Category Archives: ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ – FORBIDDEN SCIENCE

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: Η Παράκαμψη της Περιοριστικής Διάταξης Carnot του 2ου Νόμου της Θερμοδυναμικής

 

ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικ

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Του Πέτρου Ζωγράφου

 
Ο Πέτρος Ζωγράφος, ηλεκτρομηχανικός και εφευρέτης
Η ανάγκη αλλαγής πλεύσης της ανθρωπότητας είναι προφανής, ιδιαίτερα ως προς τον τρόπο παραγωγής της χρήσιμης για την διαβίωσηκαι την ανέλιξή μας ενέργειας, αφού τα ορυκτά καύσιμα έχουν οδηγήσει την εξελικτική μας πορεία σε λανθασμένο δρόμο. Η θεωρητική θεμελίωση του προτεινόμενου από την ομάδα μας «αντιδραστήρα ψυχρής καύσης», που παρουσιάσθηκε ήδη ως πρακτική εφαρμογή και τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα του κατεστημένου της παραγωγής ενέργειας, είναι το ίδιο απαραίτητη, έτσι ώστε να διευκρινισθούν οι θεωρητικές λεπτομέρειες και να αρθούν ή έστω να «παρακαμφθούν» οι έωλες αντιρρήσεις των οπαδών της καθεστηκυίας τάξης. Παρουσιάζουμε λοιπόν σήμερα την θεωρητική προσέγγιση της καινοτομίας και πιστεύουμε ότι με τον τρόπο αυτό λύνονται καθαρά οι απορίες για τους περιορισμούς που επιβάλλονται από το θεώρημα Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους που στήριξαν με αυταπάρνηση όλο αυτό τον καιρό τις προσπάθειες της ερευνητικής ομάδας μας. Σε αυτούς αφιερώνουμε και την θεωρητική ανάλυση που αναρτούμε σήμερα εδώ. Εκ μέρους της ερευνητικής ομάδας Πέτρος Ζωγράφος

Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής

Ο λόγος που με ώθησε να πραγματοποιήσω αυτή την ανάλυση είναι η βαθμιαία αλλά σταθερή ανοδική πορεία του ανορθόδοξου τρόπου, που έχει επιλεχθεί και καθιερωθεί για τη μετατροπή της χημικής ενέργειας των καυσίμων σε ηλεκτρική ενέργεια. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα, ότι ο πλανήτης μας ρυπαίνεται με γεωμετρική πρόοδο και αυτή η ρύπανση οφείλεται κυρίως σε ανθρωπογενή αίτια. Η συνεχώς αυξανόμενη κακή χρήση των υδρογονανθράκων (φυσικού αερίου, πετρελαίου και υποκατάστατων, όπως βενζίνης κλπ.) ως καύσιμης ύλης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και είναι συντελεί στην διαρκή υποβάθμιση του γήινου περιβάλλοντος. Η χρήση της καύσης του άνθρακα και ειδικά των υδρογονανθράκων με την εδώ και περίπου 150 χρόνια εφαρμοζόμενη μέθοδο μετατροπής τους (χημική – θερμική) σε ηλεκτρική, κινητική κλπ. ενέργεια, μας προσφέρει έναν πολύ μικρό βαθμό απόδοσης. Τούτο οφείλεται στο γεγονός, ότι κάθε θερμική μηχανή έχει απώλειες ενέργειας, που αποβάλλονται υπό μορφή θερμότητας, με συνέπεια η ωφέλιμη ενέργεια της θερμικής μηχανής να είναι κατά πολύ μικρότερη από την αρχική ενέργεια που της δόθηκε. Εν κατακλείδι, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής υποδηλώνει, ότι σε κάθε θερμικό σύστημα υπάρχει πολύ μεγάλη απώλεια ενέργειας.Nicolas Leonard Sadi Carnot διατύπωσε το 1824 τις πρώτες θεωρίες για την μέγιστη απόδοση των θερμικών μηχανών, που έθεσαν τις βάσεις και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν από τον Rudolf Clausius αλλά και από τον Λόρδο Kelvin για την ποσοτικοποίηση και οριστικοποίηση του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής και τον καθορισμό της έννοιας της εντροπίας. Για τον λόγο αυτό ο Sadi Carnot αναφέρεται συχνά ως «πατέρας της θερμοδυναμικής». Το θεώρημα Carnot που προτάθηκε το 1824 και ονομάζεται κανόνας του Carnot και καθορίζει τα όρια της μέγιστης απόδοσης των θερμικών μηχανών, αφού σύμφωνα με αυτό η απόδοση μιας θερμικής, μηχανής εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαφορά των θερμών και ψυχρών περιοχών. (βλ.σχήμα 3 NASA).
Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής 2
Αναλυτικότερα, για μια τέτοια μετατροπή χημική – θερμική, πρώτα έχουμε την καύση και μετατροπή σε θερμότητα, εν συνεχεία μετατροπή σε μηχανική ενέργεια και σε τρίτο στάδιο μετατροπή σε ηλεκτρική η κινητική ενέργεια. Στις μηχανές εσωτερικής καύσης, δηλαδή στις μηχανές των αυτοκινήτων, πλοίων και αεροσκαφών που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα, κατά την πρώτη μετατροπή (ανάφλεξη και καύση) της καύσιμης ύλης (π.χ. βενζίνη) λαμβάνουμε την θερμότητα (θερμική ενέργεια) και από αυτήν εκμεταλλευόμαστε μόνον τα παράπλευρα αποτελέσματα της ολικής καύσης, δηλαδή τα παραγόμενα αέρια, τα οποία στην συνέχεια οδηγούμενα στους αντίστοιχους κυλίνδρους των μηχανών εσωτερικής καύσης πιέζουν τα έμβολα και έχουμε την μετατροπή σε μηχανική ενέργεια, από την οποία μηχανική ενέργεια κατόπιν περαιτέρω μετατροπής λαμβάνουμε την επιθυμητή ηλεκτρική ή κινητική ενέργεια. Από τις παραπάνω συνεχείς μετατροπές προκύπτει ευχερώς η περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής (βλ. σχήμα 3 NASA). Αξίζει να αναφερθεί, ότι εκείνη την χρονική περίοδο (1824), που διατύπωνε το συγκεκριμένο θεώρημα, ο Leonard Sadi Carnot είχε υπ’ όψιν του μόνον τις μηχανές εσωτερικής καύσης και τις ατμομηχανές. Αυτού του είδους οι θερμικές μηχανές μετατρέπουν την χημική ενέργεια σε θερμική ενέργεια πριν την μετατροπή σε κινητική ή ηλεκτρική ενέργεια, έτσι ώστε λόγω της «έμμεσης» ενδιάμεσης παραγωγής μηχανικής και θερμικής ενέργειας να έχει εφαρμογή η περιοριστική αρχή του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής, που καθορίζει μερική, ουσιαστικά πολύ μικρή μετατροπή της αρχικής ενέργειας σε ηλεκτρική ή κινητική. Η φύση όμως έχει επιλέξει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο να παράγει ενέργεια, όπως π.χ. στους βιολογικούς οργανισμούς, όπου παρατηρείται η μέγιστη απόδοση κατά την μετατροπή ενέργειας χωρίς να προκαλείται και μόλυνση του περιβάλλοντος. Αυτή η μετατροπή ενέργειας στους βιολογικούς οργανισμούς επιτυγχάνεται με την διαδικασία της «οξειδοαναγωγής», ως εξής : Από χημική άποψη η «οξείδωση» αναφέρεται στην απώλεια ηλεκτρονίων. Η οξείδωση του άνθρακα σημαίνει, ότι τα άτομα του άνθρακα στο καύσιμο χάνουν ηλεκτρόνια καθώς μετατρέπονται σε διοξείδιο του άνθρακα, τα δε ηλεκτρόνια που χάνονται ανήκουν σε άτομα υδρογόνου, τα οποία αποτελούνται από ένα πρωτόνιο και ένα ηλεκτρόνιο. Αυτή η αντίδραση οξείδωσης συνδέεται χημικά με μια αντίδραση αναγωγής, που η επιστήμη της χημείας ορίζει ως αντιδράσεις «οξειδοαναγωγής». Όταν ένα άτομο χάνει ηλεκτρόνια («οξείδωση»), ένα άλλο άτομο κερδίζει («αναγωγή»), αφού κατά την καύση του “καυσίμου” τα ηλεκτρόνια (στα άτομα υδρογόνου) μεταφέρονται από τον άνθρακα στο οξυγόνο. Όπως τα άτομα αναδιατάσσονται, τα μεταφερόμενα ηλεκτρόνια απελευθερώνουν ενέργεια, η οποία “συλλαμβάνεται” από τα κύτταρα του οργανισμού στο ATP (ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΟ). Η ως άνω διαδικασία μετατροπής ενέργειας, που έχει επιλεγεί από την φύση, ουδεμία σχέση έχει με τις συνήθεις διαδικασίες παραγωγής ενέργειας από τα ορυκτά καύσιμα, αφού τα περισσότερα τέτοια μηχανήματα που κατασκευάζονται από ανθρώπους χρησιμοποιούν πολύ λιγότερο την χημική ενέργεια από το καύσιμο τους (μεταξύ 8% – 22%), όπως π.χ. τα αυτοκίνητα που αξιοποιούν-εκμεταλλεύονται κατά μέσον όρο μόνον το 22%, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής, ήτοι : n = T1 – T2 / T1 = Q1 – Q2 / Q1 Επομένως, πρέπει να επαναδιατάξουμε τις προσπάθειές μας προς μια τεχνολογία «ψυχρής» μετατροπής των καυσίμων, αντί της «χημικής – θερμικής» που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. Κατωτέρω παραθέτω την εξήγηση, για ποιους λόγους πρέπει να γίνει αυτή η μετάβαση από την θερμική προς την ψυχρή μετατροπή. Πρώτα από όλα, οφείλουμε να κατανοήσουμε, ότι η βάση της λειτουργίας των ψυχρών μετατροπών είναι η φυσικοχημική μεταβολή που λαμβάνει χώραν εντός αυτών ή στο εσωτερικό τους. Από ενεργειακής απόψεως, το μέγιστο δυνατό μηχανικό έργο μπορεί πραγματικά να παρέχεται από την αντιστρεπτή θερμοδυναμική μεταφορά χημικού συστήματος από μια κατάσταση σε μία άλλη με την εκμετάλλευση της ελεύθερης ενέργειας ΔG του χημικού συστήματος. Για να πετύχουμε λοιπόν τον μέγιστο βαθμό αποδόσεως, είναι απαραίτητο να εργάζεται μια διάταξη σε απολύτως αντιστρεπτές συνθήκες. Όσο το ρεύμα ανταλλαγής είναι μεγαλύτερο και όσο η αντίσταση του ύδατος με την παρουσία κράματος υλικών είναι μικρότερη, τόσο πιο καλά μπορεί να πραγματοποιηθεί η λειτουργία της διάταξης σε απολύτως αντιστρεπτές συνθήκες. Ως παράδειγμα, μπορούμε να θεωρήσουμε μια αντίδραση, όπου το νερό μετατρέπεται με βρασμό αναστρέψιμα σε ατμό. Για να είναι αναστρέψιμη η αντίδραση, ας υποθέσουμε ότι το μείγμα νερού και ατμού περιέχεται σε έναν κύλινδρο με κινητό έμβολο και διατηρείται σε σημείο βρασμού με πίεση μιας ατμόσφαιρας από μια δεξαμενή θερμότητας. Η αλλαγή ενθαλπίας είναι : ΔΗ = 40,65 kilojoules ανά mole, η οποία είναι η λανθάνουσα θερμότητα εξάτμισης. Η αλλαγή εντροπίας είναι : Δ S = 40,65 373  = 0,109 kilojoules ανά γραμμομόριο . Κ που αντιπροσωπεύει τον μεγαλύτερο βαθμό διαταραχής, όταν το νερό εξατμίζεται και μετατρέπεται σε ατμό. Η ελεύθερη ενέργεια γνωστή και ως λειτουργία Gibbs ορίζεται ως G=H-Tδ όπου το S αναφέρεται στην εντροπία του συστήματος. Έτσι για κάθε αλλαγή στην κατάσταση, μπορούμε να γράψουμε την εξαιρετικά σημαντική σχέση ΔG=ΔΗ-ΤΔS Η ελεύθερη αλλαγή ενέργειας Gibbs είναι : ΔG = ΔΗ – ΤΔ S . Στην περίπτωση αυτή η ελεύθερη αλλαγή ενέργειας Gibbs ισούται με το μηδέν, επειδή ο ατμός και το νερό ευρίσκονται σε ισορροπία και δεν μπορεί να εξαχθεί χρήσιμο έργο από τον συγκεκριμένο μηχανισμό (εκτός από το έργο μέσω της ατμόσφαιρας). Με άλλα λόγια, ελεύθερη ενέργεια Gibbs ανά μόριο νερού (ονομαζόμενη επίσης «χημικό δυναμικό») είναι η ίδια, τόσο για το νερό σε υγρή μορφή όσο και για τον ατμό, αφού με τον τρόπο αυτό τα μόρια του νερού μπορούν να περνούν ελεύθερα από την μια φάση στην άλλη, χωρίς να αλλάζουν την συνολική ελεύθερη ενέργεια του συστήματος. Με αντίστοιχο θερμοδυναμικά αντιστρεπτό τρόπο και χρησιμοποιώντας την ψυχρή καύση επιτυγχάνεται η ελάττωση της αποδιδόμενης στο περιβάλλον ελεύθερης ενέργειας (ΔG) κατά την ένωση του άνθρακα με το οξυγόνο και κατά συνέπεια η εκμετάλλευση μεγάλου ποσού μηχανικής ενέργειας.

Λίγα λόγια για τον παρεξηγημένο όρο εντροπία

Όταν έχουμε ένα ποτήρι ζεστό γάλα το οποίο κρυώνει, τότε η εντροπία του μειώνεται, Δεν αυξάνει. Όμως η εντροπία του περιβάλλοντος αυξάνει ακόμα περισσότερο αφού το ζεστό γάλα είναι θερμότερο από το περιβάλλον. Ερώτημα: Μπορούμε να καταρρίψουμε την αλλαγή της εντροπίας που προκύπτει από αλλαγές στις συγκεκριμένες ιδιότητες του συστήματος μας? Υπάρχουν αλλαγές σε πέντε πράγματα που θα οδηγήσουν σε μια αλλαγή στην εντροπία του συστήματος.
  1. Οι αλλαγές στη θερμοκρασία θα προκαλέσουν αλλαγές στην εντροπία Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία τόσο μεγαλύτερη είναι η θερμική ενέργεια που έχει το σύστημα. Όσο πιο μεγάλη θερμική ενέργεια έχει το σύστημα, τόσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για την διανομή της ενέργειας. Όσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για να μοιραστεί αυτή η ενέργεια, τόσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία. Η αύξηση της θερμοκρασίας θα αυξήσει την εντροπία.
  2. Οι αλλαγές στον όγκο θα οδηγήσουν σε αλλαγές στην εντροπία. Όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος, τόσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για τη διανομή των μορίων σε αυτόν τον όγκο, όσο πιο πολλοί τρόποι υπάρχουν για τη διανομή των μορίων (ενέργεια), τόσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία. Η αύξηση της έντασης θα αυξήσει την εντροπία.
  3. Αλλαγές στη φάση θα οδηγήσουν σε αλλαγές στην εντροπία. Ορισμένες φάσεις έχουν μεγαλύτερο αριθμό συχνοτήτων και συνεπώς υψηλότερη ενέργεια. Τα στερεά δονούνται σε χαμηλότερες συχνότητες και επομένως τη μικρότερη εντροπία. Τα υγρά έχουν περισσότερες μικροσκοπικές μονάδες υψηλότερες συχνότητες και έτσι έχουν υψηλότερη εντροπία. Όταν μια ουσία είναι αέριο, έχει πολλές περισσότερες μικροσκοπικές μονάδες και έχει υψηλότερη εντροπία.
  4. Η μίξη των ουσιών αυξάνει την εντροπία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα μικροστοιχεία για το μικτό σύστημα χωρίς ανάμιξη. Περισσότερες συχνότητες (μικροκέντρα) σημαίνουν μεγαλύτερη εντροπία. Αυτό είναι ένα από τα παραδείγματα από τα οποία προκύπτει η εσφαλμένη αντίληψη ότι η εντροπία είναι διαταραχή.
  5. Τέλος η εντροπία μπορεί να αλλάξει ως αποτέλεσμα χημείας. Τα διάφορα μόρια έχουν διαφορετικέ εντροπίες. Έτσι μπορεί να είναι δύσκολο να κοιτάξετε μια αντίδραση και να μαντέψετε εάν ανεβαίνει η κατεβαίνει. Εντούτοις γενικά αν τα προϊόντα έχουν μεγαλύτερο αριθμό μορίων από τα αντιδρώντα τότε η εντροπία μπορεί να αυξηθεί. Εάν τα βρίσκονται σε φάσεις υψηλότερης εντροπίας από τα αντιδρώντα η αντίδραση πιθανόν να έχει μεγαλύτερη εντροπία π.χ 2Fe(s)+3O2(g) > 2Fe2O3(ες)ΔSr<O). Η αλλαγή στην εντροπία γι αυτήν την αντίδραση θα είναι αρνητική. Αυτό επειδή τα αντιδραστήρια έχουν τόσο ένα στερεό όσο και ένα αέριο, ενώ το προϊόν είναι απλώς μια στερεή ένωση.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΧΗΜΙΚΗΣ – ΘΕΡΜΙΚΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ (ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ κλπ.)

Ο μηχανισμός της χημικής – θερμικής μετατροπής της ενέργειας σε κινητική και κατόπιν σε ηλεκτρική μπορεί να εξηγηθεί απλά βάσει της κινητικής θεωρίας των μορίων, όπου η μεταβολή στην ενέργεια μεταξύ των αρχικών στοιχείων και των αποτελεσμάτων της δράσης εκδηλώνεται ως θερμότητα. Αν εξετάσουμε μια Μηχανή Εσωτερικής Καύσης , όταν πυροδοτηθεί η καύση του καυσίμου προκαλείται κινητική ενέργεια των μορίων των θερμανθέντων αερίων συστατικών της δράσης και αυτά (τα μόρια των αερίων) προσκρούουν π.χ. στο πιστόνι της Μηχανής Εσωτερικής Καύσης, αλλά δυστυχώς η μεταφορά της ορμής τους σε αυτό το πιστόνι δεν είναι ολοκληρωμένη . Έτσι η κινητική ενέργεια ανά Κελβίνο ΄΄μονοατομικό ιδανικό αέριο΄΄ είναι 3[R/2] =3R/2:  ανά γραμμομόριο: 12.47 J. Ανά μόριο: 20.7 yJ = 129μev. Σε κανονική θερμοκρασία 273.15Κ παίρνουμε: Ανά γραμμομόριο: 3406 J  και ανά μόριο: 5.65 ZJ = 35.2 mev Ο όγκος της μεταφοράς του ποσοστού κινήσεως αυτών των μορίων (κινητική ενέργεια κάθε μορίου) υπολογίζεται με τον τύπο :(3/2 ΚΤ). Με δεδομένο ότι η θερμοκρασία του μορίου είναι Τ1 πριν την σύγκρουσή του και μεταβάλλεται σε Τ2 μετά την σύγκρουση και απομάκρυνση από το πιστόνι, τότε η μετατρεπόμενη ενέργεια ανά μόριο θα καθορίζεται από την εξίσωση: 3/2ΚΤ1/ – 3/2 ΚΤ2 Το μικρό ποσοστό ενέργειας, που παραμένει στο μόριο, δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης με οποιονδήποτε μέχρι σήμερα γνωστό τρόπο, καθ’ όσον   μεταφέρεται μετά την πρόσκρουση από το μόριο στο πιστόνι, που  αποτελεί το αντίθετο της θερμής πηγής, δηλαδή την ψυχρή πηγή. n=3/2KT1-3/2ΚΤ2/3/2ΚΤ1=Τ1-Τ2/Τ1. Και εδώ συνίσταται το πρόβλημα του τελικού βαθμού απόδοσης στην χημική – θερμική μετατροπή για τις συμβατικές μηχανές εσωτερικής καύσης, ο οποίος (τελικός βαθμός απόδοσης) είναι αυτός που προβλέπεται πολύ σωστά έως εδώ, από την περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου θερμοδυναμικού νόμου. Αντιθέτως, στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης δεν υπάρχουν ούτε κρούσεις ούτε τριβές αλλά ούτε και θερμοκρασίες, που συνεπάγονται ενεργειακές απώλειες, αλλά μόνον κινήσεις ηλεκτρονίων: 2H2   > 4H +  4eΑποβολ.   Ο+ 4H+ 4e– > 2H2O προσλ. Λόγω της ανωτέρω διαδικασίας, μπορούμε να λάβουμε ηλεκτρική ενέργεια μέσω ενός εξωτερικού ηλεκτρικού φορτίου καταλλήλου αντιστάσεως, μόνον μια ελάχιστη διαφορά ανάμεσα στη (-ΔG) και στη (-ΔΗ)  μπορεί να διαπιστωθεί,  η οποία διαφορά ισούται με τον πολύ μικρό εντροπικό όρο ΤΔs, που σε τελική ανάλυση είναι άνευ αξίας. Όσο μικρότερος είναι ο εντροπικός όρος ΤΔS τόσο μεγαλύτερο βαθμό απόδοσης έχει ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης εάν ληφθεί υπόψιν  και  o  ΔΗ. Το ιδανικό πρότυπο δυναμικό ενός στοιχείου του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι Η20) και είναι 1228mv με υγρό νερό σαν αποτέλεσμα, και 1217mv για νερό με αέριο. Αυτή η τιμή είναι το δυναμικό οξείδωσης του υδρογόνου, Το δυναμικό αυτό το ονομάζουμε και ως αλλαγή στην ελεύθερη ενέργεια του Gibbs για την δράση υδρογόνου και οξυγόνου. Η ελεύθερη ενέργεια του Gibbs αυξάνεται καθώς μειώνεται η θερμοκρασία του αντιδραστήρα σε σχέση με της θερμικές μηχανές εσωτερικής καύσης, όπου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή όσο αυξάνεται η θερμοκρασία (διαφορά θερμού-ψυχρού) αυξάνεται και ο βαθμός απόδοσης τους. Για την πληρέστερη κατανόηση της θερμικής – χημικής μετατροπής παρατίθεται το αντίστοιχο σχήμα του μηχανικού αναλόγου (σχήμα 1).
Η παράκαμψη της περιοριστικής διάταξης Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής 3

ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΨΥΧΡΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι οι θερμοδυναμικοί υπολογισμοί βασίζονται στο γεγονός, ότι οι χημικές μεταβολές γίνονται κοντά στην κατάσταση ισορροπίας. Η τάση ενός αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι περίπου ίση με την τάση της θερμοδυναμικής ισορροπίας, δηλαδή ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης λειτουργεί ως »ισοθερμική στατική μηχανή», οπότε δεν έχει ανάγκη δύο διαφορετικών πηγών θερμοκρασίας δηλαδή μιας δεξαμενής υψηλής θερμοκρασίας, και μιας δεξαμενής χαμηλής θερμοκρασίας (αρχή Carnot δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής – (βλ. σχήμα 3 NASA). Όπως προβλέπεται από τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής και την συναφή περιοριστική διάταξη Carnot, «θερμικές μηχανές» είναι οι μηχανές που παράγουν έργο στηριζόμενες σε θερμιδικά φαινόμενα, ενώ για να λειτουργήσουν απαιτείται η περιοδική μεταβολή της θερμοκρασίας κάποιου «σώματος» ύλης, συνήθως κάποιου αερίου. Η μεταβολή της θερμοκρασίας αυτού του σώματος γίνεται με μεταφορά θερμότητας, δηλαδή προσδίδεται αρχικά στο σώμα θερμική ενέργεια, ήτοι αυξάνεται η θερμοκρασία του, οπότε τότε το σώμα αποβάλλει την ενέργεια παράγοντας έργο, με σκοπό να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση και να προσλάβει και πάλι ενέργεια (πχ βενζίνη, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, κλπ.). Η ανωτέρω διαδικασία ονομάζεται κύκλος λειτουργίας. Σύμφωνα δε με τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, σε κάθε κύκλο λειτουργίας υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσόν ενέργειας, το οποίο αποβάλλεται από το σώμα όχι με την μορφή έργου, αλλά με την μορφή θερμότητας, προκαλώντας έτσι μεγάλη απώλεια ενέργειας. Όμως, ένας αντιδραστήρας ψυχρής καύσης μετατρέπει την χημική ενέργεια απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια, παρακάμπτοντας με τον τρόπο αυτό την ανεπάρκεια που σχετίζεται με την μετατροπή της θερμικής ενέργειας, έτσι ώστε η διαθέσιμη ενέργεια να είναι ίση με την ελεύθερη ενέργεια Gibbs. Η απόδοση του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης διέπεται από την καμπύλη πόλωσής του. Για να κατανοήσουμε την απόδοση που έχει μια ψυχροδυναμική μετατροπή ενέργειας δεδομένης χημικής δράσης σε ηλεκτρική ενέργεια έχουμε: – ΔG =(Wa–PΔV) και η μέγιστη χρήσιμη εργασία που λαμβάνεται από τον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι: dG = dH – TdS . Όπου W δίνεται από το : ΔG ( ή NFE ). Βάσει της ανωτέρω σχέσης η μείωση της ελεύθερης κατά Gibbs ενέργειας για μια δράση ισούται με το αντιστρεπτά ολικό έργο μείον το έργο διαστολής του συστήματος. Εάν ωθήσουμε να πραγματοποιηθεί μια δράση με ψυχροδυναμικό τρόπο και εάν τροφοδοτήσουμε αυτή την δράση με υδρογόνο και οξυγόνο και σαν απόβλητο αυτής της διαδικασίας σχηματιστεί νερό  (Η2O), τότε έχουμε: 2H2 + O2  > 2H2O Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, έχουμε μια αλλαγή στην ελεύθερη ενέργεια ΔG της διάταξης 2H2 + O2. Εάν όμως παρατηρήσουμε το φαινόμενο με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε μια μεταφορά 4 ηλεκτρικών φορτίων μέσω μιας ολικής διαφοράς δυναμικού Ε εν κενώ, ή μιας τάσης U υπό φορτίο. Σε γενικές γραμμές όταν έχουμε μεταφορές ηλεκτρονίων σε κάθε μόριο του κράματος που βρίσκεται εντός του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης, τότε το ηλεκτρικό έργο θα εξαρτάτε από την εξίσωση: Wh= Q .V και πρέπει να γνωρίζουμε όταν γίνεται μεταφορά ηλεκτρονίων σε κάθε μόριο του κράματος υλικών του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης τότε το ηλεκτρικό έργο θα είναι Whl = n FE για κάθε mole του κράματος υλικών που βρίσκεται αναμεμιγμένο εντός του νερού. Ανάλογη επίσης θα είναι και η μείωση στην ελεύθερη ενέργεια της εκάστοτε διαδικασίας. Πχ για 2Η+ Ο> 2Η2Ο  οπότε θα έχουμε  -ΔG = nFE Επομένως τα v/ – v// = – dζ / de όπου v/ και v // δηλώνουν τα ηλεκτρικά δυναμικά του κράματος υλικών, το de είναι μια διαφορική ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας, και το dζ (διαφορά ΖΗΤΑ) είναι η μεταβολή της διαθέσιμης ενέργειας, η ισοθερμική ισοβαρική ελεύθερη ενέργεια GGbs dG, που ΔF = – NFE, αν το Δ είναι η ελεύθερη ενέργεια Lewis στη θέση της ελεύθερης ενέργειας G ή Gibbs, το F είναι ισοδύναμο Faraday και το N αντί του n είναι ο αριθμός των ισοδυνάμων που διέρχονται μέσω του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης όταν η δράση συμβαίνει, όπως έχει γραφτεί. Αν η τάση του ψυχροδυναμικού αντιδραστήρα ήταν ακριβώς ίση με την τάση ισορροπίας, τότε όλη η ΔG της διαδικασίας της δράσης θα μετατρεπόταν σε ηλεκτρική ενέργεια και θα ήταν ίση με – nFE , οπότε ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης θα είχε βαθμό απόδοσης 100% . Δηλαδή μια αρκετά υψηλή απόδοση, που δεν παρατηρείται σε καμία θερμική μηχανή μέχρι σήμερα. Εκ των ως άνω αναλύσεων προκύπτει, ότι οι αποδόσεις μετατροπής με βάση αυτήν την πρόταση είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από τις αποδόσεις των θερμικών μετατροπών, οι οποίες μετά βίας αγγίζουν το 22% λόγω της απώλειας ενέργειας και της συνακόλουθης εφαρμογής της περιοριστικής διάταξης του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Τονίζω, ότι και σε αυτή την θέση η μεταβολή της ελεύθερης ενέργειας της διαδικασίας, η οποία μετατρέπεται σε ηλεκτρικό έργο, διαφέρει από την μεταβολή της ενθαλπίας ΔΗ της αντίστοιχης δράσεως. Μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι η θερμότητα που παρουσιάζεται στην διαδικασία, στην περίπτωση που αυτή ελάμβανε χώρα καθαρά χημικώς θα είχε μια μικρή διαφορά από την ελάττωση στην ελεύθερη ενέργεια, ήτοι από το παραγόμενο ηλεκτρικό έργο, κάτι που προκύπτει εύκολα από την θερμοδυναμική εξίσωση του Gibbs: ΔG = ΔH + T . [(d (ΔG) / dT)].   Για μια δεδομένη δράση  ΔG0 = G0προ– G0αντι Λόγω των ανωτέρω αλλά και της παραμέτρου -ΔG = nFE , λαμβάνουμε την γνωστή θερμοδυναμική εξίσωση των g.e: ΔΗ = ΔG + nFT (dE / dT). Το αποτέλεσμα nF (dE / dT) μας δίνει την αλλαγή της εντροπίας Δs της διαδικασίας, εφ’ όσον ΔΗ = ΔG + T Δs, ενώ το (dE/dT) μας υποδεικνύει τον θερμικό συντελεστή του δυναμικού του αντίστοιχου ψυχροδυναμικού στοιχείου του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης. Για να έχουμε όμως σωστά αποτελέσματα στα ανωτέρω, απαραίτητη προϋπόθεση είναι ότι το όλο σύστημα πρέπει να λειτουργεί υπό σταθερή πίεση. Σε εντελώς αντιστρεπτές συνθήκες των διαδικασιών, ο θερμικός συντελεστής ισούται με το μηδέν (0), και ο εντροπικός όρος ΤΔs δεν συμμετέχει στην περίπτωση αυτή στην θερμοδυναμική εξίσωση, έτσι έχουμε: (- ΔG) = ( – ΔΗ). Όταν όμως ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης, είναι υπό φορτίο και τροφοδοτεί με ηλεκτρικό ρεύμα κάποια ηλεκτρικά φορτία τα οποία μπορεί να είναι ωμικά, επαγωγικά ή σύνθετα, μειούμενο το Ε, παρουσιάζεται μια πάρα πολύ μικρή αύξηση σχεδόν αμελητέα της θερμοκρασίας του, έτσι έχουμε: (dE / dT) <0 που σημαίνει ότι θα έχουμε πλέον σε πλήρη εφαρμογή την εξίσωση ( -ΔG ) < ( -ΔH ). Αυτά όμως συμβαίνουν όταν η καρδιά του αντιδραστήρα (cavity) δεν διατηρείται σε χαμηλές θερμοκρασίες. Όταν όμως διατηρείται σε χαμηλές θερμοκρασίες παρατηρείται ότι ( dE/dT ) > 0, άρα κατά την εργασία του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μειούμενο το Ε μειώνεται και η θερμοκρασία του. Τότε θα έχουμε, (-ΔG) > (-ΔH). Από όσα παρατηρούμε με έκπληξη στην συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνουμε επί πλέον κέρδος ενέργειας, που το παίρνουμε από το περιβάλλον. Τούτο συμβαίνει, γιατί η θερμοκρασία του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μειούται σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα και την μετατροπή μέρους της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος σε ηλεκτρικό έργο μέσω ενός θερμοηλεκτρικού στοιχείου, που τροφοδοτεί με τάση μόνον κάποιους ηλεκτρονόμους (ρελέ) του συστήματος. Σε γενικές γραμμές όμως το αποτέλεσμα της εξίσωσης (-ΔG) / (-ΔΗ) δεν ισούται με το 100% οπότε ο βαθμός αποδόσεως του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης βάσει της ΔΗ θα είναι ελάχιστα πιο χαμηλός. Η θεωρητική τάση στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης είναι ανάλογη προς το ΔG, ήτοι : V = ΔG / nF. Λαμβάνοντας υπ όψιν όλα τα παραπάνω: Ορίζουμε πλέον την πτώση τάσης ενεργοποίησης με την εξίσωση: Va= RT / a2F ln ( l/l) = T [a + bln (I)] = Va+ Vact2 Η αναστρέψιμη τάση σε έναν αντιδραστήρα ψυχρής καύσης μπορεί να υπολογιστεί από την σχέση : Ε = ΔGO / NF. Από τα προεκτεθέντα προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι η ενεργειακή απόδοση των αντιδραστήρων ψυχρής καύσης, όταν πραγματοποιείται ψυχροδυναμικά, διαφέρει σημαντικά ως προς τον βαθμό απόδοσης σε σχέση με την πραγματοποίησή της χημικά – θερμικά, η οποία εφαρμόζεται μέχρι σήμερα κατά κόρον για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και που έχει ως αποτέλεσμα την θερμική μόλυνση και την αλόγιστη ρύπανση του πλανήτη. Όμως, για την ψυχρή καύση με το Ο2 έχουμε: – nFE / ΔΗ ή αλλιώς το κλάσμα ΔG / ΔΗ. Εάν η ΔG= 265 KJ / mol και η ΔΗ= 271 KJ / mol.  τότε καταλήγουμε σε βαθμό απόδοση περίπου 98% Στο παρατιθέμενο Σχήμα 2 διακρίνουμε σε γενικές γραμμές τον πολύ μεγάλο βαθμό αποδόσεως του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης σε συνάρτηση με το ρεύμα εξόδου και την ροή εισόδου (κράμα υλικών + νερό) του συστήματος. Στην συνέχεια αποδεικνύεται, ότι, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης και βάσει ειδικών κραμάτων, είναι δυνατόν ο βαθμός απόδοσης ενός αντιδραστήρα ψυχρής καύσης να φθάσει σε υπερβολικά υψηλό επίπεδο, που πολλές φορές να φαίνεται ότι τείνει να υπερβαίνει το 100%. Παραδείγματος χάριν, για μια διάταξη C + 1/2 O2  > CO, όπου το (-ΔG) είναι 32,811 Kcal και το (-ΔΗ) είναι 27,411 Kcal  ενώ το Ε είναι 0,7121 , τότε η χημική διαδικασία προκαλεί, όπως δείχνουν οι υπολογισμοί, μια γ. απόδοση της χ.α. της τάξης του 117,85% περίπου, οπότε σε αυτή την περίπτωση, όπως παρατηρούμε, παρουσιάζεται αύξηση της εντροπίας, ήτοι : (Δs > 0) της διαδικασίας. Τα ως άνω συμβαίνουν, όταν η καρδιά του αντιδραστήρα ψύχεται κατά την λειτουργία του, ούτως ώστε η (-ΔG) γίνεται μεγαλύτερη από την (-ΔΗ). Κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω προκύπτει, ότι ο βαθμός απόδοσης του αντιδραστήρα ψυχρής καύσης κατά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι πολύ μεγαλύτερος ακόμα και από τον βαθμό απόδοσης ενός πυρηνοηλεκτρικού αντιδραστήρα. Τέλος είναι δεδομένο, ότι η απόδοση των θερμικών μηχανών, ιδίως των μηχανών εσωτερικής καύσης και των στροβίλων, υπακούοντας στη περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του δευτέρου νόμου της θερμοδυναμικής, εξαρτάται από το ύψος της θερμοκρασίας λειτουργίας τους. Για παράδειγμα, η ως άνω  περιοριστική – απαγορευτική διάταξη Carnot επιβάλλει ότι, για να αυξήσουν οι ανωτέρω θερμικές μηχανές το βαθμό απόδοσής τους στο 80%, πρέπει η θερμοκρασία λειτουργίας τους να φθάσει σε πολύ μεγάλα επίπεδα, ήτοι στους 2200Co η θερμή περιοχή και πάρα πολύ χαμηλά η ψυχρή περιοχή, δηλαδή μια τεράστια διαφορά μεταξύ της ψυχρής και της θερμής πλευράς (βλ. σχήμα 3 NASA). Φυσικά, για να επιτευχθούν αυτά χρειάζεται να καταναλώσουμε τεράστια ποσά ενέργειας, δηλαδή περισσότερα καύσιμα, οπότε οι θερμικές μηχανές και ιδίως οι μηχανές εσωτερικής καύσης συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στην θερμική και τοξική μόλυνση του περιβάλλοντος.Σε αντίθεση με τις θερμικές μηχανές, ο αντιδραστήρας ψυχρής καύσης είναι μια ισοθερμική στατική διάταξη, η οποία δεν εξαρτάται από μια θερμή και μια ψυχρή περιοχή (βλ. σχήμα 3 NASA), αφού με αυτήν την προτεινόμενη μέθοδο όσο ελαττώνεται αυτή η διαφορά, τόσο αυξάνει ο βαθμός απόδοσής του, ή καλλίτερα μειώνεται το ΔG. Συνεπώς, η περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής »παρακάμπτεται» και δεν μπορεί πλέον να εφαρμοστεί στον αντιδραστήρα ψυχρής καύσης που προτείνoυμε, διότι ο αντιδραστήρας αυτός είναι μια »στατική ισοθερμική διάταξη» παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ασφαλώς δεν είναι θερμική μηχανή ούτε περιλαμβάνεται στις θερμικές μηχανές, τις οποίες είχε υπ’ όψιν του ο Nicolas Leonard Sadi Carnot κατά την περίοδο (1824) που διατύπωνε την εν λόγω περιοριστική – απαγορευτική αρχή Carnot του 2ου θερμοδυναμικού νόμου, σύμφωνα με την οποία για να παραχθεί έργο απαιτούνται δύο δεξαμενές με διαφορά θερμοκρασίας, ήτοι μια θερμής και μια ψυχρής περιοχής (βλ. σχήμα 3 NASA) Για τον λόγο αυτό, προτείνω στους επιστήμονες όλου του κόσμου, να στρέψουν τις έρευνές τους προς την κατεύθυνση μετατροπής της χημικής ενέργεια των καυσίμων απευθείας σε ηλεκτρική ενέργεια, παρακάμπτοντας την ως άνω περιοριστική διάταξη του κύκλου Carnot του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής. Έχει επέλθει πλέον το πλήρωμα του χρόνου, για να απεμπλακεί ο άνθρωπος από τις βλαβερές συνέπειες που προκαλούνται από την καύση των υδρογονανθράκων, που αποτελεί παράλληλα την κύρια αιτία της ενεργειακής σκλαβιάς της ανθρωπότητας και της συντελούμενης περιβαλλοντικής καταστροφής του πλανήτη.

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ είναι ηλεκτρομηχανικός και εφευρέτης.

ΠΗΓΗ:  https://www.hellagen.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%88%CE%B7/   

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟ Hellagen.gr

Η καταγραφή των άρθρων στο hellagen.gr είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας με αφιλοκερδή σκοπό. H αναδημοσίευση υλικού σε άλλη ιστοσελίδα επιτρέπεται, (όπως επισημαίνεται στους όρους χρήσης)μόνο με την προϋπόθεση αναφοράς της πηγής με ενεργό link προς το πρωτότυπο άρθρο και με την ένδειξη Hellagen.gr. Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιοδήποτε θέμα.

ΑΡΘΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Πώς η εφεύρεση του Πέτρου Ζωγράφου παρακάμπτει την απαγορευτική διάταξη του 2ου θερμοδυναμικού νόμου

Πώς η εφεύρεση του Πέτρου Ζωγράφου παρακάμπτει την απαγορευτική διάταξη του 2ου θερμοδυναμικού νόμου

24 Ιουνίου 2018
Οι καινοτομίες του Πέτρου Ζωγράφου

Οι καινοτομίες του Πέτρου Ζωγράφου

7 Ιουνίου 2018
Το Υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο Ζωγράφο

Το υδρογόνο ως μέταλλο από τον Πέτρο Ζωγράφο

17 Φεβρουαρίου 2017
Πέτρος Ζωγράφος

Η εφεύρεση που αλλάζει τον κόσμο – Πέτρος Ζωγράφος

3 Δεκεμβρίου 2015

ΕΠΙΣΗΣ

Αβαθής Γεωθερμία του καθηγητή Γεώργιου Φλωρίδη

Αβαθής Γεωθερμία με Συντελεστή Ενεργειακής Απόδοσης Πέραν του 300% του καθηγητή πανεπιστημίου Γεώργιου Φλωρίδη Η …
Advertisements

«Συγγραφικές αταξίες» και Λόγος περί «ιερότητας της ατομικής ιδιοκτησίας» και «ουδετερότητας» των επιστημόνων

«Συγγραφικές αταξίες»

και Λόγος περί «ιερότητας της ατομικής ιδιοκτησίας»

και «ουδετερότητας» των επιστημόνων

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

Γράφει ο Δρ Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

www.classlessdemocracy.blogspot.com,

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

Όσοι χειραγωγούν τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης, και του Πολιτισμού με σκοπό την εκμετάλλευσή τους για τη μεγιστοποίηση της ‘ατομικής τους ιδιοκτησίας’ που την αφαιρούν βίαια από το κοινωνικό σύνολο, και της ακραίας συσσώρευσης του ιδιωτικού τους πλούτου, που κατοχυρώνεται ως εξουσία και κατοχυρώνει τις ακραίες κοινωνικές ανισότητες, συνηθίζουν να υπογραμμίζουν την ουδετερότητα της Επιστήμης, αλλά αποσιωπούν κυνικά την αντικειμενική πραγματικότητα κατά την οποία, σε συνθήκες φασιστικού απολυταρχισμού των σκοταδιστικών και εξουσιαστικών ιερατείων, δεν νοείται ουδετερότητα των επιστημόνων, εκτός κι αν κανείς επιλέξει τον δρόμο της Υπατίας και του Τζορντάνο Μπρούνο, των Γκουλάγκς, των Γκουαντάναμο και της Μακρονήσου, οπότε μιλάμε για την ηθική της επιστήμης και για τη σχέση των επιστημόνων με την ηθική και την εξουσία.

Και εξηγούμαι. Η επιστήμη, ως κοινωνικό δημιούργημα και κατάκτηση στρατεύεται αντικειμενικά, από τους όρους της γέννησής της, υπέρ της ευημερίας του κοινωνικού συνόλου, αλλά ως εξουσιαστικό εργαλείο στρέφεται συχνά κατά των συμφερόντων της κοινωνίας που την δημιούργησε. Συνεπώς η επιστήμη από μόνη της δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή, μπορεί όμως να συμπεριφερθεί ως καλή, δημιουργική και κοινωνικά χρήσιμη δύναμη, όπως επίσης μπορεί να συμπεριφερθεί ως εξουσιαστική, ταξική, αντικοινωνική και καταστροφική δύναμη, πράγμα που εξαρτάται από την συνειδησιακή φόρτιση και την αξιακή κλίμακα των λειτουργών της, δηλαδή των επιστημόνων οι οποίοι διαμορφώνονται από τη σχέση τους με τους φορείς, τους θεσμούς, της δομές και τις λειτουργίες της εκάστοτε εξουσίας. Και επειδή εξουσία χωρίς ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής δεν νοείται, οφείλουμε να κατανοήσουμε γιατί το θεωρούμενο ‘ιερό δικαίωμα’ της ατομικής ιδιοκτησίας αποϊεροποιεί το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία για δισεκατομμύρια ανθρώπινες υπάρξεις και στη συνέχεια να προβληματιστούμε γιατί από θύματα της ατομικής ιδιοκτησίας καταλήξαμε να γινόμαστε ιδεολογικοί απολογητές της που φτάνουμε μέχρι το σημείο να θυσιαζόμαστε ουσιαστικά για την ατομική ιδιοκτησία των εκμεταλλευτών μας στα χέρια των οποίων έχουν συγκεντρωθεί όλα τα μέσα παραγωγής, αλλά και όλος ο κοινωνικός πλούτος με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο τμήμα του ανθρώπινου πληθυσμού να φυτοζωεί στερημένο από κάθε εξουσία και ιδιοκτησία. Οφείλουμε επίσης να κατανοήσουμε ότι κάθε ατομική ιδιοκτησία δεν είναι παρά ένα κομμάτι από την κοινωνική περιουσία που κάποιοι το αφαιρούν με την ωμή βία, με τον εξαναγκασμό και με τους άδικους νόμους που οι μεγαλοϊδιοκτήτες και μεγαλοεξουσιαστές επιβάλλουν με ‘την ειδική αγωγή’ και με την τακτική του ‘πολιτικού χρήματος’ στα λεγόμενα νομοθετικά σώματα και στις ελεγχόμενες κυβερνήσεις, πράγμα που σημαίνει, ότι τα μέσα παραγωγής που ξεφεύγουν με αυτόν τον τρόπο από τον έλεγχο της κοινωνίας παράγουν πλούτο αποκλειστικά για λογαριασμό των ιδιοκτητών τους και όχι για λογαριασμό ολόκληρης της κοινωνίας από την οποία και αποσπάστηκαν. Είναι προφανές ότι όλα αυτά τα παράξενα και παράλογα πράγματα θεωρούνται ‘ιερά’ γιατί υπονομεύτηκε η ίδια η γλώσσα, στρεβλώθηκαν οι έννοιες και χάθηκε το μέτρο της αλήθειας και η σχέση της με την πραγματικότητα, πράγμα που, σε συνθήκες καπιταλισμού, αντικατάστησε το ‘μέτρον άριστον’ και το ‘πάντων πραγμάτων μέτρον είναι ο άνθρωπος’ με το ‘όλων των πραγμάτων μέτρο είναι η ατομική ιδιοκτησία, ο νόμος του ισχυρότερου, οι δυνάμεις της κοινωνικής καταστολής και το δολάριο’.

Η σημερινή κατάσταση δείχνει ότι η επιστήμη γενικά και η μετουσίωσή της σε ιδιωτικές, ταξικές, κρατικές, αντικοινωνικές, εξουσιαστικές και μαζικά καταστροφικές τεχνολογίες, έχει απωλέσει την υποτιθέμενη ουδετερότητά της υπέρ της εξυπηρέτησης των οικονομικών, εξουσιαστικών συμφερόντων του 1% σε βάρος των συμφερόντων του 99% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή η πραγματικότητα, με τη μορφή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, δείχνει, για τους απαισιόδοξους, ότι οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού έχουν χάσει οριστικά τον έλεγχο πάνω στα δημιουργήματά τους και συνεπώς πάνω στο κοινωνικό Γίγνεσθαι, ενώ για τους ιστορικά αισιόδοξους δείχνει ότι προκειμένου αυτές οι δυνάμεις να απελευθερωθούν οφείλουν πρώτα να απελευθερώσουν την Επιστήμη και τις Τεχνολογίες από τις δυνάμεις της παγκόσμιας ηγεμονίας του Κεφαλαίου, ώστε αυτές, αποβάλλοντας την σε αυτές ενσωματωμένη εξουσιαστική πανούκλα, να επανατοποθετηθούν και να τεθούν οριστικά στην υπηρεσία των κοινωνιών, ως ακατάλυτη σχέση αγάπης και στοργής από το σημαινόμενο προς το σημαίνον.

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

Αυτές όλες οι διεργασίες δεν είναι αυτονόητες, ούτε και φυσικοί ή κοινωνικοί – ιστορικοί αυτοματισμοί και προϋποθέτουν την αλλαγή της κοινωνικής συνείδησης, της συμπεριφοράς και της δράσης των επιστημόνων, οι οποίοι οφείλουν να κατανοήσουν ότι αυτό που είναι και έγιναν οφείλεται στο γεγονός που προνομιακά και σε βάρος άλλων που αποκλείστηκαν εξαιτίας των άνισων ευκαιριών, τους επέτρεψε να γίνουν:

  1. πατώντας πάνω στις πλάτες εργαζόμενων και επιστημόνων πρόδρομων γενεών, αντλώντας δυνάμεις από το μακρύ παρελθόν της επιστήμης και της ανθρωπότητας συνολικά,
  2. ξοδεύοντας χρήσιμους και κρίσιμους οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και πολιτισμικούς πόρους από τις εκάστοτε παρούσες κοινωνίες και
  3. εμπνεόμενοι από την λαχτάρα των εκάστοτε κοινωνιών, ώστε τα παιδιά τους που έγιναν προνομιακά επιστήμονες να ανοίξουν τον δρόμο για να γίνει πραγματικότητα το διαχρονικό στρατηγικό όραμα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού για κοινωνική ισότητα στα πλαίσια ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Οφείλουμε, λοιπόν, όλοι να κατανοήσουμε ότι όσα δανειστήκαμε από τις κοινωνίες μας για να γίνουμε επιστήμονες ή/και δημιουργικοί και χρήσιμοι πολίτες, πρέπει, σύμφωνα με την Λογική και την Ηθική, με κάθε τρόπο και θυσία να τα επιστρέψουμε και με το παραπάνω στις κοινωνίες, που χάρη στις δικές τους θυσίες γίναμε ότι γίναμε, αντί να τα θέτουμε, για τριάντα αργύρια, στην υπηρεσία της απάνθρωπης και καταστροφικής εξουσίας του Κεφαλαίου η οποία συστηματικά και ποικιλότροπα μας μετατρέπει σε οπαδούς, ‘ποίμνια’, χουλιγκάνους και καταναλωτικά δίποδα, λεηλατώντας με αυτόν τον τρόπο τις ζωές μας και τις δυνάμεις της Βιόσφαιρας από την οποία εξαρτάται το μέλλον της ανθρωπότητας, το μέλλον των παιδιών μας και των παιδιών των παιδιών…, των παιδιών, των παιδιών τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

Το βιβλίο μου Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017, είναι το τελευταίο ενός κριτικού πενταλόγου που ολοκληρώνει σε μακροοικονομικό και μακροκοινωνικό επίπεδο την ανάλυση της Θέσης, της Άρνησης, της Άρνησης της Άρνησης και της Νέας Θέσης με τα βιβλία:

  1. ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ. Η Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009,
  2. ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Η Μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ Θεσσαλονίκη 2012,
  3. ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ; Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013 και
  4. ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2015.

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

Πρόκειται για συγγραφικές ‘αταξίες’, για βιβλία βλάσφημα, αντεξουσιαστικά και ανατρεπτικά που ενοχλούν όχι μόνο τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά ιερατεία, αλλά και την σιτιζόμενη στα πρυτανεία της εξουσίας ιντελιγκέντσια, που χαμαιλεοντίζει, πότε ως δεξιά και νεοφιλελεύθερη και πότε ως αριστερή εκσυγχρονιστική, ‘μεταρρυθμιστική’, ριζοσπαστική και ‘επαναστατική’, προκειμένου να γίνονται δεκτές οι υπηρεσίες της από όλες τις εναλλασσόμενες, στην δευτερογενή και γι αυτό δοτή πολιτική εξουσία πολιτικές συμμορίες, που λειτουργούν ως αχυράνθρωποι, ως παρένθετες δυνάμεις  και νυχτοφύλακες του Κεφαλαίου, που αφήνουν στο απυρόβλητο την πρωτογενή εξουσία, την εξουσία των μεγάλων οικονομικών Ομίλων, τον καπιταλισμό τον ίδιον. Τώρα θα μου πείτε ποιος θα τα διαβάσει όλα αυτά και ποιος ενδιαφέρεται για την Θέση, την Άρνηση και την Νέα Θέση, όταν ανθρώπινα ποτάμια βουλιάζουν τους καναπέδες για να δουν στημένο ποδόσφαιρο, πρωινά τηλεοπτικά σκουπίδια και βραδινές μονομαχίες των ‘Μαχητών’ και των ‘Διάσημων’, όταν το μόνο που μπορούν να διαβάσουν είναι ‘βίους αγίων’ και αθλητικές φυλλάδες; Μπορεί, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μην κάνει κανείς το χρέος του, τουλάχιστον όσο του αναλογεί, κι ας τον βλέπουν κάποιοι σαν το μικροσκοπικό κολιμπρί.

Αποτέλεσμα εικόνας για scientists and capitalism

[1] Κλείσιμο στην παρουσίαση του βιβλίου Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, που έγινε στην Αθήνα, την Πέμπτη 31.05.2018, με πρωτοβουλία των Διοικητικών Συμβουλίων του Πολιτιστικού Κέντρου ΑΤΕ Πειραιώς, (ΠΟΚΕΑΤΕΠ) και του Συλλόγου Συνταξιούχων ΑΤΕ και παρουσιαστές την Βασιλική Μελέτη, τον Γιάννη Καζάκο και τον Γιώργο Γιαννόπουλο.

Ο ΗΛΙΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΟΛΕΜΟΥΣ;

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Ο ΗΛΙΑΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ;

 


 

Αν και βρίσκεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας ο Ήλιος μας επηρεάζει άμεσα. Όχι μόνον είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη Γη, αλλά κρύβεται πίσω ακόμη και από ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως είναι οι πόλεμοι, οι επαναστάσεις, οι διαδηλώσεις κ.α. Τι θα λέγατε αν σας λέγαμε πως ο πραγματικός υπεύθυνος των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου δεν είναι ο διαβόητος Μπιν Λάντεν αλλά ο ζωοδότης Ήλιος μας; Αν αμφιβάλετε, δεν έχετε παρά να διαβάσετε τον παρακάτω άρθρο…

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος

Την Πέμπτη 29 Μαρτίου του 2001, ώρα 4:57 π.μ., η έκρηξη μιας γιγαντιαίας ηλιακής κηλίδας έστειλε στον πλανήτη μας μια πρωτοφανή γεωμαγνητική καταιγίδα, που προκάλεσε μπλακάουτ σε αρκετά συστήματα τηλεπικοινωνιών, προσφέροντας ταυτόχρονα στους κατοίκους του βόρειου ημισφαίριου τη δυνατότητα να απολαύσουν ένα μοναδικό πολύχρωμο σέλας. Αυτή η ηλιακή έκρηξη ήταν η μεγαλύτερη που καταγράφηκε ποτέ και χαρακτηρίστηκε ως φλόγα «κατηγορίας Χ», ο πιο ισχυρός προσδιορισμός των αναλαμπών-εκλάμψεων του ήλιου. Υπήρξε αποτέλεσμα μιας στεφανιαίας μαζικής εκτίναξης (Coronal Mass Ejection) του Ήλιου, που εκσφενδόνισε προς την Γη ένα σύννεφο ιονισμένου και μαγνητικού αερίου. Όταν αυτό το κύμα ιόντων προσέκρουσε στο γήινο μαγνητικό πεδίο προκάλεσε μαγνητικές θύελλες και οπτικά φαινόμενα, όπως το βόρειο σέλας, που οφείλεται στον εγκλωβισμό των φορτισμένων σωματιδίων στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Οι γεωμαγνητικές θύελλες που ακολούθησαν προκάλεσαν διάφορες διαταραχές, θέτοντας εκτός λειτουργίας κανάλια ραδιοκυμάτων υψηλής συχνότητας και δορυφορικά συστήματα προσδιορισμού στίγματος και αύξησαν κατά 30% τις πιθανότητες διακοπών σε δίκτυα ηλεκτροδότησης. Ο Ήλιος είχε ξανακτυπήσει, πολύ δυνατά αυτή τη φορά. Δεν χτύπησε όμως μόνο τη γήινη ατμόσφαιρα, αλλά και τα μυαλά ορισμένων ευερέθιστων ανθρώπων πυροδοτώντας έτσι ακραίες ενέργειες…

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΗΛΙΟΣ

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 είδαν το φως της δημοσιότητας δύο μικρά αλλά ρηξικέλευθα άρθρα που προέβλεπαν, σε πείσμα όλων, την επερχόμενη διάλυση της κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης και την απελευθέρωση της Ανατολικής Ευρώπης και μάλιστα ακριβώς το μήνα που θα συνέβαιναν: το Νοέμβριο του 1989. Οι προβλέψεις αυτές άνηκαν στην Carol Moore και βασίζονταν στον 11ετή κύκλο των ηλιακών κηλίδων, η τελική έξαρση του οποίου υπολογίζονταν για το Νοέμβριο του 1989. Πράγματι, το Νοέμβριο του 1989 το Τείχος του Βερολίνου ήταν παρελθόν και ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ανακοίνωνε πως οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ήταν ελεύθερες να πάρουν το δρόμο τους. Η διάλυση της κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης δεν θα αργούσε. Επρόκειτο απλώς εκπληκτικές συγκυρίες ή μήπως η Carol Moore είχε δίκιο; Μήπως η αναπάντεχη αλυσιδωτή αντίδραση εξεγέρσεων, επαναστάσεων και πολέμων της περιόδου 1989-1991, που άλλαξαν το πρόσωπο του κόσμου μας στέλνοντας τον Ψυχρό Πόλεμο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ήταν αποτέλεσμα της επιρροής που είχε τότε η έξαρση της ηλιακής δραστηριότητας στις ανθρώπινες κοινωνίες;

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά αυτή την ενδιαφέρουσα υπόθεση. Στις 11 Οκτωβρίου του 1989 η εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε ένα editorial με τίτλο Το Κύμα των Διαμαρτυριών, στο οποίο έγραφε: «Γιουγκοσλαβία, Αλγερία, Λετονία και Αρμενία, Πολωνία, Βιρμανία, Νότια Κορέα: Σ’ έναν εκπληκτικό αριθμό χωρών του εξασθενημένου Σιδηρού Παραπετάσματος, λαμβάνει χώρα ένα εκπληκτικό παγκόσμιο μοντέλο αλλαγής. Ένας μεγάλος αριθμός πολιτών που προηγουμένως ήταν τρομοκρατημένοι και απαθείς, κατέβηκαν στους δρόμους για να επιβάλουν μια συλλογική θέληση και να πιέσουν, κυρίως ειρηνικά, τα καθεστώτα τους ζητώντας αλλαγές».

Την 1η Ιανουαρίου του 1990 ένα άλλο editorial της ίδιας εφημερίδας, που είχε τίτλο Η Χρονιά της Επανάστασης, αναρωτιόταν: «Γιατί άραγε οι αλλαγές συνέβησαν τόσο γρήγορα;» Το μεγαλύτερο γεγονός του 1989 υπήρξε η επανάσταση στην Ανατολική Ευρώπη. Θα την ακολουθούσε σύντομα και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Στις 16 Δεκεμβρίου του 1989 δημοσιεύτηκε στην Washington Post μια επιστολή της ιστορικού Elizabeth L. Eisenstein, στην οποία σημειώνονταν οι ταραγμένοι «βίοι παράλληλοι» ανάμεσα στις Ευρωπαϊκές επαναστάσεις του 1848 και στις επαναστάσεις στην Ανατολική Ευρώπη το 1989. Είναι η ίδια η συλλογική αίσθηση ευφορίας που επικρατούσε τότε και τώρα, σημείωνε με νόημα η έμπειρη ιστορικός. Μόνον ένας δημοσιογράφος είχε κατά λάθος τη «βλακώδη διαίσθηση» να αντιληφθεί τι συνέβαινε. Το 1991 ένας αμερικανός χρονογράφος σχολίαζε ορισμένα από τα τρελά τρέχοντα πολιτικά νέα λέγοντας: «Ή οι ηλιακές κηλίδες δεν πάνε καλά ή κάτι βάλανε μέσα στο νερό που πίνουμε!»

Ο 11ΕΤΗΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΗΛΙΑΚΩΝ ΚΗΛΙΔΩΝ

Ελάχιστα πράγματα είναι τόσο βέβαια στον πλανήτη μας όσο η ανατολή και η δύση του Ήλιου. Οι άνθρωποι πάντα πίστευαν πως ο ζωοδότης Ήλιος, που τον λάτρευαν ως θεό, ήταν αμετάβλητος και τέλειος. Για τους Χριστιανούς ο λαμπρός ηλιακός δίσκος στον καταγάλανο ουρανό της Γης συμβόλιζε τη θεϊκή δημιουργία. Καθόλου παράξενο λοιπόν που η Καθολική Εκκλησία εξοργίστηκε ακόμη περισσότερο με τον Γαλιλαίο, που πρώτος διέκρινε κηλίδες στο «άψογο» πρόσωπο του Ήλιου. Παρά την ανθρώπινη επιθυμία για τελειότητα, ο Ήλιος δεν ήταν τέλειος, αλλά αντίθετα εξαιρετικά ευμετάβλητος. Από την εποχή του Γαλιλαίου πολλοί άνθρωποι άρχισαν να παρατηρούν και να μελετούν τη μεταβλητότητα και τις διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας, που επηρεάζει ζωτικά τον πλανήτη μας. Αυτές οι ηλιακές διακυμάνσεις προκαλούν κλιματολογικές και όχι μόνον διαταραχές στη Γη, που καμιά φορά διαρκούν για δεκαετίες.

Παρατηρώντας τις διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας οι αστρονόμοι παρατήρησαν σ’ αυτές μια κάποια περιοδικότητα. Κατά ανεξήγητο τρόπο οι ηλιακές εξάρσεις υπάκουαν σ΄ έναν 11ετή κύκλο, που καμιά φορά όμως κυμαίνονταν από 8 ως 15 έτη. Ο 11ετής αυτός κύκλος ρυθμίζεται με τη σειρά του από έναν μεγαλύτερο κύκλο διάρκειας 314 ετών. Τις χρονιές τις έξαρσης τους μπορούν αν εμφανιστούν στην επιφάνεια του Ήλιου ακόμη και 200 ηλιακές κηλίδες. Όταν η δραστηριότητα βρίσκεται στο ναδίρ της δεν παρατηρούνται πάνω από 10-20. Που οφείλονται όμως οι ηλιακές κηλίδες, που επηρεάζουν κατά περίεργο τρόπο τον πλανήτη μας και τους κατοίκους του;

Ο Ήλιος είναι ένας πελώριος πυρηνικός αντιδραστήρας σύντηξης, που μεταστοιχειώνει τα άτομα του υδρογόνου σε ήλιο (τέσσερα άτομα υδρογόνου δημιουργούν ένα άτομο ηλίου). Η διαδικασία αυτή απελευθερώνει ασύλληπτες ποσότητες θερμότητας και φωτός. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ο φυσικός Hans Bethe απέδωσε για πρώτη φορά στην πυρηνική σύντηξη την πηγή της ηλιακής θερμότητας και ακτινοβολίας. Ο Bethe ισχυρίστηκε πως στο εσωτερικό του Ήλιου και των άλλων άστρων λαμβάνουν χώρα συνεχείς αντιδράσεις σύντηξης, που απελευθερώνουν τεράστια ποσά ενέργειας.

Σε αντίθεση με τη σχάση, που είναι η αντίδραση της διάσπασης των ατόμων, η σύντηξη είναι η αντίδραση των ατόμων που ενώνονται, που συγκολλούνται μέσα στον τεράστιο «φούρνο» του Ήλιου. Ο Ήλιος, εξ αιτίας του πανίσχυρου βαρυτικού του πεδίου, εύκολα συμπιέζει και συντήκει τους πυρήνες των ατόμων του υδρογόνου μετατρέποντας το σε ήλιο. Σε συνθήκες τρομακτικής πίεσης και θερμότητας οι θετικά φορτισμένοι πυρήνες του υδρογόνου κατορθώνουν να υπερνικούν την μεταξύ τους άπωση και να συνωστίζονται σε υπερβολικά μικρούς χώρους, όπου τελικά να συντήκονται παράγοντας εκπληκτικές ποσότητες θερμότητας και ακτινοβολίας.

ΗΛΙΟΣΕΙΣΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΛΩΝ

Όλα αυτά συμβαίνουν βέβαια στο εσωτερικό του Ήλιου, που δεν είναι παρά μια πελώρια σφαίρα πλάσματος. Το πλάσμα του Ήλιου, ένα υπέρθερμο αεριώδες σύννεφο μορίων, υφίσταται μόνον σε θερμοκρασίες άνω των 14.000.000 °C, όπου η ύλη δεν αναγνωρίζεται πλέον με τη μορφή στοιχείου, ούτε καν ατόμου! Με εξαίρεση τις στιγμιαίες λάμψεις των αστραπών –οι αστραπές απελευθερώνουν αρκετή ενέργεια για να ανάψουν ένα δισεκατομμύριο λάμπες!–, όταν η γήινη ατμόσφαιρα διαπερνάται από μεγάλες ηλεκτρικές εκκενώσεις, υπερθερμαίνεται και μεταβάλλεται σε «φευγαλέο» πλάσμα, αυτό το στοιχείο δεν υπάρχει εκ του φυσικού στη Γη. Κι όμως, «αν και μας είναι κάτι ξένο στον πλανήτη που ζούμε, ωστόσο όλη μας η ύπαρξη, κι ο ίδιος ο πλανήτης, ουσιαστικά οφείλεται στην ύπαρξη του πλάσματος. Η δημιουργία του κόσμου οφείλεται σε μια κατάσταση του πλάσματος», λέει χαρακτηριστικά ο Phil Efthimion, φυσικός του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.

Ερευνώντας την δραστηριότητα του Ήλιου οι ηλιοσεισμολόγοι ανακάλυψαν πως οι ηλιακές κηλίδες οφείλονται στους τρομερούς τυφώνες πλάσματος, που ξεσπούν κάτω από τη θυελλώδη επιφάνεια του αστεριού μας. Κάτω από τις ηλιακές κηλίδες βρίσκονται περιστρεφόμενοι τυφώνες και δίνες  ιονισμένου αερίου, τόσο μεγάλες που μπορούν άνετα να καταβροχθίσουν τον πλανήτη μας. Στις περιοχές των ηλιακών κηλίδων τα μαγνητικά πεδία γίνονται πολύ πυκνά. Από αυτές τις «ενεργές περιοχές» εμφανίζονται οι ηλιακές κηλίδες, που είναι στην ουσία εκρήξεις, κάτι σαν ηλιακοί πυρσοί που εκτοξεύουν ιονισμένα κύματα σωματιδίων προς τις εσχατιές του ηλιακού συστήματος επηρεάζοντας έντονα τον πλανήτη μας.

Υπάρχει ωστόσο και η άποψη πως η εμφάνιση των ηλιακών κηλίδων είναι αποτέλεσμα της συνεχόμενης αντιστροφής των μαγνητικών πόλων του Ήλιου! Ο David Hathaway, ένας ηλιακός φυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall, λέει χαρακτηριστικά: «Κοντά στην εποχή του ηλιακού μεγίστου οι μαγνητικοί πόλοι ανταλλάσσουν τις θέσεις τους, στην αιχμή του κύκλου των ηλιακών κηλίδων. Στην πραγματικότητα, είναι μια καλή ένδειξη ότι η κορύφωση της ηλιακής δραστηριότητας είναι πραγματικά εδώ».

Σύμφωνα με τους ηλιοσεισμολόγους οι μαγνητικοί πόλοι του Ήλιου θα παραμείνουν έτσι αντεστραμμένοι μέχρι το έτος 2012, όταν και πάλι θα αντιστραφούν. Αυτή η απότομη αναστροφή συμβαίνει στην αιχμή κάθε 11ετούς κύκλου και είναι η αιτία του.

Είναι γνωστό πως και το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφεται αλλά με λιγότερη συχνότητα. Οι διαδοχικές αντιστροφές συμβαίνουν κατά διαστήματα από 5.000 χρόνια έως και 50 εκατομμύρια χρόνια. Η τελευταία επιβεβαιωμένη αντιστροφή των μαγνητικών πόλων της Γης συνέβη πριν 740.000 χρόνια. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν πως ο πλανήτης μας βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας αντιστροφής. Αν εξαιρέσει κανείς τον Τζον Σηρλ, που κραυγάζει πως η επόμενη αντιστροφή των μαγνητικών πόλων της Γης θα συμβεί την άνοιξη του 2003, κανένας επιστήμονας δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει πότε ακριβώς θα συμβεί κάτι τέτοιο. Το θέμα όμως είναι πως αργά ή γρήγορα θα συμβεί. Και τότε ο πλανήτης μας δεν θα είναι αυτός που ξέραμε.

Ο ΗΛΙΟΣ ΜΑΣ ΕΡΕΘΙΖΕΙ

Η άποψη πως η δραστηριότητα των ηλιακών κηλίδων αυξάνεται και ελαττώνεται σχηματίζοντας έναν κύκλο περίπου 11 ετών, άρχισε να εδραιώνεται στα μέσα του 18ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο A. L. Tchijevsky,  ένας Ρώσος καθηγητής της αστρονομίας και της βιοφυσικής που συνέχισε τις μελέτες ακόμη και μέσα στα χαρακώματα, επισήμανε πως αρκετές μάχες στην ανθρώπινη ιστορία διεχήχθηκαν όταν η ηλιακή δραστηριότητα βρισκόταν σε έξαρση, όπως συνέβη και την περίοδο του 1916-1917. Για να ελέγξει μάλιστα την υπόθεση της επίδρασης του κύκλου των ηλιακών κηλίδων στις ανθρώπινες δραστηριότητες, ο Tchijevsky σχεδίασε έναν πίνακα της Μαζικής Ανθρώπινης Ευερεθιστότητας (Mass Human Excitability) από το 500π.Χ. μέχρι το 1922μ.Χ.

Για το σκοπό αυτό ο Ρώσος επιστήμονας ερεύνησε την ιστορία 72 χωρών, καταγράφοντας σημάδια ανθρώπινης αναταραχής, όπως πόλεμούς, επαναστάσεις, εξεγέρσεις, εκστρατείες και μεταναστεύσεις. Μελετώντας όλο αυτό το υλικό ο Tchijevsky ανακάλυψε πως πάνω από το 80% των σημαντικότερων γεγονότων στην ιστορία της ανθρωπότητας, συνέβησαν μέσα σε μια το πολύ πενταετία από μια μεγάλη έξαρση της ηλιακής δραστηριότητας. Όμως αυτή η ανακάλυψη δεν βοήθησε καθόλου την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία. Υποστηρίζοντας πως η Ρώσικη Επανάσταση του 1917 έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης της ηλιακής δραστηριότητας, ο Tchijevsky ήρθε σε αντίθεση με την επίσημη θεωρία της μαρξιστικής διαλεκτικής, γεγονός που ήταν αρκετό για να τον στείλει για σχεδόν 30 χρόνια σε διάφορα Σοβιετικά κάτεργα.

Μελετώντας την επίδραση της ηλιακής δραστηριότητας στις ανθρώπινες κοινωνίες ο Tchijevsky χώρισε τον 11ετή κύκλο των ηλιακών κηλίδων σε τέσσερις περιόδους:

Περίοδος 1η:  Διαρκεί περίπου τρία χρόνια στη διάρκεια των οποίων παρατηρείται ελάχιστη ηλιακή δραστηριότητα. Τα χαρακτηριστικά της είναι η ειρήνη, η έλλειψη ενότητας των μαζών, η εκλογή συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων, ο δεσποτισμός και η κυριαρχία των ελίτ.

 Περίοδος 2η: Διαρκεί περίπου δύο χρόνια και παρατηρείται σταδιακή αύξηση της ηλιακής δραστηριότητας. Τα χαρακτηριστικά της είναι η αύξηση της ανθρώπινης δραστηριότητας, η εμφάνιση νέων πολιτικών ηγετών και η ανάπτυξη νέων ιδεών που προκαλούν τις κατεστημένες ελίτ.

Περίοδος 3η: Διαρκεί περίπου τρία χρόνια και παρατηρείται έξαρση της ηλιακής δραστηριότητας, που φθάνει κάποια στιγμή στο αποκορύφωμα της. Τα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου είναι η κορύφωση της ανθρώπινης ευερεθιστότητας, οι εκλογικές επιτυχίες των φιλελεύθερων ή των ριζοσπαστικών δυνάμεων, οι μαζικές διαδηλώσεις, οι καταστολές, οι επαναστάσεις, οι πόλεμοι και γενικώς η εκτόνωση όλων των καταπιεσμένων αιτημάτων.

Περίοδος 4η: Διαρκεί περίπου τρία χρόνια και παρατηρείται μείωση της ηλιακής δραστηριότητας. Τα χαρακτηριστικά της είναι η μείωσης της ανθρώπινης ευερεθιστότητας, οι μάζες γίνονται όλο και πιο απαθείς και γενικώς τείνει να επικρατεί η ειρήνη και η κοινωνική ηρεμία.

ΣΥΜΜΑΧΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ!

Στις αρχές του 2002 βρεθήκαμε καταμεσής στην κορύφωση του τελευταίου 11ετούς ηλιακού κύκλου. Ως αποτέλεσμα είχαμε την έξαρση της ανθρώπινης ευερεθιστότητας, των μαζικών διαδηλώσεων, των επαναστάσεων και των πολέμων. Την περασμένη χρονιά συνέβησαν συγκλονιστικά γεγονότα στον πλανήτη μας: αδιανόητες τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ, πόλεμος στο Αφγανιστάν, συγκρούσεις Ινδίας-Πακιστάν στο Κασμίρ, συγκρούσεις στα Σκόπια, αδιάκοπα αιματηρά επεισόδια στην Παλαιστίνη, μαζικές διαδηλώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης στην Πράγα και στη Γένοβα, παγκόσμια οικονομική ύφεση, οικονομικό κραχ στην Αργεντινή κ.α.

Τα προηγούμενα έτη 2000-2001 είδαμε επίσης να λαμβάνουν χώρα σε μεγάλη ένταση στον πλανήτη μας πόλεμοι, τρομοκρατικές επιθέσεις, λαϊκές εξεγέρσεις, διαδηλώσεις και καταστολές. Υπενθυμίζω πως την περίοδο 2000-2002 η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται στην κορύφωση της. Η επόμενη κορύφωση θα συμβεί το 2012μ.Χ.

Οι φοιτητές της ιστορίας αλλά και οι βετεράνοι πολιτικοί ακτιβιστές θα μπορούσαν εύκολα να ανακαλέσουν στη μνήμη τους ότι παρόμοια σε ένταση και έκταση γεγονότα συνέβησαν την περίοδο 1989-91 –το 1991 οι ηλιακές κηλίδες είχαν φθάσει στις 100!– κι επίσης το 1979 και πιο πριν το 1968. Και θα μπορούσαν επίσης να θυμηθούν και άλλες, ενδιάμεσες χρονικές περιόδους που οι λαοί βρισκόταν σε λήθαργο, υφιστάμενοι καταστολή.

Οι ακτιβιστές έχουν δει πολλές φορές λαϊκά κινήματα να εμφανίζονται ξαφνικά στο προσκήνιο, πιέζοντας για αλλαγές, να δίνουν μάχες τις οποίες κερδίζουν ή χάνουν και κατόπιν, μερικά χρόνια αργότερα, να χάνουν το δυναμισμό τους να ατροφούν και να χάνονται στην άβυσσο της ιστορίας. Έχουν δει ξεχασμένους ηγέτες να κατεβαίνουν ξαφνικά στους δρόμους με τους οπαδούς τους, προβάλλοντας πολιτικές διεκδικήσεις. Και έχουν δει ξεχασμένα κινήματα να αναβιώνουν, να γίνονται δημοφιλή, διεκδικώντας παλιά ή νέα αιτήματα. Καμιά φορά οι λόγοι αυτών των μαζικών κινητοποιήσεων είναι ξεκάθαροι. Τις περισσότερες φορές όμως οι λόγοι είναι αυθαίρετοι ακόμη και ανόητοι.

Ο ηγέτης των Ινδών Μαχάτμα Γκάντι πέτυχε τις πολιτικές του νίκες κατά της Βρετανικής αποικιοκρατίας στα τέλη της δεκαετίας του 1910, στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και στα τέλη της δεκαετίας του 1930, περνώντας τις ενδιάμεσες περιόδους στις φυλακές. Ο Λεχ Βαλέσα, που έγινε ηγέτης της πολωνικής εργατικής ένωσης Solidarnost στα τέλη της δεκαετίας του 1970, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1980 στις φυλακές, για να πρωτοστατήσει το 1989 στη δημοκρατική επανάσταση στην Πολωνία. Στις ΗΠΑ στα τέλη κάθε δεκαετίας παρατηρείται μια έξαρση των κινημάτων που είναι αντιπολεμικά, αντιπυρηνικά, διεκδικούν περισσότερη ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι τυχαία όλα αυτά; Μάλλον όχι. Μια πιθανή εξήγηση γι΄ αυτή τη περιοδική αύξηση και μείωση της ανθρώπινης ευερεθιστότητας είναι ο 11ετής κύκλος των ηλιακών κηλίδων. Περίοδοι με υψηλή ηλιακή δραστηριότητα σχετίζονται με μεγάλη αύξηση της ανθρώπινης δραστηριότητας και ευερεθιστότητας, που οδηγεί σε πολέμους, επαναστάσεις, διαδηλώσεις και καταστολές. Περίοδοι αντίστοιχα με χαμηλή ηλιακή δραστηριότητα σχετίζονται με ησυχία και απάθεια. Υπάρχει άραγε μια σχέση ανάμεσα στην ηλιακή δραστηριότητα και στην τάση των ανθρώπων για μαζική δράση σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο; Κι αν ναι, μήπως θα έπρεπε οι ακτιβιστές να χρησιμοποιήσουν αυτή τη γνώση για να οργανώσουν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τις κινητοποιήσεις τους; Μήπως όμως από την άλλη αυτή η γνώση χρησιμοποιείται ήδη από την εξουσία και τις ελίτ για να ελέγχουν καλύτερα και να χειραγωγούν τις μάζες;

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ Ή ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΞΑΡΣΗΣ ΤΗΣ ΗΛΙΑΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

 

1776-79 Αμερικανική Επανάσταση

1788-91 Γαλλική Επανάσταση
1803-06 Ο Ναπολέων κατακτά την Ευρώπη

1815-17 Ήττα του Ναπολέοντα, Βραζιλία, Χιλή και Αργεντινή ανακηρύσσουν την ανεξαρτησία

1828-32 Ελληνική ανεξαρτησία, επαναστάσεις σε Μεξικό, Βέλγιο, Πολωνία, Γαλλία κ.α.

1837-40 Πόλεμος του Οπίου, ανεξαρτησία του Τέξας, βρετανική εισβολή στο Αφγανιστάν

1848-51 Εξεγέρσεις και επαναστάσεις στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις

1858-61 Αμερικανικός Εμφύλιος

1869-72 Γαλλο-Πρωσικός Πόλεμος, παρισινή Κομμούνα

1883-86 Μαζικές απεργίες στις ΗΠΑ, εξέγερση στο Σουδάν

1893-95 Εξέγερση των Ζουλού, επανάσταση στην Κούβα

1905-08 Μακεδονικός αγώνας, εξεγέρσεις Νεότουρκων και Ρώσων

1916-18 Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, Ρωσική Επανάσταση

1927-31 Οικονομικό κραχ, Μουσολίνι και Χίτλερ καταλαμβάνουν την εξουσία,

1937-40 Ισπανικός εμφύλιος, Γερμανία και Ιταλία ξεκινούν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

1947-51 Ελληνικός εμφύλιος, Αραβο-Ισραηλινός Πόλεμος, Πόλεμος στην Κορέα

1957-60 Επανάσταση στην Κούβα, Γαλλο-αλγερινός Πόλεμος, Ανεξαρτησία Κύπρου

1967-69 Κορύφωση πολέμου στο Βιετνάμ, Αραβο-ισραηλινός πόλεμος, Χούντα στην Ελλάδα, αντιπολεμικές διαδηλώσεις στις ΗΠΑ, «Μάης του ‘68» στο Παρίσι, εξέγερση στην Πράγα και εισβολή Σοβιετικών στρατευμάτων

1979-82 Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν, Πόλεμος Ιράν-Ιράκ, Σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν, πόλεμος Μ. Βρετανίας-Αργεντινής στα Φωκλαντ


ΗΛΙΑΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΙ (1984-2002)

 

Περίοδος  Ειρήνης ή Καταστολών (1984-1986)

Οι Ισραηλινοί αποσύρονται από το Λίβανο, οι Φιλιππινέζοι απομακρύνουν το δικτάτορα Μάρκος, διαδηλώσεις στη Νότια Αφρική καταστέλλονται από το καθεστώς, οι ΗΠΑ επιταχύνουν τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών.

Περίοδος Αύξησης (1987-1988)

Έναρξη παλαιστινιακής Ιντιφάντα (Εξέγερση), οι Σοβιετικοί αποσύρονται από το Αφγανιστάν, οι Ανατολικοευρωπαίοι διαφωνούντες οργανώνονται, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ υπογράφουν συνθήκη για τους βαλλιστικούς πυραύλους.

Περίοδος Κορύφωσης (1989-1991)

Αιματηρή καταστολή της εξέγερσης των Κινέζων φοιτητών στην πλατεία Τιαν αν Μεν, ειρηνικές επαναστάσεις στην Ανατολική Ευρώπη, διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Σαντάμ Χουσείν εισβάλει στο Κουβέιτ, πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, κατάρρευση του καθεστώτος του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, εμφύλιος πόλεμος στη Σομαλία, διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και πόλεμος στην Κροατία και στη Βοσνία.

Περίοδος Μείωσης 1992-1994

Η Τσεχοσλοβακία χωρίζεται ειρηνικά σε Τσεχία και Σλοβακία, οι Αφγανοί αντάρτες καταλαμβάνουν την Καμπούλ, γενοκτονία στη Ρουάντα, ο Μαντέλα γίνεται πρόεδρος της Νότια Αφρικής, οι Ρεπουμπλικάνοι χάνουν τις εκλογές από τους Δημοκρατικούς, ο Αραφάτ επιστρέφει στην Παλαιστίνη.

Περίοδος Ειρήνης ή Καταστολής 1995-1997

Έναρξη διαδικασιών ειρήνευσης στη Βόρεια Ιρλανδία, υπογραφή της Συνθήκης του Ντέιτον για τη Βοσνία, υπογραφή Ενδιάμεσης Συμφωνίας Ελλάδας-ΠΓΔΜ, ειρηνευτικές συμφωνίες Ισραηλινών-Παλαιστινίων, αποτυχία των αιτημάτων των ακτιβιστών στις ΗΠΑ, το ποσοστό των κρατουμένων στις ΗΠΑ είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, Κίνα και Βόρεια Κορέα μετριάζουν τις πολεμικές απειλές τους.

Περίοδος Αύξησης (1998-99)

Ινδία και Πακιστάν προβαίνουν σε πυρηνικές δοκιμές, αυξάνονται οι συγκρούσεις της σέρβικης αστυνομίας με τον UCK, το ΝΑΤΟ επιτίθεται και βομβαρδίζει μαζικά τη Σερβία, οι Ρώσοι επαναλαμβάνουν τις προειδοποιήσεις τους για πιθανό πυρηνικό πόλεμο, εξέγερση στο Ανατολικό Τιμόρ, μεγάλες διαδηλώσεις στο Σίατλ, θρησκευτικές συγκρούσεις σε Ινδία και Ινδονησία.

Περίοδος Κορύφωσης (2000-2002)

Η συμφωνία ειρήνευσης στη Βόρεια Ιρλανδία καταρρέει, λαϊκή εξέγερση στη Σερβία και πτώση του καθεστώτος Μιλόσεβιτς, ο UCK ξεκινά ανταρτοπόλεμο στη ΠΓΔΜ, μαζικές διαδηλώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης σε Πράγα και Γένοβα, αναζωπύρωση των συγκρούσεων Ισραηλινών-Παλαιστινίων, τρομοκρατική επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης και στο Πεντάγωνο με χιλιάδες νεκρούς, αμερικανική επίθεση στο Αφγανιστάν και πτώση των Ταλιμπάν, συγκρούσεις στο Κασμίρ ανάμεσα σε Ινδία και Πακιστάν…

Για επικοινωνία με τον Γ. Στάμκο: stamkos@post.com

ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ

ΘΩΡΑΚΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΑΣ

 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

ΠΛΑΚΕΤΑ TOY

TΕΣΛΑ

    

 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΗ ΠΛΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ;

 

Η Πλακέτα Τέσλα σας αποστέλλεται με Αντικαταβολή στη διεύθυνσή σας.

Τηλεφωνείστε τώρα στο 2392.110215 ή στο 6945354443 ή στείλτε στον ίδιο αριθμό SMS με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο).

Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail: tesla.plate.gr@gmail.com

● Η κάθε Πλακέτα του Τέσλα κοστίζει 24 ευρώ (συν έξοδα αποστολής 5 ευρώ μέσω ΕΛΤΑ).  Για κάθε επιπλέον Πλακέτα Τέσλα παραγγείλετε, ισχύει έκπτωση 10%.

 

ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ. ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ.

 

 «Το παρόν είναι δικό τους, το μέλλον είναι δικό μου».
Νίκολα Τέσλα