κι άλλο το ζήτημα πρέπει να επισημάνουμε πως η επιστημονική φαντασία έχει ασχοληθεί με την εναλλακτική ιστορία του Ναζισμού. Ο μεγάλος συγγραφέας ε.φ. Philip K. Dick δημοσίευσε το 1962 το βιβλίο του Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, χάρη στο οποίο κέρδισε το βραβείο HUGO. Σ’ αυτό το βιβλίο ο Dick περιέγραφε έναν εναλλακτικό κόσμο στον οποίο οι Ναζί κέρδισαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.Οι Ιάπωνες βρίσκονται στην Καλιφόρνια και οι Γερμανοί στη Νέα Υόρκη, εξαπλώνονται στο φεγγάρι και κατακτούν τους πλανήτες. Αλλά ας δούμε ένα ενδιαφέρον απόσπασμα που πιστεύω πως λέει πολλά:

«Φαίνεται πως οι Γερμανοί έφταιγαν γι’ αυτή την κατάσταση. Είχαν την τάση να δαγκώνουν μεγαλύτερο κομμάτι απ’ όσο μπορούσαν να μασήσουν. Μόλις κατόρθωσαν να κερδίσουν τον πόλεμο ξεκίνησαν αμέσως την κατάκτηση του ηλιακού συστήματος. Η ιδέα τουλάχιστον ήταν καλή. Και στο κάτω-κάτω με τους Εβραίους, τους Τσιγγάνους και τους Μελετητές της Γραφής είχε πετύχει. Και οι Σλάβοι ταξίδεψαν χιλιάδες χρόνια πίσω, στην καρδιά της μεγάλης πατρίδας τους, στην Ασία, στην εποχή που καβαλούσαν βουβάλια και κυνηγούσαν με τόξο και βέλος… Στα απίθανα, γυαλιστερά περιοδικά που τυπώνονταν στο Μόναχο και κυκλοφορούσαν παντού, έβλεπες γαλανομάτηδες και ξανθομάλληδες Άριους αποίκους που όργωναν, ξεβοτάνιζαν, καλλιεργούσαν μ’ επιμέλεια τη γη του μεγάλου σιτοβολώνα της Ουκρανίας. Φαινόντουσαν οπωσδήποτε ευτυχισμένοι. Έλαμπαν από καθαριότητα οι φάρμες και τα αγροτόσπιτά τους (…) Η Αφρική όμως; (…) Εκεί πραγματικά οι Ναζί έδειξαν μεγαλοφυΐα: φανέρωσαν τον καλλιτέχνη που κρύβουν μέσα τους. Η Μεσόγειος εμφιαλώθηκε, αποστραγγίστηκε και μεταμορφώθηκε σε εύφορη πεδιάδα με τη βοήθεια της ατομικής ενέργειας. Τι τόλμη! (…) Χρειάστηκαν διακόσια χρόνια για να εξουδετερωθούν οι Αμερικάνοι ιθαγενείς, ενώ η Γερμανία τους αποτέλειωσε στην Αφρική μέσα σε δεκαπέντε…» (Philip K. Dick, Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, 1962)

Κι όμως

Διαβάστε τα σχετικά βιβλία:

Fatherland του Robert Harris, εκδόσεις Ψυχογιός

Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο του Philip K. Dick, 1964

Εναλλακτική Ιστορία, Γιώργος Στάμκος, Εκδ. Άγνωστο 2009

Related image

 

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του εναλλακτικού περιοδικού Ζενίθ.

ΒΙΒΛΙΑ “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” καιΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ!

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 50% Έκπτωση!

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ALTERNATIVE HISTORY

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(100 σελίδες, 7 Ευρώ)

alterhistorycover

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ…

  • Οι Ναζί Γερμανοί Νικούσαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;
  • Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πέθαινε στα 33 του χρόνια και συνέχιζε τις κατακτήσεις του στη Δύση;
  • Δε συνέβαινε ποτέ η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922;
  • Οι Ρώσοι Ασπάζονταν τον Ισλαμισμό και όχι την Ορθοδοξία;
  • Ο Μωάμεθ Γινόταν Χριστιανός;
  • Η Επανάσταση της Παρισινής Κομμούνας (1870) πετύχαινε;
  • Η Ελλάδα γινόταν Σοβιετική Δημοκρατία;
  • Η Γιουγκοσλαβία δεν διαλύονταν ποτέ;
  • Εφαρμόζονταν πριν από έναν αιώνα το Σχέδιο της Ελεύθερης Ενέργειας του Τέσλα;
  • Ξεσπούσε Πυρηνικός Πόλεμος μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ;
  • Ο Μετεωρίτης που το 1908 κτύπησε την Τουγκούσκα της Σιβηρίας έπεφτε στο κέντρο της Ευρώπης;
  • Έρχονταν Αύριο οι Εξωγήινοι;
  • Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι πιο Ουτοπικοί και οι πιο Δυστοπικοί κόσμοι της Εναλλακτικής Ιστορίας;

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Αν νομίζετε πως αυτό το Σύμπαν είναι το χειρότερο, που να δείτε και κάποια άλλα…”

Φίλιπ Κ. Ντικ (Philip K. Dick)

——————————————————————————————-

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(290 σελίδες, 18 Ευρώ)

Συνωμοσίες και Θεωρίες Συνωμοσίας -Εξώφυλλο

 

Εξερευνήστε τον πολυπλόκαμο κόσμο των συνωμοσιών, των θεωριών συνωμοσίας, των άγνωστων παρασκηνίων και των κυβερνητικών συγκαλύψεων.

NEW WORLD ORDER # ΙΛΟΥΜΙΝΑΤΙ # ΤΕΚΤΟΝΕΣ # CHEMTRAILS # SKULL & BONES # MK-ULTRA # CIA # LSD #­ MIND CONTROL # UFO & SPAM # HAARP # 11.09.2001 # BAR CODE 666 # MICROCHIP # OPUS DEI # ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ # BATIKANO # ΚΩΔΙΚΑΣ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ # ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ # SCIENTOLOGY # ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΕΡΚΥΒΕΡΝΗΣΗ # ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ# ΔΝΤ # ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ # ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ # ΟΜΑΔΑ ΕΨΙΛΟΝ # ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ # ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ “ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΒΙΑ” # LADY D # NAZI UFO # 17N # ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ # MEMES # FEMA TV BRAINWASHING # MASS MEDIA # HOLLYWOOD # VAST LEFT WINGH CONSPIRACY # JFK # DNA # PEAK OIL THEORY # KINHTA ΤΗΛΕΦΩΝΑ # ΜΑΓΙΑΣ # ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ # ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ # ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ # ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ # ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗ # X-FILES # INTERNET # BIL GATES # ZEITGEIST # MEN IN BLACK # USA Vs LENNON # ROCK IS DEAD # OPERATION CHAOS # ELVIS IS ALIVE # AIDS # H1N1 # DISINFORMATION # BIG PHARMA # ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΟ ΚΑΡΤΕΛ # ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΣΤΡΑΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ # ΝΑΤΟ

Ι WANT TO BELIEVE

Παράξενα Πράγματα Συμβαίνουν Γύρω Μας αλλά…

ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ!

ConspiracyCover

«Το να είσαι φυσιολογικός στο σημερινό κόσμο, το να τρως χάμπουργκερ και να πίνεις Κόκα-Κόλα, είναι σαν να συνωμοτείς ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό…»

Από την ταινία Conspiracy Theories

CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA!

Synomosies

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο EΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ κανονικά κοστίζει 7 ευρώ, και το βιβλίο ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ” κοστίζει 18 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 25 ευρώ, αλλά σας τα προσφέρουμε ως ΠΑΚΕΤΟ με έκπτωση 50% (12,5 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

Μόνον με 19 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” ή “ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: stamkos@post.com


ΠΡΟΣΟΧΗ: TA BIBΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Advertisements

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2112 (THESSALONIKI 2112) _ Balkan Decad(α)nce

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2112

Balkan Decad(α)nce

4850093-lg

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Έχουν περάσει δύο αιώνες από τότε που τα μπαϊράκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποσύρθηκαν από τις ακτές του Θερμαϊκού κόλπου και η Θεσσαλονίκη γνώρισε πολλές μεταμορφώσεις. Το αλλοτινό στολίδι των Βαλκανίων, μια μητρόπολη πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, μοιάζει με απέραντο κενοτάφιο. Για την ακρίβεια θυμίζει κάτι μεταξύ μουσείου και γηροκομείου. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, φθαρμένα από την πολυκαιρία και τη σκόνη της Σαχάρας, έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους τους, οι οποίοι μετακινήθηκαν σε μια αλυσίδα από δορυφορικές πόλεις-ξενοδοχεία. Αρκετοί δραπέτευσαν σε πέτρινους βιο-οικισμούς που ξεφύτρωσαν ως μανιτάρια στα γειτονικά βουνά. Εγώ όμως επιμένω να ζω στο ρετιρέ μιας παλιάς οκταόροφης πολυκατοικίας του 2030 επί της οδού Οδυσσέα Τσενάι, στην παραλιακή συνοικία της Νέας Μηχανιώνας. Το κτίριο που μένω δεν είναι παρά μια κουκίδα μέσα σ’ έναν θλιβερό τάπητα από γκρίζο μπετόν, την ομοιομορφία του οποίου χαλούν εδώ κι εκεί κάποιοι μαύροι ουρανοξύστες, που με θράσος προκαλούν την αιωνιότητα.

Παραδέχομαι πως δεν είναι καλή επιλογή να μένει κανείς σήμερα στο κέντρο της πόλης, αλλά είμαι βλέπετε ρομαντικός τύπος. Για παράδειγμα μου αρέσει τις νύχτες να ατενίζω τους φωσφορίζοντες ουρανοξύστες της δυτικής Θεσσαλονίκης, που συνεχίζουν να παρασιτούν εις βάρος της βαλκανικής ενδοχώρας.

Κάτι τέτοιες στιγμές κυριεύομαι από νοσταλγική διάθεση, πράγμα όχι και τόσο ασυνήθιστο για έναν άνθρωπο της ηλικίας μου –την περασμένη βδομάδα έκλεισα τα 77 μου χρόνια, αν και φαίνομαι ακαθορίστου ηλικίας –«κολλημένος στα 40+»– εξαιτίας της αντιγεροντικής αγωγής που ακολουθώ εδώ και δεκαετίες. Νοσταλγώ την πόλη που έζησα στα νιάτα μου, τη λάμψη της δεκαετίας του 2050, όταν το άστρο της Θεσσαλονίκης έλαμπε στο στερέωμα των Βαλκανίων.

Να σας θυμίσω πως τότε η Θεσσαλονίκη είχε την ατμόσφαιρα μιας πόλης του μέλλοντος: ήταν μια Μετά-πολη τεσσεράμισι εκατομμυρίων κατοίκων, ένας αστικός γαλαξίας οικισμών, πολυτελών προαστίων καθώς και πόλεων-ξενοδοχείων από τη Χαλάστρα μέχρι τη Νέα Καλλικράτεια. Καθώς η πόλη, που προσέλκυε συνεχώς κατοίκους απ’ όλα τα Βαλκάνια και την εγγύς Ανατολή, επεκτείνονταν σε νέες περιοχές, το κέντρο της μετατρέπονταν σε ζωντανό μουσείο με λιγοστούς κατοίκους και πολλά μπαρ, γραφεία και πολυτελή καταστήματα. Η παραλία της ήταν ένας τεράστιος πράσινος πεζόδρομος, ιδανικός για ρομαντικές βόλτες.

Το Μετρό Θεσσαλονίκης, που ολοκληρώθηκε με χίλια βάσανα το 2021, ξεμπλόκαρε κάπως την κυκλοφορία της πόλης, δίνοντας νέα ζωή σε φθίνουσες περιοχές, όπως η Εγνατία και η Δελφών. Η μαζική κατεδάφιση μετά το 2020 των παλιών οικοδομών, που κτίστηκαν την περίοδο 1950-1970, απάλλαξε το κέντρο από την παρακμιακή ατμόσφαιρα, κι απελευθέρωσε άφθονο χώρο για πράσινο και πεζόδρομους. Οι νέες 16όροφες πολυκατοικίες, που κτίστηκαν στη θέση εκείνων που κατεδαφίστηκαν, ήταν πολύχρωμες, ηλιόλουστες, λειτουργικές, αντισεισμικές, βιοκλιματιζόμενες και με πάρκινγκ, έδωσαν μια νέα πνοή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Έτσι, για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες συνεχούς διαρροής, η μεσαία τάξη επέστρεψε στο κέντρο της πόλης, εκτινάσσοντας τις τιμές των ακινήτων στα ύψη. Ένας άλλος λόγος αυτής της επιστροφής ήταν και το γεγονός πως η ατμόσφαιρα στο κέντρο είχε καθαρίσει χάρη στα αυτοκίνητα –όπου βέβαια επιτρεπόταν να κυκλοφορούν– που έκαιγαν υδρογόνο αφήνοντας ως κατάλοιπο υδρατμούς. Το κέντρο της πόλης πρασίνισε ακόμη περισσότερο όταν η Διεθνής Έκθεση μετακινήθηκε προς τα Δυτικά και στη θέση της δημιουργήθηκε ένα αξιοσέβαστο Μητροπολιτικό Πάρκο, που συνδέονταν με το δάσος του Σέιχ Σου.

Η Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του 2050 είχε μεταμορφωθεί από «πόλη-πεταλούδα» σε «πόλη-φιόγκο», που ο «κόμπος» της συνέπιπτε με το παραδοσιακό της κέντρο –είχε δηλαδή μια ισόρροπη ανάπτυξη κι από την ανατολική κι από τη δυτική της πλευρά. Αν έλεγες τότε σε κάποιον Ευρωπαίο πως ζούσες Θεσσαλονίκη αμέσως έβλεπες μια λάμψη ζήλιας να εμφανίζεται στο βλέμμα του…

* * *

4818726-lg

Τίποτε όμως δεν διαρκεί για πάντα. Η «χρυσή εποχή» της Θεσσαλονίκης είχε δυστυχώς ημερομηνία λήξης. Ορισμένοι ιστορικοί υποστηρίζουν πως όλα ξεκίνησαν με τον σεισμό των 7,4 Ρίχτερ, που έπληξε την πόλη το 2069, αφήνοντας πίσω του εκατοντάδες νεκρούς και πολλά κατεστραμμένα κτίρια και υποδομές. Στην πραγματικότητα η παρακμή της πόλης είχε ξεκινήσει αρκετά πιο πριν. Η άνοδος της θερμοκρασίας και της στάθμης της θάλασσας, εξ αιτίας του Φαινομένου του Θερμοκηπίου, είχε κάνει τη ζωή στις παραθαλάσσιες πόλεις δύσκολη. Ήδη το δέλτα του Αξιού και του Αλιάκμονα είχε πλημμυρίσει με αλμυρό νερό και για την προστασία της Θεσσαλονίκης κατασκευάστηκε ένα μεγάλο αντιπλημμυρικό φράγμα από το φάρο Αγγελοχωρίου μέχρι το «νησί της Αφροδίτης» απέναντι. Η κατασκευή αυτή όμως αχρήστευσε το λιμάνι της Θεσσαλονίκης κι έτσι το επίνειο των Βαλκανίων μεταφέρθηκε νοτιότερα, προς την Κατερίνη. Χωρίς το λιμάνι της η Θεσσαλονίκη άρχισε σταδιακά να παρακμάζει. Στο χώρο των Βαλκανίων τη θέση της, ως οικονομικό κέντρο της περιοχής, άρχισε να παίρνει σιγά-σιγά το Βελιγράδι.

Το φιλόδοξο «Project Thessalonisi» –η δημιουργία ενός τεχνητού νησιού απέναντι από την παλιά και νέα παραλία–, που υπόσχονταν να αναζωογονήσει την πόλη, ναυάγησε οριστικά το 2074. Ο χώρος της EXPO 2026 στη Σίνδο, ένας χώρος-σύμβολο της ακμής της πόλης στον οποίο φιλοξενήθηκαν για πάνω μισό αιώνα οι εγκαταστάσεις της ΔΕΘ, εγκαταλείφθηκε οριστικά το 2077 και τα «φουτουριστικά» του κτίρια κατεδαφίστηκαν. Σήμερα είναι μια λασπωμένη αλάνα, που χρησιμεύει για σκουπιδότοπο χαλασμένων ρομπότ-οδοκαθαριστών. Οι υπόγειες γραμμές του Μετρό Θεσσαλονίκης, που κάλυψε όλη την πόλη μέχρι το 2022, έπεσαν σε αχρηστία μετά την κατασκευή του μαγνητικού τούνελ αιώρησης, όπου οι συρμοί αναπτύσσουν ταχύτητα 300 χλμ. την ώρα συνδέοντας το κέντρο με δορυφορικές πόλεις όπως τα Νέα Μουδανιά και η Κατερίνη. Κάποτε το Μετρό συμβόλιζε το γρήγορο, λαμπρό και αντισηπτικό μέλλον. Σήμερα αποτελεί σήμα κατατεθέν της παρακμής της.

Η φυσιογνωμία της πόλης άλλαξε πολλές φορές τις τελευταίες δεκαετίες του 21ου αιώνα. Νέοι μετανάστες ήρθαν και το πολιτιστικό τους στίγμα επικάθισε πάνω στο κοσμοπολίτικο υπόστρωμα της πόλης. Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν και αποίκησαν το κέντρο της πόλης πολλές φορές κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα. Μετά πάντως από την δεύτερη επιδημία Infojunk, που προήλθε από την υπερφόρτωση των ανθρώπινων εγκεφάλων από άχρηστες πληροφορίες, πολλοί Θεσσαλονικείς «σάλταραν» κι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον αστικό τεχνολογικό πολιτισμό, να παρατήσουν τις δουλείες και τις εικονικές τους ζωές στο HyperNet, και να επιστρέψουν μαζικά στην ύπαιθρο και στον αγροτικό τρόπο ζωής, αναζητώντας την «πραγματική πραγματικότητα». Η πόλη έχασε σχεδόν δύο εκατομμύρια κατοίκους, την πιο δημιουργική της τάξη, που έσπευσαν να εγκατασταθούν ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα βουνά της Πίνδου και στις «αετοφωλιές» των Διναρικών Άλπεων. Η Θεσσαλονίκη δεν μπόρεσε να συνέλθει από αυτή την τεράστια ανθρώπινη αιμορραγία. Η εγκατάλειψη έφερε και τη σημερινή παρακμή: η Θεσσαλονίκη του 2112 δεν είναι παρά μια σκιά του παλιού εαυτού της, μια πόλη-φάντασμα, που γοητεύει μονάχα ρομαντικούς ιστορικούς του 21ου αιώνα σαν την αφεντιά μου.

* * *

4529569-lg

Όσο τα σκέφτομαι όλα αυτά, όσο αναλογίζομαι την ιστορία της Θεσσαλονίκης κατά τον περασμένο αιώνα, δεν αισθάνομαι θλίψη, αλλά μια ακτίνα αισιοδοξίας φωτίζει το νου μου. Η πόλη αυτή πέρασε τόσα και τόσα εδώ και 2.500 χρόνια και πάντα ήταν σπουδαία και τρανή. Αποκλείεται η παρακμή της να είναι οριστική. Θα βρει τρόπο να ανακάμψει. Όσοι την εγκατέλειψαν για να επιστρέψουν στην ύπαιθρο αργά ή γρήγορα θα βαρεθούν τα χωριά, τη μοναξιά και τους μονότονους ρυθμούς της Φύσης ή θα νοσταλγήσουν τη ζωή στην πόλη. Μόδα είναι και θα περάσει!

Τις σκέψεις αυτές μοιράζομαι καθημερινά με τον Δήμαρχο-Διαχειριστή της Θεσσαλονίκης, μια Τεχνητή Νοημοσύνη 4ης γενιάς που ακούει στο όνομα Αριστοτέλης. Ο Δήμαρχος, που μπορεί να είναι πανταχού παρόν με πολλές μορφές και σε πολλά μέρη, με «επισκέπτεται» καθημερινά ως ολόγραμμα, παίρνοντας την εικονική μορφή του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου και συζητάμε με τις ώρες με τη χαρακτηριστική θεσσαλονικιώτική μας προφορά. Η φωνή του είναι πάντα καθησυχαστική και όταν διαφωνεί μαζί μου το κάνει με τρόπο λεπτό κι ευγενικό ώστε να μην παρεξηγηθώ. Είναι ο καλύτερος μου φίλος, αν και τα δημοτικά τέλη που μου χρεώνει δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα. Κι αυτός συμφωνεί μαζί μου πως η μόδα της «επιστροφής στη Φύση» δεν θα κρατήσει για πολύ κι ο κόσμος θα αρχίσει όπου να ‘ναι να επιστρέφει στις πόλεις. Η Θεσσαλονίκη, η προσφυγομάνα, θα ανοίξει για μια ακόμη φορά την αγκαλιά της για να υποδεχθεί τα άσωτα παιδιά της, που την παράτησαν για να επιστρέψουν στη Φύση ξεχνώντας πως η πραγματική ανθρώπινη φύση δεν βρίσκεται στα βουνά, στα λαγκάδια και στις ερημιές, αλλά στις αστικές ζούγκλες των πόλεων. Οι πόλεις που ζούμε είναι ο καθρέπτης της ψυχής μας.

progress

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του εναλλακτικού περιοδικού Ζενίθ. Ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη, ενώ ταξιδεύει συχνά στη βαλκανική ενδοχώρα.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΤΟ 1908 Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΤΟΥΓΚΟΥΣΚΑ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ, ΚΤΥΠΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;

Meteor Attack!

 

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΤΟ 1908 Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΤΟΥΓΚΟΥΣΚΑ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ, ΚΤΥΠΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;

 ANOIGMA tunguska-1

 

Αν οι ακτίνες από χίλιους ήλιους,

λάμψουν αναπάντεχα μια μέρα στον ουρανό,

τότε να ξέρεις πως θα φανεί ο Πανίσχυρος…

Εγώ, ο Θάνατος, αυτός που καταστρέφει τους κόσμους…

Μαχαμπαράτα

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

1 meteor 2

Σιβηρία, Τουγκούσκα, 30 Ιουνίου 1908. Μια πανίσχυρη και μυστηριώδης έκρηξη ισοπέδωσε μια περιοχή μεγαλύτερη των 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, καταστρέφοντας σχεδόν οτιδήποτε σε ακτίνα πενήντα χιλιομέτρων. Ο νυκτερινός ουρανός πάνω από το βόρειο ημισφαίριο ξαφνικά γέμισε γαλαζωπές λάμψεις, καθιστώντας δυνατή ακόμη και την ανάγνωση εφημερίδας μέσα στο σκοτάδι! Τι συνέβη; Τις δεκαετίες που ακολούθησαν έγιναν πολλές ρώσικές αποστολές στην περιοχή της έκρηξης και προτάθηκαν πολλές θεωρίες για να εξηγήσουν το καταστροφικό περιστατικό. Η επικρατούσα θεωρία ήταν ότι επρόκειτο για έκρηξη μετεωρίτη λίγα χιλιόμετρα πάνω από το έδαφος γι’ αυτό και δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα ο κρατήρας του…

7 tunguska-photo

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΤΟΥΓΚΟΥΣΚΑ

Στην καρδιά της Σιβηρίας, περίπου 1.500 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας, εκτείνεται μια τεράστια παρθένα περιοχή γεμάτη δάση, ποτάμια και βαλτότοπους. Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου και το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου είναι παγωμένη. Η περιοχή ονομάζεται Τουγκούσκα και το όνομα της έχει συνδεθεί μ’ ένα πολύ παράξενο συμβάν που έλαβε χώρα ακριβώς πριν από έναν αιώνα…

Ήταν ένα ήσυχο καλοκαιρινό πρωινό, λίγο μετά τις επτά το πρωί, του 1908 όταν μια παράξενη ισχυρή έκρηξη συντάραξε την απόκοσμη γαλήνη της σιβηριανής τάιγκα. Ξαφνικά η απομονωμένη και ακατοίκητη κοιλάδα του ποταμού Τουγκούσκα έγινε το πρωί της 30ης Ιουνίου του 1908 παράρτημα της κόλασης. Μέσα σε δευτερόλεπτα απελευθερώθηκε ενέργεια ισχύος αρκετών ατομικών βομβών. Η έκρηξη αυτή ισοπέδώσε μια περιοχή μεγαλύτερη από νησί της Ρόδου. Σε ακτίνα πενήντα και πλέον χιλιόμετρων δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Τα ωστικά κύματα και οι δονήσεις της έκρηξης σύντομα απλώθηκαν σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων. Η αφύσικα μεγάλη λάμψη της έκρηξης έγινε ορατή σε τεράστιες αποστάσεις. Στο Λονδίνο, 10.000 χιλιόμετρα δυτικά, ο ουρανός του μεσονυχτίου ξαφνικά φωτίστηκε λες και ήταν μέρα. Όλοι κατάλαβαν ότι κάτι περίεργο είχε συμβεί. Που όμως και τι ήταν αυτό;

Οι νομάδες της φυλής Τουγκούς, που ζούσαν στα γύρω δάση κυνηγώντας αρκούδες και ελάφια, και οι ελάχιστοι Ρώσοι έμποροι γούνας της περιοχής, ήταν οι αυτόπτες μάρτυρες αυτού του κοσμογονικού συμβάντος. Όσοι απ’ αυτούς έτυχε να  παρατηρούν εκείνο το πρωινό τον ουρανό της κεντρικής Σιβηρίας, είδαν μια μεγάλη πύρινη σφαίρα να διασχίζει την ατμόσφαιρα πάνω από τον εμπορικό σταθμό Vanavara, αφήνοντας πίσω της ένα φωτεινό ίχνος μήκους 800 χιλιομέτρων! Κατόπιν ακολούθησε ένας υπόκωφος θόρυβος και μια ταχύτατη σειρά κατακλυσμιαίων εκρήξεων που σάρωσαν τα πάντα.

Το γεωγραφικό στίγμα της περιοχής, όπου σημειώθηκε αυτή η κοσμική έκρηξη ήταν 101 E με 62 N. Το σημείο Χ βρισκόταν μεταξύ των ποταμών Τουγκούσκα και Τσουνίγια και 92 χιλιόμετρα βορείως της Vanavara. Το «αντικείμενο» –αν πραγματικά είχε υλική μορφή– εξερράγη σε ύψος 7,6 χιλιομέτρων. Ήταν ο πρώτος κοσμικός επισκέπτης, που κτύπησε τη Γη στη διάρκεια του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού…

6 tunguska2

ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Για τους θρησκόληπτους Ρώσους της Σιβηρίας, που «είδαν μια φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό», το γεγονός αυτό ερμηνεύτηκε ως προάγγελος της Αποκάλυψης. Πολλοί απ’ αυτούς έπεσαν στα γόνατα παρακαλώντας το Θεό για συγχώρεση. Οι αυτόχθονοι σαμανιστές της φυλής Τουγκούς αντιμετώπισαν πιο ψύχραιμα την καταστροφή, αποδίδοντας την στην οργή του θεού της φωτιάς Όγκντυ. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να παρουσιαστεί η πρώτη επιστημονική ερμηνεία αυτής της μυστηριώδους έκρηξης.

Στο επίκεντρο της έκρηξης το σιβηριανό δάσος πήρε αμέσως φωτιά, οι φλόγες της οποίας ήταν ορατές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Αυτές οι φωτιές έκαιγαν για βδομάδες, καταστρέφοντας μια περιοχή χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τη στιγμή της έκρηξης ένας εκκωφαντικός ήχος, σαν μπαράζ πυροβολικού που έβαλε από μακριά, έγινε αντιληπτός σε απόσταση 800 χιλιομέτρων.

Την αλλόκοτη έκρηξη στην Τουγκούσκα ακολούθησαν ασυνήθιστα πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα και χαραυγές, που αναφέρθηκαν σε αρκετές χώρες εκτός Ρωσίας, ιδιαίτερα στη βόρεια Ευρώπη. Αναφορές για φωτεινές νύχτες ήρθαν από διαφορετικές πόλεις, όπως η Κοπεγχάγη, Μαδρίτη και Λονδίνο. Το αποκορύφωμα των παράξενων οπτικών ανωμαλιών έλαβε χώρα τη νύχτα στις 30 Ιουνίου του 1908.

4 tunguska_event

Στις 3 Ιουλίου του 1908 η εφημερίδα New York Times ανέφερε ότι «αξιοσημείωτες λάμψεις εμφανίστηκαν στους ουρανούς του βορρά τις νύχτες της Τρίτης και της Τετάρτης». Οι επιστήμονες της εποχής λανθασμένα απέδωσαν αυτές τις νυχτερινές λάμψεις σε ασυνήθιστη ηλιακή δραστηριότητα, κάτι δηλαδή σαν ενισχυμένο Βόρειο Σέλας. Βέβαια, παρόμοια φώτα είχαν αναφερθεί και το 1883, χρονιά που σημειώθηκε η ηφαιστειακή έκρηξη που εξαφάνισε το νησί Κρακατόα, πράγμα που έκανε αρκετούς να αποδώσουν την ασυνήθιστη εμφάνιση του ουρανού σε τεκτονική δραστηριότητα, αποτέλεσμα πιθανώς κάποιου μεγάλου σεισμού.

Ο νυκτερινός ουρανός είχε γίνει τόσο φωτεινός –είχε μια γαλαζοκόκκινη απόχρωση– ώστε μπορούσε κανείς να δει την ώρα στο ρολόι του ακόμη και να διαβάσει εφημερίδα! Αιτία ήταν η σκόνη που ανέβασε η έκρηξη σε ύψος 40-70 χιλιομέτρων σχηματίζοντας φωτεινά σύννεφα, τα οποία εξέπεμπαν φως παρόμοιο με εκείνο των πυγολαμπίδων. Εκείνες τις μέρες παρατηρήθηκε επίσης και έντονη άλως γύρω από τον ήλιο.

Εκτός από τα πολύχρωμα οπτικά εφέ στον ουρανό παρατηρήθηκαν και γεωμαγνητικές διαταραχές. Πολλές μαγνητικές πυξίδες «τρελάθηκαν», χάνοντας προσωρινά τον προσανατολισμό τους. Οι ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο της Γης αναφέρθηκαν 900 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το επίκεντρο της έκρηξης και συγκεκριμένα από το αστεροσκοπείο του Ιρκούτσκ. Επρόκειτο για μαγνητικές «καταιγίδες» παρόμοιες μ’ αυτές που παράγουν οι πυρηνικές δοκιμές στην ατμόσφαιρα. Αλλά και οι σεισμογράφοι στην Αγία Πετρούπολη, περίπου 4.000 χλμ. δυτικά, κατέγραψαν τις σεισμικές δονήσεις της έκρηξης, όπως άλλωστε και αρκετοί άλλοι σεισμογραφικοί σταθμοί ανά τον κόσμο.

Ήταν ολοφάνερο ότι είχε συμβεί κάτι αλλόκοτο. Έπειτα από την αρχική σύγχυση έγινε αντιληπτό από τα στοιχεία ότι το σημείο της έκρηξης βρισκόταν κάπου στη κεντρική Σιβηρία, στην απόμακρη κοιλάδα του ποταμού Τουγκούσκα. Θα περνούσαν ωστόσο αρκετά χρόνια ώστε να φθάσει εκεί η πρώτη επιστημονική αποστολή, προκειμένου να διεξάγει επιτόπια έρευνα και να ξεδιαλύνει το «Μυστήριο της Τουγκούσκα».

2 meteor 3

ΜΙΑ ΕΚΡΗΞΗ ΙΣΗ ΜΕ 1.000 ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΒΟΜΒΕΣ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ!

Οι μεταγενέστεροι επιστήμονες υπολόγισαν πως το πρωί στις 7.17 του 1908  μια παγωμένη μάζα γεμάτη πέτρες, που είχε βάρος 10.000.000 τόνους και διάμετρο μεγαλύτερη από ποδοσφαιρικό γήπεδο, εξερράγη σε ύψος 7.6 χιλιομέτρων πάνω από την Τουγκούσκα εκλύοντας ενέργεια αρκετών υδρογονοβομβών. Οι εκτιμήσεις για το μέγεθος του σώματος ποικίλουν. Κάποιοι εκτιμούν πως είχε διάμετρο 60-190 μέτρα, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που υποθέτουν πως είχε διάμετρο μεγαλύτερη από το ένα χιλιόμετρο. Μολονότι ο μετεωρίτης εξερράγη πριν κτυπήσει το έδαφος, εντούτοις το περιστατικό της Τουγκούσκα συνεχίζει να θεωρείται ως ένα περιστατικό σύγκρουσης με μετεωρίτη. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από την έκρηξη υπολογίστηκε μεταξύ 10-40 μεγατόνους, δηλαδή 1.000 μεγαλύτερη από εκείνη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα. (Για σύγκριση αναφέρουμε πως η ισχύς της έκρηξης του αστεροειδή που πριν από 50.000 χρόνια έπεσε στην Αριζόνα, υπολογίζεται σε μόλις 3,5 μεγατόνους). Η έκρηξη υπολογίζεται πως ισοπέδωσε μια περιοχή 2.150 χιλιομέτρων και προκάλεσε σεισμό ισχύος 5 Ρίχτερ (αν και η κλίμακα Ρίχτερ επινοήθηκε το 1935)

Η έκρηξη της Τουγκούσκα αποτελεί το μεγαλύτερο περιστατικό σύγκρουσης μετεωρίτη στην πρόσφατη ιστορία. Αν συνέβαινε μια παρόμοια έκρηξη πάνω από αστική περιοχή θα μπορούσε να εξαφανίσει από το χάρτη πόλεις ολόκληρες και να έχει εκατομμύρια θύματα. Αν η σύγκρουση συνέβαινε 4 ώρες και 47 λεπτά αργότερα, με βάση την ταχύτητα περιφοράς της Γης, θα μπορούσε να καταστρέψει ολοκληρωτικά την Αγία Πετρούπολη!

Βέβαια, την εποχή της αποστολής του Κούλικ (1927), η ατομική βόμβα ήταν ακόμη επιστημονική φαντασία. Κι όμως η περιγραφή της έκρηξης στην Τουγκούσκα το 1908 έμοιαζε εκπληκτικά με θερμοπυρηνική έκρηξη –μάλιστα η ραδιενέργεια στην περιοχή βρέθηκε εντυπωσιακά αυξημένη–, άσχετα αν η πρώτη πυρηνική δοκιμή έγινε το 1945 στο Λος Άλαμος.

Μια συστηματική εξέταση των αναφορών από τους αυτόπτες μάρτυρες, που έγινε το 1959 από σοβιετική ιατρική ομάδα, έδειξε πως οι ντόπιοι κάτοικοι που ζούσαν σε απόσταση 100 χιλιομέτρων από το σημείο της έκρηξης παραπονέθηκαν για φλεγμονές και αλλοιώσεις του δέρματος κι επειδή οι επιστήμονες απέκλεισαν την ύπαρξη επιδημίας ευλογιάς την περίοδο της έκρηξης στην Τουγκούσκα, απέδωσαν τα συμπτώματα των κατοίκων στη φυσική ραδιενέργεια που προκλήθηκε από την έκρηξη.

Σοβιετικές αποστολές που στάλθηκαν στην περιοχή τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 ανακάλυψαν μικροσκοπικά γυάλινα σφαιρίδια στο έδαφος. Η χημική τους ανάλυση έδειξε υψηλές συγκεντρώσεις νικελίου και ιριδίου, στοιχεία που συναντώνται συνήθως στους μετεωρίτες και γενικώς έχουν εξωγήινη προέλευση. Αν η έκρηξη στην Τουγκούσκα ήταν μια μορφή πυρηνικής έκρηξης, μήπως δεν οφειλόταν στο ανθρώπινο παράγοντα;

5 tunguska_kulik_big

ΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΑΝ Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ ΚΤΥΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;

Τι θα συνέβαινε αν αυτό το κοσμικό αντικείμενο (μετεωρίτης) δεν έπεφτε πάνω από τη σχεδόν ακατοίκητη Τουγκούσκα αλλά πάνω από την πυκνοκατοικημένη Ευρώπη;  Σύμφωνα με τον Ρώσο ακαδημαϊκό Νίκολαϊ Βασίλιεφ: «Αν αυτό το κοσμικό αντικείμενο δεν είχε πέσει σε μια απομονωμένη περιοχή της Σιβηρίας αλλά κάπου στην Ευρώπη, ο αριθμός των ανθρώπινων θυμάτων θα ξεπερνούσε τις 500.000, χωρίς να υπολογιστεί η οικολογική καταστροφή. Πριν από δύο χρόνια ένας αστεροειδής διαμέτρου μερικών χιλιομέτρων πέρασε σε απόσταση μόλις 700.000 χιλιομέτρων από τη Γη. Για τα αστρονομικά δεδομένα αυτή η απόσταση είναι μικρή. Αυτό που συνέβη στην Τουγκούσκα σηματοδοτεί το μοναδικό περιστατικό στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού σύγκρουσης με τη Γη ενός πραγματικά μεγάλου ουράνιου αντικειμένου, μολονότι ένας αριθμός από τέτοιες συγκρούσεις συνέβησαν στο γεωλογικό μας παρελθόν και αρκετές ακόμη πρόκειται να συμβούν και στο μέλλον».

Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν ο μετεωρίτης δεν έπεφτε το 1908 στην Τουγκούσκα, αλλά π.χ. στην πυκνοκατοικημένη βιομηχανική κοιλάδα του Ρήνου. Σ’ αυτή την περίπτωση οι νεκροί θα έφταναν το 1-2 εκατομμύρια, ενώ θα υπήρχαν ίσως και δέκα εκατομμύρια τραυματίες. Ιστορικές πόλεις θα εξαφανίζονταν από το χάρτη και το πλήγμα στην οικονομία της Γερμανίας, της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών θα ήταν ασήκωτο. Θα ξεσπούσαν κοινωνικές αναταραχές, και διάφοροι ιεροκήρυκες θα έβγαζαν πύρινους λόγους μιλώντας για «θεία τιμωρία». Το φυσικό περιβάλλον θα πάθαινε επίσης μεγάλες καταστροφές και θα χρειαζόταν δεκαετίες για να συνέλθει…

Θα υπήρχε ωστόσο και μια θετική εξέλιξη: αυτό το αναπάντεχο κοσμικό πλήγμα θα έκανε ίσως την εθνικιστική Αυτοκρατορία της Γερμανίας, που αναζητούσε «ζωτικό χώρο», αλλά και τη ρεβιοζιονιστική Δημοκρατία της Γαλλίας, που επιζητούσε τη ρεβάνς από τη Γερμανία για την απώλεια της Αλσατίας και της Λορένης, να σταματήσουν τον μεταξύ τους πολιτικό και στρατιωτικό ανταγωνισμό και να συνεννοηθούν. Η αίσθηση ότι το ανθρώπινο είδος είναι αδύναμο και ευάλωτο απέναντι στις κοσμικές απειλές από το διάστημα θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στις κοινωνίες των ευρωπαϊκών χωρών, που θα πίεζαν για ειρηνική συνύπαρξη και επίλυση των διαφορών. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών ίσως θα ήταν να αποφευχθεί ο πολυαίμακτος Α’ και κατ’ επέκταση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος!

Για τον Νίκολαϊ Βασίλιεφ οι έρευνες στην Τουγκούσκα είναι πολύ σημαντικές, επειδή «αυτό που συνέβη εκεί θα συμβεί ξανά, κάποτε». Μόνο γνωρίζοντας τι ήταν αυτό το αντικείμενο και γνωρίζοντας τις καταστρεπτικές συνέπειες του, θα είναι σε θέση η επιστημονική κοινότητα να προβλέψει έναν παρόμοιο κοσμικό κατακλυσμό και στο μέλλον. Στην περιφέρεια της Γης υπάρχουν περίπου 500.000 αστεροειδείς με διάμετρο μεγαλύτερη του ενός χιλιομέτρου και πολλά απ’ αυτά τα αντικείμενα έχουν ανεξέλεγκτες τροχιές. Τι θα γίνει αν ένα από αυτά τα ουράνια σώματα ξεστρατίσει προς την κατεύθυνση της Γης;

Αν η τεράστια καταστροφή στην Τουγκούσκα το 1908 ήταν όντως αποτέλεσμα της έκρηξης ενός μετεωρίτη με διάμετρο 40-190 μέτρα, τότε μπορεί να φανταστεί κανείς τον όλεθρο που θα προκαλέσει στη Γη ένας μετεωρίτης-τέρας, με διάμετρο 50-100 χιλιόμετρα…

Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία 2113 μ.Χ.

Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία 2113 μ.Χ.

 

Όλοι μας ανησυχούμε για το μέλλον της Ευρώπης. Οι εξελίξεις τρέχουν και μπορούν να οδηγήσουν σε χειροτέρευση της κατάστασης, ακόμη και σε διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με απρόβλεπτες συνέπειες. Ή μπορούν να οδηγήσουν σε περαιτέρω ενοποίηση και στη δημιουργία, μελλοντικά, μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Πως θα μπορούσε να είναι το μέλλον της Ευρώπης; Μην ανησυχείτε, το παρακάτω είναι απλώς ένα σενάριο βγαλμένο αποκλειστικά από τη φαντασία του συγγραφέα του…

Στις αρχές του 21ου αιώνα πολλοί θεωρούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση ένα πείραμα καταδικασμένο να αποτύχει λόγω αντικρουόμενων συμφερόντων, μη μεγαλόπνοου σχεδιασμού, ανισορροπιών και μικροεθνικισμών. Και πώς να μην ήταν εφόσον εκείνη την εποχή ο κυρίαρχος τύπος Ευρωπαίου πολίτη είχε νεοσυντηρητικές πεποιθήσεις, φοβικές τάσεις, ελλιπή καλλιέργεια, τάσσονταν κατά της Ευρώπης, φοβόταν την Παγκοσμιοποίηση, υπέφερε από «κρίση ταυτότητας» και μισούσε τους μετανάστες. Όμως η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και ειδικά η Κρίση Χρέους (2009-2014) των λεγόμενων «περιφερειακών χωρών» της Ευρωζώνης έθεσε την Ευρώπη προ ενός αμείλικτου διλήμματος: Διάλυση ή Ενοποίηση;

Η επικράτηση της ψυχραιμίας και της λογικής ώθησε τελικά την Ευρώπη να προχωρήσει μπροστά, προς μία πιο ουσιαστική ενοποίηση επιβεβαιώνοντας έτσι τη φράση του Γάλλου «αρχιτέκτονα» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος Ζαν Μονέ: «Η Ευρώπη θα σχηματιστεί μέσα από κρίσεις και θ’ αποτελέσει το άθροισμα των λύσεων οι οποίες θα δοθούν σ’ αυτές τις κρίσεις». Έτσι και έγινε. Η Κρίση επιτάχυνε τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Έναν αιώνα αργότερα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως η Ευρώπη απέτυχε. H Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία (European Federation ή EUF) κατάφερε όχι μόνον να επιβιώσει, αλλά και ν’ αποτελέσει ένα σχετικά πετυχημένο μοντέλο υπερεθνικής ενοποίησης σε έναν εξαιρετικά ασταθή κόσμο. Με πληθυσμό που ξεπερνάει το ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους η EUF, που συγκροτήθηκε επίσημα ως ομοσπονδία το 2049, όταν και η παραδοσιακά ουδέτερη Ελβετία αποφάσισε εν τέλει να γίνει μέλος της, είναι ένας σημαντικότατος παίκτης του παγκόσμιου συστήματος. Η συνέχεια του παλιού Γαλλο-Γερμανικού Άξονα εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό στα δυτικά μέχρι τα σύνορα της Ευρασιατικής Ένωσης (Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Αρμενία, Γεωργία, Καζακστάν, Τατζικιστάν και Κιργιζιστάν) στα ανατολικά και πιο νότια διεισδύει σε τμήματα της πάλαι ποτέ Μέσης Ανατολής. Περιλαμβάνει 83 επιμέρους πολιτικά μορφώματα, αποτελούμενα από κυρίαρχα κράτη, ενώσεις κρατών, ομόσπονδα κρατίδια, αυτόνομες περιοχές και πόλεις-κράτη.

Το πολίτευμα της είναι η Αμεσοδημοκρατία, Σοσιαλ-οικοφιλελεύθερου τύπου, που λειτουργεί υπό την συμβουλευτική καθοδήγηση Τεχνητών Νοημοσυνών (Α.Ι.). Κάθε χρόνο γίνονται τηλε-εκλογές. Ο εκτελών χρέη Ύπατου Συντονιστή της Ομοσπονδίας είναι μια Τεχνητή Νοημοσύνη 5ης γενιάς, που ακούει στο όνομα «EUF-5», αλλά οι Ευρωπαίοι πολίτες την αποκαλούν χαϊδευτικά «Μίστερ Σποκ». Το βιοτικό επίπεδο είναι πολύ υψηλό και κάθε Ευρωπαίος πολίτης απολαμβάνει ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα καθώς και βασική ασφάλιση, το κόστος των οποίων καλύπτονται από τη φορολόγηση της ρομποτικής βιομηχανίας και της χρήσης οικιακών ρομπότ.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία υπήρξε για πολλούς ο μεγάλος κερδισμένος των Ασιατικών Πολέμων της δεκαετίας του 2040, του Αμερικανικού Νέου Εμφύλιου Πολέμου του 2063, αλλά και του παγκόσμιου κατακλυσμού, που την έπληξε σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με άλλες περιοχές του πλανήτη. Εξαίρεση αποτέλεσαν ασφαλώς οι Κάτω Χώρες, που η μισή τους έκταση καλύφθηκε από τη θάλασσα, αλλά και τα Βρετανικά Νησιά το κλίμα των οποίων άλλαξε προς το ψυχρότερο.

Η αποφυγή εμπλοκής της σε μια σειρά από πολέμους και συρράξεις, η επιτυχημένη αντιμετώπιση και ενσωμάτωση των κυμάτων των μεταναστών από Ασία, Αφρική και Αμερική, η προστασία του κράτους-πρόνοιας και του περιβάλλοντος και, τέλος, η τεχνολογική και ενεργειακή επανάσταση στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κατέστησαν την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία υπολογίσιμη δύναμη. Απ’ όλες τις πολιτικές οντότητες που αποτελούν την EUF η μόνη που αποδυναμώθηκε σημαντικά ήταν η Αγγλία, η οποία επλήγη –έπειτα από την διάλυση των ΗΠΑ το 2063– με τη διάλυση της Μεγάλης Βρετανίας, και την απόσχιση των λαών που ζούσαν στα Βρετανικά Νησιά.

Ο σημαντικότερος πάντως παράγοντας ανάπτυξής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας ήταν το σταδιακό πέρασμα, από τις αρχές της δεκαετίας του 2020, στη λεγόμενη Οικονομία του Υδρογόνου και τον απεγκλωβισμό της από τα ορυκτά καύσιμα. Επίσης η EUF επωφελήθηκε εν μέρει κι από την υπερθέρμανση του πλανήτη, που απελευθέρωσε από τους πάγους τεράστιες περιοχές της βόρειας Ευρώπης και της Γροιλανδίας, οι οποίες και αποδόθηκαν στις αγροκαλλιέργειες και στην βιολογική κτηνοτροφία. Όντας κυριολεκτικά μια βορειοδυτική χερσόνησος της Ευρασίας με πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα ακτών η EUF ανέπτυξε σπουδαία εμπορική ναυτιλία, θαλάσσιο τουρισμό, εκτενή δίκτυο ιχθυοκαλλιεργειών, αξιοποίησε τα θαλάσσια ρεύματα για την παραγωγή ενέργειας και αποίκησε συστηματικά το βυθό της Μεσογείου και του βόρειου Ατλαντικού.

Στον τομέα της διαστημικής εξερεύνησης η ESA διατηρεί 7 αξιόλογους διαστημικούς σταθμούς, μια σεληνιακή πόλη 9.500 κατοίκων στον Κρατήρα Γαλιλαίο, μια ανερχόμενη διαστημική αποικία στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη και τέσσερις επιστημονικούς σταθμούς στο μυστηριώδη δορυφόρο του Δία, την Ευρώπη, όπου κάτω από τον παγωμένο ωκεανό έχει βρεθεί εξωγήινη ζωή σε διάφορες μορφές…

Η διακυβέρνηση της EUF είναι μια σχετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία προκύπτει μέσα από αντιθέσεις και συνθέσεις, συγκρούσεις συμφερόντων των διαφόρων εσωτερικών γεωπολιτικών και γεωοικονομικών μπλοκ, που ισορροπούν χάρη στη δεξιοτεχνία του «Μίστερ Σποκ», του Ύπατου Συντονιστή της Ομοσπονδίας. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία χαρακτηρίζεται από μεγάλη εθνολογική, γλωσσική, θρησκευτική, κοινωνική και πολιτική ποικιλομορφία μοιάζοντας με ένα «οργανωμένο χάος», που ωστόσο λειτουργεί ικανοποιητικά.

Αν και υπάρχουν έντονοι εσωτερικοί ανταγωνισμοί η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία έχει την τάση να εμφανίζεται προς τα έξω με ένα πρόσωπο και ενιαίες απόψεις –προϊόν συνεχούς σύνθεσης. Ειδικά στον τομέα της στρατιωτικής Άμυνας, διαθέτει μια ισχυρή Δύναμη Ταχείας Επέμβασης –στην οποία συμβάλλουν όλες οι πολιτικές οντότητες της Ευρώπης–, που κανείς δεν θέλει να την προκαλέσει…

Έχοντας προ πολλού εγκαταλείψει το αχαλίνωτο κυνήγι του οικονομικού κέρδους, που βρίσκεται μέσα στο DNA του καπιταλισμού, πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες ρίχτηκαν στην περιπέτεια της Νέας Γνώσης, στην αισθητική ικανοποίηση των ακραίων σπορ και παιχνιδιών και στην απόλαυση του Ολικού Αιώνιου Τώρα. Αρκετοί αποσύρθηκαν στην «έρημο» του Υπερ-Δικτύου (Hypernet) βιώνοντας μια θανάσιμη μοναξιά γεμάτη με φαντάσματα του παρελθόντος.

Τέλος ορισμένοι, οι λεγόμενοι «νεομπήτνικς» αποφάσισαν να περιπλανηθούν σε μια έρημη χώρα, που λέγεται ζωή. Το δικό τους «ναρκωτικό» είναι η πραγματικότητα, που τους απορρόφησε με τα αδιέξοδά της. Κατά κοινή πάντως ομολογία η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία του 2113 ζει «γκαστρωμένες μέρες», που κυοφορούν Ιστορία, και όλοι προσμένουν πως κάτι μεγάλο θα συμβεί σύντομα….

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του εναλλακτικού περιοδικού Ζενίθ (www.zenithmag.wordpress.com).

WW III 2044, Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (The Fall of Europe)

Τ Ι ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ…

ΞΕΣΠΟΥΣΕ Γ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ;

 

Το μέλλον της Ευρώπης δεν είναι αυτό που ξέρετε. Η παρατεταμένη οικονομική κρίση και η καθυστέρηση στην προώθηση της περαιτέρω ενοποίησης οδηγεί σε μια παρατεταμένη περίοδο σκεπτικισμού και εσωστρέφειας, που τελματώνει το ευρωπαϊκό όραμα και οδηγεί στη διάλυση της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρώπη επιστρέφει στον εθνικισμό –τα κράτη της διαλύονται σε κρατίδια, πριγκιπάτα και πόλεις-κράτη– και γίνεται το μήλον της Έριδος μεταξύ Αμερικής και Σινο-Ρωσίας. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν αργεί να ξεσπάσει και η ευρωπαϊκή ήπειρος μετατρέπεται σε σωρούς ερειπίων. Η αντίσταση είναι περιορισμένη. Ανάμεσα στις πόλεις που αντιστέκονται είναι και η Θεσσαλονίκη, όπου θα παιχτεί ένα από τα σημαντικότερα δράματα της αιματοβαμμένης ευρωπαϊκής ιστορίας του 21ου αιώνα…

Γραφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΧΑΘΗΚΕ

Θεσσαλονίκη 29 Μαΐου 2044μ.Χ. ώρα 9:35 π.μ. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος μαίνεται σε όλα τα μέτωπα και οι Ευρασιατικές δυνάμεις έχουν διασπάσει τις αμυντικές γραμμές των Βορειοατλαντικών δυνάμεων,  διεισδύοντας βαθιά μέσα στο ευρωπαϊκό έδαφος. Μια πάνοπλη στρατιά αποτελούμενη από τριάντα εκατομμύρια Ευρασιάτες στρατιώτες και περίπου 70 εκατομμύρια πολεμικά ρομπότ, έχουν εισβάλει και κατακλύσει την κεντρική και νότια Ευρώπη, εκκαθαρίζοντας κάθε θύλακα αντίστασης ακόμη και στα ερείπια των ευρωπαϊκών πόλεων, που ακτινοβολούσαν ραδιενέργεια από τις πρόσφατες πυρηνικές εκρήξεις. Οι Βορειοατλανικές δυνάμεις έχουν υποχωρήσει, κρατώντας μονάχα κάποια προγεφυρώματα στις ατλαντικές ακτές της ιβηρικής χερσονήσου, στη Γαλλία και στη Νορβηγία. Λένε πως υποχωρούν για να συγκεντρώσουν δυνάμεις, ώστε να υπερασπίσουν τη μητρόπολή τους, τη Βόρεια Αμερική.

Η Μάχη της Ευρώπης θεωρείται πλέον χαμένη. Η Ευρώπη έχει εγκαταλειφθεί στη μοίρα της και το μόνο που ενδιαφέρει τη Χριστιανοφασιστική κυβέρνηση του Ντάλας, την πρωτεύουσα της Βορειο-Ατλαντικής Ένωσης (North Atlantic Union), είναι η τύχη της Αγγλίας, που αποτελεί κι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης. Εγκατάλειψη της Αγγλίας θα ισοδυναμούσε για πολλούς Χριστιανοφασίστες Αγγλοσάξονες με «εσχάτη προδοσία». Έτσι λοιπόν ο πόλεμος στην Ευρώπη θα έπρεπε να συνεχιστεί, όσο γινόταν ακόμη, ώστε να κερδιθεί χρόνος και οι Βορειοατλανικές δυνάμεις να προλάβουν να οργανώσουν την άμυνα της  Αγγλίας…

Καθώς οι Ευρασιατικές δυνάμεις προωθούνταν ακάθεκτες προς τις ακτές του Ατλαντικού, μετατρέποντας σε σωρούς ερειπίων κάθε πόλη-κράτος που τολμούσε να αντισταθεί, σε ορισμένα σημεία της βαλκανικής χερσονήσου ο αγώνας συνεχιζόταν ακόμη. Βέβαια, οι περισσότερες βαλκανικές πόλεις –όσες δεν είχαν ήδη παρακμάσει από την ευρωπαϊκή οικονομική και δημογραφική κρίση των προηγούμενων δεκαετιών– είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από πυρηνικές εκρήξεις ή από τους ανελέητους «χειρουργικούς» βομβαρδισμούς των ρομποτικών αεροσκαφών. Τα ερείπια του Βουκουρεστίου και του Ζάγκρεμπ άχνιζαν από ραδιενέργεια, ενώ το ηρωικό Βελιγράδι, παρ’ ότι βομβαρδίστηκε ασταμάτητα για 27 μέρες –με 30.000 ρομποτικά αεροσκάφη να «ξερνούν» κάθε είδους έξυπνη βόμβα και πύραυλο–, συνέχιζε να αντιστέκεται απεγνωσμένα. Όσο περνούσαν όμως οι ώρες όλο και λιγότεροι πυροβολισμοί ακούγονταν γύρω από την Κνεζ Μιχαήλοβα. Η πτώση του Βελιγραδίου ήταν θέμα ωρών. Νοτιότερα, η μισοκατεστραμένη Ισταμπούλ έχει ήδη μετατραπεί σε στρατηγείο των Ευρασιατικών δυνάμεων της Νοτίου Ευρώπης, όπου Ρώσοι και Κινέζοι στρατηγοί κάπνιζαν πούρα και οραματίζονταν την κατάκτηση ολόκληρης της Μεσογείου.

Στην ελληνική χερσόνησο τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Η Αθήνα, έχοντας «τσιμπήσει» δύο μικρά πυρηνικά «μανιτάρια» στην ανατολική (αεροδρόμιο) και δυτική (λιμάνι) Αττική –το κέντρο της, με το λόφο της Ακρόπολης, δεν βομβαρδίστηκε, επειδή οι Ευρασιατικές δυνάμεις θέλουν η νικηφόρα παρέλασή τους να γίνει κάτω από τον «ιερό βράχο» της Ακρόπολης, ώστε να εξευτελίσουν το σύμβολο των πάλαι ποτέ Δυτικών Δημοκρατιών– είχε ήδη καταληφθεί με αεροαπόβαση. Η αντίσταση ήταν αμελητέα. Οι μόνες περιοχές που αντιστέκονταν ακόμη σθεναρά στην Ευρασιατική πλημμυρίδα ήταν η ανυπότακτη Κρήτη, η ορεινή περιοχή που εκτεινόταν από τα Ιωάννινα μέχρι το Μπεράτι της Αλβανίας και η πόλη-κράτος της Θεσσαλονίκης. Η τελευταία δεν ήταν μέσα στον κατάλογο των πυρηνικών στόχων, επειδή οι Ρώσοι αρχιστράτηγοι –η Ρωσία, αν και υποτελής δύναμη, αποτελούσε μαζί με την Κίνα (ηγέτιδα δύναμη) και την Ινδία (επίσης υποτελής δύναμη), την Ευρασιατική Αυτοκρατορία– τη θεωρούσαν «ιερή πόλη», όντας πατρίδα του Κύριλλου και Μεθόδιου, που εκχριστιάνισαν τους Σλάβους και συνεισέφεραν έτσι στο χριστιανοβουδιστικό δόγμα, που επικρατούσε στην Ευρασιατική Αυτοκρατορία.

Η Θεσσαλονίκη έπρεπε να καταληφθεί όσο γινόταν πιο ανέπαφη για να χρησιμοποιηθεί ως στρατηγικό κέντρο για τα ευρασιατικά σχέδια ανασυγκρότησης της περιοχής. Το καλύτερο πάντως για τους Ευρασιάτες ήταν παραδοθεί, αλλά επειδή δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση, έπρεπε να βομβαρδιστεί, όσο γινόταν πιο «χειρουργικά» με τα ρομποτικά αεροσκάφη, και τελικά να κατακτηθεί με μάχη εκ του συστάδην. Οι Ευρασιάτες στρατηγοί προβληματίζονταν επίσης κι από το γεγονός πως στην πόλη διαβιούσε πριν από τον πόλεμο μια παροικία 200.000 Κινέζων, που αποτελούσαν και την εμπορική καρδιά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι Ευρασιάτες στρατηγοί υπολόγιζαν πως περίπου 100.000 Κινέζοι είχαν απομείνει στην πόλη –ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης είχε μειωθεί ήδη από 4,5 εκατομμύρια σε δύο εκατομμύρια, καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι (όσοι βεβαίως δεν είχαν σκοτωθεί στους βομβαρδισμούς που προηγήθηκαν) διέφυγαν προς τα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας και της Χαλκιδικής), εγκλωβισμένοι σε γκέτο στην περιοχή της Τούμπας, και υπήρχε κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν ως «ανθρώπινη ασπίδα», για να εμποδιστεί η ακάθεκτη προέλαση των Ευρασιατικών δυνάμεων. Όπως και να ‘χε η πόλη έπρεπε να καταληφθεί πάση θυσία. Την πολιορκούσαν λυσσαλέα 1.000.000 Ευρασιάτες στρατιώτες και περίπου 4.000.000 στρατιώτες ρομπότ. Ήδη η πολιορκία κρατούσε επτά ημέρες και η αντίσταση ήταν μεγαλύτερη απ’ όση περίμεναν οι επελαύνοντες Ευρασιάτες…

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Από την οχυρωμένη θέση του, στον τρίτο όροφο μιας ετοιμόρροπης πολυκατοικίας, που κτίστηκε γύρω στο 2010, ο 27χρονος λοχίας Λαέρτης Τσενάϊ έριξε μια σύντομη ερευνητική ματιά στο μισοκατεστραμμένο δρόμο μπροστά του. Τα κουφάρια τεσσάρων ρομποτικών στρατιωτών των Ευρασιατικών δυνάμεων έζεχναν ακόμη καπνό. Τα αναγνώρισε εύκολα από τα κόκκινα διακριτικά τους. Πιο πίσω τους ένα «έξυπνο» τεθωρακισμένο όχημα –μάλλον όχι και τόσο «έξυπνο», εφόσον έπεσε στην παγίδα μιας «ηλίθιας» νάρκης– κείτονταν κατεστραμμένο και γύρω του τα διαμελισμένα πτώματα τριών Ευρασιατών στρατιωτών περίμεναν τα ρομπότ-νοσοκόμους για να τα περισυλλέξουν. Στην περιοχή επικρατούσε μια ύποπτη ησυχία, που διακόπτονταν από σποραδικούς κροταλισμούς πυροβόλων όπλων και τους συριγμούς λέιζερ τουφεκιών, που προέρχονταν από το βορρά. Σύμφωνα με τους κρότους των πυροβολισμών ο λοχίας Τσενάϊ συμπέρανε πως η επίθεση των Ευρασιατών στο μέτωπο της Δυτικής Θεσσαλονίκης επικεντρώνονταν αυτή τη στιγμή στην περιοχή της Άνω Ηλιούπολης, επειδή οι Ευρασιάτες ήθελαν να αποκόψουν την Οδό Λαγκαδά και να καταλάβουν τα στρατηγικής σημασίας στενά του Δερβενιού, τα οποία υπεράσπιζαν με σθένος ένας λόχος Αιγαιατών Τούρκων, μαζί με 35 «μπλε» –δηλαδή δικοί μας– στρατιώτες-ρομπότ.

«Την επόμενη φορά που θα επιτεθούν δεν νομίζω πως θα τα καταφέρουμε», σκέφτηκε με θλίψη ο λοχίας Τσενάι. Η αποδεκατισμένη διμοιρία του, που υπερασπιζόταν την οδό Καραολή και Δημητρίου, είχε αποκοπεί από τον υπόλοιπο λόχο. Η δύναμη της είχε περιοριστεί στους 11 στρατιώτες, εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν ρομπότ. Υπήρχε ένας βαριά τραυματισμένος, τον οποίον είχαν ναρκώσει με μορφίνη. Τα πυρομαχικά τους θα τέλειωναν από ώρα σε ώρα. Το λέιζερ τουφέκι του δεν είχε περισσότερες από 17 βολές. Αεροπορική υποστήριξη δεν υπήρχε και τα πυροβόλα της αμυντικής περιμέτρου, που διέθετε η κεντρική στρατιωτική διοίκηση της δημοκρατικής Θεσσαλονίκης, είχαν πάρει εντολή να κάνουν οικονομία στις βολές για την τελική επίθεση των Ευρασιατών νεοαυτοκρατορικών. Παρ’ όλα αυτά δεν περνούσε από το μυαλό του καμιά σκέψη για υποχώρηση. Όχι, όχι, δεν υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο. Είχε υποσχεθεί στο διοικητή του, τον Συνταγματάρχη Στέργιο Ντάλλα, που βρισκόταν μόλις 500 μέτρα πιο πίσω του, πως θα κρατούσε τη θέση του «μέχρι τελευταίας ρανίδας». Είχε δώσει τον λόγο του. Αν και ο ίδιος ήταν «γέννημα θρέμμα» Θεσσαλονικιός, οι πρόγονοι του λοχία Τσενάϊ προέρχονταν από τα βουνά της νότιας Αλβανίας, ήταν σκληροτράχηλοι και πίστευαν πολύ στην «μπέσα». Ο λοχίας Τσενάϊ είχε δώσει το λόγο του στον διοικητή του και δεν υπήρχε περίπτωση να μην τον κρατήσει. Μπορεί να «έπεφτε» για την υπεράσπιση αυτού του κατεστραμμένου κωλόδρομου της δυτικής Θεσσαλονίκης, αλλά δεν θα υποχωρούσε. Θα υπερασπίζονταν μέχρι τέλους την άμυνα της δημοκρατικής Θεσσαλονίκης, που ήταν μια από τις τελευταίες πόλεις-κράτη που υπερασπίζονταν τη ρομαντική ιδέα της πάλαι ποτέ Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν έπεφτε η Θεσσαλονίκη θα εξαφανίζονταν και το όραμα της Ευρώπης για ολόκληρη την περιοχή. Κι αν ήταν να πέσει, τουλάχιστον να έπεφτε ηρωικά…

Μέσα από ένα ημιυπόγειο γκαράζ, το οποίο φωτίζονταν από λάμπες φθορισμού τύπου Testatica που λειτουργούσαν συλλαμβάνοντας τα ελεύθερα ηλεκτρόνια της ατμόσφαιρας, ο 39χρονος Συνταγματάρχης Στέργιος Ντάλλας, άυπνος εδώ και δύο μέρες από την υπερένταση και την εξουθένωση της μάχης, κοίταξε σκεπτικός στο φορητό υπολογιστή του τον χάρτη των αμυντικών θέσεων του τομέα του. Η επικοινωνία με τα κέντρα διοίκησης ήταν άμεση, αλλά δεν υπήρχε τίποτε το νεότερο. Τα σημεία στήριξης του συντάγματος του, που κάλυπταν ολόκληρη την περιοχή του Εύοσμου, κρατούσαν ακόμη και οι πολιτοφύλακες (Millitia) της περιοχής, που αποτελούνταν κυρίως από Ρωσοπόντιους και Ελληνο-Αλβανούς, ήταν πρόθυμοι να αντισταθούν σθεναρά στην επέλαση των Αυτοκρατορικών της Ευρασίας. Άλλωστε οι οικογένειες τους βρισκόντουσαν εκεί κοντά και ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε αν έπεφταν στα χέρια του εχθρού. Οι Ευρασιάτες, ειδικά οι Ρώσοι και οι Καζάκοι, ήταν γνωστό πως βίαζαν ομαδικά κάθε θηλυκό πλάσμα άνω των 11 ετών, ενώ τα δολοφονικά ρομπότ τους δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τους «civilians», από του ενόπλους. Σε κάθε περίπτωση οι «παράπλευρες» απώλειες ήταν μεγάλες.

Ο εχθρός είχε να πραγματοποιήσει επίθεση εδώ και δύο ώρες, πράγμα που σήμαινε πως προετοιμάζονταν για γενική επίθεση. Οι Ευρασιάτες δεν ήταν και τόσο βλάκες για να λουφάζουν, δίνοντας στους αμυνόμενους χρόνο για να ανασυγκροτηθούν. Απλώς αναδιοργανώνονταν για να επιφέρουν το τελικό πλήγμα. Ήταν υπεράριθμοι, υπερεξοπλισμένοι και είχαν το χρόνο με το μέρος τους. Ήταν φανερό πως τα βρήκαν σκούρα από την άμυνα των 85.000 επαγγελματιών στρατιωτών του πολυεθνικού δημοκρατικού στρατού της Θεσσαλονίκης, των 50.000 πολιτοφυλάκων και 27.000 «μπλε» ρομποτικών στρατιωτών. Μπορεί να είχαν το πλεονέκτημα από αέρος –αν εξαιρούσε κανείς τους «έξυπνους» αντιαεροπορικούς πυραύλους των αμυνόμενων, που κατέρριπταν σχεδόν το ένα στα τέσσερα ρομποτικά αεροσκάφη– αλλά στο έδαφος η προώθηση τους είχε ρυθμό χελώνας, μόλις μισό χιλιόμετρο την ημέρα. Παρ’ όλα αυτά ήταν ζήτημα χρόνου –το πολύ δύο ή τριών ημερών– για να φθάσουν μέχρι το κέντρο της πόλης και να υψώσουν την κόκκινη αστερόεσσα τους στον Λευκό Πύργο, που επίτηδες κρατούσαν ανέπαφο και δεν τον βομβάρδιζαν. Ωστόσο το δημοκρατικά εκλεγμένο συμβούλιο της πόλης είχε αποφασίσει «αντίσταση μέχρις εσχάτων». Χωρίς ενισχύσεις και πολεμοφόδια δεν υπήρχε περίπτωση η άμυνα της πόλης να αντέξει για πολύ. Τα τελευταία πλοία ανεφοδιασμού από την Κρήτη είχαν πλησιάσει το λιμάνι της Νέας Μηχανιώνας πριν από 24 ώρες, αλλά από τη στιγμή που οι Ευρασιάτες είχαν στήσει τις συστοιχίες των εδάφους/θαλάσσης πυραύλων τους στη Μεθώνη Πιερίας, δεν υπήρχε περίπτωση πλοίο, ακόμη και ρομποτικό, να μπει ή να βγει από την πολιορκούμενη Θεσσαλονίκη. Η πόλη ήταν εντελώς αποκλεισμένη.

ΚΥΛΙΣΤΕ ΔΑΚΡΥΑ ΜΟΥ, ΕΙΠΕ Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΝΤΑΛΛΑΣ…

Το πρόσωπο του Συνταγματάρχη Στέργιου Ντάλλα σκοτείνιασε στη σκέψη πως κάθε αντίσταση ήταν μάταιη. Οι Ευρασιάτες υπερτερούσαν από κάθε άποψη. Στο τέλος θα νικούσαν, δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Ωστόσο η αντίσταση έπρεπε να συνεχιστεί. Δεν έπρεπε η δημοκρατική Θεσσαλονίκη, μια από τις τελευταίες κοσμοπολίτικες πόλεις-κράτη, που υπεραμύνονταν της ευρωπαϊκής ιδέας, να υποκύψει αμαχητί στην μπότα της Ευρασιατικής Αυτοκρατορίας. Οι Χριστιανοφασίστες της Βορεια-Ατλαντικής Ένωσης ήταν ολοφάνερο πως απέτυχαν να ενισχύσουν –για τα δικά τους έστω, ιδιοτελή, συμφέροντα– την άμυνα των αδύναμων κρατών-πόλεων της ευρωπαϊκής ηπείρου. Η συγκυριακή συμμαχία μαζί τους δεν προσέφερε σχεδόν τίποτε, καθώς η Ευρώπη είχε αφεθεί πια στη μοίρα της. Δεν μπορούσε πλέον να προσμένει την υποστήριξη κανενός, εφόσον ακόμη και οι Άραβες, που μετά την εξάντληση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων τους είχαν επιστρέψει σε νομαδική κατάσταση και μεταναστεύσει κατά εκατομμύρια προς τη νότια Ευρώπη, είχαν ηττηθεί και αναγκαστεί να συμμαχήσουν με την Ευρασιατική Αυτοκρατορία. Μονάχα οι Πέρσες του κεντρικού Ιράν –αυτοί που πάντα αντιστέκονταν στο «σκοτάδι» (Τουράν) της Ασίας– αντιστέκονταν, αλλά όχι για πολύ ακόμη. Όσο για τους Τούρκους, οι μισές τους πόλεις είχαν ισοπεδωθεί από τις πυρηνικές βόμβες των Ευρασιατών, με τους οποίους συμμάχησαν και οι Κούρδοι. Η  αντίσταση των Τούρκων είχε συντριβεί στο οροπέδιο της Άγκυρας και σχεδόν ένα εκατομμύριο πρόσφυγές τους διασκορπίστηκαν πανικόβλητοι στα νησιά του Αιγαίου και στη Νότιο Ιταλία. Περίπου 10.000 Τούρκοι στρατιώτες (και 7.500 ρομποτικοί στρατιώτες τους) προερχόμενοι από τη «Δημοκρατία του Αιγαίου» (παράλια δυτικής Μ. Ασίας, με πρωτεύουσα την Ισμίρ), κατέφυγαν στο θύλακα της Θεσσαλονίκης για να συνεισφέρουν στην άμυνα της πόλης, της γενέτειρας του Κεμάλ Ατατούρκ. Οι περισσότεροι Τούρκοι στρατιώτες αναπτύχθηκαν, σύμφωνα με τις εντολές του Επιτελείου του Δημοκρατικού Στρατού της Θεσσαλονίκης, στην πρώτη εξωτερική γραμμή άμυνας της πόλης, κοντά στις εκβολές του Αξιού και κράτησαν ηρωικά τον τομέα τους για σχεδόν 24 ώρες, αμυνόμενοι απέναντι σε 100πλάσιους Ευρασιάτες, δίνοντας έτσι πολύτιμο χρόνο για να οργανωθεί η άμυνα της Θεσσαλονίκης. Τα υπολείμματα τους, 676 άνδρες και 347 ρομποτικοί βοηθοί τους, συγκεντρώθηκαν στο Δερβένι και στο δάσος του Σέιχ Σου για να συνεχίσουν την αντίσταση. «Αν πολεμούσαμε όπως οι Αιγαιάτες Τούρκοι στη γραμμή του Αξιού, ίσως η Θεσσαλονίκη να μην έπεφτε ποτέ στους Ευρασιάτες», είχε δηλώσει ο Ελληνοσερβικής καταγωγής στρατηγός Παύλος Σαραμάντιτς, διοικητής της άμυνας της δημοκρατικής Θεσσαλονίκης, τη δεύτερη μέρα της ευρασιατικής επίθεσης στο δελτίο ειδήσεων, με σκοπό να ενθαρρύνει τους αμυνόμενους Θεσσαλονικείς.

Για τον Συνταγματάρχη Στέργιο Ντάλλα, που φημίζονταν για τις προβλεπτικές του ικανότητες, η παρούσα κατάσταση ήταν κάτι που δεν μπορούσε να προβλέψει. Ούτε καν μπορούσε να φανταστεί πως τα πράγματα θα κατέληγαν τόσο άσχημα. Παρά τη θολούρα της μάχης, το μυαλό του είχε στιγμές διαύγειας, τις οποίες και προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί για να αναρωτηθεί για το πως τα πράγματα έφθασαν εδώ που έφθασαν. Στο σακίδιο εκστρατείας του είχε φυλαγμένη μια παλιά, ταλαιπωρημένη και σκισμένη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκείνης που καταργήθηκε το 2027μ.Χ. Ήταν ένα κομμάτι μπλε σκούρο πανί, με ένα κύκλο από 12 κίτρινα αστέρια. Αυτό ήταν κάποτε το σύμβολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στις αρχές του 21ου αιώνα αντιπροσώπευε την ελπίδα πως η Γηραιά Ήπειρος θα ξεπερνούσε τα εθνικιστικά μίση αιώνων, που οδήγησαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους με 100 εκατομμύρια νεκρούς, και θα οικοδομούσε μια ενιαία δημοκρατική πολιτική οντότητα, στην οποία ο πολίτης θα βρισκόταν στο επίκεντρο. Ήταν ένα υπερεθνικό όραμα, που αν προχωρούσε θα άλλαζε ίσως το ρου της παγκόσμιας ιστορίας. Όμως δεν προχώρησε.

Το πυροβολικό των Ευρασιατών άρχισε να σφυροκοπά τις θέσεις των αμυνόμενων. Μια βόμβα έσκασε στο δρόμο όπου βρισκόταν το καταφύγιο του. Η έκρηξη ήταν εκκωφαντική, τ’ αυτιά του σφύριζαν, και το τζόκεϊ του γέμισε σκόνη. Η τελική επίθεση φαίνεται πως ξεκινούσε. Ο Συνταγματάρχης Ντάλλας έσφιξε σφιχτά στο στήθος του αυτό το μισοσκισμένο κομμάτι πανί, που για τον ίδιο συμβόλιζε ένα όραμα που εκτροχιάστηκε. Παρ’ όλα αυτά ήταν ό,τι καλύτερο είχαν οραματιστεί οι λαοί της Ευρώπης, πριν το αποκηρύξουν και τους πάρει η κατρακύλα. Για τον ίδιο αυτή η σημαία είχε ιδιαίτερη σημασία. Ήταν κάτι για το οποίο άξιζε να πεθάνει κανείς. Η σχισμένη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης του θύμιζε πως οι Ευρωπαίοι είχαν την ευκαιρία τους για να δημιουργήσουν έναν καινούργιο δημοκρατικό και ειρηνικό χώρο, που θα ενέπνεε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Στις αρχές του 21ου αιώνα είχαν όλες τις πιθανότητες για να καταφέρουν. Τα βλέμματα ολόκληρου του κόσμου ήταν στραμμένα, γεμάτα ελπίδα, σ’ αυτούς. Οι Ευρωπαίοι ήταν οι πρωταγωνιστές ενός μοναδικού, για την παγκόσμια ιστορία, σχεδίου δημοκρατικής υπερεθνικής ενοποίησης. «Τι πήγε στραβά;», αναρωτήθηκε πικραμένα ο Συνταγματάρχης Ντάλλας, «Γιατί η Ευρώπη δεν τα κατάφερε; Γιατί τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι; Γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο ηλίθιοι; Γιατί,  γιατί, γιατί;….». Τα ερωτήματα του δεν είχαν σημασία πλέον. Το μόνο που είχε σημασία ήταν η απόφαση του να πεθάνει για ένα όραμα, που δεν υπήρχε πια. Ένα όραμα στο οποίο η προηγούμενη γενιά είχε κάνει το λάθος να μην πιστέψει κι έτσι τα πράγματα οδηγήθηκαν στη σημερινή καταστροφή…

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Όλα ξεκίνησαν με την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2009, που στη συνέχεια έγινε στην Ευρώπη «κρίση χρέους» με επίκεντρο την Ελλάδα και τις άλλες ευάλωτες περιφερειακές οικονομίες της Νότιας Ευρώπης. Η Ευρωζώνη κλονίστηκε το 2013 με την έξοδο της Ελλάδας και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος –κάτι που ακολούθησαν και άλλες χώρες. Μετά την αποχώρηση και της Ιταλίας από την Ευρωζώνη, η διάλυση ήρθε με αξιοσημείωτη ταχύτητα. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, εισήλθε σε μια φάση εσωστρέφειας και ευρωσκεπτικισμού. Δυνάμεις που την αμφισβητούσαν άρχισαν να συμπτύσσουν ανίερες συμμαχίες και να της επιτίθενται. Εθνικιστές, κομμουνιστές και λαϊκιστές άρχισαν να κατηγορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση ως αιτία όλων των προβλημάτων που μάστιζαν τους Ευρωπαίους πολίτες, από την ανεργία, την οικονομική κρίση μέχρι τους μετανάστες και την παγκοσμιοποίηση. Ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν εύκολος στόχος, καθώς ελάχιστοι έμπαιναν στον κόπο να την υπερασπίζουν. Σύντομα οι υποστηρικτές της Ε. Ε. κατέληξαν μειονότητα.  Η Αμερικανική Αυτοκρατορία ενισχύθηκε και έγινε πιο αλαζονική, προκαλώντας την ανερχόμενη Κίνα, η οποία μπήκε στον πειρασμό να παίξει το ρόλο του αντίπαλου δέους της.

Με τη διάλυση της Ευρωζώνης οι Γερμανοί επέστρεψαν στο μάρκο, οι Γάλλοι στο φράγκο και οι Έλληνες στην ταπεινή τους δραχμή. Η ευρωπαϊκή οικονομία εισήλθε αμέσως σε φάση ύφεσης και μάλιστα σε  μια περίοδο έντονου διεθνούς ανταγωνισμού και καλπάζοντων τιμών του πετρελαίου, που έφθασε τα 150 δολάρια το βαρέλι. Ο πληθωρισμός φούντωσε, τα ελλείμματα και τα δημόσια χρέη διευρύνθηκαν και η ανεργία ξεπέρασε το 20% σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Η κοινωνική συνοχή και το κράτος πρόνοιας διαλύθηκαν και οι ευρωπαϊκοί λαοί άρχισαν να επιστρέφουν στον εθνικισμό και στην ξενοφοβία…

 

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Μετά το 2020 η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία άρχισαν να κατακερματίζονται εθνικά και να μετατρέπονται σε χαλαρές ομοσπονδίες περιφερειών και πόλεων-κρατών. Η Γερμανία χωρίστηκε και πάλι σε Δυτική και Ανατολική και το Βερολίνο έγινε πόλη-κράτος. Η Αγγλία έπεσε με τα μούτρα στην αγκαλιά των ΗΠΑ, που ήδη είχε συστήσει με τον Καναδά την Βορειο-Αμερικανική Ένωση, ενώ η Πολωνία και οι Βαλτικές Χώρες επέστρεψαν στην ζώνη επιρροής της Μόσχας. Η Ελλάδα απομονώθηκε, έχασε το ρόλο της στα Βαλκάνια και ένας συνασπισμός εθνικο-λαϊκιστικών κομμάτων που κατέλαβε την εξουσία, οδήγησε σ’ ένα «θερμό επεισόδιο» με την Τουρκία στο Αιγαίο. Η Ελλάδα ηττήθηκε και αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τη τούρκικη συγκυριαρχία στο Αιγαίο. Στα Βαλκάνια όλες οι εθνικιστικές εστίες αναζωπυρώθηκαν, ξέσπασε πόλεμος στη Βοσνία, στο Κόσοβο και στα Σκόπια, και εκατοντάδες χιλιάδες Βαλκάνιοι κατάληξαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Τα Βαλκάνια διαλύθηκαν και πάλι και νέα κρατίδια ξεφύτρωσαν. Οι Ρώσοι επέστρεψαν στα Βαλκάνια και επέβαλαν μαζί με τους Αμερικανούς και τους Τούρκους τις δικές τους σφαίρες επιρροής. Η Ελλάδα έπαψε να είναι δημοκρατία, μετατράπηκε σε χαλαρή ομοσπονδία, και χωρίστηκε σε αμερικανική (νότια Ελλάδα), ρωσική (βόρεια Ελλάδα) και τουρκική (νησιά Αιγαίου) ζώνες επιρροής. Το ίδιο συνέβη και στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες. Μέχρι το 2027μ.Χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μακρινό παρελθόν. Τα σύμβολα της καταργήθηκαν και η ευρωπαϊκή ήπειρος επέστρεψε σε καθεστώς υποτέλειας.

Το έτος 2027μ.Χ., τη χρονιά που διαλύθηκε και επίσημα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η τότε πρωτεύουσα της, οι Βρυξέλλες, βυθίστηκαν σ’ έναν πρωτοφανή εμφύλιο πόλεμο. Οι Βρυξέλλες ήταν χωρισμένες τότε σε «τομείς»: Δύο μεγάλες ζώνες (Βαλλόνοι και Φλαμανδοί), ένα γκέτο μουσουλάνων μεταναστών κι ένας τομέας, όπου κατοικούσαν οι πλούσιοι και οι ευρωκράτες. Η Φλάνδρα κυριαρχείται από τους εθνικιστές, οι οποίοι αποπειρούνται μια «Πορεία προς τις Βρυξέλλες». Η πρωτεύουσα της «Ομοσπονδίας του Βελγίου», που αποτελεί την 3η ομόσπονδη περιοχή της χώρας, είναι στην ουσία ένας γαλλόφωνος θύλακας μέσα στη Φλάνδρα. Οι Φλαμανδοί εθνικιστές, με την υποστήριξη της καθολικής τους εκκλησίας, αποφασίζουν να την προσαρτήσουν, υποτάσσοντας τους γαλλόφωνους κι εκκαθαρίζοντας το μουσουλμανικό γκέτο. Το σύνθημα τους είναι «Όλα για τη Φλάνδρα, η Φλάνδρα για το Χριστό (Alles voor Vlanderen, Vlanderen voor Krist). Σύντομα οι δρόμοι των Βρυξελλών μετατρέπονται σε πεδίο μάχης και το Βέλγιο, αυτό το «ατύχημα» της ιστορίας, παύει να υφίσταται…

Στη θέση των 27 κρατών-μελών, που είχε το 2007, υπήρχαν πλέον σε 87 εθνικά κράτη, κρατίδια, πριγκιπάτα και πόλεις-κράτη. Το «αρχιπέλαγος» των κρατιδίων της  κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης βρίσκονταν υπό τη βαριά σκιά της Κινεζο-Ρωσικής συνομοσπονδίας (που αργότερα μεταμορφώθηκε σε Ευρασιατική Αυτοκρατορία), ενώ η δυτική Ευρώπη πέρασε υπό τον έλεγχο της Βορειο-Ατλαντικής Ένωσης (North Atlantic Union), η οποία  ιδρύθηκε από την ένωση των ΗΠΑ με τον Καναδά και την Αγγλία.

Η  Αμερική, αφού τέλειωσε τις άσκοπες και εξουθενωτικές εκστρατείες της στη Μέση Ανατολή, θεώρησε εύκολο να καταστήσει την διασπασμένη Ευρώπη προτεκτοράτο της. Την ίδια περίοδο η ανερχόμενη Κίνα, που διψούσε για πρώτες ύλες και «ζωτικό χώρο», πίεζε ασφυκτικά τη Ρωσία για παραχωρήσεις στην Σιβηρία. Χωρίς την οικονομική στήριξη της Ευρώπης η Ρωσία υποτάχθηκε στις κινεζικές πιέσεις και σύντομα κατέληξε υποτελής σύμμαχος της Κίνας. Το παράδειγμα της ακολούθησε μετά από μια δεκαετία και η Ινδία, που είδε σ’ αυτή τη σινο-ρωσική συμμαχία την ευκαιρία να θέσει οριστικά εκτός μάχης το φιλοαμερικανικό Πακιστάν και να ανακατευτεί ενεργά στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής. Έπειτα από έναν σύντομο πυρηνικό πόλεμο η Ινδία –και μέσω αυτής η Κίνα– κατέληξε κυρίαρχος του παιχνιδιού στη Νότια Ασία. Μια κοινή Κινεζο-ρωσικο-ινδική εκστρατεία το 2036μ.Χ. στη Μέση Ανατολή, οδήγησε στην υποταγή όλων των χωρών του Περσικού Κόλπου (εκτός από το Ιράν) και την εξασφάλιση των εναπομείναντων αποθεμάτων πετρελαίου. Τότε ξεκίνησε και ο Ψυχρός Πόλεμος Ευρασιατικής Αυτοκρατορίας και Ευρασιατικής Ένωσης, που δεν άργησε να εξελιχθεί σε θερμό, με κεντρικό θέατρο συγκρούσεων –ποιο άλλο;– την ευρωπαϊκή ήπειρο! Ο πόλεμος γενικεύτηκε, χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και πυρηνικά όπλα και σύντομα οι Ευρασιατικές δυνάμεις εισέβαλαν και κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου.  Στις 31 Μαΐου του 2044μ.Χ. η Θεσσαλονίκη έπεφτε πολεμώντας στα χέρια των Ευρασιατικών δυνάμεων. Η Μεσόγειος ήταν πλέον ανοικτή γι’ αυτούς. Επόμενος στόχος η ανεκμετάλλευτη Αφρική. Όσο για την Ευρώπη, αυτή δεν υπήρχε πλέον, ήταν ένας σωρός από ερείπια, μια σκιά του αλλοτινού εαυτού της…

Πηγή: Γιώργος Σταμκος, Εναλλακτική Ιστορία: Τι Θα Γινόταν Άν… Εκδόσεις Άγνωστο 2009

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ;

Deutschland über Alles!

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ;

H

 

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

 

Τα πράγματα δεν είναι αυτά που ξέρετε. Οι Ναζί κέρδισαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μαζί με τους Ιάπωνες έχουν κατακτήσει σχεδόν όλο τον κόσμο. Η Ευρώπη είναι κάτω από τη γερμανική κυριαρχία. Η Ουκρανία είναι ο σιτοβολώνας των Γερμανών και η Κριμαία η ριβιέρα τους. Η Ρωσία είναι υποτελής των Γερμανών, ενώ Ρώσοι παρτιζάνοι συνεχίζουν να μάχονται πέρα από τα Ουράλια. Η Μεσόγειος έχει γίνει μια γερμανική θάλασσα. Η Ιαπωνία καταδυναστεύει την Κίνα και μεγάλο κομμάτι της ανατολικής Ασίας. Οι ΗΠΑ είναι το μόνο αντίπαλο δέος που απέμεινε, αλλά η σφαίρα επιρροής τους περιορίζεται στην αμερικανική ήπειρο και στην Αυστραλία. Οι Ναζί έχουν κατακτήσει την Αφρική κι έχουν εγκαταστήσει τεράστια στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους «υπάνθρωπους» της Μαύρης Ηπείρου, που ακολουθούν τη μοίρα των εκατομμυρίων Εβραίων που χάθηκαν στα ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης. Οι επεκτατικές φιλοδοξίες τους όμως δεν περιορίζονται μόνο στη Γη. Θέλουν να κατακτήσουν και το διάστημα. Δημιουργούν ναζιστικές βάσεις στη Σελήνη και στέλνουν «Αρίους» αποίκους-εξερευνητές στον Άρη. Στα παγωμένα φεγγάρια του Δία ανεμίζει ήδη η σβάστικα…  

Θα ήταν άραγε έτσι ο κόσμος μας αν οι Ναζί κέρδιζαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;

Ναζιστικοί»Ιπτάμενοι Δίσκοι» (UFOs) παρελαύνουν για τη μεγάλη νίκη του Γ’ Ράιχ επί των Συμμαχικών Δυνάμεων, που συνθηκολόγησαν το 1944…

«Achtung!Achtung! Today Poland, tomorrow the Milky Way!»

Γερμανός πιλότος βγαίνοντας από ένα ναζιστικό ιπτάμενο δίσκο

«Ενώ οι Γερμανοί έστηναν με φούρια τεράστιες κατασκευές ρομπότ στο διάστημα, οι Γιαπωνέζοι έκαιγαν ακόμη τις ζούγκλες στο εσωτερικό της Βραζιλίας, έκτιζαν οκταόροφες πολυκατοικίες με τούβλα για πρώην κυνηγούς κεφαλών. Όταν οι Γιαπωνέζοι θα εκτόξευαν επιτέλους το πρώτο διαστημόπλοιο, οι Γερμανοί θα είχαν ήδη περιζώσει όλο το ηλιακό σύστημα. Στα παλιά γραφικά ιστορικά βιβλία οι Γερμανοί είχαν χάσει την ευκαιρία, ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη έβαζε τις τελευταίες πινελιές στις αποικιακές αυτοκρατορίες της. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα έρθουν τελευταίοι, έχουν μάθει πια…»

Philip K. Dick, Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, 1962

Βερολίνο 30 Απριλίου 1945. Έχουν περάσει μόλις δέκα μέρες από τα 55α γενέθλια του Αδόλφου Χίτλερ και η καρδιά του Ναζιστικού Ράιχ έχει κατακλυστεί από τον Κόκκινο Στρατό. Στο μπούνκερ του κάτω από την καγκελαρία ο Χίτλερ δηλητηριάζει την ερωμένη του Εύα Μπράουν, την οποία είχε παντρευτεί μόλις πριν από 36 ώρες, και στη συνέχεια αυτοκτονεί πυροβολώντας το κεφάλι του. Τα σώματά τους μεταφέρονται εσπευσμένα στο προαύλιο της καγκελαρίας, περιλούζονται με βενζίνη και αποτεφρώνονται. Ο Φύρερ είναι νεκρός. Ο Κόκκινος Στρατός έχει πλέον καταλάβει την «καρδιά του φασιστικού κτήνους». Η περιβόητη Γερμανία του Γ’ Ράιχ, που μέχρι πριν από δύο χρόνια είχε κατακτήσει ολόκληρη την Ευρώπη, καταρρέει μέσα σε σωρούς από πτώματα, στάχτες και ερείπια. Το όνειρο του Ναζισμού για μια παγκόσμια κυριαρχία εκμηδενίζεται καθώς η κατεστραμμένη Γερμανία συνθηκολογεί άνευ όρων στις 7 Μαΐου του 1945 και διαμελίζεται από τους νικητές συμμάχους. Πέντε μήνες αργότερα η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας του Χιροχίτο συνθηκολογεί κι αυτή άνευ όρων, αφού προηγουμένως είδε να εξαφανίζονται από το χάρτη της δύο σημαντικές της πόλεις (Χιροσίμα και Ναγκασάκι) και να γίνονται σκόνη μέσα στα πυρηνικά μανιτάρια των αμερικανικών βομβαρδιστικών. Οι δυνάμεις του Άξονα έχουν νικηθεί κατά κράτος. Αμερική και Σοβιετική Ένωση, οι δύο μεγάλοι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποφασίζουν να μοιράσουν τον κόσμο σε δύο σφαίρες επιρροής. Ένας νέος κόσμος γεννιέται και ταυτόχρονα ένας Ψυχρός Πόλεμος, που διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες, ακολουθεί τον θερμό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που μόλις τελείωσε…

Ένα από τα υποθετικά σενάρια που, περισσότερο απ’ όλα, έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των οπαδών της Εναλλακτικής Ιστορίας έχει να κάνει με την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή τον πόλεμο που διαμόρφωσε το σημερινό μας κόσμο. Το ερώτημα λοιπόν που βασανίζει πιο συχνά τα μυαλά των μελετητών της Εναλλακτικής Ιστορίας είναι: Τι θα γινόταν αν οι Ναζί κέρδιζαν τελικά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Πως θα έμοιαζε ο κόσμος μας κάτω από την κυριαρχία των Ναζί Γερμανών και των συμμάχων τους; Ποια μορφή θα είχε ο κυρίαρχος πολιτισμός στον πλανήτη μας; Σ’ αυτά τα υποθετικά ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις επόμενες σελίδες, παρασύροντας σας σε «επικίνδυνες» σκέψεις σχετικά με το πώς θα μπορούσε να είναι ο κόσμος μας. Εγκαταλείψτε τις προκαταλήψεις σας, αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη κι ακολουθήστε μας σε ένα από τα πιο επικίνδυνα μονοπάτια της εναλλακτικής ιστορίας…

ΓΙΑΤΙ ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ;

 

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΛ ΧΑΡΜΠΟΡ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ

Κι αν οι Ιάπωνες δεν έπαιρναν την παράτολμη απόφαση να επιτεθούν στον Αμερικανικό Στόλο στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης;

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τέλειωσε πριν από 50 χρόνια, μόνο που δεν τέλειωσε έτσι όπως νομίζετε. Οι Ναζί και οι σύμμαχοί τους νίκησαν! Νίκησαν και επέβαλαν με πυγμή τη δική τους «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Πως όμως συνέβη κάτι τέτοιο; Ποια γεγονότα εκτροχίασαν την ιστορία και την οδήγησαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα;

Το Δεκέμβριο του 1941, κι ενώ ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν σε όλα τα μέτωπα, οι Ιάπωνες στρατηγοί, παίρνοντας σοβαρά τη συμβουλή του ναύαρχου Γιαμαμότο, αποφασίζουν να μην πλήξουν αιφνιδιαστικά το λιμάνι του Περλ Χάρμπορ και να καταστρέψουν τον Αμερικανικό Στόλο του Ειρηνικού. Ο Γιαμαμότο ήταν ο μοναδικός ανώτατος στρατιωτικός της Ιαπωνίας που γνώριζε τόσο καλά την Αμερική, μιας και είχε ταξιδέψει πολλές φορές σ’ αυτή. Ενώ οι άλλοι Ιάπωνες στρατηγοί κραύγαζαν με κομπορρημοσύνη πως μόνον η Αμερική ήταν αντάξιος αντίπαλος για τη δόξα και τη δύναμη της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο Γιαμαμότο, που αντιπροσώπευε τη δύναμη της λογικής, τους υπενθύμιζε πως η Αμερική είχε τεράστια έκταση, πλούτο και βιομηχανική δύναμη, και πως αν όλα αυτά επιστρατεύονταν σε μια κοινή πολεμική προσπάθεια όχι μόνο η Ιαπωνία, αλλά ούτε ολόκλήρος ο κόσμος δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει. Στην κρίσιμη σύσκεψη τους είπε ορθά κοφτά πως αν η Ιαπωνία προκαλούσε αυτή τη στιγμή την Αμερική ήταν σαν να υπέγραφε την καταδίκη της. Οι στρατηγοί διαφώνησαν, αντέδρασαν αλλά τελικά πείστηκαν από τον «καλύτερα πληροφορημένο» Γιαμαμότο. Έτσι η αιφνιδιαστική επίθεση, που με τόσο ζέση σχεδίαζαν οι Ιάπωνες στο Περλ Χάρμπορ, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η ουδετερόφιλη Αμερική δεν σύρθηκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά την επιθυμία του Ρούσβελτ και του στενού συμμάχου του Τσόρτσιλ, κι έμεινε ουδέτερη μέχρι το 1943, όταν ο πόλεμος είχε κριθεί πλέον υπέρ των Γερμανών.

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ

Στάλινγκραντ 1942: Kι αν έχαναν οι Ρώσοι;

Στο μεταξύ στις ρωσικές πεδιάδες μαινόταν η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, με τη γερμανική πολεμική μηχανή να έχει ριχτεί σε μια γιγαντιαία προσπάθεια για την κατάληψη της απέραντης «κόκκινης» Ρωσίας. Από την επίθεση του Ιουνίου του 1941 είχαν περάσει έξι μήνες και οι γερμανικές στρατιές είχαν καθηλωθεί από το «Στρατηγό Χειμώνα». Πολιόρκησαν το Λένινγκραντ, αλλά δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν. Έφθασαν μέχρι τα προάστια της Μόσχας, αλλά αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν. Ήταν φανερό πως οι Γερμανοί και οι σύμμαχοι τους έπρεπε να περιμένουν την άνοιξη του 1942 για να επιχειρήσουν μια νέα επίθεση, αυτή τη φορά προς νότο, προς την κατεύθυνση του Βόλγα και του Καύκασου.

Η απόφαση των Ιαπώνων στρατηγών να μην επιτεθούν αιφνιδιαστικά στις ΗΠΑ προκάλεσε δυσαρέσκεια στο Γερμανικό Επιτελείο. Όχι όμως και στον αρχηγό του Επιτελείου, Στρατάρχη Γκουντέριαν, που δεν έδειχνε ν’ ανησυχεί ιδιαίτερα. Τουναντίον. Γνώριζε πολύ καλά πως οι Ρώσοι είχαν πολλές μεραρχίες τοποθετημένες στην ανατολική Σιβηρία και ειδικά κατά μήκος του ποταμού Αμούρ, επειδή φοβόντουσαν μια αιφνιδιαστική επίθεση εκ μέρους των Ιαπώνων στη Μαντζουρία. Όσο καιρό οι Ιάπωνες σύμμαχοι των Γερμανών ήταν αναποφάσιστοι για το αν θα επιτεθούν ή όχι στους Αμερικανούς οι Ρώσοι ήταν αναγκασμένοι, καλού κακού, να κρατούν πολλές δυνάμεις απέναντι από την Ιαπωνία. Ο Στάλιν και οι Ρώσοι στρατηγοί έλπιζαν πως οι Ιάπωνες θα επιτίθονταν τελικά στους Αμερικανούς, οι ΗΠΑ θα έμπαιναν στον πόλεμο, κι έτσι θα μπορούσαν να αποσύρουν το μεγαλύτερο τμήμα των στρατιών της ανατολικής Σιβηρίας για να τις μεταφέρουν στα μέτωπα του Δον, εναντίον των Γερμανών. Αυτό όμως τελικά δεν συνέβη. Οι Ιάπωνες δεν επιτέθηκαν στο Περλ Χάρμπορ, οι σοβιετικές μεραρχίες έμειναν καθηλωμένες στις ακτές της Οχοτσικής θάλασσας και οι Γερμανοί μπόρεσαν να συνεχίσουν σχεδόν ανεμπόδιστοι την προέλαση τους προς ανατολάς.

Το καλοκαίρι του 1942 οι Γερμανοί και οι σύμμαχοι τους διέσχισαν τον ποταμό Δον και οι στρατιές τους προωθήθηκαν προς τον Καύκασο και τον Βόλγα. Τέλη Αυγούστου είχαν φθάσει στις παρυφές του Καυκάσου και κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές του Μπακού. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1942 η 6η Στρατιά του Φον Πάουλους έφθασε στα πρόθυρα του Στάλινγκραντ και άρχισε να το πολιορκεί στενά. Για τον Στάλιν το Στάλινγκραντ ήταν μια πόλη-σύμβολο και τυχόν κατάληψή της από τους Ναζί θα σήμαινε αυτομάτως και την κατάρρευση ολόκλήρης της Σοβιετικής Ένωσης. Για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο εξέδωσε μάλιστα και μια διαταγή που έμεινε γνωστή ως «ούτε ένα βήμα πίσω». Παρόλα αυτά, για να κρατηθεί η πόλη χρειαζόταν εφεδρείες και εφεδρείες δεν υπήρχαν αρκετές, εφόσον έμεναν καθηλωμένες απέναντι από την Ιαπωνία, για να εξασφαλίσουν τα νώτα από το ενδεχόμενο μιας αιφνιδιαστικής ιαπωνικής επίθεσης. Όταν η γερμανική πολεμική μηχανή άρχιζε να πιέζει ασφυκτικά, οι Ρώσοι αμυνόμενοι, παρά την ηρωική τους αντίσταση, δεν μπόρεσαν ν’ αντέξουν κι εγκατέλειψαν το Στάλινγκραντ στα μέσα του Οκτώβρη. Άρχισαν να υποχωρούν προς τα Ουράλια με τη Λουφτβάφε να τους καταδιώκει αδυσώπητα. Ταυτόχρονα δύο γερμανικές στρατιές περικύκλωσαν τη Μόσχα κι άρχισαν να την πολιορκούν. Ο Στάλιν και μια χούφτα ανώτερα κομματικά στελέχη μόλις που κατάφεραν να διασωθούν και να καταφύγουν πέρα από τα Ουράλια, στην ασφάλεια της πόλης Νοβοσιμπίρσκ. Πριν έρθει ο Δεκέμβρης η Σοβιετική πρωτεύουσα έπεσε στα χέρια των Γερμανών και ο Χίτλερ δεν άργησε να τοποθετήσει ως κυβέρνηση της κατεχόμενης Ρωσίας μια ομάδα φιλοναζί «Λευκών Ρώσων», που μισούσαν τυφλά τους κομμουνιστές. Ένα μήνα αργότερα παραδόθηκε και το Λένινγκραντ κι έτσι ολόκληρη σχεδόν η ευρωπαϊκή Ρωσία βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών μέχρι την άνοιξη του 1943. Έτσι δημιουργήθηκε η ναζιστική Ρωσία, ένα κράτος-μαριονέτα της Γερμανίας, που περιλάμβανε όλες τις περιοχές γύρω από τη Μόσχα, το Λένινγκραντ και τον Βόλγα, με εξαίρεση τη Λευκορωσία και την Ουκρανία που διατηρήθηκαν υπό τον άμεσο έλεγχο των Γερμανών κι έγιναν γερμανικές επαρχίες, ο νέος «ζωτικός χώρος» του Ράιχ.

Η ρωσική αντίσταση συνεχιζόταν βέβαια πέρα από τα Ουράλια, αλλά οι συστηματικές επιδρομές των Messerschmitt της Λουφτβάφε λιγόστευαν μέρα με τη μέρα την ικανότητα της εναπομείνασας ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας να παράγει όπλα. Ο πόλεμος ήταν ουσιαστικά χαμένος για τους Ρώσους. Ήταν ζήτημα χρόνου ο Στάλιν και η εξόριστη κομμουνιστική ηγεσία να αποφασίσουν τη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς. Κάτι που συνέβη το 1944, όταν η Σοβιετική Σιβηρία συνθηκολόγησε κι έγινε ένα τεράστιο προτεκτοράτο των Ναζί.

Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Στο μεταξύ. στο μέτωπο της Δύσης, οι Βρετανοί κρατούσαν την ανάσα τους παρακολουθώντας την ανελέητη γερμανική διείσδυση στις ρωσικές στέπες και την αναπάντεχη ήττα των Ρώσων. Τα Βρετανικά νησιά δέχονταν όλο και συχνότερες αεροπορικές επιδρομές της Λούφτβαφε μαζί με καταιγισμούς από πυραύλους V-2 και νυκτερινές επιδρομές των «Feuerballs» ή ναζιστικών UFO. Το Λονδίνο και αρκετές άλλες βιομηχανικές πόλεις της Αγγλίας κόντευαν να μετατραπούν σε σωρούς ερειπίων. Το ηθικό του αγγλικού λαού έπεφτε, ειδικά όταν έγινε ξεκάθαρο πως δεν μπορούσαν να ελπίζουν σε αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση. Σε αντίθεση με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η πρώην αποικία τους (ΗΠΑ) δεν θα έσπευδε να σώσει την πρώην μητρόπολή της. Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες του Τσόρτσιλ οι Αμερικανοί είχαν επιστρέψει στον πατροπαράδοτο απομονωτισμό τους. Τα νέα δεν ήταν καθόλου ευχάριστα κι από το μέτωπο της Βόρειας Αφρικής. Το African Corps του Ρόμελ είχε νικήσει στο Ελ Αλαμέϊν και είχε καταλάβει την Αίγυπτο και το Σουέζ. Αμέσως μετά, το Μάιο του 1943, η στρατιά της «Αλεπού της Ερήμου» στράφηκε προς την Παλαιστίνη και τη Μεσοποταμία και έθεσε υπό γερμανικό έλεγχο τις πετρελαιοπηγές της Μοσούλης και του Κουβέιτ. Ο αραβικός κόσμος ξεσηκώνεται κατά της αγγλικής αποικιοκρατίας και παίρνει το μέρος των Γερμανών. Το πλήγμα για τη Βρετανική Αυτοκρατορία ήταν μεγάλο. Ο μεσογειακός δρόμος προς την Ινδία, τη βάση της Αυτοκρατορίας, είχε κοπεί. Με αεραποβάσεις και αποβάσεις πεζοναυτών οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Μάλτα και την Κύπρο μέχρι τον Αύγουστο του 1943. Την ίδια στιγμή η επιτήδεια ουδέτερη Τουρκία αποφάσισε να κηρύξει, εκ του ασφαλούς, τον πόλεμο στους συμμάχους και να ενταχθεί στο στρατόπεδο του Άξονα. Το ίδιο έπραξε και η φιλοναζιστική Ισπανία του Φράνκο, που συνέπραξε ανοικτά με τις δυνάμεις του Άξονα. Ολόκληρη η Ευρώπη, η Βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή ήταν πλέον υπό τον έλεγχο των Γερμανών.

Η Μεγάλη Βρετανία δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο την αντίσταση. Αν ήθελε να διατηρήσει ένα κομμάτι από την πάλαι ποτέ κραταιά Αυτοκρατορία της θα έπρεπε να βρει έναν τρόπο να συνθηκολογήσει «αξιοπρεπώς» με τον Χίτλερ. Κι εδώ καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο Ρούντολφ Ες, που το 1941 είχε πέσει με αλεξίπτωτο στη Σκωτία. Αυτός αρχίζει μυστικές διαπραγματεύσεις με την αγγλική κυβέρνηση, πέτυχε την αποπομπή του Τσόρτσιλ από την πρωθυπουργία και την εξορία του στις ΗΠΑ. Η Αγγλία συνθηκολόγησε το Δεκέμβριο του 1943. Η ταπείνωση και η λαϊκή δυσαρέσκεια είναι μεγάλη. Με ένα πραξικόπημα οι Άγγλοι Ναζί ανατρέπουν την κυβέρνηση των Τόρις και εγκαθιστούν ένα εθνοσοσιαλιστικό καθεστώς, φιλικά προσκείμενο στο Χίτλερ. Η δημοκρατική Αγγλία είναι πλέον παρελθόν.

Ο ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΧΑΤΑΝ!

Σας θυμίζει τίποτα;

Στο μεταξύ η Αμερική παρατηρεί άναυδη τα γεγονότα και την συνθηκολόγηση της Αγγλίας. Η κοινή γνώμη είναι παραλυμένη και ο πρόεδρος Ρούσβελτ εξαναγκάζεται σε παραίτησε για να πεθάνει λίγο αργότερα. Οι Αμερικανοί είναι χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα: σ’ αυτούς που θέλουν να εισέλθουν οι ΗΠΑ στον πόλεμο κατά των Γερμανών και να αναλάβουν την υπεράσπιση του «Ελεύθερου Κόσμου» και στους απομονωτιστές που επιθυμούν να βρουν έναν τρόπο συνύπαρξης με τη «Νέα Τάξη» του Χίτλερ. Τελικά επικρατούν οι οπαδοί του πολέμου και αμέσως η αμερικανική βιομηχανία αρχίζει τις πολεμικές προπαρασκευές. Η Ουάσιγκτον ήξερε πως θα έπρεπε να διεξάγει έναν μακροχρόνιο αγώνα σε δύο μέτωπα, στον Ειρηνικό κατά των Ιαπώνων, στον Ατλαντικό κατά των Γερμανών, και να βοηθήσει τους Ρώσους αντάρτες της Σιβηρίας καθώς και τους Κινέζους κομμουνιστές του Μάο που μάχονταν κατά των Γιαπωνέζικων κατακτητών. Η Αμερική κηρύττει τον πόλεμο στις δυνάμεις του Άξονα τον Ιανουάριο του 1944. Ωστόσο, πριν ακόμη προλάβει να επιστρατεύσει τους εφέδρους της και να στείλει τα αεροπλανοφόρα της κοντά στις ατλαντικές ακτές της Ευρώπης την περιμένει μια αναπάντεχη έκπληξη: στις 5 Φεβρουαρίου του 1944 η αεράμυνα της Νέας Υόρκης μπαίνει σε συναγερμό.

Ένα αγνώστου προελεύσεως ιπτάμενο αντικείμενο διασχίζει τον ουρανό, σαν τεράστιο ασημένιο πουλί, από τα ανατολικά. Το ασημένιο πουλί πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα την καρδιά της Νέας Υόρκης, το νησί Μανχάταν. Μια καταπακτή ανοίγει στην κοιλιά του σκάφους κι ένα αντικείμενο ατρακτοειδές, βάρους 3.600 κιλών αποσπάται από μέσα του και μπαίνει σε τροχιά ελεύθερης πτώσης. Το ασημένιο πουλί κερδίζει αμέσως μετά ύψος, ενώ το ατρακτοειδές αντικείμενο κτυπά το έδαφος του Μανχάταν, στο Σέντραλ Παρκ, και βυθίζεται στο μαλακό χώμα του. Τα φύλλα πλουτωνίου που περιέχει ενώνονται σε μία μάζα, ενώ η πίεση της κηροζίνης που περιέχει ο κύλινδρος κομματιάζει το κάλυμμα του βλήματος. Ταυτόχρονα με την ανάφλεξη της κηροζίνης, στην καρδιά του βλήματος η πηγή παραγωγής νετρονίων συμπιέζεται, με αποτέλεσμα τον έντονο βομβαρδισμό του σχάσιμου υλικού με έναν καταιγισμό νετρονίων. Μια τρομακτική έκρηξη ακολουθεί, με το ωστικό κύμα να σαρώνει τα πάντα από το σημείο μηδέν, το Σέντραλ Παρκ έως το Κονέκτικατ και το Νιου Τζέρσεϋ και ακόμη περισσότερο. Μα κόλαση δεκάδων χιλιάδων βαθμών απλώνεται σαρώνοντας τη Νέα Υόρκη και διαλύοντας τα πάντα στο δρόμο της…

Την επόμενη μέρα ακολουθεί μια ακόμη επίθεση του Silbervogel (Ασημένιο Πουλί), αυτή τη φορά στη Βαλτιμόρη. Η καταστροφή είναι εξίσου μεγάλη. Αμήχανες και συντετριμμένες οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν με τον Άξονα, χωρίς καν να προλάβουν να εμπλακούν σοβαρά σε πόλεμο μαζί του, και να αποδεχθούν τη «Νέα Παγκόσμια Τάξη» του Χίτλερ. Αν και διατηρούν εχθρική στάση απέναντι στον Άξονα δεν είναι σε θέση για την ώρα να αντιδράσουν δυναμικά και επιλέγουν το δρόμο της παθητικής αντίστασης και τον περιορισμό των ενδιαφερόντων τους στη βόρεια Αμερική. Ταυτόχρονα όμως ανασυγκροτούνται, επανεξοπλίζονται, αναζητούν συμμάχους κι ετοιμάζονται να παίξουν το ρόλο του αντίπαλου δέους στο μεταπολεμικό παιχνίδι. Το καλοκαίρι του 1944 οι Γερμανοί Ναζί και οι σύμμαχοι τους είναι πλέον η αδιαμφισβήτητη κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Ο Χίτλερ και οι σκοτεινοί μεγαλομανείς σύμβουλοι του μπορούν πλέον να εφαρμόσουν ανεμπόδιστα τα σχέδια τους για την αναδιαμόρφωσή του κόσμου μας…

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ «ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ»!
NAZI PROPAGANDA

NAZI-PROPAGANDA: Αναζητώντας εναγωνίως εσωτερικούς κι εξωτερικούς εχθρούς…

Κι ερχόμαστε εδώ στο βασικότερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: ποια μορφή θα είχε ο σημερινός κόσμος κάτω από τον έλεγχο των Ναζί; Εδώ χρειάζεται να βάλουμε τη λογική να δουλέψει μαζί με τη φαντασία μας. Καταρχάς, σε πολιτικό επίπεδο, ξεχάστε τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Οι Ναζί, δηλαδή οι εθνικοσοσιαλιστές, μισούσαν την «παρακμιακή» δημοκρατία του Μεσοπολέμου, περισσότερο ακόμη κι από τον κομμουνισμό. Ο Χίτλερ εκτιμούσε περισσότερο τον Στάλιν, παρά τους έκφυλους «Αστούς» πολιτικούς της Αγγλίας. Άλλωστε ο ίδιος ο εθνικοσοσιαλισμός όπως και ο φασισμός, δεν ήταν παρά μια «αίρεση» του κομμουνισμού, με τη διαφορά ότι οι Ναζί, σε αντίθεση με τους κομμουνιστές, προσκολλήθηκαν στον καπιταλισμό και στους θεσμούς της αντιδραστικής εξουσίας και δεν πίστευαν στη δυνατότητα «αναμόρφωσης» των ανθρώπων: οι φυλετικοί εχθροί τους δεν μπορούσαν να «αναμορφωθούν», μπορούσαν μονάχα να εξοντωθούν.

Σ΄ έναν ναζιστοκραρούμενο λοιπόν κόσμο δεν θα υπήρχαν θεσμοί που να θύμιζαν δημοκρατία. Η «παρακμιακή» δημοκρατία θα ήταν απαγορευμένη και κατασυκοφαντημένη, όπως είναι σήμερα ο Ναζισμός (οπωσδήποτε όχι αδικαιολόγητα εξαιτίας των φρικτών εγκλημάτων που διέπραξε κατά της ανθρωπότητας). Δεν θα υπήρχαν εκλογές, κόμματα, ελευθερία έκφρασης της γνώμης, και ελεύθερα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι πάντες θα παρακολουθούνταν, από ένα πολυπλόκαμο δίκτυο πληροφοριοδοτών, και θα φοβούνταν μήπως τους «καρφώσουν». Ακόμη και η σκέψη των πολιτών θα αστυνομεύονταν! Αντίθετα θα υπήρχε ένα πανίσχυρο Υπουργείο Προπαγάνδας που θα χρησιμοποιούσε το υπερόπλο της τηλεόρασης για «πλύση εγκεφάλου» των λαών σε πλανητικό επίπεδο. Στόχος θα ήταν πάντα η κατασκευή εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών. Η ναζιστική προπαγάνδα θα παρουσίαζε το μοναδικό της εναπομείναν αντίπαλο, τις ΗΠΑ, ως μια «διεφθαρμένη, εκφυλισμένη και φτωχή» χώρα. Το ψέμα θα αναγορεύονταν σε υπέρτατη αλήθεια και η προπαγάνδα στη μέγιστη τέχνη για τον έλεγχο των μαζών, σύμφωνα και με τα λόγια του Υπουργού Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς: «Αν θέλουμε να κάνουμε μια ιδέα να διεισδύσει στις μάζες, πρέπει να την επαναλαμβάνουμε συνεχώς και για πάντα. Η προπαγάνδα δεν γνωρίζει περιορισμούς στην ικανότητα προσαρμογής της». Αυτός που σε τελική ανάλυση θα κυβερνούσε το Ράιχ δεν θα ήταν ο Φύρερ, αλλά το Υπουργείο Προπαγάνδας και ο εκάστοτε υπουργός του.

ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ

Αν οι Ναζί κυριαρχούσαν σήμερα στον κόσμο, σε μια εποχή που η τεχνολογία έχει τρομακτικές δυνατότητες για τον έλεγχο των μαζών, θα είχαν τη δυνατότητα να εγκαθιδρύσουν ένα απόλυτα ολοκληρωτικό καθεστώς, βασιζόμενο στο Mind Control και στη «δικτατορία του DNA», που θα υποβίβαζε τον άνθρωπο σε επίπεδο ζώου. Το βέβαιο είναι πως θα δινόταν μεγάλη έμφαση στις βιολογικές επιστήμες και στη γενετική. Είναι γνωστό σε όλους η εμμονή των Ναζί σε έννοιες όπως «φυλετική καθαρότητα» και «φυλετική υγιεινή». Έτσι, το κυρίαρχο γνώρισμα του ναζιστικού κόσμου θα ήταν η Γενετοκρατία, η αριστοκρατία των γονιδίων. Όπως και στην ταινία Gattaca(1997) οι άνθρωποι δεν θα χωρίζονται πλέον σε κοινωνικές και οικονομικές τάξεις αλλά σε Έγκυρους (γενετικά «καθαρούς» Αρίους) και σε Άκυρους (όλους τους υπόλοιπους). Η ελίτ της ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα αποτελούνταν αποκλειστικά από «φυλετικά καθαρούς» Αρίους, που με τη βοήθεια της γενετικής, θα έχουν «καθαρίσει» ακόμη περισσότερο τα γονίδια τους και θα έχουν απαλλαγεί κι από πολλές κληρονομικές και εκφυλιστικές ασθένειες. Στον αντίποδα θα υπήρχε ένας τεράστιος πυθμένας «γονιδιακά φτωχών», που –συμπτωματικά;– θα είναι απόγονοι «υπανθρώπων», «κατώτερων φυλών» και κατώτερων κοινωνικών τάξεων, που θα αποτελούν και την προλεταριακή μάζα των εργατών-σκλάβων της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας.

Είναι γνωστή άλλωστε η χιτλερική «κοσμοθέαση» (Weltanschauung) σύμφωνα με την οποία η εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας δεν ήταν παρά μια σειρά φυλετικών αγώνων, που θα τέλειωναν με την επικράτηση και την απόλυτη κυριαρχία της Άριας φυλής, της Herrenvolk (Ανώτερης Φυλής). Σύμφωνα με το Ναζιστικό μύθο «ενιαίο ανθρώπινο είδος δεν υπάρχει. Ιστορία, αν υπάρχει, είναι μονάχα της Άριας φυλής. Οι άλλοι λαοί έχουν σκοπό να γίνουν φορτηγά ζώα, να υπηρετήσουν τη γερμανική φυλή ή να εξοντωθούν για να της αφήσουν ζωτικό χώρο»! Αυτή θα ήταν πιθανότατα και η μοίρα των «κατώτερων φυλών» σ’ ένα ναζιστικό κόσμο. Από την άλλη στο κράτος της Φυλετικής Υγιεινής του Χίτλερ δεν θα υπήρχαν άσυλα ανιάτων και κλινικές ψυχασθενών.

ARYAN SEX

Some Like It Cold!

Η Αρία φυλή των Γερμανών θα «καθαρίζονταν» εσωτερικά από «βιολογικούς εχθρούς» –ως τέτοιοι εκλαμβάνονταν οι ψυχασθενείς, οι διανοητικά καθυστερημένοι, οι ανάπηροι, οι έχοντες σοβαρές κληρονομικές ασθένειες, οι Εβραίοι, οι «μπάσταρδοι» ακόμη και οι… «αθεράπευτα» ομοφυλόφιλοι, που τη «μόλυναν» και απειλούσαν την πολύτιμη «φυλετική υγεία» της. Όλοι οι ύποπτοι για κληρονομήσιμα «γενετικά ελαττώματα» θα υφίσταντο υποχρεωτική στείρωση. Οι ερωτικές σχέσεις ανάμεσα σε διαφορετικές «φυλές» π.χ. ανάμεσα σε «Αρίους» και Σλάβους, θα απαγορεύονταν και θα τιμωρούνταν αυστηρά. Το ίδιο και οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Γενικώς το σεξ δεν θα ήταν «ιδιωτική υπόθεση» αλλά θα αφορούσε το Κράτος, το οποίο θα ήταν έντονα πατερναλιστικό και θα ενδιαφερόταν για το τι κάνει ο κάθε Γερμανός πολίτης στο κρεβάτι του.

Στο κράτος της φυλετικής υγιεινής των Ναζί θα διέπρεπαν οι εγκληματολόγοι-βιολόγοι, που θα ερευνούσαν για «εγκληματικούς τύπους», εντοπίζοντας ύποπτες γενεαλογίες και συγκροτώντας ειδικές τράπεζες πληροφοριών, που θα μετεξελίσσονταν σε τράπεζες γενετικών δεδομένων. Στόχος θα ήταν πάντα η «φυλετική υγεία» της γερμανικής Εθνολαϊκής Κοινότητας (Volksgemeinschaft), διαμέσου της εξάλειψης των εσωτερικών «βιολογικών εχθρών». Η πολιτική των εξοντώσεων, των γενοκτονιών και των στειρώσεων θα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Τη μοίρα των Εβραίων θα ακολουθούσαν κι άλλοι λαοί (Τσιγγάνοι, Μαύροι κ.α.), ενώ κάποιες «κατώτερες φυλές», όπως οι Σλάβοι, θα αναγκάζονταν να περάσουν από επώδυνες διαδικασίες για τη «φυλετική τους εξυγίανση» μόνο και μόνο για να συνεχίσουν να υπάρχουν ως υποζύγια και εργάτες-σκλάβοι των κυρίαρχων Γερμανών.

Το Ναζιστικό κράτος θα φρόντιζε ώστε οι υγιείς Γερμανοί πολίτες να παντρεύονται σε νεαρή ηλικία την ανάλογη υγιή και σύζυγο και να κάνουν το λιγότερο τρία παιδιά, ώστε να υπάρχει διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό «Αρίων» για τον αποικισμό των απέραντων πεδιάδων της Ανατολικής Ευρώπης. Ναζιστικές οργανώσεις, όπως η «Kraft durch Freude», θα ενθάρρυναν τις γερμανίδες συζύγους να μην εργάζονται –άλλωστε θα υπάρχουν εκατομμύρια διαθέσιμοι σκλάβοι-εργάτες για κάθε είδους δουλειές– και να μένουν σπίτι, ώστε να κάνουν ακόμη περισσότερα ροδομάγουλα παιδιά…

ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ ÜBER ALLES

Κι όμως οι Ναζί δεν προσπάθησαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο με το πηρούνι τους…

Παρά την αντίθετη πεποίθηση οι Ναζί δεν ήταν λάτρεις της βαριάς βιομηχανίας και του σύγχρονου αστικού τρόπου ζωής. Ήταν οπαδοί της «επιστροφής στη Φύση». Λάτρευαν τη ζωή στις, ανέγγιχτες από το σύγχρονο «μολυσματικό» τρόπο ζωής, φάρμες της υπαίθρου. Ένα από τα αγαπημένα τους χόμπι ήταν η φυσική άσκηση και συγκεκριμένα να κάνουν γυμναστική έξω στον καθαρό αέρα και μάλιστα ημίγυμνοι. Το ίδιο και οι γυναίκες τους, που χόρευαν με ανάλαφρες γυμναστικές ασκήσεις στη μητέρα Φύση (κάτι που αναμφίβολα αποκάλυπτε κι ένα κρυφοπαγανιστικό προφίλ). Οι Ναζί λάτρευαν τα ζώα, ειδικά τα άλογα και τους σκύλους ράτσας, ενώ περιφρονούσαν τις άλλες ανθρώπινες φυλές.

Σ’ έναν κόσμο που θα προέκυπτε μέσα από την κυριαρχία των Ναζί θα υπήρχε, μαζί με ένα σωρό αρνητικά πράγματα, κι ένα θετικό: ο κόσμος αυτός θα ήταν πιο ευαισθητοποιημένος σε θέματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος, ο οικολογικός τρόπος ζωής και οι βιοκαλλιέργειες. Θα δινόταν μεγαλύτερη σημασία στην καθαρότητα του αέρα, των υδάτινων αποθεμάτων και στη ποιότητα της τροφής που καταναλώνεται. Θα υπήρξε μεγαλύτερος σεβασμός για τη Φύση, άσχετα αν την ίδια στιγμή θα υπήρχε καταπίεση και εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπινων πλασμάτων. Δεν θα υπήρχαν Fast Food και «πλαστικό φαγητό». Θα υπήρχε επίσης μια σταδιακή εγκατάλειψη της κρεοφαγίας ή ακόμη και απαγόρευσή της, και μια προώθηση της χορτοφαγίας. Ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν ένας φανατικός χορτοφάγος –άλλη μια απόδειξη ότι όποιος είναι χορτοφάγος δε σημαίνει απαραίτητα πως αγαπά τη ζωή και τους ανθρώπους. Όπως άλλωστε είπε χαρακτηριστικά για τον Χίτλερ και ο υπασπιστής του Χίμλερ, ο Χέρμαν Φένγκελέιν, στην καταπληκτική ταινία του Oliver Hirschbiegel Η Πτώση (Der Untergang, 2004): «Τι να περιμένει κανείς από έναν αντιαλκοολικό αντικαπνιστή χορτοφάγο;»

ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΟΥ ΡΑΪΧ

Η ζωή στις γερμανοκρατούμενες πόλεις δεν θα ήταν και το καλύτερο που θα εύχονταν για τον εαυτό τους οι ανώτεροι αξιωματούχοι των Ναζί. Θα προτιμούσαν να ζουν σε πολυτελείς επαύλεις και φάρμες στην ύπαιθρο σε επαφή πάντα με τον καθαρό αέρα και τη Φύση, έχοντας πάντα άφθονους εργάτες-σκλάβους για όλες τις άχαρες δουλείες. Όμως στο Βερολίνο θα άξιζε να ζει κανείς. Η πρωτεύουσα του Γ’ Ράιχ θα ήταν ένα θησαυροφυλάκιο τέχνης και πολιτισμού, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα, σύμφωνα με τα σχέδια και τις μακέτες του μεγαλοφυούς αρχιτέκτονα Άλμπερτ Σπεερ, πάνω στις οποίες ο Χίτλερ περνούσε αμέτρητες ώρες οραματιζόμενος το μέλλον. Σημείο αναφοράς του αυτοκρατορικού Βερολίνου θα ήταν το κτίριο του «χιλιόχρονου Ράιχ», ένα κτίριο-μαμούθ που θα φαινόταν από παντού και θα έφτανε σε ύψος τα 320 μέτρα. Αυτό που θα κατασκευάζονταν στην Πλατεία Αδόλφου Χίτλερ (Adolf-Hitler-Platz), δίπλα στο Reichstag, θα ήταν το κόσμημα του Βερολίνου και κάτω από το θόλο του θα χωρούσαν 180.000 άνθρωποι!

Επίσης στο Βερολίνο, στην «πρωτεύουσα των πρωτευουσών», θα φιλοτεχνούνταν και μια γιγαντιαία Αψίδα του Θριάμβου, με τα ονόματα όλων Γερμανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Θα υπήρχε επίσης και μια πελώρια Μεγάλη Λεωφόρος διακοσμημένη με τρόπαια σοβιετικών πυροβόλων και γιγαντιαία αγάλματα Ναζιστικών αετών. Επειδή θα υπήρχε πάντα ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου με τις ΗΠΑ, πολλά κτίρια του Βερολίνου θα διαθέτουν ισχυρά πυρηνικά καταφύγια. Μάλιστα το  Reichsarchiv, το κτίριο του Αρχείου του Ράιχ θα διαθέτει ισχυρή θωράκιση που θα μπορούσε να αντέξει ακόμη κι από ένα πυρηνικό πλήγμα.

ARBEIT MACHT FREI!

«Η Εργασία Απελευθερώνει» έγραφε παραπλανητικά έξω από τα Ναζιστικά Στρατόπεδα Εξόντωσης…

Οι ναζιστικές πόλεις, ειδικά εκείνες που κατακτήθηκαν από άλλους λαούς και προσαρτήθηκαν στο Ράιχ, θα ήταν τυποποιημένες, αν και θα έμοιαζαν περισσότερο με εκτροχιασμένα πειράματα κοινωνικού Δαρβινισμού. Θα ήταν βιομηχανικές πόλεις που θα κατοικούνταν κυρίως από τις μεσαίες και κατώτερες τάξεις καθώς και από «υπανθρώπους» που δεν θα ήταν ακόμη για εξόντωση, αλλά θα εργάζονταν εξοντωτικά για την παραγωγικότητα του Συστήματος. Τα εργοστάσια θα ήταν απέραντα και άχαρα συγκροτήματα, που δεν θα απέπνεαν καμιά χαρά και δεν θα πρόσφεραν καμιά ικανοποίηση στους εργάτες, οι οποίοι θα εργάζονταν υποχρεωτικά 12ωρα σ’ αυτά, έξι μέρες τη βδομάδα και χωρίς πολυήμερες άδειες. Εκτός από εμβατήρια που θα έπαιζαν στα μεγάφωνα θα υπήρχαν παντού επιγραφές με το ειρωνικό αλλά αγαπημένο σλόγκαν των Ναζί: Arbeit Macht Frei («Η Εργασία Απελευθερώνει»).

Η πολεοδομία των Ναζί θα ήταν μια πολεοδομία του φόβου, που δεν θα διέφερε όμως και πολύ από τη δικιά μας πολεοδομία. Όσο κι αν ακούγεται κυνικό αν οι Ναζί γνώριζαν τη σύγχρονη πολεοδομία θα είχαν μετατρέψει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε συγκροτήματα άθλιων τσιμεντένιων κτιρίων με φτηνό ενοίκιο!

ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ UFO ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Ένας τομέας που θα άνθιζε σίγουρα στην ελεγχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη θα ήταν οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Αυτό θα οφείλονταν στο συνδυασμό της οικολογικής μανίας και φυσιολατρίας των Ναζί με την  έλλειψη πετρελαίου στην Ευρώπη. Ως γνωστόν οι Γερμανοί, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (του πραγματικού και όχι της εναλλακτικής ιστορίας που προαναφέραμε) έμειναν κυριολεκτικά από πετρέλαιο στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν πετρέλαιο! Δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν τις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου και αναγκάστηκαν να παραγάγουν συνθετικά καύσιμα. Έτσι οι Γερμανοί υπήρξαν οι εφευρέτες του τεχνητού ή συνθετικού πετρελαίου. Θα εξελίσσονταν αναμφίβολα σε πρωτοπόρους στην παραγωγή βιοκαυσίμων καθώς και ενέργειας από υδρογόνο. Τα φουτουριστικά Mercedes S-2000 των Ναζί δεν θα κινούνταν με βενζίνη, αλλά με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου. Οι πόλεις τους θα θερμαίνονταν επίσης με υδρογόνο, ενώ θα υπήρχε ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας. Από την άλλη δεν θα υπήρχε και τόσο μεγάλη ανάπτυξη στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Αν και θα είχαν ανακαλύψει, και πιθανότατα χρησιμοποιήσει, την ατομική βόμβα, οι Ναζί θα προτιμούσαν τις ήπιες εναλλακτικές μορφές ενέργειας σε αντίθεση με την πυρηνική ενέργεια. Η «βάρβαρη» σχάση θα τους απωθούσε –όντας «φυσιολάτρες»–, τη στιγμή που οι ίδιοι θα έκαναν απείρως περισσότερες βαρβαρότητες πάνω σε «κατώτερους» ανθρώπους. Αντίθετα θα τους προσέλκυαν άλλες περισσότερο εξωτικές μορφές ενέργειας, όπως οι Δυναμικές Δίνες του Δρ. Βίκτωρ Σάουμπεργκερ, η Ψυχρή Σύντηξη, η «Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου», οι «Κβαντικές Διακυμάνσεις του Κενού» κ.α.

Τα οχήματα των Ναζί θα ήταν βαριά, με μηχανές μεγάλης ισχύος, αλλά με οικολογικούς κινητήρες, που θα εξέπεμπαν μικρές ποσότητες καυσαερίων. Η αεροπορία τους πιθανότατα να ήταν ο κλάδος με τη μεγαλύτερη εξέλιξη. Η Λουφτβάφε θα κατασκεύαζε κάθε λογής αεροσκάφη, που θα βασίζονταν όχι μόνο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης αλλά ακόμη και σε εξωτικές τεχνολογίες, όπως οι Δίνες (Vortex) του Δρ. Σάουμπεργκερ, ακόμη και στην αντιβαρύτητα! Τα ναζιστικά Foo Fighters, δηλαδή τα Νάζι-UFO, θα κυκλοφορούσαν συχνά στους ουρανούς της Ευρώπης και οι άνθρωποι θα ήταν τόσο εξοικειωμένοι με το θέαμα των ιπτάμενων δίσκων, που δεν θα τα απέδιδαν στις επισκέψεις εξωγήινων. Έτσι η ουφολογία, όπως την γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε. Θα τίθονταν σε εντελώς διαφορετικές βάσεις.

Αφού «τακτοποιούσαν» και σταθεροποιούσαν τα εξωτερικά τους μέτωπα οι Ναζί θα άρχιζαν να ασχολούνται και με την εξερεύνηση του διαστήματος από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Θα έστελναν τον πρώτο τους τεχνητό δορυφόρο σε τροχιά το 1956 από τη βάση τους στο Peenemunde, αφήνοντας πίσω τις ΗΠΑ. Την επόμενη δεκαετία θα έστελναν και τον πρώτο άνθρωπο στο Φεγγάρι και η ναζιστική σημαία θα «κυμάτιζε» στη θάλασσα της Γαλήνης. Στον τομέα αυτό θα ανταγωνίζονταν έντονα τις ΗΠΑ, που δεν θα άντεχαν στην ιδέα ότι κοιμούνται στη σκιά ενός «ναζιστικού Φεγγαριού».

DEROS ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ;

Η «Ανωτέρα Φυλή» χαιρετά την «Ανωτάτη», μόνο που δεν είναι εξωγήινη αλλά… υποχθόνια.

Η ναζιστική κοσμοθέαση είναι γνωστό πως έδινε λιγότερη σημασία στον χριστιανισμό σε σχέση με το παγανιστικό παρελθόν, το οποίο είχε την τάση να εξιδανικεύει. Ως οπαδός του Νίτσε ο Χίτλερ περιφρονούσε το Χριστιανισμό. Σ’ ένα ναζιστοκρατούμενο κόσμο η δύναμη του χριστιανισμού θα εξασθένιζε σημαντικά, ενώ θα επανεμφανίζονταν δυναμικά ο παγανισμός και ο μεσαιωνικός μυστικισμός (κάτι που συμβαίνει άλλωστε, αν και σε μικρότερο βαθμό, και στις μέρες μας). Υπό μία έννοια ο 21ος αιώνας θα συνυπήρχε με τον 13ο αιώνα! Οι Ναζί δεν θα ήταν και ιδιαίτεροι λάτρες του ορθολογισμού και της κριτικής σκέψης. Μέσα στους ουρανοξύστες και στα βιομηχανικά συγκροτήματα τους θα υπήρχαν δεκάδες γραφεία μέντιουμ, αστρολόγων και κάθε λογής αποκρυφιστών. Επιδέξιοι πιλότοι που θα οδηγούσαν εκπληκτικά ναζιστικά UFO θα φορούσαν κάτω από τη στολή τους φυλακτά. Οι επιστήμονες των εργαστηρίων θα συζητούσαν στα διαλείμματά τους για θέματα όπως η «ιερότητα» της φυλής και τον «μυστικισμό του αίματος». Διάφορες αποκρυφιστικές αδελφότητες, όπως η γνωστή «Εταιρεία της Θούλης», θα εμπλέκονταν ανοικτά στο πολιτικό παιχνίδι προωθώντας μέλη της σε ανώτατες κυβερνητικές θέσεις.

Αρκετοί Ναζί ήταν οπαδοί της θεωρίας της Κοίλης Γης, και έτρεφαν μεγάλη περιέργεια για την εξερεύνηση του εσωτερικού της γης. Θα ήταν αναμενόμενες λοιπόν κάποιες εσωγήινες αποστολές, που μπορεί να αποκάλυπταν πολλές εκπλήξεις. Ίσως μάλιστα στο ζωολογικό κήπο του Βερολίνου, στο Tiergarten, ανάμεσα στα εκθέματα να υπήρχαν και μερικοί Deros, που θα είχαν απαγάγει κατά τις εξερευνήσεις τους οι Γερμανοί εξερευνητές των εσωγήινων κοιλοτήτων!

H ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Ο Χάρτης της Γερμανικής Αυτοκρατορίας του Γ’ Ράιχ

Η Ευρώπη υπό την κυριαρχία των Ναζί θα ήταν ουσιαστικά μια τεράστια Γερμανική Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα το Βερολίνο, το οποίο και θα αριθμούσε περισσότερους από δέκα εκατομμύρια κατοίκους. Στον πυρήνα αυτής της αυτοκρατορίας θα ήταν το Greater German Reich (Μεγάλο Γερμανικό Ράιχ), που θα περιλάμβανε έκταση τετραπλάσια της σημερινής Γερμανίας, ενώ θα διέθετε και πολλές εξαρτημένες κτήσεις και επαρχίες στα ανατολικά, μέχρι τα Ουράλια. Ο πληθυσμός του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ θα ξεπερνούσε τα 250 εκατομμύρια, εκ των οποίων το 75% θα ήταν Γερμανοί.

Στα εδάφη του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ θα περιλαμβάνονταν (εκτός από την παραδοσιακή Γερμανία), η Αυστρία (το «Ostmark»), η Αλσατία και η Λορένη (που θα απόσπονταν από τη Γαλλία), το Λουξεμβούργο («Moselland»), τα προτεκτοράτα της Βοημίας και της Μοραβίας, το μεγαλύτερο τμήμα της Σλοβενίας, ολόκληρη η Πολωνία. Τα καταληφθέντα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι τα Ουράλια θα χωρίζονταν σε πέντε Reichkommissariats: στο Ostland, που θα περιλάμβανε τη Λευκορωσία και τις Βαλτικές χώρες, στην Ουκρανία, στη Muscovy (από τη Μόσχα μέχρι τα Ουράλια), στον Caucasus (Καύκασο) και στο Generalkommissariat Taurida (νότια Ουκρανία και χερσόνησο της Κριμαίας). Εκτός από το Βερολίνο άλλες μεγάλες πόλεις θα ήταν το Αμβούργο, το Μόναχο, η Βιέννη, το Νταντσίχ και από τις κατακτημένες και προσαρτημένες πόλεις θα ξεχώριζαν η Αγία Πετρούπολη, η Μόσχα, η Ρίγα, το Gotenburg (Συμφερούπολη) και το Theodorichshafen (πρώην Σεβαστούπολη).

Η υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη, εκτός από την Ελβετία που θα συνέχιζε να είναι «ουδέτερη» και ανεξάρτητη –στην ουσία η τελευταία ελεύθερη χώρα της Ευρώπης–, θα συγκροτούσε μια «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» που θα ήταν ανίσχυρη και υποτελής στη Ναζιστική Αυτοκρατορία. Η υποτελής φιλοναζιστική «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» θα είχε την τυπική έδρα της στο Βερολίνο και θα περιλάμβανε τις παρακάτω χώρες: Μεγάλη Βρετανία (χωρίς τη Βόρειο Ιρλανδία), Ιρλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Φιλανδία (ενισχυμένη με ρωσικά εδάφη), τη Δανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία, η οποία θα ξέπεφτε μετά το θάνατο του Μουσολίνι. Τα καθεστώτα όλων αυτών των χωρών θα ήταν δικτατορικά και συγγενή ιδεολογικά με το ναζιστικό κόμμα. Ορισμένα μάλιστα από αυτά θα ήταν καθεστώτα-μαριονέτες, που θα υπάκουαν άμεσα στις διαταγές του Βερολίνου. Άλλες χώρες που θα βρίσκονταν κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα ήταν η Σλοβακία, η Κροατία, που θα προσαρτούσε τη Βοσνία & Ερζεγοβίνη, η μικρή Σερβία, η Αλβανία, η Ουγγαρία, που θα προσαρτούσε την Τρανσυλβανία και τη Βοϊβοντίνα, η Βουλγαρία, που θα προσαρτούσε τη Μακεδονία και τη Θράκη από την Ελλάδα, η Ελλάδα μέχρι και τη Θεσσαλονίκη, η Ρουμανία, που θα έχανε την Τρανσυλβανία αλλά θα κέρδιζε τη Βεσσαραβία και, τέλος, η Τουρκία.

Εκτός Ευρώπης ο μόνος αξιόλογος και αξιόμαχος αντίπαλος της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας θα ήταν οι ΗΠΑ, με την οποία θα βρισκόταν σε Ψυχρό Πόλεμο από το 1946. Ο ανταγωνισμός θα ήταν έντονος και σε όλα τα επίπεδα, από την πολιτική και την οικονομία, μέχρι τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τη διαστημική εξερεύνηση. Αν η Ιαπωνία νικούνταν από τις ΗΠΑ, εξαιτίας της αμερικανικής ατομικής βόμβας, υπήρχε πιθανότητα να γινόταν υποτελής σύμμαχος της Ουάσιγκτον και να στρεφόταν κατά της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας. Η Κίνα θα ήταν μια σχετικά αδύναμη χώρα, που θα ήταν ουδέτερη, ενώ η Σοβιετική Ρωσία θα συνέχιζε να υπάρχει πέρα από τα Ουράλια με πρωτεύουσα το Ομσκ. Οι ΗΠΑ θα εφοδίαζαν τους ανυπότακτους Ρώσους της Σιβηρίας με άφθονα πολεμοφόδια ώστε να μην σταματήσουν ποτέ να παρενοχλούν με το αντάρτικό τους τις ανατολικές επαρχίες της Ναζιστικής Γερμανίας. Τέλος η βόρεια Αφρική θα είναι υπό τον άμεσο έλεγχο της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας, ενώ η υπόλοιπη Αφρική και Ασία θα ελέγχεται από τις παλιές αποικιακές δυνάμεις της Ευρώπης, που θα είναι όμως υποτελείς στο Βερολίνο. Ωστόσο ο Καναδάς (όπου θα κατέφευγε ο Τσόρτσιλ και η εξόριστη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας), η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία θα απελευθερώνονταν από τον βρετανικό έλεγχο και θα συμμαχούσαν με τις ΗΠΑ, δημιουργώντας έτσι ένα ισχυρό αγγλοσαξωνικό μπλοκ.

Ο «ΘΕΟΣ» ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ

Αδόλφος Χίτλερ: Η Επιστροφή Ενός Τεύτονα «Θεού»

Στη Ναζιστική Αυτοκρατορία ο ιδρυτής του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και δημιουργός του Γ’ Ράιχ θα λατρεύονταν κυριολεκτικά ως θεός. Η προσωπολατρία του  Αδόλφου Χίτλερ θα ήταν άνευ προηγουμένου στην ανθρώπινη ιστορία. Σε κάθε σπίτι θα υπήρχαν τα πορτρέτα του με διάφορες πόζες, καθώς και τα βιβλία με τις «ιδέες» και τους λόγους του. Σε κάθε δημόσια υπηρεσία θα υπήρχαν προτομές του, συνθήματά τους στους τοίχους των σχολείων και σχεδόν κάθε μεγάλη γερμανική πόλη θα χάριζε σε μια μεγάλη λεωφόρο της το όνομά του. Όσο θα ζούσε τα γενέθλιά του (20 Απριλίου) θα γιορτάζονταν ως «εθνική εορτή», ενώ μετά το θάνατό θα τελούνταν κάθε χρόνο πολυήμερες εορτές προς τιμήν του. Το μαυσωλείο του στο Βερολίνο θα ήταν «τόπος προσκυνήματος» για τα μέλη και τους οπαδούς του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος.

Δεν είναι σίγουρο πόσα χρόνια θα ζούσε ακόμη ο Χίτλερ, επειδή στα 1945 η υγεία του ήταν ήδη σοβαρά κλονισμένη. Αν όμως οι Γερμανοί γιατροί και η «επιστήμη» τους –που «προόδευσε» χάρη στα απάνθρωπα πειράματα που έκανε στους εγκλείστους των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης– έκανε το θαύμα της θα μπορούσε να φθάσει μέχρι 75 χρονών, δηλαδή να πέθαινε στα 1965. Μετά το θάνατο του Χίτλερ οι ισχυροί ανώτατοι αξιωματούχοι του Ράιχ θα συγκρούονταν για τη διαδοχή του. Ο Γκέρινγκ, ο Γκαίμπελς και ο Χίμλερ ήταν οι τρεις πιθανότεροι υποψήφιοι, ενώ γι’ αυτό το ρόλο δεν θα έπρεπε να αποκλειστεί ο Σπέερ, ακόμη κι ο Ρόμελ (αν ζούσε). Ποιος θα ήταν άραγε ο επόμενος Φύρερ; Όποιος και να ήταν πάντως αυτός που θα αναλάμβανε το τιμόνι του Γ’ Ράιχ θα είχε να αντιμετωπίσει διαφορετικά προβλήματα απ’ ότι ο προκάτοχός του και κυρίως να βρει τρόπους να διαχειριστεί την ανερχόμενη μεσαία τάξη της Αυτοκρατορίας, η οποία και θα αμφισβητούσε το ολοκληρωτικό καθεστώς ζητώντας περισσότερη ελευθερία και δημοκρατία…

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Πολλά μπορούμε να υποθέσουμε και να φανταστούμε για να περιγράψουμε την μορφή που θα είχε ένας κόσμος στον οποίο θα είχαν νικήσει οι Γερμανοί Ναζί. Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε πως σ’ έναν τέτοιο κόσμο δεν θα είχαν θέση οι Εβραίοι, οι ψυχασθενείς, οι κομμουνιστές, οι μαύροι, οι τσιγγάνοι, οι ανάπηροι και πολλοί ακόμη «ανεπιθύμητοι». Ίσως να μην είχατε θέση εσείς κι εγώ.

Για να μην το παιδεύουμε κι άλλο το ζήτημα πρέπει να επισημάνουμε πως η επιστημονική φαντασία έχει ασχοληθεί με την εναλλακτική ιστορία του Ναζισμού. Ο μεγάλος συγγραφέας ε.φ. Philip K. Dick δημοσίευσε το 1962 το βιβλίο του Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, χάρη στο οποίο κέρδισε το βραβείο HUGO. Σ’ αυτό το βιβλίο ο Dick περιέγραφε έναν εναλλακτικό κόσμο στον οποίο οι Ναζί κέρδισαν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Ιάπωνες βρίσκονται στην Καλιφόρνια και οι Γερμανοί στη Νέα Υόρκη, εξαπλώνονται στο φεγγάρι και κατακτούν τους πλανήτες. Αλλά ας δούμε ένα ενδιαφέρον απόσπασμα που πιστεύω πως λέει πολλά: «Φαίνεται πως οι Γερμανοί έφταιγαν γι’ αυτή την κατάσταση. Είχαν την τάση να δαγκώνουν μεγαλύτερο κομμάτι απ’ όσο μπορούσαν να μασήσουν. Μόλις κατόρθωσαν να κερδίσουν τον πόλεμο ξεκίνησαν αμέσως την κατάκτηση του ηλιακού συστήματος. Η ιδέα τουλάχιστον ήταν καλή. Και στο κάτω-κάτω με τους Εβραίους, τους Τσιγγάνους και τους Μελετητές της Γραφής είχε πετύχει. Και οι Σλάβοι ταξίδεψαν χιλιάδες χρόνια πίσω, στην καρδιά της μεγάλης πατρίδας τους, στην Ασία, στην εποχή που καβαλούσαν βουβάλια και κυνηγούσαν με τόξο και βέλος… Στα απίθανα, γυαλιστερά περιοδικά που τυπώνονταν στο Μόναχο και κυκλοφορούσαν παντού, έβλεπες γαλανομάτηδες και ξανθομάλληδες Άριους αποίκους που όργωναν, ξεβοτάνιζαν, καλλιεργούσαν μ’ επιμέλεια τη γη του μεγάλου σιτοβολώνα της Ουκρανίας. Φαινόντουσαν οπωσδήποτε ευτυχισμένοι. Έλαμπαν από καθαριότητα οι φάρμες και τα αγροτόσπιτά τους (…) Η Αφρική όμως; (…) Εκεί πραγματικά οι Ναζί έδειξαν μεγαλοφυΐα: φανέρωσαν τον καλλιτέχνη που κρύβουν μέσα τους. Η Μεσόγειος εμφιαλώθηκε, αποστραγγίστηκε και μεταμορφώθηκε σε εύφορη πεδιάδα με τη βοήθεια της ατομικής ενέργειας. Τι τόλμη! (…) Χρειάστηκαν διακόσια χρόνια για να εξουδετερωθούν οι Αμερικάνοι ιθαγενείς, ενώ η Γερμανία τους αποτέλειωσε στην Αφρική μέσα σε δεκαπέντε…» (Philip K. Dick, Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, 1962)

Κι όμως

Διαβάστε τα σχετικά βιβλία:

Fatherland του Robert Harris, εκδόσεις Ψυχογιός

Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο του Philip K. Dick, 1964

Εναλλακτική Ιστορία, Γιώργος Στάμκος, Εκδ. Άγνωστο 2009

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του εναλλακτικού περιοδικού Ζενίθ.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, Τι Θα Γινόταν Αν;

ΒΙΒΛΙΑ “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” και “ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ”

ΠΡΟΣΦΟΡΑ!

ΠΡΟΣΦΟΡΑ Δύο Βιβλίων με 50% Έκπτωση!

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ALTERNATIVE HISTORY

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(100 σελίδες, 7 Ευρώ)

alterhistorycover

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ…

  • Οι Ναζί Γερμανοί Νικούσαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;
  • Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πέθαινε στα 33 του χρόνια και συνέχιζε τις κατακτήσεις του στη Δύση;
  • Δε συνέβαινε ποτέ η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922;
  • Οι Ρώσοι Ασπάζονταν τον Ισλαμισμό και όχι την Ορθοδοξία;
  • Ο Μωάμεθ Γινόταν Χριστιανός;
  • Η Επανάσταση της Παρισινής Κομμούνας (1870) πετύχαινε;
  • Η Ελλάδα γινόταν Σοβιετική Δημοκρατία;
  • Η Γιουγκοσλαβία δεν διαλύονταν ποτέ;
  • Εφαρμόζονταν πριν από έναν αιώνα το Σχέδιο της Ελεύθερης Ενέργειας του Τέσλα;
  • Ξεσπούσε Πυρηνικός Πόλεμος μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ;
  • Ο Μετεωρίτης που το 1908 κτύπησε την Τουγκούσκα της Σιβηρίας έπεφτε στο κέντρο της Ευρώπης;
  • Έρχονταν Αύριο οι Εξωγήινοι;
  • Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι πιο Ουτοπικοί και οι πιο Δυστοπικοί κόσμοι της Εναλλακτικής Ιστορίας;

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ

Αν νομίζετε πως αυτό το Σύμπαν είναι το χειρότερο, που να δείτε και κάποια άλλα…”

Φίλιπ Κ. Ντικ (Philip K. Dick)

——————————————————————————————-

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

(290 σελίδες, 18 Ευρώ)

Συνωμοσίες και Θεωρίες Συνωμοσίας -Εξώφυλλο

 

Εξερευνήστε τον πολυπλόκαμο κόσμο των συνωμοσιών, των θεωριών συνωμοσίας, των άγνωστων παρασκηνίων και των κυβερνητικών συγκαλύψεων.

NEW WORLD ORDER # ΙΛΟΥΜΙΝΑΤΙ # ΤΕΚΤΟΝΕΣ # CHEMTRAILS # SKULL & BONES # MK-ULTRA # CIA # LSD #­ MIND CONTROL # UFO & SPAM # HAARP # 11.09.2001 # BAR CODE 666 # MICROCHIP # OPUS DEI # ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ # BATIKANO # ΚΩΔΙΚΑΣ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ # ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ # SCIENTOLOGY # ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΕΡΚΥΒΕΡΝΗΣΗ # ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ# ΔΝΤ # ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ # ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ # ΟΜΑΔΑ ΕΨΙΛΟΝ # ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ # ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ “ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΒΙΑ” # LADY D # NAZI UFO # 17N # ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ # MEMES # FEMA TV BRAINWASHING # MASS MEDIA # HOLLYWOOD # VAST LEFT WINGH CONSPIRACY # JFK # DNA # PEAK OIL THEORY # KINHTA ΤΗΛΕΦΩΝΑ # ΜΑΓΙΑΣ # ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ # ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ # ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ # ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ # ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗ # X-FILES # INTERNET # BIL GATES # ZEITGEIST # MEN IN BLACK # USA Vs LENNON # ROCK IS DEAD # OPERATION CHAOS # ELVIS IS ALIVE # AIDS # H1N1 # DISINFORMATION # BIG PHARMA # ΠΕΤΡΟΧΗΜΙΚΟ ΚΑΡΤΕΛ # ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ # ΣΤΡΑΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ # ΝΑΤΟ

Ι WANT TO BELIEVE

Παράξενα Πράγματα Συμβαίνουν Γύρω Μας αλλά…

ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ!

ConspiracyCover

«Το να είσαι φυσιολογικός στο σημερινό κόσμο, το να τρως χάμπουργκερ και να πίνεις Κόκα-Κόλα, είναι σαν να συνωμοτείς ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό…»

Από την ταινία Conspiracy Theories

CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA! CONSPIRANOIA!

Synomosies

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ;

Το βιβλίο EΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ κανονικά κοστίζει 7 ευρώ, και το βιβλίο ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ & ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ” κοστίζει 18 ευρώ, δηλαδή και τα δύο 25 ευρώ, αλλά σας τα προσφέρουμε ως ΠΑΚΕΤΟ με έκπτωση 50% (12,5 ευρώ)!
Μαζί με τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής (μέσω ΕΛΤΑ), θα σας έρθουν άμεσα στο σπίτι σας

  Μόνον με 19 ευρώ!

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215
ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ” ή “ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!