Category Archives: ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ – PUBLIC HEALTH

iGen: ΤΟΞΙΚΗ ΤΕΧΝΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ Μια Γενιά Βυθίζεται στη Χειρότερη Κρίση Πνευματικής Υγείας

iGen

ΤΟΞΙΚΗ ΤΕΧΝΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ;

Αποτέλεσμα εικόνας για iGenΣχετική εικόνα

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

«Δεν ξέρουμε πώς είναι η ζωή χωρίς iPad ή iPhones. Νομίζω ότι αγαπάμε τα τηλέφωνά μας περισσότερο από τους ίδιους τους ανθρώπους»Αυτή τη συγκλονιστική απάντηση έδωσε στην καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο Jean M. Twenge, συγγραφέα του βιβλίου Η Γενιά Me και η Γενιά iGen (Generation Me and iGen), μια ανήλικη Αμερικανίδα. Η καθηγήτρια έχει γράψει ένα πολύ σημαντικό άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό Atlantic για το θέμα της επίδρασης των έξυπνων τηλεφώνων και των κοινωνικών μέσων στα παιδιά και στους εφήβους. Η ίδια μελετά τις μεταβολές στη συμπεριφορά των γενεών από τη δεκαετία του 1930. Οι μεταβολές αυτές χαρακτηρίζονται, όπως σημειώνει, από τον σταδιακό, βαθμιαίο χαρακτήρα τους, ακόμα κι όταν συγκλονιστικά γεγονότα όπως ο πόλεμος επηρέασαν την κοινωνία.

Αποτέλεσμα εικόνας για iGen

Αλλά το 2012, ακριβώς όταν οι Αμερικανοί που διέθεταν ένα έξυπνο τηλέφωνο (smartphone) ξεπέρασαν το μισό του πληθυσμού, σημειώθηκε μια εξαιρετικά απότομη, βίαιη μεταβολή στη συμπεριφορά και στη συναισθηματική κατάσταση των εφήβων, οι οποίοι άρχισαν να χάνουν την τόσο έντονη για την ηλικία τους και για την εποχή μας διάθεση ανεξαρτησίας τους. Οι μεταβολές αυτές επιβεβαιώθηκαν με σειρά μελετών επί σειρά ετών. Όλες ανεξαιρέτως επιβεβαίωσαν ότι, πιθανώς και ως αποτέλεσμα ριζικής αλλαγής στον τρόπο που οι νέοι περνάνε τον χρόνο τους, αλλάζει ριζικά και ο τρόπος που βλέπουν τον κόσμο.

Η ερευνήτρια βάφτισε αυτή τη γενιά, γεννηθέντες μεταξύ 1995 και 2012, ως την iGen και υποστηρίζει ότι έχει διαμορφωθεί από τα smartphones και τα κοινωνικά μέσα (social media). Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μεγαλώνουν με smartphones, έχουν λογαριασμό Instagram πριν πάνε γυμνάσιο και δεν θυμούνται πώς ήταν ο κόσμος πριν από το internet. Το διαδίκτυο είναι διαρκώς παρόν στη ζωή τους, μέρα και νύχτα. Το 2017, μια έρευνα έδειξε ότι τρεις στους τέσσερις Αμερικανούς εφήβους έχουν iPhone.

Ο ερχομός των smartphones και των tablets δεν είχε ως μόνο αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου που περνάνε τα παιδιά μπροστά από την οθόνη και τα προβλήματα συγκέντρωσης που τη συνοδεύουν αλλά και μια ριζική μεταβολή όλου του τρόπου ζωής, από τη φύση των κοινωνικών τους σχέσεων, μέχρι τη διανοητική τους υγεία. Οι μεταβολές αυτές επιπλέον επήλθαν σε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές και εθνικές ομάδες του αμερικανικού πληθυσμού. Οι έφηβοι ζουν δια των συσκευών τους και νοιώθουν πιο άνετα στο δωμάτιό τους, παρά σε ένα αυτοκίνητο ή σε ένα πάρτι.

Αποτέλεσμα εικόνας για iGen

Η χειρότερη κρίση πνευματικής υγείας εδώ και δεκαετίες!

Αυτό έχει και μερικές καλές συνέπειες όπως ότι περιορίζει τις πιθανότητες να πάθουν ατύχημα στο δρόμο ή να εθιστούν στο πιοτό. Δεν έχει όμως μόνο αυτές τις συνέπειες. Όπως επισημαίνει στο άρθρο της στο Ατλάντικ η καθηγήτρια, τα ποσοστά κρουσμάτων κατάθλιψης και αυτοκτονιών μεταξύ εφήβων Αμερικανών έχουν εκτοξευθεί μετά το 2011. Όπως σημειώνει η ίδια: «Δεν είναι υπερβολή να περιγράψουμε την iGen ως ευρισκόμενη μπροστά στο κατώφλι της χειρότερης κρίσης πνευματικής υγείας εδώ και δεκαετίες και μεγάλο μέρος αυτής της επιδείνωσης οφείλεται στα τηλέφωνά τους»!!!

Και συνεχίζει: «Η ταυτόχρονη ανάδυση των smartphones και των social media έχουν προκαλέσει ένα «σεισμό» που ίσως δεν ξανάδαμε ποτέ στην ιστορία», ακόμα και σε περιόδους πολέμων και έχει προκαλέσει μεγάλη δυστυχία στα παιδιά.

Οι προηγούμενες γενιές έβγαιναν έξω, παλιότερα κάπνιζαν, τώρα λιγότερο, έπιναν, έκαναν πράγματα απαγορευμένα στο σπίτι, έκλειναν ραντεβού με το άλλο φύλο, ανυπομονούσαν να πάρουν αυτοκίνητο και τσακωνόντουσαν με τους γονείς τους πότε θα γυρίσουν. Παρά τις «παρενέργειες» αυτών των δραστηριοτήτων, αποτελούσαν ένα τμήμα της διαδικασίας ενηλικίωσης και ανεξαρτοποίησης.

Σήμερα, μένουν πολύ περισσότερο σπίτι κι όταν βγαίνουν το κάνουν με τους γονείς τους, δεν μιλάνε αλλά στέλνουν μηνύματα. Το 2015, μόνο το 56% αυτής της γενιάς έβγαινε ραντεβού με το άλλο φύλο στα τελευταίες τάξεις του σχολείου, πτώση κατά 30% εν σχέσει με τα προηγούμενα χρόνια. Η σεξουαλική δραστηριότητα των Αμερικανών εφήβων μειώθηκε κατά 40% συγκρινόμενη με το 1991. Ακόμα και η διάθεση να βγάλουν δίπλωμα και να οδηγήσουν αυτοκίνητο, το κατ΄ εξοχήν σύμβολο της ελευθερίας στην αμερικανική κουλτούρα, έχει υποχωρήσει, με τους εφήβους να αρκούνται συχνά στις βόλτες που τους πάνε οι γονείς τους και να είναι μάλλον οι γονείς που σπρώχνουν τα παιδιά τους να βγάλουν άδεια οδηγήσεως, όχι το αντίστροφο.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι ορισμένα από αυτά τα φαινόμενα, όπως ιδίως η καθυστέρηση της ενηλικίωσης είχαν εμφανισθεί και πριν από την εμφάνιση τής γενιάς iGen. Οι εκπρόσωποι της γενιάς X, στη δεκαετία του 1990, ναι μεν οδηγούσαν, έπιναν αλκοόλ, έβγαιναν ραντεβού και έκαναν σεξ ή οι κοπέλες έμεναν έγκυες όπως η προηγούμενη από αυτούς γενιά, αλλά παντρευόντουσαν και άρχιζαν την καριέρα τους αργότερα. Τώρα αυτή η τάση επιβεβαιώνεται αλλά γενικεύεται και στις άλλες εκδηλώσεις, οδηγώντας σε επιμήκυνση της παιδικής ηλικίας. Οι τωρινοί 18ρηδες και 15ρηδες συμπεριφέρονται όπως οι 15άρηδες και οι 13άρηδες και οι έφηβοι καθυστερούν να αναλάβουν τις ευθύνες αλλά και να απολαύσουν τις χαρές της ενηλικίωσης.

Η συμπεριφορά των παιδιών και των εφήβων επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Για παράδειγμα, σε μια οικονομία της πληροφορίας, οι γονείς προτιμούν τα παιδιά τους να μένουν σπίτι και να μελετάνε, παρά να πάνε να κάνουν μια μερικής απασχόλησης δουλειά, που θα τους έδινε λιγότερα επαγγελματικά εφόδια. Αν όμως οι έφηβοι αποδέχονται ευχαρίστως μια τέτοια ρύθμιση, δεν είναι γιατί θέλουν να μένουν σπίτι και να μελετάνε, αλλά γιατί ζουν την κοινωνική τους ζωή με το τηλέφωνο και δεν τους ενδιαφέρει να βγαίνουν από το σπίτι για να συναντήσουν τους φίλους τους.

Έχουν περισσότερο, όχι λιγότερο ελεύθερο χρόνο από τη γενιά X. Και τι κάνουν αυτό τον ελεύθερο χρόνο; Είναι στο δωμάτιό τους, μόνοι και συχνά αγχωμένοι. Ένα από τα παράδοξα της υπόθεσης είναι ότι ενώ η iGen περνάει πολύ περισσότερο χρόνο στο σπίτι, τα μέλη της δεν συνδέονται περισσότερο με τους γονείς τους. Όπως περιγράφει η μικρούλα που αναφέραμε στην αρχή «όταν βλέπω τους φίλους μου με τις οικογένειές τους, δεν μιλάνε μεταξύ τους. Λένε οκ, οκ και οτιδήποτε άλλ,ο ενώ βρίσκονται πάνω από τα τηλέφωνά τους, χωρίς να δίνουν σημασία στην οικογένειά τους. Κι εγώ περνάω περισσότερο καιρό με το τηλέφωνο, παρά με ανθρώπους». Τα παιδάκια έχουν γίνει εξπέρ στο να αποφεύγουν τα πάντα για να τα αφήσουν μόνα τους και ήσυχα με το τηλέφωνο.

Ο αριθμός των εφήβων που συναντούν τους φίλους τους σχεδόν κάθε μέρα έπεσε κατά 40% μεταξύ 2000 και 2015 με την πτώση να γίνεται πολύ απότομη πρόσφατα. Λιγότεροι έφηβοι πάνε σε πάρτι, ασχολούνται με ρόλερ, παίζουν μπάσκετ, πηγαίνουν σε πισίνες κλπ. Όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί από εικονικούς χώρους προσεγγίσιμους μέσω εφαρμογών και του δικτύου.

Ε και; Θα μπορούσατε να αναρωτηθείτε. Αφού αυτό ευχαριστεί τα παιδιά, πρέπει να τα κάνει και ευτυχή. Μόνο που αν σκέφτεστε έτσι κάνετε λάθος. Οι σχετικές στατιστικές-ψυχολογικές έρευνες αποδεικνύουν πέραν αμφιβολίας ότι η ευτυχία των εφήβων είναι κατά μέσο όρο αντιστρόφως ανάλογη προς τον χρόνο παραμονής μπροστά στην οθόνη. Από την μελέτη των συμπεριφορών δεν διαπιστώθηκε ούτε μία εξαίρεση. Όλες οι «δραστηριότητες οθόνης» συνδέονται με λιγότερη ευτυχία, όλες οι άλλες με περισσότερη! Κι όσο περισσότερο χρόνο περνάνε μπροστά από την οθόνη, τόσο πιο πιθανό είναι να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης».

Σχετική εικόνα

Μια μοναχική και πιο δυστυχισμένη γενιά, με μεγαλύτερη τάση για αυτοκτονία

Βεβαίως, η ανακάλυψη μιας σαφούς στατιστικής συσχέτισης δεν συνιστά και πλήρη απόδειξη μιας σχέσης αιτίου και αιτιατού. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι τα μη ευτυχή ή τα καταθλιπτικά παιδιά περνάνε περισσότερο καιρό μπροστά στη οθόνη, όχι ότι η οθόνη προκαλεί αυτά τα συμπτώματα. Εντούτοις, πιο εξειδικευμένες πρόσφατες ψυχολογικές μελέτες δείχνουν να στηρίζουν μάλλον ένα τέτοιο συμπέρασμα. Για παράδειγμα, μια συστηματική μελέτη χρηστών Facebook έδειξε ότι όσοι το χρησιμοποιούν περισσότερο είναι λιγότερο ευτυχείς, όταν όμως οι έφηβοι δεν νοιώθουν καλά δεν πάνε στο Facebook. Παρόλο που το Facebook και άλλα παρόμοια σάιτ υποστηρίζουν ότι φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά στους φίλους τους, το ψυχολογικό πορτρέτο της iGen γενιάς είναι μιας γενιάς μοναχικής και διασπασμένης. Αυτοί που επισκέπτονται τέτοια σάιτ καθημερινά αλλά βλέπουν τους φίλους τους δια ζώσης λιγότερο, τείνουν επίσης να δώσουν στους ερευνητές απαντήσεις όπως «Νοιώθω πολλές φορές μοναξιά», «συχνά νοιώθω έξω από τα πράγματα», «θα ήθελα να έχω περισσότερους καλούς φίλους». Το 2013 σημειώθηκε μια πολύ απότομη αύξηση αναφορών σε μοναξιά, που έχουν παραμείνει έκτοτε σε υψηλά επίπεδα.

Ισχυρή στατιστική συσχέτιση διαπιστώθηκε επίσης ανάμεσα στον χρόνο παρουσίας μπροστά σε οθόνη και στα συμπτώματα κατάθλιψης. Έφηβοι, βαρείς χρήστες κοινωνικών μέσων έχουν 27% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης. Αντίθετα, έφηβοι που ασχολούνται με αθλήματα, πάνε στην εκκλησία ή κάνουν ακόμα και περισσότερη δουλειά για τα μαθήματά τους στο σπίτι παρουσιάζουν σημαντικά λιγότερα κρούσματα.

Σχετική εικόνα

Έφηβοι που ξοδεύουν πάνω από τρεις ώρες τη μέρα μπροστά σε ηλεκτρονικές συσκευές έχουν 35% μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν προδιαθετικό παράγοντα για αυτοκτονία, ένας κίνδυνος πολύ υψηλότερος από αυτόν που προκαλεί η παρακολούθηση τηλεόρασης. Η απομόνωση των νέων έχει μειώσει τις ανθρωποκτονίες μεταξύ τους, έχει όμως αυξήσει τις αυτοκτονίες, μετά το 2007 και το 2011, για πρώτη φορά μετά από 24 χρόνια, παρατηρήθηκαν περισσότερες αυτοκτονίες από ανθρωποκτονίες.

Αν τα έξυπνα τηλέφωνα και τα κοινωνικά μέσα εμφανίζονται ως προδιαθετικοί παράγοντες γα την αύξηση των αυτοκτονιών, αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι οι μόνοι, δεδομένου άλλωστε ότι τα ποσοστά εφήβων που αυτοκτονούν άρχισαν να αυξάνουν στη δεκαετία του 1990, πολύ προτού εμφανισθούν τα έξυπνα τηλέφωνα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει τετραπλασιασθεί η χρήση αντικαταθλιπιτκών φαρμάκων στις ΗΠΑ. Αυτό είναι ένδειξη αύξησης της κατάθλιψης. ‘Η, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι επικριτές των φαρμακοβιομηχανιών, ότι τα αντικαταθλιπτικά αυξάνουν τις αυτοκτονίες.

Προφανώς, η τεχνολογία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει την γενική κατάσταση υγείας του αμερικανικού πληθυσμού. Οι μεγάλες μεταβολές στις κοινωνικές σχέσεις και την οικονομία, αλλά και η πολιτική υγείας που επιβάλλουν οι μεγάλες πολυεθνικές του φαρμάκου, είναι επίσης κρίσιμοι διαμορφωτικοί παράγοντες, στους οποίους όμως ήρθαν τώρα να προστεθούν τα smartfones και τα social media.

Εκτός από την μοναξιά που ενισχύουν, τα έξυπνα τηλέφωνα και τα κοινωνικά μέσα εντείνουν επίσης το αίσθημα αποκλεισμού πολλών παιδιών που δεν δέχονται προσκλήσεις στο διαδίκτυο, στο Facebook, το Instagram ή το Snapchat. H τάση αυτή είναι ακόμα πιο έντονη στα κορίτσια. Όποιο παιδί αναρτήσει, για παράδειγμα, μια φωτογραφία στο διαδίκτυο, μπαίνει αυτόματα και σε διαδικασία κρίσης (πόσα likes θα κάνει). Η κρίση δεν θα είναι πάντα ευνοϊκή. Ακόμα, οι αυτοκτονίες είναι λιγότερο συχνές στα κορίτσια, εν μέρει διότι τα αγόρια χρησιμοποιούν πιο αποτελεσματικές μεθόδους αυτοκτονίας, αλλά το ποσοστό τέτοιων περιστατικών αυξάνεται ταχύτερα στα κορίτσια και πλησιάζει τώρα το αντίστοιχο των αγοριών.

Είναι πιθανό ότι οι εντονότερες συνέπειες για τα κορίτσια οφείλονται επίσης στο γεγονός ότι είναι περισσότερο πιθανό να δοκιμάσουν κυβερνο-μπούλινγκ. Τα αγόρια επιδίδονται στο μπούλινγκ με φυσικό τρόπο, ενώ τα κορίτσια το κάνουν υπονομεύοντας την κοινωνική θέση ή τις σχέσεις των θυμάτων τους. Τα κοινωνικά μέσα παρέχουν στις μαθήτριες μια πλατφόρμα για να το κάνουν αυτό, εξοστρακίζοντας και αποκλείοντας άλλα κορίτσια όλο το εικοσιτετράωρο.

Σχετική εικόνα

Ζημιά στην ικανότητα έλλογης σκέψης

Οι εταιρείες κοινωνικών μέσων αναγνωρίζουν το πρόβλημα και λένε ότι προσπαθούν να αποτρέψουν το κυβερνο-μπούλινγκ. Αλλά αυτές οι προσπάθειες «αποτροπής», αφήνουν τους παρατηρητές πολύ σκεπτικούς, εξαιτίας του καταιγισμού αποκαλύψεων για τον ρόλο των εταιρειών αυτών σε προσπάθειες μαζικής χειραγώγησης ολόκληρων πληθυσμών. Ενα ντοκουμέντο της Facebook που διέρρευσε προβάλλει προς τους διαφημιστές την ικανότητά της να διαγνώσει τη συναισθηματική κατάσταση των εφήβων επί τη βάσει της συμπεριφοράς τους on-line, εντοπίζοντας τις στιγμές που αυτοί χρειάζονται μια «τόνωση της εμπιστοσύνης» τους!

Η συμπεριφορά των παιδιών με τις ηλεκτρονικές συσκευές θυμίζει καταστάσεις εξάρτησης, ενώ το 2014 ένα κοριτσάκι παρολίγο να καεί όταν πήρε φωτιά από την υπερθέρμανση το κινητό της που κρατούσε δίπλα στο κρεβάτι της. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι το κράτημα των ηλεκτρονικών συσκευών δίπλα στο κρεβάτι και η χρήση τους πριν από τον ύπνο, οδηγεί σε μείωση των ωρών ύπνου με πολλές και πολύ άσχημες συνέπειες. Ήδη, το ποσοστό των εφήβων με στέρηση ύπνου (κάτω από επτά ώρες) ανέβηκε κατά 57% εν σχέσει με το 1991. Και πάλι οι έρευνες απέδειξαν ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ ωρών απασχόλησης με ηλεκτρονικές συσκευές και στέρησης ύπνου. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν μια συσκευή μέσων (media device) ακριβώς πριν πάνε να κοιμηθούν, είναι περισσότερο πιθανό να κοιμηθούν λιγότερο και λιγότερο καλά και να νυστάζουν στη διάρκεια της ημέρας. Το διάβασμα βιβλίων και περιοδικών βελτιώνει ελαφρά τον ύπνο, η παρακολούθηση τηλεόρασης τον επιδεινώνει ελαφρά, η χρήση έξυπνων τηλεφώνων τον επιβαρύνει πολύ. Η στέρηση ύπνου συνδέεται με πάρα πολλά θέματα, όπως η επιδείνωση της ικανότητας έλλογης σκέψης, η αυξημένη πιθανότητα ασθενειών, μεγαλύτερο βάρος, υπέρταση, κατάθλιψη και άγχος.

Οι ίδιοι οι σχεδιαστές των έξυπνων τηλεφώνων στην Κοιλάδα του Πυριτίου (Silicon Valley) τα γνωρίζουν αυτά και για τον λόγο αυτό επιβάλλουν στα δικά τους παιδιά μεγάλους περιορισμούς στη χρήση τους.

Υπάρχει όμως και κάτι θετικό και πολύ παρήγορο. Σιγά-σιγά τα ίδια τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν την αρνητική επίδραση που έχουν οι συσκευές τους πάνω τους!

* Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Αποτέλεσμα εικόνας για iGen

Advertisements

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

 

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (Πλήρης)

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

Κατατέθηκε στο Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στις 27-11-2017 (Αρ. Πρωτ. 5703/Γ)

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

 

Γράφει η Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα, Ειδική Παθολόγος

«Όπως ορίστηκε και καθιερώθηκε με νόμο, η δημόσια έκφραση ιδεών που στρέφονται ενάντια στην πίστη αποτελεί αίρεση. Σύμφωνα με τις εξηγήσεις του Gratians Dectetum, η πραγματική αιτία της αναγωγής της αίρεσης σε έγκλημα ήταν η τάση του αιρετικού να προτιμάει τις δικές του ιδέες από τις ιδέες εκείνων που είναι αρμόδιοι να εκφράζονται πάνω σε θέματα πίστης. Συνεπώς, η αίρεση δεν ήταν παρά μια μεγάλη προδοσία που στρεφόταν κατά της θεϊκής παντοδυναμίας και εκδηλωνόταν με παρέκκλιση από την πίστη που καθόριζε ο Παπισμός».

Walter Ullman, The Individual and Society in the Middle Ages (σ. 37)

 

Decretum Gratiani  (γνωστό και ως Decretum:)  συλλογή νόμων (Canon) που συντάχθηκε τον 12ο αιώνα από έναν νομικό που ήταν γνωστός ως Gratian.  Αποτελεί το πρώτο μέρος της συλλογής έξι νομικών κειμένων, που χρησιμοποιήθηκε ως Νομικός Κώδικας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίαςμέχρι τις 19 Μαΐου 1918, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Code of Canon Law (Codex Iuris Canonici) επί Πάπα Βενέδικτου XV.

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Μέρος 1. ΓΙΑ ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

  1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
  2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ
  3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ
  4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (ΠΛΗΡΗΣ)

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

 

Με την παρούσα δεν αποσκοπώ στο να απαντήσω στην άκρως ιδιότυπη και αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης (πράγμα για το οποίο, άλλωστε, δεν έχω καμιά νομική υποχρέωση), αλλά στο να κάνω χρήση της ευκαιρίας που μου δίνει, ώστε:

1) Να γνωστοποιήσω τις απόψεις μου για τα εμβόλια στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης (του οποίου είμαι μέλος), ο οποίος, λόγω της τοπογραφικού του στίγματος, είναι σε πλεονεκτικότερη θέση από την άποψη της επαφής του με τις θεωρούμενες ως εγκυρότερες πηγές ενημέρωσης, όπως «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC) των ΗΠΑ, το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων» (ECDC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα.

2) Να κοινοποιήσω τον (υπό μετάφραση) φάκελο αυτής της υπόθεσης:

▪ στην «Ευρωπαϊκή Ιατρική Εταιρεία» (European Medical Association)

▪ στην «Επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και ασφάλειας των τροφίμων» και στην «Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

▪ στους προέδρους των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και

▪ σε όποια άλλη αρχή ή θεσμικό όργανο ή φορέα κρίνω σκόπιμο.

3) Να δημοσιοποιήσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης μέσω του διαδικτύου και, ιδιαίτερα μέσω των (συστημικών και μη) ιστοσελίδων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με τις οποίες συνεργάζομαι εγώ, ο σύζυγός μου Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος και η κόρη μου Μαρία-Μυρτώ Γρίβα, ειδική παθολόγος (όλοι μέλη του ΙΣΘ).

4) Να εκδώσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης (πιο αναλυτικό, πιο εκτενή και δεόντως συμπληρωμένο με πλήθος αποδεικτικών στοιχείων) σε μορφή βιβλίου, πράγμα για το οποίο έχω ήδη συνεννοηθεί με μεγάλο ελληνικό εκδοτικό οίκο.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος από ποινική και αστική άποψη

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

Σχετική εικόνα

 Μέρος 1. ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

 

Η αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του  Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης εναντίον μου (την οποία αντέγραψε και επανέλαβε μια συντεχνιακή ένωση με την επωνυμία «Ένωση Ελλήνων Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής», η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως «μη-κερδοσκοπικό σωματείο», και η οποία, εκτός από συντεχνιακή είναι, μάλλον, και «πολεμοχαρής», εάν κρίνω από δημοσίευμά της με τίτλο «Πόλεμος εναντίον των [ανύπαρκτων]αντιεμβολιαστών»http://www.docmed.gr/e-el-ped-att-3/ στις 1/6/2017), είναι έκθετη από άποψη νομική, επιστημολογική, ουσιαστική και ιστορική.

 

1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ

 

1) ΕΠΕΙΔΗ στρέφεται ευθέως ενάντια στο θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμά μου να εκφράζω ελεύθερα τους στοχασμούς μου προφορικά, γραπτά και δια του τύπου, σύμφωνα με το άρθρο 14, παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι: «Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχα­σμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».

 

2) ΕΠΕΙΔΗ πρόκειται για μια άκρως ιδιότυπη αυτό-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία», δεδομένου ότι δεν περιγράφειεπακριβώς ΚΑΜΙΑ καταγγελλόμενη πράξη (όπως ορίζει ο νόμος). Διότι είναι προφανές ότι η Δήλωση του καταγγέλλοντοςότι:

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης καταδικάζει απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινωνία»:

 

α) Δεν αποτελεί ακριβή περιγραφή ΠΡΑΞΗΣ του καταγγελλόμενου, αλλά Ομολογία Πίστης ή Θέση του καταγγέλλοντος, που δηλώνει μ’ αυτό τον τρόπο τον προσανατολισμό του. Και,

 

β) Εμφανίζει τον καταγγέλλοντα ως υπερασπιστή του «Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών», ενός συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας το οποίο, σημειωτέον, δεν επιβάλλει την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών.

 

2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ

 

Αυτή η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» με την καταληκτική (και αποκαλυπτική) παράγραφό της: 

«Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας»:

 

1) Προσπαθεί να μεταθέσει τον έλεγχο μιας επιστημονικής πρότασης ή θεωρίας από το πεδίο της αντιπαράθεσης επιχειρημάτων (με βάση την επιστημολογική επιταγή του «ελέγχου της αλήθειας»στο πεδίο των διοικητικών παρεμβάσεων (που δεν έχουν καμιά σχέση με τον «έλεγχο της αλήθειας»), παράγοντας συνειρμούς με τις μεθόδους που χαρακτηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, στα οποία η επιστημονική «αλήθεια» κρίνονταν από διοικητικά όργανα υπό τον έλεγχο των υπηρεσιών ασφαλείας (όπως τα SS και η NKVD/GPU).

 

2) Αγνοεί ή αποκρύπτει εντέχνως το γεγονός ότι στην επιστήμη «δεν υπάρχουν κοινά αποδεκτές επιστημονικές θέσεις»Υπάρχουν δυνατότητες για αντίκρουση των (εδραιωμένων) θέσεων, από την εξέλιξη των οποίων επιβεβαιώνεται ή απορρίπτεται η ορθότητα μιας επιστημονικής θεωρίας. Εάν δεν συνέβαινε αυτό, η ιατρική, π.χ., θα είχε καθηλωθεί στην «εποχή των αφαιμάξεων».

 

Όπως γράφει ο καθηγητής Karl Popper, o σημαντικότερος ίσως επιστημολόγος του 20ου αιώνα (ο οποίος έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Sir):

«Η επιστημονική μέθοδος συνίσταται πολύ περισσότερο στο να επιδιώκει να βρει κανείς γεγονότα που μπορούν να χρησιμεύσουν στην αντίκρουση μιας θεωρίας. Αυτή τη διαδικασία την ονομάζουμε έλεγχο της θεωρίας

Η δυνατότητα να αντικρουστεί (δηλαδή, η ικανότητα να διαψευστεί) καθορίζει τη δυνατότητα εξέτασης μιας θεωρίας και, ως εκ τούτου, την επιστημονικότητά της. Και το γεγονός ότι όλοι οι έλεγχοι μιας θεωρίας είναι προσπάθειες αντίκρουσης των προβλέψεων που προκύπτουν με τη βοήθειά τους, μας προσφέρει το κλειδί της επιστημονικής μεθόδου.

Αυτή η αντίληψη της επιστημονικής μεθόδου επιβεβαιώνεται μέσα από την ιστορία των επιστημών, που μας δείχνει ότι οι επιστημονικές θεωρίες, συχνά, απορρίπτονται και ότι η απόρριψη των θεωριών είναι το όχημα της επιστημονικής προόδου […] Αλλά πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με το ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά θεωρία και καμιά υπόθεση, χωρίς να είναι και να παραμένει … μια υπόθεση εργασίας. Γιατί καμιά θεωρία δεν είναι οριστική, αλλά απλώς μας βοηθάει να επιλέξουμε και να ταξινομήσουμε τα δεδομένα. Αυτός ο επιλεκτικός χαρακτήρας κάθε περιγραφής, την μετατρέπει, κατά μία έννοια, σε ’σχετική’».[3]

Karl Popper: Η ζωή είναι επίλυση προβλημάτων – Σκέψεις για την Επιστήμη,

την Ιστορία & την Πολιτική (Μελάνι, 2011), σ. 40-41

 

3) Με βάση τα παραπάνω, είναι προφανές ότι η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία»με την απαίτηση των καταγγελλόντων να επιβληθεί διοικητική φίμωση (!) στις απόψεις που αντιτίθενται στις δικές τους, αποτελεί δημόσια παραδοχή της παντελούς έλλειψης επιχειρημάτων για τη στήριξη των απόψεών τους (όπως θα δειχθεί παρακάτω).

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ

 

«Θεωρώ ανήθικο και αντιδεοντολογικό να συστήνω στον κόσμο να κάνει το εμβόλιο τη στιγμή που δεν θα το κάνω εγώ… Η νέα γρίπη είναι μία ήπια γρίπη, πιο ήπια από την κοινή γρίπη. Έχουμε το παράδειγμα του νοτίου ημισφαιρίου που πέρασαν τη γρίπη χωρίς εμβόλιο και χωρίς να επαληθευτεί κανένα από τα τρομολάγνα σενάρια που κυκλοφορούν… υπάρχει μία διαδικασία ‘μαζικού εμβολιασμού’ των πολιτών που περνούν τη νέα γρίπη χωρίς να το ξέρουν και αποκτούν ανοσία και είναι άσκοπο να εμβολιαστούν… δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς η ασφάλεια του εμβολίου».

Στρατής Πλωμαρίτης, παθολόγος

τότε πρόεδρος της Επιτροπής Εμβολιασμού του νοσοκομείου «Aγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης,

και νυν Διοικητής της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας &ι Θράκης,

(δηλώσεις για τους λόγους της παραίτησης του από την θέση του προέδρου – ΑΠΕ-ΜΠΕ, 16-11-2009)

 

Από ηθική άποψη είναι απορριπτέα ΕΠΕΙΔΗ παρακάμπτει το μείζων ηθικο (και νομικό) ζήτημα της ευθύνης: Ποιος έχει την ηθική (και νομική, αστική και ποινική) ευθύνη για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών παρενεργειών και, ιδιαιτέρως, για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών και μη-αντιστρεπτών βλαβών.

 

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η απάντηση σ’ αυτό το ακανθώδες ηθικό και νομικό ζήτημα δόθηκε με τη θέσπιση του Γραφείου Ειδικών του Αμερικανικού Δικαστηρίου Ομοσπονδιακών Απαιτήσεων, που είναι γνωστό ως «Δικαστήριο Εμβολίων».

 

Το Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων για Βλάβες από Εμβόλια (National Vaccine Injury Compensation Program – VICP) θεσπίστηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ και καλύπτει αγωγές για βλάβες από τα εμβόλια, τα οποία καταχωρούνται στον ειδικόΠίνακα Εμβολίων Βλαβών από Εμβόλια που τηρείται από το Υπουργείο Υγείας.

 

Το 2007 συμπεριλήφθηκαν στον παραπάνω Πίνακα, και τα εξής εμβόλια: της διφθερίτιδας, του τετάνου, του κοκκύτη, τηςιλαράς, της παρωτίτιδας, της ερυθράς, της πολιομυελίτιδας, της ανεμoβλογιάς, του Haemophilus influenzae τύπου b, του ροταϊού και της πνευμονίας.

 

Το VICP είναι αρμόδιο για αγωγές για βλάβες από εμβόλια που προκλήθηκαν τόσο ΠΡΙΝ, όσο και ΜΕΤΑ το 1988.

 

▪ ΓΙΑ ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΠΡΙΝ από το 1988, κατατέθηκαν 4.264 αγωγές. Απ’ αυτές έγιναν δεκτές 1.189 καιαποζημιώθηκαν με 903 εκατομμύρια δολάρια. 

 

 Για ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΜΕΤΑ το 1988 (από το 1988 έως τις 8 Ιανουαρίου 2008) κατατέθηκαν 5.263 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση αυτισμού, και 2.865 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση άλλων βλαβών πλήν του αυτισμού. Απ’ αυτές, έγιναν δεκτές 925 (εκ των οποίων μία σχετιζόμενη με αυτισμό), και απορρίφθηκαν 1.158 αγωγές που αφορούσαν σε βλάβες μη-σχετιζόμενες με αυτισμό και 350 αγωγές που αφορούσαν βλάβες σχετιζόμενες με αυτισμό. Στις αγωγές που έγιναν δεκτές καταβλήθηκαν αποζημιώσεις συνολικού ύψους 847 εκατομμυρίων δολαρίων.

 

 ΓΕΡΜΑΝΙΑ

 

Σε κάθε ευνομούμενη χώρα, όταν η πολιτεία επιβάλλει δια νόμου μια υποχρέωση (π.χ. επιστράτευση σε καιρό πολέμου)είναι απολύτως δεσμευμένη να εξασφαλίσει τη φροντίδα των εκείνων που θα υποστούν τις (πιθανές) συνέπειες της εφαρμογής αυτής της υποχρέωσης (π.χ., τραυματίες, ανάπηροι πολέμου).

 

Στη Γερμανία, θεσπίστηκαν από το 1983, νομότυπες διαδικασίες και προβλέψεις για την αναγνώριση μιας βλάβης από εμβολιασμό που χρήζει αποζημίωσης, οι οποίες ορίζονται στις παραγράφους 51 και 52 της «Ομοσπονδιακής νομοθεσίας σχετικά με τις επιδημίες» (Bundes­Seuchen-Gesetz, BSG).

 

Η σχετική νομοθεσία ασχολείται με το ζήτημα της αναγνώρισης της ανικανότητας από τη βλάβη που προκλήθηκε από εμβόλια και ορίζει ότι για τις περι­πτώσεις αποζημίωσης για βλάβη από εμβολιασμό ισχύουν οι κανονι­σμοί κοινωνικής πρόνοιας και οι προβλέψεις που αφορούν τα θύματα πολέμου. Συνεπώς, οι κατευθυντήριες οδηγίες πού ισχύουν για ταθύματα πολέμου εφαρμόζονται και για τον προσδιορισμό της βλάβης από εμβολιασμό. [«Κριτήρια για την ιατρική αξιολόγηση του κοινωνικού δικαιώματος για αποζημίωση, σύμφωνα με την νομοθεσία που αφορά τους βαρέως ανάπηρους», έκδοση του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικών Προγραμμάτων, 1983]

 

Στη Γερμανία, μετά την κατάργηση του υποχρεωτικού εμβο­λιασμού για την ευλογιά στις 1 Ιουλίου 1983, ισχύει για τον εμβολιασμό ό,τι ισχύει και για κάθε άλλη ιατρική πράξη:

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 223 του Ποινικού Κώδικα (Strafengesetzbuch): «Ο εμβολιασμός θεωρείται σωματι­κός τραυματισμός» και «ο τραυματισμός αυτός δεν θεω­ρείται παράνομος εάν ο ασθενής έχει λάβει προηγουμένωςεπαρκή πλη­ροφόρηση και έχει συμφωνήσει, ή εάν υπάρχει συμφωνία των γονέων ή κηδεμόνων προκειμένου για ανήλικο που πρόκειται να εμβολιαστεί».

 

Το 1985, το Ανώτατο Αστικό Δικαστήριο της Στουτγάρδης (με την απόφαση 3U188/84, 12-6-1985) καθόρισε ότι «ο εμβολιασμός θεωρείται παράνομος εάν οι βασικοί κίνδυνοι δεν έχουν εξηγηθεί με τον σωστό τρόπο».

 

Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση πρόκλησης βλάβης από εμβολιασμό, ο γιατρός που έκανε τον εμβολιασμό πρέπει να αποδείξει ότι έδωσε τις κατάλληλες πληροφορίες στον ασθενή. Αν δεν μπορεί να το αποδεί­ξει, βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από νομική άποψη, σε σχέση και με τον αστικό και με τον ποινικό νόμο.

 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Στις 21 Ιουνίου 2017, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε μια πολυσήμαντη απόφαση (Απόφαση στην υπόθεση C-621/15 Ν.W κ.λπ. κατά Sanofi Pasteur MSD κ.λπ.), σύμφωνα με την οποία:

 

«Στον J. W χορηγήθηκε, το διάστημα από τα τέλη του 1998 έως τα μέσα του 1999, εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Bπαρασκευαζόμενο από την εταιρεία Sanofi Pasteur. Τον Αύγουστο του 1999, ο J. W παρουσίασε διάφορες διαταραχέςκατόπιν των οποίων, το Νοέμβριο του 2000, διαγνώσθηκε σκλήρυνση κατά πλάκας. Ο J. W. απεβίωσε το 2011.

 

[Yστερα από ανάλυση των δεδομένων, η απόφαση καταλήγει] «εάν ένα άτομο που έλαβε ένα εμβόλιο ήταν καλά στην υγεία του πριν κάνει το εμβόλιο, ή δεν είχε προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό της νόσου (σ.σ. για την οποία έγινε το εμβόλιο) και εάν ασθένησε μετά από το εμβόλιο, σε συνδυασμό με το εάν ένας σημαντικός αριθμός παρόμοιων κρουσμάτων της νόσου έχει καταγραφεί και σε άλλα άτομα που λαμβάνουν το συγκεκριμένο εμβόλιο, τότε αυτό το εμβόλιο μπορεί να είναι θεωρηθεί ως η αιτία που νόσησε το άτομο».

 

Το πλήρες κείμενο του σχετικού Δελτίου Τύπου του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδαwww.grivas.info

Σχετική εικόνα

4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ EIΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

 

1) Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, τόσο σε επίπεδο διεθνών οργανισμών όσο και σε επίπεδο εθνικών νομοθεσιών,επιβάλλει στους γιατρούς να ενημερώνουν πλήρως τον ενδιαφερόμενο για τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις και τις παρενέργειες (ελαφρές, λίγο σοβαρές και πολύ σοβαρές) για κάθε φάρμακο ΠΡΙΝ από την εφαρμογή του, ώστε να μπορεί να αποφασίσει «εν επιγνώσει» εάν θα το πάρει ή όχι (σύμφωνα με το άρθρο 11 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος3418/2005).

Άρθρο 11. Υποχρέωση ενημέρωσης

1. Ο ιατρός έχει καθήκον αληθείας προς τον ασθενή.

«Οφείλει να ενημερώνει πλήρως και κατανοητά τον ασθενή για την πραγματική κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ιατρικής πράξης, τις συνέπειες και τους ενδεχόμενους κινδύνους ή επιπλοκές από την εκτέλεσή της, τις εναλλακτικές προτάσεις, καθώς και για τον πιθανό χρόνο αποκατάστασης, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να σχηματίζει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων και συνεπειών της κατάστασής του και να προχωρεί, ανάλογα, στη λήψη αποφάσεων».

 

2) Ο εμβολιασμός είναι παρεμβατική πράξη (όπως και κάθε ιατρική πράξη) και, συνεπώς, η εφαρμογή του προϋποθέτει αναγκαία τη συναίνεση του ίδιου του ενδιαφερόμενου εάν πρόκειται για ενήλικα ή του έχοντας τη γονική επιμέλεια εάν πρόκειται για ανήλικο. Και, η συναίνεση προϋποθέτει την πλήρη ενημέρωση (σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 / 2005).

«Άρθρο 12.  Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή

1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.

4. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.  Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του…

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της».

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

 

Από μια επισκόπηση σε 30 χώρες της Ευρώπης (28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης συν η Ισλανδία και η Νορβηγία) διαπιστώνεται ότι η επικρατούσα επιλογή για τα εμβόλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η συνιστώμενη και όχι η υποχρεωτική προσέγγιση.

Απ’ αυτές τις 30 χώρες της Ευρώπης:

▪ 16 χώρες δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ υποχρεωτικό εμβολιασμό: Αυστρία – Γερμανία – Δανία – Εσθονία – Ηνωμένο Βασίλειο – Ιρλανδία – Ισλανδία – Κάτω Χώρες – Κύπρος – Λιθουανία – Λουξεμβούργο – Νορβηγία – Πορτογαλία – Σουηδία – Φινλανδία – ΕΛΛΑΔΑ.* (συνιστώμενα).

 

▪ Το Βέλγιο έχει 1. Η Γαλλία 3. Ιταλία και Μάλτα (από 4).

 

▪ 9 χώρες έχουν υποχρεωτικά εμβόλια και άνω: Βουλγαρία – Κροατία – Λετονία – Ουγγαρία – Πολωνία – Ρουμανία – Σλοβακία – Σλοβενία – Τσεχική Δημοκρατία.

 

Αλλά, ακόμη και στις χώρες όπου υφίστανται υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα εξαίρεσης για λόγους ιατρικούς, θρησκευτικούς και φιλοσοφικούς.

 

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τα εμβόλια είναι «συνιστώμενα» και όχι υποχρεωτικά, γιατί η καθιέρωση ενός εμβολίου ως υποχρεωτικού απαιτεί Νόμο και όχι Εγκυκλίους οργάνων που δεν έχουν νομοθετική αρμοδιότητα κατά το Σύνταγμα.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

 

Επειδή, η διαμόρφωσή μου καθορίστηκε από το πνεύμα και τις αξίες του Διαφωτισμού, δεν μπορώ παρά να υπερασπίζομαι τις αρχές που διέπουν τον ορθό λόγο και την κριτική σκέψη, με βάση τις οποίες υποστήριζα, υποστηρίζω και θα υποστηρίζω τις εξής, λογικώς αυτονόητες, θέσεις:

 

 1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

 Ήπιες (συνήθως) – Σοβαρές (έστω, σπανίως) – Πολύ σοβαρές (έστω, σπανιότατα)

 

Αυτό που ορίζεται (απολύτως αντι-επιστημολογικά) ως διεθνώς «κυρίαρχη και επίσημη επιστημονική άποψη για τα εμβόλια» (και όχι μόνο) (!) ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από τους κάθε είδους «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες» κ.λπ. (οι οποίες συγκροτούνται σε επαγγελματική βάση και εκλέγουν τις διοικήσεις τους με κομματικά ψηφοδέλτια). ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από Ινστιτούτα σε χώρες-πρωταγωνιστές στη διεθνή σκηνή, τα οποία έχουν ισχυρή χρηματοδότηση και πολυάνθρωπη στελέχωση με ειδικούς επιστήμονες-ερευνητές (οι οποίοι επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους και όχι την κομματική τους ταυτότητα): Ινστιτούτα τα οποία έχουν διεθνή απήχηση και αποτελούν πηγή πληροφόρησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Το σημαντικότερο από αυτά τα Ινστιτούτα είναι το «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (γνωστό με ως CDC), το κορυφαίο εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας των ΗΠΑ: μια πολυεπίπεδη ομοσπονδιακή υπηρεσία του αμερικανικού Υπουργείου Υγείας, που έχει την έδρα του κοντά στην Ατλάντα της Τζόρτζια, παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτελεί κέντρο διάχυσης της πληροφόρησης σε θέματα ασθενειών σε όλο τον κόσμο.

 

H ενημέρωση από το αμερικανικό «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), σχετικά με τις «παρενέργειες των εμβολίων», προσφέρεται σε όλο τον κόσμο, εκτός της Ελλάδας ίσως, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι δεν καταχωρείται ολόκληρη και ως έχει σε καμιά ιστοσελίδα των Επιστημονικών Συλλόγων, Εταιρειών, κ.λπ. στην «καθ’ ημάς ανατολή», προφανώς είτε από λόγους άγνοιας είτε από λόγους ιδιοτέλειας.

 

Παρατίθεται το πλήρες περιεχόμενο της ιστοσελίδας για τις παρενέργειες των εμβολίων του «Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), για να καλυφθεί ένα κενό που θα έπρεπε (φευ) να καλυφθεί από τους πολυάριθμους «Επιστημονικούς» «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες», κ.λπ., που ξεφυτρώνουν ως μανιτάρια στην Ελλάδα (με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να έχει ξεπεράσει τους 1.500, από τις οποίες μόνο 44 είναι αναγνωρισμένες από το Υπουργείο Υγείας)

 

 CENTERS OF DISEASE CONTROL AND PREVENTION

CDC

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ 

https://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/side-effects.htm

Το CDC, στην ιστοσελίδα του για τις παρενέργειες όλων των εμβολίων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ, γράφει:

 

Οποιοδήποτε εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες. Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, αυτές είναι ήπιες (για παράδειγμα, πόνος στο χέρι ή χαμηλός πυρετός) και υποχωρούν υποχωρούν μέσα σε λίγες μέρες. Παρακάτω παρατίθενται εμβόλια που έχουν λάβει άδεια στις ΗΠΑ και οι παρενέργειες που έχουν συσχετιστεί με καθένα από αυτά.

Αδενοϊός

Ανθρακας

DTaP (Διφθερίτιδα, Τέτανος, Κοκκύτης)

Ηπατίτιδα Α  –  Ηπατίτιδα Β

Hib (Haemophilus influenzae τύπου b) 

HPV – Gardasil – Gardasil-9 (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

Γρίπη (αδρανοποιημένο και ζωντανό εμβόλιο)

Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα (E-Ixiaro)

MMR (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά) 

MMRV (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά, Ανεμοβλογιά) 

Μηνιγγιτιδόκκος (ACWY) 

PCV13  (Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο)

PPSV23 (Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης)

IPV (Πολιομυελίτιδα) 

Λύσσα

Ροταϊός  (γαστρεντερίτιδα)

Έρπης ζωστήρας 

Ευλογιά 

Td  (Τέτανος και Διφθερίτιδα Ενηλίκων) 

Tdap (συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη)

Τυφοειδής πυρετός  (αδρανοπιημένο & ζωντανό Εμβόλιο)

Ανεμοβλογιά (chickenpox)

Κίτρινος πυρετός

Τα εμβόλια βρίσκονται σε διαρκή παρακολούθηση για θέματα ασφάλειας.

‘Όπως και κάθε φάρμακο, τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Αδενοϊό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο αδενοϊού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει ΚΑΠΟΙΑ σοβαρή αντίδραση.

Αλλά ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Ήπια προβλήματα: Αρκετά ήπια προβλήματα έχουν αναφερθεί 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό:

– κεφαλαλγία , λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού ( 1 στα 3 άτομα)

– ρινίτιδα, πονόλαιμος, αρθραλγία ( 1 στα 6 άτομα)

– κοιλιακό άλγος, βήχας, ναυτία ( 1 στα 7 άτομα)

– διάρροια ( 1 στα 10 άτομα)

▪ Σοβαρά προβλήματα:

Περισσότερο σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί από περίπου 1 άτομο στους 100, εντός 6 μηνών από τον εμβολιασμό. Τα προβλήματα αυτά περιλάμβαναν:

– Αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα

– Πνευμονία

– Φλεγμονή του στομάχου ή του εντέρου

Δεν είναι σαφές εάν αυτά τα ήπια ή σοβαρά προβλήματα προκλήθηκαν από το εμβόλιο ή συνέβησαν μετά τον εμβολιασμό τυχαία. Το εμβόλιο του αδενοϊού εγκρίνεται για χρήση ΜΟΝΟ μεταξύ στρατιωτικού προσωπικού.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Άνθρακα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο με άνθρακα;

Ένα εμβόλιο, όπως κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο Άνθρακας είναι μια πολύ σοβαρή νόσος, και ο κίνδυνος σοβαρής βλάβης από το εμβόλιο πολύ μικρός .

▪ Ήπια προβλήματα:

– Αντιδράσεις στον βραχίονα όπου εφαρμόστηκε ο εμβολιασμός:

– Ευαισθησία (περίπου 1 άτομο από 2)

– Ερυθρότητα (περίπου 1 στους 7 άνδρες – 1 στις 3 γυναίκες)

– Κνησμός (περίπου 1 στους 50 άνδρες – 1 στις 20 γυναίκες)

– Οίδημα (περίπου 1 στους 60 άνδρες – 1 στις 16 γυναίκες)

– Μελανιές (περίπου 1 στους 25 άνδρες – 1 στις 22 γυναίκες)

– Μυϊκοί πόνοι ή προσωρινός περιορισμός της κίνησης των άνω άκρου (1 στους 14 άνδρες και 1 στις 10 γυναίκες).

– Πονοκέφαλοι (περίπου 1 στους 25 άνδρες – 1 στις 12 γυναίκες).

– Κόπωση (περίπου 1 στους 15 άνδρες – 1 στις 8 γυναίκες).

▪ Σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (πολύ σπάνιες: λιγότερες από 1 στις 100.000 δόσεις).

– Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε εμβόλιο, έχουν αναφερθεί διάφορα σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου DTaP vaccine

Διφθερίτιδα, Τέτανος και Κοκκύτης ακυτταρικό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο DTaP;

Η προσβολή από διφθερίτιδα, τέτανο ή κοκκύτη είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τη λήψη του εμβολίου DTaP. Ωστόσο, ένα εμβόλιο, όπως οποιοδήποτε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ο κίνδυνος ο εμβολιασμός με DTaP να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

▪ Ήπια προβλήματα (Κοινά):

Πυρετός (έως 1 παιδί σε 4)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο που έγινε ο εμβολιασμός ( περίπου 1 παιδί στα 4)

– Πόνος ή ευαισθησία στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 παιδί στα 4)

– Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται συχνότερα μετά την 4η και 5η δόση της σειράς DTaP από ό, τι μετά από προηγούμενες δόσεις.

– Μερικές φορές η 4η ή 5η δόση του εμβολίου DTaP ακολουθείται από οίδημα ολόκληρου του άνω άκρου ή του ποδιού στο σημείο του εμβολιασμού, που διαρκεί 1-7 ημέρες (περίπου 1 παιδί στους 30).

– Κακοδιαθεσία (έως 1 παιδί σε 3)

– Κόπωση ή ανορεξία (έως και 1 παιδί στα 10)

– Εμετός (έως περίπου 1 παιδί στα 50 έτη)

Αυτά τα προβλήματα γενικά συμβαίνουν 1-3 ημέρες μετά τη χορήγηση.

▪ Μέτρια Προβλήματα (Όχι συχνά)

– Σπασμοί (περίπου 1 παιδί από 14.000)

– Κλάμα για 3 ή περισσότερες ώρες (περίπου 1 παιδί από τα 1.000)

– Υψηλός πυρετός, πάνω από 40,5°C (περίπου 1 παιδί από 16.000)

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 εκατομμύριο δόσεις)

– Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο DTaP, όπως

– Μακροχρόνιοι σπασμοί, κώμα ή ελάττωση του επιπέδου συνείδησης

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Αυτά είναι τόσο σπάνιες που είναι δύσκολο να πει κανείς αν προκλήθηκαν από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Α

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης δυνατό να εκδηλωθούν σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Πολύ ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α:

– Πόνος ή ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού.

– Ήπιος πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

▪ Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Β

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών.  Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους, αλλά είναι πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β περιλαμβάνουν:

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού.

– Πυρετός 37.5° C ή υψηλότερος.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη χορήγηση και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

▪ Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

Η ασφάλεια των εμβολίων είναι υπό διαρκή παρακολούθηση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Hib

Haemophilus influenzae τύπου b

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Hib (Haemophilus influenzae τύπου b);

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

Είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις, αλλά αυτές είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο Hib δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια Προβλήματα μετά από το εμβόλιο Hib:

– Ερυθρότητα, καύσος ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός, πυρετός

Αυτά τα προβλήματα είναι ασυνήθιστα. Αν εμφανιστούν, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 2 ή 3 ημέρες.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο,

Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι ενήλικες ενδέχεται επίσης να παρουσιάσουν αυτά τα προβλήματα μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου HPV (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

(Gardasil, Gardasil-9)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο HPV-Gardasil-9;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και  υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

▪ Ήπια ή μέτρια προβλήματα μετά από εμβόλιο HPV:

– Αντιδράσεις στο χέρι όπου έγινε ο εμβολιασμός:

– Πόνος (περίπου 9 άτομα στους 10). – Ερυθρότητα ή οίδημα (περίπου 1 άτομο σε 3)

– Πυρετός: Ήπιος (37,7° C) (περίπου 1 άτομο στα 10) – Μέτριος (38,8°C) (1 άτομο στα 65)

▪ Άλλα προβλήματα:

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 3)

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (αδρανοποιημένο)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το αδρανοποιημένο εμβόλιο της γρίπης;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα αντιδράσεων. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο της γρίπης δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα μετά από τη χορήγηση του εμβολίου της γρίπης:

– Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού.

– Βραχνάδα. Πονοκέφαλος. Κνησμός. Βήχας.

– Πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες.

▪ Σοβαρότερα προβλήματα μετά από τη λήψη του εμβολίου:

– Μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) μετά από αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης. Αυτός ο κίνδυνος εκτιμάται σε 1 ή 2 επιπλέον περιπτώσεις ανά εκατομμύριο εμβολιασθέντων ατόμων. Αυτός ο κίνδυνος είναι πολύ χαμηλότερος από τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών από τη γρίπη, η οποία μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της γρίπης.

▪ Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το εμβόλιο γρίπης μαζί με το εμβόλιο του πνευμονόκοκκου (PCV13) και / ή το εμβόλιο DTaP ταυτόχρονα μπορεί να είναι λίγο πιο πιθανό να παρουσιάσουν σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες. Ενημερώστε το γιατρό σας εάν ένα παιδί που λαμβάνει εμβόλιο γρίπης είχε ποτέ σπασμούς.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (ζωντανό)

LAIV

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το LAIV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι που παίρνουν LAIV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις στο LAIV μπορεί να μοιάζουν με μια πολύ ήπια περίπτωση γρίπης.

▪ Προβλήματα που έχουν αναφερθεί μετά από το LAIV:

– Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 2-17 ετών: ρινική συμφόρηση, βήχας, πυρετός, κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι, συριγμός, κοιλιακό άλγος, έμετος ή διάρροια.

– Ενήλικες 18-49 ετών: Ρινική συμφόρηση, πονόλαιμος, βήχας, ρίγη, κόπωση / αδυναμία, πονοκέφαλος.

▪ Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου για την Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα

JE-IXIARO

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

▪ Ήπια προβλήματα

– Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 4).

– Πυρετός (κυρίως σε παιδιά).

– Κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι (κυρίως σε ενήλικες).

▪ Μέτρια ή σοβαρά προβλήματα

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο JE είναι πολύ σπάνιες.

▪ Προβλήματα που μπορεί να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Ο διαρκής πόνος στον ώμο και το μειωμένο εύρος κίνησης στο χέρι όπου έγινε το εμβόλιο μπορεί να συμβεί, πολύ σπάνια, μετά από εμβολιασμό.

Οι σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες και υπολογίζονται σε λιγότερο από 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις. Εάν επρόκειτο να συμβεί, θα εκδηλωνόταν συνήθως μέσα σε λίγα λεπτά έως λίγες ώρες μετά τον εμβολιασμό.

 

Παρενέργειες του εμβολίου MMR

Τριπλό: Ιλαρά – Παρωτίτιδα – Ερυθρά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMR;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMR να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMR είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο MMR δεν παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα:

– Πυρετός (έως 1 άτομο στα 6).

– Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 άτομο στα 20).

– Οίδημα τραχηλικών λεμφαδένων (περίπου 1 άτομο στα 75).

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, αυτό συνήθως γίνεται εντός 6-14 ημερών μετά τον εμβολιασμό. Εμφανίζονται λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

▪ Μέτρια (!) προβλήματα:

– Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 στις 3.000 δόσεις).

– Προσωρινός πόνος και δυσκαμψία στις αρθρώσεις, κυρίως σε έφηβες ή ενήλικες γυναίκες (έως 1 στα 4)

– Προσωρινός χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 στις 30.000 δόσεις)

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις)

▪ Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά την χορήγηση εμβολίου MMR σε παιδιά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται:

– Κώφωση

– Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις,  Κώμα  ή  Πτώση του επιπέδου συνείδησης

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη

Αυτά είναι τόσο σπάνια που είναι δύσκολο να δούμε αν προκαλούνται από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες από το εμβόλιο MMRV

Τετραπλό: Ιλαρά – Παρωτίτιδα – Ερυθρά – Ανεμοβλογιά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMRV;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMRV να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMRV είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά ή ανεμοβλογιά. Τα περισσότερα παιδιά που κάνουν το εμβόλιο MMRV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα

– Πυρετός (περίπου 1 παιδί στα 5).

– Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 παιδί στα 20).

– Διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων (σπάνια).

Εάν συμβούν αυτά τα προβλήματα, εκδηλώνονται συνήθως εντός 5-12 ημερών μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

▪ Μέτρια [!] προβλήματα:

 Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 παιδί στα 1.250 που λαμβάνουν MMRV), εκδηλώνονται συνήθως 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά όταν τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς δίδονται στην ίδια επίσκεψη με ξεχωριστές χορηγήσεις (περίπου 1 παιδί στα 2.500 που λαμβάνουν αυτά τα δύο εμβόλια) και σπάνια μετά από 2η δόση του MMRV.

– Προσωρινή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 παιδί στις 40.000).

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

▪ Αρκετά σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί μετά από το εμβόλιο MMR και μπορεί επίσης να συμβούν μετά από το MMRV. Αυτές περιλαμβάνουν:

▪ Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (λιγότερες από 4 ανά εκατομμύριο)

– Κώφωση.

– Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις.  Κώμα.  Ελάττωση του επιπέδου συνείδησης.

– Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Επειδή αυτά τα προβλήματα συμβαίνουν τόσο σπάνια, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον μηνιγγιτιδόκοκκο

ACWY

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τα εμβόλια αυτά ;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε λίγες μέρες, αλλά είναι επίσης πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

Το 50% των ανθρώπων που λαμβάνουν εμβόλιο ACWY έχουν ήπια προβλήματα μετά τον εμβολιασμό, όπως ερυθρότητα ή πόνο στο σημείο όπου έγινε ο εμβολιασμός. Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Είναι πιο συχνές μετά το MenACWY παρά μετά το MPSV4. Ένα μικρό ποσοστό ατόμων που λαμβάνουν το εμβόλιο παρουσιάζει ήπιο πυρετό.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου PCV13

Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τον PCV13;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

Τα προβλήματα που αναφέρθηκαν μετά το PCV13 ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και τη δόση της σειράς.

  • Τα συνηθέστερα προβλήματα που αναφέρθηκαν μεταξύ των παιδιών ήταν:

– Προσωρινή απώλεια όρεξης ή πόνος και ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 5 στα 10 παιδιά)

– Οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

– ‘Ήπιος πυρετός (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

– Πυρετός πάνω από 38,8 °C (περίπου 1 στα 20 παιδιά)

– Επιθετικότητα ή ευερεθιστότητα (περίπου 8 στα 10 παιδιά)

  • Οι ενήλικες ανέφεραν:

– Πόνο, ερυθρότητα και οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού, ήπιο πυρετό, κόπωση, κεφαλαλγία, ρίγη ή μυϊκό πόνο.

Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το PCV13 ταυτόχρονα με το αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες.

  • Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Ορισμένα μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες εμφανίζουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση το χεριού, όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου PPSV23

Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το PPSV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατό να εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις.

 Ήπιες παρενέργειες:

– Περίπου οι μισοί από τους ανθρώπους που λαμβάνουν PPSV έχουν ήπιες παρενέργειες (όπως ερυθρότητα ή άλγος στο σημείο του εμβολιασμού), οι οποίες υποχωρούν μέσα σε περίπου δύο ημέρες.

– Λιγότερο από 1 στους 100 ανθρώπους εμφανίζουν πυρετό, μυϊκούς πόνους ή πιο σοβαρές τοπικές αντιδράσεις.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για την Πολιομυελίτιδα

IPV

 

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης πιθανές σοβαρές παρενέργειες .

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν IPV, εμφανίζουν πληγές στο σημείο του εμβολιασμού. Το IPV δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρά προβλήματα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Αλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που μπορεί να ακολουθήσει μετά από εμβολιασμό. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Λύσσα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της λύσσας;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο της λύσσας είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα:

– πόνος, ερυθρότητα, πρήξιμο ή φαγούρα στο σημείο του εμβολιασμού (30% – 74%)

– κεφαλαλγία, ναυτία, κοιλιακό άλγος, μυϊκοί πόνοι, ζάλη (5% – 40%)

▪ Μέτρια προβλήματα:– Κνίδωση, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός (περίπου 6% των αναμνηστικών δόσεων)

▪ Άλλες διαταραχές του νευρικού συστήματος, όπως το σύνδρομο Guillain Barré (GBS), έχουν αναφερθεί μετά από εμβόλιο κατά της λύσσας, αλλά αυτό συμβαίνει τόσο σπάνια, ώστε δεν είναι γνωστό αν σχετίζονται με το εμβόλιο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις ΗΠΑ είναι διαθέσιμες πολλές μάρκες εμβολίων κατά της λύσσας και οι αντιδράσεις ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των διαφόρων εμπορικών σημάτων. Ο πάροχός σας μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια συγκεκριμένη μάρκα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Ροταϊό

(γαστρεντερίτιδα από ροταϊό)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ροταϊού;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι επίσης πιθανές, αλλά είναι σπάνιες.

Τα περισσότερα μωρά που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Ωστόσο, ορισμένα προβλήματα σχετίζονται με το εμβόλιο ροταϊού:

Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

– Τα μωρά μπορεί να είναι ευερέθιστα ή να έχουν ήπια, προσωρινή διάρροια ή έμετο μετά από χορήγηση του εμβολίου.

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

– Εγκολεασμός του εντέρου: ένας είδος απόφραξης του εντέρου, που αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο και μπορεί να οδηγήσει σε χειρουργική επέμβαση. Αυτό συμβαίνει «φυσικά» σε μερικά μωρά κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και, συνήθως, δεν υπάρχει κανένας γνωστός λόγος για αυτό.

– Υπάρχει επίσης ένας μικρός κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου από τον εμβολιασμό με ροταϊό, συνήθως μέσα σε μια εβδομάδα μετά την 1η ή την 2η δόση του εμβολίου. Αυτός ο πρόσθετος κίνδυνος εκτιμάται ότι κυμαίνεται από περίπου 1 στα 20.000 έως 1 στα 100.000 βρέφη στις ΗΠΑ που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού. Ο γιατρός μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

– Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και συνήθως συμβαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

– Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για τον Έρπητα Ζωστήρα

 

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ωστόσο, ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνιος. Δεν έχουν εντοπιστεί σοβαρά προβλήματα με το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα.

Ήπια προβλήματα:

– Ερυθρότητα, οίδημα ή κνησμός στο σημείο της ένεσης (περίπου 1 άτομο σε 3).

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο στα 70).

Όπως όλα τα εμβόλια, το εμβόλιο για έρπητα ζωστήρα παρακολουθείται στενά για ασυνήθιστα ή σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ευλογιά (Vaccinia)

Ο παρών οδηγός φαρμακευτικής αγωγής αντικαθιστά το VIS της ευλογιάς.

Πρέπει να χρησιμοποιείται προτού γίνει ο εμβολιασμός.

Ιατρικός οδηγός για τον εμβολιασμό με ACAM2000 [6 σελίδες] (10/1/09)

 

Παρενέργειες εμβολίου Td

Τετάνου και Διφθερίτιδας Ενηλίκων

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Td;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Είναι επίσης πιθανές οι σοβαρές αντιδράσεις, αλλά είναι σπάνιες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν εμβόλιο Td δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από το εμβόλιο Td: (Δεν επηρεάζουν την δραστηριότητα του ατόμου)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 8 άτομα στους 10)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο ίδιο σημείο (περίπου 1 άτομο στα 4)

– Ήπιος πυρετός (σπάνιος)

– Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 4)

– Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 4)

Μέτρια προβλήματα μετά το εμβόλιο Td: (Επηρεάζουν την δραστηριότητα, αλλά δεν απαιτούν ιατρική περίθαλψη)

– Πυρετός άνω των 38,8 °C (σπάνια)

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο Td

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνήθων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

– Οίδημα, έντονος πόνος, αιμορραγία ή/και ερυθρότητα στο βραχίονα που έγινε ο εμβολιασμός (σπάνιο).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολίες στην κινητικότητα του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Tdap

συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Tdap;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

– Είναι επίσης δυνατές σοβαρές αντιδράσεις αλλά είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο Tdap δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από Tdap:

(Δεν επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 3 στους 4 εφήβους / 2 στους 3 ενήλικες)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 5)

– Ήπιος πυρετός τουλάχιστον 37,8°C (έως 1 στους 25 εφήβους / 1 στους 100 ενήλικες)

-Πονοκέφαλος (περίπου 3 ή 4 άτομα στα 10)

– Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Ναυτία, έμετος, διάρροια, γαστρίτιδα (1 στους 4 εφήβους / 1 στους 10 ενήλικες)

-Ρίγη, πονόλαιμος, αρθραλγίες (περίπου 1 άτομο στα 10)

-Σπασμοί του σώματος (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια (όχι συχνές)

Μέτρια προβλήματα μετά από το Tdap:

(Επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου, αλλά δεν απαιτούν ιατρική φροντίδα)

– Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (έως 1 άτομο στα 5 ή 6)

– Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (στους εφήβους: έως 1 στους 16, στους ενήλικες: 1 στους 12)

– Πυρετός άνω των 38,8 °C (περίπου 1 στους 100 εφήβους / 1 στους 250 ενήλικες)

– Κεφαλαλγία (περίπου 1 στους 7 έφηβους / 1 στους 10 ενήλικες)

– Ναυτία, έμετος, διάρροια, πόνος στο στομάχι (έως 1 ή 3 άτομα στους 100)

– Οίδημα ολόκληρου του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός (μέχρι περίπου 1 στα 500).

▪ Σοβαρά προβλήματα μετά το Tdap:

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνηθισμένων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

– Οίδημα, σοβαρός πόνος, αιμορραγία και ερυθρότητα στο χέρι που έγινε το εμβόλιο (σπάνια).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

– Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

– Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

– Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

– Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολία στην κίνηση του βραχίονα όπου έγινε το εμβόλιο. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες,εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Τυφοειδή Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο;

Όπως κάθε φάρμακο, ένα εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο για τον τυφοειδή πυρετό να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά μικρός. Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο τυφοειδούς είναι πολύ σπάνια.

 

α) Αδρανοποιημένο εμβόλιο τυφοειδούς (Shot)

 Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός (1 άτομο στα 100). Πονοκέφαλος (1 στα 30). Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο της ένεσης (1 στα 15)

 

β) Ζωντανό εμβόλιο τυφοειδούς (από το στόμα)

Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός ή πονοκέφαλος (1 άτομο στα 20). Πόνος στο στομάχι, ναυτία, έμετος, εξάνθημα (σπάνια)

 

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ανεμοβλογιά

(Chickenpox)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή βλάβη ή θάνατος από το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η χορήγηση εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσο της ανεμοβλογιάς. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο ανεμοβλογιάς δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις είναι συνήθως πιο πιθανές μετά την πρώτη δόση παρά μετά τη δεύτερη.

▪ Ήπια προβλήματα:

– Πόνος ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 5 παιδιά / έως 1 στους 3 εφήβους και ενήλικες).

– Πυρετός (1 άτομο στα 10 ή λιγότερο).

– Ήπιο εξάνθημα, μέχρι ένα μήνα μετά τον εμβολιασμό (1 άτομο στα 25).

Οι εμβολιασθέντες είναι δυνατό να μολύνουν άλλα μέλη της οικογένειάς τους, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο.

▪ Μέτριας βαρύτητας προβλήματα:

Σπασμοί, προκαλούνται από πυρετό (πολύ σπάνια).

▪ Σοβαρά προβλήματα:

Πνευμονία (πολύ σπάνια)

▪ Άλλα σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρές εγκεφαλικές αντιδράσεις και ελάττωση της καρδιακής συχνότητας, έχουν αναφερθεί μετά τον εμβολιασμό κατά της ανεμοβλογιάς.

Αυτά συμβαίνουν τόσο σπάνια και οι ειδικοί δεν μπορούν να διαπιστώσουν εάν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι. Αν προκαλούνται από το εμβόλιο, είναι εξαιρετικά σπάνια.

Σημείωση: Η πρώτη δόση του εμβολίου MMRV έχει συσχετιστεί με εξάνθημα και υψηλότερα ποσοστά πυρετού από τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς που χορηγούνται χωριστά. Έχει αναφερθεί εξάνθημα σε περίπου 1 άτομο στα 20 και πυρετός σε 1 άτομο στα 5.

– Επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από πυρετό αναφέρονται επίσης συχνότερα μετά το MMRV. Αυτά συνήθως συμβαίνουν 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Κίτρινο Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κίτρινου πυρετού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα

Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού έχει συσχετιστεί με πυρετό, και με πόνους, πόνο, ερυθρότητα ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός.

Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται σε έως και 1 άτομο στα 4. Συνήθως αρχίζουν σύντομα μετά τη λήψη και μπορούν να διαρκέσουν έως και μια εβδομάδα.

▪ Σοβαρά προβλήματα:

– Σοβαρή αλλεργική αντίδραση σε ένα συστατικό εμβολίου (περίπου 1 άτομο σε 55.000).

– Σοβαρή αντίδραση του νευρικού συστήματος (περίπου 1 άτομο σε 125.000).

– Σοβαρή ανεπάρκεια οργάνων απειλητική για τη ζωή (περίπου 1 άτομο στα 250.000). Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους [δηλ. πάνω από το 50%] που υποφέρουν από αυτή την ανεπιθύμητη ενέργεια πεθαίνουν. Αυτά τα τελευταία δύο προβλήματα δεν έχουν αναφερθεί ποτέ μετά την αναμνηστική δόση.

 

Οι Γονείς μπορούν να ενημερώνονται για τις Παρενέργειες, τους Κινδύνους των Εμβολίων

και την Υποχρέωση Ενημέρωσής τους από CDC στη διεύθυνση:

https://www.cdc.gov/vaccines/parents/vaccine-decision/side-effects.html

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ» ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Harrison, Παθολογία, έκδοση 16η

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των εμβολίων με DNA (πίν. 107-9)

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

▪ Ασφαλή – δεν μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη – σταθερά και θερμοανθεκτικά

▪ Δεν υπάρχει ανάγκη έκφρασης ή κάθαρσης αντιγόνων in vitro – δεν απαιτούνται επικουρικά έκδοχα – είναι δυνατόν να παραχθούν γενετικά

▪ Φυσιολογική επεξεργασία των γονιδιακών προϊόντων η οποία προσομοιάζει τη φυσική προσαρμογή

▪ Παρατεταμένη ενέργεια – επαγωγή μακροχρόνιας ανοσιακής απάντησης

▪ Επαγωγή τόσο χυμικής όσο και κυτταρικής ανοσίας, συμπεριλαμβανομένων των Τ κυττάρων

▪ Συνήθως ασφαλή για έγκυες γυναίκες, ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή βρέφη που διαθέτουν μητρικά αντισώματα

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

▪ Πιθανός κίνδυνος ενσωμάτωσης ιικών ογκογονιδίων από τον φορέα

▪ Κίνδυνος ανάπτυξης όγκων από την ενσωμάτωση πλησίον πρωτο-ογκογονιδίων ή των ογκατσταλτικών γονιδίων.

▪ Πιθανή επαγωγή αντοχής ή αυτοανοσίας, λόγω εμμονής των εμβολίων η οποία προκαλεί επίμονη ανοσιακή απάντηση

▪ Πιθανή δράση ισχυρού προαγωγού για την έκφραση γονιδίων του ξενιστή, με δυσμενείς επιπτώσεις.

 

2. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

 

Οι αφοριστικές διατυπώσεις και η στοχοποίηση του ανεμβολίαστου πληθυσμού ως μοναδικού υπαίτιου για τις επιδημίες από λοιμώδη νοσήματα σκόπιμα αφήνει στο απυρόβλητο τις όποιες αστοχίες ή αποτυχίες της αποτελεσματικότητας των εμβολίων. Ζήτημα που απασχολεί τόσο τις ίδιες τις φαρμακευτικές εταιρείες, όσο και τους επαγγελματίες υγείας.

 

2.1 CDC: ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΣΗΣΕΙ

Στην ενημερωτική σελίδα του για τους γονείς, το «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων» (CDC), γράφει:

 

«Πόσο καλά λειτουργεί το εμβόλιο MMR;

▪ Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές 97% κατά της ιλαράς και 88% κατά της Ερυθράς.

▪ Μια δόση εμβολίου MMR είναι αποτελεσματική 93% κατά της ιλαράς78% κατά της παρωτίτιδας και 97% κατά της ερυθράς.

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR μπορεί να νοσήσουν από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά, εάν εκτίθενται στους ιούςπου προκαλούν αυτές τις ασθένειες. Οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό. Θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν ανταποκρίθηκε όπως θα έπρεπε να έχει ανταποκριθεί στο εμβόλιο. [!]

Περίπου 3 στους 100 ανθρώπους που κάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR θα ασθενήσουν από ιλαρά εάν εκτεθούν στον ιό. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό να ασθενήσουν με ηπιότερο τρόπο και είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν την ασθένεια σε άλλους ανθρώπους.

Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές κατά 88% (εύρος 66% έως 95%) στην πρόληψη της παρωτίτιδας. Οι εστίες της παρωτίτιδας μπορούν να εμφανιστούν ακόμη σε ιδιαίτερα εμβολιασμένες κοινότητες των ΗΠΑ, όπου τα άτομα βρίσκονται σε στενότερες επαφές μεταξύ τους (όπως σχολεία, κολέγια και στρατόπεδα). Ωστόσο, η υψηλή κάλυψη εμβολιασμού συμβάλλει στον περιορισμό του μεγέθους, της διάρκειας και της εξάπλωσης της νόσου.

Παρόλο που δεν υπάρχουν διαθέσιμες πολλές μελέτες, οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν ανταποκρίνονται στο συστατικό της ερυθράς της πρώτης δόσης MMR αναμένεται να ανταποκριθούν στη δεύτερη δόση».

ΣΧΟΛΙΟ της υπογράφουσας: Σύμφωνα με τις παραπάνω Οδηγίες προς τους γονείς από το αμερικανικό «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων και Πρόληψης» (CDC) ένα άτομο πλήρως εμβολιασμένο με το εμβόλιο MMR μπορεί να νοσήσει αλλά είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσει τη νόσο.Δηλαδή, ένας πλήρως εμβολιασμένος οργανισμός και μπορεί να νοσήσει και μπορεί να αποτελέσει εστία μετάδοσης ενός λοιμώδους νοσήματος.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

2.2 ΠΡΩΤΟ ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ (1987)

Έξαρση ιλαράς σε έναν πλήρως ανοσοποιημένο πληθυσμό δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Tracy L. Gustafson, M.D., Alan W. Lievens, M.D., Philip Α. Brunell, M.D.,

Ronald G. Moellenberg, B.S., Christopher Μ.Ο. Buttery, M.D., and Lynne Μ. Sehulster, Ph.D.

Δημοσίευση: New England Journal of Medicine 1987; 316: 771-774, 26 Μαρτίου 1987

Αναδημοσίευση: Pediatric Infectious Disease Journal: Τομ. 7 – Τχ. 3: 214 – Μάρτιος 1988

 

Περίληψη: «Έξαρση κρουσμάτων ιλαράς σημειώθηκε μεταξύ των εφήβων στο Corpus Christi του Τέξας την άνοιξη του 1985, παρόλο που οι απαιτήσεις εμβολιασμού για τη σχολική φοίτηση είχαν εφαρμοσθεί πλήρως. Δείγματα ορού από 1806 μαθητές σε δύο σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελήφθησαν οκτώ ημέρες μετά την εκδήλωση του πρώτου περιστατικού.

Μόνο το 4,1% αυτών των σπουδαστών (74 από το 1806δεν είχε ανιχνεύσιμο αντίσωμα έναντι του ιού της ιλαράς σύμφωνα με τη δοκιμασία ενζυμικής ανοσοπροσρόφησης και πάνω από 99% είχαν εμβολιαστεί με «ζωντανό» εμβόλιο ιλαράς. Η στρωματοποιημένη ανάλυση έδειξε ότι ο αριθμός των δόσεων του εμβολίου που ελήφθησαν ήταν ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας της απόκρισης αντισωμάτων.

Σε διάστημα εμπιστοσύνης 95%, το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών, στους οποίους είχαν προηγουμένως χορηγηθεί δύο δόσεις εμβολίου ήταν 0 έως 3,3%, ενώ το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών στους οποίους προηγουμένως είχε χορηγηθεί μία δόση ήταν 3,6 έως 6,8%. Μετά την έρευνα, κανένας από τους 1.732 οροθετικούς σπουδαστές δεν προσβλήθηκε από ιλαρά. 14 από τους 74 οροαρνητικούς φοιτητές, οι οποίοι είχαν όλοι τους εμβολιαστεί, προσβλήθηκαν από ιλαρά. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ορομετατροπή σε τρεις οροαρνητικούς φοιτητές χωρίς να παρουσιάσουν συμπτώματα.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι κρούσματα ιλαράς μπορούν να εμφανιστούν στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και όταν περισσότερο από το 99% των μαθητών έχουν εμβολιαστεί και πάνω από το 95% είναι άνοσοι».

 

2.3 ΕΜΒΟΛΙΟ MMR (ΤΡΙΠΛΟ) KAI ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑΣ 

H εξασθένηση της Ανοσίας από το Εμβόλιο MMR (τριπλό)

ίσως βρίσκεται πίσω από την Επιδημία της Παρωτίτιδας

(Fading Immunity to MMR Vaccine May Be Behind the Mumps Epidemic)

Paul A. Offit, MD

Children’s Hospital of Philadelphia, Vaccine Education Center

Medscape, 17 Μαρτίου 2017

 

«Το αρχικό εμβόλιο παρωτίτιδας, το λεγόμενο στέλεχος Jeryl Lynn, παρήχθη από τον Maurice Hilleman στη Merck το 1967. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1977, το συνιστούσαν συστηματικά για όλα τα παιδιά, με χορήγηση σε ηλικία 12 μηνών.

Στη συνέχεια, εξαιτίας της έξαρσης των κρουσμάτων ιλαράς που εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έγινε σύσταση για μια 2η δόση εμβολίου ιλαράς / παρωτίτιδας / ερυθράς (MMR) το 1989, η οποία έδωσε την ευκαιρία για δεύτερη χορήγηση του εμβολίου παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώσαμε , ωστόσο, ήταν ότι 10 χρόνια μετά την 1η δόση, άρχισε να υφίσταται αύξηση της συχνότητας των περιπτώσεων παρωτίτιδας.

Παρομοίως, σήμερα 10 χρόνια μετά από δύο δόσεις εμβολίου (δηλαδή, στα τέλη της εφηβείας και της νεαρής ηλικίας) διαπιστώνουμε αύξηση των περιστατικών παρωτίτιδας. Ο λόγος για αυτό θα μπορούσε πράγματι να βρεθεί ανατρέξετε στο παρελθόν και δείτε τις προηγούμενες μελέτες.

Αν το κάνετε, θα διαπιστώσετε ότι το ποσοστό Β και μνημονικών- Τ λεμφοκυττάρων για την ιλαρά και την ερυθρά στην πραγματικότητα ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη ποσοστό Β και μνημονικών- Τ κυττάρων μετά τον εμβολιασμό της παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώνουμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά εξαλείψαμε την ιλαρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2000. Ο λόγος που βλέπουμε να επιστρέφει είναι ότι ορισμένοι γονείς επιλέγουν να μην εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Εξαλείψαμε την ερυθρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005. Δεν έχουμε εξαλείψει ποτέ παρωτίτιδα.

Κάποιοι έθεσαν το ερώτημα εάν αυτό μπορεί να οφείλεται σε ορολογικούς τύπους ή ότι το στέλεχος Jeryl Lynn είναι αρκετά διαφορετικό από τα τρέχοντα στελέχη της παρωτίτιδας (τα λεγόμενα στελέχη τύπου G), ότι υπήρξε αυξημένη χορήγηση αυτού του στελέχους έτσι ώστε ο εμβολιασμός δεν προστατεύει. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτό που βλέπετε είναι απλώς η εξασθένηση της ανοσίας, αφού το εμβόλιο της παρωτίτιδας, ειλικρινά, είναι το ασθενέστερο από τα τρία εμβόλια.

Συνήθως, περίπου το 1% -15% των ανθρώπων που έχουν παρωτίτιδα θα έχει ασηπτική μηνιγγίτιδα. Ομοίως, μέχρι το 30% των ανδρών θα έχει ορχίτιδα. Δεν το έχουμε δει στις 5.600 περιπτώσεις που αναφέρθηκαν πέρυσι. Αυτό είναι καλό, διότι υποδηλώνει ότι τουλάχιστον το εμβόλιο παρωτίτιδας προστατεύει από τα σοβαρά επακόλουθα της νόσου».

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμβόλια

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

«Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινωνίας παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων… Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία, είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του ατόμου απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά απόλυτη: Σε ό,τι αφορά το κορμί και το μυαλό του, το άτομο είναι κυρίαρχο».

John Stuart Mill: Περί Ελευθερίας (1859). 

Επίκουρος, Αθήνα, 1983

 

Τα εμβόλια είναι φάρμακα. Αυτό που τα διαφοροποιεί από όλα τα άλλα φάρμακα είναι ότι τα φάρμακα χορηγούνται για υπαρκτά νοσήματαενώ τα εμβόλια χορηγούνται για πιθανή νόσηση.

 

Όπως κάθε φαρμακευτική ουσία, τα εμβόλια μπορεί να έχουν πιθανά οφέλη και πιθανές παρενέργειες.

 

Τα λοιμώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας, σχεδόν στο σύνολο τους, διαδράμουν οξέως, χωρίς δραματικές επιπτώσεις, αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και καταλείπουν ισόβια ανοσία (σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη). Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο.

 

Τα εμβόλια συνήθως δεν εμφανίζουν παρενέργειες. Μπορεί να επιτύχουν ανοσία, μπορεί και όχι. Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο. (επίσης, σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας, που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη).

 

Κανένας άνθρωπος (γιατρός, ασθενής ή γονιός) δεν μπορεί να γνωρίζει εάν θα ανήκει στην εξαίρεση ή στον κανόναΚαι μόνο μέσα από την όσο το δυνατό πληρέστερη ενημέρωση, μπορεί καθένας να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής.

 

Επειδή η επιστήμη είναι ταυτισμένη με την έρευνα και την κριτική αμφισβήτηση (και έχει ως εργαλεία της, τη λογική, τον ορθό λόγο και την ανεκτικότητα) και όχι με την άκριτη, και εν πολλοίς ιδιοτελή,  διαρκή κατάφαση (που έχει ως εργαλεία της, το ανορθόλογο, το δογματισμό, το σκοταδισμό και τη μισαλλοδοξία), ο πολίτης, ως ασθενής και ως γονιός, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ενημερωμένος για όλα τα ενδεχόμενα, ώστε να πάρει ελεύθερα και ατομικά την ευθύνη της επιλογής του. Και, ιδού, το αποτέλεσμα:

 

▪ Διάφοροι επαγγελματικοί σύλλογοι και πολλοί γιατροί (έχοντες ή όχι «ίδιον συμφέρον») μπορούν να διακηρύσσουν ότι «τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή και δεν έχουν καμιά παρενέργεια» (αυτό είναι επιστημονικό ανέκδοτο), ή κάποιος παιδίατρος να ανακοινώνει στο διαδίκτυοότι «είναι πολύ πιο ασφαλές να κάνεις ένα εμβόλιο παρά να κυκλοφορείς στον δρόμο ή να μυρίσεις ένα λουλούδι στον αγρό» (αυτό είναι «ποιητικός οίστρος»). Ενώ,

 

▪ Οι κατασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες και οργανισμοί (όπως η FDA, τo CDC, η EMA, κ.α.), έχοντας επίγνωση των ποινικών και αστικών ευθυνών τους, παραδέχονται μια διαμετρικά αντίθετη άποψη (προκειμένου να προστατευτούν από εκατομμύρια αγωγές εναντίον τους) και δεν υποστηρίζουν ούτε την πλήρη αποτελεσματικότητα των εμβολίων σε ό,τι αφορά την επίτευξη του στόχου τους (ισόβια ανοσία), ούτε την ανυπαρξία των παρενεργειών τους. Για αυτό και έχουμε διαρκείς αναθεωρήσεις, τροποποιήσεις ή αποσύρσεις ουσιών.

 

▪ Προφανώς, το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο τοποθετήσεις μπορεί να «γεφυρωθεί» μόνο σουρεαλιστικώ «δικαίω».

 

Οι πρακτικές τρομοκράτησης που ταυτίζουν κάθε λοιμώδες νόσημα με δραματικές επιπτώσεις και θανάτους, η παραπλανητική αποσιώπηση των σοβαρών ή θανατηφόρων παρενεργειών οποιασδήποτε φαρμακευτικής παρέμβασης, η αντισυνταγματική επιχείρηση φίμωσης οποιουδήποτε επιστήμονα εκφράζει την άποψή του, επιβεβαιώνουν ότι αυτοί που αδυνατούν να πείσουν τους πολίτες για την άποψή τους με επιχειρήματα, στήνουν «επιχειρήσεις» βασισμένες στον φόβο.

 

Απολύτως επιλήσμονες της παρακαταθήκης του Sir William Osler, σύμφωνα με την οποία «η ιατρική είναι η επιστήμη της αβεβαιότητας και η τέχνη της πιθανότητας» και ότι «όσο μεγαλύτερη η άγνοια, τόσο μεγαλύτερος ο δογματισμός». [Sir William Osler, 1849-1919, Καναδός γιατρός, ένας από τους τέσσερεις καθηγητές που ίδρυσαν το Νοσοκομείο John Hopkins]

 

Πριν από 2.5 χιλιάδες χρόνια, σε ένα ακρογωνιαίο βράχο της Ευρώπης, οικοδομήθηκε ένας ανεπανάληπτος πολιτισμός βασισμένος στην απλή διερώτηση «Τις αγορεύειν βούλεται;».

 

Σήμερα, οι απανταχού καθ’ υπόθεση «κληρονόμοι» του, προσπαθούν να οικοδομήσουν το δικό τους οργουελιανό «πολιτισμό»βασισμένο στην εφιαλτική απάντηση «μόνον ημείς αγορεύειν βουλόμεθα», καταργώντας την πρότερη διερώτηση και, μαζί της, την απεριόριστη ελευθερία λόγου, σκέψης, αναζήτησης και αμφισβήτησης που την συνοδεύει.

Αποτέλεσμα εικόνας για Οχι Εμβόλια

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (27 Νοεμβρίου 2017):

Σε ό,τι με αφορά, είμαι απολύτως υπεύθυνη μόνο γι’ αυτά που λέω ή γράφω ή κάνω και όχι για ό,τι απ’ αυτά κατανοεί (ή δεν κατανοεί) ο κάθε(καλοπροαίρετος ή κακοπροαίρετος) αποδέκτης τους.

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (22 Δεκεμβρίου 2017):

Ευχαριστώ τον πρόεδρο και τον γραμματέα του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης που, με την άκρως ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» τους,λειτούργησαν ως αφορμή για να δοθεί ευρεία δημοσιότητα αφενός στις απόψεις μου για τα εμβόλια και αφετέρου στις θέσεις του αμερικανικού CDC για τις «Παρενέργειες των Εμβολίων», από το οποίο θα περίμενε κανείς ότι θα ενημερώνονταν και οι ίδιοι (αν όχι για τίποτε άλλο, τουλάχιστον για να γνωρίζουν τί μπορούν και τί δεν μπορούν να «καταγγέλλουν», πράγμα που θα τους απέτρεπε από το ενδεχόμενο να καταγγείλουν και το… CDC, μετά τη δημοσιοποίηση της ιστοσελίδας του).

ΠΗΓΗ: http://www.grivas.info/emvolia/327-aleksandra-efthymiadou-griva-emvolia-apantisi-ston-isth-pera-apo-tin-propaganda

 

Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΜΟΡΦΗ ΖΩΗΣ; Καρκινικοί Όγκοι ως Μετάζωα

Ο Καρκίνος ως Βιολογικός Αταβισμός

Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΜΟΡΦΗ ΖΩΗΣ;

Ένα Αρχαιο «Πρόγραμμα Επιβίωσης» των κυττάρων μας;

Αποτέλεσμα εικόνας για Paul Davies Metazoa

Καρκινικοί Όγκοι ως Μετάζωα 1.0: αγγίζοντας αρχαία προγονικά γονίδια

Μια νέα επιστημονική θεωρία ανατρέπει τα πάντα όσα ξέρουμε για τον Καρκίνο προτείνοντας μια εντελώς νέα προσέγγιση και θεραπεία

 

 

«Θεωρία Μεταλλάξεων»  και Εσωτερικός Δαρβινισμός»

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Αριζόνα Paul Davies έχει μια άποψη για το τι συμβαίνει με την έρευνα σχετικά τον καρκίνο: πάρα πολλά μετρητά και πολύ λίγη προοπτική. Παρά τα δισεκατομμύρια δολάρια που επενδύθηκαν στην καταπολέμηση αυτής της ασθένειας, έχει παραμείνει ένας ανυποχώρητος εχθρός.

Για τον τελευταίο μισό αιώνα, η «Θεωρία Μεταλλάξεων» έδωσε την επικρατούσα εξήγηση για την αιτία του καρκίνου. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, συσσωρευμένες μεταλλάξεις στο εσωτερικό των κυττάρων, αλλοιώνουν το DNA τους οδηγώντας ορισμένα από αυτά να «τρελαθούν» με αποτέλεσμα την παρανοϊκή και βίαιη συμπεριφορά τους σε βάρος των υπολοίπων υγιών. Σύμφωνα και πάλι με την άποψη αυτή, αυτά τα «τρελαμένα» κύτταρα αναπαράγονται διαρκώς δημιουργώντας έτσι έναν όγκο που εξαπλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, προσομοιώνοντας έτσι – θα μπορούσαμε να πούμε – τα χαρακτηριστικά μιας μολυσματικής διαδικασίας μέσα σε έναν ξενιστή, μέχρι το σημείο που ο όγκος αυτός φτάσει να παρεμποδίζει ουσιώδεις βιολογικές διεργασίες, με αποτέλεσμα το θάνατο.

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, η οποία έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τη δαρβινική θεωρία της εξέλιξης και μερικές φορές ονομάζεται «Εσωτερικός Δαρβινισμός», η διαδικασία που οδηγεί την εξέλιξη των υγιών κυττάρων σε καρκινικά είναι μια διαδικασία πολύ παρόμοια με τη φυσική επιλογή, δηλαδή τυχαίες μεταλλάξεις επωφελείς για την επιβίωση και την αναπαραγωγή των καρκινικών κυττάρων σε έναν όγκο επιλέγονται φυσικά και συντηρούνται οδηγώντας τα προς την κακοήθεια. Οι εν λόγω βλάβες του DNA μπορούν να συμβούν είτε μέσω ελαττωματικών αλληλουχιών που κληρονομήθηκαν από τους γονείς («κακά γονίδια» στην οικογένεια) ή έκθεση σε μεταλλαξογόνους παράγοντες του περιβάλλοντος π.χ. χημικές ουσίες που βλάπτουν το DNA (π.χ. καπνός) ή ακτινοβολία.

Ωστόσο μια νέα θεωρία, των τελευταίων ετών, προτάθηκε από έναν επιστήμονα του Arizona State University, τον Paul Davies, και από ακόμα άλλον ένα, τον Charles Lineweaver του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας. Η θεωρία αυτή ρίχνει άλλο φως στην αληθινή φύση του καρκίνου.

Αποτέλεσμα εικόνας για Paul Davies Metazoa

Μια νέα θεωρία για τον καρκίνο – Η αταβιστική θεωρία

Όπως αναφέρει σε εκτενές δημοσίευμά του το Newsweek, οι επιστήμονες αυτοί θεωρούν ότι ο καρκίνος είναι μια επιστροφή σε προηγούμενη εποχή στην εξέλιξη, πριν εμφανιστούν σύνθετοι οργανισμοί. Όταν ένα άτομο αναπτύσσει καρκίνο, τα κύτταρά του υποχωρούν από το σημερινό εξελιγμένο και περίπλοκο status τους στο επίπεδο των μονοκύτταρων που κυριάρχησε πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Πρόκειται για την επανεμφάνιση ενός εξαφανισμένου γενετικού χαρακτήρα, ο οποίος υπήρχε σε κάποιο προγονικό εξελικτικό στάδιο αλλά όχι στους γονείς ή στους χρονικά κοντινούς συγγενείς ενός ατόμου.

Σύμφωνα με τον Davies: Ο καρκίνος δεν είναι μια τυχαία ομάδα εγωιστικών κυττάρων που συμπεριφέρεται άσχημα, αλλά μια εξαιρετικά αποτελεσματική προ-προγραμματισμένη αντίδραση στο στρες, διαμορφωμένη μέσα από μια μακρά περίοδο εξέλιξης.

Στην πρωτοποριακή εργασία τους, με τίτλο «Καρκινικοί Όγκοι ως Μετάζωα 1.0: αγγίζοντας αρχαία προγονικά γονίδια», οι Davies και Lineweaver προτείνουν ότι ο καρκίνος είναι μια εξελικτική επαναφορά στο παρελθόν, που αντλείται από μια γενετική «εργαλειοθήκη» τουλάχιστον ενός δισεκατομμυρίου ετών, και η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται θαμμένη – συνήθως αδρανής – βαθιά μέσα στο γονιδίωμα των κυττάρων μας. Ο Davies αποκαλεί αυτό το υπόγειο γενετικό στρώμα Μετάζωα (metazoa) 1.0. Το στρώμα αυτό διεργασίες και προγράμματα που κάποτε ήταν απαραίτητα για τους αρχαίους προγόνους των κυττάρων μας και τις πρώτες πρωτο-κοινοτητές τους για να επιβιώσουν σε ένα ριζικά διαφορετικό περιβάλλον από το σημερινό.

Για παράδειγμα, 1 δισεκατομμύριο χρόνια πριν το ατμοσφαιρικό οξυγόνο ήταν εξαιρετικά χαμηλό, δεδομένου ότι η φωτοσύνθεση δεν είχε ακόμη εξελιχθεί για να παράξει επαρκείς ποσότητες. Αυτό σημαίνει ότι η κυτταρική ζωή εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να μάθει να ευδοκιμεί σε ένα περιβάλλον με χαμηλό ή και καθόλου οξυγόνο, το οποίο είναι ακριβώς αυτό που κάνουν τα καρκινικά κύτταρα, χρησιμοποιώντας αερόβια γλυκόλυση για την παραγωγή ενέργειας αντί της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης.

Αποτέλεσμα εικόνας για Paul Davies Metazoa

Οι Davies και Lineweaver συνοψίζουν την άποψή τους ως εξής:

Τα γονίδια της κυτταρικής συνεργασίας που εξελίχθηκαν με τους πολυκύτταρους οργανισμούς περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν, είναι τα ίδια γονίδια που σε περίπτωση δυσλειτουργίας προκαλούν καρκίνο. Υποθέτουμε λοιπόν ότι ο καρκίνος είναι μια αταβιστική κατάσταση που εμφανίζεται όταν μια γενετική ή επιγενετική δυσλειτουργία ξεκλειδώνει μια αρχαία «εργαλειοθήκη» από προϋπάρχουσες προσαρμογές, εγκαθιδρύοντας την κυριαρχία ενός προγενέστερου στρώματος γονιδίων που κάποτε ήλεγχαν αραιές κυτταρικές αποικίες μόνο μερικώς-διαφοροποιημένων κυττάρων, παρόμοιες με τους καρκινικούς όγκους. Η ύπαρξη μιας τέτοιας εργαλειοθήκης σημαίνει ότι η πρόοδος του νεοπλάσματος [καρκίνου] μέσα στον οργανισμό διαφέρει ουσιαστικά από την κανονική δαρβινική θεωρία της εξέλιξης.

Έτσι, αντί να βλέπουμε το κυρίαρχο γνώρισμα του καρκίνου, δηλαδή, τον αδιάκοπο πολλαπλασιασμό, ως ένα σύγχρονο χαρακτηριστικό που προκύπτει από τυχαίες μεταλλάξεις, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η εξ’ ορισμού κατάσταση του κυττάρου, διαμορφωμένη ένα δισεκατομμύριο χρόνια πριν, όταν η επιβίωση ήταν η πρώτη προτεραιότητα. Σημειώνεται ότι αυτή η προγονική συνάθροιση των κυττάρων δεν είχε την υψηλή διαφοροποίηση του τύπου των κυττάρων και την εξειδίκευση του ιστού που βλέπουμε στα ανώτερα ζώα, δηλαδή το δέρμα, τα μαλλιά, τα νύχια, κλπ., με τα οποία θα μπορούσαν να προστατευθούν από το περιβάλλον.

Εάν ο καρκίνος είναι ένα αρχαίο πρόγραμμα επιβίωσης, αυτό δεν σημαίνει ότι η «Θεωρία των Μεταλλάξεων» δεν εξακολουθεί να έχει κάποια αλήθεια. Γενετικές βλάβες και μεταλλάξεις όντως συμβάλλουν στον καρκίνο, αλλά αντί να βλέπουμε τις μεταλλάξεις αυτές ως αιτίες του πολύπλοκου συνόλου των συμπεριφορών που σχετίζονται με τον καρκίνο, τις αναγνωρίζουμε ως μηχανισμούς που αποκαλύπτουν ένα ήδη υπάρχον σύνολο γενετικών οδηγιών [αταβισμός]. Για παράδειγμα, υπάρχουν πάνω από 100 ογκογονίδια μέσα στο DNA μας και τα ίδια απαντώνται σε ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών ειδών, συμπεριλαμβανομένης της μύγα των φρούτων, που δείχνει πόσο αρχαία (τουλάχιστον 600 εκατομμύρια χρόνια πριν) και καθολικά είναι.

Σχετική εικόνα

ΑΤΑΒΙΣΤΙΚΗ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ

Αλλά ενώ μερικοί ερευνητές βρίσκουν ενδιαφέρουσα τη θεωρία ότι ο καρκίνος είναι μια εξελικτική ανατροπή, ένας αταβισμός, όπου τα κύτταρα μας επανέρχονται φυσικά σε μια πρωτόγονη κατάσταση παρόμοια με τα φύκια ή τα βακτηρίδια, πολλοί περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι ανόητη. Αυτή η θεωρία υποδηλώνει ότι τα κύτταρα μας επανέρχονται φυσικά σε μια πρωτόγονη κατάσταση παρόμοια με τα φύκια ή τα βακτηρίδια. Ωστόσο, σταδιακά, προκύπτουν αποδείξεις ότι ο Davies μπορεί να έχει δίκιο. Αν όμως ο καρκίνος είναι πραγματικά μια ασθένεια στην οποία τα κύτταρα μας ενεργούν σαν τους μονοκύτταρους προγόνους τους – τότε η σημερινή προσέγγιση στη θεραπεία μπορεί να είναι λάθος.

Ο Davies δεν είχε εξετάσει ποτέ το ενδεχόμενο να ερευνήσει τον καρκίνο όταν έλαβε την κλήση από τη βιολόγο Άννα Μπάρκερ το 2007. Την εποχή εκείνη η Barker ήταν αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου και παρουσίασε στον Davies μια νέα πρωτοβουλία που επιδιώκει να φέρει γνώση και ιδέες από φυσικές επιστήμες -χημεία, γεωλογία, φυσική και παρόμοια – στην έρευνα για τον καρκίνο. Το δίκτυο που χρηματοδοτήθηκε από το NCI, το οποίο ξεκίνησε το 2009 και περιλάμβανε 12 ιδρύματα, ήταν μια ευκαιρία για να ανταλλάξουν και να επεκτείνουν ασυνήθιστες γνώσεις σχετικά με την ασθένεια. Ο Davies ξεκίνησε με δύο απλές ερωτήσεις:

Αποτέλεσμα εικόνας για Paul Davies Metazoa

Τι είναι ο καρκίνος και γιατί υπάρχει;

Παρά τις δεκαετίες έρευνας και πάνω από ένα εκατομμύριο επιστημονικές εργασίες σχετικά με την παράξενη, ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη που ονομάζουμε καρκίνο, κανείς δεν έχει ξεπεράσει ποτέ αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα.

Για τον Davies, η πρώτη ένδειξη για την προέλευση του καρκίνου ήταν το γεγονός ότι είναι κοινός σε όλη την πολυκύτταρη ζωή, δηλαδή, κάθε οργανισμό που αποτελείται από περισσότερα κύτταρα και όχι από ένα μόνο κύτταρο, όπως τα βακτήρια. Το γεγονός ότι η ασθένεια εμφανίζεται σε τόσα είδη δείχνει ότι πρέπει να εξελίχθηκε πολύ πριν υπάρξουν οι άνθρωποι. «Ο καρκίνος», λέει ο Davies, «είναι πολύ βαθιά ενσωματωμένος στην πολυκυτταρική ζωή».

Ο καρκίνος υπήρχε από την απαρχή της πολυκυτταρικής ζωής

Το 2014, για παράδειγμα, μια γερμανική ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Thomas Bosch, εξελικτικό βιολόγο στο Πανεπιστήμιο Kiel, ανακάλυψε τον καρκίνο σε έναν από τους πρώτους οργανισμούς που εξελίσσονται από μονοκύτταρα πρωτόγονα είδη. «Ο καρκίνος είναι τόσο παλαιός όσο η πολυκυτταρική ζωή στη Γη», είπε τότε ο Bosch.

Ασθένεια δισεκατομμυρίων ετών 

Οι όγκοι, λέει ο Davies, δρουν σαν μονοκύτταροι οργανισμοί. Σε αντίθεση με τα κύτταρα θηλαστικών, για παράδειγμα, τα καρκινικά κύτταρα δεν προγραμματίζονται να πεθαίνουν, καθιστώντάς τα αθάνατα. Επίσης, οι όγκοι μπορούν να επιβιώσουν με πολύ λίγο οξυγόνο. Ο Davies και η ομάδα του, η οποία περιλαμβάνει τον αυστραλιανό αστροβιολόγο Charles Lineweaver και τον Kimberly Bussey, ειδικό βιοϊατρικής στην ASU, υποστηρίζει την ιδέα ότι ο καρκίνος προέκυψε πριν από 1 δισεκατομμύριο έως 1 δις δισεκατομμύριο χρόνια, όταν η ποσότητα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά χαμηλή.

Οι όγκοι επίσης μεταβολίζονται διαφορετικά από τα φυσιολογικά κύτταρα. Με άλλα λόγια, τα καρκινικά κύτταρα ζυμώνουν και οι επιστήμονες δεν ξέρουν γιατί. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως το φαινόμενο Warburg, το οποίο ονομάστηκε έτσι από τον Ότο Βάρμπουργκ, γερμανό βιοχημικό που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 1931 για τις ανακαλύψεις του για το οξυγόνο και το μεταβολισμό. Για τον Davies, ο περίεργος τρόπος μεταβολισμού των όγκων μιλά επίσης για το αρχαίο παρελθόν του καρκίνου: Συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει οξυγόνο.

Ο David Goode, βιολόγος καρκίνου στο Κέντρο Καρκίνου Peter MacCallum στην Αυστραλία, και συνεργάτες του, διαπίστωσαν ότι τα γονίδια που υπάρχουν σε μονοκύτταρους οργανισμούς κυριαρχούν στα γονιδιώματα αρκετών τύπων καρκίνου. Αν ο καρκίνος είναι μια αναστροφή από τη σημερινή στην προηγούμενη μορφή ζωής, τι προκαλεί τον μετασχηματισμό; Ο Davies πιστεύει ότι η παλινδρόμηση ξεκινά όταν το σώμα έχει καταστραφεί ή ατονήσει. Χρησιμοποιεί την αναλογία ενός υπολογιστή που υποφέρει από δυσλειτουργία υλικού και κάνει εκκίνηση σε ασφαλή λειτουργία. Ο καρκίνος, λέει ο Davies, «είναι ένας μηχανισμός άμυνας που έχει πολύ αρχαίες ρίζες». Η μετάβαση των καρκινικών κυττάρων από το μετάζωο (ζώο) στο πρωτόζωο (μονοκύτταρο οργανισμό) δεν είναι «απλά τυχαίο αποτέλεσμα τυχαίων αλλαγών». Μάλλον, η ανάγκη επιβίωσης οδηγεί τα καρκινικά κύτταρα προς ένα πιο πρωτόγονο γονιδίωμα. «Η επιστροφή σε μια πιο πρωτόγονη κατάσταση βοηθά ένα κύτταρο όγκου όχι μόνο να διαιρείται πιο γρήγορα αλλά και να προσαρμόζεται στις συνεχείς περιβαλλοντικές πιέσεις που αντιμετωπίζει», λέει ο Goode.

Το σημερινό μοντέλο και τα πενιχρά αποτελέσματα στην ίαση

Αυτή η άποψη είναι ριζικά διαφορετική από το σημερινό μοντέλο, το οποίο θεωρεί ότι ο καρκίνος είναι μια γενετική ασθένεια. Οι προσπάθειες ανάπτυξης φαρμάκων έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στη στόχευση αυτών των οδών για να σταματήσουν τα κύτταρα να χωρίζονται, να εξαναγκάσουν τον θάνατό τους ή να σταματήσουν αλλιώς την ανάπτυξη των όγκων. Τα αποτελέσματα ήταν μικτά. Μερικά από αυτά τα φάρμακα επεκτείνουν τη ζωή, όπως αυτά που στοχεύουν τη μετάλλαξη HER2 στον καρκίνο του μαστού, τη μετάλλαξη ALK στον καρκίνο του πνεύμονα και τη μετάλλαξη BRAF στο μελάνωμα. Ωστόσο, τα οφέλη από τις αποκαλούμενες στοχευμένες θεραπείες ήταν πενιχρά. Αν και το ποσοστό θνησιμότητας από τον καρκίνο μειώθηκε κατά περίπου 13% μεταξύ 2004 και 2013, σύμφωνα με το NCI, οι συνολικοί αριθμοί εξακολουθούν να είναι συγκλονιστικοί. Το 2016, περίπου 1,7 εκατομμύρια διαγνώστηκαν με καρκίνο και σχεδόν 600.000 άνθρωποι πέθαναν από την ασθένεια στις ΗΠΑ.

Οι δαπάνες για την περίθαλψη από τον καρκίνο υπερδιπλασιάστηκαν από το 1990 και σήμερα υπερβαίνουν τα 125 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στις ΗΠΑ και αναμένεται να φθάσουν τα 173 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020. Το κόστος για στοχοθετημένες θεραπείες μπορεί εύκολα να φτάσει τα 65.000 δολάρια ετησίως ανά ασθενή. Ο Davies πιστεύει ότι η χρήσιμη μεν αλλά «στενή» εστίαση στην στοχευμένη θεραπευτική είναι λανθασμένη. Οι όγκοι είναι απίστευτα έμπειροι στην αντιμετώπιση ενός νέου φαρμάκου, αναπτύσσοντας γενετικές ανωμαλίες που διατηρούν την ικανότητά τους να διαιρούνται. Οι ασθενείς με καρκίνο γνωρίζουν αυτήν την ισχύ πάρα πολύ καλά: Πολλές φορές ισχυρές θεραπείες σταματούν να δουλεύουν επειδή τα κύτταρα όγκου γίνονται ανθεκτικά, τελικά εξαντλώντας όλες τις θεραπευτικές επιλογές.

Η αταβιστική θεωρία παρουσιάζει νέες προσεγγίσεις. Φάρμακα, για παράδειγμα, με τη χαμηλότερη δυνατή δόση θα μπορούσαν να εμποδίσουν την ανάπτυξη ανθεκτικών μονοπατιών που θα επέτρεπαν την εξάπλωση του καρκίνου. Η αταβιστική θεωρία είναι πολύ νέα για να μεταφραστεί σε σημαντικές προόδους στην καταπολέμηση του καρκίνου με νέα φάρμακα, έχει ανοίξει ωστόσο νέα και ελπιδοφόρα παράθυρα.

Ανεξάρτητα από το αν η θεωρία του αταβισμού μπορεί να βελτιώσει τελικά τη ζωή των ασθενών, πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι αξίζει να σπάσουν τα εμπόδια γύρω από τον καρκίνο. «Ογκολόγοι σαν εμένα απέτυχαν», λέει ο David Agus, ο οποίος διευθύνει το Ινστιτούτο Μετασχηματιστικής Ιατρικής Lawrence J. Ellison στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και συνέταξε ένα άρθρο με τον Davies σχετικά με την ανάγκη για νέες ιδέες για τον καρκίνο. «Δεν έχουμε κάνει πολύ μεγάλο κακό σε αυτήν τη φρικτή ασθένεια». Ο Davies πιστεύει ότι το μέλλον του καρκίνου θα μπορούσε να εξαρτηθεί από αυτή την «αρχαία» οπτική. «Η αλήθεια είναι» λέει, «ότι μάλλον είμαστε μπροστά σε κάτι νέο».

ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΕΣ ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ

Αυτά τα τρόφιμα πρέπει να αποφεύγουμε

 Είναι τα πιο καρκινογόνα!

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΗ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Αποτέλεσμα εικόνας για spam unhealthy foods

 

Δυστυχώς, δεκατέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο με καρκίνο. Πολλές φορές η συγκεκριμένη ασθένεια είναι κληρονομική, ενώ σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο, τις περισσότερες φορές οφείλεται στην κακή διατροφή και στις άκρως επεξεργασμένες τροφές που καταναλώνουμε.

Το περίεργο είναι ότι οι περισσότερες από αυτές πωλούνται στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σου και το πιο πιθανό είναι να βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην κουζίνα σου! Μάθε ποιες είναι και προσπάθησε να τις απομακρύνεις όσο μπορείς από τη διατροφή σου…

Αποτέλεσμα εικόνας για unhealthy foods

Επεξεργασμένα κρέατα
Τα «προϊόντα» κρέατος, όπως τα λουκάνικα και τα σαλαμάκια, είναι ίσως τα πιο καρκινογόνα τρόφιμα που μπορείς να καταναλώσεις λόγω των χημικών συντηρητικών που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές τους για να τα κάνουν να δείχνουν πιο φρέσκα, ζουμερά και ελκυστικά. Πιο συγκεκριμένα, το νιτρικό και το νιτρώδες νάτριο, που περιέχουν, αυξάνουν τον κίνδυνο για πολλές μορφές καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου.

Αναψυκτικά
Όχι μόνο είναι ιδιαίτερα παχυντικά λόγω των μεγάλων ποσοτήτων ζάχαρης που περιέχουν, αλλά το καραμελόχρωμα, που δίνει το χαρακτηριστικό χρώμα πολλών γνωστών αναψυκτικών, και η 4-μεθυλιμιδαζόλη που περιέχουν έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο.

Αποτέλεσμα εικόνας για unhealthy foods

Ασπαρτάμη
Η ασπαρτάμη είναι από τις πιο γνωστές γλυκαντικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται στα ζεστά ροφήματα ως υποκατάστατο της ζάχαρης, αλλά και σε πολλά από τα προϊόντα διαίτης. Μπορεί να νομίζεις πως καταναλώνοντάς την «γλιτώνεις» τις θερμίδες της ζάχαρης και έτσι αδυνατίζεις, αλλά στην πραγματικότητα κάνεις περισσότερο κακό παρά καλό στην υγεία σου. Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, η ασπαρτάμη, αλλά και άλλες γλυκαντικές ουσίες όπως η σουκραλόζη και η σακχαρίνη, έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση καρκίνου. Δεν ξέρουμε τι λες εσύ αλλά εμείς προτιμάμε να βάλουμε στον καφέ μας ένα κουταλάκι ζάχαρη με 20 θερμίδες, παρά ένα δισκίο σακχαρίνης με 0 θερμίδες και να το ρισκάρουμε.

Αποτέλεσμα εικόνας για unhealthy foods

Σολωμός ιχθυοτροφείου
Σύμφωνα με τον Dr. David Carpenter, διευθυντή του Ινστιτούτου Υγείας και Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του Albany, ο συγκεκριμένος σολωμός παρουσιάζει έλλειψη βιταμίνης D, ενώ μολύνεται από καρκινογόνα χημικά, φυτοφάρμακα και αντιβιοτικά, με αποτέλεσμα να θεωρείται ιδιαίτερα καρκινογόνος.

Ποπκόρν στο φούρνο μικροκυμάτων
Σύμφωνα με έρευνες, οι συγκεκριμένες σακουλίτσες ποπκόρν είναι γεμάτες χημικά που προκαλούν όχι μόνο στειρότητα, αλλά και καρκίνο του ήπατος, των όρχεων και του παγκρέατος. Η Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ μάλιστα αναγνωρίζει το υπερφθοροκτανοϊκό οξύ που περιέχεται στα ποπκορν μικροκυμάτων ως “πιθανώς” καρκινογόνο, ενώ άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι το χημικό αυτό προκαλεί την ανάπτυξη καρκινικών όγκων. Παράλληλα, το χημικό διακετύλιο, που περιέχουν, σχετίζεται με βλάβες και καρκίνο των πνευμόνων. Μπορεί το συγκεκριμένο είδος ποπκόρν να σου φαίνεται πολύ πιο «βολικό» και γρήγορο, αλλά πραγματικά θα σου πάρει ακριβώς την ίδια ώρα να αγοράσεις το καλαμπόκι για ποπκορν που βρίσκεται στον ίδιο διάδρομο(!) του σούπερ μάρκετ με το επεξεργασμένο, και να το κάνεις ποπκόρν στην κατσαρόλα. Σου υποσχόμαστε πως θα έχει την ίδια (ή ακόμη καλύτερη) γεύση…

Σχετική εικόνα

Τρόφιμα σε κονσέρβες
Οι κονσέρβες περιέχουν ένα χημικό που ονομάζεται ΒΡΑ (δισφαινόλη Α), το οποίο, σύμφωνα με έρευνες, παίζει σημαντικό ρόλο στην υπογονιμότητα, την καρδιοπάθεια και σε αρκετές άλλες ασθένειες. Μάλιστα λόγω της οξύτητάς τους, οι κονσέρβες με ντομάτες θεωρούνται οι πλέον επικίνδυνες καθώς το κόκκινο αυτό φρούτο απορροφά το συγκεκριμένο χημικό ευκολότερα από άλλες τροφές.

Αποτέλεσμα εικόνας για spam unhealthy foods

Υδρογονωμένα έλαια (ή αλλιώς trans λιπαρά)
Τα συγκεκριμένα έλαια χρησιμοποιούνται για να συντηρούν επεξεργασμένα τρόφιμα και να παρατείνουν το χρόνο τους στο ράφι. Μπορεί να έχουν θετικά αποτελέσματα για την τσέπη των επιχειρηματιών της βιομηχανίας τροφίμων, ωστόσο αυτό δεν ισχύει και για την υγεία των καταναλωτών, αφού έχουν την ιδιότητα να αλλάζουν τη δομή και την ευλυγισία της κυτταρικής μεμβράνης σε όλα τα κύτταρα του σώματος, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται πολλές ασθένειες, όπως ο καρκίνος. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί κατασκευαστές τροφίμων έχουν σταματήσει τη χρήση τους και τα έχουν αντικαταστήσει με φοινικέλαιο, το οποίο όμως είναι εξίσου ανθυγιεινό, ενώ η παραγωγή του είναι ιδιαίτερα βλαβερή για το περιβάλλον. Ωστόσο, ακόμα μπορεί κανείς να συναντήσει υδρογονωμένα έλαια στις λίστες με τα συστατικά πολλών τροφίμων.

Σιρόπι φρουκτόζης καλαμποκιού
Βάζουμε στοίχημα πως εάν ρίξεις μια ματιά στο κουτί των πρωινών σου δημητριακών θα δεις το συγκεκριμένο σιρόπι να παρελαύνει σε κάποια από τις πρώτες θέσεις στη λίστα με τα συστατικά. Μπορείς επίσης να το βρεις σε πολλά μπισκότα, τούρτες, κέικ, αναψυκτικά, χυμούς και σάλτσες. Μην σε ξεγελά ο όρος «καλαμπόκι» και νομίζεις πως είναι κάτι υγιεινό. Το συγκεκριμένο σιρόπι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς αποτελεί ιδανική τροφή για τα καρκινικά κύτταρα και καλό θα ήταν να το αποφεύγεις όσο περισσότερο μπορείς.

Αποτέλεσμα εικόνας για spam unhealthy foods

Βικυ Χριστοπούλου απο το http://www.olivemagazine.gr

Tesla Plate AD

 

EBOLA: ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΠΛΟ;

EBOLA – EΜΠΟΛΑ

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΠΛΟ;

EBOLA An

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

Με την επιδημία Έμπολα να έχει ήδη σκοτώσει χίλιους ανθρώπους στη Δυτική Αφρική και να μεταδίδεται ανεξέλεγκτα προς τα αστικά κέντρα αλλά και την πυκνοκατοικημένη Νιγηρία των 150 εκατομμυρίων κατοίκων, ο ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), σε έκτακτη συνεδρίαση της, απευθύνεται απεγνωσμένα σε ειδικούς σε θέματα βιοηθικής κ.α. για ενδεχόμενη χρήση πειραματικής θεραπείας στα θύματα του θανατηφόρου ιου. Στις 6 Αυγούστου 2014 Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως ο επίσημος αριθμός των θανάτων από τον ιό Έμπολα, από τον Φεβρουάριο που έχει ξεκινήσει η επιδημία, έχει αυξηθεί στους 932. Σαράντα πέντε άνθρωποι πέθαναν σε διάστημα τριών ημερών από τις 2 έως τις 4 Αυγούστου. Υπάρχουν ωστόσο και νεκροί που δεν καταγράφονται και πριν πεθάνουν έχουν ήδη μολύνει κι άλλα μέλη της οικογένειας τους. Στο Λάγος, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας με 21 εκατομμύρια κατοίκους, o υπουργός Υγείας Ονιεμπούτσι Τσούκβου ανακοίνωσε ότι σε όλες τις επαρχίες της χώρας στήνονται θάλαμοι απομόνωσης για τη νοσηλεία τυχόν νέων περιστατικών. Η Σιέρα Λεόνα έχει τεθεί σε καραντίνα και απαγόρευση κυκλοφορίας…

 Ebola 2
Ο ιός του Έμπολα αρχικά προκαλεί συμπτώματα που θυμίζουν γρίπη, αλλά στη συνέχεια μπορεί να εξελιχθεί σε αιμορραγικό πυρετό. Το στέλεχος της τελευταίας επιδημίας σκοτώνει περίπου το 56% των ασθενών, αν και υπάρχουν στελέχη του ιού που σκοτώνουν 9 στους 10 ανθρώπους που προσβάλλουν. Εμβόλιο ή θεραπεία δεν υπάρχει. Ωστόσο δύο Αμερικανοί ασθενείς που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα πίσω στις ΗΠΑ υποβάλλονται σε αγωγή με έτοιμα αντισώματα κατά του ιού και με ένα πειραματικό φάρμακο παρουσιάζουν ήδη βελτίωση. Άρα το αντίδοτο είναι ήδη έτοιμο ή ετοιμάζεται. Είναι άραγε ο ιός Έμπολα το ιδανικό “βιολογικό όπλο” για να αποδεκατίσει τριτοκοσμικούς πληθυσμούς που συνεχίζουν να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο;

Congo Guinea Ebola   AGUI101

ΟΙ ΙΟΙ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΚΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

ΕΜΠΟΛΑ ΚΑΙ ΜΑΡΜΠΡΟΥΓΚ

Ο ιός Έμπολα (Ebola), όπως και ο ιός του Μάρμπρουγκ (Marburg) είναι ρετροϊοί (RNA virus) που ανήκουν στην οικογένεια των filoviruses. Οι ιοί που ανήκουν σ’ αυτή την οικογένεια έχουν παρόμοια μορφολογία, πυκνότητα και το ίδιο ηλεκτροχημικό προφίλ (SDS-PAGE). Αν και είναι πολυμορφικοί, το πιο συνηθισμένο σχήμα τους μοιάζει με «U», το μήκος τους είναι 14,000 nm και η διάμετρός τους 80 nm.
Ο ιός του Μάρμπρουγκ προκαλεί ένα σπάνιο αιμορραγικό πυρετό, που προσβάλλει ανθρώπους αλλά και πρωτεύοντα θηλαστικά. Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1967, όταν ένα ξέσπασμα αιμορραγικού πυρετού έλαβε χώρα στο Μάρμπρουγκ και στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας, καθώς και στο Βελιγράδι. Συνολικά 37 άνθρωποι, κυρίως εργαζόμενοι σε εργαστήρια παραγωγής εμβολίων, αρρώστησαν. Όσοι προσβλήθηκαν είχαν εκτεθεί προηγουμένως σε πράσινους πίθηκους της Αφρικής, που χρησιμοποιούνταν ως πειραματόζωα για την παρασκευή εμβολίων κατά της πολιομυελίτιδας. Οι πίθηκοι είχαν εισαχθεί από την Ουγκάντα. Κανένα άλλο περιστατικό της νόσου δεν καταγράφηκε μέχρι το 1975, οπότε μολύνθηκε ένας τουρίστας στη Ζιμπάμπουε. Από τότε έχουν καταγραφεί διάφορα μεμονωμένα περιστατικά, με τελευταίο ξέσπασμα το 1998 στην Durba του Κονγκό.

Ebola 4

Ο ιός του Μάρμπρουγκ είναι ενδημικός στην Αφρική. Στους ανθρώπους φαίνεται πως μεταδόθηκε από τους πιθήκους, και σ’ αυτούς από ένα άγνωστο ζώο-φορέα που ζει στην Αφρική. Στους ανθρώπους μεταδίδεται με κάθετη επαφή με μολυσμένα υγρά ή καλλιέργειες κυττάρων. Η μετάδοση μεταξύ των ανθρώπων γίνεται με σωματικά υγρά ή με μολυσμένα εργαλεία. Έπειτα από μια περίοδο επώασης 5-10 ημερών ο προσβεβλημένος εκδηλώνει πυρετό, ρίγος, κεφαλόπονο και μυαλγία. Μετά την 5η μέρα εκδηλώνεται μια πληθώρα συμπτωμάτων με κατάληξη το παραληρητικό σοκ και τον αιμορραγικό πυρετό. Η διάγνωση γίνεται με το ενζυμικό τεστ ELISA και με την εργαστηριακή αντίδραση PCR.
Ο αιμορραγικός πυρετός του Μάρμπρουγκ είναι θανατηφόρος σε ποσοστό 23-25% των περιπτώσεων. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία, μόνον υποστηρικτική, όπως χορήγηση στον ασθενή υγρών και ηλεκτρολυτών, αντικατάσταση του αίματός του, χορήγηση πλάσματος κ.ά. Για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού προτείνεται αντιμετώπιση Κατηγορίας Βιοασφάλειας 4 (BSL-4 ή Biosafety Level 4).

Ebola 1
Ο ιός του Έμπολα (Ebola HF) προκαλεί αιμορραγικό πυρετό σε ανθρώπους και πρωτεύοντα θηλαστικά (πίθηκους, γορίλες και χιμπατζήδες). Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1976, μ’ ένα ξέσπασμα που έλαβε χώρα σε ιεραποστολικό νοσοκομείο του Ζαΐρ. Υπάρχουν τέσσερις υποτύποι του ιού: Οι Έμπολα-Ζαΐρ, Έμπολα-Σουδάν, Έμπολα-Ακτή Ελεφαντοστού και ο Έμπολα-Reston, ο οποίος προσβάλλει μόνον πρωτεύοντα θηλαστικά.

Ο ιός είναι ενδημικός της Αφρικής. Σποραδικές περιπτώσεις προσβολής με τον ιό του Έμπολα έχουν καταγραφεί στο Κονγκό, στο Ζαΐρ, το Σουδάν, την Γκαμπόν, την Ακτή του Ελεφαντοστού και την Ουγκάντα. Η μόλυνση με τον ιό του Έμπολα είναι έντονη. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία. Επειδή ο φυσικός φορέας της νόσου είναι κάποιο άγνωστο ζώο, δεν μπορεί να προληφθεί η μετάδοση στους ανθρώπους. Ο ιός μεταδίδεται από το αίμα και τις απεκκρίσεις ενός ανθρώπου που μολύνθηκε. Στα νοσοκομεία μπορεί να μεταδοθεί με μολυσμένα εργαλεία και γι’ αυτό απαιτείται επίπεδο βιοασφάλειας BSL-4.

Ebola 8
Η περίοδος επώασης του ιού Έμπολα κυμαίνεται από 2-21 μέρες. Τα συμπτώματα της νόσου είναι παρόμοια μ’ εκείνα του αιμορραγικού πυρετού που οφείλεται στον ιό του Μάρμπρουγκ. Στο τελικό στάδιο τα μάτια των ασθενών κοκκινίζουν και ο θάνατος προέρχεται από ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν γιατί ορισμένοι άνθρωποι αναρρώνουν έπειτα από προσβολή με τον ιό, ενώ οι περισσότεροι όχι. Η αιτία είναι ίσως ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα πρόλαβε να ανταποκριθεί στην επίθεση του ιού.
Για τη διάγνωση της νόσου χρησιμοποιούνται οι ίδιες μέθοδοι όπως και στην περίπτωση του ιού του Μάρμπρουγκ. Η διάγνωση είναι σημαντική για την απομόνωση των προσβληθέντων. Για την ώρα δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεραπεία. Στον ασθενή χορηγούνται υγρά, ηλεκτρολύτες και οξυγόνο για τη σταθεροποίηση της κατάστασής του. Παρ’ όλα αυτά η θνησιμότητα υπερβαίνει το 80% των περιπτώσεων. Ο ιός του Έμπολα θεωρείται μεγάλη απειλή για την ανθρώπινη υγεία και γι’ αυτό έχουν ήδη ξεκινήσει έρευνες για την παρασκευή του κατάλληλου εμβολίου.

Ebola 5

ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΙ ΙΟΙ: ΤΑ «ΕΞΥΠΝΑ» ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Εκτός από τις μορφές που προαναφέραμε, το οπλοστάσιο του βιολογικού τρόμου μπορεί να συμπεριλάβει τον πυρετό Q (Coxiella burnetii), την εντεροτοξίνη Β του σταφυλόκοκκου (Staphylococcal enterotoxin B), τον τυφοειδή πυρετό (Rickettsia prowazekii), την τοξίνη Ricin, την ψιττάκωση (Chlamydia psittaci) κ.ά. Μπορεί να συμπεριλάβει επίσης και νέους παθογόνους μικροοργανισμούς, που θα δημιουργηθούν στα εργαστήρια με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας και της γενετικής μηχανικής.
Από το 1992 έχουν εμφανιστεί πέντε νέες τεχνολογίες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή νέων βιολογικών όπλων: Η γενετική μηχανική, η γονιδιακή και πρωτεϊνική συγκόλληση, η σύντηξη των κυττάρων (δημιουργία νέων οργανισμών), η πρωτεϊνική μηχανική και, τέλος, η ζύμωση και η κυτταρική καλλιέργεια (τεχνικές μαζικής παραγωγής). Αυτές οι επαναστατικές τεχνολογίες προσφέρουν νέες δυνατότητες τόσο στους επίδοξους βιοτρομοκράτες, όσο και στην Αμερικανική Αυτοκρατορία που θα ήθελε να έχει στη φαρέτρα της υπερεξελιγμένα «έξυπνα» βιολογικά όπλα ικανά να εξολοθρεύουν ανεξέλεγκτους τρομοκράτες, αλλά και ανεπιθύμητους πληθυσμούς.
Η δημιουργία συνθετικών ιών, που δεν συναντώνται στη Φύση, αποτελεί το πρώτο βήμα. Σύμφωνα με έκθεση Aμερικανών ερευνητών, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Science, με επιτυχία στέφθηκαν οι προσπάθειες δημιουργίας συνθετικού ιού πολιομυελίτιδας σε εργαστηριακές συνθήκες. Η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Stony Brook κατάφερε να δημιουργήσει το μολυσματικό παράγοντα από την αρχή, χρησιμοποιώντας τη γονιδιακή ακολουθία του γενετικού υλικού του ιού της πολιομυελίτιδας. Κατόπιν οι επιστήμονες εμβολίασαν πειραματόζωα προσπαθώντας να διαπιστώσουν τη λοιμογόνο δράση του τεχνητού ιού. Τα ποντίκια που μολύνθηκαν με το συνθετικό ιό αρχικά εμφάνισαν σημεία παράλυσης και στη συνέχεια πέθαναν. Αυτό απέδειξε πως ο συνθετικός ιός ήταν το ίδιο δραστικός με τον φυσικό.

Ebola 7
Η δημοσίευση αυτής της αποκάλυψης πυροδότησε, όπως ήταν αναμενόμενο, τις φοβίες για ενδεχόμενη βιοτρομοκρατική επίθεση με τεχνητούς ιούς. Από την πλευρά τους οι επιστήμονες υποστήριξαν πως ήθελαν απλώς ν’ αποδείξουν την ευκολία δημιουργίας συνθετικών ιών. Αυτό βέβαια ίσως ωθήσει τους επίδοξους τρομοκράτες να επιδιώξουν τη «νεκρανάσταση» του εξαφανισμένου ιού της ευλογιάς…
Εκτός από τεχνητούς ιούς, στο μέλλον θα υπάρχει και η δυνατότητα να δημιουργηθούν «κυβερνοέντομα» (cyberinsects) και «βιολογικά ρομπότ» (biorobots), ως βιολογικοί φορείς μετάδοσης παθογόνων μικροοργανισμών. Οι βιοτρομοκράτες του μέλλοντος είναι σίγουρο πως θα υποκύψουν στον πειρασμό να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που θα προσφέρει η εξέλιξη της γενετικής μηχανικής. Από την άλλη όμως και η Αυτοκρατορία θα διαθέτει μια τεράστια «βεντάλια» αντιδότων και εμβολίων, καθώς και μια αόρατη στρατιά από «έξυπνους» τεχνητούς μικροοργανισμούς που θα στοχεύουν αποκλειστικά στους ανυπότακτους και στους ανεπιθύμητους. Στο μέλλον ο βιοχημικός τρόμος θα έχει αυτοκρατορικό πρόσωπο. Η βιοτρομοκρατία αποτελεί απλώς το τέλειο πρόσχημα για τον εκφοβισμό και τον έλεγχο των μαζών.

Πηγή: Γιώργος Στάμκος, ΜΕΤΑ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ, Βιοτρομοκρατία, Εκδ. Αρχέτυπο 2002

Ebola Protection

OPEN MEDICINE! Wiki Κίνημα για μια Καλύτερη Ιατρική

OPENMEDICINE!

Wiki Κίνημα για μια Καλύτερη Ιατρική

Το 2006 η Anita Palepu ήταν συντάκτης του περιοδικού Canadian Medical Association Journal όταν ο εκδότης της απέλυσε δύο συντάκτες μετά από διαφωνία που είχαν σχετικά με την ανεξαρτησία και ελευθερία του δημοσιογραφικού λόγου. Η Ανίτα ήταν θυμωμένη με το γεγονός ότι οι διαφημιστές υπαγορεύουν με τον τρόπο τους το ύφος και τις πληροφορίες του περιοδικού. Αντιστάθήκαν μαζί με μερικούς άλλους συναδέλφους της αλλά «αντί να θυμώσω, εγώ κάνω κάτι για αυτό», και σε ένα χρόνο μέσα έγινε συν-εκδότης και αρχισυντάκτης του περιοδικού Open Medicine, ενός ελεύθερου, ανεξάρτητου, online τριμηνιαίου περιοδικού που προσφέρει καθαρή ανάλυση και επιστημονική άποψη για τα ιατρικά ζητήματα. Στο πρώτο τεύχος η εκδότρια δήλωσε πως «η ιατρική επιστήμη πρέπει να είναι ανοιχτή και δημόσια, ελεύθερη από τις ακήρυκτες επιρροές».

Η Παλεπού, καθηγήτρια ιατρικής στο University of British Columbia, τονίζει ότι τα διάσημα περιοδικά, όπως είναι το TheLancet και The New England Journalo fMedicine, αντλούν σημαντικά ποσά από τους φαρμακευτικούς διαφημιστές. Η ίδια πιστεύει πως αυτό μπορεί να επηρεάσει τους γιατρούς και τους θεραπευτές να φέρουν αποφάσεις βασισμένες σε αναγνώριση του «brand name», πιο πολύ από τις επιστημονικές τους γνώσεις. Και πάνω απ’ όλα, λέει εκείνη, αυτοί οι διαφημιστές μπορεί πουλάνε και δοκιμαστικά και ύποπτα ιατρικά φάρμακα πληρώνοντας για διαφήμιση. Αυτό δεν ακυρώνει αναγκαστικά την  επιστήμη, αλλά πλέον δεν είναι έγκυρη, αλλά υποταγμένη στα ανταγωνιστικά συμφέροντα. Με το OPENMEDICINE δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί ως τώρα, τουλάχιστον, δεν υπάρχει διαφήμιση. Η Palepu λέει πως αυτή η πρωτοβουλία εφαρμόζεται μέσα από την «εργασία της αγάπης» (labor of love) στην οποία συμμετέχουν πολλοί ακαδημαϊκοί, περισσότεροι από τον Καναδά, συν τις δωρεές από τις ιατρικές σχολές και τα μεμονωμένα άτομα. Πρόσφατα το περιοδικό άρχισε ένα συνεργατικό εκδοτικό πείραμα. Ένα από τα άρθρα του είναι «wiki», δηλαδή καταχωρημένοι αναγνώστες μπορούν να εκδώσουν και να συμπληρώσουν το υπάρχον υλικό. H Palepu λέει ότι είναι νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα, αλλά «πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να εφαρμόσουμε τη μέθοδο ‘’wiki’’ στα ιατρικά θέματα».

Στο μεταξύ το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ συνεργάζεται με το Wikimedia Foundation για την προώθηση μιας online πρόσβασης στις ιατρικές πληροφορίες. Η Palepu όμως θεωρεί πως οι δικοί της συντάκτες αποτελούν ένα ευρύτερο κίνημα που ανήκει σε μια ελευθεριακή κουλτούρα της ανοικτής πρόσβασης στις επιστημονικές πληροφορίες. «Η Ιατρική είναι ένα πολύ παραδοσιακό επάγγελμα γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε πολύ ριζοσπαστικοί στις κινήσεις μας» υποστηρίζει η Palepu. Αν πέσει το «κάστρο» της Ιατρικής ελάχιστοι θα μπορούν να αντισταθούν στην ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση.

ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide): Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide)

Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

 

«Σας ζητούμε συγγνώμη που επί 50 χρόνια δεν βρήκαμε έναν τρόπο να έλθουμε σε επαφή μαζί σας σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Σάς ζητούμε να θεωρήσετε τη σιωπή μας ως ένδειξη του σοκ που μάς προκάλεσε η μοίρα σας».

 Δημόσια Δήλωση (31.8.2012) του Harald Stock, γενικού διευθυντή της φαρμακευτικής Grunenthal

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

 

Στις 31 Αυγούστου του 2012 ο γενικός διευθυντής της γερμανικής φαρμακευτικής εταιρείας Grunenthal, Harald Stock, δήλωσε πως η εταιρεία «εκφράζει την ειλικρινή της λύπη» για τη σιωπή της απέναντι στα θύματα της θαλιδομίδης, η οποία πουλιούνταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις εγκύους για την αντιμετώπιση της πρωινής ναυτίας.

Η Θαλιδομίδη (Thalidomide) ήταν ένα από τα φάρμακα που μετά από χρόνια εκτεταμένων δοκιμών πάνω σε πειραματόζωα κατοχυρώθηκε ως ένα «ιδανικά ασφαλές» ηρεμιστικό φάρμακο και μάλιστα για έγκυες γυναίκες. Και το αποτέλεσμα: περισσότερες από 10.000 γεννήσεις σοβαρά παραμορφωμένων νεογέννητων. Κατά τη διάρκεια της εκτενούς δικαστικής διαμάχης το 1970 κατά των παρασκευαστών, ένας αριθμός από μάρτυρες, όλοι τους ερευνητές πειραματόζωων, δήλωσαν στο δικαστήριο ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών στα ζώα δεν έδειχναν ποτέ κάτι το ανησυχητικό για τους ανθρώπους.

Ένας όμως από τους ειδικούς ήταν και ο τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Ernst Boris Chain, που συμμετείχε στην ανακάλυψη της αντιβακτηριακής δράσης της πενικιλίνης. Αυτός δήλωσε στις 2 Φεβρουαρίου του 1970 ενώπιον του δικαστηρίου: «Καμιά δοκιμή φαρμακευτικού σκευάσματος σε ζώα, ακόμη κι αν δοκιμαστεί σε αρκετά ζωικά είδη, ακόμη και πρωτεύοντα, και κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, δεν προσφέρει καμιά εγγύηση ότι το φάρμακο θα έχει την ίδια δράση και στους ανθρώπους: επειδή, με όλο το σεβασμό, ο άνθρωπος δεν είναι το ίδιο μ’ ένα ζώο». Τελικά οι παρασκευαστές της Θαλιδομίδης δεν βρέθηκαν ένοχοι ότι έριξαν στο εμπόριο ένα επικίνδυνο σκεύασμα.

Η απίστευτη αντίδραση για την τραγωδία της Θαλιδομίδης από το φαρμακευτικό λόμπι ήταν ότι επρόκειτο για μια «σπάνια εξαίρεση», που θα οδηγούσε ωστόσο σε πιο αυστηρούς ελέγχους των δοκιμών σε ζώα και τίποτε περισσότερο. Αυτή η εξήγηση έγινε αποδεκτή από τους περισσότερους ανθρώπους. Έτσι οι δοκιμές σε πειραματόζωα αυξήθηκαν και όλο και πιο πολλά «ασφαλή δοκιμασμένα» φάρμακα βγήκαν στην αγορά. Και η συνέπεια αυτού του γεγονότος: Στη Δυτική Γερμανία, ενώ τη δεκαετία του 1950 υπήρχαν στις 100.000 γεννήσεις 3 δύσμορφα μωρά, τη δεκαετία του 1980 τα δύσμορφα μωρά εκτινάχθηκαν στα 500 σε κάθε 100.000 γεννήσεις, μιλάμε για υπερεκατονταπλασιασμό των άτυχων βρεφών! Στις ΗΠΑ τα μωρά με δυσμορφίες αυξήθηκαν κατά 350% τα τελευταία 25 χρόνια. Στη δεκαετία του 1950 γεννιούνταν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο 70.000 μωρά με παραμορφώσεις. Στη δεκαετία του 1980 γεννιούνταν κάθε χρόνο 250.000 μωρά με παρόμοια προβλήματα. Η μέση κατανάλωση φαρμάκων στις ΗΠΑ τριπλασιάστηκε σε σχέση με τη δεκαετία του 1950. Το ίδιο και γενετικές παραμορφώσεις. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες…

Ο λόγος γι’ αυτήν την αύξηση είναι γνωστός: ευθύνονται τα φάρμακα που έπαιρναν οι μητέρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Φάρμακα, που αφού δοκιμάστηκαν σε ζώα, θεωρήθηκαν «ασφαλή» για τους ανθρώπους.

Αντιδρώντας πάντως στην ομιλία του Harald Stock, η Φρέντι Αστμπερι, πρόεδρος της «Thalidomide UK» δήλωσε: «Τούς χρειάστηκε πολύς καιρός για να ζητήσουν συγγνώμη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, θύματα της θαλιδομίδης, που δίνουν αγώνα για να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας στη Βρετανία και σε ολόκληρο τον κόσμο. Άρα, χαιρετίζουμε την έκφραση συγγνώμης, αλλά πόσο μακριά θέλουν να φθάσουν; Δεν είναι καλό να ζητούν συγγνώμη εάν δεν ανοίξουν συζήτηση για αποζημίωση».

 

ΟΙ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ LIFE STYLE ΜΑΣ;

ΟΙ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ LIFE STYLE ΜΑΣ;

Οι Λαθρεπιβάτες του Τραίνου της Προόδου

 

 Γράφει ο Πέτρος Αργυρίου

Τα Μ.Μ.Ε ρηματοποιούν την πραγματικότητα. Αυτοί οι «παράξενοι ελκυστές» των ειδήσεων, ο ρόλος των οποίων όφειλε να είναι πρωτίστως η συλλογή και αναμετάδοση της είδησης έχουν προ πολλού ξεπεράσει τους εγγενείς περιορισμούς του ρόλου τους. Σήμερα τα ΜΜΕ δεν είναι απλά αναμεταδότες αλλά και κατασκευαστές ειδήσεων.

Η γιγάντωση των μήντια ήταν σε κάποιο βαθμό λογική και αναμενόμενη: τα μεγάλα ΜΜΕ καλούνται να καλύψουν γεγονότα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η επιλογή και προβολή ορισμένων μόνο από αυτά είναι αναπόφευκτη. Η ίδια η επιλογή όμως και σύνθεση των γεγονότων σε ένα τηλεοπτικό ή έντυπο πακέτο διαμορφώνει ένα επιλεκτικό ειδησεογραφικό τοπίο, που αποτελεί αναπόφευκτο σημείο αναφοράς για τους πολίτες.

Τα ειδησεογραφικά πακέτα όμως, που υποτίθεται ότι αναπαριστούν την εικόνα του κόσμου σε μια δεδομένη στιγμή, ότι φωτογραφίζουν παγκόσμιες ή τοπικές ή ακόμη και ατομικές καταστάσεις είναι συχνά κατά τέτοιο τρόπο δομημένα ώστε να δημιουργούν μια δεύτερη, υπερκείμενη της πραγματικότητας εικόνα. Μιλώντας αλληγορικά, αντί να παρουσιάζουν τη φωτογραφία παρουσιάζουν ένα φωτομοντάζ της, ή αντί να παρουσιάσουν διακριτές στιγμές της ειδησεογραφικής ροής παρουσιάζουν κολάζ της. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα για το τι μπορούν οι σύγχρονοι «θεουργοί» της είδησης με αυτήν ή σε αυτήν.

Η είδηση είναι ότι τα ποσοστά του καρκίνου αυξάνουν. Είναι τρομακτική, δυσοίωνη, αποθαρρυντική. Αν όμως αυτή η είδηση παρατεθεί δίπλα στην είδηση μιας καινούργιας αποτελεσματικής θεραπείας για τον καρκίνο και σε μια δήλωση π.χ του υπουργού υγείας για αύξηση των ερευνητικών κονδυλίων για τον καρκίνο η πρώτη είδηση αυτομάτως παραλλάζει. Ανάλογα λοιπόν με το πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται μια είδηση, το μήνυμα της χρωματίζεται ανάλογα. Βέβαια, στο παράδειγμά μας, η νέα θεραπεία του καρκίνου μπορεί να είναι μια ακόμη νέα αναποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο. Τα κονδύλια για την έρευνα του καρκίνου μπορεί να τοποθετούνται σε λάθος ερευνητικούς τομείς. Μια είδηση που έπρεπε να παρουσιαστεί αυτόνομα και που δεν παρουσιάζει κανένα ηθικό δίδαγμα για τις επιστημονικές και τεχνολογικές προόδους μπορεί να αποδυναμωθεί όταν μπολιαστεί με άλλες συγγενείς αλλά ασύνδετες ειδήσεις. Η μηχανική των ειδήσεων διαμορφώνει την κοινοποιήσιμη πραγματικότητα.

Με το εργαλείο της ειδησεογραφικής μηχανικής, είναι εύκολο κανείς να προπαγανδίσει… διακριτικά. Και η κατεύθυνση της προπαγάνδας καθορίζεται από συμφέροντα και ειδικότερα στο χώρο των ειδήσεων από το πόσο ευπώλητες είναι. Οι καινούργιες θεραπείες είναι hot. Παλιές ασθένειες είναι not. Καινούργιες ασθένειες και επιδημίες είναι Hot. Προτάσεις για μια απλή απεγκλωβισμένη από το υπερκαταναλωτικό μοντέλο ζωή είναι σίγουρα not.

Έχετε άραγε σκεφτεί πόσο συχνά, πόσες χιλιάδες καινούργιες θεραπείες για τον καρκίνο έχουν εμφανιστεί και συνεχίζουν να εμφανίζονται στα ΜΜΕ; Αν αυτές οι ειδήσεις ήταν αληθείς ή έστω ακριβείς, ο καρκίνος θα έχει σημειώσει δραματική πτώση. Λοιπόν, ο καρκίνος δεν έχει ηττηθεί.

Έχετε σκεφτεί για ποιο λόγο SARS, ιός του δυτικού Νείλου, AIDS, ιός της γρίπης των πουλερικών κ.α. πρωταγωνίστησαν στα δελτία και τις εφημερίδες. Επειδή ήταν «sexy ασθένειες», φρέσκιες, ικανές να εγείρουν συναίσθημα, να τροφοδοτήσουν έναν ανέξοδο σε πρώτη φάση πανικό. Εντωμεταξύ η αύξηση του καρκίνου, της φυματίωσης, της υπογονιμότητας, του αυτισμού, καταστάσεις που είναι παλιές, γνωστές, αργές και θλιβερές, ένα συνεχές μαρτύριο για τους ασθενείς, το περιβάλλον τους και την κοινωνία περνάν σε δεύτερη μοίρα και πολλές φορές τοποθετούνται κάτω από το χαλάκι της ενημέρωσης. Τα νέα, πρέπει να είναι νέα (καινούργια).

Πέρα από τη μόδα των καινοφανών επιδημιών, πέρα από την επέλαση της γενετικής που θα σάρωνε τις ασθένειες, πέρα από τα καινούργια φάρμακα τη θαυματουργή δράση των οποίων τα ΜΜΕ πρόθυμα παπαγαλίζουν εκ μέρους των φαρμακευτικών εταιριών, στο παρασκήνιο της ενημέρωσης ελλοχεύουν όλες εκείνες οι παθολογίες που προσδιορίζονται από και προσδιορίζουν την εποχή μας.

Γιατί ο Καρκίνος Συνεχίζει να Κερδίζει τον Πόλεμο;

Νέες θεραπείες, καλύτερα διαγνωστικά μέσα και όμως ο καρκίνος συνεχίζει να μαστίζει τους πληθυσμούς. Σε μια πρόσφατη έρευνα του ερευνητικού ιδρύματος Cancer Research UΚ, εκτιμήθηκε ότι τα ποσοστά καρκίνων του πνεύμονα και του μαστού διπλασιάστηκαν μέσα στα τελευταία 30 χρόνια. [1] Αυτή η τάση δε φαίνεται να υποχωρεί. Το αντίθετο. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας εκτιμά ότι μέχρι το 2020, τα κρούσματα καρκίνου θα έχουν αυξηθεί κατά ένα ακόμα 50%. [2]

Τα αίτια αυτής της αύξησης αποδίδονται σε ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Ένας παράγοντας που σίγουρα παίζει ρόλο στην αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου είναι η γήρανση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός της γης προοδευτικά γερνάει και αυτή είναι μια τάση που εμφανίζεται πάρα πολύ έντονη στο Δυτικό κόσμο. Σε μια έκθεση του 2002 του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών παρουσιάστηκε αυτό το γηραλέο πρόσωπο των σύγχρονων πληθυσμών και οι κοινωνικές επιπτώσεις. Μερικά από τα ισχυρά σημεία της έκθεσης είναι ότι «η γήρανση του πληθυσμού» δεν έχει προηγούμενο, δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην ανθρώπινη ιστορία –και στον 21ο αιώνα θα είμαστε μάρτυρες μιας ακόμη πιο ραγδαίας γήρανσης από αυτή του αιώνα που μόλις πέρασε. Η γήρανση του πληθυσμού είναι ανθεκτική, δεν θα γυρίσουμε στους νεαρούς πληθυσμούς που οι πρόγονοί μας γνώριζαν. Η γήρανση του πληθυσμού έχει σοβαρότατες επιπτώσεις για πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής.[3]

Καθώς ο καρκίνος παρουσιάζει μεγαλύτερη επίπτωση σε μεγάλες ηλικίες μπορεί να θεωρηθεί βολικά και ως «γεροντική ασθένεια». Ο καρκίνος όμως παρουσιάζει παράλληλα αύξηση σε παιδιά και εφήβους. Η διεθνής υπηρεσία για την έρευνα του καρκίνου (International Agency for Research on Cancer) υπολόγισε μια ετήσια αύξηση του καρκίνου της τάξης του 1% στα παιδιά και της τάξης του 1,5% για τους εφήβους για τα έτη 1970-2000. [4]

Παρά τα αυξημένα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης, φαίνεται πως οι σημερινές κοινωνίες και τα επιστημονικά τους εργαλεία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι εντονότερο στον δυτικό κόσμο από ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στην Ευρώπη το 19% των θανάτων οφείλεται σε καρκίνους, ενώ στην Αφρική το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει μόλις το 4%. Παρότι αυτή η στατιστική ανισομέρεια μπορεί να οφείλεται στα ενδημικά, ποικίλα προβλήματα υγείας της αφρικανικής ηπείρου, ίσως είναι ένας δείκτης για το ότι ο καρκίνος εκτός από εν μέρει γεροντική νόσος είναι και μια νόσος lifestyle. Διατροφή, ρύποι (χημικοί, ηλεκτρομαγνητικοί και ραδιενεργοί), φαρμακευτικές επιλογές, ψυχολογία, αγυμνασία είναι μάλλον συμπαράγοντες των αυξητικών τάσεων που ο καρκίνος παρουσιάζει στον δυτικό κυρίως κόσμο.[5]

Αυτή η ανικανότητα των κοινωνιών να εξαλείψουν τον καρκίνο, οδήγησε σε μια προοδευτική αλλαγή της στρατηγικής της δημόσιας υγείας. Το 1971 ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Richard Nixon, κήρυξε τον πόλεμο στον καρκίνο. Φαίνεται όμως πως παρά την προπαγάνδα των νέων θεραπειών είναι ο καρκίνος αυτός που κερδίζει τον πόλεμο. Χωρίς ποτέ να παραδέχονται ανοιχτά την ήττα τους (επιστήμη και πολιτική είναι πολύ αλαζονικές για να κάνουν κάτι τέτοιο), οι αρμόδιοι αρχίζουν τώρα σιωπηλά να συνθηκολογούν με τον μισητό εχθρό τους. Ο διευθυντής του IARC (International Agency for Research on Cancer) Dr. Stewart ενδεικτικά δηλώνει πως «…τα νέα φάρμακα δεν θα εξαφανίζουν υποχρεωτικά όγκους αλλά όταν θα χρησιμοποιούνται συνδυαστικά με άλλους παράγοντες θα μπορούν να μετατρέψουν πολλά περιστατικά ραγδαίου θανατηφόρου καρκίνου σε ελεγχόμενες χρόνιες ασθένειες»..

Μια άλλη διατύπωση της συνθηκολόγησης βρίσκουμε στο Scientific American : «…ίσως  οι ασθενείς με καρκίνο θα μπορούν παίρνουν ‘’ένα χάπι την ημέρα για να κάνουν τον καρκίνο πέρα’’. Αν αυτό συμβεί, μορφές καρκίνου που είναι σήμερα αθεράπευτες, θα μειωθούν σε χρόνια προβλήματα υγείας παρόμοια με την υπέρταση και το διαβήτη και πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν μακροχρόνιες, ικανοποιητικές ζωές».[6]

Αλλά για ποιους λόγους ο καρκίνος κερδίζει τον πόλεμο; Ο Clifton Leaf, αρχισυντάκτης του περιοδικού Fortune είναι ένας άνθρωπος που στην τρυφερή ηλικία τον 15 ετών έδωσε τη δική του μάχη με τον καρκίνο. Ανήκει στη μειοψηφία εκείνων που έζησαν για να πουν την εμπειρία τους. Χρόνια αργότερα αναζητά τις αιτίες που η επιστημονική κοινότητα και η κοινωνία δεν έχουν καταφέρει ακόμη ένα καθοριστικό χτύπημα στον καρκίνο: Μιλώντας με ειδικούς ερευνητές καταλήγει στο ότι υπάρχει «…μια δυσλειτουργική ‘’κουλτούρα του καρκίνου’’ –ένας τρόπος σκέψης που ωθεί δεκάδες χιλιάδων ιατρών και επιστημόνων να εντοπίζουν την παραμικρή θεραπευτική βελτίωση αντί να τους ενθαρρύνει να βρουν αυθεντικές ανακαλύψεις. Μια νοοτροπία που εκτρέφει απομονωμένες (και περιττές) λύσεις αντί για μια εκτεταμένη συνεργασία και που επιβραβεύει ακαδημαϊκά επιτεύγματα και δημοσιεύσεις πάνω από οτιδήποτε άλλο». Ο Leaf αναφέρει ότι αυτή η νοοτροπία έχει οδηγήσει τους ερευνητές του καρκίνου στο να παραμερίσουν το κεντρικότατο θέμα και μηχανισμό της μετάστασης. Μόνο το 0,5 των ερευνητικών προτάσεων επικεντρώνονται στη μετάσταση ενώ στο 92% των χρηματοδοτούμενων ερευνών του 2003, ο όρος μετάσταση δεν αναφερόταν καν. Ο παραγκωνισμός της μετάστασης από το ερευνητικό πεδίο είναι απλά μια πτυχή ενός γενικότερου φαινομένου  «διαμερισματοποίησης» της έρευνας: «Κάπως, στη διάρκεια της διαδρομής, κάτι σημαντικό χάθηκε. Το κυνήγι της γνώσης έγινε αυτοσκοπός παρά μέσο. Και η έρευνα έγινε εξαιρετικά στενή, σε βαθμό που ιατροί και επιστήμονες που θέλουν να σκέφτονται συστημικά για τον καρκίνο ή που μπορεί να έχουν εντελώς καινούργιες προσεγγίσεις σε αυτόν συχνά δεν χρηματοδοτούνται». [7]

Ο Leaf περιγράφει την τεχνοκρατική προσέγγιση, την εξονυχιστική έρευνα της λεπτομέρειας όταν ο οργανισμός ή το σύστημα αγνοούνται στο σύνολό τους. Η έρευνα καταλήγει σχεδόν πάντα σε γονιδιακό επίπεδο, για την ακρίβεια στην έρευνα ενός και μόνο γονιδίου, όταν οι εξίσου ή και περισσότερο σημαντικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα γονίδια, τα κύτταρα και τα συστήματα παραμένουν αδιερεύνητες. Η μετάσταση, σαν φαινόμενο συστημικό και όχι ως μια αυστηρώς μονογονιδιακή έκφραση δεν αποτελεί θελκτικό ερευνητικό αντικείμενο.

Η ίδια νοοτροπία απαντάται και στο επίπεδο των εξωτερικών παραγόντων που μπορεί να συνδέονται με τον καρκίνο. Οι έρευνες επικεντρώνονται στο ακριβές ποσό έκθεσης ή λήψης ενός δυνητικά καρκινογόνου παράγοντα που είναι ικανό να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός καρκίνου. Ελάχιστες είναι εκείνες οι έρευνες που μπορούν να εντοπίσουν την πολυπαραγοντική πτυχή του φαινομένου. Η σωστή διατύπωση δεν είναι πάντα ότι συγκεκριμένη ποσότητα του καρκινογόνου α μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη του τάδε τύπου καρκίνου. Η πληρέστερη διατύπωση είναι ότι στιγμιαία έκθεση στον παράγοντα α που συνοδεύεται από μακροχρόνια τοξική ή όχι έκθεση στον παράγοντα β’, σε συνδυασμό με έκθεση σε άλλους παράγοντες μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη καρκίνου ανάλογα πάντα με το ατομικό προφίλ του οργανισμού, τη γενετικού προδιάθεση που φέρει και τις συνθήκες ζωής που έχει αναπτύξει.

Έρευνες που αποτυπώνουν τις συνθήκες ζωής και τη σχέση τους με την ανάπτυξη καρκίνου δεν έχουν άμεσα οικονομικά οφέλη. Καμιά πολυεθνική δεν έχει να κερδίσει κάτι από την άμεση προτροπή των πολιτών στο να αποφεύγουν κάτι. Τα κέρδη έρχονται από τις θετικές προτροπές, τις προστακτικές τύπου πάρε αυτό το φάρμακο, κάνε αυτό το εμβόλιο, ή κάνε αυτήν την εξέταση. Το κοινωνικό όφελος δεν συμβαδίζει πάντα με τα κέρδη των πολυεθνικών.

Το πιο πρόσφατο και ίσως σκανδαλώδες παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας η απόρριψη από τον FDA (τον αντίστοιχο  αμερικανικό ΕΟΦ) ήταν το Provenge, ένα «εμβόλιο» για τον καρκίνο του προστάτη παρότι η συμβουλευτική επιτροπή του FDA είχε αποφανθεί στην συντριπτική της πλειοψηφία θετικά τόσο για την ασφάλεια όσο και για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Οι οικογένειες των καρκινοπαθών στους οποίους ο FDA είχε αποφασίσει να μην τους επιτρέψει έστω αυτό το μικρό περιθώριο ελπίδας κατέφευγαν με μεικτά συναισθήματα απόγνωσης και οργής στο ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ. Σε αυτή την υπόθεση πολλοί ήταν αυτοί που υποψιάστηκαν και ισχυρίστηκαν πως υπήρχαν αντικρουούμενα συμφέροντα στον FDA, ανάμεσα στους ανθρώπους που έθεσαν το Provenge στο «ψυγείο» υπήρχαν μέτοχοι ανταγωνιστικών εταιριών. Όπως και να χει, το Provenge της εταιρίας Dendreon ήταν μια εξαρχής ριζοσπαστική προσέγγιση που η λογική της ήταν να «ενημερώνει» το ανοσοποιητικό σύστημα του καρκινοπαθούς για την ταυτότητα των καρκινικών κυττάρων. Αυτή η προσέγγιση είναι εξατομικευμένη και αποτελεί μια σύνθετη ιατρική πράξη και όχι ένα «βιομηχανικό» χαπάκι που παράγεται μαζικά, χορηγείται μαζικά και κοστολογείται εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές περισσότερο από το κόστος των συστατικών του, με λίγα λόγια το  Provenge θα άνοιγε ίσως το δρόμο για ιατρική που ίσως να μην είναι και τόσο κερδοφόρα σε σχέση με τον προκάτοχο της.

Η Νόσος του Alzheimer Επιμένει

Μια άλλη νόσος που είναι χαρακτηριστικότερα «γεροντική» από τον καρκίνο είναι η νόσος του Alzheimer (AD). Η AD είναι μια νευροεκφυλιστική νόσος που χαρακτηρίζεται από εναπόθεση αμυλοειδούς β και αποδιοργάνωση των νευρονικών δικτύων και γενικότερα της αρχιτεκτονικής του εγκεφάλου που οδηγεί σε μια προοδευτική έκπτωση όλων των γνωστικών και κινητικών λειτουργιών με τελική έκβαση την σχεδόν ολοκληρωτική ανημποριά του ασθενή.

Η επίπτωση της AD εμφανίζει συστηματική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Σε μια έρευνα στους πληθυσμούς της Αγγλίας και της Ουαλίας η αύξηση της AD από το 1985 εως το 1994 χαρακτηρίστηκε ως «δραματική».[8]

Σε μια άλλη μελέτη, εμφανίζεται μια ζοφερή πρόβλεψη: Μέσα στα επόμενα πενήντα χρόνια, η επίπτωση της AD στον αμερικάνικο πληθυσμό ενδέχεται να τετραπλασιαστεί: 1 στους 45 αμερικάνους θα υποφέρει από AD. [9]

Όπως έχει ήδη αναφερθεί η AD είναι μια γεροντική νόσος. Για κάθε πενταετία γήρανσης μετά τα 65, οι πιθανότητες να αναπτύξει κάποιος AD διπλασιάζονται.. [10]

Μέρος λοιπόν της αυξημένης επίπτωσης της AD μπορεί να αποδοθεί στην προοδευτική γήρανση του πληθυσμού. Είναι όμως η γήρανση του πληθυσμού ο μόνος παράγοντας που σχετίζεται με την αύξηση της επίπτωσης της AD; Για να απαντηθεί αυτό το  ερώτημα θα ήταν χρήσιμη η γνώση της παθολογίας της AD. Δυστυχώς όμως η παθολογία της AD δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα πλήρως. Μερίδα ερευνητών υποστηρίζει τον κυρίαρχο ρόλο της ανώμαλης Ταυ πρωτεΐνης, μια άλλη μερίδα θεωρεί πρωτογενές αίτιο τον επίσης ανώμαλο σχηματισμό του αμυλοειδές β, η επιστημονική κοινότητα φαίνεται να συμφωνεί στον ρόλο της απολιποπροτείνης Ε (APOE) σε σχέση με την προδιάθεση για τη νόσο, ενώ κάποιοι επιστήμονες αρχίζουν να μελετούν το ενδεχόμενο η AD να ανήκει στις πριοντικές (prions) ασθένειες (βλέπε νόσος των «τρελών αγελάδων»).

Η ανάλυση της αυξητικής τάσης της AD μπορεί να βοηθηθεί από το πεδίο της στρατηγικής της πρόληψης της AD. Αν κάτι βοηθά στην πρόληψη της AD, τότε, στην άλλη πλευρά του φάσματος, κάτι προκαλεί την αύξηση της AD. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πεδίο της πρόληψης, γιατί όπως υποδεικνύει μεγάλος όγκος ερευνών η AD μπορεί αν όχι να προληφθεί τουλάχιστον να καθυστερήσει η έναρξη της όχι απαραιτήτως με φαρμακευτικά μέσα αλλά με μια υγιή και πλήρη ζωή.

Ένα από τα πρώτα και βασικά συμπτώματα της AD είναι η απώλεια μνήμης. Έρευνες τόσο σε ζώα όσο και ανθρώπους έδειξαν ότι η μακροχρόνια δράση ορμονών stress μπορεί να επιδεινώσουν τη λειτουργία της μνήμης.[11] Η κοινωνική απομόνωση που σχετίζεται με τις συνθήκες ζωής της γεροντικής ηλικίας είναι επίσης ένας παράγοντας που φαίνεται να σχετίζεται με την AD. [12]

Από την άλλη πλευρά η φυσική άσκηση φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στην AD. [13] Φαίνεται επίσης πως άνθρωποι που έχουν ασκηθεί στις ηλικίες 20-60 έχουν μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης AD[14] Η προστατευτική επίδραση της σωματικής άσκησης σε σχέση με την AD έχει προφανώς μια βιολογική βάση. Περάματα σε ποντίκια έδειξαν ότι η φυσική άσκηση ευνοούσε τη δημιουργία καινούριων νευρώνων στον ιππόκαμπο τους. [15]

Αλλά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της προληπτικής στρατηγικής αφορά τη νευροπροστασία που η νοητική άσκηση μπορεί να εξασκήσει. Νοητικά παιχνίδια όπως το σκάκι, ασκήσεις όπως τα σταυρόλεξα μπορούν να έχουν οφέλη σε σχέση με τη διατήρηση μιας ακέραιης μνήμης. [16]

«Χρησιμοποίησε το ή χάσ΄το». Αυτό φαίνεται να ισχύει και για τον εγκέφαλο. Άνθρωποι που έχουν ασκηθεί νοητικά διατηρούν ικανοποιητικότερη γνωστική λειτουργία από αυτούς που έχουν μια νοητικά αδρανή ζωή. [17] Η ανάγνωση βιβλίων, δουλειές που είναι νοητικά απαιτητικές, εκπαιδευτικές εμπειρίες, προφυλάσσουν τη νοητική λειτουργία από τη φθορά του χρόνου. Η επιτυχία της νευροπροστασίας μέσω επιλογών lifestyle και όχι χρήσης φαρμάκων αρχίζει αδρά να διερευνάται σε επίπεδο βιολογικού υποστρώματος: Ένα πλούσιο σε ερεθίσματα περιβάλλον ευνοεί τη δημιουργία νέων νευρώνων στον υποθάλαμο ποντικιών…[18]

Για αρκετά χρόνια η αντίληψη ότι νευρωνικά κύτταρα σε ενήλικα θηλαστικά δεν μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν είχε δογματοποιηθεί. Το σκηνικό όμως αλλάζει. Η νευρονική αναγέννηση σε κάποιες περιοχές του εγκεφάλου, κυρίως στον ιππόκαμπο, έχει πλέον παρατηρηθεί. Νευρώνες δημιουργούνται στον ενήλικα εγκέφαλο από πολυδύναμα κύτταρα ακόμα και σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν νευρώνες. [19]

Ο φραγμός στην αντίληψη μας για τον εγκέφαλο φαίνεται ότι ήταν πιο ισχυρός από τους βιολογικούς φραγμούς του ίδιου του εγκεφάλου. Η ανατολή του δόγματος της ενήλικης νευρωνικής στειρότητας ήταν συνέπεια της μηχανιστικής αντίληψης της βιολογίας: Το παράδειγμα των νευρωνικών υπολογιστών χρησιμοποιήθηκε για να ερμηνεύσει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Όσο χρήσιμη και αν υπάρξει αυτή η στρατηγική απότυχε στο να αναγνωρίσει τους ίδιους της τους περιορισμούς. Ο εγκέφαλος είναι ένα ανοιχτό σύστημα που δέχεται καταιγισμούς ερεθισμάτων και αναπροσαρμόζεται σε σχέση με αυτά. Πέρα από το γενικό ανατομικό του σχήμα η λειτουργία του καθορίζεται από την αρχιτεκτονική των νευρωνικών συνάψεων. Αυτή η αρχιτεκτονική είναι όμως πλαστική και μεταβάλλεται στη διάρκεια της ζωής του οργανισμού. Ο εγκέφαλος είναι ένα δυναμικό και όχι ένα στατικό σύστημα. Η μηχανιστική αντίληψη θεωρεί ότι ο ενήλικας εγκέφαλος έχει φτάσει στην τέλεια του κατάσταση, έχει γίνει η απόλυτη υπολογιστική μηχανή και ότι πλέον μπορεί να ερμηνευτεί με μια απλή καταγραφή και μελέτη των μερών του. Είναι τόσο απλό: ο εγκέφαλος είναι μια μηχανή και η πληροφορία για τη λειτουργία της, η πατέντα και το εγχειρίδιο χρήσης του βρίσκονται στα γονίδια. Όχι ακριβώς. Η αφαιρετική σκέψη, το μηχανιστικό παράδειγμα δεν έδωσε την ώση που αναμενόταν στις νευρωεπιστήμες. Και αυτό γιατί παραβλέφθηκε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια: Ο εγκέφαλος είναι ζωντανός και όχι μια μηχανή. Η συνεχής επαφή του με ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο ηλεκτροχημικό περιβάλλον δεν του επιτρέπει να «κρυσταλλωθεί» σε μια κατάσταση κυτταρικά εντροπικού θανάτου. Ο εγκέφαλος λοιπόν μπορεί σε κάποιο βαθμό να «πλαστεί», να αναμορφωθεί, να δημιουργήσει καινούργια νευρωνικά δίκτυα, καινούργιους νευρώνες. Σε αυτό το βιολογικό χαρακτηριστικό του εγκεφάλου βασίζεται η κοινωνική αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης. Και με τον ίδιο τρόπο ο εγκέφαλος μπορεί να «πεθάνει». Αν η νόηση τοποθετηθεί σε ένα φτωχό σε ερεθίσματα περιβάλλον θα ατροφήσει και θα πεθάνει. Μόνο ο σκελετός των ήδη σχηματισμένων δομών θα συνεχίσει να υφίσταται. Ο εγκέφαλος αναπαριστά το εσωτερικό και εξωτερικό σύμπαν. Όσο μεγαλύτερο και πλούσιο είναι το κοσμοείδωλο ενός ατόμου τόσο πιο πλούσιος και σφριγηλός ο εγκέφαλος του. Όταν η αντίληψη είναι στενή, όταν η ίδια η νόηση αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πλέον χρήσιμη ή αναγκαία σταδιακά «αυτοκτονεί». Αυτό που πολλοί αποκαλούν σκέψη δεν είναι πάρα ένα απομεινάρι κοινωνικά επαγώμενων νευρωνικών συνάψεων. Σε αυτό το χαρακτηριστικό βασίζεται η ίδια η κοινωνική εντροπία. Κάνε τους πολίτες σου να σκέφτονται ότι η ωρίμανση σημαίνει μια παγιωμένη αντίληψη των πραγμάτων, μια σταθερή διαχρονία και έχεις εξασφαλίσει ένα σταθερό  κοινωνικό ιστό. Έχεις εξαλείψει την πρωτοτυπία, την πρωτοπορία, την αμφισβήτηση, την περιέργεια. Έχεις κερδίσει την τάξη, την ασφάλεια, την σταθερότητα. Ο κοινωνικός εντροπικός θάνατος όμως βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο. Σκότωσε τη νόηση και παίρνεις πληθυσμούς με νόσο του Altzheimer.

Ίσως η σύνδεση μιας νόσου με τις κοινωνικές συνθήκες να φαίνεται αρχικά περίεργη. Είναι όμως δύσκολο να βρεις μια νόσο που αντανακλά τόσο πολύ  κοινωνικά προβλήματα όσο η AD. Η κοινωνική απομόνωση ευνοεί την ανάπτυξη της AD: Οι Δυτικοί πληθυσμοί μαστίζονται από τη μοναξιά. Η γυμναστική και η ισορροπημένη διατροφή προλαμβάνει την AD ή έστω καθυστερεί την εκδήλωσή της: Οι Δυτικοί πληθυσμοί υποφέρουν από αγυμνασία και παχυσαρκία. Η εξάσκηση του μυαλού αναχαιτίζει την AD. Οι Δυτικοί πληθυσμοί είναι «πληθυσμοί του καναπέ», απαθείς, αδρανείς, ρομποτοποιημένοι. Ουσιαστικά το μεγαλύτερο ποσοστό των Δυτικών πληθυσμών είναι ιδρυματοποιήμενοι στα λευκά δωμάτια των σαλονιών τους και η αποτυχία μας να εντοπίσουμε και να αντιμετωπίσουμε το θάνατο του ενεργού πολίτη, ένα θάνατο που σταδιακά σωματοποιείται, είναι η μεγαλύτερη αποτυχία του δυτικού πολιτισμού.

Κατάθλιψη και Αυτισμός

Δύο άλλες ασθένειες που αποκτούν επιδημικό χαρακτήρα τα τελευταία χρόνια που σχετίζονται λιγότερο ή περισσότερο με το σύγχρονο modus vivendi ή lifestyle, είναι η κατάθλιψη και ο αυτισμός. Το συναίσθημα στην κατάθλιψη και η αντίληψη στην περίπτωση του αυτισμού λειτουργούν όχι μόνο ως κλειστά συστήματα αλλά και ως βρόγχοι θετικής ανάδρασης. Η κατάθλιψη όμως (γιατί στην περίπτωση του αυτισμού ενυπάρχουν σύνθετα προβλήματα νευροδικτύωσης) είναι πολύ περισσότερο ένα κοινωνικό θέμα αδιαφορούντων κοινωνιών που ιατρικοποιήθηκε, κάτι που σημαίνει ότι κατά κάποιο τρόπο οι καταθλιπτικοί και η κατάθλιψη ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνεται να απασχολούν τις κοινωνίες ουσιαστικά περιθωριοποιούνται. Οι κοινωνίες αρνούμενες να δεχτούν την όποια κριτική, ρίχνουν τα προβλήματα που οι ίδιες προκαλούν στον ιατροχημικό Καιάδα.

Δυστυχώς η ανάλυση της κατάθλιψης και του αυτισμού, λόγω οικονομίας χώρου, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στο παρόν άρθρο.  Θα είναι στη διάθεση σας πιθανώς τον Φεβρουάριο στα πλαίσια μιας ευρύτερης κριτικής ανάλυσης σε θέματα δημόσιας υγείας που θα τιτλοφορείται Θανάσιμες θεραπείες, και θα εξετάζει το πως η ίαση έγινε επιχείρηση…

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ είναι συγγραφέας, που ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Έχει συγγράψει την αποκαλυπτική μελέτη με τίτλο Θανάσιμες Θεραπείες σχετικά με τα παρασκήνια των ιατρο-φαρμακευτικών ερευνών.


[1]          BBC news, Worldwide cancer cases ‘double’, Thursday, 28 April, 2005.

[2]          W.H.O media centre, Global cancer rates could increase by 50% to 15 million by 2020.

[3]          United Nations, Department of Economic and Social Affairs Population Division, World Population Ageing: 1950-2050

[4]          BBC news, Child cancers steadily increasing,  Friday, 10 December, 2004

[5]          WHO world cancer report

[6]            Controlling Capilary Growth, Scientific American December 2001, p.45

[7]          Fortune magazine, Why We’re Losing The War On Cancer March 22, 2004 By Clifton Leaf

[8]             Health Stat Q. 2006 Summer;(30):6-14., Griffiths C, Rooney C. Trends in mortality from Alzheimer’s disease, Parkinson’s disease and dementia, England and Wales, 1979-2004.

[9]          Am J Public Health. 1998 Sep;88(9):1337-42. Brookmeyer R, Gray S, Kawas C. Projections of Alzheimer’s disease in the United States and the public health impact of delaying disease onset.

[10]           Stroke 35 (11 Suppl 1): 2620-2 Gorelick P (2004). «Risk factors for vascular dementia and Alzheimer disease.».

[11]                Sapolsky RM. Glucocorticoids, stress, and their adverse neurological effects: relevance to aging. Exp Gerontol 1999; 34: 721-732

Newcomer JW, Selke G, Melson AK, Hershey T, Craft S, Richards K, et al. Decreased memory performance in healthy humans induced by stress-level cortisol treatment. Arch Gen Psychiatry 1999; 56: 527-533

[12]           Arch Gen Psychiatry. 2 February 2007;64:234-240, Robert S. Wilson, Kristin R. Krueger, Steven E. Arnold, Julie A. Schneider, Jeremiah F. Kelly, Lisa L. Barnes, Yuxiao Tang, David A. Bennett.
«Loneliness and Risk of Alzheimer Disease.»

[13]        Am J Epidemiol. 2002 Sep 1;156(5):445-53 Lindsay J, Laurin D, Verreault R, Hebert R, Helliwell B, Hill GB, McDowell I, Risk factors for Alzheimer’s disease: a prospective analysis from the Canadian Study of Health and Aging

                Ann Intern Med 144 (2): 73-81 Larson E, Wang L, Bowen J, McCormick W, Teri L, Crane P, Kukull W (2006). «Exercise is associated with reduced risk for incident dementia among persons 65 years of age and older.».

[14]           Proc Natl Acad Sci USA 2001; 98: 3440-3445 Friedland RP, Fritsch T, Smyth KA, Koss E, Lerner AJ, Chen CH, et al. Patients with Alzheimer’s disease have reduced activities in midlife compared with healthy control-group members.

[15]           J Neurosci 2002; 22: 612-613 Gage FH. Neurogenesis in the adult brain.

[16]           N Engl J Med 348 (25): 2508-16.Verghese J, Lipton R, Katz M, Hall C, Derby C, Kuslansky G, Ambrose A, Sliwinski M, Buschke H (2003). «Leisure activities and the risk of dementia in the elderly.».

[17]           Proc Natl Acad Sci USA 2001; 98: 3440-3445, Friedland RP, Fritsch T, Smyth KA, Koss E, Lerner AJ, Chen CH, et al. Patients with Alzheimer’s disease have reduced activities in midlife compared with healthy control-group members.

[18]           Nat Rev Neurosci 2000; 1: 191-198,Van Praag H, Kempermann G, Gage FH. Neural consequences of environmental enrichment.

[19]                Reynolds BA, Weiss S (1992) Generation of neurons and astrocytes from isolated cells of the adult mammalian central nervous system. Science 255:1707

Richards LJ, Kilpatrick TJ, Bartlett PF (1992) De novo generation of neuronal cells from the adult mouse brain. Proc Natl Acad Sci USA 89:8591-8595

Gage FH, Coates PW, Palmer TD, Kuhn HG, Fisher LJ, Suhonen JO, Peterson DA, Suhr ST, Ray J (1995) Survival and differentiation of adult neuronal progenitor cells transplanted to the adult brain. Proc Natl Acad Sci USA 92:11879-11883

Palmer TD, Takahashi J, Gage FH (1997) The adult rat hippocampus contains primordial neural stem cells. Mol Cell Neurosci 8:389-404

Shihabuddin LS, Horner PJ, Ray J, Gage FH (2000) Adult spinal cord stem cells generate neurons after transplantation in the adult dentate gyrus. J Neurosci 20:8727-8735

Palmer TD, Markakis EA, Willhoite AR, Safar F, Gage FH (1999) Fibroblast growth factor 2 activates a latent neurogenic program in neural stem cells from diverse regions of the adult CNS. J Neurosci 19:8487-8497

Kondo T, Raff M (2000) Oligodendrocyte precursor cells reprogrammed to become multipotential CNS stem cells. Science 289:1754-1757

ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΕΚΤΟΜΗ

ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΕΚΤΟΜΗ

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

Γράφει η ΑΡΙΑΔΝΗ ΓΕΡΟΥΚΗ (Περιοδικό Ζενίθ, Τεύχος Νο2)

Αίγυπτος, Αιθιοπία, Γάμπια, Γουινέα, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Ερυθραία, Κένυα, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι, Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Νιγηρία, Τζιμπουτί, Σιέρα Λεόνε, Σομαλία, Σουδάν, Τσαντ, Λιβερία, Υεμένη, Ινδονησία, Ομάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και κοινότητες μουσουλμάνων μεταναστών στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Ευρώπη… Οι κοινωνικοί επιστήμονες κάνουν λόγο για ένα «πολιτιστικό αδίκημα», οι διεθνείς οργανισμοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου θανατηφόρων μολύνσεων, λόγω των μηδαμινών εγγυήσεων υγιεινής προφύλαξης, οι φεμινιστικές και οι κοινωνικές-ακτιβιστικές οργανώσεις καταγγέλλουν ένα έγκλημα κατά των γυναικών και τα Δυτικά κράτη έχουν αρχίσει να την συμπεριλαμβάνουν στην ποινική τους νομοθεσία.

Γνωρίζετε ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας(που αποτελεί τμήμα του ΟΗΕ), οι γυναίκες που βρίσκονται στη ζωή αυτή τη στιγμή και έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή, υπολογίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ σε εκατόν σαράντα εκατομμύρια; Καθημερινά έξι χιλιάδες νεαρά κορίτσια υφίστανται αυτόν τον ακρωτηριασμό των εξωτερικών γεννητικών τους οργάνων, δηλαδή περίπου δυο εκατομμύρια το χρόνο…

Πρόκειται για ένα μαζικό έγκλημα που τελείται εις βάρος των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτω από το πέπλο της σιωπηρής –πολλές φορές– ανοχής θρησκειών, κρατών, κυβερνήσεων, κοινωνικών επιστημόνων, ακόμη και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Θυμάμαι ένα ντοκιμαντέρ που είδα πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση, που έδειχνε μια δίμετρη  Σκανδιναβή κοινωνική ανθρωπολόγο που διέτρεχε τις αχανείς εκτάσεις του Σουδάν αναζητώντας υλικό για τη διατριβή της και μιλούσε σε έναν βρετανό ταξιδευτή , από αυτούς που μας «παρουσιάζουν» τον κόσμο χωρίς να χρειαστεί να σηκωθούμε από τον καναπέ μας. Του έλεγε λοιπόν με άκρα χυδαιότητα και πολύξερο ύφος ότι «ο σεξουαλικός ακρωτηριασμός των κοριτσιών δεν αποτελεί πρόβλημα, γιατί είναι απλά ένα κοινωνικό έθιμο και ότι οι γυναίκες δεν στερούνται τίποτα από τη σεξουαλική τους ζωή αν τους έχουν κόψει την κλειτορίδα…». Πρόσθετε δε με υπολανθάνουσα ζήλια : « μα δεν τις βλέπεις , πως είναι όλες υπερσεξουαλικές?». Μου ήρθε (για εκατομμυριοστή φορά) να σπάσω την τηλεόραση και ταυτόχρονα δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να σκεφτώ χαιρέκακα πως θα ένοιωθε η συγκεκριμένη σουηδέζα «επιστήμων» ,αν την έβαζαν αυτήν κάτω να της κόψουν την πολύτιμη κλειτορίδα της…!

 
Μαρτυρίες Γυναικών

Συμφωνούν όμως και οι ίδιες οι γυναίκες-θύματα αυτής της εθιμικής πρακτικής με την παραπάνω επιεικώς «αφελή» άποψη? Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές μαρτυρίες γυναικών που έχουν το θάρρος να μιλήσουν από πρώτο χέρι για την «ιδιαίτερη» εμπειρία που σημάδεψε με βία και αίμα το πέρασμά τους στην εφηβεία και στην απαρχή της ερωτικής τους ζωής. Θα τις βρείτε μαζί με άλλες ,στο διαδίκτυο, στη διεύθυνση www.unfpa.org.

Zainab,  23 χρονών σήμερα, υπέστη κλειτοριδεκτομή όταν ήταν 8 χρονών. « Οι δυο αδελφές μου, εγώ και η μητέρα μου πήγαμε να επισκεφτούμε τους συγγενείς μας. Υπέθεσα αρχικά ότι θα πηγαίναμε εκδρομή , αλλά λίγο αργότερα μας ανακοίνωσαν ότι επρόκειτο να υποστούμε ακρωτηριασμό των γεννητικών μας οργάνων. Μια ημέρα πριν την εγχείριση ένα άλλο κορίτσι που ακρωτηριαζόταν πέθανε πάνω στην επέμβαση. Τρομοκρατηθήκαμε πολύ , αλλά οι γονείς μας είπαν ότι ήταν υποχρέωσή μας και γ’ αυτό το κάναμε. Ειλικρινά νομίσαμε ότι θα πεθαίναμε από τον πόνο. Χρειάζεται μια γυναίκα να σου κρατάει δυνατά το στόμα για να μην ουρλιάζεις, δυο να σου κρατάνε το στήθος και άλλες δυο τα πόδια σου. Μετά τον ακρωτηριασμό μας δέσανε πολύ σφιχτά τα πόδια γύρω-γύρω σαν να μαθαίναμε να περπατάμε ξανά. Έπρεπε να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια να πάμε στην τουαλέτα. Αν δεν τα καταφέρναμε μέσα σε 10 μέρες , θα υπήρχε μεγάλο πρόβλημα. Υποθέτω ότι ήμασταν πολύ τυχερές! Αναρρώσαμε επιτυχώς και δεν πεθάναμε όπως το άλλο κορίτσι.»

Οm Gad, 25 χρονών «Ήμουν 9 χρονών όταν μου ακρωτηρίασαν τα γεννητικά μου όργανα. Μου είπαν ότι πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός και οι γονείς μου με προετοίμαζαν λέγοντας: θα σφάξουμε και ένα κοτόπουλο για την περίσταση! Έτσι εγώ νόμιζα ότι θα ήταν κάτι ευχάριστο και διασκεδαστικό. Η εξαδέλφη μου η Zahra υπέστη πρώτη την επέμβαση και την άκουσα να φωνάζει και να κλαίει. Εγώ τρομοκρατήθηκα και γι’ αυτό έπρεπε  να με κρατάνε .Ο ειδικός έκατσε μπροστά μου και έκανε την εγχείριση. Ούρλιαξα δυνατά για μια στιγμή και μετά έκανε έναν επίδεσμο από γάζα και βαμβάκι και τον τοποθέτησε στα χείλη του αιδοίου. Κατόπιν έπλενα κάθε μέρα την πληγή με νερό και μετά ψέκαζα επάνω μια σκόνη φτιαγμένη από έντομα. Η κλειτοριδεκτομή είναι απολύτως απαραίτητη και αποτελεί παράδοση. Επειδή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας μεγαλώνουν συνέχεια με την πάροδο του χρόνου και πρέπει να αφαιρούνται σε μικρή ηλικία. Ο λαός μου το κάνει και γι’ αυτό έχω κι εγώ υποχρέωση να το κάνω.»

Το ράψιμο του αιδοίου μετά την εκτομή της κλειτορίδας επιφέρει κατόπιν πολλαπλά προβλήματα σε πολλά επίπεδα.

Η Deega , μια νεαρή αφρικανή διηγείται ότι ο άντρας της την πρώτη νύχτα του γάμου κάλεσε μια μαία να «την ανοίξει με μαχαίρι» , εφόσον ο ίδιος δεν μπορούσε με την σεξουαλική επαφή. « Εκείνη τοποθέτησε έναν κρόκο αυγού στα χείλη της πληγής , ώστε να μην αισθάνομαι πόνο κατά την επέμβαση. Παρόλα αυτά, πόνεσε πολύ. Ο άντρας βέβαια το απολαμβάνει, αλλά η γυναίκα υποφέρει από τους πόνους. Τώρα πια δεν πονάω. Αλλά να το απολαμβάνω, μου είναι αδύνατο…»

Η Hibo αναφέρει για την περίοδό  της « Η περίοδος μου ερχόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία, σταγόνα –σταγόνα και διαρκούσε 10 μέρες το λιγότερο. Μερικές φορές έπρεπε να μου βάλουν κάποιο αναισθητικό βότανο στη μήτρα για να αντέχω τον πόνο. Ο γιατρός πρότεινε να ανοίξει λίγο την οπή του κόλπου , ώστε να τρέχει πιο εύκολα το αίμα , αλλά οι γονείς μου δεν συμφωνούσαν…»

Ας αναφέρουμε και την πασίγνωστη πια ειδική πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων, την σομαλή Γουόρις Ντίρι, η βιογραφία της οποίας κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία και στη χώρα μας (Κάθλιν Μίλλερ, Το Λουλούδι της Ερήμου, εκδ. Ωκεανίδα»). Στο βιβλίο παραθέτει παραστατικά την ανατριχιαστική περιγραφή της εμπειρία της. « Την εγχείρηση την έκανε μια γριά τσιγγάνα, που στην κοινότητά μας την θεωρούμε σημαντικό πρόσωπο, αλλά εγώ την θεωρούσα φόνισσα. Την νύχτα πριν την κλειτοριδεκτομή μου  , η μητέρα με συμβούλεψε να μην πιω πολύ νερό η γάλα για να μην χρειαστεί να ουρήσω. Εκείνο το βράδυ η οικογένεια ασχολήθηκε περισσότερο μαζί μου, αυτή ήταν η παράδοση. Πριν ακόμη χαράξει με ξύπνησαν για την εγχείρηση …Πήγαμε σε μια απομακρυσμένη περιοχή , ανάμεσα σε θάμνους. Η μητέρα κάθισε σε ένα βράχο και μου έδωσε να δαγκώσω μια ρίζα δέντρου. …Η τσιγγάνα έχωσε τα δάχτυλά της σ’ εάν ταγάρι που φορούσε κι έβγαλε μια σπασμένη λεπίδα ξυραφιού. Έφτυσε πάνω της και την σκούπισε στη ποδιά της . Αφού την καθάρισε, μου έδεσε τα μάτια με ένα μαντήλι για να μη βλέπω. Το επόμενο πράγμα που ένοιωσα ήταν να κόβουν τη σάρκα μου …άκουσα τον πνιχτό ήχο της λεπίδας που πριόνιζε πέρα-δώθε το δέρμα μου. …Τα πόδια μου άρχισαν να τρέμουν και να τραντάζομαι ανεξέλεγκτα. Προσευχήθηκα να τελειώσει γρήγορα . Κι έτσι έγινε, γιατί λιποθύμησα…όταν ξύπνησα αντιμετώπισα σοβαρό πρόβλημα ούρησης…το μόνο άνοιγμα που είχε μείνει για τα ούρα και το αίμα της περιόδου, ήταν μια μικροσκοπική τρύπα με διάμετρο ενός σπιρτόξυλου… »

Ένα Διαβατήριο Έθιμο

Στην αρχή του 21ου αιώνα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της εικονικής πραγματικότητας, εξακολουθούν να υφίστανται στον πλανήτη μας έθιμα και πρακτικές που μας παραπέμπουν στο σκοτεινό παρελθόν της ανθρωπότητας. Κοινωνίες όπου η έννοια του κράτους δικαίου απουσιάζει, όπου η ατομική ελευθερία δίνει τη θέση της στη συλλογικότητα, όπου η ένταξη στην ομάδα είναι το κύριο μέλημα των μελών της, τα οποία διακατέχονται από ένα διαρκές «άγχος ενσωμάτωσης». Η ένταξη και η αποκοπή από την ομάδα αντιστοιχεί σε αυτό που θα λέγαμε στην «κοινωνική γέννηση» και στον «κοινωνικό θάνατο» του ατόμου, γεγονότα μείζονος σημασίας σε σχέση με τη βιολογική γέννηση και τον βιολογικό θάνατο…Σε τέτοιες κοινωνίες δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι η θέση μέσα στην ομάδα δίνει στα άτομα ταυτότητα και λόγο ύπαρξης , αλλιώς είναι κοινωνικά «νεκροί».

Η κλειτοριδεκτομή εντάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των «διαβατήριων εθίμων», που είναι τα έθιμα που συνοδεύουν το πέρασμα του ατόμου από το ένα κοινωνικό –βιολογικό status σε ένα άλλο : οι σταθμοί σε αυτή τη πορεία είναι οι γνωστοί , γέννηση, εφηβεία, ενηλικίωση, γάμος, θάνατος, πένθος… Το πέρασμα των ανθρώπων από τη μια κατάσταση στην άλλη γίνεται βασανιστικά , με δοκιμασίες και πόνο που ενσαρκώνει και εξορκίζει τον ψυχολογικό πόνο της συναισθηματικής ωρίμανσης. Η αντοχή και το ψυχικό σθένος των μελών της ομάδας δοκιμάζονται σκληρά , έως ότου τους επιτραπεί η βαθμιαία είσοδος στον σκληρό πυρήνα της ομάδας, που είναι ο κύκλος των γεροντότερων μελών…Στις μυητικές αυτές δοκιμασίες το άτομο στιγματίζεται, σημαδεύεται, ορκίζεται, «πληρώνει» με το μοναδικό χειροπιαστό του πεδίο έκφρασης , που δεν είναι άλλο από το σώμα του . Το σώμα εκποιείται δημόσια και μετατρέπεται στο ορατό και διάφανο πεδίο του ελέγχου και της καταστολής της ομάδας πάνω στο άτομο. Έτσι, ο φυσικός πόνος γίνεται το μέτρο της υποταγής του ατόμου στην ομάδα. Με τη μύηση επέρχεται ο συμβολικός θάνατος του παλιού εαυτού ,που σηματοδοτεί την γέννηση ενός καινούργιου, πιο έμπειρου πλέον και ικανού να ενσωματωθεί εαυτού.

Στη μύηση των αφρικανών γυναικών, η κοινωνική και βιολογική εφηβεία συμπίπτει συνήθως με την πρώτη της έμμηνο ρύση. Τότε η κοπέλα αποχωρίζεται από την οικογένειά της και περιορίζεται σε ένα μέρος μακριά από το χωριό, όπου παραμένει για αρκετό διάστημα, εκτεθειμένη στην πείνα , στα τσιμπήματα εντόμων και στην κακουχία. Κάποιες φορές υποβάλλεται στα φυλετικά τατουάζ με εντομές στο σώμα , διάτρηση των χειλιών κλπ. Κάποιες άλλες , υποβάλλεται στον ακρωτηριασμό των εξωτερικών της γεννητικών οργάνων…

Ιστορικές Αναφορές

Η ιστορική καταγωγή του εθίμου του σεξουαλικού ακρωτηριασμού χάνεται κάπου ανάμεσα στη σημιτική και αιγυπτιακή παράδοση. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τον 5ο αιώνα π.Χ. , οι Φοίνικες, οι Χετταίοι και οι Αιθίοπες πραγματοποιούσαν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια τους. Το έθιμο παρατηρήθηκε από ιστορικούς-ανθρωπολόγους ερευνητές στις τροπικές ζώνες της Αφρικής, στις Φιλιππίνες, στις φυλές του Αμαζονίου, στους Ίνκας του Μεξικού  , στους Αβοριγίνες της Αυστραλίας…Ο Στράβων αναφέρεται στη «γυναικεία περιτομή» στην Ερυθρά Θάλασσα, «όπως έπρατταν οι Ιουδαίοι».Ο Έλληνας γεωγράφος Αγαθαρχίδης  , στην πτολεμαϊκή εποχή , περιγράφοντας  τους Τρωγλοδύτες , φυλή εγκατεστημένη στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας, γράφει: «Έχουν έθιμο να κόβουν μέρη των γεννητικών τους οργάνων , όπως έκαναν οι Αιγύπτιοι. Γι’ αυτό οι Έλληνες τους ονομάζουν κολοβούς ».

Στον ελληνορωμαϊκό κόσμο υπάρχουν σπάνιες αναφορές της πράξης, ως θεραπευτικού μέτρου , ίσως κατά ορισμένων μορφών καρκίνου. Στην ποινική νομοθεσία των βυζαντινών (Εκλογή Ισαύρων), συναντούμε και την περίφημη «καυλοκοπία», σαν ποινή  κατά των αρρένων κτηνοβατών…

Βλέπουμε λοιπόν ότι η πρακτική ξεπερνά ιστορικά και γεωγραφικά την περιοχή του Ισλάμ, το οποίο ωστόσο την έχει «χρεωθεί» τους τελευταίους αιώνες, καθότι απαντάται πρωτίστως σε περιοχές της μουσουλμανικής Αφρικής. και της Ινδονησίας. Πάντως, δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα αυστηρά μουσουλμανικό έθιμο, εφόσον απουσιάζει από την περιοχή του «σκληρού πύρινα» του Ισλάμ (Ιράν, Ιράκ), ενώ αντίθετα παρατηρείται ακόμη και σε μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς, όπως στους Κόπτες χριστιανούς της Αιθιοπίας και της Αιγύπτου, στους αυτόχθονες του Αμαζονίου, των Φιλιππίνων , του Μεξικού και της Αυστραλίας, κλπ. Επιπλέον δεν υπάρχει καμιά αναφορά σεξουαλικού ακρωτηριασμού των γυναικών μέσα στο Κοράνι .

Είδη Κλειτοριδεκτομής

Υπάρχουν κυρίως τρεις τύποι κλειτοριδεκτομής:

Ο «ηπιότερος», που είναι το κόψιμο της άκρης η και όλης της κλειτορίδας με ένα ξυράφι. Οι ισλαμικές αρχές την ονομάζουν «περιτομή Σούνα» και γενικά θεωρείται προτιμητέα , γιατί προκαλεί λιγότερα τραύματα σε σχέση με τους άλλους τύπους.( Τύπος 1)

Ο δεύτερος τύπος κλειτοριδεκτομής είναι η ολική αφαίρεση της κλειτορίδας και μαζί με αυτή , των εσωτερικών (μικρών) χειλέων του αιδοίου. Πρόκειται για τον πιο διαδεδομένο τρόπο «γυναικείας περιτομής», σε ένα ποσοστό 80% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. (Τύπος 2)

Ο τρίτος και πιο «ριζικός» τύπος ακρωτηριασμού είναι ο λεγόμενος «αγκτηριασμός», που οι μεν Σουδανοί ονομάζουν «φαραωνική περιτομή» , οι δε Αιγύπτιοι « σουδανική περιτομή». Πρόκειται για την αποκοπή ολόκληρης της κλειτορίδας, των εσωτερικών και εξωτερικών (μεγάλων) χειλέων, και στη συνέχεια, τη συρραφή της εισόδου του κόλπου , αφού προηγουμένως «ξυστεί» εσωτερικά , ώστε να κολλήσει με την επούλωση του τραύματος. Έτσι, το μόνο που απομένει, είναι μια μικροσκοπική τρύπα , από την οποία περνούν τα ούρα και το αίμα κατά την έμμηνο ρύση. Την πρώτη νύχτα του γάμου, ο άνδρας αναγκάζεται πολλές φορές να ανοίξει με μαχαίρι την είσοδο του γυναικείου κόλπου… Ευτυχώς ο αγκτηριασμός προτιμάται μόνο στο 5% περίπου του συνόλου των περιπτώσεων. (Τύπος 3)

Η «Τελετή»

Η κλειτοριδεκτομή είναι ένα θέμα «ταμπού» και τα υποψήφια θύματα – κοριτσάκια αγνοούν τι θα υποστούν κατά τη διάρκεια της τελετής. Νομίζουν ότι θα είναι κάτι σαν μεγάλη γιορτή με πολλά δώρα…Τα «εργαλεία» της επέμβασης ,σχεδόν ποτέ αποστειρωμένα, είναι απλά σπασμένα γυαλιά, λεπίδες, ξυράφια, σκουριασμένα μαχαίρια, σουγιάδες, νύχια δακτύλων, αιχμηρές πέτρες, αγκάθια ακακίας και ο, τι άλλο βρεθεί πρόχειρο. Οι πρωτόγονες αυτές εγχειρήσεις μπορούν να οδηγήσουν στο θάνατο τα κορίτσια, είτε από το σοκ, είτε από τις μολύνσεις, είτε από επακολουθήσασα αιμορραγία. Την επέμβαση διενεργούν άτομα με ειδικές μαγικές δυνάμεις, εξέχοντα πρόσωπα της κοινότητας, συνήθως ηλικιωμένες  γυναίκες που εκτελούν χρέη μαίας, θεραπεύτριας και μάγισσας.. Συνήθως λαμβάνει χώρα τη νύχτα, η τα χαράματα, μακριά από το χωριό , για να μην ακουστούν οι κραυγές των κοριτσιών και φοβηθούν τα άλλα που έπονται…Το προηγούμενο βράδυ έχει προηγηθεί  και μια μικρή οικογενειακή γιορτή για το γεγονός και έχει σφαχτεί και το απαραίτητο κοτόπουλο για την περίσταση. Κατόπιν η κοπέλα παραμένει απομονωμένη σε μια καλύβα, μακριά από το χωριό μέχρι να κλείσουν οι πληγές της. Τότε πλέον επιστρέφει «καθαρή» η έφηβη στο χωριό. Η ηλικία των κοριτσιών που ακρωτηριάζονται αρχίζει από τεσσάρων μέχρι δώδεκα  περίπου ετών, αλλά έχει αναφερθεί και   μέχρι τα τριάντα.

Η… «Επικίνδυνη» Κλειτορίδα

Διότι υπάρχει στη μουσουλμανική Αφρική μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι η κλειτορίδα αποτελεί ένα ύποπτο απομεινάρι του αντρικού φύλου στη γυναίκα και πρέπει οπωσδήποτε να απαλειφτεί, ως κάτι ακάθαρτο και επικίνδυνο για τον άνδρα που θα έρθει σε επαφή μαζί της. Πιστεύεται ακόμη ότι αν την αφήσουν, η κλειτορίδα θα συνεχίσει να μεγαλώνει με την πάροδο του χρόνου ανεξέλεγκτα και θα απειλήσει ίσως κάποια στιγμή την ακεραιότητα του αρσενικού…Έτσι, η αποκοπή του παράταιρου  «αρσενικού» αυτού στοιχείου που διαθέτει το κορίτσι, το καθιστά  ολοκληρωμένη γυναίκα, έτοιμη για γάμο. Κάποιοι αφρικανοί άντρες νομίζουν ότι αν κάνουν έρωτα με «ακάθαρτη» γυναίκα, θα παγιδευτεί το πέος τους από την κλειτορίδα και δεν θα μπορούν να βγουν.  Θεωρείται ότι μπορεί να μολύνει τον άνδρα κατά την επαφή, ή το παιδί κατά τη διάρκεια της γέννας. Επιπλέον, χωρίς το ράψιμο του κόλπου, ο σύζυγος δεν θα είναι ποτέ σίγουρος για την παρθενία της γυναίκας.. Σαν αποτέλεσμα αυτής της δοξασίας, τα κορίτσια που δεν έχουν υποστεί την, κατ’ ευφημισμόν «περιτομή» , θεωρούνται «ακάθαρτα» και αποκλείονται από την αγορά του γάμου, δηλαδή δεν τις παντρεύεται κανείς και ζουν ως περιθωριακά άτομα μέσα στη  κοινότητα, στερούμενες την μητρότητα που κατεξοχήν τις καταξιώνει και τις ενσωματώνει στο σύνολο… Έτσι εξηγείται η σπουδή και η φροντίδα των γονιών και ιδιαίτερα της μάνας για την γρήγορη κλειτοριδεκτομή των κοριτσιών της.

Να θυμίσουμε ότι ακόμη και στις δυτικές κοινωνίες, η αποκοπή της κλειτορίδας θεωρούνταν μέχρι τη δεκαετία του 1930 ως μέσο για την πρόληψη και θεραπεία της γυναικείας υστερίας και των γυναικείων ψυχικών διαταραχών που συνδέονταν με τη καταπιεσμένη σεξουαλικότητα…

Η Ακρωτηριασμένη Σεξουαλικότητα

Τα αποτελέσματα του σεξουαλικού ακρωτηριασμού είναι καταστροφικά  για την ερωτική μετέπειτα ζωή της γυναίκας .Στερείται την γενετήσια απόλαυση , δεν έχει οργασμό , αλλά ούτε και πολλή επιθυμία, καθότι έχει «απονεκρωθεί» η πιο ερωτογόνα και ευαίσθητη περιοχή του σώματός της. Τις περισσότερες φορές αισθάνεται δυσφορία και πόνο κατά τη συνουσία. Ταλαιπωρείται από δυσμηνόρροια και μολύνσεις του ουροποιητικού συστήματος. Παρουσιάζεται τέλος μεγάλο ποσοστό μητρικής θνησιμότητας λόγω επιπλοκών στη γέννα, που σχετίζονται άμεσα με την κλειτοριδεκτομή. Δεν αναφέρουμε και τα αυτονόητα ανεξίτηλα ψυχολογικά  τραύματα που έπονται της επέμβασης…

 

Η Γεωγραφική Κατανομή

Αν ρίξουμε μια ματιά στην γεωγραφική και στατιστική κατανομή του φαινομένου, σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, θα παρατηρήσουμε τα εξής ενδιαφέροντα:

*Στις χώρες Μαρόκο, Δυτική Σαχάρα, Αλγερία, Τυνησία και Λιβύη , είναι μεν υπαρκτό , αλλά δεν διαθέτουμε συγκεκριμένα ποσοστά επικράτησης του.

*Στην Αίγυπτο, εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι ακρωτηριασμού( κυρίως ο 2ος) , τόσο στους μουσουλμάνους, όσο και στους Κόπτες. Ο αγκτηριασμός , η «σουδανική περιτομή» εφαρμόζεται περισσότερο στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι εφαρμοστές των επεμβάσεων στην Αίγυπτο είναι άνδρες.

*Στην Αιθιοπία, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, το ποσοστό επικράτησης της κλειτοριδεκτομής φτάνει το 90%! Καταμέτρηση της Εθνικής Επιτροπής για τις Παραδοσιακές Πρακτικές στη χώρα, το 1998, δίνει συνολικό ποσοστό 73%. Συναντιούνται και οι τρεις τρόποι επέμβασης , οι 1 και 2 συχνότατα, ενώ ο 3 στα σύνορα με Σομαλία και Σουδάν. Την ασκούν μουσουλμάνοι, αλλά και χριστιανοί και εβραίοι Αιθίοπες.. Ανάλογα με την περιοχή, γίνεται είτε τον πρώτο μήνα μετά τη γέννηση, είτε τον πρώτο χρόνο, είτε κατά την εφηβεία. Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα , ο λόγος που οι Αιθίοπες θέλουν να συνεχίσει η πρακτική αυτή είναι «η αποφυγή σεξουαλικής ικανοποίησης και εξασφάλιση ελέγχου πάνω στα συναισθήματα και τις σεξουαλικές συμπεριφορές των γυναικών» ! Τουλάχιστον οι Αιθίοπες είναι ειλικρινείς… Πάντως, διεξάγεται εκστρατεία ενημέρωσης του πληθυσμού  κατά της πρακτικής αυτής και δεν είναι λίγοι οι μουσουλμάνοι ηγέτες που τάσσονται κατά της «φαραωνικής περιτομής», με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, σε σχέση με τις δυο άλλες ηπιότερες μεθόδους.

*Στην Γάμπια, ειδικά στις φυλές Fula και Sarahuli, φτάνει το 100%! Ο γυναικείος οργανισμός της Γάμπια, Θεμέλιο στην Έρευνα της Γυναικείας Υγείας, Παραγωγικότητας και Περιβάλλοντος, αναφέρει ότι 7 στις 9 εθνικές ομάδες της χώρας προβαίνουν στον γυναικείο ακρωτηριασμό.

*Στην Γκάνα, περισσότερο από 75% των κοριτσιών έχει ακρωτηριαστεί με τον τύπο 2. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο στις ανατολικές , δυτικές και βόρειες περιοχές.

*Στην Γουινέα , έχουμε ποσοστό 70-90%. Η Γουινέα ανήκει στη χωρία των αφρικανικών κρατών , όπου εφαρμόζονται αδιακρίτως και οι τρεις τύποι επέμβασης.

*Στην Γουινέα-Μπισσάου, σε περιοχές που κατοικούνται από τις φυλές Fula  και Mandinka, τα ποσοστά επικράτησης σημειώνουν κατακόρυφη άνοδο, αγγίζοντας το 80%. Σε αντίθεση, στις πόλεις τα ποσοστά πέφτουν στο 20-30%. Προτιμούνται γενικά οι «ήπιοι»  ακρωτηριασμοί, τύπου 1-2.

*Στην Ερυθραία, όλες οι εθνικές ομάδες ανεξαιρέτως προβαίνουν σε κλειτοριδεκτομή , σε ένα συνολικό ποσοστό που φτάνει το 90%! Μάλιστα εδώ προτιμάται  ο τύπος 3-ολικός αγκτηριασμός ,έναντι των ήπιων μεθόδων.

*Στην Κένυα εμφανίζεται  κατά 50%,όπου ο φαραωνικός αγκτηριασμός απαντάται στις άπω ανατολικές περιοχές που συνορεύουν με τη Σομαλία. Εκτιμήσεις του 1998 κατέληξαν ότι το 38% του γυναικείου πληθυσμού ηλικίας μεταξύ 15-49 χρονών, έχουν ακρωτηριαστεί. Παρόλα αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια σχετική μείωση της πρακτικής. Η ίδια η κενυατική κυβέρνηση, έχει θέσει σαν στόχο την μείωση της εφαρμογής του εθίμου στο 40%.

*Στην Ακτή του Ελεφαντοστού εφαρμόζεται ο τύπος 2 σε όλη τη χώρα, όπου η κλειτοριδεκτομή είναι βαθιά ριζωμένη σε ανιμιστικές τελετές μύησης. Ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές του βορά και της δύσης. Το 1994, 2 στις 5 γυναίκες δήλωναν ακρωτηριασμένες. Ο μέσος όρος ηλικίας της επέμβασης ήταν τα 9 χρόνια. Η αγροτική περιοχή της Σαβάνα  εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό επικράτησης (75%) , σε αντίθεση με την αστική περιοχή (54%). Αυτό δείχνει καθαρά ότι το μορφωτικό επίπεδο και ο γυναικείος ακρωτηριασμός είναι μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα. Οι γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, υφίστανται την επέμβαση μόνο στο 23% των περιπτώσεων. Οι θρησκευτικέ διαφορές είναι επίσης καθοριστικές. Το φαινόμενο έχει διάδοση 16% ανάμεσα στους χριστιανούς ,80% ανάμεσα στους μουσουλμάνους και 39% ανάμεσα στους παραδοσιακούς αφρικανιστές.

*Στο Μάλι , η επικράτηση αγγίζει το 94%!. Εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι, εξίσου στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Εξαίρεση αποτελούν οι πόλεις Τομπουκτού και Γκάο , με ποσοστό μόλις 9%. Σημειώνεται ότι το 80% των γυναικών τάσσεται υπέρ της διαιώνισης της πρακτικής , επειδή « πρόκειται για έθιμο και παράδοση», « είναι θρησκευτική υποχρέωση» ,« είναι υγιεινό», και «διαφυλάσσει την αγνότητα και την ηθική των γυναικών»…Το 72% έχει υποστεί την επέμβαση σε βρεφική ηλικία.

*Στην Μαυριτανία έχουμε συνολικό ποσοστό 25%. Σημαντική διάδοση υπάρχει στις φυλές Soninke και Halpulaar (95%), ενώ στη φυλή Moor, 30%.

*Στην Μπενίν , σύμφωνα με εκτιμήσεις του 1994, το 50% τουλάχιστον των γυναικών , ιδιαίτερα στο βορρά , έχει υποστεί κλειτοριδεκτομή.

*Στην Μπουρκίνα Φάσο,   η επικράτηση( συνολικά 70%) ποικίλλει ανάλογα με την εθνότητα και το θρήσκευμα. Συνήθης είναι η πρακτική εφαρμόζεται σε αγροτικές περιοχές σε κορίτσια μέχρι 7 ετών. Το 1980, το νοσοκομείο Yalgado Ouedraogo της Ουαγκαντούγκου, δημοσιοποίησε ότι το 70% των γυναικών που είχαν εισαχθεί , ήταν ακρωτηριασμένες. Πρόσφατα στοιχεία του Κέντρου Υγείας Παύλος VI, αναφέρουν ότι το 90% των γυναικών που γέννησαν εκεί ήταν «περιτομημένες».

*Στην Νιγηρία, στον νότο ακρωτηριάζεται το 95% των γυναικών, ενώ στο βορά είναι πιο διαδεδομένη η «φαραωνική» περιτομή. Η νιγηριανή κυβέρνηση έχει εξαγγείλει ότι ευελπιστεί να μειώσει το συνολικό ποσοστό από 50% σε 30% , μέχρι το 2010. Ίδωμεν…

*Στο Τζιμπουτί το 95% των γυναικών, από κάθε φυλετική ομάδα, υφίσταται την επέμβαση. Δυστυχώς  δε, ο επικρατέστερος τρόπος είναι η συνολική φαραωνική εκτομή, τύπου 3.

*Στην Σενεγάλη, επί γενικού ποσοστού  στη χώρα 25%, έχουμε και τις φυλές Peul και Toucouleur, όπου ανεβαίνουμε στο 80-100%.Και η σενεγαλική κυβέρνηση έχει βάλει στόχο την ενημέρωση και μείωση του φαινομένου στο προσεχές μέλλον

*Στην Σιέρα Λεόνε, τα ποσοστά κυμαίνονται μεταξύ  80-90%, σε όλες τις εθνικές ομάδες , με εξαίρεση τους Κρεολούς που ζουν στην πρωτεύουσα Freetown.

*Στη Σομαλία εφαρμόζεται κατά 98% ο ένας και μοναδικός  τύπος 3 της φαραωνικής περιτομής , με όλα τα δυσμενή επακόλουθα για την υγεία των γυναικών.

*Στο Σουδάν έχουμε συνολικό ποσοστό 89%. Εφαρμόζονται και οι τρεις τύποι κλειτοριδεκτομής, με επικρατέστερο στο βορά το τύπο 3.

*Στο Τσαντ εφαρμόζεται κυρίως ο τύπος 2 σε ένα ποσοστό 60%.Στο νότο , το 65%  των γυναικών και στα κέντρο-ανατολικά το 85% των γυναικών τάσσεται υπέρ της συνέχισης της πρακτικής .Αντιθέτως, στην πρωτεύουσα Τζαμένια το 62% των γυναικών αντιτίθεται στην κλειτοριδεκτομή.

Εκτός από την Αφρική , τα στοιχεία για την Ασία μας δείχνουν ότι στην Ινδία, υπάρχει το μουσουλμανικό δόγμα Daubi Bohra, ου εφαρμόζει κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια. Επίσης στο Ισραήλ εφαρμόζεται από τους Βεδουίνους ως τελετουργικός εξαγνισμός, κατά την εφηβεία, από 2 έως 17 χρονών, και πριν τον γάμο.

Στην Λατινική Αμερική έχουμε αναφορές από το Περού, όπου εφαρμόζεται ο σεξουαλικός ακρωτηριασμός των νεαρών κοριτσιών , ανάμεσα κυρίως στη φυλή των Conibos, που είναι τμήμα της ινδιάνικης   φυλής των Pano .Ειδικοί εφαρμοστές είναι κάποιες ηλικιωμένες  γυναίκες της φυλής.

Τέλος, έχουμε επίσημες αναφορές από την Αυστραλία, όπου οι Αβοριγίνες προβαίνουν σε ανάλογες επεμβάσεις, κυρίως στους κόλπους της φυλής Pitta-Patta, από ηλικιωμένους άνδρες εφαρμοστές.

Δυστυχώς προς το παρόν απουσιάζουν επίσημες στατιστικές καταγραφές από περιοχές , όπως η Ινδονησία , όπου το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο.

Η κλειτοριδεκτομή στη Δύση

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η πρακτική του γυναικείου σεξουαλικού ακρωτηριασμού δεν εξαντλείται στα πλαίσια των παραδοσιακών κοινοτήτων καταγωγής, αλλά επιβιώνει και στις κοινότητες των αφρικανών και ινδονησίων μεταναστών στη Δύση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς και οι «γιατροί» που είναι υπεύθυνοι για την διενέργεια της επέμβασης κλειτοριδεκτομής, βρίσκονται πολλές φορές υπόλογοι και απέναντι στην κρατική ποινική δικαιοσύνη  της χώρας που τους φιλοξενεί. Πραγματικά, η κλειτοριδεκτομή τιμωρείται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες . Στην Γερμανία, τα άρ.223 επ. του Π.Κ. δίνουν στον δικαστή την ευχέρεια να επιβάλλει ποινή φυλάκισης από 1 έως 10 χρόνια για τους ενόχους ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων, εξομοιώνοντας την πράξη άλλοτε με «βαριές σωματικές βλάβες» και άλλοτε με « απόπειρα ανθρωποκτονίας».

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1983 υπάρχει απόφαση της Βουλής των Λόρδων για απαγόρευση των διάφορων ειδών ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων.Στη Σουηδία, υπάρχει νόμος από το 1982, ο οποίος απαγορεύει «κάθε είδους παρέμβαση στα εξωτερικά γεννητικά όργανα που επιφέρει αποκοπή ή οριστική τροποποίησή τους».

Στην Ελβετία, στο άρ.122 του Π.Κ. σημειώνεται «όποιος  ακρωτηριάσει ένα από τα μέλη ή ένα από τα όργανα που είναι σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος κάποιου άλλου , θα τιμωρείται με δέκα η περισσότερα χρόνια καταναγκαστικού εγκλεισμού[=προσφορά εργασίας χωρίς αποδοχές], η με έξι μήνες έως πέντε χρόνια φυλάκιση».

Στην Γαλλία, ανατρέχοντας στο άρθρο 312 παρ. 3 του Π.Κ. , βλέπουμε ότι υπάρχει ανάγκη για αναλογική χρήση του όρου mutilation(= ακρωτηριασμός) και excision (=αποκοπή γεννητικών οργάνων).Για πρώτη φορά έγινε αναλογική εφαρμογή του προαναφερθέντος άρθρου το 1983 στο Cour de Cassation. Τότε η κλειτοριδεκτομή(excision) χαρακτηρίστηκε « πολιτιστικό αδίκημα» (delit culturel).Είναι ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά σε μερικές αποφάσεις από τη νομολογία των γαλλικών δικαστηρίων που εμμέσως πλην σαφώς αφορούν καταδίκες γονιών θυμάτων κλειτοριδεκτομής:

-Υπόθεση Batou Doukara: 27 Ιανουαρίου 1984,  καταδικάζεται ο πατέρας σε ένα χρόνο φυλάκιση ως υπεύθυνος για μώλωπες και ελαφριές σωματικές βλάβες σε παιδί κάτω των 15 ετών…

-Υπόθεση Mantessa Baradji : 28 Μαΐου 1988, καταδικάζονται ο πατέρας και οι δυο σύζυγοί του σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή , ως υπεύθυνοι για πρόκληση θανατηφόρων βλαβών σε ανήλικο…

-Υπόθεση Assa Traore : 4 Οκτωβρίου 1989, καταδικάζεται η μητέρα σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή για σωματικές βλάβες στο ανήλικο τέκνο της…

Οι μετανάστες γονείς προφανώς δεν έχουν κανένα σκοπό να βλάψουν τα κορίτσια τους υπακούοντας στο παραδοσιακό τους έθιμο. Βλέπουμε όμως ότι εκ των πραγμάτων βρίσκονται μπροστά σε ένα «έγκλημα» το οποίο δεν συνειδητοποιούν. Είναι και οι ίδιοι θύματα του πολιτισμικού και δικαικού πλουραλισμού που τους περιβάλλει. Θύματα ενός καίριου γι’ αυτούς διλήμματος: Ν’ ακολουθήσουν τον άγραφο νόμο της φυλής τους ή τον γραπτό νόμο της χώρας υποδοχής τους? Να βρεθούν αντιμέτωποι με τη κρατική καταστολή ή να υποβάλλουν τα κορίτσια τους σε ενδο-κοινοτικό αποκλεισμό ?

Και από την άλλη πλευρά, έχει η χώρα υποδοχής το δικαίωμα να ποινικοποιεί εθιμικές πρακτικές άλλων κοινωνιών, και με ποια ακριβώς κριτήρια? Με το να δεχόμαστε να ακρωτηριάζονται ανυπεράσπιστα παιδιά χωρίς τη συγκατάθεσή τους, με το αιτιολογικό ότι οι γονείς τους ανήκουν σε μια άλλη νοοτροπία , γινόμαστε απλοί μάρτυρες ενός εθίμου ή παθητικοί θεατές ενός αποτρόπαιου εγκλήματος?

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι κάθε χώρα με δημοκρατικό καθεστώς οφείλει να προστατεύει τη ζωή και την ελευθερία των κατοίκων της. Με τον ίδιο τρόπο και οι «φιλοξενούμενοι» θα πρέπει να σεβαστούν τους νόμους της χώρας που τους φιλοξενεί. Μόνο που χρειάζεται μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης για να αρχίσουν οι κύκλοι των μεταναστών να προβληματίζονται πάνω στο αν ένα τόσο παλιό, άχρηστο και επικίνδυνο έθιμο εξακολουθεί να έχει κάποιο λόγο ύπαρξης για τη ζωή τους σήμερα … Το δυτικό αντεπιχείρημα στο κακώς εννοούμενο (σε αυτή τη περίπτωση ) δικαίωμα στη διαφορετικότητα, πρέπει να ξεκινά από την ανυπαρξία ουσιαστικής χρησιμότητας του εθίμου της κλειτοριδεκτομής. Σίγουρα, όσοι έχουν γαλουχηθεί μέσα στο σύστημα των παραδοσιακών αφρικανικών αξιών , θα έχουν μεγάλη δυσκολία να αντιληφτούν την επικινδυνότητα και την απαξία του εθίμου. Αλλά για τις νεώτερες γενιές που μεγαλώνουν μέσα στο περιβάλλον των δυτικών μεγαλουπόλεων , αυτό είναι ένα στοίχημα της πολιτείας και της δημόσιας εκπαίδευσης, που δεν πρέπει να χαθεί επ’ ουδενί τρόπω …

Θα επαναλάβω εδώ αυτό που έγραφα και για την ισλαμική μαντίλα στο προηγούμενο τεύχος του ΖΕΝΙΘ. Οι «ξεπερασμένες» εθιμικές πρακτικές δεν ξεπερνιούνται με ποινικές λογικές και κρατική καταστολή , γιατί τα αποτελέσματα είναι ακριβώς τα αντίθετα: η ενίσχυση και η αποκρυστάλλωση των υπαρχόντων νοοτροπιών μέσα από ένα αντιδραστικό μοτίβο που αρνείται την ενσωμάτωση και ενισχύει την παραδοσιακή φυλετική και θρησκευτική ταυτότητα . Χρειάζεται να καταφύγουμε σε εναλλακτικές μεθόδους και σε ενημερωτικές καμπάνιες των πληθυσμών αυτών. Στην περίπτωση της κλειτοριδεκτομής χρειάζεται ενημέρωση των γονιών σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η κλειτοριδεκτομή και σε τελική ανάλυση η πρόταση μερικών εναλλακτικών λύσεων, όπως ο συμβολικός ακρωτηριασμός, που εφαρμόζεται με επιτυχία στη Γουινέα . Χωρίς να κοπεί η κλειτορίδα , αφήνουν να κυλήσουν λίγες σταγόνες αίμα και τηρούν το «έθιμο» χωρίς να ακρωτηριαστεί το παιδί.

Ως άλλες εναλλακτικές λύσεις προτείνονται κυρίως η κρατική πρόληψη, με τη μορφή δημιουργίας δικτύων πληροφόρησης και κέντρα υποδοχής μητέρων, όπου μπορούν να καταφύγουν μητέρες ή τα υποψήφια ανήλικα θύματα και να τους γίνει αναλυτική και υπεύθυνη ενημέρωση για τους κινδύνους που διατρέχει το παιδί αν υποστεί τη διαδικασία.

Τέλος προτείνεται ιατρική παρακολούθηση και διενέργεια της επέμβασης σε υπό συνθήκες πλήρους υγειονομικής περίθαλψης και με τις δέουσες προφυλάξεις, όπως στην Ιταλία , που γίνεται στο νοσοκομείο με πλήρη νάρκωση.

Αυτά όμως δεν παύουν να είναι ημίμετρα , που κάτω από την επίφαση ενός «πλαισίου ασφαλείας» , ελαχιστοποιούν βέβαια τον κίνδυνο για την ζωή των κοριτσιών, χωρίς ωστόσο να λύνουν το πρόβλημα της πρόκλησης μόνιμης σεξουαλικής «ανικανότητας»….

Η Αριάδνη Γερούκη  (ariadni_g@hotmail.com) είναι Ιστορικός–Ανθρωπολόγος του Δικαίου και Δρ. Ιστορίας της Σορβόννης.

@Περιοδικό ΖΕΝΙΘ, Νο2, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2005.

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

Η Ηλεκτρομαγνητική Μόλυνση Αποτελεί Αιτία Ασθενειών;

Γράφει η Σάση Χότζογλου

Η «ποιότητα της ζωής» δίκαια θα αποτελέσει το κεντρικό σύνθημα της παγκόσμιας ιδεολογίας και βασικό στόχο του ανθρώπου για τον καινούργιο αιώνα. Στα προηγούμενα εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια της γνωστής και άγνωστης ιστορίας του, ο άνθρωπος άντλησε όλα τα οφέλη, δοκίμασε όλους τους δρόμους και υπέστη τα αδιέξοδα μιας άλλης «ιδεολογίας», αυτής της «ποσότητας ζωής». Αν και έχει διασπάσει πλέον την ύλη, έχει «χειρουργήσει» και αποκωδιποιήσει το DNA, έχει ακτινογραφήσει το υλικό σύμπαν ως τα πέρατα του χώρου και του χρόνου, ο σύγχρονος άνθρωπος ασθενεί όλο και συχνότερα και έτσι όχι μόνο δεν μπορεί να χαρεί τη Ζωή, μα φεύγει και από αυτήν πολύ πιο σύντομα από ότι του υποσχότανε η ποσότητα και το μέγεθος της επιβίωσής του.

Η ποιότητα της ζωής είναι το αληθές συμπλήρωμα και η επέκταση της ποσότητας της ζωής. Και το περιβάλλον μας, κυρίως το φυσικό, χρειάζεται να ειδωθεί κάποια στιγμή ως η κυριότερη πηγή για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής και όχι μόνον ως μέρος για επιβίωση, εφ’ όσον η υγεία του ανθρώπου εξαρτάται από την ποιότητα του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει. Δυστυχώς όμως, σήμερα, η βιομηχανοποίηση και η αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας με την χρήση της πυρηνικής ενέργειας και την αλόγιστη χρήση της έχει επιφέρει δραματικές αλλαγές στο περιβάλλον και επομένως σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής μας. Αρκετές πλέον ασθένειες εξαρτώνται ευθέως από την έκθεσή μας στις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες.

Συνήθως, σε όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα και κυρίως σε αυτά που γίνονται εμπορικά, διατυμπανίζονται μέχρι σημείου υπερβολής τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη τους, ενώ τα μειονεκτήματα και οι παρενέργειές τους αποσιωπώνται επιμελώς ή αγνοούνται εσκεμμένα. Είναι γνωστό σε όλους μας το παράδειγμα των χημικών λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων καθώς και άλλα πολλά παρόμοια. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που παράγουν οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με τις οποίες ζούμε και χρησιμοποιούμε καθημερινά. Επειδή το αντικείμενο αυτό απαιτεί ειδικές γνώσεις, πολύς κόσμος ή δεν καταλαβαίνει το μέγεθος και τη σοβαρότητα του προβλήματος, ή υπερβάλει και φοβάται ακόμη και αθώα πράγματα. Επίσης, οι εταιρείες αλλά και τα κράτη –ως οικονομικά συναλλασσόμενα με αυτές– εκμεταλλευόμενοι την άγνοια του κόσμου τον παραπλανούν με έντεχνες εξηγήσεις που μοιάζουν λογικές και αληθοφανείς.

Πολύ σημαντικό κριτήριο που καθορίζει αν μια ακτινοβολία είναι βλαβερή ή όχι, είναι τα δύο κύρια χαρακτηριστικά της μαζί, και όχι μονάχα το ένα όπως εσκεμμένα το χρησιμοποιούν αυτοί που θέλουν να εξαπατήσουν τον κόσμο. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η ένταση (ισχύς) και η φύση (συχνότητα) της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Μόνο ο συνδυασμός αυτών των δύο μας δείχνει τον κίνδυνο και φυσικά, σημαντικό ρόλο παίζει και ο χρόνος που θα βρίσκεται κάποιος μέσα σε ένα περιβάλλον ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Κολυμπάμε  σε  μια «Θάλασσα» Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας

Τα ηλεκτροµαγνητικά κύματα είναι τα γνωστά σε όλους ραδιοκύµατα που χρησιµοποιούνται στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και σε άλλες τεχνολογικές εφαρµογές της καθηµερινής µας ζωής. Ποικίλες εφαρµογές τους βρίσκονται στην υπηρεσία του ανθρώπου για περισσότερο από 100 χρόνια, καθώς καθηµερινά χρησιµοποιούνται για τη λειτουργία οικιακών συσκευών. Πηγές, τώρα, εκποµπής ηλεκτροµαγνητικών κυµάτων µπορεί να είναι τα ηλεκτροφόρα καλώδια υψηλής τάσης καθώς και αυτά της µέσης και χαµηλής τάσης στις γειτονιές, τα συστήµατα γείωσης επίσης που προστατεύουν από κεραυνούς ή από ελαττωµατικές οικιακές συσκευές, καθώς και οι οικιακές συσκευές, όπως φούρνοι µικροκυµάτων, σεσουάρ ηλεκτρικοί φούρνοι, ηλεκτρική θέρµανση, οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητά τηλέφωνα, κεραίες σταθµών βάσης κινητής τηλεφωνίας, ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθµοί, κλπ. Τα τελευταία επίσης χρόνια, το ενδιαφέρον του κόσμου για τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο αυξήθηκε χάρη στην δημοσιότητα που έλαβε το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα HAARP. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για κλιματολογικό όπλο, ενώ μερικοί φτάνουν στο σημείο να μιλούν για πλανητικό mind-control! Ο Bernard Shaw πάλι, έγραφε πως:«Όλες οι αλήθειες ξεκίνησαν ως βλασφημίες!….»

Δεν θα θελα να πάω τόσο μακριά. Όχι γιατί δεν το σκέφτομαι ότι μπορεί να συμβαίνει, αλλά γιατί ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που μας αρρωσταίνει, παράγουν και οι διάφορες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, αφού και αυτές κρύβουν έναν μικρό πομπό μέσα τους. Τέτοιες συσκευές είναι ο φούρνος μικροκυμάτων, το ασύρματο τηλέφωνο, το baby monitor και άλλα πολλά μέσα και έξω από το σπίτι. Επίσης ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία παράγει κάθε ηλεκτρική συσκευή καθώς και κάθε καλώδιο που έχει ρεύμα, ακόμη και αυτά που βρίσκονται μέσα στους τοίχους και φέρνουν ρεύμα στις πρίζες! Όταν, όμως, η µεταφερόµενη ενέργεια των ηλεκτροµαγνητικών κυµάτων είναι µεγάλη, τότε σπάζουν οι δεσµοί µεταξύ των µορίων και το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο καθώς προκαλούνται αλλοιώσεις του γενετικού κώδικα µε αποτέλεσµα την πρόκληση σοβαρών ασθενειών όπως καρκίνοι, γενετικές ανωμαλίες, η νόσος του Αλτσχάϊμερ, νευρώσεις και ψυχώσεις.

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι ζούμε μέσα σε μια «θάλασσα» ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Και τώρα έρχεται το σημαντικό ερώτημα: Πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Σίγουρα ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να ζει μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον αλλά στη φύση. Αυτό το γεγονός από μόνο του θα μπορούσε να είναι μια πρώτη απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Η επιστημονική όμως άποψη για το θέμα αυτό, δεν έχει καταλήξει ακόμα σε σίγουρο συμπέρασμα. Υπάρχουν δε δύο απόψεις: Η πρώτη άποψη είναι ότι, οι βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό ξεκινάνε, όταν εξαιτίας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, αρχίζουν να υπερθερμαίνονται τα κύτταρα μας και η δεύτερη λέει πως οι βλάβες αρχίζουν πολύ πριν αρχίσει η υπερθέρμανση των κυττάρων.

Έχει διαπιστωθεί ότι γενικά η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία προκαλεί τις λεγόμενες «θερμικές επιπτώσεις», δηλαδή αύξηση της θερμοκρασίας του εκτιθέμενου ιστού. Επιπλέον, προκαλεί «μη θερμικές επιπτώσεις» οι οποίες αναφέρονται στην επίδραση της ακτινοβολίας στη λειτουργία των κυτταρικών συστατικών. Αυτές θεωρούνται και οι πιο σημαντικές από βιολογικής-ιατρικής σκοπιάς και δεν καλύπτονται από τα όρια ασφαλείας που έχουν θεσπισθεί, επειδή δεν είναι άμεσα μετρήσιμες με κάποιο όργανο. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει απ΄ ευθείας συνάρτηση της έντασης της ακτινοβολίας, η οποία μπορεί να μετρηθεί με όργανο σε μονάδες π.χ. χιλιοστοβάτ ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο.

Η πρώτη, λοιπόν, άποψη οδηγεί στο να οριστούν υψηλότερα όρια για την ένταση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και αυτή την άποψη υιοθετούν τα περισσότερα κράτη (Αμερική, Ευρώπη, Ελλάδα, κτλ) αφού βέβαια παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να αποδειχθεί ότι κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο. Η δεύτερη άποψη βασίζεται σε επιστημονικές έρευνες οι οποίες έδειξαν αύξηση λευχαιμίας, καρκίνων, αποβολών, αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, σπάσιμο DNA, κ.α. που οφείλονται σε εντάσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας η οποία ήταν κάτω από τα επίσημα όρια! Και εδώ φυσικά αρχίζει ο πόλεμος ανάμεσα στους υποστηρικτές των δύο απόψεων, ο οποίος κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι πόλεμος ανάμεσα στο οικονομικό συμφέρον και στην  υγεία μας.

Το ότι οι βλάβες μπορούν να συμβούν πολύ πριν αρχίσουν τα κύτταρα μας να θερμαίνονται, γίνεται εύκολα κατανοητό εάν γνωρίζουμε ότι τα κύτταρα μας και κυρίως το νευρικό μας σύστημα, επικοινωνούν μεταξύ τους ή με άλλα όργανα του σώματός μας, μέσω ηλεκτρικών σημάτων! Οι λειτουργίες των διαφόρων οργάνων του ανθρώπου καθορίζονται από τις επί μέρους λειτουργίες των ιστών και των κυττάρων τους σε συνδυασμό πολλές φορές με άλλα κύτταρα και ιστούς ανταλλάσσοντας μηνύματα που είναι όχι μόνο χημικές ουσίες αλλά και ηλεκτρικά δυναμικά. Πολλές σημαντικές λειτουργίες των κυττάρων και ειδικότερα του εγκεφάλου, στηρίζονται στη δημιουργία ηλεκτρικών δυναμικών (π.χ. λειτουργία συνάψεων στα νευρικά κύτταρα). Είναι συνεπώς προφανές ότι οποιαδήποτε παρέμβαση με κάποια εξωτερική ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και στο βαθμό που αυτή θα είναι παραπλήσιας  ή και μεγαλύτερης έντασης με τα ενδογενή ηλεκτρικά πεδία, θα έχει ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί  το κυτταρικό σύστημα  ως προς τη φυσιολογική του λειτουργία.

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία λοιπόν, που όπως το λέει και το όνομα της αποτελείται από ηλεκτρικά και μαγνητικά σήματα, είναι λογικό να δημιουργεί παρεμβολές και να διαταράσσει την εσωτερική επικοινωνία του οργανισμού μας με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο David Carpenter ένας από τους συντάκτες της έκθεσης της Επιτροπής του Αμερικάνικου Συμβουλίου Προστασίας από τις Ακτινοβολίες είπε: «Αν σε οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον άλλων νοσογόνων παραγόντων υπήρχαν τόσο ισχυρές ενδείξεις σύνδεσης με την καρκινογένεση σαν αυτές που υπάρχουν για τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, η κυβέρνηση θα έπαιρνε εκτεταμένα μέτρα. Ο μόνος λόγος που πολλά από τα μέλη της επιτροπής δίστασαν να προτείνουν ακόμη αυστηρότερα όρια, ήταν η πλήρης επίγνωση των τρομακτικών οικονομικών συνεπειών μιας τέτοιας απόφασης»…. Η Ελλάδα τώρα, θέλοντας να εξευμενίσει τις αντιδράσεις και τους φόβους των πολιτών, υιοθέτησε τα όρια της Ευρώπης μειωμένα κατά 20%. Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ικανοποιητικό έως και γενναίο. Για κάποιον όμως που έχει τις τεχνικές γνώσεις, όπως λένε οι ειδικοί, δεν σημαίνει παρά μια μηδαμινή και ασήμαντη βελτίωση.

Είναι Φονικό το Κινητό μας Τηλέφωνο;

Οι σημερινές συζητήσεις για τις επιπλοκές που προκαλούν στην υγεία μας τα κινητά τηλέφωνα, είναι απλά η συνέχεια μας διαμάχης αναφορικά με την συνολική επίδραση των ασθενών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων επάνω στον άνθρωπο, η οποία έχει ξεκινήσει από την δεκαετία του 1960. Το κινητό τηλέφωνο αποτελεί πλέον ένα από τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών που έχει αναδειχθεί σε είδος πρώτης επιλογής από τους καταναλωτές. Από τους ειδικούς επιστήμονες έχει επισημανθεί εδώ και αρκετά χρόνια, οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας που προέρχονται από ραδιοσυχνότητες και ο κίνδυνος των δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία όσων εκτίθενται σε αυτές.

Το θέμα αυτό έχει απασχολήσει τους ερευνητές για πολλές δεκαετίες όχι μόνο στην περίπτωση των  συχνοτήτων της κινητής τηλεφωνίας αλλά και στην περίπτωση των  άλλων ραδιοσυχνοτήτων που ευρίσκονται στην υπηρεσία του ανθρώπου για μακρύτερο χρονικό διάστημα. Όμως καμιά από αυτές τις ακτινοβολίες δεν έχει τόσο άμεση σχέση με τον απλό πολίτη όση η ακτινοβολία από την κινητή τηλεφωνία. Είναι συνεπώς αναμενόμενο να γίνεται μεγάλη προσπάθεια διερεύνησης των επιπτώσεων ειδικά στην περίπτωση της κινητής τηλεφωνίας, προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια.

Η ιδιομορφία της κινητής τηλεφωνίας βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κάτοχος μιας συσκευής κινητού τηλεφώνου δεν έχει τρόπο να διαπιστώσει αν το κινητό του τηλέφωνο λειτουργεί κάτω από τα όρια ασφαλείας. Μολονότι πρόκειται για ένα καταναλωτικό αγαθό, το κινητό τηλέφωνο δεν έχει καμία σχέση π.χ. με ένα στερεοφωνικό σύστημα (όπου ο καταναλωτής μπορεί ακουστικά να ελέγξει την ποιότητα του) ούτε με ένα όργανο γυμναστικής που επίσης μπορεί να το χρησιμοποιήσει σωστά και χωρίς κινδύνους.

Επειδή, λοιπόν, είναι δύσκολη η άμεση απόδειξη των επιπτώσεων αυτών, το θέμα παραμένει ανοιχτό, με τις Εταιρίες (κατασκευαστικές κινητών τηλεφώνων και παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας) να υποστηρίζουν ότι τηρούνται τα όρια ασφαλείας που έχουν θεσπιστεί και τους ερευνητές  να επιμένουν –στην πλειοψηφία τους- ότι υπάρχουν ποικίλες επιπτώσεις στους χρήστες κινητών τηλεφώνων.

Οι ακτινοβολίες μικροκυμάτων, όμως, που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα αυξάνουν σαφώς τον κίνδυνο του καρκίνου των παρωτίδων (ο μεγαλύτερος από τους σιελογόνους αδένες), σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από ισραηλινούς ερευνητές. Οι κίνδυνοι να αναπτύξει κάποιος καρκινικό όγκο στους αδένες αυτούς, είναι σχεδόν κατά 50% υψηλότεροι μεταξύ αυτών που χρησιμοποιούν συχνά κινητά τηλέφωνα (22 ώρες το μήνα), σύμφωνα με την έρευνα αυτή, που δημοσιεύθηκε στην Αμερικανική Επιθεώρηση Επιδημιολογίας. Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος αν οι χρήστες τοποθετούν τη συσκευή στο ίδιο αυτί ή αν δεν διαθέτουν ακουστικό ή αν βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές. «Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι υπάρχει σχέση αιτιότητας ανάμεσα στα κινητά τηλέφωνα και την ανάπτυξη όγκων στους σιελογόνους αδένες», καταλήγουν οι ερευνητές.

Εντούτοις, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καμία σαφής σύνδεση μεταξύ της χρήσης των κινητών και ενός αυξημένου κινδύνου για καρκίνο, όμως ανέφερε ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για «να καθοριστεί με περισσότερη βεβαιότητα εάν τα κινητά είναι ασφαλή». Άλλες μελέτες πάλι, έχουν βρει ένα περίεργο συσχετισμό μεταξύ της συχνής χρήσης των κινητών και αρκετών μορφών όγκου. Οι περισσότερες μελέτες, όμως, των κινητών δεν είναι μακροχρόνιες, αλλά τα αποτελέσματά τους προκαλούν μεγάλη ανησυχία και υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερη έρευνα για το συσχετισμό μεταξύ της χρήσης των κινητών και των όγκων.

wifi-em-polution

Ηλεκτρομαγνητική Ακτινοβολία στο Σπίτι

SΟS εκπέμπουν ειδικοί για το ηλεκτρομαγνητικό νέφος ακτινοβολιών και από τις ασύρματες συσκευές νέας τεχνολογίας, αλλά συγχρόνως και από τις οικιακές συσκευές, όπως οι φούρνοι μικροκυμάτων, που προαναφέραμε και τα σεσουάρ. Τα μαγνητικά και τα ηλεκτρικά πεδία που αναπτύσσονται κατά τη λειτουργία αυτών των συσκευών ενδέχεται να δρουν επιβαρυντικά στον ανθρώπινο οργανισμό, σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις και έρευνες. Ωστόσο, υπάρχει και μεγάλη μερίδα επιστημόνων που θεωρεί ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας. Ο καθηγητής Ραδιοβιολογίας, όμως, και Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Λουκάς Μαργαρίτης επισημαίνει πως: «…λόγω των μαγνητικών πεδίων αλλά και των ραδιοκυμάτων που εκπέμπουν, οι πλέον επικίνδυνες συσκευές με σειρά προτεραιότητας είναι: η βάση ασύρματου τηλεφώνου, ο φούρνος μικροκυμάτων, το WiFi και το σεσουάρ. Μικρότερη είναι η επικινδυνότητα από τη χρήση ηλεκτρικής κουζίνας, τον αποροφητήρα και το ηλεκτρονικό ξυπνητήρι». Όμως και πάλι, υπάρχει επίσης η αντίθετη άποψη: «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ώστε να μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι προβλήματα υγείας συνδέονται με το αποκαλούμενο «Παρωχημένα» τα όρια.

Από μετρήσεις τώρα του Εργαστηρίου Κυτταρικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μία ασύρματη βάση κινητού τηλεφώνου βρέθηκε πως δημιουργεί σε απόσταση μερικών εκατοστών μαγνητικό πεδίο έντασης 50 μιλιγκάους. Μπορεί το όριο που έχει υιοθετηθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας προ δεκαετίας να φτάνει τα 1.000 μιλιγκάους, ωστόσο, πριν από μερικούς μήνες το Ευρωκοινοβούλιο αποφάσισε να εξετάσει την υιοθέτηση αυστηρότερων ορίων, λόγω του ότι τα υπάρχοντα όρια θεωρούνται «παρωχημένα».

Η έκθεση που προβλημάτισε τους ευρωβουλευτές ακούει στο όνομα Βioinitiative Report και αναφέρεται σε έρευνες που καταδεικνύουν ότι μαγνητικά πεδία έντασης άνω των 4 μιλιγκάους δύναται να προκαλούν σε παιδιά και ενηλίκους σοβαρά προβλήματα υγείας και να συνδέονται με δυσλειτουργίες του θυρεοειδή αδένα, κακοήθεις όγκους, λευχαιμίες, νευρικές διαταραχές, αλλοιώσεις του DΝΑ, καθώς και βλάβες του ανοσοποιητικού συστήματος. Ιδιαίτερη δε προσοχή πρέπει να δοθεί στους φούρνους μικροκυμάτων, που όταν τοποθετούνται σε πάγκους κουζίνας βρίσκονται στο ύψος του κεφαλιού.

Η ισχυρή ένταση μικροκυματικής ακτινοβολίας μπορεί, λοιπόν, να διεγείρει το περιφερειακό νευρικό σύστημα, να υπερθερμάνει το σώμα και να προκαλέσει επιληπτικούς σπασμούς ή καρδιακή προσβολή, ενώ έχει επίσης αποδειχθεί ότι και οι χαμηλής συχνότητας ακτινοβολίες επηρεάζουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου και είναι δυνατόν να προκαλέσουν συμπτώματα γρίπης και ναυτίας. Άλλες ακτινοβολίες μπορούν να προκαλέσουν ή να αποτρέψουν τον ύπνο ή να επηρεάσουν τα εγκεφαλικά κύματα. Όπως, σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας στην Ιταλία,  η υπερέκθεση στην τηλεόραση μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα της μελατονίνης στα παιδιά και πιθανόν να συμβάλει στην εμφάνιση του αυτισμού στα νήπια, καθώς και στην πρόωρη έναρξη της εφηβείας.

Και σύμφωνα επίσης με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ηλεκτρική υπερευαισθησία αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες –και ίσως υποτιμημένες– σύγχρονες ασθένειες η οποία προκαλείται από την συχνή έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία.  Ωστόσο, πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι ένας από τους βασικότερους παράγοντες εμφάνισής της είναι και υπερέκθεση στις ακτινοβολίες του υπολογιστή και της τηλεόρασης, ειδικότερα εάν διαθέτουν οθόνη plasma. Μια τέτοια υπερέκθεση φαίνεται ότι μπορεί να προκαλέσει από πονοκέφαλο μέχρι κρίσεις επιληψίας καθώς και λευχαιμία!

Λέμε Όχι στην Άγνοια και την Αδιαφορία!

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει αλλάξει εντελώς τους όρους της ζωής μας και η κατάσταση του ανθρώπου είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των περασμένων αιώνων, αξιοθαύμαστα βελτιωμένη σε πολλούς τομείς, αλλά ακόμα παραμένει ατελής και γεμάτη κινδύνους. Αρχίζοντας από τα δόντια των θηρίων και φτάνοντας ως τους ιούς και τους καρκίνους, οι επιθέσεις κατά της ανθρώπινης ζωής γίνονται όλο και πιο ύπουλες. Έτσι, και οι κίνδυνοι που δημιουργεί ο άνθρωπος, οι επιθέσεις του ανθρώπου ενάντια στον άνθρωπο είναι όλο και πιο εκλεπτυσμένες.

Οι αλλαγές, λοιπόν, που ο άνθρωπος έναν αιώνα τώρα επέβαλε στον περίγυρό του και στον τρόπο της ζωής του απειλούν πλέον την υγεία του. Αυτό που χρειάζεται να κατανοήσουμε είναι πως περιβαλλόμαστε από ηλεκτρομαγνητικές ακτίνες είτε είμαστε στο σπίτι, στο δρόμο, στην εργασία μας ή οπουδήποτε αλλού. Αυτές που μπορεί να αισθανόμαστε ευκολότερα, είναι αυτές που μας εξασθενούν και μας αρρωσταίνουν, χωρίς σημαίνουσα προηγούμενη σωματική ή άλλη ειδική αιτία. Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι δεν αντιδρούν το ίδιο μέσα σε ένα παθογόνο περιβάλλον. Αυτό όμως που χρειάζεται όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι η αδιαφορία σκοτώνει και ήρθε ο καιρός ν’ αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τις διάφορες ηλεκτρικές συσκευές με μέτρο και όχι αλόγιστα, τηρώντας πια τις αποστάσεις ασφαλείας. Έτσι, θα κάνουμε την διαφορά! Γιατί, αν ο σκοπός του πολιτισμού είναι η υγεία, η ευτυχία και η εξέλιξη, τότε είναι σημαντικό να αναθεωρήσουμε την πολιτικές που προάγουν και ελέγχουν τον πολιτισμό, μιας και μέχρι τώρα τείνουν να οδηγήσουν στο αντίθετο. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι οι εταιρείες, που αποσκοπούν στο κέρδος τους με κάθε μέσον, αλλά η αδιαφορία των καταναλωτών! Βέβαια,… είναι μακρύς ο δρόμος για μια τέτοια συνειδητοποίηση και ίσως λίγος ο χρόνος. Επειδή όμως γνωρίζουμε πλέον, αυτόματα αυτή η γνώση γίνεται πρόκληση!

Μπορεί, λοιπόν, η τεχνολογία να έχει αυξήσει την ταχύτητα στην ανάπτυξή της τα τελευταία χρόνια, εμείς όμως θα πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί. Τα σύγχρονα θαύματα της τεχνολογίας μπορεί μεν να προσφέρουν σημαντικές καθημερινές διευκολύνσεις και ανέσεις, αλλά, παράλληλα δημιουργούν φόβους και προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η ιδέα της επιλογής και της απόφασης μας βρίσκει ακόμα νωθρούς και αβέβαιους. Η εφαρμογή, όμως, του «παν μέτρο άριστον» καταργεί τον φόβο, μετατρέποντάς τον σε διαδικασία εξέλιξης που υπηρετεί τον άνθρωπο, καθώς προκύπτει μέσα από μια αυθεντική πηγαία συνειδητότητα, για μια καλύτερη ποιότητα Ζωής.

Η ΣΑΣΗ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ είναι ψυχολόγος και ερευνήτρια εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.

 

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΩΝ & WI-FI

Ανησυχείτε για την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση από το κινητό σας τηλέφωνο;

Q4 (BIOGUARD)

Άμεση ΤΡΙΠΛΗ Προστασία από τη ΒΛΑΒΕΡΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ του Κινητού σας Τηλεφώνου, καθώς και του Ασύρματου Τηλεφώνου και του Wi-Fi σας. 

wifi-em-polution

 

Το Q4 (Bioguard), που περιέχει τρία Αυτοκόλλητα Προστασίαςσχεδιάστηκε ώστε να Εξουδετερώνει τις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες που επιδρούν αρνητικά στην ανθρώπινη υγεία. Ακτινοβολίες που προέρχονται κυρίως από τα κινητά μας τηλέφωνα, τα ασύρματα τηλέφωνα του σπιτιού μας, αλλά και τα WI-FI μας. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και τις οθόνες των υπολογιστών μας.

bioguard-q4

Είναι γνωστό πως οι συσκευές κινητών τηλεφώνων, των ασύρματων τηλεφώνων, αλλά και των WI FI, ακριβώς όπως οι ραδιοδέκτες και οι ραδιοπομποί, εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε Εξαιρετικά Χαμηλές Συχνότητες (ELF-Extremely Low Frequencies). Η ακτινοβολία αυτή έχει θερμικές επιδράσεις, δηλαδή βιολογικές παρενέργειες στην ανθρωπινή υγεία που οφείλονται στην αύξηση της θερμοκρασίας των κυττάρων. Αυτή η ακτινοβολία δρα συνεχώς, επειδή οι τηλεφωνικές συσκευές ακτινοβολούν χωρίς διακοπή, ακόμη και όταν είναι εκτός χρήσης. Το κεφάλι μας απορροφά πάνω από το 80% αυτής της ακτινοβολίας, κι ενώ το κρανίο μας προστατεύει εν μέρει τον εγκέφαλό μας, τα εσωτερικά μας όργανα είναι απολύτως εκτεθειμένα στη διείσδυση της ακτινοβολίας.

 

ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΟΤΙ: «Οι περισσότεροι από εμάς καθημερινά αναπτύσσουμε καρκινογόνα κύτταρα μέσα στον οργανισμό μας. Όμως σε φυσιολογική κατάσταση αυτά τα διαταραγμένα κύτταρα αμέσως μετά καταστρέφονται από το δικό μας ανοσοποιητικό σύστημα. Όμως, έχει αποδειχθεί επανειλημμένα, ότι πέντε λεπτά μετά από έκθεση μας στην ακτινοβολία του κινητού μας τηλεφώνου, το 5% των κυττάρων του μη ενεργού καρκίνου μεταλλάσσονται στο 95 % κυττάρων του ενεργού καρκίνου…!» POWERWATCH UK

Το Q4 (Bioguard) είναι ένας φυσικός ιονιστής, που χρησιμοποιείται για την εξουδετέρωση αυτών των  βλαβερών ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών στα κινητά τηλέφωνα, τα αύρματα τηλέφωνα και τις συσκευές Wifi, με μεγάλη αποτελεσματικότητα (95%). Προστατεύει ειδικά την περιοχή του κεφαλιού, που εκτίθενται περισσότερο στην ακτινοβολία των συγκεκριμένων ραδιοκυμάτων. Το ΒΙΟGUARD είναι μικρό, κομψό και τοποθετείται στο πίσω μέρος της συσκευασίας. 

 bioguard-q4-2

Το Q4 (BIOGUARD)  βραβεύτηκε στη 49η Παγκόσμια Έκθεση Καινοτομίας, Έρευνας και Νέας ΤεχνολογίαςEUREKA, στις Βρυξέλλες το 2000 καθώς και με τη «Χρυσή Πλακέτα του Νίκολα Τέσλα» στην Έκθεση καλύτερης εφεύρεσης στη Λιουμπλιάνα.

 

 Τηλεφωνείστε τώρα στο

2392.110215

ή στο 

6945354443

ή στείλτε στον ίδιο αριθμό SMS με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο).
Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail και θα αποσταλεί ταχυδρομικώς: 
bioguard.gr@gmail.com

● Αποκτήστε το τώρα με  25 € + τα έξοδα (5€) αποστολής και αντικαταβολής μέσω ΕΛΤΑ. 

ΤΟ Q4 (BIOGUARD) έχει δοκιμαστεί εργαστηριακά κι έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητά του.
15033621_1178229755588171_1250469774_n