Category Archives: ΔΙΑΣΤΗΜΑ – SPACE

SPACE CHINA: Η ΚΙΝΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

 

ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΚΙΝΑ

china-space-race1

 

ΑΛΛΑΓΗ ΦΡΟΥΡΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ;

chinese-astronauts-e1340043441434

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

 

Αν και ξεκίνησε αργά τα διαστημικά της σχέδια η Κίνα μπήκε τα τελευταία χρόνια δυναμικά στην κούρσα της διαστημικής εξερεύνησης. Στις 16 Οκτωβρίου του 2003 ο πρώτος Κινέζος «Ταϊκοναύτης» («τάϊκο» στα κινεζικά σημαίνει διάστημα), ο 38χρονος Γιάνγκ Λιγουέι, επέστρεψε ασφαλής στη Γη με το διαστημόπλοιο Σεντζού-5 έπειτα από παραμονή 20 ωρών σε τροχιά. Ακολούθησαν κι άλλες πετυχημένες επανδρωμένες ή μη
, που άφησαν έκπληκτο τον υπόλοιπο κόσμο.
«Θεωρώ πως οποιοσδήποτε ξέρει έστω και λίγα για τα τεκταινόμενα στο Διάστημα, και ειδικότερα την ιστορία του χώρου, μένει έκπληκτος μπροστά στα επιτεύγματα των Κινέζων μέσα σε μία τόσο μικρή περίοδο» δήλωσε ο πτέραρχος Κέβιν Τσίλτον, επικεφαλής της Στρατηγικής Διοίκησης (Strategic Command-STRATCOM) των ΗΠΑ. Χάρη στην πετυχημένη σειρά πυραύλων φορέων τύπου Shenzhou (ήδη χρησιμοποιείται ο Shenzhou VII) η Κίνα πραγματοποίησε αρκετές αποστολές Ταϊκοναυτών στο διάστημα, θέτοντας ταυτόχρονα σε τροχιά πολλούς δορυφόρους. Ήδη η Κίνα θεωρείται και επίσημα ως το αντίπαλο δέος των ΗΠΑ στη διαστημική εξερεύνηση, προσπερνώντας τη Ρωσία.

us-pentagon-report-to-congress-security-military-development-prc-china-space-program-2011

Τα σχέδια της Κίνας είναι αρκετά φιλόδοξα, καθώς έχει επίσημα ανακοινώσει πως σχεδιάζει να στείλει στη Σελήνη αρχικά ρομποτικές αποστολές και στη συνέχεια, κάπου μεταξύ 2025-2030, και ανθρώπους, να κατασκευάσει μόνιμη βάση και κατόπιν να στραφεί προς τον Άρη. Από το διαστημικό κέντρο του Χαϊνάν εκτοξεύτηκε το 2013 ο νέος πύραυλος Long March 5, που είναι ικανός να μεταφέρει φορτία έως και 25 τόνων. Αυτός ο γιγαντιαίος πύραυλος προγραμματίζεται να χρησιμοποιηθεί για ρομποτική αποστολή προσσελήνωσης, επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι γύρω στο 2020-25, πιθανώς και για την κατασκευή ενός μεγάλου κινεζικού διαστημικού σταθμού. Επίσης η Κίνα σχεδιάζει να αναπτύξει μια σειρά διαστημικών όπλων, όπως αντιδορυφορικά συστήματα, όπλα λέιζερ και μικροκυμάτων κ.α.

Shenzhou 9 crew preparing for launch . China 's focus on human spaceflight has not prevented its space engineers from working in many of the other areas that also occupy their foreign counterparts . Credit: Chinese Manned Space Agency

Shenzhou 9 crew preparing for launch . China ‘s focus on human spaceflight has not prevented its space engineers from working in many of the other areas that also occupy their foreign counterparts . Credit: Chinese Manned Space Agency

Για την ώρα η Κίνα ξεκίνησε μια αναλυτική χαρτογράφηση της σεληνιακής επιφάνειας, για να μάθει την εδαφική και την ορυκτολογική κατανομή της, πράγμα σημαντικό για μια ανερχόμενη οικονομική υπερδύναμη με ακόρεστη δίψα για φυσικούς πόρους. Η Κίνα όχι μόνον θα πάει στη Σελήνη αλλά, όπως φαίνεται, θα πάει και πριν από την πολυθρύλητη επιστροφή των ΗΠΑ στο Φεγγάρι. Γι΄ αυτό και ορισμένοι κάνουν λόγο για «αλλαγή φρουράς» στη διαστημική εξερεύνηση.

china

Το σημαντικότερο πάντως είναι πως η παγκόσμια οικονομική κρίση έπληξε περισσότερο τον ανεπτυγμένο Δυτικό κόσμο άλλα άφησε σχεδόν ανεπηρέαστη την ανερχόμενη Κίνα. Αντί να δοκιμάσει την ύφεση η Κίνα είχε την προηγούμενη χρονιά έναν εκπληκτικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, που άγγιξε το 8% το χρόνο. Έτσι, ενώ ο Ομπάμα και οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες να κάνουν περικοπές στη διαστημική εξερεύνηση, η Κίνα ανεβάζει ταχύτητα καθώς οι κρουνοί της κρατικής χρηματοδότησης μόλις άνοιξαν. Αν και προς το παρόν υστερεί σημαντικά σε θέματα τεχνολογίας και τεχνογνωσίας σε σχέση με τις ΗΠΑ, θεωρείται βέβαιο πως μέχρι το 2020 θα έχει κατορθώσει να καλύψει κι αυτό το κενό. Το διάστημα θεωρείται προτεραιότητα για την Κίνα, όπως αναφέρει και σχετική έκθεση του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ: «Η Κίνα αντιμετωπίζει το θέμα της επέκτασης στο Διάστημα και των στρατιωτικών δυνατοτήτων της εκεί ως θέμα εθνικής υπερηφάνειας και ακριβώς, όπως στην περίπτωση των πυρηνικών όπλων, μια σαφή επιβεβαίωσης της θέσης της ως υπερδύναμης».

china-missiles

Η ΚΙΝΑ ΘΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΝΕΟ ΖΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ;

Υπάρχει λοιπόν τεράστια δυναμική για τη διαστημική επέκταση της Κίνας και μόνον μια ανόητη πολιτική απόφαση ή μια νέου τύπου κλειστοφοβία, ανακόψει αυτή τη δυναμική. Υπάρχει άλλωστε και ιστορικό προηγούμενο. Το 1430 ο Κινέζος ναύαρχος Zheng He, αν και είχε στη διάθεση του έναν τεράστιο στόλο με 317 πλοία (ορισμένα εκ των οποίων ήταν τα μεγαλύτερα σε μέγεθος πλοία που κατασκευάστηκαν ως τότε από ανθρώπινα χέρια) που έφτασε ως τις ακτές της Μοζαμβίκης και ήταν έτοιμος να εξερευνήσει και να κατακτήσει τον κόσμο, υπάκουσε στις εντολές των Μανδαρίνων του Πεκίνου και διέταξε να σταματήσουν οι τεράστιες ναυτικές εκστρατείες της Κίνας. Αντίθετα με την ορμή της ιστορίας η Κίνα, που ήταν τότε η μεγαλύτερη και η πιο τεχνολογικά ανεπτυγμένη δύναμη στον κόσμο, κατάργησε τον υπερπόντιο στόλο, επιτρέποντας μόνο το παράκτιο εμπόριο, και κλείστηκε για άλλη μια φορά στον εαυτό της, τον οποίο και θεωρεί κέντρο του σύμπαντος. (Πράγματι η Κίνα ονομάζει τον εαυτό της ChungHua –Zhongguo, στα κινέζικα των Μανδαρίνων–, που σημαίνει «Μέσο Βασίλειο», με άλλα λόγια «κέντρο του κόσμου»). Το μέγα λάθος εκείνης της εποχής, που έδωσε την ευκαιρία στις ευρωπαϊκές ναυτικές δυνάμεις να εξερευνήσουν και να κατακτήσουν τον κόσμο, θα επαναλάβει μήπως η σημερινή Κίνα; Πολύ αμφιβάλλω, καθώς η Κίνα έχει τη σοφία να μαθαίνει από τα λάθη της.

china-space-station

Το πιο πιθανό είναι η εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τις τεχνολογικές εξελίξεις και την ακόρεστη δίψα για πρώτες ύλες και «ζωτικό χώρο», να ωθήσουν τον Κόκκινο Δράκο να ξεχυθεί προς το διάστημα και να κατακτήσει νέους ζωτικούς χώρους, που τόσο έχει ανάγκη. Εφόσον έχασε την ευκαιρία να εξερευνήσει πρώτη και να κατακτήσει τον πλανήτη Γη, θα προσπαθήσει να ηγηθεί της διαστημικής εξερεύνησης. Ένας νέος διαστημικός ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας βρίσκεται ήδη στα σκαριά και αυτό σε τελική ανάλυση μπορεί να είναι καλό εφόσον θα οδηγήσει σε νέα επιτεύγματα και νέες ανακαλύψεις στο διάστημα. Μια επικείμενη προσεδάφιση των Ταϊκοναυτών στη Σελήνη ίσως θα έκανε τους Αμερικανούς και τη NASA να επιταχύνουν τα σχέδια τους για επανδρωμένη αποστολή στον Άρη.

china-moon

Δεν ξέρουμε αν το μέλλον είναι Κινέζικο, αλλά το διάστημα θα γίνει σίγουρα, ειδικά μετά την απόφαση του Ομπάμα το 2011 να περικόψει κονδύλια της NASA και να ακυρώσει το φιλόδοξο πρόγραμμα Constellation. Ό,τι κι αν συμβεί πάντως κανείς δεν θα αμφισβητήσει ποτέ ότι η NASA είναι υπεύθυνη για μερικά από τα μεγαλύτερα εξερευνητικά κατορθώματα της ανθρωπότητας. Όταν έτσι οι τολμηροί Κινέζοι Ταϊκοναύτες των επόμενων δεκαετών θα αντικρίζουν το όνομά της στα απομεινάρια των παλιών αποστολών, θα σκέφτονται με συγκίνηση τα πρώτα δειλά βήματα των ανθρώπων στον κοσμικό ωκεανό…

china-mars

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ ΜΗΔΕΝ (0):

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ ΜΗΔΕΝ (0)

type 0 europe

Μπορούμε να γίνουμε Πολιτισμός Τύπου Ι; 

type 0

Είναι παράξενο να μεγαλώσει ένα μόνο στάχυ σιταριού σ’ ένα μεγάλο χωράφι κι ένας μόνο κόσμος μέσα στο άπειρο.

Μητρόδωρος από τη Χίο, μαθητής του Δημόκριτου

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος 

type 1

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Αν η διάχυση του λογικού αποτελεί κοινοτυπία στο σύμπαν, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι νοήμονα όντα σε κάποιο σημείο του Γαλαξία μας, θα στάθηκαν κάποτε απέναντι στο κοσμικό χάος, νιώθοντας δέος, φόβο και μοναξιά. Δεν ήταν παρά όντα καταγόμενα από ταπεινή ύλη, αλλά είχαν μεγάλες δυνατότητες. Ο νους τους προεκτείνονταν στο φυσικό κόσμο. Άπλωνε και χειρίζονταν την ύλη. Έφερνε τάξη στην αταξία πολεμώντας την εντροπία. Κοντολογίς ανέπτυξαν τεχνολογία.

kardashev-scale-civilizations

Στην τεχνολογική εξέλιξη ενός πολιτισμού απαραίτητο στοιχείο είναι η ενέργεια. Ο Ρώσος αστρονόμος Νίκολαϊ Καρντάσεφ, στην πρώιμη προσπάθεια του να ταξινομήσει τους εξωγήινους πολιτισμούς, τους κατέταξε σε τρεις κατηγορίες, που ονόμασε Τύπους Πολιτισμών Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Για να έχει νόημα η σύγκριση πρέπει να πούμε πως ο σύγχρονος ανθρώπινος πολιτισμός είναι πολιτισμός Τύπου 0, ανίκανος να αξιοποιήσει τις ενεργειακές πηγές του περιβάλλοντος και να ελέγξει τις αυτοκαταστροφικές του τάσεις. Είναι βυθισμένος στην πολιτική διαίρεση και στις συχνές πολεμικές συγκρούσεις, μολύνει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον και γενικώς συμπεριφέρεται ανώριμα. Υπάρχει ωστόσο η ελπίδα η τεχνολογική έκρηξη και η επανάσταση των επικοινωνιών και της γνώσης, να οδηγήσει στη δημιουργία μιας πλανητικής κοινωνίας, που αποτελεί και το πρώτο βήμα για τη μετασχηματισμό του σε πολιτισμό Τύπου Ι.

1 MassEffect2Citadel-600x600

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ Ι

Ο πολιτισμός Τύπου Ι είναι ένας πλανητικός πολιτισμός, που έχει πετύχει τη σταθερότητα και την ενοποίηση και χρησιμοποιεί για τις ανάγκες του την ενέργεια ενός ολόκληρου πλανήτη. Ελέγχει το κλίμα, τους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα και αξιοποιεί όλες τις διαθέσεις πηγές πλούτου και ενέργειας. Η επικοινωνία σ’ ολόκληρο τον πλανήτη είναι άμεση και λειτουργεί ενοποιητικά εξαλείφοντας τις όποιες διαφορές. Αν κάποιος δει από το διάστημα έναν πολιτισμό Τύπου Ι, αυτός θα μοιάζει μ’ ένα λαμπερό χριστουγεννιάτικο στολίδι. Ο πολιτισμός αυτός διαθέτει συνήθως λίγες διαστημικές αποικίες, πράγμα που σημαίνει πως η μακροπρόθεσμη επιβίωση του δεν είναι εξασφαλισμένη.

2 type

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ ΙΙ

Αντίθετα με τον πολιτισμό Τύπου Ι ο πολιτισμός Τύπου ΙΙ, που εκμεταλλεύεται την ενέργεια ενός ολόκληρου άστρου, είναι πρακτικά αθάνατος, καθώς μπορεί να επιβιώσει μέχρι το τέλος του σύμπαντος –αν ποτέ υπάρξει κάτι τέτοιο. Υπολογίζεται πως ο πολιτισμός Τύπου ΙΙ καταναλώνει ενέργεια 10 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη από εκείνη που καταναλώνει ένας πολιτισμός τύπου Ι. Ο πολιτισμός αυτός μπορεί να ελέγχει τις οικολογικές και κοσμικές καταστροφές και να πετύχει την τέλεια ισορροπία.images

Μόνον η έκρηξη ενός κοντινού άστρου μπορεί να απειλήσει έναν πολιτισμό Τύπου ΙΙ, αλλά και πάλι υπάρχει η δυνατότητα κατασκευής «διαστημικών κιβωτών» και η μετανάστευση σε κοντινά αστρικά συστήματα. Επειδή οι πολιτισμοί Τύπου ΙΙ είναι άφθαρτοι και πρακτικά αθάνατοι, η ύπαρξη του θα πρέπει να θεωρείται συνηθισμένο φαινόμενο (ο ανθρώπινος πολιτισμός της σειράς Star Trek θα μπορούσε να είναι Τύπου ΙΙ). Τέτοιου είδους πολιτισμοί θα βρίσκονται συνήθως στα πρόθυρα αποικισμού πολλών αστρικών συστημάτων του Γαλαξία.

TypeIII_civilization

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΥΠΟΥ ΙΙΙ

Ένας πολιτισμός Τύπου ΙΙΙ θα έχει εξαντλήσει τις ενεργειακές δυνατότητες ενός άστρου, θα έχει εξαπλωθεί στα γειτονικά αστρικά συστήματα και θα έχει αρχίσει να σχηματίζει έναν γαλαξιακό πολιτισμό. Ο υπερεξελιγμένος αυτός πολιτισμός μπορεί να εκμεταλλεύεται την ενέργεια πολλών διάσπαρτων άστρων και να έχει ξεκινήσει ένα σχέδιο εξερεύνησης κι αποικισμού ολόκληρου του Γαλαξία με χιλιάδες αυτοαναπαραγόμενα «εξερευνητικά σκάφη Von Neumann».

3 type
Ένας τέτοιος πολιτισμός θα μπορούσε να εκμεταλλεύεται άγνωστες σ’ εμάς μορφές ενέργειας, θα μπορούσε ν’ ανοίξει τρύπες μέσα στην ίδια τη δομή του σύμπαντος και να ταξιδεύει εύκολα από τη μια άκρη του Γαλαξία στην άλλη. Για έναν τέτοιο γαλαξιακό υπερπολιτισμό δεν θα ήμασταν τίποτε περισσότερο από μια απλή «μυρμηγκοφωλιά».

Star Wars Galaxy map

2025: ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ (MISSION TO MARS)

2025

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

MISSION TO MARS

Τα πέντε βήματα για να πάμε στον Άρη

MARS

Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να εξερευνούμε

Και το τέρμα όλων μας των εξερευνήσεων

Θα ‘ναι το φτάσιμο εκεί που ξεκινήσαμε

Και θα γνωρίσουμε τον κόσμο για πρώτη φορά…

Όταν οι γλώσσες της φλόγας έχουν χωθεί

Μέσα στην εστεμένη δέσμη της φωτιάς

Κι ένα είναι η φωτιά και το ρόδο.

Τ. S. Eliot, Τέσσερα Κουαρτέτα

Future Mars colonists playing with children on Mars, a place they call home.

Future Mars colonists playing with children on Mars, a place they call home.

«Είμαστε πραγματικά πολύ καλύτερα προετοιμασμένοι για τον Άρη τώρα από ότι ήταν η NASA το 1961, όταν έψαχνε πως θα στείλει άνθρωπο στο φεγγάρι πριν από το τέλος της δεκαετίας. Αν το βάλουμε ως στόχο, μπορούμε να είμαστε στον Άρη σε 10 χρόνια».

Σύμφωνα με τον Zubrin, υπάρχουν πέντε βασικά ζητήματα που πρέπει να εξετάσουμε στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αποστολή ανθρώπων στον Άρη:

Πώς να επιβιώσει κάποιος από τις μεγάλες αποστάσεις στο διάστημα;

Κάθε ανθρώπινο ταξίδι στον Άρη θα χρειαζόταν τουλάχιστον δυόμισι χρόνια: έξι μήνες για να φτάσεις εκεί, έξι μήνες για να επιστρέψεις και ενάμισι χρόνος στην επιφάνειά του, υπό την προϋπόθεση ότι Άρης και Γη θα βρεθούν στη σωστή τροχιά για την πτήση της επιστροφής.«Δεν ξέρουμε πώς οι άνθρωποι θα προσαρμοστούν στη βαρύτητα του Άρη», λέει ο δρ Zubrin, σύμφωνα με τοΠρώτο Θέμα και συνεχίζει: «περισσότεροι από 30 άνθρωποι έχουν ήδη περάσει τουλάχιστον έναν χρόνο στο διάστημα, οπότε γνωρίζουμε ήδη πώς επιβιώνουν για μεγάλα διαστήματα σε μικροβαρύτητα μέσω της άσκησης». Ωστόσο, περισσότερα πειράματα θα πρέπει να γίνουν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να βελτιωθεί η γνώση μας για το πώς το ανθρώπινο σώμα μπορεί να προσαρμοστεί στη μικροβαρύτητα.

Πώς να προσγειωθεί ένα ωφέλιμο φορτίο στο μέγεθος ενός Boeing 737;

Σα να μην έφταναν η επιβίωση ενάμισι έτους και το ταξίδι non-stop, η προσγείωση ενός ογκώδους σκάφους στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη είναι η «μεγαλύτερη πρόκληση» που θα αντιμετωπίσει μια αποστολή.«Το Mars Curiosity Rover ήταν το μεγαλύτερο πράγμα που προσγειώθηκε ποτέ εκεί, με πάνω από δύο τόνους ωφέλιμου φορτίου να εισέρχονται στην ατμόσφαιρα του. Και όταν προσγειώθηκε, το Rover ήταν πάνω από 900 κιλά, όσο και ένα μικρό αυτοκίνητο» εξηγεί. «Όταν μιλάμε για την τοποθέτηση ανθρώπων στον Άρη, μιλάμε για ένα διαστημικό σκάφος που προσγειώνεται με μάζες τουλάχιστον 25-60 τόνων. Αυτά είναι μεγάλα ωφέλιμα φορτία στο μέγεθος ενός αεροσκάφους 737, το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι έχουμε κάνει στο παρελθόν».

Πώς θα βγούμε έξω και να εξερευνήσουμε;

Υποθέτοντας ότι έχει όντως καταφέρει να προσγειωθεί το σκάφος, η επόμενη πρόκληση είναι να εξερευνήσουμε τον νέο κόσμο. Με μόνο το ένα τρίτο της βαρύτητας της Γης, και μια ατμόσφαιρα που αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα, παρουσιάζονται προκλήσεις τόσο για το περπάτημα όσο και για τα οχήματα.Οι διαστημικές στολές που χρησιμοποιούνται για διαστημικούς περιπάτους στη Σελήνη και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ζυγίζουν περίπου 200 κιλά και είναι πολύ ογκώδεις, γεγονός που τις καθιστά ακατάλληλες. «Εάν κάποιος έχει δαπανήσει περισσότερες από 240 ημέρες στον διαστημικό σταθμό, θα έχει πάρει ήδη τόση ακτινοβολία όση θα έπαιρνε σε ένα θωρακισμένο διαστημόπλοιο σε ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής στον Άρη. Ο συνδυασμός της λεπτής ατμόσφαιρας του Άρη και του διαστημικού σκάφους ή του οικοτόπου θα παρέχει επαρκή προστασία από την ακτινοβολία για 18 μήνες στην επιφάνεια του Άρη».

Πώς θα προμηθευόμαστε καύσιμα, νερό, οξυγόνο και τροφή;

Μια άλλη πρόκληση είναι πώς να ζουν οι αστροναύτες έξω από τη Γη για ενάμιση χρόνο. Υπάρχει μια σειρά από επιλογές για την παραγωγή καυσίμων στον Άρη. Μια ιδέα περιλαμβάνει τη διάσπαση του νερού που έχει παγώσει κάτω από την επιφάνεια του εδάφους σε υδρογόνο και οξυγόνο, τόσο για τη χρήση του ως καύσιμο όσο και για τις ανάγκες τους πληρώματος.

«Μπορεί επίσης να εξαγάγουν το νερό από την ατμόσφαιρα του Άρη, ή να φέρουν το υδρογόνο από τη Γη για να γίνει αντίδραση με την ατμόσφαιρα διοξειδίου του άνθρακα, ώστε να δημιουργηθεί μεθάνιο και οξυγόνο», αναφέρει ο δρ Zubrin. Όμως, η καλλιέργεια τροφίμων θα είναι πιο δύσκολη. Η NASA έχει πειραματιστεί πρόσφατα με την καλλιέργεια μαρουλιού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. «Η καλλιέργεια του φαγητού τους ήταν μια μεγάλη επιτυχία για το πλήρωμα, τόσο στην Ανταρκτική όσο και σε διαστημικούς σταθμούς».Έτσι, οι καλλιέργειες θα είναι ένα από τα πρώτα ερευνητικά έργα που θα αναλάβουν οι πρώτοι άνθρωποι στον Άρη, αλλά δεν γνωρίζουμε το πόσο αποτελεσματικές θα είναι. Σε αντίθεση με τη μεταφορά των καυσίμων που ζυγίζει πολύ, η μεταφορά των τροφίμων από τη Γη είναι πιο εύκολη.maxresdefault

Πώς θα επιστρέψουμε στη Γη;

Μετά από ενάμισι χρόνο διαμονής στον κόκκινο πλανήτη, ήρθε η ώρα να ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής διάρκειας έξι μηνών. Η εκκίνηση από τον Άρη θα είναι ευκολότερη από την απογείωση από τη Γη λόγω της βαρύτητας. «Είναι απλά ζήτημα δημιουργίας ενός συμπαγούς διαστημικού σκάφους που μπορεί να μας μεταφέρει στην τροχιά του Άρη, όπου μπορούμε να σταθεροποιήσουμε ένα διαστημόπλοιο για την επιστροφή μας στη Γη. Χρειάζεται λιγότερη ενέργεια κι έτσι είναι πιο εύκολο το να γυρνάς σπίτι. Βέβαια δεν το έχουμε κάνει ακόμα».

Τελικά, όμως, ο δρ Zubrin πιστεύει ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για μια αποστολή θα είναι η κοινωνικο-πολιτική απόφαση. «Θα αφοσιωθούμε σε αυτό και θα δεσμευτούμε να είναι ένα βιώσιμο σχέδιο και όχι μόνο σημαίες και ίχνη, όπως στη Σελήνη;» αναρωτιέται.mars_train

ΑΡΗΣ: Η «ΜΗΤΡΑ» ΤΗΣ ΖΩΗΣ;

Από κάθε άποψη ο Άρης είναι ο πλανήτης που θα στεγάσει τα όνειρα, αλλά και τη δράση της ανθρωπότητας στους επόμενους αιώνες. Ο τέταρτος κατά σειρά πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, που απέχει μόλις 4,5 λεπτά φωτός απόσταση από τη Γη (ή περίπου 80 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέση απόσταση), είναι ο μοναδικός πλανητικός κόσμος που θυμίζει στον άνθρωπο την κοιτίδα του. Ο Άρης, που συμπληρώνει την περιστροφή γύρω από τον εαυτό του σε 24 ώρες, με τους πολικούς του σκούφους, τις συχνές αμμοθύελλες στις παγωμένες κόκκινες ερήμους του και τις αρχές κοίτες των ποταμών του που κάποτε έρεαν χαρίζοντας του –ίσως– ζωή, μοιάζει με την εικόνα μιας Γης που απέτυχε.

Life_on_Mars_by_MakinMagic

Το πρόσωπο του Κόκκινου Πλανήτη, χαρακωμένο με φαράγγια πέντε φορές μακρύτερα του Γκραν Κάνυον, έχοντας ένα τεράστιο «σπυρί», τριπλάσιο σε μέγεθος από το Έβερεστ (το βουνό Όλυμπος με 27χλμ. ύψος), με τεράστια παγοπέδια και με αποξηραμένες θάλασσες, είναι ένας συγκλονιστικός κόσμος που κρύβει πολλές εκπλήξεις για τον άνθρωπο. Εκπλήξεις και μυστήρια που ο άνθρωπος θ’ ανακαλύψει μονάχα αν κάποτε περπατήσει στην επιφάνεια του. Η μεγαλύτερη έκπληξη πάντως θα είναι η ανακάλυψη εξωγήινης ζωής, είτε σε ζωντανή μορφή είτε ως απολιθώματα…

life-on-mars

Αρειανοί Άποικοι

Οι πρώτοι άνθρωποι στον Άρη θα αισθάνονται μια «κοσμική μοναξιά», αναγκασμένοι να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες, όπου τις νύχτες η θερμοκρασία πέφτει στους -90 °C. Μπορεί να βρίσκονται πολύ μακριά από τη Γη αλλά, στρέφοντας το βλέμμα τους προς τον γαλαζοπράσινο πλανήτη μας, θα τον βλέπουν σαν μια μικρή κουκίδα στον έναστρο ουρανό τους. Από τόσα εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά κάθε γήινος διαχωρισμός θα μοιάζει αστείος. Τα ανθρώπινα προβλήματα θα τους φαίνονται πολύ μακρινά, σχεδόν ασήμαντα.

Concept_Mars_colony

Με την αποστολή των πρώτων αστροναυτών στον Άρη –μια αποστολή που πρέπει να είναι παγκόσμια, αν και το σίγουρο είναι ότι οι ΗΠΑ θα πρωταγωνιστήσουν σ’ αυτήν– η ανθρωπότητα θα έχει βρει έναν κεντρικό όραμα για να στοχεύσει κατά τους επόμενους αιώνες. Μετά την επανδρωμένη αποστολή ο επόμενος στόχος θα είναι η εγκατάσταση μιας αυτόνομης βάσης στον Άρη. Θα πρόκειται για έναν μόνιμο σταθμό χωρητικότητας 50-100 ανθρώπων, που θα ανεφοδιάζεται αρχικά από τη Γη και θα έχει ως κύριο σκοπό του την εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη.

Με το πέρασμα του χρόνου η επιστημονική αυτή βάση θα εξελιχτεί σε κανονική αποικία, που σταδιακά θα αποκτήσει αυτονομία, παίρνοντας ή κατασκευάζοντας ότι χρειάζεται από αρειανά υλικά. Από την αρχή η εφευρετικότητα των αποίκων του Άρη θα είναι έντονη, πράγμα που θα τους βοηθήσει να επιβιώσουν στις αντίξοες συνθήκες του πλανήτη και να εκμεταλλευτούν τους παρθένους πόρους του.

collage_human_habitat_small

Χρόνο με το χρόνο οι εξερευνητικές βάσεις και οι αποικίες θα πολλαπλασιάζονται, αν και αρχικά θα μοιάζουν με εργοτάξια ή με σειρές σεληνακάτων και «φουσκωτών» θερμοκηπίων. Το κόστος μεταφοράς από Γη θα πέσει λόγω του ανταγωνισμού και ο αριθμός των ανθρώπων που θα μένουν μόνιμα στον Άρη θ’ αυξηθεί. Ο παρθένος χώρος του Άρη θα προσελκύσει όχι μόνον επιστήμονες κι αστροναύτες, αλλά μακροπρόθεσμα κι όλους εκείνους τους τυχοδιώκτες, απροσάρμοστους, ζηλωτές θρησκειών, εμπόρους, παράνομους και πρόσφυγες, που θ’ αναζητούν μια νέα Γη για να εγκατασταθούν. Από αυτούς θα δημιουργηθούν και οι πρώτες οικογένειες, από τις οποίες θα προκύψουν και οι πρώτοι «Αρειανοί», τα παιδιά δηλαδή που θα γεννηθούν στον κόκκινο πλανήτη…

Ο άνθρωπος θα πάει σύντομα στον Άρη, όχι μόνο για να τον εξερευνήσει αλλά και για να τον αποικήσει. αλλά και για να δημιουργήσει έναν νέο είδους πολιτισμού!

db_destiny_024

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Τ’ ΑΣΤΡΑ, εκδ. ΆΓΝΩΣΤΟ (περιορισμένα αντίτυπα), κεφάλαιο ΑΡΗΣ: Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ,   Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

Futuristic (9)

MARS ATTACK! Γήινη Ζωή με Αρειανή Προέλευση;

MARS ATTACK!

Γήινη Ζωή με Αρειανή Προέλευση;

1082057902

«Ο Άρης ανήκει στους Αρειανούς, ακόμα κι αν οι Αρειανοί είναι μόνο μικρόβια».

CARL SAGAN

Marstotal_123

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

Yγρό νερό σχηματίζει ρυάκια στον Άρη, αποκάλυψε η NASA τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2014. Η NASA παρουσίασε τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις για την εποχική ροή υγρού νερού στον Άρη -μια ανακάλυψη που αναπτερώνει τις ελπίδες για ανακάλυψη μικροβιακής ζωής. Μακρόστενοι σκούροι σχηματισμοί που διακρίνονται το καλοκαίρι σε αρειανές πλαγιές σχηματίζονται όντως από τη ροή αλμυρού νερού, ανέφεραν ερευνητές της NASA στην επιθεώρηση Nature Geoscience.

 

Portions of the Martian surface shot by NASA's Mars Reconnaissance Orbiter show many channels from 1 meter to 10 meters wide on a scarp in the Hellas impact basin, in this photograph taken January 14, 2011 and released by NASA March 9, 2011. Scientists have found the first evidence that briny water may flow on the surface of Mars during the planet's summer months, a paper published on Monday showed. Researchers found telltale fingerprints of salts that form only in the presence of water in narrow channels cut into cliff walls throughout the planet's equatorial region. REUTERS/NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona/Handout FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS. THIS IMAGE HAS BEEN SUPPLIED BY A THIRD PARTY. IT IS DISTRIBUTED, EXACTLY AS RECEIVED BY REUTERS, AS A SERVICE TO CLIENTS

Portions of the Martian surface shot by NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter show many channels from 1 meter to 10 meters wide on a scarp in the Hellas impact basin, in this photograph taken January 14, 2011 and released by NASA March 9, 2011. Scientists have found the first evidence that briny water may flow on the surface of Mars during the planet’s summer months, a paper published on Monday showed. Researchers found telltale fingerprints of salts that form only in the presence of water in narrow channels cut into cliff walls throughout the planet’s equatorial region.

mars-valles-marineris

Νερό στον Άρη

Μέχρι σήμερα, νερό είχε ανακαλυφθεί στον Άρη μόνο υπό μορφή πάγου στο υπέδαφος και στους πόλους. Πώς γίνεται όμως να υπάρχει υγρό νερό στον κόκκινο πλανήτη, δεδομένου ότι η ατμόσφαιρα είναι τόσο αραιή και η θερμοκρασία βρίσκεται συνήθως δεκάδες βαθμούς κάτω από το μηδέν; Σε αυτές τις συνθήκες, το νερό είτε μετατρέπεται ακαριαία σε πάγο είτε εξαχνώνεται -μετατρέπεται απευθείας από στερεό σε αέριο. Η απάντηση βρίσκεται στις πλούσιες αποθέσεις αλάτων που διέκρινε ο MRO, ένας δορυφόρος της NASA που λειτουργεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη από το 2006.

Τα άλατα, εξηγούν οι ερευνητές, μειώνουν το σημείο τήξης του νερού έως και κατά 80 βαθμούς Κελσίου, επιτρέποντάς του να παραμένει στην υγρή φάση. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη Γη, όταν το πασπάλισμα αλατιού στους δρόμους επιταχύνει το λιώσιμο του χιονιού. Το φασματόμετρο του MRO ανίχνευσε ένυδρα υπερχλωριώδη άλατα -άλατα που προσελκύουν γύρω τους μόρια νερού- μόνο στη διάρκεια του αρειανού καλοκαιριού, όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει μέχρι τους -23 βαθμούς Κελσίου. «Βρήκαμε ένυδρα άλατα μόνο όταν οι εποχικοί σχηματισμοί έφταναν στο μέγιστο, κάτι που υποδηλώνει ότι η πηγή της ενυδάτωσης είναι είτε οι ίδιες οι σκούρες λωρίδες, είτε η διαδικασία που οδηγεί το σχηματισμό τους» εξήγησε ο Όγια από τα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. Παραμένει βέβαια ασαφές από πού πηγάζει αυτό το εξαιρετικά αλμυρό νερό -τα άλατα είναι υγροσκοπικά και δεν αποκλείεται να «τραβούν» την υγρασία από βάθος δεκάδων μέτρων στο υπέδαφος. Εναλλακτικά, το νερό μπορεί να σχηματίζεται από τη συμπύκνωση υδρατμών στην ατμόσφαιρα.

Mars Science Laboratory
Ρυάκια ζωής…

Οι νέες «ισχυρές ενδείξεις» για εποχικά ρυάκια νερού έχουν σημασία για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές, οι οποίες θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τους υδάτινους πόρους του πλανήτη για ύδρευση και παραγωγή καύσιμου υδρογόνου. Ταυτόχρονα, τα ευρήματα αναπτερώνουν τις ελπίδες για ανακάλυψη μικροβιακής ζωής -κάτι που, όπως επισήμαναν οι ερευνητές, θα πρέπει να διερευνηθεί με μελλοντικές αποστολές. Σήμερα, ολόκληρος ο Άρης είναι μια παγωμένη, άνυδρη έρημος, εκτεθειμένη στην φονική ηλιακή και κοσμική ακτινοβολία.

Ωστόσο οι τελευταίες ρομποτικές αποστολές της NASA έχουν επιβεβαιώσει ότι, πριν από περίπου τρία δισεκατομμύρια χρόνια, ο Άρης διέθετε λίμνες και ωκεανούς. Στη Γη, όμως, η ζωή εμφανίστηκε πριν από τουλάχιστον 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια, αρκετά πριν από την οριστική ερημοποίηση του Άρη. Και αυτό σημαίνει ότι παρόμοιες μικροβιακές μορφές ζωής μπορεί να είχαν προλάβει να εξελιχθούν και στον γειτονικό μας κόσμο. Όπως σχολίασε ο Τζον Γκράνσφελντ, υποδιοικητής της NASA, τα τελευταία ευρήματα «υποδεικνύουν ότι η ύπαρξη ζωής στον Άρη είναι πιθανή».

Το μικρό μέγεθος του Άρη, που συνεπάγεται μικρή βαρύτητα, δεν του επέτρεψε να διατηρήσει ολόκληρη την ατμόσφαιρά του. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας διέφυγε στο διάστημα, έπεσε η ατμοσφαιρική πίεση και το υγρό νερό εν μέρει εξατμίστηκε και εν μέρει διέρρευσε στο υπέδαφος και στους πόλους του πλανήτη, υπό την μορφή παγετώνων. Έτσι ο Άρης έγινε ένας ερημικός και άνυδρος πλανήτης με μία αραιή ατμόσφαιρα, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.  O Άρης βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση εδώ και τουλάχιστον 500 εκατομμύρια έτη. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, η «υγρή» περίοδος του Άρη αφορά μονάχα το αρχικό τμήμα της ιστορίας του.

images (2)

Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι ένας μικροοργανισμός που ανακαλύπτεται στα αρειανά πετρώματα είναι και αρειανής προέλευσης; Εξηγούμαστε: αν ένα «βακτηρίδιο» βρεθεί στον Κόκκινο Πλανήτη και παρουσιάζει θεμελιώδεις δομικές και βιοχημικές διαφορές από γήινους μικροοργανισμούς, τότε κανένα πρόβλημα: Θα πρόκειται για ένα δείγμα ανεξάρτητης βιογένεσης στην αρειανή οικόσφαιρα. Αντιθέτως, εάν το εν λόγω αρειανό μικρόβιο έχει πολλές ομοιότητες, χημικές και μορφολογικές με τα αντίστοιχα της Γης, τότε εμφανίζονται μπροστά μας δύο συγκλονιστικές πιθανότητες: ενδέχεται η ζωή να άρχισε στη Γη, να συνέχισε την εξέλιξή της εδώ, αλλά σε κάποιο χρονικό σημείο να «μεταφυτεύτηκε» στον Άρη, με μία διαδικασία παρόμοια, αλλά αντίστροφη με του αρειανού μετεωρίτη ALH 84001. Μπορεί όμως να συνέβησαν όλα ανάποδα!

mars-2

Μπορεί δηλαδή η ζωή να άρχισε στον Άρη, να μεταφέρθηκε στη Γη, όπου ρίζωσε και παράλληλα να συνέχισε την εξέλιξή της και στον Άρη, το μητρικό της πλανήτη! Φανταστείτε να γυρίζατε 4 δισεκατομμύρια χρόνια πίσω. Αντίθετα όμως με τη χαρισματική μορφή που διαθέτετε σήμερα, να ήσασταν ένας ακόμη μικροοργανισμός. Πού θα είχατε περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσετε, στη Γη ή στον Άρη; Αναμφίβολα ο Άρης θα είχε περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει το στοίχημα. Εκείνη την περίοδο η Γη ήταν μια πραγματική κόλαση, εξαιτίας των ακατάπαυστων ηφαιστειακών εκρήξεων και του ανελέητου βομβαρδισμού από διαστημικούς ογκόλιθους, κοντολογίς ένα αφιλόξενο περιβάλλον για τη ζωή.

Παράλληλα με τη Γη, κάποιες πρωτόγονες μορφές ζωής αναπτύχθηκαν πιθανότατα τότε και στο Άρη, έναν πλανήτη που βρισκόταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία, όπως άλλωστε και η Γη. Δε θα μπορούσε ωστόσο η πρωτόγονη ζωή του Άρη ν’ αποδεκατιστεί επανειλημμένα από άγριες συγκρούσεις αστεροειδών και κομητών; Ο Kevin Zahnle, ερευνητής επιστήμονας του Ames Research Center της NASA και ο γεωφυσικός Norman H. Sleep του Πανεπιστημίου του Stanford, προτείνουν μια απάντηση: το ζευγάρι που δημοσίευσε τις ανακαλύψεις του στην Journal of Geophysical Research (25/11/98), συμπεραίνει ότι αυτός ο πλανητικός γείτονας της Γης αποτελούσε το ιδανικότερο περιβάλλον για την ανάπτυξη ζωής στο ηλιακό μας σύστημα, σε μια εποχή που ο διαστημικός χώρος ήταν γεμάτος από θραύσματα ουράνιων σωμάτων. Και οι δύο πλανήτες βομβαρδίζονταν επανειλημμένα και καταστρέφονταν τακτικά από γιγαντιαίους ογκόλιθους, αλλά πιθανότατα αυτό συνέβαινε σε μικρότερο βαθμό στον Άρη απ’ ότι στη Γη.

«Το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε», λέει ο γεωφυσικός Sleep «είναι ότι ο Άρης, κατά την πρώιμη ηλικία του ηλιακού μας συστήματος, ήταν ένας ασφαλής τόπος για τη ζωή, πιθανότατα περισσότερο ασφαλής από τη Γη». Και η αιτία είναι φοβερά απλή. Ο Άρης έχει περίπου το μισό μέγεθος της Γης και γι’ αυτό το λόγο αποτελεί πολύ μικρότερο στόχο για τους περιπλανώμενους αστεροειδείς. Αν ένας τεράστιος αστεροειδής, π.χ. διαμέτρου 300 χλμ., κτυπούσε τον Κόκκινο Πλανήτη, τα αποτελέσματα αυτής της μοιραίας σύγκρουσης θα ήταν μικρότερα απ’ ότι αν ο ίδιος ο αστεροειδής συγκρουόταν με τη Γη, λένε οι επιστήμονες.

«Κάποτε ο Άρης ήταν ένας πλανήτης που έμοιαζε πολύ στη Γη. Με ζεστές αλμυρές θάλασσες, με λίμνες γλυκού νερού. Όμως κάτι συνέβη στον Άρη και έχασε το νερό του, όμως υπάρχει ακόμη στην ατμόσφαιρα και στην επιφάνειά του. Aκόμη, έχουμε το εξής ερώτημα: Δημιουργήθηκε ζωή στον Άρη κάποτε;» αναφέρει ο Τζιμ Γκριν της NASA.

images (3)

Μολονότι υπάρχουν πολλά στοιχεία ότι ο πρώιμος Άρης διέθετε λίμνες και ποταμούς, δεν είχε ωστόσο ωκεανούς. Το μεγαλύτερο τμήμα της γήινης επιφάνειας, κυρίως κατά την πρώιμη ηλικία της, καλυπτόταν από νερό και γι’ αυτόν το λόγο οι αρνητικές επιπτώσεις μιας μαζικής πρόσκρουσης διαρκούσαν χιλιάδες χρόνια. Για παράδειγμα, ένα μαζικό κτύπημα της Γης από αστεροειδείς θα ήταν αρκετό για να «βράσει» τον ωκεανό και να προκαλέσει ασταμάτητες βροχές για τα επόμενα 2.000 με 3.000 χρόνια! Αναμφίβολα και ο Άρης κτυπήθηκε από μεγάλους αστεροειδείς, διαμέτρου 100 χλμ., και η θερμοκρασία του εδάφους του ανέβηκε εκατοντάδες βαθμούς Κελσίου, εξαιτίας της τήξης των αστεροειδών. Εντούτοις, επειδή στον Άρη δεν υπήρχε ωκεανός, το φαινόμενο αυτό δεν παρατάθηκε και μόνον ένα τμήμα της επιφάνείας του θερμάνθηκε. Έτσι, αν ένας μικροοργανισμός ζούσε κάτω από την επιφάνεια του Άρη, θα είχε μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσει εκεί παρά στη Γη, όπου θα έπρεπε να διεισδύσει σε πολύ μεγαλύτερο βάθος.

Ωστόσο όμως η ζωή στη Γη διατηρήθηκε κι άνθησε. Αντίθετα στον Άρη ακολούθησε εντελώς διαφορετική πορεία… Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πιστέψουμε ότι η ζωή άρχισε στον Άρη, όταν ακόμη στον Κόκκινο Πλανήτη επικρατούσαν συνθήκες παρόμοιες με της Γης. Αλλά για λόγους, για τους οποίους ακόμη διαφωνούν οι ειδικοί, όλο αυτό το σκηνικό άλλαξε. Οι ποταμοί και οι λίμνες του Άρη έχουν χαθεί πλέον, ενώ δεν έχουμε βρει ακόμη αδιάσειστα στοιχεία ότι η πρωτόγονη ζωή, που κάποτε υπήρχε, επιβίωσε και εξελίχτηκε στον Κόκκινο Πλανήτη, που δίνει σήμερα την εικόνα ενός ξηρού, σκονισμένου κι αφιλόξενου βράχου. Με λίγα λόγια ο Άρης μοιάζει με μια Γη που απέτυχε…

images (1)

Διαπλανητικός ιμπεριαλισμός

Γήινα μικρόβια θα μολύνουν τον Άρη!

Ωστόσο η ζωή του Άρη, έστω και μικροβιακή, κινδυνεύει ήδη από τους γήινους! Ο κίνδυνος μόλυνσης του πλανήτη με γήινα μικρόβια θα μπορούσε «να αποτρέψει την προσεδάφιση ή την είσοδο ανθρώπων» στις λεγόμενες Ειδικές Περιοχές, όπως οι πλαγιές στις οποίες η NASA εντόπισε υγρό νερό. Ήδη από το 1967, υπενθυμίζει το περιοδικό Scientific American, η Συνθήκη Εξώτερου Διαστήματος του ΟΗΕ απαγορεύει την «επιβλαβή μόλυνση» εξωγήινων κόσμων, και ένας διεθνής φορέας με την ονομασία Επιτροπή Διαστημικής Έρευνας (COSPAR) καθορίζει πρωτόκολλα πλανητικής προστασίας για τις διαστημικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Ευρώπης, της Ρωσίας και άλλων χωρών.

MARS ROVER

Το πρόβλημα όμως δεν αφορά μόνο τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Η NASΑ καταβάλλει κάθε προσπάθεια να αποστειρώσει τα διαστημικά σκάφη που στέλνει στο Διάστημα. Όμως κανένα μέσο απολύμανσης δεν μπορεί να εξουδετερώσει όλα τα μικρόβια. Το 2013, για παράδειγμα, έρευνα της NASA εντόπιζε δύο εξωτικά είδη βακτηρίων βρέθηκαν στα αποστειρωμένα εργαστήρια όπου συναρμολογούνται διαστημικά σκάφη. Μια άλλη μελέτη αποκάλυψε το 2014 ότι το ρομπότ Curiosity, τελευταίος εκπρόσωπος της NASA στον κόκκινο πλανήτη, μετέφερε ανθεκτικά μικρόβια που θα μπορούσαν δυνητικά να επιζήσουν στον Άρη. Οι σκληρές συνθήκες του διαπλανητικού ταξιδιού είναι αμφίβολο αν θα εξόντωναν τέτοιους λαθρεπιβάτες. Οι αστροναύτες των αποστολών Apollo, επισημαίνει το Scientific American, βρήκαν ζωντανά βακτήρια μέσα αποστειρωμένο ρομπότ Surveyor3 που είχε προσσεληνωθεί δυόμισι χρόνια νωρίτερα.

images

Αν οι ρομποτικές αποστολές εγκυμονούν κίνδυνο διαπλανητικής μόλυνσης, οι επανδρωμένες αποστολές θα ήταν μακράν πιο επικίνδυνες, δεδομένου ότι είναι ουσιαστικά αδύνατο να αποστειρώσεις πλήρως έναν άνθρωπο. Το ερώτημα που αργά ή γρήγορα θα πρέπει να απαντηθεί είναι το εάν αξίζει να ξοδέψει κανείς δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να στείλει ανθρώπους στον Άρη και να τον μολύνει με γήινη ζωή. Ο διάσημος εκλαϊκευτής της επιστήμης Καρλ Σέιγκαν είχε ξεκαθαρίσει τη στάση του με την περίφημη φράση «Ο Άρης ανήκει στους Αρειανούς, ακόμα κι αν οι Αρειανοί είναι μόνο μικρόβια». Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο η μόλυνση να έχει ήδη συμβεί, είτε από τις αποστολές που έχουν ήδη επισκεφθεί τον Άρη, είτε από γήινους βράχους που εκτινάχθηκαν στο Διάστημα σε αρχαίες προσκρούσεις αστεροειδών και κατέληξαν στον γειτονικό πλανήτη.

Xionostivada aris

Μετά από την ανακάλυψη νερού στην επιφάνεια του Άρη η κάμερα του δορυφόρου εντόπισε την χιονοστιβάδα στον Βόρειο Πόλο του Άρη. Ο Κόκκινος Πλανήτης κάθε άλλο παρά νεκρός κόσμος είναι!  Credit: (NASA/JPL/University of Arizona)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Τ’ ΑΣΤΡΑ (εκδ. Άγνωστο)

495814425_96e5931a2a

Project Persephone 2112: Ο Διαστρικός Αποικισμός Ξεκίνησε!

Project Persephone 2112

ΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΣΕΦΩΝΗ 2112

Ο Διαστρικός Αποικισμός Ξεκίνησε!

Bioshera Image-12

Η Διαστημική Κιβωτός του μέλλοντος ετοιμάζεται ήδη στις ΗΠΑ

H αιώνια σιωπή των απέραντων χώρων με τρομάζει”

Μπλέηζ Πασκάλ, Στοχασμοί

Γράφει η Θεοπίστη Καβακοπούλου

αρχείο λήψης

Space: The Final Frontier!

Από την αυγή της ανθρωπότητας οι δυσμενείς βιοτικές συνθήκες ανάγκαζαν τους ανθρώπους να διασχίζουν ηπείρους και ωκεανούς για να βρουν καινούριες, εύφορες πατρίδες. Για όσους τολμούσαν υπήρχαν πάντα ανοιχτοί ορίζοντες όπου θα μπορούσαν να βρουν αρκετό ζωτικό χώρο για να εγκατασταθούν, δυστυχώς εξοντώνοντας κατά κανόνα όσους έβρισκαν ήδη εκεί όπως γνωρίζουμε από την ιστορία…

Από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο του Δημόκριτου ως τον ευρωπαϊκό κόσμο του Εμάνουελ Καντ του 18ου αιώνα, η ανθρώπινη κοσμολογική αντίληψη έζησε μία επανάσταση που μετάλλαξε έναν “νεκρό ουράνιο κόσμο” σ’ ένα ζωντανό σύμπαν, περνώντας νοητικά από ένα κλειστό γεωκεντρικό κόσμο σ’ ένα άπειρο σύμπαν. Έτσι η αντίληψη του ανθρώπου απελευθερώθηκε από τον πεπερασμένο κόσμο κι εκτοξεύτηκε στο άπειρο σύμπαν, που κρύβει πολλές εκπλήξεις και πολλά μυστήρια. Από τότε η εξερεύνηση αυτού του απέραντου σύμπαντος από πάνω μας έγινε ο διακαής πόθος όλων των πρωτοπόρων του ανθρωπίνου είδους, καθώς είναι στη φύση της ζωής η εξέλιξη, η περιέργεια, η προσπάθεια, η μετανάστευση…

Στην εποχή μας η ανάγκη αυτή έχει εμφανιστεί επιτακτικά και τείνει να λάβει άνευ προηγουμένου διαστάσεις χωρίς τις δυνατότητες να αντιμετωπιστεί με τους «παραδοσιακούς τρόπους». Η Γη είναι πλέον υπερβολικά πυκνοκατοικημένη, οι φυσικοί πόροι όλο και λιγοστεύουν, η μόλυνση του περιβάλλοντος έχει φτάσει σε ακραία επίπεδα, οι εντάσεις εντός και μεταξύ των κρατών έχουν αυξηθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Ο ανθρώπινος πληθυσμός του πλανήτη μας έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα, ώστε η Γη να αδυνατεί πλέον να μας θρέψει. Η μόνη πρακτική και ηθική λύση για τη μείωση της ανθρωπότητας που χάρη στην εξέλιξη της επιστήμης δεν περιλαμβάνει βία και αλληλοεξόντωση, είναι η μετοίκηση σε άλλους πλανήτες

Ο κορυφαίος φυσικός και κοσμολόγος Στέφεν Χώκινς εξέφρασε την άποψη ότι «δεν πρέπει να κρατάμε όλα μας τα αυγά σε ένα και μοναδικό καλάθι». Έχουμε ήδη πατήσει στο φεγγάρι, η φυσική εξέλιξη είναι να στραφούμε προς τα άστρα. Μετά από τόσες σειρές και ταινίες επιστημονικής φαντασίας οι περισσότεροι από εμάς έχουμε την εντύπωση ότι τα διαστημικά ταξίδια είναι εύκολη υπόθεση και ότι είναι το αμέσως επόμενο βήμα στην πορεία της ανθρωπότητας.Image-2_edit

Είναι εφικτά τα διαστρικά ταξίδια;

Από την αστρονομία γνωρίζουμε ότι τουλάχιστον το ένα στα είκοσι άστρα του γαλαξία μας έχει τουλάχιστον έναν γεώμορφο πλανήτη με βαρύτητα και θερμοκρασία παραπλήσια με της Γης. Αυτό σημαίνει περίπου δέκα δισεκατομμύρια πλανήτες σαν τη Γη – ακόμη κι αν μόνο ένας στο εκατομμύριο έχει αναπνεύσιμη ατμόσφαιρα μας μένουν χιλιάδες για να διαλέξουμε…

Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, υπάρχει εμπόδιο και μάλλον παντοτινό. Σύμφωνα με τη συμβατική επιστήμη είναι δεν υπάρχει τρόπος να πάμε στα αστέρια και δεν θα υπάρξει ποτέ. Οι mainstream επιστήμονες κατά κανόνα περιγελούν την ιδέα των διαστρικών ταξιδιών λόγω των τεράστιων αποστάσεων μεταξύ των πλανητών. Η ταχύτητα κίνησης έχει ένα όριο που θεσπίστηκε το 1905, όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσίευσε την «Ειδική θεωρία της Σχετικότητας». Σύμφωνα με αυτήν τίποτε δεν μπορεί να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως και ως εκ τούτου για να φτάσουμε στα αστέρια χρειάζονται από αιώνες έως και χιλιετίες. Οι αποστάσεις ανάμεσα στα ηλιακά συστήματα είναι ασύλληπτα αχανείς. Το ταχύτερο ερευνητικό σκάφος (probe) που κατασκευάστηκε ποτέ, το Voyager 2, ταξιδεύει με ταχύτητα δεκάδων χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και θα φτάσει στο πιο κοντινό μας άστρο το Proxima Centauri (Εγγύτατος του Κενταύρου) που βρίσκεται σε απόσταση 4 ετών φωτός, σε 100 περίπου χιλιάδες χρόνια – το ταξίδι του δηλαδή θα είναι είκοσι φορές μεγαλύτερο στην ηλικία από τον πολιτισμό που το σχεδίασε!

article-2614754-1D6B83C700000578-345_634x442

Υπάρχει όμως πάντα η πιθανότητα η συμβατική επιστήμη να είναι για μια φορά ακόμη στενόμυαλη και να αρνείται να παραδεχτεί ότι εκτός των πλαισίων της υπάρχουν τρόποι που θα μπορούσαν να αλλάξουν για πάντα τη ζωή στον κόσμο μας αλλά ίσως και σε άλλους κόσμους.

Στα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας, τα διαστημικά ταξίδια γίνονται με «μαγικά» διαστημόπλοια που διακτινίζονται σε μακρινά ηλιακά συστήματα εν ριπή οφθαλμού ή φτάνουν στον προορισμό τους σε ημέρες ή εβδομάδες, αντί για αιώνες και χιλιετίες. Δυστυχώς μέχρι τώρα αυτή η τεχνολογία υπάρχει μόνο στη φαντασία. Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι το ταξίδι σε άλλους πλανήτες, άστρα και γαλαξίες δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί γιατί ο απαιτούμενος χρόνος ξεπερνά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής -τα ταχύτερα από το φως ταξίδια είναι ακόμη τουλάχιστον τεχνολογικά ανέφικτα.

Η ιδέα ενός αποικιστικού κοσμόπλοιου διαδοχικών γενεών κυκλοφορεί από τη “Χρυσή Εποχή” της επιστημονικής φαντασίας, και έκτοτε έχει «ενσαρκωθεί» πολλές φορές. Γνωστά παραδείγματα είναι τα Ορφανά του Ουρανού του Robert Heinlein και το επεισόδιο του Star Trek, For the World Is Hollow and I Have Touched the Sky. Το μυθιστόρημα Ring του Stephen Baxter διαδραματίζεται επάνω σε ένα διαστημόπλοιο που με διαστολή του χρόνου έκανε μια διαδρομή πέντε εκατομμυρίων χρόνιων σε μόνο χίλια.

Το πρώτο RPG Επιστημονικής Φαντασίας Metamorphosis Alpha, διαδραματιζόταν επίσης πάνω σε μια γιγάντια αστρο-κιβωτό. Αυτά τα διαστημόπλοια είναι ένα καλό παράδειγμα για τη διαδραστική σχέση επιστήμης και φαντασίας. Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας συνέλαβαν την ιδέα του κοσμόπλοιου διαδοχικών γενεών και οι επιστήμονες ανέλαβαν να το κάνουν πραγματικότητα και να δώσουν στην ανθρωπότητα την δυνατότητα να εξερευνήσει το διάστημα.

Η διαστημική τεχνολογία έχει πραγματοποιήσει πολλά από τα αποκυήματα της επιστημονικής φαντασίας. Οι ρομποτικοί ανιχνευτές που είναι αναγκαστικά οι πρωτοπόροι εξερευνητές μας, μας έχουν δώσει μια εικόνα για το τι μας περιμένει εκεί έξω και όταν τελικά η τεχνολογία καταφέρει να μας δώσει ρεαλιστικές επιλογές για την εξερεύνηση του διαστήματος με ανθρώπινα πληρώματα, θα είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε αυτή την απίστευτη περιπέτεια .Image-6

Διαστρικό σκάφος ή Αστρο-κιβωτός;

Η ύπαρξη ενός διαστημόπλοιου που θα μεταφέρει ανθρώπους στο διάστημα ανήκει ακόμη στη σφαίρα της φαντασίας. Υπάρχει όμως για πρώτη φορά ένα πραγματικό σχέδιο που ευελπιστεί να το πραγματοποιήσει μέσα στα επόμενα 100 χρόνια. Το «Ερευνητικό Πρόγραμμα Περσεφόνη» το οποίο χρηματοδοτούν η NASA, η DARPA (Υπηρεσία Προηγμένων Τεχνολογιών του αμερικανικού στρατού), ο ΜΚΟ Icarus Interstellar, ιδιωτικές εταιρείες και ακαδημαϊκά και ερευνητικά ιδρύματα, έχει σκοπό να βρει τον τρόπο να επιβιώσει έξω από το ηλιακό μας σύστημα ένα επανδρωμένο διαστημόπλοιο σε μια μακροχρόνια αποστολή και έχει αναλάβει το σχεδιασμό και την κατασκευή ενός γιγάντιου υπολογιστή ο οποίος θα σχηματίσει το «ζωντανό» εσωτερικό του Διαστρικού Κοσμόπλοιου Ίκαρος. Αντί όμως να προϋποθέτει ποιες θα είναι οι ανάγκες ενός πολιτισμού μέσα σε αυτό το εσωτερικό με τις δικές του ιδιαίτερες φυσικές και τεχνητές συνθήκες, το Πρόγραμμα Περσεφόνη το προσεγγίζει ανάποδα και προτιμά να δημιουργήσει ένα αυτόνομο οικοσύστημα μέσα στο κοσμόπλοιο. Θέλοντας να δημιουργήσει ένα πραγματικά βιώσιμο περιβάλλον θα σχεδιάσει και θα παράγει τεχνολογία που βασισμένη σε βασικές φυσικές και χημικές διαδράσεις θα δημιουργήσει μέσα στο κοσμόπλοιο τις ευνοϊκές συνθήκες για την ανθρώπινη ζωή και δραστηριότητα.

Στόχος του προγράμματος δεν θα είναι μόνο η διάσωση του ανθρώπινου είδους σε περίπτωση που η Γη καταστεί για οποιονδήποτε λόγο αφιλόξενη. Τέτοιες διαστημικές κιβωτοί θα μπορούν να μεταφέρουν εξερευνητές αλλά και αποίκους σε πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα.

Το Πρόγραμμα Περσεφόνη επίσημα απασχολεί ένα δίκτυο παγκοσμίως αναγνωρισμένους αρχιτέκτονες, σχεδιαστές, μηχανικούς, κοινωνιολόγους, δημιουργούς και επιστήμονες αλλά και συνεργάζεται ανοιχτά με εθελοντές, οραματιστές και δημιουργούς από πολλά και διαφορετικά συστήματα αξιών και ηλικιακές ομάδες.

Image-3

Ένας αυτοσυντηρούμενος μικρόκοσμος

Το σχέδιο που είχε τη μεγαλύτερη κοινή αποδοχή για την κατασκευή αυτής της διαστημόπλοιου- αποικίας θα είναι βασισμένο στον κύλινδρο O’ Neill που προτάθηκε από τον Αμερικανό φυσικό και διαστημικό ακτιβιστή Gerard O’ Neill για τους διαστημικούς σταθμούς τη δεκαετία του 1970.

Ο κύλινδρος O’ Neill αποτελείται από δύο αντίθετα περιστρεφόμενους κυλίνδρους που γυρνάνε προς αντίθετες κατευθύνσεις, προκειμένου να εξαλείφονται οποιαδήποτε γυροσκοπικά αποτελέσματα – διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να παραμείνουν με φορά προς τον Ήλιο. Ο καθένας θα είναι 8 χλμ σε διάμετρο και 32 χλμ μακρύς και θα συνδέονται στα άκρα με μία ράβδο μέσω υποστηρικτικού συστήματος. Θα περιστρέφονται έτσι ώστε μέσω φυγόκεντρης δύναμης να δημιουργούν τεχνητή βαρύτητα στην εσωτερική τους επιφάνεια.

Το εσωτερικό του κοσμόπλοιου θα είναι ανάγλυφο και υπό πίεση για να παρέχει ένα περιβάλλον παρόμοιο με της Γης με δάση, λόφους,ρυάκια, λίμνες κλπ. Το εσωτερικό του θα είναι αρκετά μεγάλο ώστε να παράγει τις δικές του καιρικές συνθήκες που θα συμπληρώνονται και θα ελέγχονται από τα συστήματα του πλοίου. Το φως θα διαχέεται στο κύτος από τεράστια διαφανή τμήματα και κάτοπτρα .Το κοσμόπλοιο θα είναι μια μικρογραφία, αυτοσυντηρούμενου κόσμου – μια ιπτάμενη αποικία διότι τα πληρώματα του θα ζουν όλη τους τη ζωή εντός του. Τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και οι επόμενες γενιές θα μεγαλώνουν μέσα στο κοσμόπλοιο που θα διασχίζει το διάστημα και θα γίνονται με τη σειρά τους τα πλήρωματα που θα το χειρίζονται. Όπως με όλες οι ομάδες ανθρώπων που συμβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι αναμενόμενο να υπάρχουν κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες με ιδιαίτερα επιβαρυμένο το αρχικό πλήρωμα της κιβωτού που θα εγκαταλείψει τη Γη για ένα ταξίδι χωρίς γυρισμός και δεν θα θα έχει καν την τύχη να δει ξένο πλανήτη – οι πρώτοι άποικοι των άστρων θα είναι τα δισέγγονα τους….

Επίσης θα πρέπει να ξεπεραστούν πολυάριθμα άλλα προβλήματα όπως το νομικό πλαίσιο, η ασφάλεια, η υγεία διάφορα φιλοσοφικά και θρησκευτικά θέματα θέματα και ά.π.

Τα ταξίδι θα διαρκέσει πολλές δεκαετίες και υπάρχει η πιθανότητα να αντιμετωπίσουν εχθρικούς εξωγήινους και διαστημικές δίνες, αλλά ο βέβαιος εχθρός τους θα είναι το απέραντο και απόλυτο κενό. Ο υπολογιστής θα είναι σε θέση να εκπαιδεύσει τα πληρώματα που θα γεννιούνται στην πορεία να αντιμετωπίζουν τα διάφορα προβλήματα, αλλά είναι πολύ δύσκολο να προβλεφτεί χωρίς δεδομένα τι μπορεί να συμβεί μέσα στο πέρασμα των χρόνων με τη διαδοχή τόσων γενιών. Ένα κοσμόπλοιο διαδοχικών γενεών τύπου O’ Neill μπορεί να στεγάσει από δέκα έως αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους, ανάλογα με το μέγεθος και το σχεδιασμό του. Το ελάχιστο πλήρωμα που απαιτείται για την έναρξη του διαστημικού πλου είναι ένα ζωτικό πρόβλημα. Βάσει διαφορετικών κοινωνιολογικών και βιολογικών θεωριών ο προτεινόμενος αριθμός κυμαίνεται από 25 έως 10.000 άτομα. Οι λίγοι κάτοικοι σημαίνουν μικρότερη κατανάλωση πόρων και το λιγότερο πληθυσμό στη διάρκεια αλλά και ενδογαμία για το πλήρωμα με τις γνωστές επιπτώσεις της στις επόμενες γενιές. Η κατάληξη σε μερικές χιλιάδες θα είναι κατά πάσα πιθανότητα η αναγκαστική μέση οδός.

Image-11

Μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια που προβλέπονται για την ολοκλήρωση του προγράμματος θα πρέπει να εφευρεθούν πολλά όσον αφορά στην πρόωση, την ανακύκλωση και την τεχνολογία ενδιαιτημάτων για γίνει όλο αυτό εφικτό. Είναι επίσης ευνόητο ότι για να γίνει αυτό το χωρίς χωροχρονικά πλαίσια ταξίδι θα χρειαστούν τεράστια κεφάλαια. και μόνο η ενέργεια που θα απαιτηθεί θα μπορούσε να εξαντλήσει τα αποθέματα του πλανήτη…

Επικεφαλής του Προγράμματος Περσεφόνη είναι η Ρέιτσελ Άρμστρονγκ, καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Γκρίνουιτς, η οποία είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη για την πρόοδό του. Προκειμένου να κερδίσει την υποστήριξη της κοινής γνώμης για ένα τόσο μακροπρόθεσμο και ακριβό πρότζεκτ, η Άρμστρονγκ προτείνει μερικές από τις τεχνολογίες του προγράμματος να εφαρμοστούν στις σύγχρονες πόλεις – αυτό θα επιτρέψει στους Αμερικανούς φορολογούμενους να δουν τις χρήσιμες εφαρμογές που απορρέουν από τέτοιου είδους έρευνα.

Επίσης το πρόγραμμα φιλοδοξεί να αναπτύξει τεχνολογία για ταξίδια στο χωροχρόνο που θα καλύπτει τις τεράστιες συμπαντικές αποστάσεις σε σύντομο χρόνο, κάτι που θα αλλάξει ριζικά τα δεδομένα για την εξερεύνηση του διαστήματος.Image-5

Αχνογάλαζη κουκίδα καρφωμένη στο απέραντο του διαστήματος…

Άλλωστε, σύμφωνα με τον Richard Buckminster Fuller, ο ίδιος ο πλανήτης Γη είναι ένα «καλά τροφοδοτημένο διαστημόπλοιο, το οποίο και πλέει μέσα στο διάστημα». Είναι μια οργανωμένη συμβιωτική αχνογάλαζη κουκίδα, τυλιγμένη με μια ατμοσφαιρική μεμβράνη που περιβάλλεται από ένα σκοτεινό και αχανές σύμπαν. Ωστόσο ο David Deutsch επέκρινε τη ρομαντική ιδέα του Fuller για το διαστημόπλοιο-Γη ως μια αρμονική συμβίωση οικοτόπων, που επιπλέει σε ένα άγονο σύμπαν, λέγοντας πως είναι δύσκολο κάτι παρόμοιο να υποστηριχθεί, ακόμη και μεταφορικά. Άλλωστε σε 4.500.000.000 χρόνια περίπου ο Ήλιος μας θα μετατραπεί σ’ έναν ευέξαπτο ερυθρό γίγαντα, που με τις ηλιακές του εξάρσεις θα καταπιεί ολόκληρη τη Γη. Αλλά αυτός είναι κι ένας ακόμη από τους λόγους που αργά ή γρήγορα το ανθρώπινο είδος θα πρέπει να εξαπλωθεί στο διάστημα.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του προγράμματος «100 Year Starship» (100yss.org), θα πρέπει να επιτευχθούν «επαναστατικές μη χημικές τεχνολογίες για παραγωγή, συλλογή, έλεγχο και ασφαλή αποθήκευση τεράστιας ποσότητας ενέργειας, ριζικές εξελίξεις σε συστήματα υποστήριξης ζωής και βιώσιμων οικοσυστημάτων, νέες γνώσεις για την ανθρώπινη εξέλιξη, υγεία, συμπεριφορά και εκπαίδευση, αλλά και άλματα στη γεωργία, στις επικοινωνίες και στον χειρισμό τεράστιου όγκου δεδομένων”. Επιπλέον είναι απαραίτητη η πρόοδος “στην ρομποτική, στον αυτοματισμό, στα έξυπνα συστήματα και στη βιομηχανία, καθώς και βαθύτερη κατανόηση και καινοτόμες προσεγγίσεις στις κοινωνικές δομές, στην εκπαίδευση, στα οικονομικά, στο νομικό πλαίσιο, στην πολιτική και τη διεθνή συνεργασία”.

Image-14

Εξαιτίας των τεράστιων απαιτήσεων ο στόχος μοιάζει ακατόρθωτος, αλλά ας μη ξεχνάμε ότι και το ταξίδι του ανθρώπου στο φεγγάρι στις αρχές του 20 αιώνα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας..

Από την άλλη όμως είναι πολλοί οι ειδικοί που το θεωρούν ακατόρθωτο και μη ρεαλιστικό γιατί τα τελευταία πενήντα χρόνια, παρά τις προσπάθειες, δεν έχουμε κάνει καμία πρόοδο για παράδειγμα στους κινητήρες υψηλής ώθησης που θα μας έβγαζαν πραγματικά έξω από τα στενά όρια του ηλιακού μας συστήματος.

Όμως η εξερεύνηση των μακρινών κόσμων του διαστήματος είναι ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα του ανθρώπου από τότε που σήκωσε το βλέμμα προς τον ουρανό. Η δίψα του πνεύματος για τη γνώση και την ανακάλυψη και η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή έβγαζε πάντα τον άνθρωπο έξω από τα ασφαλή του όρια . Οι περισσότεροι από εμάς ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα ξεφύγουμε από τα όρια που μας επιβάλλει ο ταλαιπωρημένος πλανήτης μας και θα κατακτήσουμε τα αστέρια.

Πηγή: Περιοδικό STRANGE No 148 

STR147_Exofyllo

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: Το Πεπρωμένο μας Είναι τ’ Άστρα (Συλλογικό), εκδ. Άγνωστο

teslaplate-advertising16

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ FERMI (Fermi’s Paradox)

Fermi’s Paradox

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ FERMI

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΥΠΕΡΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ;

Anoigma 2

«Είναι παράξενο να μεγαλώσει ένα μόνο στάχυ σταριού μέσα σ’ ένα μεγάλο χωράφι κι ένας μόνον κόσμος μέσα στον Άπειρο».

Μητρόδωρος από τη Χίο, μαθητής του Δημόκριτου

enrico_fermi_chalkboard_0_0

O Ιταλός Enrico Fermi (1901-1954), ένας από τους λαμπρότερους φυσικούς του 20ού αιώνα, κατάφερε να κάνει δεκάδες μεγάλες ανακαλύψεις, ειδικά στους τομείς των ραδιοακτινοβολιών, ήταν ο πρώτος που κατάφερε να διασπάσει το άτομο, και το 1938 έλαβε το βραβείο Νόμπελ για την προσφορά του στην Επιστήμη. Ο Fermi, επίσης, ενδιαφερόταν για το εξωγήινο ζήτημα. Αυτός και οι συνεργάτες του πίστευαν ότι το Σύμπαν περιέχει εκατομμύρια πολιτισμούς πιο αναπτυγμένους από τον δικό μας. Αυτή ήταν και αγαπημένη συζήτηση της παρέας των επιστημόνων, μέχρι την ημέρα που ο Fermi, στη διάρκεια μιας συζήτησης, συνειδητοποίησε το περίφημο παράδοξό του: αν πραγματικά υπάρχουν έστω και ελάχιστοι υπερ-ανεπτυγμένοι πολιτισμοί, θα πρέπει ήδη να έχουν έρθει σε επαφή μαζί μας. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια «καλή» γνώση της πυραυλικής τεχνολογίας και μια «κακή» διάθεση για κατάκτηση, για να καταφέρει οποιοσδήποτε πολιτισμός να αποικήσει ολόκληρο το Γαλαξία!

images (3)

Μια πρώτη απάντηση στην παρατήρησή του ήταν ότι «πιθανότατα το Σύμπαν ήταν πολύ μεγάλο, ενώ η ταχύτητα των διαστημοπλοίων μικρή», αλλά ο Fermi ανταπάντησε σχεδόν άμεσα ότι μια οποιαδήποτε «διαστημική αυτοκρατορία» έχει στη διάθεσή της εκατομμύρια χρόνια για την εξάπλωσή της και, σε περίπου δέκα εκατομμύρια χρόνια, οποιαδήποτε αυτοκρατορία θα μπορούσε να κατακτήσει ολόκληρο το Γαλαξία. Μπορεί δέκα εκατομμύρια χρόνια να ακούγονται πολλά, αλλά, αφού η ηλικία του Σύμπαντος είναι μεγαλύτερη από δέκα χιλιάδες εκατομμύρια χρόνια, είναι ένα σχετικά ασήμαντο χρονικό διάστημα. Από την άλλη, με ότι ταχύτητα κι αν ταξιδεύουν τα διαστημόπλοια, τα δέκα εκατομμύρια χρόνια είναι παραπάνω από αρκετά για την κατάκτηση ολόκληρου του Γαλαξία…

Asgard

Με αυτές τις σκέψεις, ο Fermi έκανε την περίφημη ερώτησή του: «Πού είναι όλοι;». Αν και ακούγεται σχεδόν ηλίθια, αυτή η ερώτηση βασανίζει ακόμη και σήμερα όλους τους ερευνητές και ονομάστηκε το Παράδοξο του  Φέρμι (Fermi’s Paradox).

Οι σοβαροί ερευνητές δεν τολμούν να απαντήσουν στην ερώτηση του Fermi, γιατί τα στοιχεία που έχουμε αυτή τη στιγμή στη διάθεσή μας οδηγούν στο παράδοξο και αντιφατικό συμπέρασμα ότι πουθενά στο Σύμπαν δεν υπάρχει ζωή, κάτι που είναι, ολοφάνερα, μια λανθασμένη παραδοχή και δεν εξηγεί καθόλου το γεγονός ότι εμείς υπάρχουμε…

Anoigma 1

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕ “ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ”;

Από το 1980 μέχρι σήμερα, έχουν συνταχτεί εκατοντάδες επιστημονικά κείμενα που προσπαθούν να δώσουν απάντηση. Αλλά το παράδοξο παραμένει, γιατί ορισμένα συμπεράσματα ξεπερνούν κατά πολύ τις ιδέες της πιο ακραίας επιστημονικής φαντασίας…

 Μια υπόθεση αναφέρει ότι είμαστε «ζωολογικός κήπος» κάτω από αυστηρή παρακολούθηση, μια άλλη αναφέρει ότι απλώς είμαστε πολύ «αδιάφοροι» για τους εξωγήινους κι όλες οι παραδοξότητες που συναντάμε καθημερινά είναι τα ίχνη διαστρικών ταξιδιωτών που περνούν καθημερινά από τον κόσμο μας, αλλά αδιαφορούν απόλυτα για την ύπαρξή μας, γιατί μπροστά τους δεν είμαστε παρά «ζωύφια», κάτι σαν μια ασήμαντη «μυρμηγκοφωλιά» στην άκρη του Γαλαξία…

SETI_va-fermi-paradox-2013

ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ

Ο Τζον Μπολ (John Ball) του Κέντρου Αστροφυσικής Σμίθσον στο Χάρβαρντ,  που έχει διατυπώσει την υπόθεση του «ζωολογικού κήπου», συνόψισε κάποτε το «φάσμα των πιθανοτήτων» που αντιμετωπίζει η Έρευνα για την Εξωγήινη Νοημοσύνη (SETI) και βλέπει τις εξής πιθανότητες:

  1. Δεν υπάρχουν άλλοι πολιτισμοί.
  2.  Υπάρχουν αλλά είναι πρωτόγονοι. Δε γνωρίζουν τίποτε για μας, αλλά μπορεί να ήθελαν να ξέρουν.
  3. Υπάρχουν άλλοι πολιτισμοί, αλλά βρίσκονται περίπου στο δικό μας επίπεδο. Υποπτεύονται ότι υπάρχουμε και ίσως να ήθελαν να μιλήσουν μαζί μας (σενάριο του καθρέπτη).
  4. Υπάρχουν, ξέρουν ότι είμαστε εδώ και θα ήθελαν ίσως να μας μιλήσουν, δεν κατόρθωσαν όμως ακόμη να τραβήξουν την προσοχή μας.
  5. Δεν ενδιαφέρονται για μας. Δεν αποτελούμε γι αυτούς απειλή και δεν έχουμε κάτι που να το θέλουν.
  6. Ενδιαφέρονται κάπως για μας και ορισμένοι επιστήμονες τους ήδη μας μελετούν.
  7. Ενδιαφέρονται πολύ για μας και μας μελετούν εκτεταμένα αλλά μυστικά.
  8. Ανακατεύονται στα θέματά μας αυτή τη στιγμή.
  9. Αποτελούμε αντικείμενο πειράματός στο εργαστήριο τους.
  10.  Υπάρχει Θεός. (Αυτό δεν είναι αναγκαστικά ανακόλουθο με καμία από τις άλλες πιθανότητες).   images (1)

Το πραγματικό Παράδοξο είναι ότι, ενώ οι επιστημονικοί κύκλοι συζητούν με μεγάλη θέρμη για αυτά τα θέματα (όπως αποδεικνύεται από τα παραπάνω), στο ευρύ κοινό παρουσιάζεται μια εικόνα απόλυτης άρνησης για τη σχετική θεματολογία. Αν οι επιστήμονες θεωρούν το πλήθος ανίκανο να καταλάβει αυτά τα θέματα και αδιαφορούν να το ενημερώσουν, σκεφτείτε τότε τι νιώθουν οι εξωγήινοι για το είδος μας. Ίσως αυτή είναι και μια καλή απάντηση για πολλά παράδοξα. Άλλωστε «η απουσία του αποδεικτικού στοιχείου δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο της απουσίας» (Μάρτιν Ρις). 

 

Ο Ιταλός φυσικός Ενρίκο Φέρμι είχε θέση μια εύλογη απορία για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Αφού υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα σαν τον δικό μας Ήλιο στο γαλαξία μας, πολλά μάλιστα μεγαλύτερα ηλικιακά από τον δικό μας, και γύρω από αυτά περιστρέφονται δισεκατομμύρια πλανήτες. Στατιστικά ένας μεγάλος αριθμός από αυτά θα μπορούσε να έχει ζωή και πολιτισμούς με τεχνολογική εξέλιξη. Καθώς όλα αυτά επιβεβαιώνονται πως εμείς δεν μπορούμε να δούμε κανένα σημάδι αυτής της εξωγήινης ζωής;

Ο Έντουαρντ Σνόουντεν μίλησε στην εκπομπή StarTalk του διάσημου αστροφυσικού Neil deGrasse Tyson, διατύπωσε μια άποψη σχετικά με αυτό το παράδοξο. «Αν παρατηρήσει κανείς τις κρυπτογραφημένες συνομιλίες, εάν η κρυπτογράφηση έχει γίνει με σωστό τρόπο, τότε δεν υπάρχει τρόπος να αναγνωρίσετε ότι διαφέρουν από μια κοινή, ελεύθερη συνομιλία. Επομένως, εάν ένας εξωγήινος πολιτισμός (ή εμείς) προσπαθήσει να επικοινωνήσει ή να παρακολουθήσει άλλους πολιτισμούς, τότε αυτό θα είναι εφικτό μόνο εάν τους πετύχει σε σχετικά βασικό επίπεδο εξέλιξης όπου οι συνομιλίες και η κοινωνία δεν έχει αναπτύξει μηχανισμούς προστασίας», δήλωσε ο Σνόουντεν, σύμφωνα με το Έθνος, και πρόσθεσε:

«Αν υποθέσουμε ότι τα σήματα που καταγράφουν οι δορυφόροι αντιστοιχούν σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ή τηλεφωνική κλήση ή στοιχείο GPS κάποιου εξωγήινου πολιτισμού, τότε αυτό που αντιλαμβανόμαστε εμείς δεν διαφέρει από την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου λόγω της κρυπτογράφησης τους».