ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΚΑΙ ΝΑΖΙ

Ατατούρκ και Ναζί

Stefan Ihrig

 Εκδόσεις Παπαδόπουλος

 

«Είμαι ένας ιστορικός που ασχολούμαι με διάφορα θέματα σχετικά με την ιστορία της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα διακρατικά και περίπλοκα ζητήματα, όπως και η  έρευνα των δημόσιων ομιλιών, αντιλήψεων και πολιτικών ιδεών». 

Αυτά είναι τα λίγα λόγια που έχει επιλέξει ο Stefan Ihrig για να περιγράψει τον εαυτό του. Μια μάλλον λιτή και σεμνή περιγραφή για έναν επιστήμονα που κατέχει τον τίτλο ερευνητή στο Van Leer Jerusalem Institute, που ήταν πρώην λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Regensburg και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και για έναν συγγραφέα που η The Wall Street Journal έγραψε στην κριτική για το βιβλίο του «Ατατούρκ και Ναζί», που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, πως «Για δεκαετίες οι ιστορικοί αντιμετώπισαν το Πραξικόπημα του Μονάχου, που αποπειράθηκε ο Χίτλερ το 1923, ως μία μίμηση της Πορείας προς τη Ρώμη του Μουσολίνι το 1922. ‘Μάλλον όχι’, υποστηρίζει ο Stefan Ihrig .

Ο Χίτλερ είχε επίσης στο μυαλό του την Τουρκία… Η υποταγή του Ισλάμ στο κοσμικό κράτος αποτέλεσε προάγγελο της στρατηγικής του Χίτλερ απέναντι στο Χριστιανισμό. Βασισμένο σε μία άψογη έρευνα και γραμμένο με ευκρίνεια, το βιβλίο του Ihrig θα μεταβάλλει την αντίληψη μας σχετικά με τις πολιτικές των Ναζί».

Οι λεπτομέρειες που προκύπτουν από την έρευνα του Ihrig είναι όντως συναρπαστικές. Λίγοι για παράδειγμα μπορεί να γνωρίζουν πως ο Χάινριχ Χίμλερ, αρχηγός των SS και ενορχηστρωτής του Ολοκαυτώματος, είχε δηλώσει σε ομιλία του τον Ιανουάριο του 1944 πως το Ισλάμ είναι μια πρακτική και γοητευτική θρησκεία για τους στρατιώτες γιατί υπόσχεται τον παράδεισο και όμορφες γυναίκες στους μάρτυρες που θυσιάζουν τη ζωή τους «και αυτό είναι ένα είδος γλώσσας που καταλαβαίνουν οι στρατιώτες».

Επίσης, δεν είναι ευρέως γνωστά τα προπαγανδιστικά άρθρα του Hans Tröbst στην εφημερίδα Heimatland του 1923 που εξυμνούσαν την στρατηγική των Τούρκων απέναντι στις μειονότητες των Ελλήνων και των Αρμενίων, «τους αιμοβόρους και τα παράσιτα» όπως τους χαρακτήριζε ο Tröbst για να συμπληρώσει πως «οι Τούρκοι κατόρθωσαν να εξαγνίσουν το έθνος τους από τα ξένα στοιχεία σε μεγάλη κλίμακα», με αποτέλεσμα να ενισχύσουν τον αντισημιτισμό στη Γερμανία.

Και παρόλο που οι λάτρεις της ιστορίας πιθανότατα θα κατορθώσουν να δουν τη σύνδεση ανάμεσα στην καταπάτηση της Συνθήκης των Σεβρών (1920) από το κίνημα των Νεότουρκων, βασικό μέλος του οποίου ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ, και στην αντίδραση στη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) που ενίσχυσε την άνοδο του Χίτλερ και την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου, η σύνδεση ανάμεσα στους δύο ισχυρούς ηγέτες σε τόσες πολλές διαστάσεις είναι πραγματικά πρωτότυπη και διορατική.

Επομένως το βιβλίο ‘Ο Ατατούρκ και οι Ναζί’ αποτελεί μόνο μια σημαντική συμβολή στη μελέτη της σύγχρονης ιστορίας της Τουρκίας, στην άνοδο του Ναζισμού και στα αίτια πρόκλησης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου; Μάλλον όχι.  

Φωτεινή Λαμπρίδη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ» 

https://zenithmag.wordpress.com/2015/04/26/%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B7/

 

 

Advertisements