Category Archives: ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ – PUBLIC HEALTH

EBOLA: ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΠΛΟ;

EBOLA – EΜΠΟΛΑ

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΠΛΟ;

EBOLA An

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

Με την επιδημία Έμπολα να έχει ήδη σκοτώσει χίλιους ανθρώπους στη Δυτική Αφρική και να μεταδίδεται ανεξέλεγκτα προς τα αστικά κέντρα αλλά και την πυκνοκατοικημένη Νιγηρία των 150 εκατομμυρίων κατοίκων, ο ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), σε έκτακτη συνεδρίαση της, απευθύνεται απεγνωσμένα σε ειδικούς σε θέματα βιοηθικής κ.α. για ενδεχόμενη χρήση πειραματικής θεραπείας στα θύματα του θανατηφόρου ιου. Στις 6 Αυγούστου 2014 Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως ο επίσημος αριθμός των θανάτων από τον ιό Έμπολα, από τον Φεβρουάριο που έχει ξεκινήσει η επιδημία, έχει αυξηθεί στους 932. Σαράντα πέντε άνθρωποι πέθαναν σε διάστημα τριών ημερών από τις 2 έως τις 4 Αυγούστου. Υπάρχουν ωστόσο και νεκροί που δεν καταγράφονται και πριν πεθάνουν έχουν ήδη μολύνει κι άλλα μέλη της οικογένειας τους. Στο Λάγος, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας με 21 εκατομμύρια κατοίκους, o υπουργός Υγείας Ονιεμπούτσι Τσούκβου ανακοίνωσε ότι σε όλες τις επαρχίες της χώρας στήνονται θάλαμοι απομόνωσης για τη νοσηλεία τυχόν νέων περιστατικών. Η Σιέρα Λεόνα έχει τεθεί σε καραντίνα και απαγόρευση κυκλοφορίας…

 Ebola 2
Ο ιός του Έμπολα αρχικά προκαλεί συμπτώματα που θυμίζουν γρίπη, αλλά στη συνέχεια μπορεί να εξελιχθεί σε αιμορραγικό πυρετό. Το στέλεχος της τελευταίας επιδημίας σκοτώνει περίπου το 56% των ασθενών, αν και υπάρχουν στελέχη του ιού που σκοτώνουν 9 στους 10 ανθρώπους που προσβάλλουν. Εμβόλιο ή θεραπεία δεν υπάρχει. Ωστόσο δύο Αμερικανοί ασθενείς που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα πίσω στις ΗΠΑ υποβάλλονται σε αγωγή με έτοιμα αντισώματα κατά του ιού και με ένα πειραματικό φάρμακο παρουσιάζουν ήδη βελτίωση. Άρα το αντίδοτο είναι ήδη έτοιμο ή ετοιμάζεται. Είναι άραγε ο ιός Έμπολα το ιδανικό “βιολογικό όπλο” για να αποδεκατίσει τριτοκοσμικούς πληθυσμούς που συνεχίζουν να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο;

Congo Guinea Ebola   AGUI101

ΟΙ ΙΟΙ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΚΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

ΕΜΠΟΛΑ ΚΑΙ ΜΑΡΜΠΡΟΥΓΚ

Ο ιός Έμπολα (Ebola), όπως και ο ιός του Μάρμπρουγκ (Marburg) είναι ρετροϊοί (RNA virus) που ανήκουν στην οικογένεια των filoviruses. Οι ιοί που ανήκουν σ’ αυτή την οικογένεια έχουν παρόμοια μορφολογία, πυκνότητα και το ίδιο ηλεκτροχημικό προφίλ (SDS-PAGE). Αν και είναι πολυμορφικοί, το πιο συνηθισμένο σχήμα τους μοιάζει με «U», το μήκος τους είναι 14,000 nm και η διάμετρός τους 80 nm.
Ο ιός του Μάρμπρουγκ προκαλεί ένα σπάνιο αιμορραγικό πυρετό, που προσβάλλει ανθρώπους αλλά και πρωτεύοντα θηλαστικά. Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1967, όταν ένα ξέσπασμα αιμορραγικού πυρετού έλαβε χώρα στο Μάρμπρουγκ και στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας, καθώς και στο Βελιγράδι. Συνολικά 37 άνθρωποι, κυρίως εργαζόμενοι σε εργαστήρια παραγωγής εμβολίων, αρρώστησαν. Όσοι προσβλήθηκαν είχαν εκτεθεί προηγουμένως σε πράσινους πίθηκους της Αφρικής, που χρησιμοποιούνταν ως πειραματόζωα για την παρασκευή εμβολίων κατά της πολιομυελίτιδας. Οι πίθηκοι είχαν εισαχθεί από την Ουγκάντα. Κανένα άλλο περιστατικό της νόσου δεν καταγράφηκε μέχρι το 1975, οπότε μολύνθηκε ένας τουρίστας στη Ζιμπάμπουε. Από τότε έχουν καταγραφεί διάφορα μεμονωμένα περιστατικά, με τελευταίο ξέσπασμα το 1998 στην Durba του Κονγκό.

Ebola 4

Ο ιός του Μάρμπρουγκ είναι ενδημικός στην Αφρική. Στους ανθρώπους φαίνεται πως μεταδόθηκε από τους πιθήκους, και σ’ αυτούς από ένα άγνωστο ζώο-φορέα που ζει στην Αφρική. Στους ανθρώπους μεταδίδεται με κάθετη επαφή με μολυσμένα υγρά ή καλλιέργειες κυττάρων. Η μετάδοση μεταξύ των ανθρώπων γίνεται με σωματικά υγρά ή με μολυσμένα εργαλεία. Έπειτα από μια περίοδο επώασης 5-10 ημερών ο προσβεβλημένος εκδηλώνει πυρετό, ρίγος, κεφαλόπονο και μυαλγία. Μετά την 5η μέρα εκδηλώνεται μια πληθώρα συμπτωμάτων με κατάληξη το παραληρητικό σοκ και τον αιμορραγικό πυρετό. Η διάγνωση γίνεται με το ενζυμικό τεστ ELISA και με την εργαστηριακή αντίδραση PCR.
Ο αιμορραγικός πυρετός του Μάρμπρουγκ είναι θανατηφόρος σε ποσοστό 23-25% των περιπτώσεων. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία, μόνον υποστηρικτική, όπως χορήγηση στον ασθενή υγρών και ηλεκτρολυτών, αντικατάσταση του αίματός του, χορήγηση πλάσματος κ.ά. Για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού προτείνεται αντιμετώπιση Κατηγορίας Βιοασφάλειας 4 (BSL-4 ή Biosafety Level 4).

Ebola 1
Ο ιός του Έμπολα (Ebola HF) προκαλεί αιμορραγικό πυρετό σε ανθρώπους και πρωτεύοντα θηλαστικά (πίθηκους, γορίλες και χιμπατζήδες). Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1976, μ’ ένα ξέσπασμα που έλαβε χώρα σε ιεραποστολικό νοσοκομείο του Ζαΐρ. Υπάρχουν τέσσερις υποτύποι του ιού: Οι Έμπολα-Ζαΐρ, Έμπολα-Σουδάν, Έμπολα-Ακτή Ελεφαντοστού και ο Έμπολα-Reston, ο οποίος προσβάλλει μόνον πρωτεύοντα θηλαστικά.

Ο ιός είναι ενδημικός της Αφρικής. Σποραδικές περιπτώσεις προσβολής με τον ιό του Έμπολα έχουν καταγραφεί στο Κονγκό, στο Ζαΐρ, το Σουδάν, την Γκαμπόν, την Ακτή του Ελεφαντοστού και την Ουγκάντα. Η μόλυνση με τον ιό του Έμπολα είναι έντονη. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία. Επειδή ο φυσικός φορέας της νόσου είναι κάποιο άγνωστο ζώο, δεν μπορεί να προληφθεί η μετάδοση στους ανθρώπους. Ο ιός μεταδίδεται από το αίμα και τις απεκκρίσεις ενός ανθρώπου που μολύνθηκε. Στα νοσοκομεία μπορεί να μεταδοθεί με μολυσμένα εργαλεία και γι’ αυτό απαιτείται επίπεδο βιοασφάλειας BSL-4.

Ebola 8
Η περίοδος επώασης του ιού Έμπολα κυμαίνεται από 2-21 μέρες. Τα συμπτώματα της νόσου είναι παρόμοια μ’ εκείνα του αιμορραγικού πυρετού που οφείλεται στον ιό του Μάρμπρουγκ. Στο τελικό στάδιο τα μάτια των ασθενών κοκκινίζουν και ο θάνατος προέρχεται από ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν γιατί ορισμένοι άνθρωποι αναρρώνουν έπειτα από προσβολή με τον ιό, ενώ οι περισσότεροι όχι. Η αιτία είναι ίσως ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα πρόλαβε να ανταποκριθεί στην επίθεση του ιού.
Για τη διάγνωση της νόσου χρησιμοποιούνται οι ίδιες μέθοδοι όπως και στην περίπτωση του ιού του Μάρμπρουγκ. Η διάγνωση είναι σημαντική για την απομόνωση των προσβληθέντων. Για την ώρα δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεραπεία. Στον ασθενή χορηγούνται υγρά, ηλεκτρολύτες και οξυγόνο για τη σταθεροποίηση της κατάστασής του. Παρ’ όλα αυτά η θνησιμότητα υπερβαίνει το 80% των περιπτώσεων. Ο ιός του Έμπολα θεωρείται μεγάλη απειλή για την ανθρώπινη υγεία και γι’ αυτό έχουν ήδη ξεκινήσει έρευνες για την παρασκευή του κατάλληλου εμβολίου.

Ebola 5

ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΙ ΙΟΙ: ΤΑ «ΕΞΥΠΝΑ» ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Εκτός από τις μορφές που προαναφέραμε, το οπλοστάσιο του βιολογικού τρόμου μπορεί να συμπεριλάβει τον πυρετό Q (Coxiella burnetii), την εντεροτοξίνη Β του σταφυλόκοκκου (Staphylococcal enterotoxin B), τον τυφοειδή πυρετό (Rickettsia prowazekii), την τοξίνη Ricin, την ψιττάκωση (Chlamydia psittaci) κ.ά. Μπορεί να συμπεριλάβει επίσης και νέους παθογόνους μικροοργανισμούς, που θα δημιουργηθούν στα εργαστήρια με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας και της γενετικής μηχανικής.
Από το 1992 έχουν εμφανιστεί πέντε νέες τεχνολογίες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή νέων βιολογικών όπλων: Η γενετική μηχανική, η γονιδιακή και πρωτεϊνική συγκόλληση, η σύντηξη των κυττάρων (δημιουργία νέων οργανισμών), η πρωτεϊνική μηχανική και, τέλος, η ζύμωση και η κυτταρική καλλιέργεια (τεχνικές μαζικής παραγωγής). Αυτές οι επαναστατικές τεχνολογίες προσφέρουν νέες δυνατότητες τόσο στους επίδοξους βιοτρομοκράτες, όσο και στην Αμερικανική Αυτοκρατορία που θα ήθελε να έχει στη φαρέτρα της υπερεξελιγμένα «έξυπνα» βιολογικά όπλα ικανά να εξολοθρεύουν ανεξέλεγκτους τρομοκράτες, αλλά και ανεπιθύμητους πληθυσμούς.
Η δημιουργία συνθετικών ιών, που δεν συναντώνται στη Φύση, αποτελεί το πρώτο βήμα. Σύμφωνα με έκθεση Aμερικανών ερευνητών, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Science, με επιτυχία στέφθηκαν οι προσπάθειες δημιουργίας συνθετικού ιού πολιομυελίτιδας σε εργαστηριακές συνθήκες. Η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Stony Brook κατάφερε να δημιουργήσει το μολυσματικό παράγοντα από την αρχή, χρησιμοποιώντας τη γονιδιακή ακολουθία του γενετικού υλικού του ιού της πολιομυελίτιδας. Κατόπιν οι επιστήμονες εμβολίασαν πειραματόζωα προσπαθώντας να διαπιστώσουν τη λοιμογόνο δράση του τεχνητού ιού. Τα ποντίκια που μολύνθηκαν με το συνθετικό ιό αρχικά εμφάνισαν σημεία παράλυσης και στη συνέχεια πέθαναν. Αυτό απέδειξε πως ο συνθετικός ιός ήταν το ίδιο δραστικός με τον φυσικό.

Ebola 7
Η δημοσίευση αυτής της αποκάλυψης πυροδότησε, όπως ήταν αναμενόμενο, τις φοβίες για ενδεχόμενη βιοτρομοκρατική επίθεση με τεχνητούς ιούς. Από την πλευρά τους οι επιστήμονες υποστήριξαν πως ήθελαν απλώς ν’ αποδείξουν την ευκολία δημιουργίας συνθετικών ιών. Αυτό βέβαια ίσως ωθήσει τους επίδοξους τρομοκράτες να επιδιώξουν τη «νεκρανάσταση» του εξαφανισμένου ιού της ευλογιάς…
Εκτός από τεχνητούς ιούς, στο μέλλον θα υπάρχει και η δυνατότητα να δημιουργηθούν «κυβερνοέντομα» (cyberinsects) και «βιολογικά ρομπότ» (biorobots), ως βιολογικοί φορείς μετάδοσης παθογόνων μικροοργανισμών. Οι βιοτρομοκράτες του μέλλοντος είναι σίγουρο πως θα υποκύψουν στον πειρασμό να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που θα προσφέρει η εξέλιξη της γενετικής μηχανικής. Από την άλλη όμως και η Αυτοκρατορία θα διαθέτει μια τεράστια «βεντάλια» αντιδότων και εμβολίων, καθώς και μια αόρατη στρατιά από «έξυπνους» τεχνητούς μικροοργανισμούς που θα στοχεύουν αποκλειστικά στους ανυπότακτους και στους ανεπιθύμητους. Στο μέλλον ο βιοχημικός τρόμος θα έχει αυτοκρατορικό πρόσωπο. Η βιοτρομοκρατία αποτελεί απλώς το τέλειο πρόσχημα για τον εκφοβισμό και τον έλεγχο των μαζών.

Πηγή: Γιώργος Στάμκος, ΜΕΤΑ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ, Βιοτρομοκρατία, Εκδ. Αρχέτυπο 2002

Ebola Protection

OPEN MEDICINE! Wiki Κίνημα για μια Καλύτερη Ιατρική

OPENMEDICINE!

Wiki Κίνημα για μια Καλύτερη Ιατρική

Το 2006 η Anita Palepu ήταν συντάκτης του περιοδικού Canadian Medical Association Journal όταν ο εκδότης της απέλυσε δύο συντάκτες μετά από διαφωνία που είχαν σχετικά με την ανεξαρτησία και ελευθερία του δημοσιογραφικού λόγου. Η Ανίτα ήταν θυμωμένη με το γεγονός ότι οι διαφημιστές υπαγορεύουν με τον τρόπο τους το ύφος και τις πληροφορίες του περιοδικού. Αντιστάθήκαν μαζί με μερικούς άλλους συναδέλφους της αλλά «αντί να θυμώσω, εγώ κάνω κάτι για αυτό», και σε ένα χρόνο μέσα έγινε συν-εκδότης και αρχισυντάκτης του περιοδικού Open Medicine, ενός ελεύθερου, ανεξάρτητου, online τριμηνιαίου περιοδικού που προσφέρει καθαρή ανάλυση και επιστημονική άποψη για τα ιατρικά ζητήματα. Στο πρώτο τεύχος η εκδότρια δήλωσε πως «η ιατρική επιστήμη πρέπει να είναι ανοιχτή και δημόσια, ελεύθερη από τις ακήρυκτες επιρροές».

Η Παλεπού, καθηγήτρια ιατρικής στο University of British Columbia, τονίζει ότι τα διάσημα περιοδικά, όπως είναι το TheLancet και The New England Journalo fMedicine, αντλούν σημαντικά ποσά από τους φαρμακευτικούς διαφημιστές. Η ίδια πιστεύει πως αυτό μπορεί να επηρεάσει τους γιατρούς και τους θεραπευτές να φέρουν αποφάσεις βασισμένες σε αναγνώριση του «brand name», πιο πολύ από τις επιστημονικές τους γνώσεις. Και πάνω απ’ όλα, λέει εκείνη, αυτοί οι διαφημιστές μπορεί πουλάνε και δοκιμαστικά και ύποπτα ιατρικά φάρμακα πληρώνοντας για διαφήμιση. Αυτό δεν ακυρώνει αναγκαστικά την  επιστήμη, αλλά πλέον δεν είναι έγκυρη, αλλά υποταγμένη στα ανταγωνιστικά συμφέροντα. Με το OPENMEDICINE δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί ως τώρα, τουλάχιστον, δεν υπάρχει διαφήμιση. Η Palepu λέει πως αυτή η πρωτοβουλία εφαρμόζεται μέσα από την «εργασία της αγάπης» (labor of love) στην οποία συμμετέχουν πολλοί ακαδημαϊκοί, περισσότεροι από τον Καναδά, συν τις δωρεές από τις ιατρικές σχολές και τα μεμονωμένα άτομα. Πρόσφατα το περιοδικό άρχισε ένα συνεργατικό εκδοτικό πείραμα. Ένα από τα άρθρα του είναι «wiki», δηλαδή καταχωρημένοι αναγνώστες μπορούν να εκδώσουν και να συμπληρώσουν το υπάρχον υλικό. H Palepu λέει ότι είναι νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα, αλλά «πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να εφαρμόσουμε τη μέθοδο ‘’wiki’’ στα ιατρικά θέματα».

Στο μεταξύ το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ συνεργάζεται με το Wikimedia Foundation για την προώθηση μιας online πρόσβασης στις ιατρικές πληροφορίες. Η Palepu όμως θεωρεί πως οι δικοί της συντάκτες αποτελούν ένα ευρύτερο κίνημα που ανήκει σε μια ελευθεριακή κουλτούρα της ανοικτής πρόσβασης στις επιστημονικές πληροφορίες. «Η Ιατρική είναι ένα πολύ παραδοσιακό επάγγελμα γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε πολύ ριζοσπαστικοί στις κινήσεις μας» υποστηρίζει η Palepu. Αν πέσει το «κάστρο» της Ιατρικής ελάχιστοι θα μπορούν να αντισταθούν στην ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση.

ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide): Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide)

Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

 

«Σας ζητούμε συγγνώμη που επί 50 χρόνια δεν βρήκαμε έναν τρόπο να έλθουμε σε επαφή μαζί σας σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Σάς ζητούμε να θεωρήσετε τη σιωπή μας ως ένδειξη του σοκ που μάς προκάλεσε η μοίρα σας».

 Δημόσια Δήλωση (31.8.2012) του Harald Stock, γενικού διευθυντή της φαρμακευτικής Grunenthal

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

 

Στις 31 Αυγούστου του 2012 ο γενικός διευθυντής της γερμανικής φαρμακευτικής εταιρείας Grunenthal, Harald Stock, δήλωσε πως η εταιρεία «εκφράζει την ειλικρινή της λύπη» για τη σιωπή της απέναντι στα θύματα της θαλιδομίδης, η οποία πουλιούνταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις εγκύους για την αντιμετώπιση της πρωινής ναυτίας.

Η Θαλιδομίδη (Thalidomide) ήταν ένα από τα φάρμακα που μετά από χρόνια εκτεταμένων δοκιμών πάνω σε πειραματόζωα κατοχυρώθηκε ως ένα «ιδανικά ασφαλές» ηρεμιστικό φάρμακο και μάλιστα για έγκυες γυναίκες. Και το αποτέλεσμα: περισσότερες από 10.000 γεννήσεις σοβαρά παραμορφωμένων νεογέννητων. Κατά τη διάρκεια της εκτενούς δικαστικής διαμάχης το 1970 κατά των παρασκευαστών, ένας αριθμός από μάρτυρες, όλοι τους ερευνητές πειραματόζωων, δήλωσαν στο δικαστήριο ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών στα ζώα δεν έδειχναν ποτέ κάτι το ανησυχητικό για τους ανθρώπους.

Ένας όμως από τους ειδικούς ήταν και ο τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Ernst Boris Chain, που συμμετείχε στην ανακάλυψη της αντιβακτηριακής δράσης της πενικιλίνης. Αυτός δήλωσε στις 2 Φεβρουαρίου του 1970 ενώπιον του δικαστηρίου: «Καμιά δοκιμή φαρμακευτικού σκευάσματος σε ζώα, ακόμη κι αν δοκιμαστεί σε αρκετά ζωικά είδη, ακόμη και πρωτεύοντα, και κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, δεν προσφέρει καμιά εγγύηση ότι το φάρμακο θα έχει την ίδια δράση και στους ανθρώπους: επειδή, με όλο το σεβασμό, ο άνθρωπος δεν είναι το ίδιο μ’ ένα ζώο». Τελικά οι παρασκευαστές της Θαλιδομίδης δεν βρέθηκαν ένοχοι ότι έριξαν στο εμπόριο ένα επικίνδυνο σκεύασμα.

Η απίστευτη αντίδραση για την τραγωδία της Θαλιδομίδης από το φαρμακευτικό λόμπι ήταν ότι επρόκειτο για μια «σπάνια εξαίρεση», που θα οδηγούσε ωστόσο σε πιο αυστηρούς ελέγχους των δοκιμών σε ζώα και τίποτε περισσότερο. Αυτή η εξήγηση έγινε αποδεκτή από τους περισσότερους ανθρώπους. Έτσι οι δοκιμές σε πειραματόζωα αυξήθηκαν και όλο και πιο πολλά «ασφαλή δοκιμασμένα» φάρμακα βγήκαν στην αγορά. Και η συνέπεια αυτού του γεγονότος: Στη Δυτική Γερμανία, ενώ τη δεκαετία του 1950 υπήρχαν στις 100.000 γεννήσεις 3 δύσμορφα μωρά, τη δεκαετία του 1980 τα δύσμορφα μωρά εκτινάχθηκαν στα 500 σε κάθε 100.000 γεννήσεις, μιλάμε για υπερεκατονταπλασιασμό των άτυχων βρεφών! Στις ΗΠΑ τα μωρά με δυσμορφίες αυξήθηκαν κατά 350% τα τελευταία 25 χρόνια. Στη δεκαετία του 1950 γεννιούνταν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο 70.000 μωρά με παραμορφώσεις. Στη δεκαετία του 1980 γεννιούνταν κάθε χρόνο 250.000 μωρά με παρόμοια προβλήματα. Η μέση κατανάλωση φαρμάκων στις ΗΠΑ τριπλασιάστηκε σε σχέση με τη δεκαετία του 1950. Το ίδιο και γενετικές παραμορφώσεις. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες…

Ο λόγος γι’ αυτήν την αύξηση είναι γνωστός: ευθύνονται τα φάρμακα που έπαιρναν οι μητέρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Φάρμακα, που αφού δοκιμάστηκαν σε ζώα, θεωρήθηκαν «ασφαλή» για τους ανθρώπους.

Αντιδρώντας πάντως στην ομιλία του Harald Stock, η Φρέντι Αστμπερι, πρόεδρος της «Thalidomide UK» δήλωσε: «Τούς χρειάστηκε πολύς καιρός για να ζητήσουν συγγνώμη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, θύματα της θαλιδομίδης, που δίνουν αγώνα για να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας στη Βρετανία και σε ολόκληρο τον κόσμο. Άρα, χαιρετίζουμε την έκφραση συγγνώμης, αλλά πόσο μακριά θέλουν να φθάσουν; Δεν είναι καλό να ζητούν συγγνώμη εάν δεν ανοίξουν συζήτηση για αποζημίωση».

 

ΟΙ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ LIFE STYLE ΜΑΣ;

ΟΙ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ LIFE STYLE ΜΑΣ;

Οι Λαθρεπιβάτες του Τραίνου της Προόδου

 

 Γράφει ο Πέτρος Αργυρίου

Τα Μ.Μ.Ε ρηματοποιούν την πραγματικότητα. Αυτοί οι «παράξενοι ελκυστές» των ειδήσεων, ο ρόλος των οποίων όφειλε να είναι πρωτίστως η συλλογή και αναμετάδοση της είδησης έχουν προ πολλού ξεπεράσει τους εγγενείς περιορισμούς του ρόλου τους. Σήμερα τα ΜΜΕ δεν είναι απλά αναμεταδότες αλλά και κατασκευαστές ειδήσεων.

Η γιγάντωση των μήντια ήταν σε κάποιο βαθμό λογική και αναμενόμενη: τα μεγάλα ΜΜΕ καλούνται να καλύψουν γεγονότα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η επιλογή και προβολή ορισμένων μόνο από αυτά είναι αναπόφευκτη. Η ίδια η επιλογή όμως και σύνθεση των γεγονότων σε ένα τηλεοπτικό ή έντυπο πακέτο διαμορφώνει ένα επιλεκτικό ειδησεογραφικό τοπίο, που αποτελεί αναπόφευκτο σημείο αναφοράς για τους πολίτες.

Τα ειδησεογραφικά πακέτα όμως, που υποτίθεται ότι αναπαριστούν την εικόνα του κόσμου σε μια δεδομένη στιγμή, ότι φωτογραφίζουν παγκόσμιες ή τοπικές ή ακόμη και ατομικές καταστάσεις είναι συχνά κατά τέτοιο τρόπο δομημένα ώστε να δημιουργούν μια δεύτερη, υπερκείμενη της πραγματικότητας εικόνα. Μιλώντας αλληγορικά, αντί να παρουσιάζουν τη φωτογραφία παρουσιάζουν ένα φωτομοντάζ της, ή αντί να παρουσιάσουν διακριτές στιγμές της ειδησεογραφικής ροής παρουσιάζουν κολάζ της. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα για το τι μπορούν οι σύγχρονοι «θεουργοί» της είδησης με αυτήν ή σε αυτήν.

Η είδηση είναι ότι τα ποσοστά του καρκίνου αυξάνουν. Είναι τρομακτική, δυσοίωνη, αποθαρρυντική. Αν όμως αυτή η είδηση παρατεθεί δίπλα στην είδηση μιας καινούργιας αποτελεσματικής θεραπείας για τον καρκίνο και σε μια δήλωση π.χ του υπουργού υγείας για αύξηση των ερευνητικών κονδυλίων για τον καρκίνο η πρώτη είδηση αυτομάτως παραλλάζει. Ανάλογα λοιπόν με το πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται μια είδηση, το μήνυμα της χρωματίζεται ανάλογα. Βέβαια, στο παράδειγμά μας, η νέα θεραπεία του καρκίνου μπορεί να είναι μια ακόμη νέα αναποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο. Τα κονδύλια για την έρευνα του καρκίνου μπορεί να τοποθετούνται σε λάθος ερευνητικούς τομείς. Μια είδηση που έπρεπε να παρουσιαστεί αυτόνομα και που δεν παρουσιάζει κανένα ηθικό δίδαγμα για τις επιστημονικές και τεχνολογικές προόδους μπορεί να αποδυναμωθεί όταν μπολιαστεί με άλλες συγγενείς αλλά ασύνδετες ειδήσεις. Η μηχανική των ειδήσεων διαμορφώνει την κοινοποιήσιμη πραγματικότητα.

Με το εργαλείο της ειδησεογραφικής μηχανικής, είναι εύκολο κανείς να προπαγανδίσει… διακριτικά. Και η κατεύθυνση της προπαγάνδας καθορίζεται από συμφέροντα και ειδικότερα στο χώρο των ειδήσεων από το πόσο ευπώλητες είναι. Οι καινούργιες θεραπείες είναι hot. Παλιές ασθένειες είναι not. Καινούργιες ασθένειες και επιδημίες είναι Hot. Προτάσεις για μια απλή απεγκλωβισμένη από το υπερκαταναλωτικό μοντέλο ζωή είναι σίγουρα not.

Έχετε άραγε σκεφτεί πόσο συχνά, πόσες χιλιάδες καινούργιες θεραπείες για τον καρκίνο έχουν εμφανιστεί και συνεχίζουν να εμφανίζονται στα ΜΜΕ; Αν αυτές οι ειδήσεις ήταν αληθείς ή έστω ακριβείς, ο καρκίνος θα έχει σημειώσει δραματική πτώση. Λοιπόν, ο καρκίνος δεν έχει ηττηθεί.

Έχετε σκεφτεί για ποιο λόγο SARS, ιός του δυτικού Νείλου, AIDS, ιός της γρίπης των πουλερικών κ.α. πρωταγωνίστησαν στα δελτία και τις εφημερίδες. Επειδή ήταν «sexy ασθένειες», φρέσκιες, ικανές να εγείρουν συναίσθημα, να τροφοδοτήσουν έναν ανέξοδο σε πρώτη φάση πανικό. Εντωμεταξύ η αύξηση του καρκίνου, της φυματίωσης, της υπογονιμότητας, του αυτισμού, καταστάσεις που είναι παλιές, γνωστές, αργές και θλιβερές, ένα συνεχές μαρτύριο για τους ασθενείς, το περιβάλλον τους και την κοινωνία περνάν σε δεύτερη μοίρα και πολλές φορές τοποθετούνται κάτω από το χαλάκι της ενημέρωσης. Τα νέα, πρέπει να είναι νέα (καινούργια).

Πέρα από τη μόδα των καινοφανών επιδημιών, πέρα από την επέλαση της γενετικής που θα σάρωνε τις ασθένειες, πέρα από τα καινούργια φάρμακα τη θαυματουργή δράση των οποίων τα ΜΜΕ πρόθυμα παπαγαλίζουν εκ μέρους των φαρμακευτικών εταιριών, στο παρασκήνιο της ενημέρωσης ελλοχεύουν όλες εκείνες οι παθολογίες που προσδιορίζονται από και προσδιορίζουν την εποχή μας.

Γιατί ο Καρκίνος Συνεχίζει να Κερδίζει τον Πόλεμο;

Νέες θεραπείες, καλύτερα διαγνωστικά μέσα και όμως ο καρκίνος συνεχίζει να μαστίζει τους πληθυσμούς. Σε μια πρόσφατη έρευνα του ερευνητικού ιδρύματος Cancer Research UΚ, εκτιμήθηκε ότι τα ποσοστά καρκίνων του πνεύμονα και του μαστού διπλασιάστηκαν μέσα στα τελευταία 30 χρόνια. [1] Αυτή η τάση δε φαίνεται να υποχωρεί. Το αντίθετο. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας εκτιμά ότι μέχρι το 2020, τα κρούσματα καρκίνου θα έχουν αυξηθεί κατά ένα ακόμα 50%. [2]

Τα αίτια αυτής της αύξησης αποδίδονται σε ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Ένας παράγοντας που σίγουρα παίζει ρόλο στην αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου είναι η γήρανση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός της γης προοδευτικά γερνάει και αυτή είναι μια τάση που εμφανίζεται πάρα πολύ έντονη στο Δυτικό κόσμο. Σε μια έκθεση του 2002 του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών παρουσιάστηκε αυτό το γηραλέο πρόσωπο των σύγχρονων πληθυσμών και οι κοινωνικές επιπτώσεις. Μερικά από τα ισχυρά σημεία της έκθεσης είναι ότι «η γήρανση του πληθυσμού» δεν έχει προηγούμενο, δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην ανθρώπινη ιστορία –και στον 21ο αιώνα θα είμαστε μάρτυρες μιας ακόμη πιο ραγδαίας γήρανσης από αυτή του αιώνα που μόλις πέρασε. Η γήρανση του πληθυσμού είναι ανθεκτική, δεν θα γυρίσουμε στους νεαρούς πληθυσμούς που οι πρόγονοί μας γνώριζαν. Η γήρανση του πληθυσμού έχει σοβαρότατες επιπτώσεις για πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής.[3]

Καθώς ο καρκίνος παρουσιάζει μεγαλύτερη επίπτωση σε μεγάλες ηλικίες μπορεί να θεωρηθεί βολικά και ως «γεροντική ασθένεια». Ο καρκίνος όμως παρουσιάζει παράλληλα αύξηση σε παιδιά και εφήβους. Η διεθνής υπηρεσία για την έρευνα του καρκίνου (International Agency for Research on Cancer) υπολόγισε μια ετήσια αύξηση του καρκίνου της τάξης του 1% στα παιδιά και της τάξης του 1,5% για τους εφήβους για τα έτη 1970-2000. [4]

Παρά τα αυξημένα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης, φαίνεται πως οι σημερινές κοινωνίες και τα επιστημονικά τους εργαλεία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι εντονότερο στον δυτικό κόσμο από ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στην Ευρώπη το 19% των θανάτων οφείλεται σε καρκίνους, ενώ στην Αφρική το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει μόλις το 4%. Παρότι αυτή η στατιστική ανισομέρεια μπορεί να οφείλεται στα ενδημικά, ποικίλα προβλήματα υγείας της αφρικανικής ηπείρου, ίσως είναι ένας δείκτης για το ότι ο καρκίνος εκτός από εν μέρει γεροντική νόσος είναι και μια νόσος lifestyle. Διατροφή, ρύποι (χημικοί, ηλεκτρομαγνητικοί και ραδιενεργοί), φαρμακευτικές επιλογές, ψυχολογία, αγυμνασία είναι μάλλον συμπαράγοντες των αυξητικών τάσεων που ο καρκίνος παρουσιάζει στον δυτικό κυρίως κόσμο.[5]

Αυτή η ανικανότητα των κοινωνιών να εξαλείψουν τον καρκίνο, οδήγησε σε μια προοδευτική αλλαγή της στρατηγικής της δημόσιας υγείας. Το 1971 ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Richard Nixon, κήρυξε τον πόλεμο στον καρκίνο. Φαίνεται όμως πως παρά την προπαγάνδα των νέων θεραπειών είναι ο καρκίνος αυτός που κερδίζει τον πόλεμο. Χωρίς ποτέ να παραδέχονται ανοιχτά την ήττα τους (επιστήμη και πολιτική είναι πολύ αλαζονικές για να κάνουν κάτι τέτοιο), οι αρμόδιοι αρχίζουν τώρα σιωπηλά να συνθηκολογούν με τον μισητό εχθρό τους. Ο διευθυντής του IARC (International Agency for Research on Cancer) Dr. Stewart ενδεικτικά δηλώνει πως «…τα νέα φάρμακα δεν θα εξαφανίζουν υποχρεωτικά όγκους αλλά όταν θα χρησιμοποιούνται συνδυαστικά με άλλους παράγοντες θα μπορούν να μετατρέψουν πολλά περιστατικά ραγδαίου θανατηφόρου καρκίνου σε ελεγχόμενες χρόνιες ασθένειες»..

Μια άλλη διατύπωση της συνθηκολόγησης βρίσκουμε στο Scientific American : «…ίσως  οι ασθενείς με καρκίνο θα μπορούν παίρνουν ‘’ένα χάπι την ημέρα για να κάνουν τον καρκίνο πέρα’’. Αν αυτό συμβεί, μορφές καρκίνου που είναι σήμερα αθεράπευτες, θα μειωθούν σε χρόνια προβλήματα υγείας παρόμοια με την υπέρταση και το διαβήτη και πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν μακροχρόνιες, ικανοποιητικές ζωές».[6]

Αλλά για ποιους λόγους ο καρκίνος κερδίζει τον πόλεμο; Ο Clifton Leaf, αρχισυντάκτης του περιοδικού Fortune είναι ένας άνθρωπος που στην τρυφερή ηλικία τον 15 ετών έδωσε τη δική του μάχη με τον καρκίνο. Ανήκει στη μειοψηφία εκείνων που έζησαν για να πουν την εμπειρία τους. Χρόνια αργότερα αναζητά τις αιτίες που η επιστημονική κοινότητα και η κοινωνία δεν έχουν καταφέρει ακόμη ένα καθοριστικό χτύπημα στον καρκίνο: Μιλώντας με ειδικούς ερευνητές καταλήγει στο ότι υπάρχει «…μια δυσλειτουργική ‘’κουλτούρα του καρκίνου’’ –ένας τρόπος σκέψης που ωθεί δεκάδες χιλιάδων ιατρών και επιστημόνων να εντοπίζουν την παραμικρή θεραπευτική βελτίωση αντί να τους ενθαρρύνει να βρουν αυθεντικές ανακαλύψεις. Μια νοοτροπία που εκτρέφει απομονωμένες (και περιττές) λύσεις αντί για μια εκτεταμένη συνεργασία και που επιβραβεύει ακαδημαϊκά επιτεύγματα και δημοσιεύσεις πάνω από οτιδήποτε άλλο». Ο Leaf αναφέρει ότι αυτή η νοοτροπία έχει οδηγήσει τους ερευνητές του καρκίνου στο να παραμερίσουν το κεντρικότατο θέμα και μηχανισμό της μετάστασης. Μόνο το 0,5 των ερευνητικών προτάσεων επικεντρώνονται στη μετάσταση ενώ στο 92% των χρηματοδοτούμενων ερευνών του 2003, ο όρος μετάσταση δεν αναφερόταν καν. Ο παραγκωνισμός της μετάστασης από το ερευνητικό πεδίο είναι απλά μια πτυχή ενός γενικότερου φαινομένου  «διαμερισματοποίησης» της έρευνας: «Κάπως, στη διάρκεια της διαδρομής, κάτι σημαντικό χάθηκε. Το κυνήγι της γνώσης έγινε αυτοσκοπός παρά μέσο. Και η έρευνα έγινε εξαιρετικά στενή, σε βαθμό που ιατροί και επιστήμονες που θέλουν να σκέφτονται συστημικά για τον καρκίνο ή που μπορεί να έχουν εντελώς καινούργιες προσεγγίσεις σε αυτόν συχνά δεν χρηματοδοτούνται». [7]

Ο Leaf περιγράφει την τεχνοκρατική προσέγγιση, την εξονυχιστική έρευνα της λεπτομέρειας όταν ο οργανισμός ή το σύστημα αγνοούνται στο σύνολό τους. Η έρευνα καταλήγει σχεδόν πάντα σε γονιδιακό επίπεδο, για την ακρίβεια στην έρευνα ενός και μόνο γονιδίου, όταν οι εξίσου ή και περισσότερο σημαντικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα γονίδια, τα κύτταρα και τα συστήματα παραμένουν αδιερεύνητες. Η μετάσταση, σαν φαινόμενο συστημικό και όχι ως μια αυστηρώς μονογονιδιακή έκφραση δεν αποτελεί θελκτικό ερευνητικό αντικείμενο.

Η ίδια νοοτροπία απαντάται και στο επίπεδο των εξωτερικών παραγόντων που μπορεί να συνδέονται με τον καρκίνο. Οι έρευνες επικεντρώνονται στο ακριβές ποσό έκθεσης ή λήψης ενός δυνητικά καρκινογόνου παράγοντα που είναι ικανό να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός καρκίνου. Ελάχιστες είναι εκείνες οι έρευνες που μπορούν να εντοπίσουν την πολυπαραγοντική πτυχή του φαινομένου. Η σωστή διατύπωση δεν είναι πάντα ότι συγκεκριμένη ποσότητα του καρκινογόνου α μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη του τάδε τύπου καρκίνου. Η πληρέστερη διατύπωση είναι ότι στιγμιαία έκθεση στον παράγοντα α που συνοδεύεται από μακροχρόνια τοξική ή όχι έκθεση στον παράγοντα β’, σε συνδυασμό με έκθεση σε άλλους παράγοντες μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη καρκίνου ανάλογα πάντα με το ατομικό προφίλ του οργανισμού, τη γενετικού προδιάθεση που φέρει και τις συνθήκες ζωής που έχει αναπτύξει.

Έρευνες που αποτυπώνουν τις συνθήκες ζωής και τη σχέση τους με την ανάπτυξη καρκίνου δεν έχουν άμεσα οικονομικά οφέλη. Καμιά πολυεθνική δεν έχει να κερδίσει κάτι από την άμεση προτροπή των πολιτών στο να αποφεύγουν κάτι. Τα κέρδη έρχονται από τις θετικές προτροπές, τις προστακτικές τύπου πάρε αυτό το φάρμακο, κάνε αυτό το εμβόλιο, ή κάνε αυτήν την εξέταση. Το κοινωνικό όφελος δεν συμβαδίζει πάντα με τα κέρδη των πολυεθνικών.

Το πιο πρόσφατο και ίσως σκανδαλώδες παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας η απόρριψη από τον FDA (τον αντίστοιχο  αμερικανικό ΕΟΦ) ήταν το Provenge, ένα «εμβόλιο» για τον καρκίνο του προστάτη παρότι η συμβουλευτική επιτροπή του FDA είχε αποφανθεί στην συντριπτική της πλειοψηφία θετικά τόσο για την ασφάλεια όσο και για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Οι οικογένειες των καρκινοπαθών στους οποίους ο FDA είχε αποφασίσει να μην τους επιτρέψει έστω αυτό το μικρό περιθώριο ελπίδας κατέφευγαν με μεικτά συναισθήματα απόγνωσης και οργής στο ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ. Σε αυτή την υπόθεση πολλοί ήταν αυτοί που υποψιάστηκαν και ισχυρίστηκαν πως υπήρχαν αντικρουούμενα συμφέροντα στον FDA, ανάμεσα στους ανθρώπους που έθεσαν το Provenge στο «ψυγείο» υπήρχαν μέτοχοι ανταγωνιστικών εταιριών. Όπως και να χει, το Provenge της εταιρίας Dendreon ήταν μια εξαρχής ριζοσπαστική προσέγγιση που η λογική της ήταν να «ενημερώνει» το ανοσοποιητικό σύστημα του καρκινοπαθούς για την ταυτότητα των καρκινικών κυττάρων. Αυτή η προσέγγιση είναι εξατομικευμένη και αποτελεί μια σύνθετη ιατρική πράξη και όχι ένα «βιομηχανικό» χαπάκι που παράγεται μαζικά, χορηγείται μαζικά και κοστολογείται εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές περισσότερο από το κόστος των συστατικών του, με λίγα λόγια το  Provenge θα άνοιγε ίσως το δρόμο για ιατρική που ίσως να μην είναι και τόσο κερδοφόρα σε σχέση με τον προκάτοχο της.

Η Νόσος του Alzheimer Επιμένει

Μια άλλη νόσος που είναι χαρακτηριστικότερα «γεροντική» από τον καρκίνο είναι η νόσος του Alzheimer (AD). Η AD είναι μια νευροεκφυλιστική νόσος που χαρακτηρίζεται από εναπόθεση αμυλοειδούς β και αποδιοργάνωση των νευρονικών δικτύων και γενικότερα της αρχιτεκτονικής του εγκεφάλου που οδηγεί σε μια προοδευτική έκπτωση όλων των γνωστικών και κινητικών λειτουργιών με τελική έκβαση την σχεδόν ολοκληρωτική ανημποριά του ασθενή.

Η επίπτωση της AD εμφανίζει συστηματική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Σε μια έρευνα στους πληθυσμούς της Αγγλίας και της Ουαλίας η αύξηση της AD από το 1985 εως το 1994 χαρακτηρίστηκε ως «δραματική».[8]

Σε μια άλλη μελέτη, εμφανίζεται μια ζοφερή πρόβλεψη: Μέσα στα επόμενα πενήντα χρόνια, η επίπτωση της AD στον αμερικάνικο πληθυσμό ενδέχεται να τετραπλασιαστεί: 1 στους 45 αμερικάνους θα υποφέρει από AD. [9]

Όπως έχει ήδη αναφερθεί η AD είναι μια γεροντική νόσος. Για κάθε πενταετία γήρανσης μετά τα 65, οι πιθανότητες να αναπτύξει κάποιος AD διπλασιάζονται.. [10]

Μέρος λοιπόν της αυξημένης επίπτωσης της AD μπορεί να αποδοθεί στην προοδευτική γήρανση του πληθυσμού. Είναι όμως η γήρανση του πληθυσμού ο μόνος παράγοντας που σχετίζεται με την αύξηση της επίπτωσης της AD; Για να απαντηθεί αυτό το  ερώτημα θα ήταν χρήσιμη η γνώση της παθολογίας της AD. Δυστυχώς όμως η παθολογία της AD δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα πλήρως. Μερίδα ερευνητών υποστηρίζει τον κυρίαρχο ρόλο της ανώμαλης Ταυ πρωτεΐνης, μια άλλη μερίδα θεωρεί πρωτογενές αίτιο τον επίσης ανώμαλο σχηματισμό του αμυλοειδές β, η επιστημονική κοινότητα φαίνεται να συμφωνεί στον ρόλο της απολιποπροτείνης Ε (APOE) σε σχέση με την προδιάθεση για τη νόσο, ενώ κάποιοι επιστήμονες αρχίζουν να μελετούν το ενδεχόμενο η AD να ανήκει στις πριοντικές (prions) ασθένειες (βλέπε νόσος των «τρελών αγελάδων»).

Η ανάλυση της αυξητικής τάσης της AD μπορεί να βοηθηθεί από το πεδίο της στρατηγικής της πρόληψης της AD. Αν κάτι βοηθά στην πρόληψη της AD, τότε, στην άλλη πλευρά του φάσματος, κάτι προκαλεί την αύξηση της AD. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πεδίο της πρόληψης, γιατί όπως υποδεικνύει μεγάλος όγκος ερευνών η AD μπορεί αν όχι να προληφθεί τουλάχιστον να καθυστερήσει η έναρξη της όχι απαραιτήτως με φαρμακευτικά μέσα αλλά με μια υγιή και πλήρη ζωή.

Ένα από τα πρώτα και βασικά συμπτώματα της AD είναι η απώλεια μνήμης. Έρευνες τόσο σε ζώα όσο και ανθρώπους έδειξαν ότι η μακροχρόνια δράση ορμονών stress μπορεί να επιδεινώσουν τη λειτουργία της μνήμης.[11] Η κοινωνική απομόνωση που σχετίζεται με τις συνθήκες ζωής της γεροντικής ηλικίας είναι επίσης ένας παράγοντας που φαίνεται να σχετίζεται με την AD. [12]

Από την άλλη πλευρά η φυσική άσκηση φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην AD. [13] Φαίνεται επίσης πως άνθρωποι που έχουν ασκηθεί στις ηλικίες 20-60 έχουν μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης AD[14] Η προστατευτική επίδραση της σωματικής άσκησης σε σχέση με την AD έχει προφανώς μια βιολογική βάση. Περάματα σε ποντίκια έδειξαν ότι η φυσική άσκηση ευνοούσε τη δημιουργία καινούριων νευρώνων στον ιππόκαμπο τους. [15]

Αλλά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της προληπτικής στρατηγικής αφορά τη νευροπροστασία που η νοητική άσκηση μπορεί να εξασκήσει. Νοητικά παιχνίδια όπως το σκάκι, ασκήσεις όπως τα σταυρόλεξα μπορούν να έχουν οφέλη σε σχέση με τη διατήρηση μιας ακέραιης μνήμης. [16]

«Χρησιμοποίησε το ή χάσ΄το». Αυτό φαίνεται να ισχύει και για τον εγκέφαλο. Άνθρωποι που έχουν ασκηθεί νοητικά διατηρούν ικανοποιητικότερη γνωστική λειτουργία από αυτούς που έχουν μια νοητικά αδρανή ζωή. [17] Η ανάγνωση βιβλίων, δουλειές που είναι νοητικά απαιτητικές, εκπαιδευτικές εμπειρίες, προφυλάσσουν τη νοητική λειτουργία από τη φθορά του χρόνου. Η επιτυχία της νευροπροστασίας μέσω επιλογών lifestyle και όχι χρήσης φαρμάκων αρχίζει αδρά να διερευνάται σε επίπεδο βιολογικού υποστρώματος: Ένα πλούσιο σε ερεθίσματα περιβάλλον ευνοεί τη δημιουργία νέων νευρώνων στον υποθάλαμο ποντικιών…[18]

Για αρκετά χρόνια η αντίληψη ότι νευρωνικά κύτταρα σε ενήλικα θηλαστικά δεν μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν είχε δογματοποιηθεί. Το σκηνικό όμως αλλάζει. Η νευρονική αναγέννηση σε κάποιες περιοχές του εγκεφάλου, κυρίως στον ιππόκαμπο, έχει πλέον παρατηρηθεί. Νευρώνες δημιουργούνται στον ενήλικα εγκέφαλο από πολυδύναμα κύτταρα ακόμα και σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν νευρώνες. [19]

Ο φραγμός στην αντίληψη μας για τον εγκέφαλο φαίνεται ότι ήταν πιο ισχυρός από τους βιολογικούς φραγμούς του ίδιου του εγκεφάλου. Η ανατολή του δόγματος της ενήλικης νευρωνικής στειρότητας ήταν συνέπεια της μηχανιστικής αντίληψης της βιολογίας: Το παράδειγμα των νευρωνικών υπολογιστών χρησιμοποιήθηκε για να ερμηνεύσει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Όσο χρήσιμη και αν υπάρξει αυτή η στρατηγική απότυχε στο να αναγνωρίσει τους ίδιους της τους περιορισμούς. Ο εγκέφαλος είναι ένα ανοιχτό σύστημα που δέχεται καταιγισμούς ερεθισμάτων και αναπροσαρμόζεται σε σχέση με αυτά. Πέρα από το γενικό ανατομικό του σχήμα η λειτουργία του καθορίζεται από την αρχιτεκτονική των νευρωνικών συνάψεων. Αυτή η αρχιτεκτονική είναι όμως πλαστική και μεταβάλλεται στη διάρκεια της ζωής του οργανισμού. Ο εγκέφαλος είναι ένα δυναμικό και όχι ένα στατικό σύστημα. Η μηχανιστική αντίληψη θεωρεί ότι ο ενήλικας εγκέφαλος έχει φτάσει στην τέλεια του κατάσταση, έχει γίνει η απόλυτη υπολογιστική μηχανή και ότι πλέον μπορεί να ερμηνευτεί με μια απλή καταγραφή και μελέτη των μερών του. Είναι τόσο απλό: ο εγκέφαλος είναι μια μηχανή και η πληροφορία για τη λειτουργία της, η πατέντα και το εγχειρίδιο χρήσης του βρίσκονται στα γονίδια. Όχι ακριβώς. Η αφαιρετική σκέψη, το μηχανιστικό παράδειγμα δεν έδωσε την ώση που αναμενόταν στις νευρωεπιστήμες. Και αυτό γιατί παραβλέφθηκε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια: Ο εγκέφαλος είναι ζωντανός και όχι μια μηχανή. Η συνεχής επαφή του με ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο ηλεκτροχημικό περιβάλλον δεν του επιτρέπει να «κρυσταλλωθεί» σε μια κατάσταση κυτταρικά εντροπικού θανάτου. Ο εγκέφαλος λοιπόν μπορεί σε κάποιο βαθμό να «πλαστεί», να αναμορφωθεί, να δημιουργήσει καινούργια νευρωνικά δίκτυα, καινούργιους νευρώνες. Σε αυτό το βιολογικό χαρακτηριστικό του εγκεφάλου βασίζεται η κοινωνική αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης. Και με τον ίδιο τρόπο ο εγκέφαλος μπορεί να «πεθάνει». Αν η νόηση τοποθετηθεί σε ένα φτωχό σε ερεθίσματα περιβάλλον θα ατροφήσει και θα πεθάνει. Μόνο ο σκελετός των ήδη σχηματισμένων δομών θα συνεχίσει να υφίσταται. Ο εγκέφαλος αναπαριστά το εσωτερικό και εξωτερικό σύμπαν. Όσο μεγαλύτερο και πλούσιο είναι το κοσμοείδωλο ενός ατόμου τόσο πιο πλούσιος και σφριγηλός ο εγκέφαλος του. Όταν η αντίληψη είναι στενή, όταν η ίδια η νόηση αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πλέον χρήσιμη ή αναγκαία σταδιακά «αυτοκτονεί». Αυτό που πολλοί αποκαλούν σκέψη δεν είναι πάρα ένα απομεινάρι κοινωνικά επαγώμενων νευρωνικών συνάψεων. Σε αυτό το χαρακτηριστικό βασίζεται η ίδια η κοινωνική εντροπία. Κάνε τους πολίτες σου να σκέφτονται ότι η ωρίμανση σημαίνει μια παγιωμένη αντίληψη των πραγμάτων, μια σταθερή διαχρονία και έχεις εξασφαλίσει ένα σταθερό  κοινωνικό ιστό. Έχεις εξαλείψει την πρωτοτυπία, την πρωτοπορία, την αμφισβήτηση, την περιέργεια. Έχεις κερδίσει την τάξη, την ασφάλεια, την σταθερότητα. Ο κοινωνικός εντροπικός θάνατος όμως βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο. Σκότωσε τη νόηση και παίρνεις πληθυσμούς με νόσο του Altzheimer.

Ίσως η σύνδεση μιας νόσου με τις κοινωνικές συνθήκες να φαίνεται αρχικά περίεργη. Είναι όμως δύσκολο να βρεις μια νόσο που αντανακλά τόσο πολύ  κοινωνικά προβλήματα όσο η AD. Η κοινωνική απομόνωση ευνοεί την ανάπτυξη της AD: Οι Δυτικοί πληθυσμοί μαστίζονται από τη μοναξιά. Η γυμναστική και η ισορροπημένη διατροφή προλαμβάνει την AD ή έστω καθυστερεί την εκδήλωσή της: Οι Δυτικοί πληθυσμοί υποφέρουν από αγυμνασία και παχυσαρκία. Η εξάσκηση του μυαλού αναχαιτίζει την AD. Οι Δυτικοί πληθυσμοί είναι «πληθυσμοί του καναπέ», απαθείς, αδρανείς, ρομποτοποιημένοι. Ουσιαστικά το μεγαλύτερο ποσοστό των Δυτικών πληθυσμών είναι ιδρυματοποιήμενοι στα λευκά δωμάτια των σαλονιών τους και η αποτυχία μας να εντοπίσουμε και να αντιμετωπίσουμε το θάνατο του ενεργού πολίτη, ένα θάνατο που σταδιακά σωματοποιείται, είναι η μεγαλύτερη αποτυχία του δυτικού πολιτισμού.

Κατάθλιψη και Αυτισμός

Δύο άλλες ασθένειες που αποκτούν επιδημικό χαρακτήρα τα τελευταία χρόνια που σχετίζονται λιγότερο ή περισσότερο με το σύγχρονο modus vivendi ή lifestyle, είναι η κατάθλιψη και ο αυτισμός. Το συναίσθημα στην κατάθλιψη και η αντίληψη στην περίπτωση του αυτισμού λειτουργούν όχι μόνο ως κλειστά συστήματα αλλά και ως βρόγχοι θετικής ανάδρασης. Η κατάθλιψη όμως (γιατί στην περίπτωση του αυτισμού ενυπάρχουν σύνθετα προβλήματα νευροδικτύωσης) είναι πολύ περισσότερο ένα κοινωνικό θέμα αδιαφορούντων κοινωνιών που ιατρικοποιήθηκε, κάτι που σημαίνει ότι κατά κάποιο τρόπο οι καταθλιπτικοί και η κατάθλιψη ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνεται να απασχολούν τις κοινωνίες ουσιαστικά περιθωριοποιούνται. Οι κοινωνίες αρνούμενες να δεχτούν την όποια κριτική, ρίχνουν τα προβλήματα που οι ίδιες προκαλούν στον ιατροχημικό Καιάδα.

Δυστυχώς η ανάλυση της κατάθλιψης και του αυτισμού, λόγω οικονομίας χώρου, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στο παρόν άρθρο.  Θα είναι στη διάθεση σας πιθανώς τον Φεβρουάριο στα πλαίσια μιας ευρύτερης κριτικής ανάλυσης σε θέματα δημόσιας υγείας που θα τιτλοφορείται Θανάσιμες θεραπείες, και θα εξετάζει το πως η ίαση έγινε επιχείρηση…

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ είναι συγγραφέας, που ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Έχει συγγράψει την αποκαλυπτική μελέτη με τίτλο Θανάσιμες Θεραπείες σχετικά με τα παρασκήνια των ιατρο-φαρμακευτικών ερευνών.


[1]          BBC news, Worldwide cancer cases ‘double’, Thursday, 28 April, 2005.

[2]          W.H.O media centre, Global cancer rates could increase by 50% to 15 million by 2020.

[3]          United Nations, Department of Economic and Social Affairs Population Division, World Population Ageing: 1950-2050

[4]          BBC news, Child cancers steadily increasing,  Friday, 10 December, 2004

[5]          WHO world cancer report

[6]            Controlling Capilary Growth, Scientific American December 2001, p.45

[7]          Fortune magazine, Why We’re Losing The War On Cancer March 22, 2004 By Clifton Leaf

[8]             Health Stat Q. 2006 Summer;(30):6-14., Griffiths C, Rooney C. Trends in mortality from Alzheimer’s disease, Parkinson’s disease and dementia, England and Wales, 1979-2004.

[9]          Am J Public Health. 1998 Sep;88(9):1337-42. Brookmeyer R, Gray S, Kawas C. Projections of Alzheimer’s disease in the United States and the public health impact of delaying disease onset.

[10]           Stroke 35 (11 Suppl 1): 2620-2 Gorelick P (2004). «Risk factors for vascular dementia and Alzheimer disease.».

[11]                Sapolsky RM. Glucocorticoids, stress, and their adverse neurological effects: relevance to aging. Exp Gerontol 1999; 34: 721-732

Newcomer JW, Selke G, Melson AK, Hershey T, Craft S, Richards K, et al. Decreased memory performance in healthy humans induced by stress-level cortisol treatment. Arch Gen Psychiatry 1999; 56: 527-533

[12]           Arch Gen Psychiatry. 2 February 2007;64:234-240, Robert S. Wilson, Kristin R. Krueger, Steven E. Arnold, Julie A. Schneider, Jeremiah F. Kelly, Lisa L. Barnes, Yuxiao Tang, David A. Bennett.
«Loneliness and Risk of Alzheimer Disease.»

[13]        Am J Epidemiol. 2002 Sep 1;156(5):445-53 Lindsay J, Laurin D, Verreault R, Hebert R, Helliwell B, Hill GB, McDowell I, Risk factors for Alzheimer’s disease: a prospective analysis from the Canadian Study of Health and Aging

                Ann Intern Med 144 (2): 73-81 Larson E, Wang L, Bowen J, McCormick W, Teri L, Crane P, Kukull W (2006). «Exercise is associated with reduced risk for incident dementia among persons 65 years of age and older.».

[14]           Proc Natl Acad Sci USA 2001; 98: 3440-3445 Friedland RP, Fritsch T, Smyth KA, Koss E, Lerner AJ, Chen CH, et al. Patients with Alzheimer’s disease have reduced activities in midlife compared with healthy control-group members.

[15]           J Neurosci 2002; 22: 612-613 Gage FH. Neurogenesis in the adult brain.

[16]           N Engl J Med 348 (25): 2508-16.Verghese J, Lipton R, Katz M, Hall C, Derby C, Kuslansky G, Ambrose A, Sliwinski M, Buschke H (2003). «Leisure activities and the risk of dementia in the elderly.».

[17]           Proc Natl Acad Sci USA 2001; 98: 3440-3445, Friedland RP, Fritsch T, Smyth KA, Koss E, Lerner AJ, Chen CH, et al. Patients with Alzheimer’s disease have reduced activities in midlife compared with healthy control-group members.

[18]           Nat Rev Neurosci 2000; 1: 191-198,Van Praag H, Kempermann G, Gage FH. Neural consequences of environmental enrichment.

[19]                Reynolds BA, Weiss S (1992) Generation of neurons and astrocytes from isolated cells of the adult mammalian central nervous system. Science 255:1707

Richards LJ, Kilpatrick TJ, Bartlett PF (1992) De novo generation of neuronal cells from the adult mouse brain. Proc Natl Acad Sci USA 89:8591-8595

Gage FH, Coates PW, Palmer TD, Kuhn HG, Fisher LJ, Suhonen JO, Peterson DA, Suhr ST, Ray J (1995) Survival and differentiation of adult neuronal progenitor cells transplanted to the adult brain. Proc Natl Acad Sci USA 92:11879-11883

Palmer TD, Takahashi J, Gage FH (1997) The adult rat hippocampus contains primordial neural stem cells. Mol Cell Neurosci 8:389-404

Shihabuddin LS, Horner PJ, Ray J, Gage FH (2000) Adult spinal cord stem cells generate neurons after transplantation in the adult dentate gyrus. J Neurosci 20:8727-8735

Palmer TD, Markakis EA, Willhoite AR, Safar F, Gage FH (1999) Fibroblast growth factor 2 activates a latent neurogenic program in neural stem cells from diverse regions of the adult CNS. J Neurosci 19:8487-8497

Kondo T, Raff M (2000) Oligodendrocyte precursor cells reprogrammed to become multipotential CNS stem cells. Science 289:1754-1757

ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΕΚΤΟΜΗ

ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΕΚΤΟΜΗ

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

Γράφει η ΑΡΙΑΔΝΗ ΓΕΡΟΥΚΗ (Περιοδικό Ζενίθ, Τεύχος Νο2)

Αίγυπτος, Αιθιοπία, Γάμπια, Γουινέα, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Ερυθραία, Κένυα, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι, Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Νιγηρία, Τζιμπουτί, Σιέρα Λεόνε, Σομαλία, Σουδάν, Τσαντ, Λιβερία, Υεμένη, Ινδονησία, Ομάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και κοινότητες μουσουλμάνων μεταναστών στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Ευρώπη… Οι κοινωνικοί επιστήμονες κάνουν λόγο για ένα «πολιτιστικό αδίκημα», οι διεθνείς οργανισμοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου θανατηφόρων μολύνσεων, λόγω των μηδαμινών εγγυήσεων υγιεινής προφύλαξης, οι φεμινιστικές και οι κοινωνικές-ακτιβιστικές οργανώσεις καταγγέλλουν ένα έγκλημα κατά των γυναικών και τα Δυτικά κράτη έχουν αρχίσει να την συμπεριλαμβάνουν στην ποινική τους νομοθεσία.

Γνωρίζετε ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας(που αποτελεί τμήμα του ΟΗΕ), οι γυναίκες που βρίσκονται στη ζωή αυτή τη στιγμή και έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή, υπολογίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ σε εκατόν σαράντα εκατομμύρια; Καθημερινά έξι χιλιάδες νεαρά κορίτσια υφίστανται αυτόν τον ακρωτηριασμό των εξωτερικών γεννητικών τους οργάνων, δηλαδή περίπου δυο εκατομμύρια το χρόνο…

Πρόκειται για ένα μαζικό έγκλημα που τελείται εις βάρος των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτω από το πέπλο της σιωπηρής –πολλές φορές– ανοχής θρησκειών, κρατών, κυβερνήσεων, κοινωνικών επιστημόνων, ακόμη και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Θυμάμαι ένα ντοκιμαντέρ που είδα πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση, που έδειχνε μια δίμετρη  Σκανδιναβή κοινωνική ανθρωπολόγο που διέτρεχε τις αχανείς εκτάσεις του Σουδάν αναζητώντας υλικό για τη διατριβή της και μιλούσε σε έναν βρετανό ταξιδευτή , από αυτούς που μας «παρουσιάζουν» τον κόσμο χωρίς να χρειαστεί να σηκωθούμε από τον καναπέ μας. Του έλεγε λοιπόν με άκρα χυδαιότητα και πολύξερο ύφος ότι «ο σεξουαλικός ακρωτηριασμός των κοριτσιών δεν αποτελεί πρόβλημα, γιατί είναι απλά ένα κοινωνικό έθιμο και ότι οι γυναίκες δεν στερούνται τίποτα από τη σεξουαλική τους ζωή αν τους έχουν κόψει την κλειτορίδα…». Πρόσθετε δε με υπολανθάνουσα ζήλια : « μα δεν τις βλέπεις , πως είναι όλες υπερσεξουαλικές?». Μου ήρθε (για εκατομμυριοστή φορά) να σπάσω την τηλεόραση και ταυτόχρονα δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να σκεφτώ χαιρέκακα πως θα ένοιωθε η συγκεκριμένη σουηδέζα «επιστήμων» ,αν την έβαζαν αυτήν κάτω να της κόψουν την πολύτιμη κλειτορίδα της…!

 
Μαρτυρίες Γυναικών

Συμφωνούν όμως και οι ίδιες οι γυναίκες-θύματα αυτής της εθιμικής πρακτικής με την παραπάνω επιεικώς «αφελή» άποψη? Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές μαρτυρίες γυναικών που έχουν το θάρρος να μιλήσουν από πρώτο χέρι για την «ιδιαίτερη» εμπειρία που σημάδεψε με βία και αίμα το πέρασμά τους στην εφηβεία και στην απαρχή της ερωτικής τους ζωής. Θα τις βρείτε μαζί με άλλες ,στο διαδίκτυο, στη διεύθυνση www.unfpa.org.

Zainab,  23 χρονών σήμερα, υπέστη κλειτοριδεκτομή όταν ήταν 8 χρονών. « Οι δυο αδελφές μου, εγώ και η μητέρα μου πήγαμε να επισκεφτούμε τους συγγενείς μας. Υπέθεσα αρχικά ότι θα πηγαίναμε εκδρομή , αλλά λίγο αργότερα μας ανακοίνωσαν ότι επρόκειτο να υποστούμε ακρωτηριασμό των γεννητικών μας οργάνων. Μια ημέρα πριν την εγχείριση ένα άλλο κορίτσι που ακρωτηριαζόταν πέθανε πάνω στην επέμβαση. Τρομοκρατηθήκαμε πολύ , αλλά οι γονείς μας είπαν ότι ήταν υποχρέωσή μας και γ’ αυτό το κάναμε. Ειλικρινά νομίσαμε ότι θα πεθαίναμε από τον πόνο. Χρειάζεται μια γυναίκα να σου κρατάει δυνατά το στόμα για να μην ουρλιάζεις, δυο να σου κρατάνε το στήθος και άλλες δυο τα πόδια σου. Μετά τον ακρωτηριασμό μας δέσανε πολύ σφιχτά τα πόδια γύρω-γύρω σαν να μαθαίναμε να περπατάμε ξανά. Έπρεπε να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια να πάμε στην τουαλέτα. Αν δεν τα καταφέρναμε μέσα σε 10 μέρες , θα υπήρχε μεγάλο πρόβλημα. Υποθέτω ότι ήμασταν πολύ τυχερές! Αναρρώσαμε επιτυχώς και δεν πεθάναμε όπως το άλλο κορίτσι.»

Οm Gad, 25 χρονών «Ήμουν 9 χρονών όταν μου ακρωτηρίασαν τα γεννητικά μου όργανα. Μου είπαν ότι πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός και οι γονείς μου με προετοίμαζαν λέγοντας: θα σφάξουμε και ένα κοτόπουλο για την περίσταση! Έτσι εγώ νόμιζα ότι θα ήταν κάτι ευχάριστο και διασκεδαστικό. Η εξαδέλφη μου η Zahra υπέστη πρώτη την επέμβαση και την άκουσα να φωνάζει και να κλαίει. Εγώ τρομοκρατήθηκα και γι’ αυτό έπρεπε  να με κρατάνε .Ο ειδικός έκατσε μπροστά μου και έκανε την εγχείριση. Ούρλιαξα δυνατά για μια στιγμή και μετά έκανε έναν επίδεσμο από γάζα και βαμβάκι και τον τοποθέτησε στα χείλη του αιδοίου. Κατόπιν έπλενα κάθε μέρα την πληγή με νερό και μετά ψέκαζα επάνω μια σκόνη φτιαγμένη από έντομα. Η κλειτοριδεκτομή είναι απολύτως απαραίτητη και αποτελεί παράδοση. Επειδή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας μεγαλώνουν συνέχεια με την πάροδο του χρόνου και πρέπει να αφαιρούνται σε μικρή ηλικία. Ο λαός μου το κάνει και γι’ αυτό έχω κι εγώ υποχρέωση να το κάνω.»

Το ράψιμο του αιδοίου μετά την εκτομή της κλειτορίδας επιφέρει κατόπιν πολλαπλά προβλήματα σε πολλά επίπεδα.

Η Deega , μια νεαρή αφρικανή διηγείται ότι ο άντρας της την πρώτη νύχτα του γάμου κάλεσε μια μαία να «την ανοίξει με μαχαίρι» , εφόσον ο ίδιος δεν μπορούσε με την σεξουαλική επαφή. « Εκείνη τοποθέτησε έναν κρόκο αυγού στα χείλη της πληγής , ώστε να μην αισθάνομαι πόνο κατά την επέμβαση. Παρόλα αυτά, πόνεσε πολύ. Ο άντρας βέβαια το απολαμβάνει, αλλά η γυναίκα υποφέρει από τους πόνους. Τώρα πια δεν πονάω. Αλλά να το απολαμβάνω, μου είναι αδύνατο…»

Η Hibo αναφέρει για την περίοδό  της « Η περίοδος μου ερχόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία, σταγόνα –σταγόνα και διαρκούσε 10 μέρες το λιγότερο. Μερικές φορές έπρεπε να μου βάλουν κάποιο αναισθητικό βότανο στη μήτρα για να αντέχω τον πόνο. Ο γιατρός πρότεινε να ανοίξει λίγο την οπή του κόλπου , ώστε να τρέχει πιο εύκολα το αίμα , αλλά οι γονείς μου δεν συμφωνούσαν…»

Ας αναφέρουμε και την πασίγνωστη πια ειδική πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων, την σομαλή Γουόρις Ντίρι, η βιογραφία της οποίας κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία και στη χώρα μας (Κάθλιν Μίλλερ, Το Λουλούδι της Ερήμου, εκδ. Ωκεανίδα»). Στο βιβλίο παραθέτει παραστατικά την ανατριχιαστική περιγραφή της εμπειρία της. « Την εγχείρηση την έκανε μια γριά τσιγγάνα, που στην κοινότητά μας την θεωρούμε σημαντικό πρόσωπο, αλλά εγώ την θεωρούσα φόνισσα. Την νύχτα πριν την κλειτοριδεκτομή μου  , η μητέρα με συμβούλεψε να μην πιω πολύ νερό η γάλα για να μην χρειαστεί να ουρήσω. Εκείνο το βράδυ η οικογένεια ασχολήθηκε περισσότερο μαζί μου, αυτή ήταν η παράδοση. Πριν ακόμη χαράξει με ξύπνησαν για την εγχείρηση …Πήγαμε σε μια απομακρυσμένη περιοχή , ανάμεσα σε θάμνους. Η μητέρα κάθισε σε ένα βράχο και μου έδωσε να δαγκώσω μια ρίζα δέντρου. …Η τσιγγάνα έχωσε τα δάχτυλά της σ’ εάν ταγάρι που φορούσε κι έβγαλε μια σπασμένη λεπίδα ξυραφιού. Έφτυσε πάνω της και την σκούπισε στη ποδιά της . Αφού την καθάρισε, μου έδεσε τα μάτια με ένα μαντήλι για να μη βλέπω. Το επόμενο πράγμα που ένοιωσα ήταν να κόβουν τη σάρκα μου …άκουσα τον πνιχτό ήχο της λεπίδας που πριόνιζε πέρα-δώθε το δέρμα μου. …Τα πόδια μου άρχισαν να τρέμουν και να τραντάζομαι ανεξέλεγκτα. Προσευχήθηκα να τελειώσει γρήγορα . Κι έτσι έγινε, γιατί λιποθύμησα…όταν ξύπνησα αντιμετώπισα σοβαρό πρόβλημα ούρησης…το μόνο άνοιγμα που είχε μείνει για τα ούρα και το αίμα της περιόδου, ήταν μια μικροσκοπική τρύπα με διάμετρο ενός σπιρτόξυλου… »

Ένα Διαβατήριο Έθιμο

Στην αρχή του 21ου αιώνα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της εικονικής πραγματικότητας, εξακολουθούν να υφίστανται στον πλανήτη μας έθιμα και πρακτικές που μας παραπέμπουν στο σκοτεινό παρελθόν της ανθρωπότητας. Κοινωνίες όπου η έννοια του κράτους δικαίου απουσιάζει, όπου η ατομική ελευθερία δίνει τη θέση της στη συλλογικότητα, όπου η ένταξη στην ομάδα είναι το κύριο μέλημα των μελών της, τα οποία διακατέχονται από ένα διαρκές «άγχος ενσωμάτωσης». Η ένταξη και η αποκοπή από την ομάδα αντιστοιχεί σε αυτό που θα λέγαμε στην «κοινωνική γέννηση» και στον «κοινωνικό θάνατο» του ατόμου, γεγονότα μείζονος σημασίας σε σχέση με τη βιολογική γέννηση και τον βιολογικό θάνατο…Σε τέτοιες κοινωνίες δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι η θέση μέσα στην ομάδα δίνει στα άτομα ταυτότητα και λόγο ύπαρξης , αλλιώς είναι κοινωνικά «νεκροί».

Η κλειτοριδεκτομή εντάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των «διαβατήριων εθίμων», που είναι τα έθιμα που συνοδεύουν το πέρασμα του ατόμου από το ένα κοινωνικό –βιολογικό status σε ένα άλλο : οι σταθμοί σε αυτή τη πορεία είναι οι γνωστοί , γέννηση, εφηβεία, ενηλικίωση, γάμος, θάνατος, πένθος… Το πέρασμα των ανθρώπων από τη μια κατάσταση στην άλλη γίνεται βασανιστικά , με δοκιμασίες και πόνο που ενσαρκώνει και εξορκίζει τον ψυχολογικό πόνο της συναισθηματικής ωρίμανσης. Η αντοχή και το ψυχικό σθένος των μελών της ομάδας δοκιμάζονται σκληρά , έως ότου τους επιτραπεί η βαθμιαία είσοδος στον σκληρό πυρήνα της ομάδας, που είναι ο κύκλος των γεροντότερων μελών…Στις μυητικές αυτές δοκιμασίες το άτομο στιγματίζεται, σημαδεύεται, ορκίζεται, «πληρώνει» με το μοναδικό χειροπιαστό του πεδίο έκφρασης , που δεν είναι άλλο από το σώμα του . Το σώμα εκποιείται δημόσια και μετατρέπεται στο ορατό και διάφανο πεδίο του ελέγχου και της καταστολής της ομάδας πάνω στο άτομο. Έτσι, ο φυσικός πόνος γίνεται το μέτρο της υποταγής του ατόμου στην ομάδα. Με τη μύηση επέρχεται ο συμβολικός θάνατος του παλιού εαυτού ,που σηματοδοτεί την γέννηση ενός καινούργιου, πιο έμπειρου πλέον και ικανού να ενσωματωθεί εαυτού.

Στη μύηση των αφρικανών γυναικών, η κοινωνική και βιολογική εφηβεία συμπίπτει συνήθως με την πρώτη της έμμηνο ρύση. Τότε η κοπέλα αποχωρίζεται από την οικογένειά της και περιορίζεται σε ένα μέρος μακριά από το χωριό, όπου παραμένει για αρκετό διάστημα, εκτεθειμένη στην πείνα , στα τσιμπήματα εντόμων και στην κακουχία. Κάποιες φορές υποβάλλεται στα φυλετικά τατουάζ με εντομές στο σώμα , διάτρηση των χειλιών κλπ. Κάποιες άλλες , υποβάλλεται στον ακρωτηριασμό των εξωτερικών της γεννητικών οργάνων…

Ιστορικές Αναφορές

Η ιστορική καταγωγή του εθίμου του σεξουαλικού ακρωτηριασμού χάνεται κάπου ανάμεσα στη σημιτική και αιγυπτιακή παράδοση. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τον 5ο αιώνα π.Χ. , οι Φοίνικες, οι Χετταίοι και οι Αιθίοπες πραγματοποιούσαν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια τους. Το έθιμο παρατηρήθηκε από ιστορικούς-ανθρωπολόγους ερευνητές στις τροπικές ζώνες της Αφρικής, στις Φιλιππίνες, στις φυλές του Αμαζονίου, στους Ίνκας του Μεξικού  , στους Αβοριγίνες της Αυστραλίας…Ο Στράβων αναφέρεται στη «γυναικεία περιτομή» στην Ερυθρά Θάλασσα, «όπως έπρατταν οι Ιουδαίοι».Ο Έλληνας γεωγράφος Αγαθαρχίδης  , στην πτολεμαϊκή εποχή , περιγράφοντας  τους Τρωγλοδύτες , φυλή εγκατεστημένη στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας, γράφει: «Έχουν έθιμο να κόβουν μέρη των γεννητικών τους οργάνων , όπως έκαναν οι Αιγύπτιοι. Γι’ αυτό οι Έλληνες τους ονομάζουν κολοβούς ».

Στον ελληνορωμαϊκό κόσμο υπάρχουν σπάνιες αναφορές της πράξης, ως θεραπευτικού μέτρου , ίσως κατά ορισμένων μορφών καρκίνου. Στην ποινική νομοθεσία των βυζαντινών (Εκλογή Ισαύρων), συναντούμε και την περίφημη «καυλοκοπία», σαν ποινή  κατά των αρρένων κτηνοβατών…

Βλέπουμε λοιπόν ότι η πρακτική ξεπερνά ιστορικά και γεωγραφικά την περιοχή του Ισλάμ, το οποίο ωστόσο την έχει «χρεωθεί» τους τελευταίους αιώνες, καθότι απαντάται πρωτίστως σε περιοχές της μουσουλμανικής Αφρικής. και της Ινδονησίας. Πάντως, δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα αυστηρά μουσουλμανικό έθιμο, εφόσον απουσιάζει από την περιοχή του «σκληρού πύρινα» του Ισλάμ (Ιράν, Ιράκ), ενώ αντίθετα παρατηρείται ακόμη και σε μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς, όπως στους Κόπτες χριστιανούς της Αιθιοπίας και της Αιγύπτου, στους αυτόχθονες του Αμαζονίου, των Φιλιππίνων , του Μεξικού και της Αυστραλίας, κλπ. Επιπλέον δεν υπάρχει καμιά αναφορά σεξουαλικού ακρωτηριασμού των γυναικών μέσα στο Κοράνι .

Είδη Κλειτοριδεκτομής

Υπάρχουν κυρίως τρεις τύποι κλειτοριδεκτομής:

Ο «ηπιότερος», που είναι το κόψιμο της άκρης η και όλης της κλειτορίδας με ένα ξυράφι. Οι ισλαμικές αρχές την ονομάζουν «περιτομή Σούνα» και γενικά θεωρείται προτιμητέα , γιατί προκαλεί λιγότερα τραύματα σε σχέση με τους άλλους τύπους.( Τύπος 1)

Ο δεύτερος τύπος κλειτοριδεκτομής είναι η ολική αφαίρεση της κλειτορίδας και μαζί με αυτή , των εσωτερικών (μικρών) χειλέων του αιδοίου. Πρόκειται για τον πιο διαδεδομένο τρόπο «γυναικείας περιτομής», σε ένα ποσοστό 80% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. (Τύπος 2)

Ο τρίτος και πιο «ριζικός» τύπος ακρωτηριασμού είναι ο λεγόμενος «αγκτηριασμός», που οι μεν Σουδανοί ονομάζουν «φαραωνική περιτομή» , οι δε Αιγύπτιοι « σουδανική περιτομή». Πρόκειται για την αποκοπή ολόκληρης της κλειτορίδας, των εσωτερικών και εξωτερικών (μεγάλων) χειλέων, και στη συνέχεια, τη συρραφή της εισόδου του κόλπου , αφού προηγουμένως «ξυστεί» εσωτερικά , ώστε να κολλήσει με την επούλωση του τραύματος. Έτσι, το μόνο που απομένει, είναι μια μικροσκοπική τρύπα , από την οποία περνούν τα ούρα και το αίμα κατά την έμμηνο ρύση. Την πρώτη νύχτα του γάμου, ο άνδρας αναγκάζεται πολλές φορές να ανοίξει με μαχαίρι την είσοδο του γυναικείου κόλπου… Ευτυχώς ο αγκτηριασμός προτιμάται μόνο στο 5% περίπου του συνόλου των περιπτώσεων. (Τύπος 3)

Η «Τελετή»

Η κλειτοριδεκτομή είναι ένα θέμα «ταμπού» και τα υποψήφια θύματα – κοριτσάκια αγνοούν τι θα υποστούν κατά τη διάρκεια της τελετής. Νομίζουν ότι θα είναι κάτι σαν μεγάλη γιορτή με πολλά δώρα…Τα «εργαλεία» της επέμβασης ,σχεδόν ποτέ αποστειρωμένα, είναι απλά σπασμένα γυαλιά, λεπίδες, ξυράφια, σκουριασμένα μαχαίρια, σουγιάδες, νύχια δακτύλων, αιχμηρές πέτρες, αγκάθια ακακίας και ο, τι άλλο βρεθεί πρόχειρο. Οι πρωτόγονες αυτές εγχειρήσεις μπορούν να οδηγήσουν στο θάνατο τα κορίτσια, είτε από το σοκ, είτε από τις μολύνσεις, είτε από επακολουθήσασα αιμορραγία. Την επέμβαση διενεργούν άτομα με ειδικές μαγικές δυνάμεις, εξέχοντα πρόσωπα της κοινότητας, συνήθως ηλικιωμένες  γυναίκες που εκτελούν χρέη μαίας, θεραπεύτριας και μάγισσας.. Συνήθως λαμβάνει χώρα τη νύχτα, η τα χαράματα, μακριά από το χωριό , για να μην ακουστούν οι κραυγές των κοριτσιών και φοβηθούν τα άλλα που έπονται…Το προηγούμενο βράδυ έχει προηγηθεί  και μια μικρή οικογενειακή γιορτή για το γεγονός και έχει σφαχτεί και το απαραίτητο κοτόπουλο για την περίσταση. Κατόπιν η κοπέλα παραμένει απομονωμένη σε μια καλύβα, μακριά από το χωριό μέχρι να κλείσουν οι πληγές της. Τότε πλέον επιστρέφει «καθαρή» η έφηβη στο χωριό. Η ηλικία των κοριτσιών που ακρωτηριάζονται αρχίζει από τεσσάρων μέχρι δώδεκα  περίπου ετών, αλλά έχει αναφερθεί και   μέχρι τα τριάντα.

Η… «Επικίνδυνη» Κλειτορίδα

Διότι υπάρχει στη μουσουλμανική Αφρική μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι η κλειτορίδα αποτελεί ένα ύποπτο απομεινάρι του αντρικού φύλου στη γυναίκα και πρέπει οπωσδήποτε να απαλειφτεί, ως κάτι ακάθαρτο και επικίνδυνο για τον άνδρα που θα έρθει σε επαφή μαζί της. Πιστεύεται ακόμη ότι αν την αφήσουν, η κλειτορίδα θα συνεχίσει να μεγαλώνει με την πάροδο του χρόνου ανεξέλεγκτα και θα απειλήσει ίσως κάποια στιγμή την ακεραιότητα του αρσενικού…Έτσι, η αποκοπή του παράταιρου  «αρσενικού» αυτού στοιχείου που διαθέτει το κορίτσι, το καθιστά  ολοκληρωμένη γυναίκα, έτοιμη για γάμο. Κάποιοι αφρικανοί άντρες νομίζουν ότι αν κάνουν έρωτα με «ακάθαρτη» γυναίκα, θα παγιδευτεί το πέος τους από την κλειτορίδα και δεν θα μπορούν να βγουν.  Θεωρείται ότι μπορεί να μολύνει τον άνδρα κατά την επαφή, ή το παιδί κατά τη διάρκεια της γέννας. Επιπλέον, χωρίς το ράψιμο του κόλπου, ο σύζυγος δεν θα είναι ποτέ σίγουρος για την παρθενία της γυναίκας.. Σαν αποτέλεσμα αυτής της δοξασίας, τα κορίτσια που δεν έχουν υποστεί την, κατ’ ευφημισμόν «περιτομή» , θεωρούνται «ακάθαρτα» και αποκλείονται από την αγορά του γάμου, δηλαδή δεν τις παντρεύεται κανείς και ζουν ως περιθωριακά άτομα μέσα στη  κοινότητα, στερούμενες την μητρότητα που κατεξοχήν τις καταξιώνει και τις ενσωματώνει στο σύνολο… Έτσι εξηγείται η σπουδή και η φροντίδα των γονιών και ιδιαίτερα της μάνας για την γρήγορη κλειτοριδεκτομή των κοριτσιών της.

Να θυμίσουμε ότι ακόμη και στις δυτικές κοινωνίες, η αποκοπή της κλειτορίδας θεωρούνταν μέχρι τη δεκαετία του 1930 ως μέσο για την πρόληψη και θεραπεία της γυναικείας υστερίας και των γυναικείων ψυχικών διαταραχών που συνδέονταν με τη καταπιεσμένη σεξουαλικότητα…

Η Ακρωτηριασμένη Σεξουαλικότητα

Τα αποτελέσματα του σεξουαλικού ακρωτηριασμού είναι καταστροφικά  για την ερωτική μετέπειτα ζωή της γυναίκας .Στερείται την γενετήσια απόλαυση , δεν έχει οργασμό , αλλά ούτε και πολλή επιθυμία, καθότι έχει «απονεκρωθεί» η πιο ερωτογόνα και ευαίσθητη περιοχή του σώματός της. Τις περισσότερες φορές αισθάνεται δυσφορία και πόνο κατά τη συνουσία. Ταλαιπωρείται από δυσμηνόρροια και μολύνσεις του ουροποιητικού συστήματος. Παρουσιάζεται τέλος μεγάλο ποσοστό μητρικής θνησιμότητας λόγω επιπλοκών στη γέννα, που σχετίζονται άμεσα με την κλειτοριδεκτομή. Δεν αναφέρουμε και τα αυτονόητα ανεξίτηλα ψυχολογικά  τραύματα που έπονται της επέμβασης…

 

Η Γεωγραφική Κατανομή

Αν ρίξουμε μια ματιά στην γεωγραφική και στατιστική κατανομή του φαινομένου, σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, θα παρατηρήσουμε τα εξής ενδιαφέροντα:

*Στις χώρες Μαρόκο, Δυτική Σαχάρα, Αλγερία, Τυνησία και Λιβύη , είναι μεν υπαρκτό , αλλά δεν διαθέτουμε συγκεκριμένα ποσοστά επικράτησης του.

*Στην Αίγυπτο, εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι ακρωτηριασμού( κυρίως ο 2ος) , τόσο στους μουσουλμάνους, όσο και στους Κόπτες. Ο αγκτηριασμός , η «σουδανική περιτομή» εφαρμόζεται περισσότερο στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι εφαρμοστές των επεμβάσεων στην Αίγυπτο είναι άνδρες.

*Στην Αιθιοπία, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, το ποσοστό επικράτησης της κλειτοριδεκτομής φτάνει το 90%! Καταμέτρηση της Εθνικής Επιτροπής για τις Παραδοσιακές Πρακτικές στη χώρα, το 1998, δίνει συνολικό ποσοστό 73%. Συναντιούνται και οι τρεις τρόποι επέμβασης , οι 1 και 2 συχνότατα, ενώ ο 3 στα σύνορα με Σομαλία και Σουδάν. Την ασκούν μουσουλμάνοι, αλλά και χριστιανοί και εβραίοι Αιθίοπες.. Ανάλογα με την περιοχή, γίνεται είτε τον πρώτο μήνα μετά τη γέννηση, είτε τον πρώτο χρόνο, είτε κατά την εφηβεία. Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα , ο λόγος που οι Αιθίοπες θέλουν να συνεχίσει η πρακτική αυτή είναι «η αποφυγή σεξουαλικής ικανοποίησης και εξασφάλιση ελέγχου πάνω στα συναισθήματα και τις σεξουαλικές συμπεριφορές των γυναικών» ! Τουλάχιστον οι Αιθίοπες είναι ειλικρινείς… Πάντως, διεξάγεται εκστρατεία ενημέρωσης του πληθυσμού  κατά της πρακτικής αυτής και δεν είναι λίγοι οι μουσουλμάνοι ηγέτες που τάσσονται κατά της «φαραωνικής περιτομής», με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, σε σχέση με τις δυο άλλες ηπιότερες μεθόδους.

*Στην Γάμπια, ειδικά στις φυλές Fula και Sarahuli, φτάνει το 100%! Ο γυναικείος οργανισμός της Γάμπια, Θεμέλιο στην Έρευνα της Γυναικείας Υγείας, Παραγωγικότητας και Περιβάλλοντος, αναφέρει ότι 7 στις 9 εθνικές ομάδες της χώρας προβαίνουν στον γυναικείο ακρωτηριασμό.

*Στην Γκάνα, περισσότερο από 75% των κοριτσιών έχει ακρωτηριαστεί με τον τύπο 2. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο στις ανατολικές , δυτικές και βόρειες περιοχές.

*Στην Γουινέα , έχουμε ποσοστό 70-90%. Η Γουινέα ανήκει στη χωρία των αφρικανικών κρατών , όπου εφαρμόζονται αδιακρίτως και οι τρεις τύποι επέμβασης.

*Στην Γουινέα-Μπισσάου, σε περιοχές που κατοικούνται από τις φυλές Fula  και Mandinka, τα ποσοστά επικράτησης σημειώνουν κατακόρυφη άνοδο, αγγίζοντας το 80%. Σε αντίθεση, στις πόλεις τα ποσοστά πέφτουν στο 20-30%. Προτιμούνται γενικά οι «ήπιοι»  ακρωτηριασμοί, τύπου 1-2.

*Στην Ερυθραία, όλες οι εθνικές ομάδες ανεξαιρέτως προβαίνουν σε κλειτοριδεκτομή , σε ένα συνολικό ποσοστό που φτάνει το 90%! Μάλιστα εδώ προτιμάται  ο τύπος 3-ολικός αγκτηριασμός ,έναντι των ήπιων μεθόδων.

*Στην Κένυα εμφανίζεται  κατά 50%,όπου ο φαραωνικός αγκτηριασμός απαντάται στις άπω ανατολικές περιοχές που συνορεύουν με τη Σομαλία. Εκτιμήσεις του 1998 κατέληξαν ότι το 38% του γυναικείου πληθυσμού ηλικίας μεταξύ 15-49 χρονών, έχουν ακρωτηριαστεί. Παρόλα αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια σχετική μείωση της πρακτικής. Η ίδια η κενυατική κυβέρνηση, έχει θέσει σαν στόχο την μείωση της εφαρμογής του εθίμου στο 40%.

*Στην Ακτή του Ελεφαντοστού εφαρμόζεται ο τύπος 2 σε όλη τη χώρα, όπου η κλειτοριδεκτομή είναι βαθιά ριζωμένη σε ανιμιστικές τελετές μύησης. Ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές του βορά και της δύσης. Το 1994, 2 στις 5 γυναίκες δήλωναν ακρωτηριασμένες. Ο μέσος όρος ηλικίας της επέμβασης ήταν τα 9 χρόνια. Η αγροτική περιοχή της Σαβάνα  εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό επικράτησης (75%) , σε αντίθεση με την αστική περιοχή (54%). Αυτό δείχνει καθαρά ότι το μορφωτικό επίπεδο και ο γυναικείος ακρωτηριασμός είναι μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα. Οι γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, υφίστανται την επέμβαση μόνο στο 23% των περιπτώσεων. Οι θρησκευτικέ διαφορές είναι επίσης καθοριστικές. Το φαινόμενο έχει διάδοση 16% ανάμεσα στους χριστιανούς ,80% ανάμεσα στους μουσουλμάνους και 39% ανάμεσα στους παραδοσιακούς αφρικανιστές.

*Στο Μάλι , η επικράτηση αγγίζει το 94%!. Εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι, εξίσου στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Εξαίρεση αποτελούν οι πόλεις Τομπουκτού και Γκάο , με ποσοστό μόλις 9%. Σημειώνεται ότι το 80% των γυναικών τάσσεται υπέρ της διαιώνισης της πρακτικής , επειδή « πρόκειται για έθιμο και παράδοση», « είναι θρησκευτική υποχρέωση» ,« είναι υγιεινό», και «διαφυλάσσει την αγνότητα και την ηθική των γυναικών»…Το 72% έχει υποστεί την επέμβαση σε βρεφική ηλικία.

*Στην Μαυριτανία έχουμε συνολικό ποσοστό 25%. Σημαντική διάδοση υπάρχει στις φυλές Soninke και Halpulaar (95%), ενώ στη φυλή Moor, 30%.

*Στην Μπενίν , σύμφωνα με εκτιμήσεις του 1994, το 50% τουλάχιστον των γυναικών , ιδιαίτερα στο βορρά , έχει υποστεί κλειτοριδεκτομή.

*Στην Μπουρκίνα Φάσο,   η επικράτηση( συνολικά 70%) ποικίλλει ανάλογα με την εθνότητα και το θρήσκευμα. Συνήθης είναι η πρακτική εφαρμόζεται σε αγροτικές περιοχές σε κορίτσια μέχρι 7 ετών. Το 1980, το νοσοκομείο Yalgado Ouedraogo της Ουαγκαντούγκου, δημοσιοποίησε ότι το 70% των γυναικών που είχαν εισαχθεί , ήταν ακρωτηριασμένες. Πρόσφατα στοιχεία του Κέντρου Υγείας Παύλος VI, αναφέρουν ότι το 90% των γυναικών που γέννησαν εκεί ήταν «περιτομημένες».

*Στην Νιγηρία, στον νότο ακρωτηριάζεται το 95% των γυναικών, ενώ στο βορά είναι πιο διαδεδομένη η «φαραωνική» περιτομή. Η νιγηριανή κυβέρνηση έχει εξαγγείλει ότι ευελπιστεί να μειώσει το συνολικό ποσοστό από 50% σε 30% , μέχρι το 2010. Ίδωμεν…

*Στο Τζιμπουτί το 95% των γυναικών, από κάθε φυλετική ομάδα, υφίσταται την επέμβαση. Δυστυχώς  δε, ο επικρατέστερος τρόπος είναι η συνολική φαραωνική εκτομή, τύπου 3.

*Στην Σενεγάλη, επί γενικού ποσοστού  στη χώρα 25%, έχουμε και τις φυλές Peul και Toucouleur, όπου ανεβαίνουμε στο 80-100%.Και η σενεγαλική κυβέρνηση έχει βάλει στόχο την ενημέρωση και μείωση του φαινομένου στο προσεχές μέλλον

*Στην Σιέρα Λεόνε, τα ποσοστά κυμαίνονται μεταξύ  80-90%, σε όλες τις εθνικές ομάδες , με εξαίρεση τους Κρεολούς που ζουν στην πρωτεύουσα Freetown.

*Στη Σομαλία εφαρμόζεται κατά 98% ο ένας και μοναδικός  τύπος 3 της φαραωνικής περιτομής , με όλα τα δυσμενή επακόλουθα για την υγεία των γυναικών.

*Στο Σουδάν έχουμε συνολικό ποσοστό 89%. Εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι κλειτοριδεκτομής, με επικρατέστερο στο βορά το τύπο 3.

*Στο Τσαντ εφαρμόζεται κυρίως ο τύπος 2 σε ένα ποσοστό 60%.Στο νότο , το 65%  των γυναικών και στα κέντρο-ανατολικά το 85% των γυναικών τάσσεται υπέρ της συνέχισης της πρακτικής .Αντιθέτως, στην πρωτεύουσα Τζαμένια το 62% των γυναικών αντιτίθεται στην κλειτοριδεκτομή.

Εκτός από την Αφρική , τα στοιχεία για την Ασία μας δείχνουν ότι στην Ινδία, υπάρχει το μουσουλμανικό δόγμα Daubi Bohra, ου εφαρμόζει κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια. Επίσης στο Ισραήλ εφαρμόζεται από τους Βεδουίνους ως τελετουργικός εξαγνισμός, κατά την εφηβεία, από 2 έως 17 χρονών, και πριν τον γάμο.

Στην Λατινική Αμερική έχουμε αναφορές από το Περού, όπου εφαρμόζεται ο σεξουαλικός ακρωτηριασμός των νεαρών κοριτσιών , ανάμεσα κυρίως στη φυλή των Conibos, που είναι τμήμα της ινδιάνικης   φυλής των Pano .Ειδικοί εφαρμοστές είναι κάποιες ηλικιωμένες  γυναίκες της φυλής.

Τέλος, έχουμε επίσημες αναφορές από την Αυστραλία, όπου οι Αβοριγίνες προβαίνουν σε ανάλογες επεμβάσεις, κυρίως στους κόλπους της φυλής Pitta-Patta, από ηλικιωμένους άνδρες εφαρμοστές.

Δυστυχώς προς το παρόν απουσιάζουν επίσημες στατιστικές καταγραφές από περιοχές , όπως η Ινδονησία , όπου το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο.

Η κλειτοριδεκτομή στη Δύση

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η πρακτική του γυναικείου σεξουαλικού ακρωτηριασμού δεν εξαντλείται στα πλαίσια των παραδοσιακών κοινοτήτων καταγωγής, αλλά επιβιώνει και στις κοινότητες των αφρικανών και ινδονησίων μεταναστών στη Δύση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς και οι «γιατροί» που είναι υπεύθυνοι για την διενέργεια της επέμβασης κλειτοριδεκτομής, βρίσκονται πολλές φορές υπόλογοι και απέναντι στην κρατική ποινική δικαιοσύνη  της χώρας που τους φιλοξενεί. Πραγματικά, η κλειτοριδεκτομή τιμωρείται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες . Στην Γερμανία, τα άρ.223 επ. του Π.Κ. δίνουν στον δικαστή την ευχέρεια να επιβάλλει ποινή φυλάκισης από 1 έως 10 χρόνια για τους ενόχους ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων, εξομοιώνοντας την πράξη άλλοτε με «βαριές σωματικές βλάβες» και άλλοτε με « απόπειρα ανθρωποκτονίας».

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1983 υπάρχει απόφαση της Βουλής των Λόρδων για απαγόρευση των διάφορων ειδών ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων.Στη Σουηδία, υπάρχει νόμος από το 1982, ο οποίος απαγορεύει «κάθε είδους παρέμβαση στα εξωτερικά γεννητικά όργανα που επιφέρει αποκοπή ή οριστική τροποποίησή τους».

Στην Ελβετία, στο άρ.122 του Π.Κ. σημειώνεται «όποιος  ακρωτηριάσει ένα από τα μέλη ή ένα από τα όργανα που είναι σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος κάποιου άλλου , θα τιμωρείται με δέκα η περισσότερα χρόνια καταναγκαστικού εγκλεισμού[=προσφορά εργασίας χωρίς αποδοχές], η με έξι μήνες έως πέντε χρόνια φυλάκιση».

Στην Γαλλία, ανατρέχοντας στο άρθρο 312 παρ. 3 του Π.Κ. , βλέπουμε ότι υπάρχει ανάγκη για αναλογική χρήση του όρου mutilation(= ακρωτηριασμός) και excision (=αποκοπή γεννητικών οργάνων).Για πρώτη φορά έγινε αναλογική εφαρμογή του προαναφερθέντος άρθρου το 1983 στο Cour de Cassation. Τότε η κλειτοριδεκτομή(excision) χαρακτηρίστηκε « πολιτιστικό αδίκημα» (delit culturel).Είναι ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά σε μερικές αποφάσεις από τη νομολογία των γαλλικών δικαστηρίων που εμμέσως πλην σαφώς αφορούν καταδίκες γονιών θυμάτων κλειτοριδεκτομής:

-Υπόθεση Batou Doukara: 27 Ιανουαρίου 1984,  καταδικάζεται ο πατέρας σε ένα χρόνο φυλάκιση ως υπεύθυνος για μώλωπες και ελαφριές σωματικές βλάβες σε παιδί κάτω των 15 ετών…

-Υπόθεση Mantessa Baradji : 28 Μαΐου 1988, καταδικάζονται ο πατέρας και οι δυο σύζυγοί του σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή , ως υπεύθυνοι για πρόκληση θανατηφόρων βλαβών σε ανήλικο…

-Υπόθεση Assa Traore : 4 Οκτωβρίου 1989, καταδικάζεται η μητέρα σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή για σωματικές βλάβες στο ανήλικο τέκνο της…

Οι μετανάστες γονείς προφανώς δεν έχουν κανένα σκοπό να βλάψουν τα κορίτσια τους υπακούοντας στο παραδοσιακό τους έθιμο. Βλέπουμε όμως ότι εκ των πραγμάτων βρίσκονται μπροστά σε ένα «έγκλημα» το οποίο δεν συνειδητοποιούν. Είναι και οι ίδιοι θύματα του πολιτισμικού και δικαικού πλουραλισμού που τους περιβάλλει. Θύματα ενός καίριου γι’ αυτούς διλήμματος: Ν’ ακολουθήσουν τον άγραφο νόμο της φυλής τους ή τον γραπτό νόμο της χώρας υποδοχής τους? Να βρεθούν αντιμέτωποι με τη κρατική καταστολή ή να υποβάλλουν τα κορίτσια τους σε ενδο-κοινοτικό αποκλεισμό ?

Και από την άλλη πλευρά, έχει η χώρα υποδοχής το δικαίωμα να ποινικοποιεί εθιμικές πρακτικές άλλων κοινωνιών, και με ποια ακριβώς κριτήρια? Με το να δεχόμαστε να ακρωτηριάζονται ανυπεράσπιστα παιδιά χωρίς τη συγκατάθεσή τους, με το αιτιολογικό ότι οι γονείς τους ανήκουν σε μια άλλη νοοτροπία , γινόμαστε απλοί μάρτυρες ενός εθίμου ή παθητικοί θεατές ενός αποτρόπαιου εγκλήματος?

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι κάθε χώρα με δημοκρατικό καθεστώς οφείλει να προστατεύει τη ζωή και την ελευθερία των κατοίκων της. Με τον ίδιο τρόπο και οι «φιλοξενούμενοι» θα πρέπει να σεβαστούν τους νόμους της χώρας που τους φιλοξενεί. Μόνο που χρειάζεται μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης για να αρχίσουν οι κύκλοι των μεταναστών να προβληματίζονται πάνω στο αν ένα τόσο παλιό, άχρηστο και επικίνδυνο έθιμο εξακολουθεί να έχει κάποιο λόγο ύπαρξης για τη ζωή τους σήμερα … Το δυτικό αντεπιχείρημα στο κακώς εννοούμενο (σε αυτή τη περίπτωση ) δικαίωμα στη διαφορετικότητα, πρέπει να ξεκινά από την ανυπαρξία ουσιαστικής χρησιμότητας του εθίμου της κλειτοριδεκτομής. Σίγουρα, όσοι έχουν γαλουχηθεί μέσα στο σύστημα των παραδοσιακών αφρικανικών αξιών , θα έχουν μεγάλη δυσκολία να αντιληφτούν την επικινδυνότητα και την απαξία του εθίμου. Αλλά για τις νεώτερες γενιές που μεγαλώνουν μέσα στο περιβάλλον των δυτικών μεγαλουπόλεων , αυτό είναι ένα στοίχημα της πολιτείας και της δημόσιας εκπαίδευσης, που δεν πρέπει να χαθεί επ’ ουδενί τρόπω …

Θα επαναλάβω εδώ αυτό που έγραφα και για την ισλαμική μαντίλα στο προηγούμενο τεύχος του ΖΕΝΙΘ. Οι «ξεπερασμένες» εθιμικές πρακτικές δεν ξεπερνιούνται με ποινικές λογικές και κρατική καταστολή , γιατί τα αποτελέσματα είναι ακριβώς τα αντίθετα: η ενίσχυση και η αποκρυστάλλωση των υπαρχόντων νοοτροπιών μέσα από ένα αντιδραστικό μοτίβο που αρνείται την ενσωμάτωση και ενισχύει την παραδοσιακή φυλετική και θρησκευτική ταυτότητα . Χρειάζεται να καταφύγουμε σε εναλλακτικές μεθόδους και σε ενημερωτικές καμπάνιες των πληθυσμών αυτών. Στην περίπτωση της κλειτοριδεκτομής χρειάζεται ενημέρωση των γονιών σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η κλειτοριδεκτομή και σε τελική ανάλυση η πρόταση μερικών εναλλακτικών λύσεων, όπως ο συμβολικός ακρωτηριασμός, που εφαρμόζεται με επιτυχία στη Γουινέα . Χωρίς να κοπεί η κλειτορίδα , αφήνουν να κυλήσουν λίγες σταγόνες αίμα και τηρούν το «έθιμο» χωρίς να ακρωτηριαστεί το παιδί.

Ως άλλες εναλλακτικές λύσεις προτείνονται κυρίως η κρατική πρόληψη, με τη μορφή δημιουργίας δικτύων πληροφόρησης και κέντρα υποδοχής μητέρων, όπου μπορούν να καταφύγουν μητέρες ή τα υποψήφια ανήλικα θύματα και να τους γίνει αναλυτική και υπεύθυνη ενημέρωση για τους κινδύνους που διατρέχει το παιδί αν υποστεί τη διαδικασία.

Τέλος προτείνεται ιατρική παρακολούθηση και διενέργεια της επέμβασης σε υπό συνθήκες πλήρους υγειονομικής περίθαλψης και με τις δέουσες προφυλάξεις, όπως στην Ιταλία , που γίνεται στο νοσοκομείο με πλήρη νάρκωση.

Αυτά όμως δεν παύουν να είναι ημίμετρα , που κάτω από την επίφαση ενός «πλαισίου ασφαλείας» , ελαχιστοποιούν βέβαια τον κίνδυνο για την ζωή των κοριτσιών, χωρίς ωστόσο να λύνουν το πρόβλημα της πρόκλησης μόνιμης σεξουαλικής «ανικανότητας»….

Η Αριάδνη Γερούκη  (ariadni_g@hotmail.com) είναι Ιστορικός–Ανθρωπολόγος του Δικαίου και Δρ. Ιστορίας της Σορβόννης.

@Περιοδικό ΖΕΝΙΘ, Νο2, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2005.

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

Η Ηλεκτρομαγνητική Μόλυνση Αποτελεί Αιτία Ασθενειών;

Γράφει η Σάση Χότζογλου

Η «ποιότητα της ζωής» δίκαια θα αποτελέσει το κεντρικό σύνθημα της παγκόσμιας ιδεολογίας και βασικό στόχο του ανθρώπου για τον καινούργιο αιώνα. Στα προηγούμενα εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια της γνωστής και άγνωστης ιστορίας του, ο άνθρωπος άντλησε όλα τα οφέλη, δοκίμασε όλους τους δρόμους και υπέστη τα αδιέξοδα μιας άλλης «ιδεολογίας», αυτής της «ποσότητας ζωής». Αν και έχει διασπάσει πλέον την ύλη, έχει «χειρουργήσει» και αποκωδιποιήσει το DNA, έχει ακτινογραφήσει το υλικό σύμπαν ως τα πέρατα του χώρου και του χρόνου, ο σύγχρονος άνθρωπος ασθενεί όλο και συχνότερα και έτσι όχι μόνο δεν μπορεί να χαρεί τη Ζωή, μα φεύγει και από αυτήν πολύ πιο σύντομα από ότι του υποσχότανε η ποσότητα και το μέγεθος της επιβίωσής του.

Η ποιότητα της ζωής είναι το αληθές συμπλήρωμα και η επέκταση της ποσότητας της ζωής. Και το περιβάλλον μας, κυρίως το φυσικό, χρειάζεται να ειδωθεί κάποια στιγμή ως η κυριότερη πηγή για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής και όχι μόνον ως μέρος για επιβίωση, εφ’ όσον η υγεία του ανθρώπου εξαρτάται από την ποιότητα του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει. Δυστυχώς όμως, σήμερα, η βιομηχανοποίηση και η αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας με την χρήση της πυρηνικής ενέργειας και την αλόγιστη χρήση της έχει επιφέρει δραματικές αλλαγές στο περιβάλλον και επομένως σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής μας. Αρκετές πλέον ασθένειες εξαρτώνται ευθέως από την έκθεσή μας στις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες.

Συνήθως, σε όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα και κυρίως σε αυτά που γίνονται εμπορικά, διατυμπανίζονται μέχρι σημείου υπερβολής τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη τους, ενώ τα μειονεκτήματα και οι παρενέργειές τους αποσιωπώνται επιμελώς ή αγνοούνται εσκεμμένα. Είναι γνωστό σε όλους μας το παράδειγμα των χημικών λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων καθώς και άλλα πολλά παρόμοια. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που παράγουν οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με τις οποίες ζούμε και χρησιμοποιούμε καθημερινά. Επειδή το αντικείμενο αυτό απαιτεί ειδικές γνώσεις, πολύς κόσμος ή δεν καταλαβαίνει το μέγεθος και τη σοβαρότητα του προβλήματος, ή υπερβάλει και φοβάται ακόμη και αθώα πράγματα. Επίσης, οι εταιρείες αλλά και τα κράτη –ως οικονομικά συναλλασσόμενα με αυτές– εκμεταλλευόμενοι την άγνοια του κόσμου τον παραπλανούν με έντεχνες εξηγήσεις που μοιάζουν λογικές και αληθοφανείς.

Πολύ σημαντικό κριτήριο που καθορίζει αν μια ακτινοβολία είναι βλαβερή ή όχι, είναι τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της μαζί, και όχι μονάχα το ένα όπως εσκεμμένα το χρησιμοποιούν αυτοί που θέλουν να εξαπατήσουν τον κόσμο. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η ένταση (ισχύς) και η φύση (συχνότητα) της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Μόνο ο συνδυασμός αυτών των δύο μας δείχνει τον κίνδυνο και φυσικά, σημαντικό ρόλο παίζει και ο χρόνος που θα βρίσκεται κάποιος μέσα σε ένα περιβάλλον ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Κολυμπάμε  σε  μια «Θάλασσα» Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας

Τα ηλεκτροµαγνητικά κύματα είναι τα γνωστά σε όλους ραδιοκύµατα που χρησιµοποιούνται στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και σε άλλες τεχνολογικές εφαρµογές της καθηµερινής µας ζωής. Ποικίλες εφαρµογές τους βρίσκονται στην υπηρεσία του ανθρώπου για περισσότερο από 100 χρόνια, καθώς καθηµερινά χρησιµοποιούνται για τη λειτουργία οικιακών συσκευών. Πηγές, τώρα, εκποµπής ηλεκτροµαγνητικών κυµάτων µπορεί να είναι τα ηλεκτροφόρα καλώδια υψηλής τάσης καθώς και αυτά της µέσης και χαµηλής τάσης στις γειτονιές, τα συστήµατα γείωσης επίσης που προστατεύουν από κεραυνούς ή από ελαττωµατικές οικιακές συσκευές, καθώς και οι οικιακές συσκευές, όπως φούρνοι µικροκυµάτων, σεσουάρ ηλεκτρικοί φούρνοι, ηλεκτρική θέρµανση, οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητά τηλέφωνα, κεραίες σταθµών βάσης κινητής τηλεφωνίας, ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθµοί, κλπ. Τα τελευταία επίσης χρόνια, το ενδιαφέρον του κόσμου για τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο αυξήθηκε χάρη στην δημοσιότητα που έλαβε το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα HAARP. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για κλιματολογικό όπλο, ενώ μερικοί φτάνουν στο σημείο να μιλούν για πλανητικό mind-control! Ο Bernard Shaw πάλι, έγραφε πως:«Όλες οι αλήθειες ξεκίνησαν ως βλασφημίες!….»

Δεν θα θελα να πάω τόσο μακριά. Όχι γιατί δεν το σκέφτομαι ότι μπορεί να συμβαίνει, αλλά γιατί ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που μας αρρωσταίνει, παράγουν και οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, αφού και αυτές κρύβουν έναν μικρό πομπό μέσα τους. Τέτοιες συσκευές είναι ο φούρνος μικροκυμάτων, το ασύρματο τηλέφωνο, το baby monitor και άλλα πολλά μέσα και έξω από το σπίτι. Επίσης ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία παράγει κάθε ηλεκτρική συσκευή καθώς και κάθε καλώδιο που έχει ρεύμα, ακόμη και αυτά που βρίσκονται μέσα στους τοίχους και φέρνουν ρεύμα στις πρίζες! Όταν, όμως, η µεταφερόµενη ενέργεια των ηλεκτροµαγνητικών κυµάτων είναι µεγάλη, τότε σπάζουν οι δεσµοί µεταξύ των µορίων και το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο καθώς προκαλούνται αλλοιώσεις του γενετικού κώδικα µε αποτέλεσµα την πρόκληση σοβαρών ασθενειών όπως καρκίνοι, γενετικές ανωμαλίες, η νόσος του Αλτσχάϊμερ, νευρώσεις και ψυχώσεις.

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι ζούμε μέσα σε μια «θάλασσα» ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Και τώρα έρχεται το σημαντικό ερώτημα: Πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Σίγουρα ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να ζει μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον αλλά στη φύση. Αυτό το γεγονός από μόνο του θα μπορούσε να είναι μια πρώτη απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Η επιστημονική όμως άποψη για το θέμα αυτό, δεν έχει καταλήξει ακόμα σε σίγουρο συμπέρασμα. Υπάρχουν δε δύο απόψεις: Η πρώτη άποψη είναι ότι, οι βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό ξεκινάνε, όταν εξαιτίας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, αρχίζουν να υπερθερμαίνονται τα κύτταρα μας και η δεύτερη λέει πως οι βλάβες αρχίζουν πολύ πριν αρχίσει η υπερθέρμανση των κυττάρων.

Έχει διαπιστωθεί ότι γενικά η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία προκαλεί τις λεγόμενες «θερμικές επιπτώσεις», δηλαδή αύξηση της θερμοκρασίας του εκτιθέμενου ιστού. Επιπλέον, προκαλεί «μη θερμικές επιπτώσεις» οι οποίες αναφέρονται στην επίδραση της ακτινοβολίας στη λειτουργία των κυτταρικών συστατικών. Αυτές θεωρούνται και οι πιο σημαντικές από βιολογικής-ιατρικής σκοπιάς και δεν καλύπτονται από τα όρια ασφαλείας που έχουν θεσπισθεί, επειδή δεν είναι άμεσα μετρήσιμες με κάποιο όργανο. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει απ΄ ευθείας συνάρτηση της έντασης της ακτινοβολίας, η οποία μπορεί να μετρηθεί με όργανο σε μονάδες π.χ. χιλιοστοβάτ ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο.

Η πρώτη, λοιπόν, άποψη οδηγεί στο να οριστούν υψηλότερα όρια για την ένταση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και αυτή την άποψη υιοθετούν τα περισσότερα κράτη (Αμερική, Ευρώπη, Ελλάδα, κτλ) αφού βέβαια παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο. Η δεύτερη άποψη βασίζεται σε επιστημονικές έρευνες οι οποίες έδειξαν αύξηση λευχαιμίας, καρκίνων, αποβολών, αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, σπάσιμο DNA, κ.α. που οφείλονται σε εντάσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας η οποία ήταν κάτω από τα επίσημα όρια! Και εδώ φυσικά αρχίζει ο πόλεμος ανάμεσα στους υποστηρικτές των δύο απόψεων, ο οποίος κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι πόλεμος ανάμεσα στο οικονομικό συμφέρον και στην  υγεία μας.

Το ότι οι βλάβες μπορούν να συμβούν πολύ πριν αρχίσουν τα κύτταρα μας να θερμαίνονται, γίνεται εύκολα κατανοητό εάν γνωρίζουμε ότι τα κύτταρα μας και κυρίως το νευρικό μας σύστημα, επικοινωνούν μεταξύ τους ή με άλλα όργανα του σώματός μας, μέσω ηλεκτρικών σημάτων! Οι λειτουργίες των διαφόρων οργάνων του ανθρώπου καθορίζονται από τις επί μέρους λειτουργίες των ιστών και των κυττάρων τους σε συνδυασμό πολλές φορές με άλλα κύτταρα και ιστούς ανταλλάσσοντας μηνύματα που είναι όχι μόνο χημικές ουσίες αλλά και ηλεκτρικά δυναμικά. Πολλές σημαντικές λειτουργίες των κυττάρων και ειδικότερα του εγκεφάλου, στηρίζονται στη δημιουργία ηλεκτρικών δυναμικών (π.χ. λειτουργία συνάψεων στα νευρικά κύτταρα). Είναι συνεπώς προφανές ότι οποιαδήποτε παρέμβαση με κάποια εξωτερική ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και στο βαθμό που αυτή θα είναι παραπλήσιας  ή και μεγαλύτερης έντασης με τα ενδογενή ηλεκτρικά πεδία, θα έχει ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί  το κυτταρικό σύστημα  ως προς τη φυσιολογική του λειτουργία.

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία λοιπόν, που όπως το λέει και το όνομα της αποτελείται από ηλεκτρικά και μαγνητικά σήματα, είναι λογικό να δημιουργεί παρεμβολές και να διαταράσσει την εσωτερική επικοινωνία του οργανισμού μας με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο David Carpenter ένας από τους συντάκτες της έκθεσης της Επιτροπής του Αμερικάνικου Συμβουλίου Προστασίας από τις Ακτινοβολίες είπε: «Αν σε οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον άλλων νοσογόνων παραγόντων υπήρχαν τόσο ισχυρές ενδείξεις σύνδεσης με την καρκινογένεση σαν αυτές που υπάρχουν για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, η κυβέρνηση θα έπαιρνε εκτεταμένα μέτρα. Ο μόνος λόγος που πολλά από τα μέλη της επιτροπής δίστασαν να προτείνουν ακόμη αυστηρότερα όρια, ήταν η πλήρης επίγνωση των τρομακτικών οικονομικών συνεπειών μιας τέτοιας απόφασης»…. Η Ελλάδα τώρα, θέλοντας να εξευμενίσει τις αντιδράσεις και τους φόβους των πολιτών, υιοθέτησε τα όρια της Ευρώπης μειωμένα κατά 20%. Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ικανοποιητικό έως και γενναίο. Για κάποιον όμως που έχει τις τεχνικές γνώσεις, όπως λένε οι ειδικοί, δεν σημαίνει παρά μια μηδαμινή και ασήμαντη βελτίωση.

Είναι Φονικό το Κινητό μας Τηλέφωνο;

Οι σημερινές συζητήσεις για τις επιπλοκές που προκαλούν στην υγεία μας τα κινητά τηλέφωνα, είναι απλά η συνέχεια μας διαμάχης αναφορικά με την συνολική επίδραση των ασθενών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων επάνω στον άνθρωπο, η οποία έχει ξεκινήσει από την δεκαετία του 1960. Το κινητό τηλέφωνο αποτελεί πλέον ένα από τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών που έχει αναδειχθεί σε είδος πρώτης επιλογής από τους καταναλωτές. Από τους ειδικούς επιστήμονες έχει επισημανθεί εδώ και αρκετά χρόνια, οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας που προέρχονται από ραδιοσυχνότητες και ο κίνδυνος των δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία όσων εκτίθενται σε αυτές.

Το θέμα αυτό έχει απασχολήσει τους ερευνητές για πολλές δεκαετίες όχι μόνο στην περίπτωση των  συχνοτήτων της κινητής τηλεφωνίας αλλά και στην περίπτωση των  άλλων ραδιοσυχνοτήτων που ευρίσκονται στην υπηρεσία του ανθρώπου για μακρύτερο χρονικό διάστημα. Όμως καμιά από αυτές τις ακτινοβολίες δεν έχει τόσο άμεση σχέση με τον απλό πολίτη όση η ακτινοβολία από την κινητή τηλεφωνία. Είναι συνεπώς αναμενόμενο να γίνεται μεγάλη προσπάθεια διερεύνησης των επιπτώσεων ειδικά στην περίπτωση της κινητής τηλεφωνίας, προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια.

Η ιδιομορφία της κινητής τηλεφωνίας βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κάτοχος μιας συσκευής κινητού τηλεφώνου δεν έχει τρόπο να διαπιστώσει αν το κινητό του τηλέφωνο λειτουργεί κάτω από τα όρια ασφαλείας. Μολονότι πρόκειται για ένα καταναλωτικό αγαθό, το κινητό τηλέφωνο δεν έχει καμία σχέση π.χ. με ένα στερεοφωνικό σύστημα (όπου ο καταναλωτής μπορεί ακουστικά να ελέγξει την ποιότητα του) ούτε με ένα όργανο γυμναστικής που επίσης μπορεί να το χρησιμοποιήσει σωστά και χωρίς κινδύνους.

Επειδή, λοιπόν, είναι δύσκολη η άμεση απόδειξη των επιπτώσεων αυτών, το θέμα παραμένει ανοιχτό, με τις Εταιρίες (κατασκευαστικές κινητών τηλεφώνων και παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας) να υποστηρίζουν ότι τηρούνται τα όρια ασφαλείας που έχουν θεσπιστεί και τους ερευνητές  να επιμένουν –στην πλειοψηφία τους- ότι υπάρχουν ποικίλες επιπτώσεις στους χρήστες κινητών τηλεφώνων.

Οι ακτινοβολίες μικροκυμάτων, όμως, που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα αυξάνουν σαφώς τον κίνδυνο του καρκίνου των παρωτίδων (ο μεγαλύτερος από τους σιελογόνους αδένες), σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από ισραηλινούς ερευνητές. Οι κίνδυνοι να αναπτύξει κάποιος καρκινικό όγκο στους αδένες αυτούς, είναι σχεδόν κατά 50% υψηλότεροι μεταξύ αυτών που χρησιμοποιούν συχνά κινητά τηλέφωνα (22 ώρες το μήνα), σύμφωνα με την έρευνα αυτή, που δημοσιεύθηκε στην Αμερικανική Επιθεώρηση Επιδημιολογίας. Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος αν οι χρήστες τοποθετούν τη συσκευή στο ίδιο αυτί ή αν δεν διαθέτουν ακουστικό ή αν βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές. «Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι υπάρχει σχέση αιτιότητας ανάμεσα στα κινητά τηλέφωνα και την ανάπτυξη όγκων στους σιελογόνους αδένες», καταλήγουν οι ερευνητές.

Εντούτοις, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καμία σαφής σύνδεση μεταξύ της χρήσης των κινητών και ενός αυξημένου κινδύνου για καρκίνο, όμως ανέφερε ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για «να καθοριστεί με περισσότερη βεβαιότητα εάν τα κινητά είναι ασφαλή». Άλλες μελέτες πάλι, έχουν βρει ένα περίεργο συσχετισμό μεταξύ της συχνής χρήσης των κινητών και αρκετών μορφών όγκου. Οι περισσότερες μελέτες, όμως, των κινητών δεν είναι μακροχρόνιες, αλλά τα αποτελέσματά τους προκαλούν μεγάλη ανησυχία και υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερη έρευνα για το συσχετισμό μεταξύ της χρήσης των κινητών και των όγκων.

Ηλεκτρομαγνητική Ακτινοβολία στο Σπίτι

SΟS εκπέμπουν ειδικοί για το ηλεκτρομαγνητικό νέφος ακτινοβολιών και από τις ασύρματες συσκευές νέας τεχνολογίας, αλλά συγχρόνως και από τις οικιακές συσκευές, όπως οι φούρνοι μικροκυμάτων, που προαναφέραμε και τα σεσουάρ. Τα μαγνητικά και τα ηλεκτρικά πεδία που αναπτύσσονται κατά τη λειτουργία αυτών των συσκευών ενδέχεται να δρουν επιβαρυντικά στον ανθρώπινο οργανισμό, σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις και έρευνες. Ωστόσο, υπάρχει και μεγάλη μερίδα επιστημόνων που θεωρεί ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας. Ο καθηγητής Ραδιοβιολογίας, όμως, και Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Λουκάς Μαργαρίτης επισημαίνει πως: «…λόγω των μαγνητικών πεδίων αλλά και των ραδιοκυμάτων που εκπέμπουν, οι πλέον επικίνδυνες συσκευές με σειρά προτεραιότητας είναι: η βάση ασύρματου τηλεφώνου, ο φούρνος μικροκυμάτων, το WiFi και το σεσουάρ. Μικρότερη είναι η επικινδυνότητα από τη χρήση ηλεκτρικής κουζίνας, τον αποροφητήρα και το ηλεκτρονικό ξυπνητήρι». Όμως και πάλι, υπάρχει επίσης η αντίθετη άποψη: «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ώστε να μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι προβλήματα υγείας συνδέονται με το αποκαλούμενο «Παρωχημένα» τα όρια.

Από μετρήσεις τώρα του Εργαστηρίου Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μία ασύρματη βάση κινητού τηλεφώνου βρέθηκε πως δημιουργεί σε απόσταση μερικών εκατοστών μαγνητικό πεδίο έντασης 50 μιλιγκάους. Μπορεί το όριο που έχει υιοθετηθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας προ δεκαετίας να φτάνει τα 1.000 μιλιγκάους, ωστόσο, πριν από μερικούς μήνες το Ευρωκοινοβούλιο αποφάσισε να εξετάσει την υιοθέτηση αυστηρότερων ορίων, λόγω του ότι τα υπάρχοντα όρια θεωρούνται «παρωχημένα».

Η έκθεση που προβλημάτισε τους ευρωβουλευτές ακούει στο όνομα Βioinitiative Report και αναφέρεται σε έρευνες που καταδεικνύουν ότι μαγνητικά πεδία έντασης άνω των 4 μιλιγκάους δύναται να προκαλούν σε παιδιά και ενηλίκους σοβαρά προβλήματα υγείας και να συνδέονται με δυσλειτουργίες του θυρεοειδή αδένα, κακοήθεις όγκους, λευχαιμίες, νευρικές διαταραχές, αλλοιώσεις του DΝΑ, καθώς και βλάβες του ανοσοποιητικού συστήματος. Ιδιαίτερη δε προσοχή πρέπει να δοθεί στους φούρνους μικροκυμάτων, που όταν τοποθετούνται σε πάγκους κουζίνας βρίσκονται στο ύψος του κεφαλιού.

Η ισχυρή ένταση μικροκυματικής ακτινοβολίας μπορεί, λοιπόν, να διεγείρει το περιφερειακό νευρικό σύστημα, να υπερθερμάνει το σώμα και να προκαλέσει επιληπτικούς σπασμούς ή καρδιακή προσβολή, ενώ έχει επίσης αποδειχθεί ότι και οι χαμηλής συχνότητας ακτινοβολίες επηρεάζουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου και είναι δυνατόν να προκαλέσουν συμπτώματα γρίπης και ναυτίας. Άλλες ακτινοβολίες μπορούν να προκαλέσουν ή να αποτρέψουν τον ύπνο ή να επηρεάσουν τα εγκεφαλικά κύματα. Όπως, σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας στην Ιταλία,  η υπερέκθεση στην τηλεόραση μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα της μελατονίνης στα παιδιά και πιθανόν να συμβάλει στην εμφάνιση του αυτισμού στα νήπια, καθώς και στην πρόωρη έναρξη της εφηβείας.

Και σύμφωνα επίσης με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ηλεκτρική υπερευαισθησία αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες –και ίσως υποτιμημένες– σύγχρονες ασθένειες η οποία προκαλείται από την συχνή έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία.  Ωστόσο, πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι ένας από τους βασικότερους παράγοντες εμφάνισής της είναι και υπερέκθεση στις ακτινοβολίες του υπολογιστή και της τηλεόρασης, ειδικότερα εάν διαθέτουν οθόνη plasma. Μια τέτοια υπερέκθεση φαίνεται ότι μπορεί να προκαλέσει από πονοκέφαλο μέχρι κρίσεις επιληψίας καθώς και λευχαιμία!

Λέμε Όχι στην Άγνοια και την Αδιαφορία!

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει αλλάξει εντελώς τους όρους της ζωής μας και η κατάσταση του ανθρώπου είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των περασμένων αιώνων, αξιοθαύμαστα βελτιωμένη σε πολλούς τομείς, αλλά ακόμα παραμένει ατελής και γεμάτη κινδύνους. Αρχίζοντας από τα δόντια των θηρίων και φτάνοντας ως τους ιούς και τους καρκίνους, οι επιθέσεις κατά της ανθρώπινης ζωής γίνονται όλο και πιο ύπουλες. Έτσι, και οι κίνδυνοι που δημιουργεί ο άνθρωπος, οι επιθέσεις του ανθρώπου ενάντια στον άνθρωπο είναι όλο και πιο εκλεπτυσμένες.

Οι αλλαγές, λοιπόν, που ο άνθρωπος έναν αιώνα τώρα επέβαλε στον περίγυρό του και στον τρόπο της ζωής του απειλούν πλέον την υγεία του. Αυτό που χρειάζεται να κατανοήσουμε είναι πως περιβαλλόμαστε από ηλεκτρομαγνητικές ακτίνες είτε είμαστε στο σπίτι, στο δρόμο, στην εργασία μας ή οπουδήποτε αλλού. Αυτές που μπορεί να αισθανόμαστε ευκολότερα, είναι αυτές που μας εξασθενούν και μας αρρωσταίνουν, χωρίς σημαίνουσα προηγούμενη σωματική ή άλλη ειδική αιτία. Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι δεν αντιδρούν το ίδιο μέσα σε ένα παθογόνο περιβάλλον. Αυτό όμως που χρειάζεται όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι η αδιαφορία σκοτώνει και ήρθε ο καιρός ν’ αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τις διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με μέτρο και όχι αλόγιστα, τηρώντας πια τις αποστάσεις ασφαλείας. Έτσι, θα κάνουμε την διαφορά! Γιατί, αν ο σκοπός του πολιτισμού είναι η υγεία, η ευτυχία και η εξέλιξη, τότε είναι σημαντικό να αναθεωρήσουμε την πολιτικές που προάγουν και ελέγχουν τον πολιτισμό, μιας και μέχρι τώρα τείνουν να οδηγήσουν στο αντίθετο. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι οι εταιρείες, που αποσκοπούν στο κέρδος τους με κάθε μέσον, αλλά η αδιαφορία των καταναλωτών! Βέβαια,… είναι μακρύς ο δρόμος για μια τέτοια συνειδητοποίηση και ίσως λίγος ο χρόνος. Επειδή όμως γνωρίζουμε πλέον, αυτόματα αυτή η γνώση γίνεται πρόκληση!

Μπορεί, λοιπόν, η τεχνολογία να έχει αυξήσει την ταχύτητα στην ανάπτυξή της τα τελευταία χρόνια, εμείς όμως θα πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί. Τα σύγχρονα θαύματα της τεχνολογίας μπορεί μεν να προσφέρουν σημαντικές καθημερινές διευκολύνσεις και ανέσεις, αλλά, παράλληλα δημιουργούν φόβους και προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η ιδέα της επιλογής και της απόφασης μας βρίσκει ακόμα νωθρούς και αβέβαιους. Η εφαρμογή, όμως, του «παν μέτρο άριστον» καταργεί τον φόβο, μετατρέποντάς τον σε διαδικασία εξέλιξης που υπηρετεί τον άνθρωπο, καθώς προκύπτει μέσα από μια αυθεντική πηγαία συνειδητότητα, για μια καλύτερη ποιότητα Ζωής.

Η ΣΑΣΗ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

AYTIΣΜΟΣ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ;

Ο Αυτισμός δεν Είναι Ασθένεια Είναι Διαφορετικότητα

 

 

Γράφει η Σάση Χότζογλου

«…Μέσα στο καβούκι του υπάρχει ολόκληρος ο κόσμος.
Μόνο που δεν είναι έτσι όπως τον βλέπουμε εμείς,
αλλά σπασμένος σε μικρές μικρές ανακατεμένες εικονίτσες.
Τόσες πολλές που χάνεσαι!
Είναι σαν να μην μπορείς να δεις τίποτα ολόκληρο.
Και άντε να τις ενώσεις.
Και εμένα που δεν μου αρέσουν καθόλου τα πάζλ;;;…»

Πέτρος Πουλάκης, Ο Αυτός,  εκδ. Κάστωρ

                                             

 

 

Ο όρος αυτισμός προέρχεται από την λέξη Εαυτισμός που σημαίνει «κλεισμένος στον εαυτό», σε μια σιωπή που κραυγάζει από άγχος σα να σου λέει:«Απλά επειδή εγώ δεν μιλάω δεν σημαίνει ότι δεν έχω τίποτα να πω»!!! Αυτό το άτομο δεν θέλει να έχει καμιά επαφή με τους άλλους. Η ομιλία του, οι κινήσεις του, το βλέμμα του δεν μοιάζει με των άλλων, θέλει να είναι μόνο του. Κατά τους επιστήμονες, αυτή η περιγραφή αφορά ανθρώπους με κοινά κλινικά χαρακτηριστικά και διαταραχές της εξέλιξης, στους οποίους οι αιτίες μπορούν να είναι διαφορετικές ή και άγνωστες, να ποικίλλουν από άτομο σε άτομο ή και να συνυπάρχουν. Ακόμη πιο διευρυμένα, είναι μια ψυχική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από τον περιορισμό του ατόμου μέσα στον δικό του κόσμο των ιδεών και της ηθελημένης διακοπής της επαφής του με τον εξωτερικό κόσμο. Είναι η κυριαρχία του εσωτερικού βίου επί της ζωής, με όσο το δυνατόν πιο λίγη επαφή με την εξωτερική πραγματικότητα.

Ο αυτισμός εμφανίζεται στην πρώιμη παιδική ηλικία –στους πρώτους 30 μήνες της ζωής– και τα αυτιστικά άτομα έχουν κανονική διάρκεια ζωής. Τα αγόρια επηρεάζονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από νευρολογικές διαταραχές και παρουσιάζουν αυτισμό σε ποσοστό 80% περίπου του συνόλου των περιπτώσεων. Οι γνώσεις μας για τις αιτίες του Πρώιμου Νηπιακού Αυτισμού είναι σχετικά αβέβαιες. Αυτό που έχουμε ως αποτέλεσμα είναι πως οι άνθρωποι με αυτισμό αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλη δυσκολία να συσχετίζονται με τους συνανθρώπους τους, έως και αρνούνται την παρουσία τους.

Όταν όμως το βλέμμα τους τύχει και πέσει επάνω σου είναι σα να σου λέει: «Ρωτάτε αν με πειράζει η κατάστασή μου; Τι να σας πω; Μπορεί να μην τα καταλαβαίνω όλα, αλλά αισθάνομαι. Νοιώθω πως οι γονείς μου μ’ αγαπάνε με ένα βουβό πόνο και με μια υποταγή σ’ αυτή την σκληρή μοίρα τους. Τα άλλα παιδιά τι να με κάνουν αφού δεν μπορώ να τους ακολουθήσω στα πολύπλοκα παιγνίδια τους; Και να ήθελα δεν θα τα κατάφερνα. Έτσι, στην καλύτερη περίπτωση, μου κάνουν λίγο παρέα οι πιο σπλαχνικοί και έπειτα φεύγουν να παίξουν με άλλα παιδιά που τα καταφέρνουν καλύτερα. Άλλοι με λυπούνται γιατί δεν μπορώ να είμαι αυτό που απαιτεί η κοινωνία να είναι ο άνθρωπος, χαλάω λίγο την εξιδανικευμένη εικόνα του ατόμου που πρέπει να είναι έξυπνος και όμορφος. Άλλοι αδιαφορούν για την ύπαρξή μου, σα να μην υπάρχω, άλλοι γελούν μαζί μου, και άλλοι αναρωτιούνται γιατί με άφησαν να ζήσω. Μακάρι όμως να μπορούσατε να δείτε τον εαυτό σας και τον κόσμο σας μέσα από τα δικά μου μάτια. Πρέπει τέλος να σας πω πως, μπορώ να είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος ειδικά όταν εσείς μ’ αγγίζετε και μου μιλάτε χωρίς φόβο και ενοχές. Δεν ξέρω γιατί είμαι διαφορετικός από εσάς, αλλά γιατί θα πρέπει να δώσουμε μια εξήγηση γι’ αυτό; Γιατί να μην αποδεχθούμε την κατάσταση, να συμφιλιωθούμε και να νοιώσουμε την χαρά της ψυχικής επαφής που δεν εμποδίζεται από κανένα μυαλό ή γονίδιο; Μπορεί όλα αυτά που είπα να σας φαίνονται απλοϊκά, μα για μένα είναι σημαντικά. Είναι η δική μου ζωή, ο δικός μου λόγος ύπαρξης και ας συνεχίζουν οι γιατροί να με εξετάζουν σαν άρρωστο».

Ας δούμε λοιπόν παρακάτω πως βλέπουμε εμείς όλα αυτά τα άτομα: Η επιστημονική κοινότητα εικάζει πως υπάρχει μια αλυσίδα αιτιών που μπορεί να έθεσαν το μωρό σε κίνδυνο, και κάθε μία από αυτές να επηρέασαν την εξέλιξη ορισμένων περιοχών του εγκεφάλου –σε κάποια στιγμή της κύησης ή της ανάπτυξης– με αποτέλεσμα, την ελαττωματική «καλωδίωση» του εγκεφάλου και συνέπεια την ανικανότητα του παιδιού να συλλάβει γνωστικά τον κόσμο όπως όλοι μας, και να τον δημιουργήσει με ένα κωδικοποιημένο και συμβολικό τρόπο που κάνουμε όλοι εμείς οι άλλοι. Στην Ευρώπη των 375.000.000 κατοίκων, υπολογίζεται ότι πάνω από 1.000.000 περίπου ανήκει στην κατηγορία αυτή.

Μήπως ήρθε ο καιρός να ρωτήσουμε τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτά; Ή μαζί μ’ αυτά; Τι πρέπει να γίνει ώστε να διευκολυνθεί ο περίγυρός τους και να τα δεχθεί η κοινωνία, όχι σαν άρρωστα αλλά σαν παιδιά με διαφορετικότητα,  μέσα στο σύνολό της;… Μήπως πρέπει, επίσης, να αναρωτηθούμε τι θέλουν να μας δείξουν αυτά τα παιδιά; Ίσως και να θέλουν να καθρεφτίσουν με την ίδια τους την ζωή την κοινωνία που φτιάξαμε!!! Ποιος ξέρει;…Το μόνο σίγουρο είναι πως, η σιωπή εδραιώνει την απομόνωση. Η γνώση όμως και η δράση είναι τα πιο ισχυρά όπλα για την καταπολέμησή της και μια τέτοια απελευθέρωση θα φέρει τέλος στην «εκκωφαντική σιωπή των αμνών» και ίσως πάλι, μπορεί και να σταματήσει το «μεγαλείο του ισχυρού» matrix…

          

Στην Εποχή της Πληροφορίας και της Θετικής Ενέργειας

Τα αυτιστικά παιδιά κλεισμένα ερμητικά στον εαυτό τους, δυσκολεύονται έως και αρνούνται την μίμηση και την ομιλία που όλοι εμείς μάθαμε για να διοχετεύουμε συνεχώς τον κόσμο μας με πληρο-φορίες. Δεν έχουν ποτέ στενές επαφές με άλλα άτομα και προτιμούν να κλείνονται στον δικό τους πνευματικό κόσμο. Όλοι οι αυτιστικοί ανεξαιρέτως, λοιπόν,  παρουσιάζουν πρόβλημα στην επικοινωνία, ενώ πολλοί είναι μουγγοί. Ασχολούνται με πολύ συγκεκριμένες και επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες, ενώ δεν δέχονται με τίποτα να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό. Και η οποιαδήποτε παιδαγωγική μέθοδος για να αποδώσει στο να κάνουμε τον κόσμο τους λίγο καλύτερο και ευκολότερο, πρέπει να πραγματοποιείται μέσα σε μια ατμόσφαιρα που να την χαρακτηρίζουν ηρεμία, απλότητα συμπεριφοράς, σταθερή και έμπρακτη εμπιστοσύνη στο αυτιστικό παιδί, ασφάλεια, έμπρακτο επίσης ενδιαφέρον και αγάπη.

Τα διαθέτουμε όλα αυτά τα στοιχεία στην εποχή των πολλών ταχυτήτων, της φίρμας και της συνεχούς επιδίωξης για αυτοκαταξίωση; Αν μπορέσουμε να κάνουμε την υπέρβασή μας, τότε μπορούμε να φορτίσουμε με θετική ενέργεια και κάθε τι καθώς και κάθε έναν γύρω μας. Και τότε ίσως να πούμε πως εμείς είμαστε υγιείς και τα αυτιστικά άτομα ασθενείς. Μέχρι τότε όμως, καλούμαστε από ότι φαίνεται να βλέπουμε την κοινωνία μας να καθρεφτίζεται σε όλο και μεγαλύτερο αριθμό αυτιστικών παιδιών.

Μέσα στην αυτιστική κατάσταση φαίνεται πως θίγονται οι σχέσεις του παιδιού με το κοινωνικό περιβάλλον, το παιχνίδι του, οι αντιδράσεις του σε ακουστικά ή οπτικά ερεθίσματα, στον πόνο και στον τρόπο που κρατά το σώμα του. Επίσης, φαίνεται πως θίγεται ο τομέας της προλεκτικής και λεκτικής επικοινωνίας και λόγω αυτού  εκφράζεται η λανθασμένη άποψη ότι το αυτιστικό παιδί δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Η αλήθεια ωστόσο είναι λίγο διαφορετική. Η επικοινωνία μ’ ένα αυτιστικό παιδί, παραμένει επικοινωνία με μια έντονη και πλήρη παρουσία. Γιατί πολύ συχνά, η οχυρωμένη μοναξιά του αυτιστικού παιδιού δεν κρύβει το κενό, αλλά αντίθετα ένα σημαντικό εκφραστικό υλικό που αναζητεί με εξαιρετική διαστακτικότητα και ατολμία κάποιο ημίφως για να εκφραστεί με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

Αυτήν ακριβώς την έκφραση προσπαθούν να διευκολύνουν με κάθε δυνατό τρόπο όλες οι θεραπευτικές προσπάθειες και οι εναλλακτικές στρατηγικές. Γιατί, κατά τα λεγόμενα του ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι, ένα προβληματικό άτομο δεν χρειάζεται γιατρό να το κουράρει, ούτε πατέρα και μητέρα να το φροντίζει μόνο. Αυτό που χρειάζεται είναι έναν δάσκαλο να του δείξει σε ποιο σημείο του δρόμου χάθηκε. Τώρα, ποια από τις δυο πλευρές –αυτιστικά παιδιά και  «υγιής» κοινωνία– βρίσκεται στην θέση του προβληματικού, ας ρωτήσει η κάθε μια από εμάς και ο καθένας τον εαυτό του για να βρούμε ποιος είναι ο χαμένος τελικά.

Όταν το επίπεδο νοημοσύνης τους είναι ικανοποιητικό (το ¼ των παιδιών αυτών έχει φυσιολογική νοημοσύνη) και αν η ομιλία έχει εμφανιστεί έως τα 5 τους χρόνια, η προοπτική θετικής περαιτέρω βελτίωσης είναι σημαντική. Σε μικρό ποσοστό παρουσιάζουν εξειδικευμένες ικανότητες π.χ. μουσική, ζωγραφική. Μερικές δεκαετίες πριν, συγχέονταν η συμπτωματολογία του αυτισμού με αυτή της σχιζοφρένειας ή άλλων ψυχωσικών διαταραχών. Στη συνέχεια θεωρήθηκε ως ένα είδος συναισθηματικής διαταραχής, ενώ αργότερα περιελήφθη στα «λοιπά προβλήματα υγείας», προκειμένου να κατηγοριοποιηθεί ως είδος αναπηρίας. Μόλις στη δεκαετία του 1990 αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη και ανεξάρτητη διαγνωστική κατηγορία. Μία εναλλακτική εξήγηση της αύξησης των ποσοστών του αυτισμού είναι και η αλλαγή των κριτηρίων στις πρακτικές διάγνωσης. Με το πέρασμα των χρόνων τα κριτήρια διάγνωσης της ασθένειας άλλαξαν, «χαλάρωσαν», με αποτέλεσμα να θεωρούνται αυτιστικοί και άνθρωποι που έχουν σε εξαιρετικά ελαφριά μορφή την ασθένεια. Τα τελευταία χρόνια όμως, αυξάνονται όλο και περισσότερο τα αποτελέσματα της εκπαιδευτικής πράξης, που δείχνουν ότι τα άτομα με αυτισμό διαθέτουν και μπορούν να αναπτύξουν ουσιαστικές ικανότητες, αρκεί να τους προσφερθούν τα κατάλληλα μέσα. Η εκπαίδευση, κατ’ επέκταση και η φυσική αγωγή, ως ένας από τους σημαντικότερους παιδαγωγικούς κλάδους, μαζί με την αγάπη και την αγκαλιά αποτελούν το αποτελεσματικότερο ίσως μέσο στη διαμόρφωση και εξέλιξη όλων των πλευρών της προσωπικότητας κάθε ατόμου με αυτισμό στον καλύτερο δυνατό βαθμό.

Ο Δύσκολος Δρόμος της Διαφορετικότητας

Είναι γνωστό ότι η χρήση μορφίνης και άλλων οπιούχων μειώνει την αντιδραστικότητά μας στον πόνο όπως και το γεγονός ότι το σώμα μας παράγει τα δικά του οπιοειδή. Σε κάποιες μελέτες βρέθηκε ότι τα αυτιστικά παιδιά είχαν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ενδορφινών στον οργανισμό τους, που ίσως σημαίνει ότι ο εγκέφαλος τους απελευθερώνει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές, που χρειάζεται ένας φυσιολογικός οργανισμός. Η παρουσία των ενδορφινών εξηγεί ικανοποιητικά και την αντοχή τους στον πόνο, όπως και την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Και η επιστημονική έρευνα εστιάζεται στην δημιουργία ανταγωνιστών των ενδορφινών, να μειώσουν δηλαδή το πλεόνασμα που εμφανίζεται, ούτως ώστε να μειωθεί η αυτοκαταστροφική τους συμπεριφορά.

Είναι δε γνωστή η κίνηση των αυτιστικών παιδιών μπρος-πίσω, μα το καθένα διαθέτει το δικό του ρεπερτόριο τελετουργιών –μερικές φορές αρκετά σκληρό– και είναι αδύνατο να το αποτρέψει κάποιος. Μάλιστα μπορεί να κάνει αυτές τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές χωρίς να διακόψει, για πολλές ώρες. Αν κάποιος προσπαθήσει να το εμποδίσει, είναι έκδηλη η αναστάτωση με φωνές και εκνευρισμό. Επειδή έχουν και αισθητικές στρεβλώσεις, ακόμα και τα πιο απλά οπτικά ή ακουστικά ερεθίσματα τους δημιουργούν μεγάλο φόβο και εντείνουν την απόσυρσή τους.

Τα χαρακτηριστικά του αυτισμού τώρα, μοιάζουν με αυτά της σχιζοφρένειας αλλά σχεδόν ποτέ δεν εξελίσσονται σε σχιζοφρένεια, στην ενήλικη ζωή. Το βασικό κριτήριο πάντως είναι ηλικιακό: Η σχιζοφρένεια εμφανίζεται μεταξύ 15 και 30 ετών ενώ ο αυτισμός από μερικών μηνών μέχρι 3 ετών. Τα αίτια του αυτισμού παραμένουν αινιγματικά, εντούτοις μελέτες σε δίδυμα παιδιά έδειξαν πως οι γενετικοί παράγοντες παίζουν σημαντικότατο ρόλο, χωρίς όμως να θεωρούνται και οι μοναδικοί υπαίτιοι για τη ραγδαία και πρωτοφανή ανάπτυξη της ασθένειας σε λίγα μόνο χρόνια. Στο προχώρημά τους οι ερευνητές στράφηκαν προς τους περιβαλλοντικούς και τους αιτιολογικούς παράγοντες μέσα στους οποίους συγκαταλέγονται τα αντιβιοτικά, οι ιοί, οι αλλεργίες, η έντονη επιθυμία των γονέων με ελαφρά αυτιστικά χαρακτηριστικά να τεκνοποιήσουν, αλλά και, βάσει μίας πρόσφατης μελέτης, τα αυξημένα ποσοστά των ωρών που βλέπουν τα παιδιά τηλεόραση. Επίσης, η αύξηση των περιστατικών του αυτισμού είναι παράλληλη με την τεράστια αύξηση στη χρήση κινητών τηλεφώνων και WiFi από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ελάχιστα από αυτά τα αίτια έχουν μελετηθεί συστηματικά, με την πλειονότητά τους να παραμένουν σε υποθετικό επίπεδο…

Υπάρχει Επιδημία; Και αν Ναι, πως Έγινε; Ποιους και τι θα Εξυπηρετήσει;

Τη διακύμανση των επιπέδων τεστοστερόνης κατά την περίοδο ανάπτυξης του εμβρύου υποδεικνύει ως πιθανή αιτία αυτισμού, νέα επιστημονική έρευνα. Συγκεκριμένα, ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Cambridge ανακάλυψε, ότι η αυξημένη παραγωγή της εν λόγω αρσενικής ορμόνης, κατά την κύηση έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα αυτισμού. Τα ευρήματα της συγκλίνουν, ότι τα αίτια της ασθένειας αυτής είναι πιθανότατα γενετικά, ενώ ενισχύεται και η άποψη, ότι κατά βάση αυτισμός είναι ο ακραίος τρόπος έκφρασης του ανδρικού τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς.

Σύμφωνα με έναν ευρέως διαδεδομένο υπολογισμό, 1 στα 166 είναι το ποσοστό των παιδιών που πάσχουν από αυτισμό. Μια πιο κοντινή ματιά στις στατιστικές δείχνει πως είναι κάτι παραπάνω από απλή αύξηση των κρουσμάτων. Το ποσοστό αυτό είναι εξαιρετικά υψηλό σε σύγκριση με το 1 στα 2.500 που παραδέχονταν οι ερευνητές για δεκαετίες. Σε χρονικό διάστημα μίας δεκαετίας –από το 1993 μέχρι το 2003 (έτσι ξαφνικά!)– οι στατιστικές του Αμερικανικού Υπουργείου Παιδείας παρουσίασαν μία αύξηση του ποσοστού των αυτιστικών παιδιών, της τάξεως του 657% σε εθνικό επίπεδο.

Χωρίς να αποτελέσει καμία έκπληξη, αυτά τα αυξημένα ποσοστά οδήγησαν πολλούς ερευνητές και ακαδημαϊκούς να κάνουν λόγο  για μία «επιδημία αυτισμού». Ο Dan Burton, από την Ιντιάνα, δήλωσε επίσης το 2001 πως «έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία επιδημία». Όπως είπε κάποτε ο Κοινωνιολόγος Marcello Truzzi «οι εξαιρετικοί ισχυρισμοί απαιτούν και εξαιρετικές αποδείξεις». Ο ισχυρισμός για μία τεράστια επιδημία αυτισμού χρειάζεται και μία τεράστια απόδειξη και αυτή η απόδειξη αποτελεί επιθυμία πολλών….

Αν διευρύνουμε το παράθυρο της διορατικότητάς μας θα δούμε όσο θα υπάρχει αύξηση της κοινωνικής αποδιοργάνωσης θα υπάρχει φυσικά και αύξηση του αυτισμού στα άτομα που απαρτίζουν αυτή την κοινωνία. Και όταν είναι μικρά παιδιά αυτοί οι καθρέφτες της κοινωνίας μας δικαιώνουν την λαϊκή παροιμία που λέει πως «από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια». Ο αυτισμός δεν είναι επιδημία γιατί ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια. Καλούμαστε όμως όλοι, να δείξουμε την «επιδημία» των ατόμων που θεωρούν τον αυτισμό ως ασθένεια, γιατί καθρεφτίζεται η κοινωνία μας μέσα από τα αυτιστικά άτομα. Είναι καιρός να δείξουμε την «επιδημία» των ανησυχητικών στατιστικών δεδομένων, που αυξάνονται ετησίως και την «επιδημία» μερικών ιθυνόντων των κυβερνήσεων που κάθονται με σταυρωμένα χέρια και δεν κάνουν κάτι για να υποστηρίξουν οικονομικά και ηθικά αυτές τις οικογένειες. Θέλω να πιστεύω πως ο τίτλος «Επιδημία Αυτισμού» δεν θεωρεί τον αυτισμό ασθένεια αλλά στοχεύει σε άλλους τομείς που έχουν τα χαρακτηριστικά της «επιδημίας» και ας ελπίσουμε ότι θα αλλάξει ο τρόπος που σκέφτονται μερικοί για τον αυτισμό.

Νομίζω πάλι ότι θα άλλαζα τον τίτλο «Επιδημία του Αυτισμού» με τον τίτλο «Αγαπήστε τους αυτιστικούς» για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τα αυτιστικά παιδιά να γίνουν λειτουργικά τελικά, χωρίς να τα μετατρέπουμε σε «νευροτυπικά». Επίσης, μπορώ να καταλάβω μέχρις ενός σημείου τη σημασία του να τρομοκρατηθεί η κοινωνία χρησιμοποιώντας το όρο «επιδημία» αφού τελικά η ανάγκη  είναι, η κοινωνία να αντικρύσει το θέμα του αυτισμού και ίσως καταφέρει να δει και αυτή την αυτιστική συμπεριφορά της. Σίγουρα αυτοί που βγάλανε αυτά τα στατιστικά στοιχεία δεν είχαν αυτό στο μυαλό τους, μα δέστε όμως την κατάντια, που όχι μόνο δεν κρύβεται από πίσω, αλλά μας την πασάρουν μπροστά στα μούτρα μας(!!!). Μόνο, δηλαδή, δια μέσου της τρομοκρατίας χρειάζεται εμείς να καταλαβαίνουμε; Και αν καταλάβουμε τελικά! Αυτό που διαφαίνεται εδώ είναι πως παίζονται ακόμη μια φορά πολιτικο-οικονομικά παιγνίδια τα οποία βοηθάνε επικίνδυνα την φαρμακευτική βιομηχανία που στήνεται πάνω στον αυτισμό. Οι φαρμακοβιομηχανίες θα πατήσουν και στις πλάτες –στην κυριολεξία στα κεφάλια– και των αυτιστικών παιδιών, όπως έγινε και με τόσες άλλες παθήσεις, για να κερδοφορίσουν ακόμη μια φορά…

Αυτισμός και Εμβόλια

Μεγάλη αναστάτωση έχει προκαλέσει παγκοσμίως η συσχέτιση των βαρέων μετάλλων, και ειδικώς της ποσότητας που λαμβάνουν τα βρέφη όταν εμβολιάζονται (εμβόλιο MMR ή τριπλούν), με την αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού που παρατηρείται από τη δεκαετία του 1980 στις ανεπτυγμένες χώρες και έχει. Η θεωρία της σχέσης μεταξύ βαρέων μετάλλων και αυτισμού ξεκίνησε από την Αμερική. To 1990, ερευνητές ανακάλυψαν ότι αρκετά από τα αυτιστικά παιδιά έπασχαν από Χρόνια Νόσο του Εντέρου (chronic bowel disease), γεγονός που αργότερα ώθησε στη θεωρία της συσχέτισης μεταξύ ενός ευρέως διαδεδομένων παιδικού εμβολίου (και δη ενός συστατικού του, που ήταν παράγωγο του υδραργύρου) και της εμφάνισης αυτισμού.(Να σημειώσουμε πως ο πεπτικός εγκέφαλος είναι ένα τεράστιο εργοστάσιο, το οποίο παράγει και ρυθμίζει με ακρίβεια τουλάχιστον 40 νευροδιαβιβαστές).

Στο τέλος της δεκαετίας του 1990, η πρώτη αληθοφανής υπόθεση συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο για τις μαγουλάδες, την ιλαρά και την ερυθρά (το αποκαλούμενο MMR, που προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων Measles, Mumps, Rubella) που χορηγούνταν υποχρεωτικά σε βρέφη στην Αμερική, με τον αυξημένο αριθμό των κρουσμάτων αυτισμού. Οι μηνύσεις γίνονταν σχεδόν κατά ομαδικό τρόπο και μεγάλα δικηγορικά γραφεία επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους να αποδείξουν, ότι η Αμερική βρίσκονταν ενώπιον ενός σκανδάλου μεγαλύτερου και από αυτό της θαλιδομίδης (σημ. επρόκειτο για φάρμακο που δίνονταν στις έγκυες γυναίκες προς ανακούφιση των συμπτωμάτων ναυτίας και συνδέθηκε χωρίς αμφιβολία με πλήθος «τερατογενέσεων», κυρίως βρέφη που έρχονταν στον κόσμο χωρίς πλήρως ανεπτυγμένα άκρα  –γνωστά ως «παιδιά της θαλιδομίδης»).

Ο μεγάλος θόρυβος που επικράτησε γύρω από τη σχέση εμβολίων και αυτισμού προκλήθηκε από την μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το 1998 ο Βρετανός γαστρεντερολόγος Andrew Wakefield και οι συνεργάτες του σε 12 παιδιά. Η πρώτη μελέτη, που έμεινε γνωστή και ως η μελέτη του Γουέικφιλντ (Wakefield study) δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Lancet το 1998 και συνέδεε άμεσα τον αυτισμό με το εμβόλιο MMR. Η μελέτη αποκάλυψε πως τα συμπτώματα του αυτισμού εμφανίζονταν λίγο μετά τον εμβολιασμό των παιδιών με το εμβόλιο MMR. Αξίζει σε αυτό το σημείο να σημειωθεί πως 10 από τους 13 συγγραφείς της μελέτης ανακάλεσαν από τότε τα αποτελέσματά της και ο Wakefield φέρεται, σήμερα, ότι πληρώθηκε κάποιες χιλιάδες δολάρια για να υποστηρίξει την άποψη ότι το MMR προκαλεί αυτισμό(!!!).

Με μια πρώτη ματιά τα εμβόλια μπορούν να θεωρηθούν υπαίτια για την επιδημία. Τα συμπτώματα του αυτισμού γίνονται τυπικά εμφανή λίγο μετά την ηλικία των δύο μηνών, τότε που τα βρέφη κάνουν τα πρώτα τους εμβόλια για να αναπτύξουν αντισώματα για διάφορες ασθένειες.  Πολλοί γονείς ανέφεραν πως τα παιδιά τους εμφάνισαν συμπτώματα αυτισμού μετά τον εμβολιασμό τους είτε με εμβόλιο κατά της παρωτίτιδας, της ιλαράς και της ερυθράς (γνωστό και ως εμβόλιο MMR) είτε με εμβόλιο που περιείχε την τοξική ουσία thimerosal (θειοµερσάλη).ένα συντηρητικό του εμβολίου που περιέχει υδράργυρο.

Έρευνες στην Αγγλία συνιστούν ότι τα κρούσματα αυτισμού αυξάνονται σταθερά από το 1979 χωρίς καμία αλματώδη αύξηση από το 1988 και έπειτα, οπότε πρωτο-εισήχθη το εμβόλιο MMR στη Μεγάλη Βρετανία. Επιπροσθέτως, δεν παρατηρήθηκε πρώιμη ή όψιμη έναρξη του αυτισμού σε παιδιά που εμβολιάστηκαν νωρίτερα ή αργότερα κατά την παιδική ηλικία σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί αλλά εμφάνισαν αυτισμό. Τέλος, οι εν λόγω έρευνες διαπίστωσαν ότι υπήρχε μία έντονη ανησυχία στους γονείς των παιδιών που εμβολιάζονταν για διάστημα έξι μηνών μετά το εμβόλιο. Ανάλογη έρευνα στη Σουηδία το 1998 δεν είχε στηρίξει τη σχέση μεταξύ εμβολίου MMR και αυτισμού. Η περίπτωση της Ελλάδας, όπου κατεγράφη ένα ξέσπασμα των κρουσμάτων ερυθράς ελλείψει πολιτικής εμβολιασμών κατά του ιού σε αντιδιαστολή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που την ίδια περίοδο είχαν θέσει σε εφαρμογή προγράμματα εμβολιασμών, αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής με εμβολιασμούς MMR στα βρέφη.

Αρχές τις δεκαετίας του 2000 η Αμερική βρέθηκε διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε ως προς τα αίτια του αυτισμού. Εκατοντάδες άρθρα δημοσιεύονταν στο διαδίκτυο και σε περιοδικά επί του θέματος. Οι μηνύσεις έφτασαν στο απόγειό τους και ο κόσμος άρχισε να πιστεύει, ότι το πρόβλημα της αύξησης των κρουσμάτων αυτισμού συνδέονταν με ανθρώπινη παρέμβαση. Αργότερα, το 2002, ο προβληματισμός πέρασε και σε Ευρωπαϊκό έδαφος, με την πρώτη έρευνα επί Αγγλικού εδάφους, που συνέδεε το εμβόλιο με την εμφάνιση αυτισμού. Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως, οι ιοί που ενυπάρχουν στα εμβόλια –είτε σκόπιμα για λόγους ανοσοποίησης είτε ως αποτέλεσμα του τρόπου παρασκευής των εμβολίων– μπορούν να παραμείνουν και να μεταλλάσσονται στο ανθρώπινο σώμα για χρόνια, καθώς κα να αλληλοεπιδράσουν όχι μόνο με το ανοσολογικό σύστημα του κάθε ατόμου αλλά και με το DNA του, με άγνωστες συνέπειες όχι μόνο για τα ίδια τα άτομα μα και για τις επόμενες γενεές.

 Νευρωνικά Κάτοπτρα και… Καθρέφτη, Καθεφτράκι μου…

Το 1944 ο Αυστριακός παιδίατρος Χανς Ας Πέργκερ περιέγραφε ένα σύνδρομο που πήρε το όνομά του. Επρόκειτο για μια ήπια μορφή του αυτισμού. Στην περίπτωση αυτή οι ασθενείς έχουν ακουστική επικοινωνία, μπορούν να μιλήσουν και παρουσιάζουν μια ευφυΐα μέσου όρου. Έχουν, όμως, δύσκολη επικοινωνιακή ψυχική επαφή με άλλους ανθρώπους. Χαρακτηριστικό του Συνδρόμου Ασπεργκερ είναι το φιλμ Ο άνθρωπος της Βροχής με τον Ντάστιν Χόφμαν. Το σύνδρομο αυτό έγινε διεθνώς γνωστό το 1981 και μόλις το 1991 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το αναγνώρισε σαν αυτόνομη ασθένεια.  Το Σύνδρομο Ασπεργκερ είναι μια απόκλιση του αυτισμού σε παιδιά που δύσκολα διαγιγνώσκετε. Η έγκαιρη διάγνωση είναι υψίστης σημασίας γιατί μπορεί να βοηθήσει παιδιά να ξεφύγουν από την απομόνωση.

Στα παιδιά με το Σύνδρομο Ασπεργκερ ο στόχος είναι πάντα ο δρόμος. Με σταθερό βλέμμα, χωρίς απόκλιση βαδίζουν κατευθείαν στο σημείο που θέλουν και δε δέχονται την παραμικρή επέμβαση από το εξωτερικό περιβάλλον. Δεν επιτρέπουν ούτε στους γονείς να τους βγάλουν από το ρυθμό τους, έχουν σταθερές συνήθειες και αντανακλαστικά, τρώνε σχεδόν πάντα τα ίδια φαγητά.
Έχουν σχεδόν πλήρη ανικανότητα να συνάψουν σχέσεις και φιλίες, η έκφραση και η μιμητική τους είναι περιορισμένες, οι κινήσεις στις αρθρώσεις σαν κουρδισμένες. Πολύ τακτικά παρουσιάζουν χωρίς λόγο εκρήξεις. Ό,τι  παρουσιάζουν τα δυσλεκτικά παιδιά σε σχέση με τη γραφή, το δείχνουν τα παιδιά με αυτό το σύνδρομο με την άρνηση και τη συμπάθεια. Χαρακτηρίζονται από μια «τύφλωση της σκέψης», δείχνουν ελάχιστη κατανόηση για συνανθρώπους τις ιδέες τους, τα συναισθήματά τους και τις σκέψεις τους. Ενώ παρουσιάζουν σχετικά μεγάλο γλωσσικό πλούτο οι συζητήσεις τους, είναι σχετικά μονότονες και αντιεπικοινωνιακές. Παρουσιάζουν τακτικά κινητική ανησυχία και είναι ιδιαίτερα ευερέθιστα με ιδιαίτερη ευαισθησία σε ότι αφορά οσμή και ακοή. Δυνατόν δυσάρεστες για αυτά οσμές ή μη ευχάριστοι ήχοι να τα οδηγήσουν σε κρίσεις πανικού.

Ο Vilayanur Ramachandran, ένας ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, πιστεύει ότι ο αυτισμός και το σύνδρομο Άσπεργκερ είναι μια δυσλειτουργία των νευρώνων που είναι γνωστοί ως νευρώνες κάτοπτρα και βρίσκονται σε περιοχή του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, που αντιστοιχεί στην περιοχή Βroca του αριστερού ημισφαιρίου. Ένας νευρώνας κάτοπτρο είναι αυτός, ο οποίος είναι ενεργός τόσο κατά την διάρκεια της εκτέλεσης μιας συγκεκριμένης ενέργειας ή της παραγωγής ενός συναισθήματος από το ίδιο το άτομο, όσο και όταν το άτομο παρατηρεί την ίδια ενέργεια ή συναίσθημα σε ένα άλλο άτομο. Με άλλα λόγια αντικατροπτίζει τις ενέργειες και σκέψεις των άλλων. Αυτός και η ομάδα του, ότι το σύστημα των νευρώνων κατόπτρου δεν λειτουργεί σωστά σε αυτιστικά παιδιά και προβλέπει ότι οι νευρώνες καθρέφτες θα κάνουν για την ψυχολογία, ότι έκανε το DNA για την βιολογία.

Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο προοπτικές. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε όμως σήμερα είναι, να προσπαθήσουμε ως μέλη «μιας άλλης αυτιστικής κοινωνίας» να κάνουμε την υπέρβασή μας και ας καθρεφτιστούμε στα λόγια της μάνας ενός αυτιστικού αγοριού: «Ο γιος μου είναι διαφορετικός. Εκείνος είναι ένα σύνθετο άτομο, που μου έχει διδάξει την υπομονή, την ανοχή, τη συμπόνια και την κατανόηση. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που τον έχει γιο».

Θα μπορέσει άραγε αυτή ή μάνα ή κάποιος δάσκαλος, στην εποχή της πληροφορίας, να πει στο αυτιστικό παιδί τα λόγια από το ποίημα του Καβάφη: «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις…»; Ποιος ξέρει; Ίσως!

Ίσως πάλι, γίνανε τόσα πολλά τα αυτιστικά παιδιά και να φτάσανε τον μέγιστο μορφογενετικό αριθμό «του εκατοστού πιθήκου» για να δείξουν σε μας κάτι, που αν τελικά δεν καθρεφτιστούμε στα πρόσωπά τους όσο υπάρχει ακόμη καιρός, και αυτό το κάτι διαφορετικό που έχουν να μας δείξουν θα χάσουμε,  και μπορεί τελικά οι φαρμακοβιομηχανίες και οι πολιτικές ελέγχου του πληθυσμού, να κερδίσουν το παιγνίδι τους. Γιατί, όπως είπε ο φιλόσοφος Ζαν Κλώντ Μισεά: «Ο καπιταλισμός δημιουργεί την αρρώστια για να πουλήσει τη θεραπεία».
Η ΣΑΣΗ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ» ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ

ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ

ΘΩΡΑΚΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΑΣ

 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ

ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΕΣΛΑ

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ;

 

Η Πλακέτα Τέσλα σας αποστέλλεται με Αντικαταβολή στη διεύθυνσή σας.

Τηλεφωνείστε τώρα στο

2311.270832
ή στο 6945354443
ή στείλτε στον ίδιο αριθμό SMS με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο).
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail.com

● Η κάθε Πλακέτα του Τέσλα κοστίζει 22 ευρώ (συν έξοδα αποστολής 3,8 ευρώ).  Για κάθε επιπλέον Πλακέτα Τέσλα παραγγείλετε, ισχύει έκπτωση 10%.

 
ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ. ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΛΑΒΕΡΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ

Ανησυχείτε για την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση από το κινητό σας τηλέφωνο;

Q4 (BIOGUARD)

Άμεση Προστασία από τη ΒΛΑΒΕΡΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ του  Κινητού σας Τηλεφώνου

Το Q4 (Bioguard) σχεδιάστηκε για να Εξουδετερώνει τις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες που επιδρούν αρνητικά στην ανθρώπινη υγεία

 Είναι γνωστό πως οι συσκευές κινητών τηλεφώνων, ακριβώς όπως οι ραδιοδέκτες και οι ραδιοπομποί, εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε Εξαιρετικά Χαμηλές Συχνότητες (ELF-Extremely Low Frequencies). Η ακτινοβολία αυτή έχει θερμικές επιδράσεις, δηλαδή βιολογικές παρενέργειες στην ανθρωπινή υγεία που οφείλονται στην αύξηση της θερμοκρασίας των κυττάρων. Αυτή η ακτινοβολία δρα συνεχώς, επειδή οι τηλεφωνικές συσκευές ακτινοβολούν χωρίς διακοπή, ακόμη και όταν είναι εκτός χρήσης. Το κεφάλι μας απορροφά πάνω από το 80% αυτής της ακτινοβολίας, κι ενώ το κρανίο μας προστατεύει εν μέρει τον εγκέφαλό μας, τα εσωτερικά μας όργανα είναι απολύτως εκτεθειμένα στη διείσδυση της ακτινοβολίας.

 

ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΟΤΙ: «Οι περισσότεροι από εμάς καθημερινά αναπτύσσουμε καρκινογόνα κύτταρα μέσα στον οργανισμό μας. Όμως σε φυσιολογική κατάσταση αυτά τα διαταραγμένα κύτταρα αμέσως μετά καταστρέφονται από το δικό μας ανοσοποιητικό σύστημα. Όμως, έχει αποδειχθεί επανειλημμένα, ότι πέντε λεπτά μετά από έκθεση μας στην ακτινοβολία του κινητού μας τηλεφώνου, το 5% των κυττάρων του μη ενεργού καρκίνου μεταλλάσσονται στο 95 % κυττάρων του ενεργού καρκίνου…!» POWERWATCH UK

Το Q4 (Bioguard) είναι ένας φυσικός ιονιστής, που χρησιμοποιείται για την εξουδετέρωση αυτών των  βλαβερών ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών στα κινητά τηλέφωνα με μεγάλη αποτελεσματικότητα (95%). Προστατεύει ειδικά την περιοχή του κεφαλιού, που εκτίθενται περισσότερο στην ακτινοβολία των συγκεκριμένων ραδιοκυμάτων. Το ΒΙΟGUARD είναι μικρό, κομψό και τοποθετείται στο πίσω μέρος της συσκευασίας. 

 

 

Το Q4 (BIOGUARD)  βραβεύτηκε στη 49η Παγκόσμια Έκθεση Καινοτομίας, Έρευνας και Νέας Τεχνολογίας, EUREKA, στις Βρυξέλλες το 2000 καθώς και με τη «Χρυσή Πλακέτα του Νίκολα Τέσλα» στην Έκθεση καλύτερης εφεύρεσης στη Λιουμπλιάνα.

 

 Τηλεφωνείστε τώρα στο

2392.110215
ή στο 6945354443
ή στείλτε στον ίδιο αριθμό SMS με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο).
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail και θα αποσταλεί ταχυδρομικώς: 
bioguard.gr@gmail.com

● Αποκτήστε το με μόνο 19 € + τα έξοδα (5€) αντικαταβολής!

ΤΟ Q4 (BIOGUARD) έχει δοκιμαστεί εργαστηριακά κι έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητά του.

H1N1: Η ΙΑΤΡΙΚΗ «ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ»

H1N1

Η ΙΑΤΡΙΚΗ «ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ»

Η ΦΟΥΣΚΑ ΤΗΣ «ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ» ΤΟΥ ΙΟΥ Η1Ν1 ΕΣΚΑΣΕ!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

 

 

«Τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο από την προσπάθεια ενός πολιτικού κατεστημένου να υπαγορεύσει την αλήθεια».

Michael Foucault

 

1918: Ο κόσμος, που δεν πρόλαβε ακόμη να πανηγυρίσει το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήρθε αντιμέτωπος με το ζοφερό πρόσωπο της «Ισπανικής Γρίπης», η οποία εξελίχθηκε ταχύτατα σε πανδημία αφαιρώντας τη ζωή από πενήντα εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως νέους στην ηλικία.

2009: Στο Μεξικό κάνει την εμφάνιση της μια «νέα» επιδημία γρίπης, που οφείλεται στο ιό Η1Ν1 (γνωστός από το 1976 και ταυτοποιημένος ως «σοβιετικός ιός»), που γρήγορα εξαπλώνεται στη βόρειο Αμερική και κατόπιν στον υπόλοιπο κόσμο. Αν και αυτή η μορφή γρίπης, που ονομάζεται και «γρίπη των χοίρων», είναι ήπιας μορφής ο εγκαθιδρυμένος εδώ και δεκαετίες  μηχανισμός παραγωγής πανδημικών απειλών, που προωθείται από την πολιτική, τα ΜΜΕ, τις φαρμακοβιομηχανίες, από συγκεκριμένες επιστημονικές ομάδες και από τον Στρατό, αναλαμβάνει δράση. Με μια συγκεκριμένη στρατηγική, που είναι γνωστή ως «διαχείριση φόβου», αναλαμβάνει να διασπείρει τον πανικό παντού και να κατασκευάσει την απειλή μιας επελαύνουσας πανδημίας. Οι κατατρομαγμένοι πολίτες πέφτουν έτσι θύματα και υποστηρίζουν μια πολιτική δημόσιας υγείας, που έχει να κάνει με την «προληπτική» αγορά αντιϊκών φαρμάκων και μασκών και τους μαζικούς εμβολιασμούς. Οι κυβερνήσεις και τα κράτη υποκύπτουν στον –προωθούμενο από τα media– πανικό των πολιτών τους και μπαίνουν στην περιπέτεια να αγοράσουν και να αποθηκεύσουν εκατομμύρια δόσεις φαρμάκων και εμβολίων. Οι φαρμακοβιομηχανίες τρίβουν τα χέρια τους: καταμεσής της χειρότερης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών ετοιμάζονται να αποκομίσουν κέρδη δισεκατομμυρίων…

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ

Ο χορός της διαχείρισης του φόβου, που μεταφράζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια, έχει στηθεί για τα καλά. Οι μήνες περνάνε, η επιδημία της «γρίπης των χοίρων» εξαπλώνεται σε όλο και περισσότερες χώρες, ο φόβος και ο πανικός αυξάνουν, και οι φαρμακοβιομηχανίες (που είχαν ήδη προετοιμαστεί) έχουν βάλει τα εργαστήρια τους να δουλεύουν τριπλοβάρδια για να προλάβουν να καλύψουν τις ανάγκες της παγκόσμιας ζήτησης. Οι πελάτες τους –δηλαδή ολόκληρα κράτη– έχουν προαγοράσει τεράστιες ποσότητες εμβολίων για να εμβολιάσουν όχι μόνον τις ευπαθείς ομάδες αλλά και ολόκληρο τον πληθυσμό τους. Δεν νοιάζονται για πιθανές παρενέργειας από αυτούς μαζικούς εμβολιασμούς, αλλά τους ενδιαφέρει να «θωρακίσουν» τους πολίτες τους απέναντι στην απειλή της νέας γρίπης, που σύμφωνα με κάποιους «ειδικούς» θα αφήσει πίσω της εκατομμύρια νεκρούς, ειδικά αν ο ιός μεταλλαχθεί. Έτσι δεν είναι παράξενο που οι περισσότεροι άνθρωποι πείστηκαν πως ήταν αντιμέτωποι με την «επιδημία του αιώνα» και θα ήταν τυχεροί αν προλάβαιναν να εμβολιαστούν.

Υπήρχαν ωστόσο και ορισμένοι που δεν υπέκυψαν σ’ αυτή την πανδημία του φόβου υποστηρίζοντας από την αρχή πως αυτή η ιστορία ήταν μια «φούσκα», μια καλοστημένη «διαχείριση φόβου» που στήθηκε από τις φαρμακοβιομηχανίες για να εκτοξεύσουν τα κέρδη τους σε στρατοσφαιρικά επίπεδα. Αυτοί οι αντιφρονούντες αποτελούνταν από ορισμένους ανεξάρτητους επιστήμονες και ερευνητές, δημοσιογράφους και εναλλακτικούς θεραπευτές, αλλά και υποψιασμένους πολίτες, με σωστή ενημέρωση και κρίση, που δεν έπεσαν θύματα αυτής της νέας μαζικής παράνοιας. Αντίθετα υποστήριζαν πως η περιβόητη πανδημία του ιού Η1Ν1 δεν ήταν παρά μια ήπια μορφή γρίπης, που δεν ήταν πιο βαριά από τη συνηθισμένη μορφή γρίπης η οποία, ως γνωστόν, προκαλεί σε όλο τον κόσμο πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα ετησίως (κυρίως ανάμεσα σε ασθενείς με άλλα χρόνια νοσήματα). Με άλλα λόγια ότι δεν υπήρχε λόγος πανικού. Στην αρχή αυτούς τους ανθρώπους τους θεωρούσαν «γραφικούς» και συνωμοσιοπαρανοϊκούς και γινόντουσαν αποδέκτες της χλεύης των πληρωμένων κοντυλοφόρων του Συστήματος. Κι όμως, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, είχαν πέρα για πέρα δίκιο…

ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ;

Ένας από αυτούς «γραφικούς τύπους» ήταν και η Jane Burgermeister, Αυστριακή δημοσιογράφος ειδική σε επιστημονικά θέματα, η οποία υποστήριξε πως ο ιός Η1Ν1 ήταν τεχνητός, ένα εργαστηριακό δημιούργημα, και πως η φαρμακοβιομηχανία Baxter έστειλε με πλοία 72 κιλά από αυτόν τον ιό, σε διάφορες γωνιές του κόσμου, προκειμένου να ξεσπάσει η πανδημία! Η ίδια υποστήριξε πως είχε αποδείξεις ότι το εμβόλιο για τον νέο ιό πατενταρίστηκε από την Baxter το 2007, δηλαδή πολύ πριν γίνει γνωστός ο ίδιος ο ιός! Σύμφωνα με την Burgermeister η Baxter παρασκεύασε 72 κιλά υλικό εμβολιασμών, το οποίο επιμολύνθηκε με ζωντανούς ιούς γρίπης των πτηνών, που προερχόταν από εργαστήρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Συνέχεια το υλικό αυτό διατέθηκε σε 16 εργαστήρια σε τρεις γειτονικές χώρες. Μ΄ αυτό τον τρόπο στις 6 Μαρτίου 2009 η Baxter προκάλεσε μία παγκόσμια πανδημία!

Η Jane Bürgermeister υποστήριξε ότι στόχος των κυβερνήσεων, οργανισμών και φαρμακευτικών εταιριών είναι η μαζική γενοκτονία του πληθυσμού, με την απελευθέρωση ενός θανατηφόρου ιού, και η θέσπιση προγραμμάτων υποχρεωτικού μαζικού εμβολιασμού. Κάνοντας λόγο για «παγκόσμιο εγκληματικό συνδικάτο» που χειραγωγεί οργανισμούς ενώ χρηματοδοτεί την ανάπτυξη, κατασκευή και απελευθέρωση τεχνητών ιών προκειμένου να δικαιολογήσει τους μαζικούς εμβολιασμούς, η Αυστριακή δημοσιογράφος ενέπλεξε σ’ αυτόν τον «εγκληματικό πυρήνα» και την περιβόητη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ! Καταθέτοντας σχετική μήνυση στο FBI κατά της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, που  ΟΗΕ, πολιτικών και αξιωματούχων καθώς και κατά της εταιρίας παρασκευής εμβολίων Baxter, η Jane Bürgermeister υποστήριξε πως αυτός ο «εγκληματικός πυρήνας» έχει σχέσεις με τη FEMA (την Αμερικανική Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας), η οποία έχει δημιουργήσει υπόγειες βάσεις και τεράστια μαζικά νεκροταφεία σε τουλάχιστον δύο πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά και με το Ίδρυμα Ρόκφελερ, που είναι βασικός χρηματοδότης του ΟΗΕ και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Συνωμοσιοπαράνοια ή μια πραγματική παγκόσμια συνωμοσία; Όπως και να ‘χει το σίγουρο είναι πως η πανδημία του Η1Ν1 ήταν άλλη μια «φούσκα», μια κολοσσιαία ιατρική απάτη που μόλις αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε…

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΡΙΝ… ΑΡΧΙΣΕΙ

Καθώς περνούσαν οι μήνες και η περιβόητη πανδημία δεν ξεσπούσε οι φωνές της αμφισβήτησης άρχισαν να πυκνώνουν. Η εκδήλωση των συμπτωμάτων της γρίπης ήταν μεν μαζική αλλά τα συμπτώματά της ήταν ήπιας μορφής. Δεν ήταν η φονική πανδημία που αναμένονταν. Πολλοί άνθρωποι, ακόμη και οι εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας, αρνούνταν να εμβολιαστούν υποχρεωτικά. Ακόμη και η ίδια η διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η Μάργκαρετ Τσαν, που έχει αναλάβει τον συντονισμό των υγειονομικών υπηρεσιών σε όλο τον κόσμο για την αντιμετώπιση της πανδημίας της νέας γρίπης, παραδέχθηκε πως δεν έχει εμβολιαστεί ενάντια στον ιό Η1Ν1. Οι γιατροί δήλωναν πως μια δόση είναι αρκετή, αντί των δύο που αναμενόταν αρχικά, έτσι τα περισσότερα αποθέματα του εμβολίου ήταν αχρείαστα στις υγειονομικές αρχές. Έτσι η Γερμανία εκδήλωσε το ενδιαφέρον να μεταπωλήσει τα πλεονάσματα εμβολίων για τη νέα γρίπη. Η Ελβετία αποφάσισε εξάλλου να δωρίσει τα μισά αποθέματά της σε αναπτυσσόμενες χώρες. Ακόμη και η Ελλάδα αποφάσισε να επιστρέψει σχεδόν τα μισά εμβόλια απ’ όσα είχε παραγγείλει. Η επιχείρηση μαζικός εμβολιασμός είχε αποτύχει.

Πριν εκπνεύσει το 2009 η Ολλανδία, μία από τις σοβαρότερες ευρωπαϊκές χώρες σε θέματα δημόσιας υγείας, ανακοίνωσε επίσημα πως τελείωσε η επιδημία της νέας γρίπης Η1Ν1 στη χώρα. «Δεν υπάρχει πλέον θέμα επιδημίας», δήλωσε ο Μάρτιν Σόμπελς, εκπρόσωπος του Ολλανδικού Ινστιτούτου Υγείας και Περιβάλλοντος. Σύμφωνα με το εν λόγω Ινστιτούτο ο αριθμός των περιστατικών γρίπης των χοίρων στην Ολλανδία συνέχισε να φθίνει, φτάνοντας τα 4,4 άτομα στις 10.000 την 2η εβδομάδα του Δεκέμβρη του 2009. Επιδημία θεωρείται όταν υπάρχουν μολυσμένα από τον ιό περισσότερα από 5,1 άτομα την εβδομάδα στους 10.000 κατοίκους. Έτσι η Ολλανδία ήταν η πρώτη που αποχαιρέτησε επίσημα την απάτη της πανδημίας του ιού Η1Ν1.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ

Όλα αυτά, όπως ήταν αναμενόμενο, άρχισαν να αυξάνουν την αμφισβήτηση αναγκάζοντας μια μερίδα των λιγότερο εξαρτώμενων media να επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους για το θέμα. Το γεγονός αυτό αναθάρρησε και τους αντιφρονούντες επιστήμονες που όλο αυτό το διάστημα βρισκόντουσαν στριμωγμένοι στη γωνία.

Ο  δρ. Βόλφγκανγκ Βόνταργκ (Wolfgang Wodarg), επιδημιολόγος και μέλος Συμβουλίου της Ευρώπης, ήταν ένας από εκείνους που είχαν επικριθεί σφοδρά για την στάση του όσον αφορά τον ιό Η1Ν1, επειδή δήλωσε πως χαρακτηρίστηκε λανθασμένα πανδημία «υπό την πίεση των εργαστηρίων». Κατάφερε όμως τελικά να πείσει αρκετά μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης που θέλουν πλέον να διενεργηθεί έρευνα για την κήρυξη της νέας γρίπης Α (Η1Ν1) σε πανδημία. Έτσι, στις 7 Ιανουαρίου του 2010, απαιτήθηκε η δημιουργία μίας ευρωπαϊκής επιτροπής διερεύνησης που θα εξετάσει «την απειλή για την υγεία των ψευδών πανδημιών». Πρόκειται επίσης να ερευνηθεί πώς και σύμφωνα με ποια επιστημονικά στοιχεία η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έκρινε ότι πρόκειται για μία πανδημία «προκειμένου να αποφευχθούν άλλοι λανθασμένοι συναγερμοί». Σε κείμενο που υπογράφεται από βουλευτές δέκα χωρών ο δρ. Βόλφγκανγκ Βόνταργκ αναφέρει πως τα εργαστήρια «υποκίνησαν την κατασπατάληση πόρων που προοριζόταν για την υγεία προς όφελος αναποτελεσματικών στρατηγικών εμβολιασμού… Εξέθεσαν χωρίς λόγο εκατομμύρια υγιείς ανθρώπους στους κινδύνους των άγνωστων παρενεργειών των εμβολίων που δεν ήταν επαρκώς δοκιμασμένα». Για τον ίδιο η περιβόητη πανδημία του ιού H1N1 είναι η «ιατρική απάτη του αιώνα»! Οι συζητήσεις και οι έρευνες για το θέμα θα ξεκινήσουν στο Στρασβούργο στο τέλος Ιανουαρίου του 2010. Πολλά πρόκειται να αποκαλυφθούν τις βδομάδες και τους μήνες που έρχονται. Εκτός αν το πανίσχυρο φάρμακαρτελ προλάβει να αντεπιτεθεί με κάποια νέα «επιδημία».

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΦΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ;

«Μπορείς να κοροϊδέψεις όλους τους ανθρώπους για κάποιο διάστημα, κάποιους ανθρώπους για πάντα, αλλά όχι του πάντες για πάντα», συνήθιζε να λέει ο αείμνηστος Πρόεδρος των ΗΠΑ Αβραάμ Λίνκολ. Κάποιοι φαίνεται πως έχουν υποτιμήσει την ανθρώπινη νοημοσύνη. Μας υποτιμούν όλους συστηματικά θεωρώντας μας «πρόβατα» και «ζαλισμένο κοπάδι», που πανικοβάλλεται, αφηνιάζεται και χειραγωγείται με το παραμικρό. Μπορεί όντως οι περισσότεροι να είναι «πρόβατα», αλλά κάποιοι από εμάς επιμένουν να είναι «μαύρα πρόβατα», να μην ακολουθούν το κοπάδι και να έχουν ανεξάρτητη γνώμη και κρίση. Χάρη σ΄ αυτά τα «μαύρα πρόβατα» που αντιστέκονται κάποια σκοτεινά σχέδια στο τέλος δεν περνάνε. Το πρόβλημα στην όλη ιστορία είναι πως ο λαός έχει μάθει να εμπιστεύεται τις κυβερνήσεις και τα έθνη-κράτη, θεωρώντας πως εργάζονται για το καλό του. Όπως απέδειξε όμως και η ιστορία της πανδημίας του Η1Ν1 κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες;

 

 

Σημείωση: Περισσότερες σχετικές πληροφορίες υπάρχουν στην αποκαλυπτική ειδική έκδοση Βιοτρομοκρατία: Εγκλήματα στο Όνομα της Ιατρικής Επιστήμης, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγνωστο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΓΕΙΑ

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΓΕΙΑ

ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ;

«Ο νέος Μεσαίωνας μπορεί να έρθει πάνω στα λαμπερά φτερά της επιστήμης».

Ουίνστον Τσόρτσιλ

 

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

 

ΤΟ «ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ» ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ;

Κάποτε ο μεγαλύτερος «μπαμπούλας» της ανθρωπότητας ήταν η πυρηνική απειλή. Σήμερα είναι η τρομοκρατία σε όλες τις μορφές της. Σύντομα όμως η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση θα αναρριχηθεί στην κορυφή του «πάνθεον» των σημαντικότερων απειλών για την παγκόσμια υγεία. Η τεχνολογική έκρηξη, μαζί με νέες δυνατότητες, φέρνει και νέους κινδύνους. Η ηλεκτρορύπανση αποτελεί και τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Η χρήση των κινητών τηλεφώνων από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους έχει χαρακτηριστεί από τους ειδικούς του βιοηλεκτρομαγνητισμού ως το «μεγαλύτερο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας». Δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα συμβεί στην υγεία μας. Ούτε καν υποψιαζόμαστε τις επιπτώσεις που έχει και θα έχει η συνεχής εκπομπή μικροκυματικής ακτινοβολίας τόσο κοντά στον εγκέφαλό μας. Το σίγουρο είναι πως σύντομα θα δούμε να ξεπηδούν νέες, άγνωστες νευροψυχικές ασθένειες, ψυχολογικές διαταραχές και εκφυλιστικές νόσοι, ενώ ο καρκίνος του εγκεφάλου θα γίνει μια συνηθισμένη αιτία θανάτου ακόμη και στις νεαρές ηλικίες.  Βρισκόμαστε μήπως λίγο πριν το ξέσπασμα της μεγαλύτερης νευροψυχολογικής και όχι μόνον επιδημίας του 21ου αιώνα; Αν είναι έτσι, δεν είναι καλύτερα να μάθουμε για τη νέα απειλή, ώστε να προφυλαχθούμε όσο γίνεται καλύτερα από αυτή;

ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ζούμε σ’ ένα σύμπαν που πάλλεται από ενέργεια. Τα πάντα δονούνται, εκπέμπουν και απορροφούν ενέργεια, που διαχέεται στο σύμπαν με τη μορφή κυμάτων. Εμείς, οι άνθρωποι είμαστε υλοενεργειακά όντα, που αποτελούμαστε από δονούμενες αισθήσεις και πλέουμε μέσα σε μια απέραντη θάλασσα παλλόμενων κυμάτων τα οποία και συντονίζονται τόσο στις νευρικές συνάψεις του εγκεφάλου μας, όσο και στη συχνότητα του πιο μακρινού άστρου. Τα κύματα αυτά είναι κύματα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα βρίσκονται παντού στη Φύση. Τόσο το φως, όσο και η κοσμική ακτινοβολία συγκαταλέγονται σ’ αυτά.

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι ένα είδος ενέργειας, είναι μια διαταραχή που μεταβάλλεται στο χώρο και στο χρόνο, που μεταδίδεται με τη μορφή κυμάτων και χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ενός μαγνητικού και ενός ηλεκτρικού πεδίου. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μεταφέρει ενέργεια με την ταχύτητα του φωτός (300.000 Km/sec) και δημιουργείται με την επιτάχυνση που αναπτύσσεται από την κίνηση των ηλεκτρικών φορτίων. Πρώτος ο Μάξγουελ διαπίστωσε με τις περίφημες εξισώσεις του πως ο ηλεκτρομαγνητισμός μπορούσε να ταξιδέψει σε ολόκληρο το σύμπαν και μάλιστα με την ταχύτητα του φωτός.

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία δημιουργούνται από ροή ηλεκτρικού ρεύματος μέσα σ΄ ένα ηλεκτρικό αγωγό, όπως είναι οι γραμμές μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, οι ηλεκτρικές μηχανές και οι ηλεκτρικές συσκευές. Ηλεκτρομαγνητικά πεδία δημιουργούνται, επίσης, από το φυσικό μαγνητισμό της Γης και από άλλα φυσικά φαινόμενα και επομένως υπάρχουν παντού.

Τα ηλεκτρικά φορτία που ταλαντώνονται, παράγουν λοιπόν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, τα οποία μεταδίδονται κατά επίπεδα μέτωπα και αρμονικά. Τα πεδία αυτά δεν είναι ορατά και συνήθως ούτε αισθητά. Το μέγεθος τους εξαρτάται από το ύψος της τάσης ή της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος που ρέει μέσα από τον αγωγό και μειώνονται ουσιαστικά και με πολύ γρήγορο ρυθμό με την αύξηση της απόστασης από την πηγή που τα δημιουργεί. Η συχνότητα των κυμάτων αυτών μετριέται σε Χερτζ (Hz), δηλαδή σε κύκλους ή ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο. Για παράδειγμα, όταν λέμε ότι το ρεύμα της ΔΕΗ έχει συχνότητα 50 Hz αυτό σημαίνει το ηλεκτρικό της πεδίο αλλάζει πολικότητα 50 φορές το δευτερόλεπτο. Πράγματι, γύρω από κάθε ηλεκτροφόρο στοιχείο που διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα (ηλεκτρικά δίκτυα, οικιακές ή άλλες ηλεκτρικές συσκευές και μηχανές, εσωτερικές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις) αναπτύσσεται ένα ηλεκτρικό και ένα μαγνητικό πεδίο που μεταβάλλονται χρονικά με τη συχνότητα του ρεύματος (50 Hz στην Ελλάδα). Τα πεδία αυτά εξασθενούν, μέχρι μηδενισμού, όσο αυξάνεται η απόσταση από την πηγή που τα δημιουργεί.

Είναι γεγονός ότι ζούμε περιστοιχιζόμενοι από ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία, είτε φυσικά (το μαγνητικό πεδίο της Γης κυμαίνεται μεταξύ 30 και 60 μΤ περίπου, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος), είτε τεχνητά, δηλαδή πεδία που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου (μαγνητική επαγωγή) μετριέται σε Τ (Τέσλα), συνήθως με το υποπολλαπλάσιο μΤ (μικροτέσλα = 1 εκατομμυριοστό του Τ). Επίσης χρησιμοποιείται και η μονάδα G (γκάους), συνήθως με το υποπολλαπλάσιο mG (μιλιγκάους = 1 χιλιοστό του G). Οι δύο μονάδες συνδέονται με τη σχέση 1 Τ = 10.000 G (1 μΤ = 10 mG). Σε αντίθεση με το ηλεκτρικό πεδίο, το μαγνητικό πεδίο διαπερνά και τα οικοδομικά υλικά και το ανθρώπινο σώμα, ενώ η θωράκιση έναντι μαγνητικού πεδίου είναι κατά κανόνα δύσκολη και απαιτεί τη χρήση ειδικών υλικών σε κατάλληλη διάταξη.

Το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, δηλαδή οι περιοχές των συχνοτήτων (διακυμάνσεις των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων) είναι αχανείς. Ξεκινούν από το μηδέν και φθάνουν στο άπειρο. Για ευκολία διαιρούνται σε ζώνες συχνοτήτων με βάση τα Hz (κύκλους ανά δευτερόλεπτο), KHz (χιλιάδες κύκλους ανά δευτερόλεπτο), MHz (εκατομμύρια κύκλους ανά δευτερόλεπτο) και GHz (δισεκατομμύρια κύκλους ανά δευτερόλεπτο). Το ορατό φως και οι υπέρυθρες ακτίνες βρίσκονται μεταξύ 10-300 εκατομμυρίων GHz. Η περιοχή άνω των 300 GHz, που περιλαμβάνει το ηλιακό φάσμα, και τις ραδιενεργές ακτίνες χ και γ έχει μελετηθεί ικανοποιητικά σχετικά με τις επιδράσεις πάνω στους βιολογικούς οργανισμούς. Σχεδόν όλοι γνωρίζουν για τους κινδύνους από την άσκοπη και μακροχρόνια έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, στις ακτινογραφίες και στη ραδιενέργεια. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο για τα τεχνητά ηλεκτρομαγνητικά κύματα μέχρι των 300 GHz, που έκαναν την εμφάνισή τους μόλις τις τελευταίες δεκαετίες εξαιτίας της ραγδαίας εξέλιξης του ανθρώπινου τεχνολογικού πολιτισμού.

ΒΟΗΘΕΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΡΥΠΑΝΣΗ!

Δεν έχει περάσει ούτε ένας αιώνας από τότε που εκπέμφθηκε το πρώτο ηλεκτρομαγνητικό σήμα και η Γη έχει ήδη κατακλυστεί από μια ανεξέλεγκτη πλημμυρίδα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, τις βλαβερές επιπτώσεις της οποίας μόλις αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε. Η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση είναι ένα περίπλοκο και δύσκολο πρόβλημα, επειδή είναι αόρατο. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, επωφελούνται από τις πηγές της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης (τις ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούν), εντούτοις αρχίζουν τελευταία να συνειδητοποιούν ότι το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν είναι ιδιαίτερα υψηλό.

Τα πειράματα για τις επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, ιδιαίτερα της μικροκυματικής, στον άνθρωπο, χρονολογούνται στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Αν και οι έρευνες για τη στρατιωτική εφαρμογή του ηλεκτρομαγνητισμού δε σταμάτησαν ποτέ, κάποιες επιστημονικές ανακαλύψεις έκαναν τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει, ότι έπλεε στην κυριολεξία μέσα σε μια «θάλασσα ενέργειας» και ότι βομβαρδιζόταν ασταμάτητα από την κοσμική ακτινοβολία. Παράλληλα, η επέκταση της χρήσης των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών από τους ανθρώπους των αναπτυγμένων χωρών, πέρα από τις ευκολίες που παρείχαν,  έφεραν για πρώτη φορά στο προσκήνιο μια νέα ύπουλη απειλή: την ηλεκτρομαγνητική μόλυνση (Electromagnetic Pollution).

Αρχικά ο ηλεκτρομαγνητισμός, σε μια εποχή γενικής άγνοιας, θεωρούνταν «αθώο» φαινόμενο, αν και ο Τέσλα, σε μια σειρά από πειράματα, είχε αποδείξει και προειδοποιήσει για την επίδραση -θετική ή αρνητική- του υψηλής συχνότητας ρεύματος πάνω στον ανθρώπινο οργανισμό. Η ευρεία χρήση του ηλεκτρισμού και των ηλεκτρονικών συσκευών απέδειξε ότι ο Τέσλα είχε δίκιο. Ο τεχνητά παραγόμενος ηλεκτρομαγνητισμός κάθε άλλο παρά «αθώο» φαινόμενο είναι! Με το πέρασμα των δεκαετιών ο άνθρωπος, καθώς περικυκλωνόταν όλο και πιο ασφυκτικά από τα αόρατα πλέγματα των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, άρχισε να συνειδητοποιεί τις αρνητικές επιδράσεις τους, όχι μόνον στην υγεία του, αλλά και στη λειτουργία του εγκεφάλου και, κατ’ επέκταση, της συνείδησής του.

Αποτέλεσμα της σημερινής τεχνολογικής έκρηξης είναι ο άνθρωπος να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο  στην καθημερινή του ζωή ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, που εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική  ακτινοβολία. Κυριολεκτικά λουζόμαστε μέσα στις τεχνητές ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες. Έρευνες και μελέτες που έχουν γίνει κατά καιρούς, απέδειξαν ότι η έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία έχει επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία.

Οι επιστήμονες είναι διχασμένοι για το αν υπάρχουν αρνητικές βιολογικές επιπτώσεις από ηλεκτρομαγνητικά πεδία χαμηλής συχνότητας. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποτελούν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και γι’ αυτό πρέπει να παρθούν τα απαραίτητα μέτρα, ενώ άλλοι θεωρούν τον κίνδυνο «αμελητέο», δεδομένου ότι η ένταση του ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου που δημιουργούν οι ηλεκτρικές συσκευές είναι τόσο χαμηλή, ώστε δύσκολα επηρεάζει τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του ανθρώπινου οργανισμού. Τι βρίσκεται άραγε πιο κοντά στην αλήθεια;

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι μια μορφή ενέργειας που, όπως έχει διαπιστωθεί από εκτεταμένες έρευνες εδώ και δεκαετίες, έχει την ιδιότητα ν’ απορροφάται από τον ανθρώπινο οργανισμό, αυξάνοντας τη θερμοκρασία των κυττάρων του. Χρόνια έκθεση σε τέτοιου είδους ακτινοβολία απορυθμίζει τη λειτουργία του οργανισμού προκαλώντας του μόνιμες βιολογικές αλλοιώσεις. Υπάρχει μια πληθώρα ερευνών που καταλογίζουν στις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες σημαντικότατο μερίδιο ευθύνης σε μια σειρά ασθενειών όπως καρκίνος, λευχαιμία, σκλήρυνση κατά πλάκας, Αλζχάιμερ, νευρολογικές διαταραχές ακόμη και ψυχώσεις!

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Η ανακάλυψη του κινδύνου της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης καθυστέρησε αρκετές δεκαετίες. Όχι αδικαιολόγητα η ανακάλυψη αυτή συνέπεσε χρονικά με την εμφάνιση της οικολογικής συνείδησης στις δυτικές κοινωνίες, καθώς και με το ενδιαφέρον για τις λεγόμενες εναλλακτικές τεχνολογίες. Ο νέος «αόρατος εφιάλτης» ήταν στενός συγγενής με το ραδιενεργό εφιάλτη, που ύστερα από το ατύχημα στο Τσέρνομπιλ (1986) έγινε αστέρι πρώτης κατηγορίας στο στερέωμα των μέσων ενημέρωσης. Ενώ όμως η ραδιενέργεια ξύπνησε τις χειρότερες φοβίες του σύγχρονου ανθρώπου, η ηλεκτρομαγνητική μόλυνση, υπό την επίδραση της οποίας βρισκόμαστε συνεχώς, ούτε καν αναφέρεται ως σημαντικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Παρ’ όλα αυτά η ηλεκτρομαγνητική μόλυνση είναι μια ύπουλη απειλή από την οποία κινδυνεύουν σήμερα, κυρίως εν αγνοία τους, εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη!

Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα μεταφέρουν ενέργεια και η ενέργεια αυτή, που εξαρτάται από την ισχύ της εκπομπής, απορροφάται από τον ανθρώπινο οργανισμό, αυξάνοντας τη θερμοκρασία του. Χρόνια έκθεση σε ακτινοβολίες απορυθμίζει τον οργανισμό, προκαλώντας του μόνιμες βιολογικές αλλοιώσεις.

Δεκάδες επιστημονικές εργασίες έχουν αναφερθεί στη στενή σχέση των ELF (Εξαιρετικά Χαμηλής Συχνότητας) πεδίων με ασθένειες, όπως η λευχαιμία, το λύμφωμα και ο καρκίνος του εγκεφάλου. Δύο επιδημιολογικές μελέτες εντόπισαν στατιστικά υψηλότερο αριθμό περιπτώσεων καρκίνου σε παιδιά του Ντένβερ στο Κολοράντο, που ζούσαν ή έπαιζαν κοντά σε πυλώνες με ρεύμα υψηλής τάσης. Μια άλλη μελέτη, που έγινε από επιδημιολόγο του Πανεπιστημίου Τζων Χόπκινς και αφορούσε τους εργαζομένους σε τηλεφωνική εταιρεία της πολιτείας της Νέας Υόρκης, απέδειξε ότι αυτοί οι άνθρωποι που εκτίθονταν καθημερινά σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, είχαν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες ν’ αναπτύξουν λευχαιμία κι άλλες μορφές καρκίνου.

Πειράματα που έχουν γίνει σε ζώα, τα οποία βομβαρδίζονταν συστηματικά με αυτές τις ακτινοβολίες, έδειξαν χαμηλή παραγωγή γάλακτος, καθώς και γενετικά και νευρολογικά προβλήματα. Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι τα αποδημητικά πτηνά συχνά χάνουν τον προσανατολισμό τους εξαιτίας των ηλεκτρομαγνητικών επιδράσεων. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι εκείνοι, που υποστηρίζουν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα υψηλής συχνότητας έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, τον αυτισμό, τη νόσο Αλζχάιμερ, για νευρολογικά προβλήματα, ακόμη και για ψυχώσεις!

Αν, έστω και ορισμένα, από τα παραπάνω αληθεύουν, αυτό σημαίνει ότι μολυνόμαστε διαρκώς και εκθετικά αυξανόμενα από μεγάλες και βλαβερές δόσεις ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, που κάθε μέρα αθροίζεται επιβαρύνοντας την υγεία μας. Κι όλα αυτά κάτω από τη μεγάλη συγκάλυψη των κυβερνήσεων της κάθε χώρας! Είναι αξιοπερίεργο γιατί σχεδόν καμία κυβέρνηση στον κόσμο δεν μπήκε στον κόπο να ενημερώσει τους πολίτες της για τις, έστω και ενδεχόμενες, βλαβερές επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Βέβαια, κατά καιρούς έρχονται στην επικαιρότητα έρευνες και στοιχεία για τους κινδύνους από τα ηλεκτρικά σύρματα υψηλής τάσης, από τα κινητά τηλέφωνα, τους ραδιοπομπούς, τις οθόνες της τηλεόρασης και των υπολογιστών και γενικά από τις  ηλεκτρικές συσκευές, αλλά συχνά «θάβονται» με ύποπτο τρόπο ή ανασκευάζονται σε σημείο ώστε οι κίνδυνοι αυτοί να θεωρούνται «αμελητέοι». Και είναι φυσικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο, εφόσον πίσω από το θέμα αυτό δεν κρύβονται μόνον οι κυβερνήσεις, αλλά ολόκληρο το παγκόσμιο ηλεκτρό-βιομηχανικό κατεστημένο, που θα έπρεπε να ξοδέψει υπέρογκα ποσά προκειμένου να εξασφαλίσει ένα ελάχιστο επίπεδο ασφάλειας για τη δημόσια υγεία.

Μήπως κάτι παρόμοιο θα συμβεί και στην περίπτωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας; Μέχρι τότε πάντως ένα απλό σεσουάρ θ’ αντιπροσωπεύει μια πηγή ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης λίγα μόλις εκατοστά από το κεφάλι μας…

ΟΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ

Η μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν είναι καθόλου αθώα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν όρια ασφάλειας γι’ αυτήν. Υπάρχουν μόνον όρια επικινδυνότητας, δεδομένου ότι ακόμη και μια μικρή δόση ακτινοβολίας μπορεί να θεωρηθεί επικίνδυνη. Οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν σοβαρές ενδείξεις της επικινδυνότητας της μη ιονίζουσας ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Αρχικά στο οικιακό περιβάλλον κυριαρχούσαν οι συχνότητες των 50Hz του δικτύου της ΔΕΗ, ενώ τελευταία προστέθηκαν και οι συχνότητες των φούρνων μικροκυμάτων (2450MHz) και των ηλεκτρονικών υπολογιστών, που είναι της τάξεως των GHz. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι συχνότητες στις οποίες εκπέμπουν οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί (300KHz με 300MHz), οι σταθμοί κινητής τηλεφωνίας (900MHz) και τα ραντάρ.

Οι επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ορίζονται σε θερμικές και μη θερμικές. Οι θερμικές (ισχύς άνω του 1mW/cm²) χαρακτηρίζονται από την αύξηση της θερμοκρασίας των ιστών που ακτινοβολούνται και την αδυναμία των θερμορυθμιστικών μηχανισμών τους για να την αντιμετωπίσουν. Οι μη θερμικές επιδράσεις προκαλούνται από μικρότερες πυκνότητες ισχύος. Και οι δύο επιδρούν βλαβερά στους βιολογικούς οργανισμούς.

Οι βιολογικές επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης στον ανθρώπινο οργανισμό αφορούν: Στην αύξηση του Σχετικού Κινδύνου για την εμφάνιση παιδικού καρκίνου (λευχαιμία).   Στην αύξηση της συχνότητας των διαταραχών του Κεντρικού Νευρικού συστήματος και της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στην αύξηση της συχνότητας των καρδιοπαθειών, της υπέρτασης και διαταραχών του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην αύξηση του κινδύνου αποβολών εγκύων γυναικών. Στην αύξηση της συχνότητας διαταραχών της αναπαραγωγικής λειτουργίας (σπερματογένεση).

Πιο αναλυτικά οι έρευνες έχουν αποδείξει πως υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε Η/Μ ακτινοβολίες και συγκεκριμένες βλάβες στην ανθρώπινη υγεία:

  • Επιδημιολογικές έρευνες υποδεικνύουν την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στους παιδικούς καρκίνους και στην έκθεση σε μαγνητικά πεδία της τάξης των 0,2 μ/Τ, όπως επίσης και τη σχέση ανάμεσα σε λευχαιμία και καρκίνο του εγκεφάλου σε επαγγελματικές ομάδες που εκτίθενται συστηματικά στην Η/Μ ακτινοβολία.
  • Υπάρχουν ενδείξεις για μεγάλες γονιδιακές βλάβες από έκθεση σε Η/Μ ELF. Έχει καταδειχτεί πως τα Η/Μ πεδία επηρεάζουν τη διαδικασία αντιγραφής των γονιδίων, αλλάζοντας έτσι την πρωτεϊνική μορφή των κυττάρων. Αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση.
  • Τα Η/Μ πεδία ELF μπορούν να διαταράξουν τη βιοχημεία των κυττάρων, επηρεάζοντας τα ένζυμα που σχετίζονται με την ανάπτυξη και το μεταβολισμό των κυττάρων.
  • Παρατεταμένη έκθεση σε Η/Μ πεδία μπορούν να οδηγήσουν σε ογκογένεση με την εξέλιξη των μεταλλαγμένων κυττάρων σε καρκινικά.
  • Η έκθεση σε Η/Μ πεδία ELF οδηγούν σε ανωμαλίες λειτουργίας του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος, καταστέλλοντας τη φυσική αμυντική δράση των λεμφοκυττάρων Τ. Αυτό οδηγεί σε μη ικανοποιητική απόκριση του ανοσοποιητικού μας συστήματος σε λοιμώξεις και καρκίνους.
  • Υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε Η/Μ πεδία ενός εμβρύου και στον κίνδυνο αύξησης των αποβολών και της τερατογέννεσης.
  • Τέλος, υπάρχουν έρευνες που επισημαίνουν την επίδραση των Η/Μ πεδίων στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος, επηρεάζοντας την ψυχολογική κατάσταση και τη συμπεριφορά των ανθρώπων που εκτίθενται σε αυτά. Επίσης έχει διαπιστωθεί επίδραση των  ELF πεδίων στη λειτουργία του αδένα της επίφυσης και συγκεκριμένα στη σύνθεση και έκκριση της ορμόνης μελατονίνης, που παίζει ρόλο-κλειδί στην εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, στην δέσμευση των ελεύθερων ριζών και στην προφύλαξη από τις λεγόμενες εκφυλιστικές ασθένειες.
ΖΩΝΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΙ ΟΡΙΑ «ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ»

Οι περισσότεροι πλέον έγκριτοι διεθνείς και κρατικοί οργανισμοί συμφωνούν πως το φάσμα της H/M/κής ακτινοβολίας που βρίσκεται στην περιοχή συχνοτήτων από 1 – 1000 MHz και ειδικότερα εκείνη που κυμαίνεται από 30 – 300 MHz είναι πλέον επικίνδυνη για αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων που είναι εκτεθειμένοι.

Στη βάση αυτών των αξιολογήσεων και διαπιστώσεων προχώρησαν στη θέσπιση ορίων επικινδυνότητας που διαφοροποιούνται: α) Για εργαζόμενους που εκτίθενται λόγω της επαγγελματικής τους δραστηριότητας στους παράγοντες αυτούς (με βάση την 8ωρη ημερήσια έκθεση) και β) για τον γενικό πληθυσμό.

Τα όρια αυτά διαφοροποιούνται επίσης σε εκείνα που θεσπίστηκαν στα πλαίσια των σοσιαλιστικών χωρών (Σοβιετική Ένωση) και είχαν καθιερωθεί με κριτήριο «την πλήρη πρόληψη οποιασδήποτε διαταραχής στην υγεία» και ήταν 10μW/cm2 για εργαζόμενους με επαγγελματική έκθεση, δηλαδή εκατό φορές μικρότερα από τα αντίστοιχα όρια του λεγόμενου «δυτικού» κόσμου 1mW/cm2. Και για το γενικό πληθυσμό το όριο ήταν 1μW/cm2 (διακόσιες φορές μικρότερο) έναντι 200μW/cm2 αντίστοιχα.

Η εκθετική αύξηση των εφαρμογών της σύγχρονης τεχνολογίας με ανάλογη αύξηση της έκθεσης του γενικού πληθυσμού σε Η/M ακτινοβολία, όπως επίσης και οι αυξανόμενες ενδείξεις για αρνητικές επιπτώσεις στη Δημόσια Υγεία πολυάριθμων ερευνών από επιστήμονες αδιαμφισβήτητου κύρους, οδήγησαν στη συστηματική αξιολόγησή τους και την εξαγωγή των απαραίτητων συμπερασμάτων και προτάσεων, που διατυπώθηκαν στη γνωστή έκθεση της Επιτροπής του Αμερικανικού Συμβουλίου Προστασίας από τις Ακτινοβολίες (ΝCRΡ-1995) σύμφωνα με την οποία:  Όσον αφορά το γενικό πληθυσμό θα πρέπει να θεσπιστούν σταδιακές δραστικές μειώσεις των υφιστάμενων ορίων επικινδυνότητας για τις Η/M ακτινοβολίες.

  • Από το 1995 αυτά δε θα πρέπει να ξεπερνούν το 1μΤ (μικρό Τέσλα) για το μαγνητικό πεδίο και τα 100V/m για το ηλεκτρικό πεδίο σε σπίτια, σχολεία και άλλους μη βιομηχανικούς ή γενικότερα εργασιακούς χώρους.
  • Μετά το 2001 τα όρια αυτά δε θα πρέπει να ξεπερνούν τα 0,5μΤ και 10V/m.
  • Μετά το 2005 τα όρια θα πρέπει να μειωθούν στα 0,2μΤ και 10V/m.

2. Όσον αφορά τους εργαζόμενους (8ωρη επαγγελματική έκθεση):

– Τα όρια σε χώρους γραφείων: Ίδια με αυτά του γενικού πληθυσμού.

– Τα όρια σε βιομηχανικούς χώρους μέχρι το 2005 οι μέσες τιμές των πεδίων, για μια οπωσδήποτε ώρα στη διάρκεια της οκτάωρης απασχόλησης, δε θα πρέπει να ξεπερνούν τα 10μΤ και 1000V/m.

ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΟΛΥΝΣΗΣ

Τα ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία (πάνω από 50-60 Hz) και η σχετιζόμενη μ’ αυτά ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι επικίνδυνη για μας. Η μακροχρόνια έκθεση σ’ αυτά μπορεί να επιδεινώσει υπαρκτά προβλήματα υγείας ή ασθένειες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να προκαλέσουν στον άνθρωπο χρόνια κούραση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, υπερδραστηριότητα, διαταραχές ύπνου και συναισθηματική αστάθεια. Ένας ολοένα και αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων αποκτούν υπερευαισθησία στα ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία και πολλοί μπορούν ακόμη και να τα αισθανθούν να τους διαπερνά, υποφέροντας από συμπτώματα, όπως σπασμούς, προβλήματα μνήμης και κατάθλιψη. Χρόνια έκθεση σ’ αυτού του είδους τα πεδία μπορεί να προκαλέσει χρόνιο στρες και διαταραχές ύπνου, που εμποδίζουν την ανανέωση του ανθρώπινου οργανισμού.

Τα ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία υπάρχουν γύρω από τους πυλώνες της ΔΕΗ, τους σταθμούς εκπομπής ραδιοκυμάτων, τα ραντάρ, τις ηλεκτρικές θερμάστρες, τους θερμοσίφωνες, τους ηλεκτρικούς φούρνους και τους φούρνους μικροκυμάτων, τα ψυγεία, τις ηλεκτρικές σκούπες και πιστολάκια, τις τηλεοράσεις, τις οθόνες των υπολογιστών και τα κινητά τηλέφωνα. Τα σπίτια μας είναι γεμάτα από πηγές ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης που μας βομβαρδίζουν καθημερινά από σοβαρές δόσεις ακτινοβολίας, η οποία αθροίζεται στον οργανισμό μας και μπορεί να μας προκαλέσει πολλά και σοβαρά προβλήματα. Είναι σκόπιμο λοιπόν να ξέρουμε πως να προφυλαχθούμε.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ

Καταρχάς πρέπει να γνωρίζετε πως η καλύτερη προφύλαξη είναι το να κρατάτε μια απόσταση ασφαλείας από κάθε ηλεκτρική συσκευή και να τη χρησιμοποιείτε μόνον όσο είναι απαραίτητο. Πιο αναλυτικά:

  • Προσέξτε στην επιλογή του τόπου διαμονής σας. Φροντίστε το σπίτι που μένετε να βρίσκετε σε απόσταση τουλάχιστον 200 μέτρων από πυλώνες της ΔΕΗ. Φροντίστε τα παιδιά σας να παίζουν σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 μέτρων από πυλώνες της ΔΕΗ.
  • Αποφύγετε να βρείτε σπίτι κοντά (200 μέτρα) σε ραδιοφωνικούς ή τηλεοπτικούς σταθμούς, που εκπέμπουν ραδιοτηλεοπτικά σήματα και κυρίως κοντά σε αναμεταδότες, όπως είναι τα «πάρκα κεραιών» στο Χορτιάτη και στον Υμηττό. Αποφύγετε τα σπίτια που βρίσκονται κοντά σε ηλεκτρικές γραμμές τρένων. Επίσης δεν είναι υγιές να μένετε σε πολυκατοικία με κεραία κινητής τηλεφωνίας στην κορυφή της. Η σχετική απόσταση ασφαλείας είναι τα 50 μέτρα.
  • Αν κτίζετε μόνοι σπίτι σας τοποθετήστε τον πίνακα ηλεκτρικής εγκατάστασης σ’ ένα απόμερο σημείο του. Υποδείξτε στον ηλεκτρολόγο σας να κάνει σωστές γειώσεις, επειδή συχνά οι ηλεκτρολόγοι «στρίβουν» για ευκολία μαζί τους ουδέτερους αγωγούς, προκαλώντας ανισορροπία ρευμάτων και δημιουργία μαγνητικών πεδίων.
  • Μη μένετε άσκοπα κοντά σε ηλεκτρικές συσκευές εν ώρα λειτουργίας, ελαχιστοποιείστε τις λάμπες φθορισμού, μη χρησιμοποιείτε ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες και ξυριστικές μηχανές, μίξερ, και αποφύγετε να χρησιμοποιείτε ηλεκτρικές σκούπες όταν δεν είναι απαραίτητο.
  •  Χρησιμοποιείστε όσο το δυνατόν λιγότερο πιστολάκια μαλλιών. Φροντίστε να μην έχετε ανοικτή τη συσκευή για περισσότερα από δύο λεπτά και να τηρείτε απόσταση ασφαλείας μεγαλύτερη των 10 εκατοστών.
  • Ο φούρνος μικροκυμάτων δεν είναι απαραίτητος, αλλά αν τον χρειάζεστε, τοποθετήστε τον όσο ψηλότερα γίνεται και μακριά από τα παιδιά σας. Αντί για συχνή χρήση του ηλεκτρικού σας φούρνου π.χ. για καφέ, προτιμήστε το γκαζάκι, που είναι και πιο οικονομικό.
  • Ο χώρος που περνάτε πολλές ώρες και ξεκουράζεστε π.χ. καναπές, φροντίστε να μην έχει κοντά του ηλεκτρικές συσκευές, καλώδια και πρίζες. Πρέπει να γνωρίζετε πως ηλεκτρομαγνητικά πεδία εκπέμπονται από τα ηλεκτρικά καλώδια των συσκευών, ακόμη κι όταν αυτές είναι κλειστές. Τα ηλεκτρικά πεδία του εναλλασσόμενου ρεύματος δεν εξαφανίζονται όταν οι συσκευές είναι κλειστές, μόνον τα μαγνητικά πεδία εξαφανίζονται. Κρατήστε λοιπόν τα ηλεκτρικά καλώδια μακριά από το σώμα σας.
  • Να μη βλέπετε πολλές ώρες τηλεόραση και βρίσκεστε πάντα σε απόσταση τουλάχιστον δύο μέτρων μακριά από την οθόνη της, η οποία εκπέμπει ακόμη και ραδιενέργεια. Μην αφήνετε τα παιδιά σας να βλέπουν με τις ώρες τηλεόραση και να παίζουν βιντεοπαιχνίδια. Να μην καθαρίζετε την οθόνη της τηλεόρασης εν ώρα λειτουργίας.
  • Στο γραφείο σας φροντίστε να βρίσκεστε σε απόσταση  μεγαλύτερη του μισού μέτρου από την οθόνη του υπολογιστή σας. Φροντίστε μάλιστα να μην βρίσκεται κανείς σε απόσταση ενός μέτρου πίσω από την οθόνη του υπολογιστή σας. Στα γραφεία φροντίστε οι υπολογιστές να βρίσκονται στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση μεταξύ τους.
  • Προσπαθήστε να ελαχιστοποιήσετε την ηλεκτρομαγνητική μόλυνση, ειδικά κατά τη διάρκεια του ύπνου, όταν ο αδένας της επίφυσης είναι πιο ευάλωτος. Πρέπει να γνωρίζετε πως όταν κοιμάστε στο σκοτάδι ή –το λιγότερο– με καλυμμένα τα μάτια σας, τότε η επίφυση παράγει τη μετατονίνη, που είναι πολύ χρήσιμη στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ιδανικό είναι να μην έχετε μέσα στο υπνοδωμάτιο σας καμιά ηλεκτρική και ηλεκτρονική συσκευή σε λειτουργία και να καλύψετε με πλαστικό ακόμη και τις πρίζες. Εννοείται πως πρέπει να αποφεύγονται τα ηλεκτρικά ρολόγια και τα ηλεκτρικά υδροστρώματα. Καλά είναι να αποφεύγονται τα κρεβάτια με μεταλλικό πλαίσιο και σούστες, γιατί είναι καλοί αγωγοί των ηλεκτρικών πεδίων. Τα ξύλινα είναι τα ιδανικότερα.
  • Αποφύγετε τη χρήση ασύρματου τηλεφώνου μέσα στο σπίτι σας. Σε αντίθεση με το κινητό, που είναι και πιο ακριβό, πολλοί συνηθίζουν να μιλούν με τις ώρες από το σταθερό ασύρματο τηλέφωνο τους και να περιφέρονται στο σπίτι τους κάνοντας διάφορες δουλειές, πράγμα που εκθέτει άμεσα τον εγκέφαλο τους στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.

Τέλος να περιορίσετε τη χρήση του κινητού τηλεφώνου σε λιγότερο από 10 λεπτά ημερησίως. Αν το χρησιμοποιείτε περισσότερο φροντίστε να προμηθευτείτε Hands Free ή αξεσουάρ προστασίας, όπως φυσικοί ιονιστές (π.χ. Bioguard). (Η ισχύς της εκπομπής των συσκευών κινητής τηλεφωνίας θα πρέπει να κυμαίνεται κάτω των 0,5W με προοπτική μείωσης 0,25W).

 

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

Μέχρι πρόσφατα οι ανησυχίες για την επικινδυνότητα της ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης εστιάζονταν κυρίως στους ηλεκτρικούς πυλώνες υψηλής τάσης, στα ραντάρ και γενικώς στους σταθμούς ραδιεκπομπών. Όμως, εδώ και μια δεκαετία περίπου, οι ανησυχίες εστιάζονται σε μια μικρή συσκευή, που εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι τη φέρνουν καθημερινά στη δεξιά πλευρά του εγκέφαλό τους: το κινητό τηλέφωνο.

Τα κινητά τηλέφωνα μέσα σε μια δεκαετία κατέκτησαν ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι τα χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους επικοινωνία. Το γεγονός αυτό τα καθιστά έναν από τους πιο «ύπουλους» φίλους μας.

Αποτελεί κοινό μυστικό πως τα κινητά τηλέφωνα προκαλούν εγκεφαλικές βλάβες, που σχετίζονται με την εμφάνιση Aλτσχάιμερ, λευχαιμίας και άλλων μορφών καρκίνου. Όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν τους κινδύνους στην ανθρώπινη υγεία από τη συχνή χρήση των κινητών τηλεφώνων. Για πρώτη φορά το 1993 ξέσπασε μεγάλος θόρυβος για την επικινδυνότητα των κινητών τηλεφώνων, όταν σε εκπομπή του Larry King στο CNN ένας Αμερικανός πολίτης ισχυρίστηκε ότι η χρήση του κινητού τηλεφώνου προκάλεσε στη σύζυγό του καρκίνου του εγκεφάλου και υπέβαλε σχετική μήνυση. Αν και οι επίσημες κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, όπως η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών, η Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος και η Food and Drug Administration, αποφάνθηκαν πως «μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη σύνδεση του καρκίνου του εγκεφάλου με την ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων» και ότι «δεν υπάρχει λόγος λήψης πρόσθετων μέτρων», εντούτοις μια σειρά από επιστημονικές έρευνες που ακολούθησαν απέδειξαν το αντίθετο.

Με βάση τις οδηγίες για τις συχνότητες και τις ακτινοβολίες των κινητών τηλεφώνων, προβλέπονται τα εξής:

1.            Για ολόσωμη 24ωρη έκθεση καθορίστηκε ως όριο επικινδυνότητας τα 0,6 mW/cm²  ή 600 μW/cm² και ως μέγιστο επιτρεπόμενο ΕΡΑ (Ειδικός Ρυθμός Απορρόφησης) τα 0,8 W/Kg.

2.            Αν η έκθεση στην ακτινοβολία είναι τοπική (στο αυτί και στο κεφάλι) ο ΕΡΑ πρέπει να είναι μικρότερος από 1,6 W/Kg.

3.            Οι πομποί συχνοτήτων 450-1500 MHz θεωρούνται ασφαλείς αν η ισχύς εκπομπή τους  είναι μικρότερη από 1,4 (450/f), όπου f είναι η συχνότητα σε MHz.

Πρέπει να σημειωθεί πως τα πρώτα κινητά τηλέφωνα που κυκλοφόρησαν το 1993 στην Ελλάδα είχαν ισχύ 2 W, ενώ για να θεωρείται «ασφαλής» μια συσκευή κινητού τηλεφώνου πρέπει να έχει ισχύς μέχρι 0,6 W/Kg.

 ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΑΠΟΡΡΟΦΑ ΤΟ 70% ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ

Μια νέα έρευνα, του 2003, Σουηδών επιστημόνων αποκάλυψε τη σαφή σύνδεση της ακτινοβολίας που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα με τη διάρρηξη των αιμοφόρων αγγείων και την καταστροφή των νευρώνων στον εγκέφαλο ποντικιών που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα. H σουηδική έρευνα στράφηκε στο πιο «σκοτεινό», στο πιο ανεξερεύνητο πεδίο των επιδράσεων της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπουν και τα κινητά τηλέφωνα, τις λεγόμενες μη θερμικές επιδράσεις.

Θερμικές ονομάζονται εκείνες οι επιδράσεις που αυξάνουν τη θερμοκρασία των ιστών που ακτινοβολούνται, σε ένα επίπεδο που μπορεί να μετρηθεί. Μη θερμικές είναι εκείνες που φαίνεται να μην προκαλούν αύξηση της θερμοκρασίας. Μέχρι πρόσφατα στη Δύση, το σύνολο σχεδόν των ερευνών και τα όρια που θεσπίστηκαν αφορούσαν τις θερμικές επιδράσεις. Μόνο στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στην Ανατολική Eυρώπη είχαν ερευνηθεί οι μη θερμικές επιδράσεις, γεγονός που είχε οδηγήσει σε πολύ αυστηρότερα όρια.

Φυσικά, υπάρχει και ο αντίλογος των εταιρειών που κατασκευάζουν κινητά και που ισχυρίζονται ότι η ακτινοβολία των προϊόντων τους είναι σήμερα κάτω από τα όρια που έχουν θεσπίσει οι αρμόδιες επιτροπές σε HΠA και E.E. «H επιθεώρηση των ερευνών που έγιναν τα τελευταία 30 χρόνια δεν έδωσαν κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι υπάρχει η οποιαδήποτε σύνδεση των κινητών τηλεφώνων με βλάβες στην υγεία», λέει ο Mέι Σβίκορντ, επιστημονικός διευθυντής της «Mοτορόλα». Είναι γνωστό, βέβαια, ότι τα «όρια ασφαλείας» που κάθε φορά αποφασίζονται είναι μάλλον ένας συμβιβασμός μεταξύ της διαπιστωμένης επικινδυνότητας και των οικονομικών «δυνατοτήτων» της βιομηχανίας. Το σύνηθες φαινόμενο των τελευταίων χρόνων είναι τα όρια αυτά να γίνονται διαρκώς αυστηρότερα, καθώς η έρευνα και η εμπειρία από τη χρήση της νέας τεχνολογίας ανατρέπει τις εκάστοτε γραμμές άμυνας των εταιρειών.

Πολλές από τις εκατοντάδες μελέτες της τελευταίας δεκαετίας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση των κινητών μπορεί να προκαλέσει ένα σύνολο ανεπιθύμητων συνεπειών, όπως πονοκέφαλοι και αδυνάτισμα της μνήμης. Μελέτες που έχουν γίνει σε πειραματόζωα εμφανίζουν πολύ πιο ανατριχιαστικά αποτελέσματα, όπως διπλασιασμό της πιθανότητας εμφάνισης λεμφώματος σε ποντίκια, που είχαν προδιάθεση, ύστερα από μακρά έκθεση σε GSM ακτινοβολία (Αυστραλία) και βλάβες στο DNA (πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον), που μπορεί να οδηγήσουν και σε καρκινογενέσεις. Μελέτη που έγινε παλιότερα στο πανεπιστήμιο του Έσσεν συνδέει τη χρήση του κινητού με την εμφάνιση καρκίνου του οφθαλμού.

Οι ελληνικές έρευνες, μέσω του Εργαστηρίου Bιοϊατρικών Προσομοιώσεων και Aπεικονιστικής Τεχνολογίας και του πολυετούς ερευνητικού προγράμματος COST 281, έγιναν με βάση ομοιώματα ανθρώπινων εγκεφάλων και μέσω προσομοιώσεων σε υπολογιστές. Ο υπολογισμός του Ρυθμού Ειδικής Απορρόφησης ακτινοβολίας έδωσε αποτελέσματα τα οποία είναι πάνω από τα όρια που έχουν υιοθετήσει οι HΠA, ενώ είναι χαμηλότερα, αλλά αρκετά κοντά στα όρια της E.E. Ενώ το αμερικανικό όριο είναι 1,6 w/kg ο μέσος ελληνικός ΕΡΑ με τη συγκεκριμένη μέθοδο έφτασε στα 2,2 w/kg για τους ανηλίκους και 2,4 για τους ενήλικες.

Σύμφωνα με την Κωνσταντίνα Nικήτα, συντονίστρια της ελληνικής συμμετοχής στο πρόγραμμα, «η εναποτιθέμενη ισχύς σε ευαίσθητους ιστούς του κεφαλιού, κατά τη χρήση του κινητού τηλεφώνου, μπορεί να υπερβαίνει τα όρια ασφαλείας για την απορροφούμενη από τους βιολογικούς ιστούς ισχύ». Κι ακόμα, «δεν είναι δυνατό να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι η έκθεση στην ακτινοβολία κινητών τηλεφωνικών συσκευών, ακόμη και σε επίπεδα χαμηλότερα απ’ αυτά που προτείνονται στα πρότυπα ασφαλείας, δεν σχετίζεται με πιθανές μη αναστρέψιμες επιδράσεις στην υγεία. Γι’ αυτό θα πρέπει να αποθαρρύνεται η εξάπλωση της χρήσης κινητών τηλεφώνων από ενήλικες και ιδιαίτερα από παιδιά για όχι ιδιαίτερα σημαντικούς λόγους».

«Ο εγκέφαλος του χρήστη φωτίζεται και θερμαίνεται, καθώς απορροφά έως και το 70% της ισχύος που εκπέμπει το κινητό τηλέφωνο», τονίζει ο Κώστας Λιολιούσης, επίκουρος καθηγητής Ηλεκτρονικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Οι αρνητικές επιδράσεις αναδεικνύονται πια στατιστικά ως βεβαιότητα», υπογραμμίζει. Έτσι, το αποτελεσματικότερο μέσο προστασίας είναι η ελαχιστοποίηση της χρήσης.

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΥΠΟΓΕΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

Είναι σχετικά εύκολο να ελέγξετε αν το σπίτι σας και ο χώρος εργασίας σας είναι ηλεκτρομαγνητικά επιβαρημένος και να λάβετε κάποια βασικά μέτρα προφύλαξης. Για ακριβή πάντως μέτρηση της επικινδυνότητας χρειάζεστε πεδιόμετρο, που υπολογίζει ακόμη και τα millivolts που εκπέμπονται. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα ακριβό και μπορεί να σας το δανείσει κάποιος φίλος σας για να κάνετε τη μέτρηση. Αν η μέτρηση δείχνει 200 mV αυτό είναι καλό, αν και το ιδανικό είναι να δείξει κάτω από 100 mV (γύρω από το κρεβάτι σας καλά είναι να δείχνει λιγότερο από 10 mV, γι’ αυτό και μετακινήστε το αν είναι απαραίτητο μακριά από πρίζες και καλώδια). Αφού κάνετε τη μέτρηση φροντίστε να μονώσετε καλύτερα τα ηλεκτρικά καλώδια, να τα τοποθετήσετε μακριά από τα σημεία που περνάτε πολλές ώρες, να κλείσετε με καπάκια τις πρίζες και να κάνετε μια σωστή γείωση στο έδαφος, προσέχοντας ωστόσο να μην είναι κοντά στους υδροσωλήνες και στον κεντρικό αγωγό ρεύματος. Πρέπει να γνωρίζετε πως στις πολυκατοικίες ένας ψηλός όροφος έχει πάντα περισσότερο voltages από ένα ισόγειο, όσο κι αν η διανομή των καλωδίων μέσα στα διαμερίσματα είναι η καλύτερη δυνατή.

Ορισμένοι ραβδοσκόποι ισχυρίζονται ότι έχουν ανακαλύψει επικίνδυνα γήινα ρεύματα από ελαττωματικά δίκτυα και υπόγεια ενεργειακά ρεύματα, κάτω από τα κρεβάτια πολλών ανθρώπων που έπαθαν καρκίνο. Αυτά τα γήινα ρεύματα μπορούν να επιδεινώσουν πολλές άλλες ασθένειες. Για προστασία από αυτά απαιτείται η συνδρομή ενός ραβδοσκόπου, που έχει την ικανότητα να διαπιστώσει αν το κρεβάτι σας βρίσκεται πάνω σε επικίνδυνη υπόγεια ακτινοβολία. Ένας άλλος τρόπος είναι εξετάζοντας την κινητικότητα των μυών (κινησιολογία). Γεωποαθητικές διαταραχές μπορούν επίσης να ανιχνευτούν κι από ένα επιστημονικό όργανο, το Geo Test 35 Meter, το οποίο υποδεικνύει το βαθμό της διαταραχής του τοπικού μαγνητικού πεδίου. Για προστασία από ελαττωματικές γραμμές ρεύματος και επικίνδυνα υπόγεια ενεργειακά ρεύματα ή γραμμές Λέϊ (ley lines), μπορείτε να καλύψετε την επιφάνεια κάτω από το κρεβάτι σας με μερικά εκατοστά άμμου χαλαζία, που δημιουργεί ένα είδος ασπίδας, μια ενεργειακή μόνωση.

Η ηλεκτρομαγνητική μόλυνση είναι μια νέα αόρατη απειλή από την οποία πρέπει να προφυλαχθούμε. Η γνώση των κινδύνων, μπορεί να βοηθήσει στην ελαχιστοποίησή τους. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε, ούτε και να φοβόμαστε. «Κανένα πάθος δεν καταληστεύει τόσο αποτελεσματικά το πνεύμα, από την ενεργητικότητα και τη λογική, όσο ο φόβος» (Edmund Burke).

 

Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας-δημοσιογράφος και εκδότης-διευθυντής του περιοδικού ΖΕΝΙΘ.

ΒΙΒΛΙΑ ΤΕΣΛΑ

Μυηθείτε στον ανεξερεύνητο κόσμο του Νίκολα Τέσλα και της Ελεύθερης Ενέργειας μ’ ένα μοναδικό πακέτο βιβλίων…

TESLA ANoigma Thinker

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ

ΟΙ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ ΜΟΥ (MY INVENTIONS)

Η Παράξενη Αυτοβιογραφία του Τέσλα

(100 σελ. Τιμή: 5 ευρώ)

 nikola-tesla-i-efefresis-mu-ebook

Νίκολα Τέσλα: Επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, ανθρωπιστής, εκκεντρικός, φιλόσοφος, προφήτης… Μια αινιγματική και παρεξηγημένη μορφή, που παραμένει ο μύθος και το αρχέτυπο όλων των επιστημόνων του 20ου αιώνα. Ο Τέσλα δεν ήταν μόνον ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες και εφευρέτες της εποχής του, ήταν στη κυριολεξία ο «Προμηθέας» του ηλεκτρισμού και ο άνθρωπος που «ανακάλυψε» τον 20ο αιώνα. Ήταν ένας πρωτοπόρος, που με την ευαισθησία ενός ποιητή ξεκλείδωσε τα μυστικά της Φύσης και τα χάρισε στην ανθρωπότητα. Ένας ονειροπόλος που τόλμησε με τη σκέψη του ν’ αγγίξει τα άστρα.

Το βιβλίο αυτό είναι η παράξενη αυτοβιογραφία του Νίκολα Τέσλα με τίτλο “Οι Εφευρέσεις Μου”. Τα χρόνια που έρχονται θα φωτίσουν ακόμη περισσότερο το ημιτελές έργο του Τέσλα κι ενδεχομένως θα επιβεβαιώσουν και πολλές από τις προβλέψεις του για το μέλλον της ανθρωπότητας. Όπως είχε πει και ο ίδιος ο Νίκολα Τέσλα: “Το παρόν είναι δικό τους. Το μέλλον είναι δικό μου”.

Anoigma

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

(The Problem of Increasing Human Energy )

100 σελ. Τιμή: 5 ευρώ

 NIKOLA TESLA FREE ENERGY BOOK

Οι τεχνολογίες της Ελεύθερης Ενέργειας έχουν τη δική τους «μυστική» ιστορία, γεμάτη με ανθρώπινους θριάμβους, αγώνες, συγκρούσεις και αποτυχίες. Στην προσπάθεια τους να κατασκευάσουν συσκευές Ελεύθερης Ενέργειας οι πρωτοπόροι αυτού του χώρου έπρεπε συχνά να αψηφήσουν τους γνωστούς νόμους της Φυσικής και να εξερευνήσουν μόνοι τους αχαρτογράφητες «ηπείρους γνώσεων», κτίζοντας σ’ αυτές μνημεία του ανθρώπινου πνεύματος. Εργαζόμενοι στα όρια της παραδοσιακής επιστήμης και με ελάχιστη υποστήριξη, κράτησαν με «αίμα και ιδρώτα» ζωντανές τις έρευνές τους. Ωστόσο τα επιτεύγματα τους δεν εμφανίστηκαν ποτέ στα σχολικά βιβλία. Αγνοήθηκαν σκόπιμα για δεκαετίες και παρέμειναν άγνωστοι στο ευρύ κοινό μέχρι πρόσφατα. Τα τελευταία όμως χρόνια οι ιστορίες τους άρχισαν να γίνονται ευρύτερα γνωστές και να αποκαθίσταται αναδρομικά η μνήμη τους. Αυτή είναι και η περίπτωση του Νίκολα Τέσλα (NikolaTesla), του ανθρώπου που “ανακάλυψε” το μέλλον.

Για ένα σχεδόν χρόνο (1899-1900) στο Κολοράντο Σπρινγκς και σε υψόμετρο 2.300 μέτρων, ο Τέσλα πραγματοποίησε μια σειρά από σημαντικά πειράματα πάνω στην ασύρματη μεταφορά ενέργειας. Εκεί κατόρθωσε όχι μόνο να δημιουργήσει τεχνητές αστραπές μήκους 40 μέτρων, αλλά και ν’ ανάψει λαμπτήρες και να θέσει σε λειτουργία συσκευές σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων!

Στο Κολοράντο Σπρινγκς ανακάλυψε κάτι που ήδη διαισθανόταν: πως η Γη ήταν μια τεράστια «ενεργειακή πισίνα», ένας καλός ενεργειακός αγωγός, πράγμα που σήμαινε ότι το παγκόσμιο σύστημα ασύρματης μετάδοσης ενέργειας, που οραματιζόταν, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Ολόκληρος ο πλανήτης μπορούσε να διασυνδεθεί ενεργειακά αν κατασκευαζόταν, σύμφωνα με το σχέδιό του, ένα δίκτυο από πύργους εκπομπής και λήψης ηλεκτρικής και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Ακόμη και η ίδια η γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, έτσι ώστε ο καθένας να ήταν σε θέση ν’ αντλήσει ενέργεια χώνοντας απλά μια μεταλλική ράβδο στο έδαφος!

Το Ιούνιο του 1900 ο Τέσλα δημοσίευσε στο περιοδικό Century μια μακροσκελή μελέτη του με τον τίτλο The Problem Of Increasing Human Energy (Το Πρόβλημα της Αυξανόμενης Ανθρώπινης Ενέργειας), στην οποία γινόταν ειδική αναφορά στους τρόπους τιθάσευσης της ηλιακής ενέργειας: «Ο ήλιος είναι η πηγή που καθοδηγεί τα πάντα. Ο ήλιος συντηρεί όλη την ανθρώπινη ζωή και εφοδιάζει την ανθρώπινη ενέργεια…»

Πρόκειται για ένα δοκίμιο γεμάτο με ιδέες, σχέδια και οράματα του Τέσλα για την επίτευξη της Ελεύθερης Ενέργειας και δημοσιεύεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Η Κοινωνία αντέχει μια αλλαγή κάθε φορά.

Την πρώτη φορά που πήγα ν’ αλλάξω τον κόσμο με είπαν οραματιστή.

Την δεύτερη, μου ζήτησα ευγενικά ν’ αποσυρθώ…”

Νίκολα Τέσλα

 TESLA KERAYNOI

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

& ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

(100 σελ. Τιμή: 7 ευρώ)

cover TEXNOLOGIES MELONTOS TEL

  • Γιατί ο Νίκολα Τέσλα θεωρείται ως ο «Πατέρας της Ελεύθερης Ενέργειας»;
  • Τι ξέρετε για τον Βίκτωρ Σάουμπεργκερ και τα μυστικά του ζωντανού νερού;
  • Είναι εφαρμόσιμη η Ψυχρή Σύντηξη;
  • Γιατί το Υδρογόνο αποτελεί το «καύσιμο του μέλλοντος»;
  • Ποια είναι η ενεργειακή επανάσταση του Υδρογόνου;
  • Υπάρχουν τεχνολογίες εκμετάλλευσης του «Αιθερικού Πεδίου»;
  • Ποια είναι η Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου;
  • Τι γνωρίζετε για την Thestadistatica, τη μυστηριώδη συσκευή Ελεύθερης Ενέργειας μιας Ελβετικής Κοινότητας;
  • Ποιες είναι οι Νέες Τεχνολογίες Ηλιακής Ενέργειας;
  • Τα Βιοκαύσιμα και η ενέργεια από τα φυτά, αποτελούν λύση για την εξάντληση του πετρελαίου;
  • Πότε θα κορυφωθεί η άντληση του Πετρελαίου, σύμφωνα με την περίφημη Peak Oil Theory;
  • Ποιοι είναι οι Εφευρέτες των Συσκευών Ελεύθερης Ενέργειας;
  • Ποιοι εμποδίζουν τη νέα ενεργειακή επανάσταση;

TESLA 23

«Δεν μ’ ενοχλεί που έκλεψαν τις ιδέες μου. Μ’ ενοχλεί που δεν είχαν τις δικές τους»,  Nikola Tesla

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΣΛΑ;
 

Και τα τρία βιβλία στοιχίζουν μόνο 17 ευρώ και αποστέλλονται ως πακέτο.

Τα βιβλία σας αποστέλλονται άμεσα (μέσω ΕΛΤΑ ή Courier) στη διεύθυνσή σας με ΔΩΡΕΑΝ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής.

Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο

2392.110215

ή στο 6945522050

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Βιβλία Τέσλα”.
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail.com

TESLA ANOIGMA

«Η ενέργεια βρίσκεται παντού και σε αφθονία. Εμείς όμως διψάμε. Μοιάζουμε με κάποιον που βρίσκεται πάνω σε μια βάρκα που πλέει μέσα σ’ ένα ποτάμι, αλλά πεθαίνει από τη δίψα, γιατί δε διαθέτει ένα ποτήρι για να πιει νερό».

Νίκολα Τέσλα