ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ «ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ»;

 

Αναπολώντας
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

«Ο Χριστός θα μπορούσε να γεννηθεί χίλιες φορές στην Γαλιλαία, ή οπουδήποτε στον κόσμο αυτόν, αλλά χωρίς κανένα νόημα, μέχρις ότου γεννηθεί μέσα σε μένα.»
Σιλλέσιος -17ος αιώνας

Γράφει η Σάση Χοτζόγλου

Spirit anoigma 2

Μια φορά και έναν καιρό, τις κρύες και χιονισμένες νύχτες του Δεκέμβρη οι άνθρωποι περίμεναν με λαχτάρα την «Άγια Νύχτα». Εκείνη τη νύχτα που πριν από δύο χιλιάδες χρόνια περίπου, γεννήθηκε πάνω στην Γη μια ώριμη θεϊκή ψυχή. Περάσανε τα χρόνια και ο κόσμος συνέχισε να αναπαριστά εκείνη την νύχτα γιατί πίστευε πως κάτι μαγικό μπορεί να ξανασυμβεί και«…οι ψυχές τους φτερούγιζαν πέρα στ’ άγια βουνά/ όπου ψάλλουν οι Αγγέλοι/ απ’ τα ουράνια θεία μέρη/ στον Σωτήρα Ωσαννά..»! Τραγουδούσαν…«το Έλατο, το έλατο, ήρθε στο σπίτι πάλι/ με χιόνια και άστρο στολισμένο/ παιγνίδια στα κλαδιά/ το καμαρώνουν τα παιδιά/ το έλατο, το έλατο με δώρα φορτωμένο..»! Και χαιρόντουσαν καθώς έβλεπαν«..στην γωνιά κόκκινο, τ’ αναμμένο τζάκι,/ τούφες χιόνι πέφτουνε στο παραθυράκι./ Όλο απόψε ξάγρυπνο μένει το χωριό/ και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό. Ντάν, ντάν, ντάν»!
Δεκέμβρης λοιπόν!!! Ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του ηλιακού μας έτους, αλλά ο δέκατος μήνας όπως λέει και το όνομά του (DECER=δέκατος) από την Πρωτοχρονιά της 1ης Μαρτίου όταν το έτος των Ρωμαίων ήταν δεκάμηνο. Κατά τους αρχαίους Έλληνες, στις οκτώ του μήνα Ποσειδιών (Δεκέμβρης) γιορτάζονταν τα Ποσείδια προς τιμήν του Ποσειδώνος, ως κυρίου της υγρασίας και της βλάστησης και στις 25 του μήνα τιμούσαν την θεά Εστία, γιατί αυτή είναι που διατηρεί το Ιερόν Πυρ και διώχνει τα σκότη της νύχτας.

S[irit Anoigma
«Του Δεκέμβρη η μέρα, καλημέρα-καλησπέρα» λέει μια παροιμία για τον μήνα αυτόν κατά τον οποίο έχουμε τις μικρότερες μέρες και τις μεγαλύτερες νύχτες του χρόνου. Μα από τις 12 του μηνός του Αγίου Σπυρίδωνα και μετά, η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει «σπυρί-σπυρί» και την παραμονή της εορτής του Αγίου Ιγνατίου στις 19 Δεκεμβρίου η λαϊκή σοφία συνεχίζει με μια ακόμη παροιμία: «Αύριο είναι ο Άγιος Αγνάτιος και ο ήλιος προς το καλοκαίρι αγναντεύει.»
Η λατρεία του ήλιου είναι ο πρόδρομος κάθε θρησκείας. Ταυτίζεται σε όλες με την πηγή της ζωής, του φωτός και το πνεύμα του καλού, παρουσιάζεται επίσης με τον ίδιο τρόπο πάντα: Ένας θείος Αγγελιοφόρος του φωτός, σ’ όλα σχεδόν τα αρχαία μυστήρια γεννιέται μεσοχείμωνο, από μια Ουράνια Παρθένα του αγγελικού βασιλείου και η σύλληψή του είναι πάντα άσπιλη. Με τον Ήλιο και το φως λοιπόν σχετίζεται και για τους χριστιανούς η μεγαλύτερη γιορτή του Δεκέμβρη, τα Χριστούγεννα. Σε πολλά μέρη έδωσαν το όνομά τους ακόμη και στον μήνα, τον οποίο ονομάζουν Χριστουγεννάρη ή Χριστουγεννά.
Το μεγάλο γεγονός της Γέννησης του Θεανθρώπου, συνδέθηκε ημερολογιακά με την ανατολή του Ηλίου στο ζώδιο του Αιγόκερου στις 22 Δεκεμβρίου που οριοθετεί το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και την έναρξη της βλάστησης. Και όλοι οι ηλιακοί θεοί τοποθετούνται ακριβώς μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο˙ Ήρθαν δε με πάμπολλα ονόματα όπως Προμηθέας, Διόνυσος, Ερμής, Απόλλωνας, Άδωνις, Ωρομάσδης, Μίθρας, Όσιρις, Ωρος, Κρίσνα, Βούδας, Κουετζακοάτλ, Άμμων-Ρα, Ιησούς. Όλοι τους, εκπρόσωποι του φωτός στον αγώνα κατά του σκότους.

Spirit 1
Σαν παραμύθι θυμάμαι «..στα χρόνια τα παλιά/Χριστούγεννα και πάλι και ξαναείμαστε παιδιά/ μ’ αγάπη και χαρά ανοίγει η καρδιά. / Μαζέψτε μέσ’ στο σπίτι φρούτα και αστέρια / και μ’ ενωμένα χέρια/ να ψάλουμε ξανά/ το Δόξα Ωσαννά».
Αυτές τις χαρμόσυνες μέρες του Δεκέμβρη, καθώς ο ήλιος προσπαθούσε να ζεστάνει λίγο τα παγωμένα χωριά και τις πόλεις, τα σπίτια μύριζαν χιλιάδες αρώματα από τις χριστουγεννιάτικες λιχουδιές, τα τσουρέκια και τις βασιλόπιτες που ψήνονταν στους φούρνους. Όταν δε η σκοτεινιά του απόβραδου απλώνονταν στον ουρανό, τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια φώτιζαν τους δρόμους και τα παράθυρα των σπιτιών, μ’ ένα λαμπρό κίτρινο φως. Και όταν αργά το βράδυ οι πόρτες έκλειναν και τα φώτα των σπιτιών έσβηναν, ο αέρας γέμιζε από σεραφικές μελωδίες, που μ’ έναν παράξενο τρόπο η μαγική τους πνοή καλούσε τους αγγέλους και όλα τα ξωτικά της νυχτιάς.
Τότε.. σπέρνονταν τα όνειρα στους ανθρώπους! Έτσι, οι χριστουγεννιάτικες νύχτες βούιζαν από τις φωνές των ξωτικών και τους χορούς των νεράιδων. Τα ονειρικά τρίστρατα γέμιζαν από μικρούς δαίμονες από άλλες διαστάσεις, και πείραζαν τους ανθρώπους μέσα από τις σκιές. Μεγάλη ήταν και η φούρια των νάνων, για να έχουν έτοιμα τα δώρα που θα έπαιρνε ο Άγιος Βασίλης με τους ταράνδους του να τα πάει στα παιδιά. Η δε γη, ταρακουνιόταν από τα ροκανίσματα των καλικάντζαρων, που για ακόμη μια φορά προσπαθούσαν να γκρεμίσουν το Δέντρο της Ζωής.
Τα περάσματα και τα μονοπάτια που οδηγούν στον τόπο αυτών των υπάρξεων ήταν, και παραμένουν ακόμη μαγεμένα και αόρατα για τους κοινούς θνητούς, που μάλλον δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αποδείξουν πως έχουν την τίμια και αμόλυντη ψυχή που χρειάζεται, για να γευτούν την ουράνια γαλήνη των αγγέλων, την μεγαλοσύνη των χερουβείμ και την ευτυχία της παράξενης χώρας των ξωτικών. Το μόνο, λοιπόν, που έμεινε, έως και τα σήμερα στους ανθρώπους από εκείνους τους αλλοτινούς καιρούς, είναι να περιμένουν κάποιες άγιες μέρες σαν και αυτές για να τους παρασύρουν κοντά σε κείνα τα μεγαλειώδη αγγελικά πλάσματα και τις λιλιπούτειες ξωτικές φατσούλες.
Η μνήμη όμως άρχισε σιγά-σιγά να ξεθωριάζει, και ίσως οι πιο νέοι ούτε που να καταλαβαίνουνε για ποιο πράγμα μιλάω, γιατί ο καθρέφτης των Χριστουγεννιάτικων παραδόσεων είναι πλέον άδειος από το είδωλο του. Οι Γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς έπαψαν να καθρεφτίζουν την πολυδιάστατη αντιμετώπιση της ιερότητας και της χαράς, του ξεφαντώματος, και των μαγικών δώρων. Είναι πλέον γιορτές ξεθυμασμένες στην θρησκευτικότητά τους και πεπερασμένες για πολλούς. Το μόνο που καθρεφτίζεται πια είναι μια λέξη: ¨καθημερινότητα¨, και μείς… πιασμένοι στα δίχτυα της(!).

Spirit 2
Οι μέρες των Χριστουγέννων βιώνονται πλέον χωρίς την διάσταση της πνευματικής ανάτασης. Είναι πολυσχιδείς μόνο στο μάρκετινγκ και στις βιτρίνες. Είναι γεμάτες άγχος για να προληφθούν όλες οι αγορές, και οι υποχρεωτικές μα κουραστικές συνάμα επισκέψεις. Δυστυχώς, τα Χριστούγεννα έχουν πια τη μορφή μιας νεοφολκλορικής διάστασης, η οποία φαίνεται να αναδύεται παγκόσμια τέτοιες ημέρες μέσα από τις τηλεοπτικές οθόνες, την πολύχρωμη ατμόσφαιρα των δρόμων, των καταστημάτων και …την υπερκαταναλωτική εκτόνωση από αυτούς που έχουν χρήματα. Ακόμα και τα παιδιά, οι μεγάλοι ευνοούμενοι των εορτών, χάσανε την ευαισθησία που αρμόζει στην παιδικότητά τους, και το μόνο που τα κάνει χαρούμενα είναι το ότι δεν θα έχουν σχολείο και ότι θα πάρουν τα δώρα που επιλέξανε από το διαδίκτυο ή την τηλεόραση.
Ας θυμηθούμε όμως εδώ για λίγο το παραμύθι του Χάνς Κρ. Άντερσεν: Η μικρούλα με τα σπίρτα. «…Το κοριτσάκι τουρτουρίζοντας από το κρύο και από την πείνα, γύριζε στους δρόμους.. Σ΄ όλα τα παράθυρα έφεγγαν φώτα και μια θαυμάσια μυρωδιά από φαγητά και γλυκές λιχουδιές σκορπιζόταν στον αέρα. Απ’ αυτό θυμήθηκε πως ήταν παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Και μιας και δεν πούλησε κανένα σπιρτόκουτο όλη την ημέρα, κουλουριάστηκε σε μια γωνιά του δρόμου και άναβε το ένα σπίρτο πίσω από το άλλο, μέσα στην παγωμένη σκοτεινιά, για να ζεσταθεί. Κάθε σπίρτο έμοιαζε μ’ ένα κεράκι. Η μικρή φανταζότανε πως καθότανε κοντά σε μια μεγάλη θερμάστρα και καθώς κοίταζε το σπίρτινο κεράκι της, αυτό έπαιρνε στα μάτια της την μορφή ενός μεγάλου χριστουγεννιάτικου δέντρου. Μα, μόλις πήγε να αγγίξει τις πολύχρωμες μπάλες που κρέμονταν πάνω του, το σπίρτο έσβησε. Άναψε άλλο ένα σπίρτο και τότε είδε το φως του να ανεβαίνει όλο και ψηλότερα, ώσπου φαινόταν σαν αστέρι στον ουρανό, που την πήρε μαζί του για της δείξει τον κόσμο του. Είχε ξεπαγιάσει και πέθανε την νύχτα της τελευταίας μέρας του παλιού χρόνου. Όταν ο ήλιος της Πρωτοχρονιάς βγήκε, το κοριτσάκι κείτονταν ακόμη εκεί κρατώντας τα καμένα σπίρτα στο χέρι του. –¨Προσπάθησε να ζεσταθεί¨, είπε κάποιος. Κανένας όμως δεν φαντάστηκε τι ωραία πράγματα είχε δει η μικρούλα από το μεγαλείο των ουρανών την νύχτα της Πρωτοχρονιάς.» Πόσα άραγε παιδιά, μα και μεγάλοι βρίσκονται, σήμερα, στην θέση της μικρούλας με τα σπίρτα;
Αν μπορούσαμε να γίνουμε λίγο πιο δεκτικοί στα παραμύθια ως άλλα παιδιά, καθώς και λίγο πιο ευαίσθητοι στην επαφή του θρύλου και στην εξήγηση των συμβόλων που περιβάλλουν αυτή την ιερή και εορταστική παράδοση, θα είχαμε την ευκαιρία να γευτούμε την μεγαλύτερη πνευματική εμπειρία. Ίσως και να μπορούσαμε να πραγματώσουμε το μήνυμα των Χριστουγέννων, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά δόσιμο και πάρσιμο αγάπης, χαράς και ελπίδας.

Spirit 3
Σήμερα, το ενδιαφέρον όλων στρέφεται καθημερινά στην οικονομική κρίση με την ανεργία, το ψαλίδισμα των μισθών, τη φτώχεια, και το ομιχλώδες αύριο. Βλέπετε, ήρθε η εποχή που το χρήμα και η έλλειψή του προσπαθεί να κρύψει τον πνευματικό ήλιο από τα μάτια μας, μιας και οι περισσότεροι βλέπουν την κρίση μόνο ως οικονομική, γιατί αυτό είναι το εξωτερικότερο επένδυμά της. Αν πάμε λίγο στο “μόλις” χθες, θα δούμε πως, τα τελευταία χρόνια, κάποιοι θέλησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι η ζωή αρχίζει και σταματάει στις πόρτες της οικονομίας και ότι το να μπεις σε μια τράπεζα ή σ’ ένα πολυτελές ξενοδοχείο για ρεβεγιόν ή ¨καλό¨ εστιατόριο, ισοδυναμεί με την είσοδο σε έναν κόσμο που διέπεται από μια τέτοια λογική που δεν επιδέχεται καμία συζήτηση. Δυστυχώς φταίμε και εμείς που αλλοτροιωθήκαμε, που τους αφήσαμε να μας πείσουν ότι αυτό, λέγεται ζωή(!) Και τώρα….η οικονομική κρίση χτύπησε τις πόρτες μας ζητώντας μας να πληρώσουμε το αντίτιμο του “δανεικού ονείρου” αυτής της ζωής που κάποιοι κατάφεραν τελικά και καπηλεύτηκαν. Οι πεινασμένοι της Γης, δυστυχώς, αυξάνονται πλέον ανά δευτερόλεπτο και η φτώχεια έγινε η μεγαλύτερη μάστιγα, μα και ντροπή του πολιτισμού μας. Και οι άνθρωποι λένε: «Μήπως εμείς θ’ αλλάξουμε τον κόσμο; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε…» Κι όμως…Αν ο καθένας από εμάς άλλαζε τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι στις ανάγκες του, και απέναντι στο συνάνθρωπό του, …έ ναι, ο κόσμος θ’ άρχιζε να αλλάζει!
Οι ευχές για «Καλά Χριστούγεννα», φέτος επιτάσσουν σε όλους μας να συνοδευτούν κατ’ αρχάς από την ανθρωπιά μας προς τον διπλανό μας, και «ο έχων δυο χιτώνες να δώσει τον έναν». Και κατά δεύτερον, οι Άγγελοι των εορτάσιμων αυτών ημερών μας καλούν ανοιχτούμε στην εσωτερική ροή της θειότητάς μας, γιατί, αυτή είναι η πραγματική γέννηση του Χριστού στον κόσμο μας! Αυτό είναι το πραγματικά Ιερό γεγονός που οφείλουμε να τιμούμε, τόσο ως δυνατότητα για μας, όσο και ως αποδεδειγμένη πλέον πραγματικότητα στο πρόσωπο Εκείνου που την ενσάρκωσε.

Spirit 5
Ο κόσμος έπαψε αντιλαμβάνεται ότι ο Δεκέμβρης είναι ο τελευταίος μήνας από άλλη μια χρονιά που πέρασε, και που σημάδεψε την ζωή μας.. ή που σημαδέψαμε εμείς την δική της! Δεν αντιπροσωπεύει πλέον το χρόνο που απομακρύνεται και μας αποχαιρετά. Ούτε ανταποδίδουμε τον χαιρετισμό, όπως κάνανε παλιά οι άνθρωποι που με ευγνωμοσύνη, τραγουδούσανε στον χρόνο που έφευγε: «Γέρε χρόνε φύγε τώρα, πάει η δική σειρά..»!
Αυτές οι τελευταίες, όμως, μέρες του Γέρου Χρόνου κρύβουν και την μεγάλη σοφία της Θείας Γέννησης. Ζητάνε να φανερωθεί η Ελπίδα και η Χαρά για εκατομμύρια ψυχές αυτού του πλανήτη, που πεινάνε και διψάνε για λίγο ψωμί και περισσή ευ-τυχία. Η ιερότητα, λοιπόν, των Χριστουγέννων θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει μια μαγευτική προσευχή που να λέει: «Με την γέννησή Σου Υιέ των Ουρανών δώσε σε μένα και τα αδέλφια μου την ευκαιρία να γίνουμε και πάλι Άνθρωποι! Δώσε μας την αγάπη και τα όνειρα. Βγάλε μας από την φυλακή και χάρισε τον Ήλιο σ’ αυτούς, που πίστεψαν πως χάθηκε για πάντα».
Μέσα από τις εορταστικές αναπαραστάσεις, το Πνεύμα των Χριστουγέννων συνεχίζει ακόμη να διηγείται κάθε χρόνο πως, μια Ωραία και Τέλεια Ψυχή ξεπέρασε την πνευματική στάθμη του πλανήτη και έδωσε νέα ώθηση στην αδράνεια της ανθρώπινης καρδιάς. Η θεία γέννηση του Ιησού έριξε τον σπόρο της λύτρωσης, φύτεψε την ελπίδα στις καρδιές των ανθρώπων και καλλιέργησε την αρμονία του νου και της ψυχής.
Η φωτεινή ψυχή του Χριστού δόξασε το Πνεύμα που την γέννησε, και η Γη από εκείνα τα χρόνια δέχεται συνεχώς την ειρηνική επίδραση της αρμονίας και της αγάπης, ως ακτίνες ενός «Νοητού Ήλιου», του «Ήλιου της Δικαιοσύνης». Από την Ιερή Φάτνη άρχισε να λάμπει η αγάπη πάνω σε δικαίους και αδίκους χωρίς διάκριση, και να ακτινοβολεί η γνώση για τον τρόπο ζωής που καλούνται να ακολουθήσουν οι άνθρωποι της Γαίας. Ακόμη και έως σήμερα, οι ιερείς υμνολογούν: «…ανέτειλε τω κόσμω το Φως το της γνώσεως..».
Σ’ αυτή την θεία γιορτή που στήνουν οι Αγγέλοι αυτές τις Άγιες ημέρες, καλούμαστε όλες οι ανθρώπινες ψυχές να λάβουμε μέρος στην χαρά της γέννησης του «Θείου Βρέφους» και να την ενσαρκώσουμε στην φάτνη της καρδιάς μας. Μόνο έτσι η γέννηση του Χριστού θα ζωντανέψει την ανθρώπινη πορεία προς τον «Ήλιο τον Ερχόμενο».
Δεν έχει σημασία αν τα σύμβολα όπως πχ. το έλατο ή το καράβι, το άστρο και τα κεριά, οι ύμνοι και τα κάλαντα, ο Άγιος Βασίλης και τα αγγελάκια, τα φαγητά, τα γλυκά και το γλέντι, ήρθαν από την Ανατολή ή άλλα έθνη ή αν είναι συνέχεια προχριστιανικών χρόνων. Όλα ανήκουν σ’ ένα παγκόσμιο πνευματικό Αρχέτυπο και η γιορτή των Χριστουγέννων είναι ένας πανηγυρισμός του Πνεύματος. «Τρίγωνα-κάλαντα σκόρπησαν παντού/ κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. Ναι!/ Τρίγωνα- κάλαντα μες την γειτονιά/ ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά…!
Να λοιπόν, γιατί χαιρόμαστε και γιορτάζουμε! Η μητέρα Γη συνεχώς αναγεννιέται με το φως του Ήλιου, που την συντροφεύει άλλοτε λίγο πιο απομακρυσμένα, άλλοτε από πιο κοντά και μπορεί έτσι να δίνει σε μας, τα παιδιά της, τις όποιες τροφές μας χρειάζονται για να ζήσουμε. Ο Ήλιος, μετά από αυτή τη Χειμερινή στάση του, θα αρχίσει σιγά-σιγά να ζεσταίνει περισσότερο τη γη, έτσι και οι σπόροι που θάφτηκαν θ’ αρχίσουν να μεγαλώνουν για να θρέψουν την ανθρωπότητα.
Όλοι οι Κύριοι των Ουρανών που εκπροσωπούν τον Ήλιο, στάλθηκαν ως ακτίνες φωτός στην γη μετά την “πτώση” των ανθρώπων, για να επαναφέρουν το ανθρώπινο γένος στην αρχική κατάσταση της θέωσης. Είναι οι Αγγελιοφόροι της Α-λήθειας. Αγγέλλουν με την γέννησή τους την αθανασία της Ζωής. Και τα μηνύματα όλων, με αποκορύφωμα αυτό που φέρνει με την γέννησή του ο Ιησούς Χριστός, ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, είναι το μήνυμα της Αγάπης, της Χαράς και της Δοξολογίας. Είναι λέξεις που έχουν ξεχαστεί στην καθημερινότητα των ανθρώπων και ξαναζωντανεύουν στην θύμισή μας μόνο κάτι τέτοιες μέρες. Η ζεστασιά, όμως, που απλώνουν οι έννοιές τους καθώς γίνονται πράξεις, τρέφουν τις καρδιές των ανθρώπων και τις βοηθούν να εξυψωθούν στα Ουράνια.

Spirit 6

Όλοι οι Αρχάγγελοι και οι Άγγελοι, τα Σεραφείμ και τα Χερουβείμ των εορτάσιμων αυτών ημερών, μας καλούν ανοιχτούμε σ’ αυτή την εσωτερική ροή της θειότητάς μας. Αυτή είναι και η πραγματική γέννηση του Χριστού στον κόσμο μας! Αυτό είναι ιερό γεγονός που οφείλουμε εορτάζοντας να τιμούμε, έτσι ώστε νάρθει κάποια μέρα που, η αυτοπραγμάτωση της «θείας γέννας» μέσα στις καρδιές των ανθρώπων δεν θάναι μια αναπόληση του νου μοναχά ως άλλο παραμύθι, μα όπως γράφει και ο Κωστής Παλαμάς:
«Ω! Μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!
και το κορμί μου γίνεται ναός.

……………………………………….
Το μέτωπο μου λάμπει σαν αστέρι.
Μάγοι, φέρτε στο Θεό τα πλούσια δώρα.
Φέρτε μου, Μάγοι -θεία βουλή το γράφει-
την σμύρνα της ελπίδος, το λιβάνι
της πίστης, της αγάπης το χρυσάφι!
Μυστήρια τέτοια του ανθρώπου νους δεν βάνει!
Και σεις, Θρόνοι πανάχραντοι, αγγελούδια,
στην καρδιά μου -στην κούνια μου- σκυμμένα
με της αθανασίας τα τραγούδια
υμνολογείτε εσείς την Θεία γέννα.
Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός.
Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!».

Καλά Χριστούγεννα!
και
Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά!

Η Σάση Χοτζόγλου είναι ψυχολόγος, αρθρογράφος  και ερευνήτρια εσωτερικών μεθόδων πρακτικής θεραπείας..

Advertisements