«Δεν πληρώνω!» Η Ελλάδα πέντε χρόνια μετά την κρίση

Δεν πληρώνω!

Η Ελλάδα πέντε χρόνια μετά την κρίση

Asfyxial

Γράφει ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com)

Το 2012 θα περάσει στην ελληνική ιστορία ως το έτος που έγινε «βιώσιμο» το ελληνικό χρέος αλλά έγινε μη βιώσιμη η ελληνική κοινωνία. Αν και πολλοί αναλυτές προέβλεπαν χρεοκοπία της Ελλάδας εντός του 2012, η αποφασιστικότητα των ισχυρών της Ευρωζώνης να διατηρήσουν την Ελλάδα εντός του Ευρώ –από φόβο πως μια ελληνική έξοδος (Grexit) θα οδηγούσε σ’ ένα ντόμινο κατάρρευσης της Ευρωζώνης- οδήγησε σ’ ένα νέο δανειακό πακέτο στήριξης, που συνοδεύτηκε από ένα σημαντικό haircut του ελληνικού δημόσιου χρέους, αλλά κι από ένα πολύ σκληρό πακέτο λιτότητας που γονάτισε τον ελληνικό λαό.

Η νέα τρικομματική κυβέρνηση της Ελλάδας (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά), που συγκροτήθηκε μετά τις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου 2012, έθεσε ως στρατηγικό της στόχο την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη με οποιοδήποτε τίμημα. Γι’ αυτό το σκοπό πάρθηκαν νέα μέτρα αυστηρής λιτότητας ύψους 17 δισεκατομμυρίων ευρώ, που έδωσαν τη χαριστική βολή στην εξασθενημένη ελληνική οικονομία. Έπειτα από πέντε χρόνια ύφεσης, συνεχόμενων φορολογικών επιδρομών και συνεχόμενων περικοπών, ο μέσος Έλληνας έχασε ήδη το 30-40% των εισοδημάτων του και η ελληνική οικονομία το 25% του ΑΕΠ της. (από 250 δισεκατομμύρια ευρώ το 2008 κατρακύλησε στα185 δισεκατομμύρια ευρώ το 2013). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις και την εκτίναξη της ανεργίας από 8% το 2008 στο 28% το Δεκέμβριο του 2012, με τις προβλέψεις να κάνουν λόγο για ανεργία 35% ως το Δεκέμβριο του 2013.

 DBEAF26CC8C4002FB87F9E9C7CC09EAA

H Φτωχοποίηση της Ελλάδας

Σε μια χώρα 11 εκατομμυρίων κατοίκων, που ως το 2009 ήταν ανάμεσα στις 25 υψηλότερες σε βιοτικό επίπεδο χώρες στον κόσμο, τα 3,9 εκατομμύρια βρίσκονται ήδη κάτω από τα όρια της φτώχειας, οι άνεργοι ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο και 400.000 οικογένειες δεν έχουν ούτε καν έναν εργαζόμενο, δηλαδή καθόλου εισοδήματα. Η ελληνική κοινωνία βιώνει μια μαζικής κλίμακας ανθρωπιστική καταστροφή, με εκατοντάδες αυτοκτονίες, δεκάδες χιλιάδες άστεγους, εκατοντάδες χιλιάδες χρεοκοπημένους και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ουρές για συσσίτια και ένα νέο κύμα μετανάστευσης υψηλά εκπαιδευμένων νέων Ελλήνων προς τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.

Τα συμπτώματα της οικονομικής κρίσης είναι πλέον ολοφάνερα παντού στην Ελλάδα. Άλλοτε εμπορικοί δρόμοι της Αθήνας θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο καθώς τα καταστήματα είναι κλειστά το ένα πίσω από το άλλο. Οι δρόμοι των μεγάλων πόλεων είναι γεμάτοι ζητιάνους κι απεγνωσμένους που κρατάνε χαρτόνια που γράφουν «ΠΕΙΝΑΩ». Τριακόσιες χιλιάδες καινούργια σπίτια παραμένουν επί χρόνια απούλητα και σε διπλάσιο αριθμό διαμερισμάτων υπάρχει γραμμένο μονίμως το «Ενοικιάζεται», χωρίς σχεδόν κανείς να ενδιαφέρεται. Τριακόσιες χιλιάδες οικογένειες ζουν επί μήνες στο σκοτάδι και στην παγωνιά γιατί η ΔΕΗ τους έκοψε το ρεύμα, διότι δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν το λογαριασμό τους. Οι ελληνικοί δρόμοι γεμίζουν συχνά με σκουπίδια –λόγω συνεχόμενων απεργιών των εργαζόμενων στην καθαριότητα- αλλά κι αδέσποτα σκυλιά, που εγκαταλείπουν τα πτωχευμένα αφεντικά τους στους δρόμους. Αυξάνουν τα δένδρα στα ελληνικά δάση που υλοτομούνται παράνομα και πάνω από τις ελληνικές πόλεις υπάρχει το χειμώνα μια μόνιμη αιθαλομίχλη, που οφείλεται στην καύση ξύλων, σε σόμπες και τζάκια, και όχι του πανάκριβου πλέον πετρελαίου. Δουλειές δεν υπάρχουν και για 106 θέσεις εργασίας με βασικό μισθό σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ στάλθηκαν 120.000 βιογραφικά! Σχεδόν ένα εκατομμύριο, κυρίως νέοι και μορφωμένοι Έλληνες, σχεδιάζουν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό για να μην ενταχθούν στη «σακατεμένη γενιά των Μνημονίων».

Η εγκληματικότητα αυξάνει, το ίδιο και οι τρομοκρατικές επιθέσεις, ενώ η Νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, που συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις το 10% των προτιμήσεων, εξαπολύει καθημερινά ρατσιστικές επιθέσεις βίας κατά των μεταναστών αλλά και κατά αριστερών ακτιβιστών. Ανυπολόγιστος αριθμός Ελλήνων υποφέρουν από στρες, ψυχολογικά προβλήματα και μαζική κατάθλιψη. Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται βίαια και φτωχοποιείται. Η τράπουλα στην Ελλάδα ανακατεύεται βίαια, με συνέπεια την καταστροφή της κοινωνικής συνοχής,

Με άλλα λόγια τα Μνημόνια που υπέγραψε η Ελλάδα με την Τρόικα έχουν εξελιχθεί σε όπλο μαζικής καταστροφής της ελληνικής κοινωνίας.

Αυτό όμως δε φαίνεται να συγκινεί τους εκπροσώπους της Τρόικας, δηλαδή των δανειστών της Ελλάδας, που επιμένουν πως «δε γίνεται ομελέτα αν δεν σπάσεις αυγά», άσχετα αν τα «αυγά» στη συγκεκριμένη περίπτωση αφορούν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Απαρέγκλιτoς στόχος τους είναι η υλοποίηση του προγράμματος λιτότητας, η δημοσιονομική εξυγίανση και η βιωσιμότητα χρέους, που όμως όλα αυτά έχουν οδηγήσει στη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού.

 bank-of-greece-sign-outside-the-institution-defiled-by-protesters-fr
Αγώνας για ξένες επενδύσεις

Με τη φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων πολιτών και ειδικά της μεσαίας τάξης να έχει εξαντληθεί, η Ελληνική Κυβέρνηση αναζητεί απεγνωσμένα έσοδα από παντού. Επειδή όμως δεν μπορεί να κυνηγήσει τη μεγάλη φοροδιαφυγή και τους απλήρωτους φόρους 27.000 πλούσιων Ελλήνων, που μόνο τα τελευταία τρία χρόνια έβγαλαν επτά δισεκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού, αναζητεί έσοδα από πιο εύκολους στόχους, όπως οι αποκρατικοποιήσεις απ’ όπου αναμένονται έσοδα 15 δισεκατομμυρίων ευρώ ως το 2016. Όχι μόνον ακίνητα του Δημοσίου αλλά και κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις, όπως το Lotto και τα κρατικά λαχεία, σύντομα θα περάσουν στα χέρια ιδιωτών. Όμως το μεγάλο πάρτι γίνεται στον τομέα της ενέργειας, όπου θα ιδιωτικοποιηθεί η δημόσια επιχείρηση αερίου (ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ), για την οποία ο βασικός μνηστήρας, η ρωσική NEGUSNEFT (Sintez Group), προσφέρει 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ, αρκετά πιο πάνω απ’ όσα προσφέρουν οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές της. Όσο κι αν ανησυχούν οι Ευρωπαίοι για την επερχόμενη γεωοικονομική διείσδυση της Ρωσίας στη μεσογειακή Ελλάδα, δεν μπορούν να αρνηθούν το γεγονός πως η δεύτερη χρειάζεται επειγόντως χρήματα για να μπορεί να εξοφλά τα δυσθεόρατα χρέη της.

Εκτός από την πώληση των «ασημικών» της η Ελλάδα αναζητά και ξένες επενδύσεις, τόσο για την αύξηση της παραγωγικότητάς της, όσο και για την καταπολέμηση της τεράστιας ανεργίας. H ελληνική κυβέρνηση, στην αγωνιώδη προσπάθειά της να υποδεχθεί ξένες επενδύσεις, άλλαξε πρόσφατα το σχετικό νόμο, ειδικά για τις μεγάλες και στρατηγικές επενδύσεις, ώστε να μη χρειάζονται χρονοβόρες άδειες, να περιοριστεί η γραφειοκρατία, ενώ παρέχονται και σημαντικά φορολογικά κίνητρα. Για να φέρει πίσω τα μεγάλα πλοία των Ελλήνων εφοπλιστών, που είναι η νούμερο ένα δύναμη στον κόσμο στον εμπορικό στόλο, αποφάσισε να απλοποιήσει τις διαδικασίες εγγραφής των πλοίων στο ελληνικό νηολόγιο και να αποκρατικοποιήσει τα σημαντικότερα λιμάνια της χώρας (ήδη από το 2009 η κινεζική COSCO κατέχει το λιμάνι του Πειραιά, το μεγαλύτερο της Μεσογείου). Από τα 3.500 ελληνικών συμφερόντων μεγάλα εμπορικά πλοία και τάνκερ που διασχίζουν τους ωκεανούς μεταφέροντας από πετρέλαιο μέχρι κινεζικά κοντέινερ, μόνο τα 820 έχουν την ελληνική σημαία και αυτό επειδή πληρώνουν ελάχιστους φόρους.

Τέλος, για να προσελκύσει ευκατάστατους ξένους να επενδύσουν σε κατοικίες στην Ελλάδα, η Κυβέρνηση αποφάσισε να επιτρέψει σε οποιοδήποτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης πολίτη που θα αγοράσει ακίνητη περιουσία άνω των 300.000 ευρώ να έχει δικαίωμα μόνιμης άδειας παραμονής στη χώρα. Ο νόμος αυτός “φωτογραφίζει” κυρίως τους Ρώσους, αλλά και τους Άραβες και Κινέζους νεόπλουτους, από τους οποίους μάλιστα δεν θα ζητούνται να δικαιολογήσουν αν αυτά τα χρήματα προέρχονται από νόμιμες ή παράνομες δραστηριότητες -κάτι που θεωρείται το λιγότερο ανήθικο καθώς διευκολύνει το “ξέπλυμα” του “βρώμικου χρήματος”.

Για την αντιπολίτευση όλες αυτές οι κινήσεις αποτελούν το «ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου», κατηγορώντας την κυβέρνηση πως δίνει «γη και ύδωρ» στους ξένους επενδυτές, ενώ την ίδια στιγμή περικόπτει τους μισθούς και εξαθλιώνει το λαό. Για τα συνδικάτα αυτή η κυβέρνηση των Μνημονίων και της Τρόικας αμφισβητεί κάθε έννοια κοινωνικού δικαιώματος, καταργώντας μισθολογικά, ασφαλιστικά, εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες δεκαετιών.

 110223-greece-protests1-6a.grid-8x2
Η αντίσταση του λαού

Απέναντι σε όλα αυτά ο ελληνικός λαός αντιδρά και αντιστέκεται. Μόνο μέσα στο 2012 έγιναν 5.200 απεργίες, ορισμένες εκ των οποίων κράτησαν επί μήνες. Την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013 έγινε μια ακόμη γενική απεργία, με δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, που παρέλυσε τη χώρα. Οι αγρότες ξαναβγήκαν με τα τρακτέρ τους στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους, απειλώντας να τους κλείσουν και ζητώντας μέτρα για τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής.

Η ελληνική κοινωνία αυτοοργανώνεται για να αποφύγει την κατάρρευσή της. Πέρυσι υπήρχε το λεγόμενο «κίνημα της πατάτας», όταν ολόκληροι δήμοι οργάνωναν μαζικές αγορές αγροτικών προϊόντων κατευθείαν από τους παραγωγούς. Έτσι αντί για 75 λεπτά το κιλό, που πουλιούνταν στα σούπερ μάρκετ, οι δημότες αγόραζαν σακιά με πατάτες απ’ τους παραγωγούς με 25 λεπτά το κιλό, παρακάμπτοντας όλους τους μεσάζοντες. Φέτος σχεδόν σε κάθε γειτονιά υπάρχει το λεγόμενο «κοινωνικό παντοπωλείο», συνήθως οργανωμένο από το κάθε Δήμο, όπου πουλιούνται τρόφιμα και αγροτικά προϊόντα με τιμές παραγωγού.

Καταναλωτικές οργανώσεις ενεργοποιούνται ζητώντας χαμηλότερες τιμές σε βασικά προϊόντα και υπηρεσίες ή αγοράζοντας για τα χιλιάδες μέλη τους μαζικά είδη πρώτης ανάγκης σε τιμές χονδρικής. Σε κάποιες περιοχές μάλιστα, όπως π.χ. στο Βόλο, άρχισαν να χρησιμοποιούν και τοπικά “νομίσματα” (LETS) για να διευκολύνουν τις ανταλλαγές προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς χρήματα.

Ομάδες ακτιβιστών γιατρών, νοσηλευτών και φαρμακοποιών οργανώνουν “κοινωνικά ιατρεία”, όπου παρέχουν δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες, εμβόλια και φάρμακα σε ανασφάλιστους και φτωχούς Έλληνες και μετανάστες. Καλούν μάλιστα, όποιον έχει στο σπίτι του φάρμακα που δεν χρειάζεται, να τα φέρει στα “κοινωνικά ιατρεία” για να τα αξιοποιήσουν. Ακτιβιστές δικηγόροι παρέχουν δωρεάν νομικές υπηρεσίες σε άνεργους και φτωχούς, που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους από χρέη σε τράπεζες ή στο κράτος. Οργανώσεις της Εκκλησίας οργανώνουν καθημερινά συσσίτια για χιλιάδες κόσμο, προσφέρουν πακέτα τροφίμων σε άπορες οικογένειες, και προσωρινό καταφύγιο σε απόρους. Η ελεημοσύνη βέβαια δεν μπορεί να υποκαταστήσει ένα Κράτος-Πρόνοια σε κατάρρευση ή την έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης.

Απέναντι στη δραματική εκτίναξη της ανεργίας και στις ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες επιχειρήσεων κάποιοι εργάτες, με τα σωματεία τους αναλαμβάνουν δράση. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2013 τριανταοκτώ εργάτες έβαλαν μπροστά τις μηχανές του εργοστασίου Βιομηχανική Μεταλλευτική Α.Ε. (ΒΙΟΜΕ) της Θεσσαλονίκης, του πρώτου εργοστασίου στην Ελλάδα, που αντί να κλείσει λόγω της οικονομικής κρίσης και της χρεοκοπίας των ιδιοκτητών του, πέρασε στα χέρια των εργαζομένων του κι έγινε έτσι το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στη χώρα. Οι εργαζόμενοι ανέλαβαν τμήμα των χρεών του εργοστασίου και με τα επιδόματα ανεργίας που θα εισέπρατταν απ’ το κράτος αν έβγαιναν άνεργοι, αγόρασαν πρώτες ύλες απ’ τους προμηθευτές τους. Έτσι το εργοστάσιο μπορεί να συνεχίσει τη λειτουργία του «βάζοντας ταυτόχρονα και τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός διαφορετικού μοντέλου εργασίας, αμεσοδημοκρατικού και χωρίς την εκμετάλλευση του εργοδότη», όπως υποστηρίζει το σωματείο των εργαζομένων. Το εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ αν και έχει προκαλέσει, όπως ήταν αναμενόμενο, το ενδιαφέρον των ελληνικών και ξένων Media, αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα στην Ελλάδα της κρίσης. Ο κανόνας είναι πως οι βιομηχανικές περιοχές των μεγάλων ελληνικών πόλεων έχουν γεμίζει με εκατοντάδες βιομηχανικά κουφάρια και υπολείμματα από κάποτε ανθηρές επιχειρήσεις, που χρεοκόπησαν κι έκλεισαν…

Μια ολοένα και αυξανόμενη κατηγορία Ελλήνων πολιτών αντιστέκεται μέσω της ανυπακοής, με την ένταξη της στο ανεπίσημο κίνημα του “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”. Το κίνημα εγκαινιάστηκε ουσιαστικά το 2010 όταν, λόγω της μεγάλης αύξησης της τιμής των διοδίων από τις εταιρείες που εκμεταλλεύονται τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους, χιλιάδες οδηγοί αποφάσισαν να περνούν καθημερινά τα διόδια χωρίς να πληρώνουν, με κίνδυνο ακόμη και να τους βάλουν πρόστιμο. Το 2011 το κίνημα του “Δεν Πληρώνω” απέκτησε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέβαλε ένα νέο χαράτσι στα ακίνητα μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος. Και πάλι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες επέλεξαν να μην πληρώσουν το χαράτσι, με τίμημα να χάσουν ακόμη και τα σπίτια τους από το κράτος. Το 2012 το κίνημα του “Δεν Πληρώνω” γενικεύτηκε ακόμη περισσότερο, όταν επιβλήθηκαν μια σειρά από νέοι και βαρύτεροι φόροι, κυρίως στους μικρομεσαίους που είδαν τις αποδοχές, τους μισθούς και τις συντάξεις τους να πετσοκόβονται, και τους οποίους αδυνατούσαν πλέον να πληρώσουν. Έτσι στις αρχές του 2013 υπολογίζεται πως 2,5 εκατομμύρια Έλληνες φορολογούμενοι (το 40% του συνόλου) χρωστούν στην Εφορία συνολικό ποσό που ξεπερνά τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι περισσότεροι είναι μικροοφειλέτες που χρωστούν ποσά που δεν ξεπερνούν τα 3.000 ευρώ. Στην προσπάθεια του όμως το ελληνικό κράτος να μαζέψει έσοδα για να εμφανίσει πρωτογενή πλεονάσματα κυνηγά ακόμη κι αυτούς τους μικροοφειλέτες με κατασχέσεις μισθών και συντάξεων, ενοικίων και τραπεζικών καταθέσεων, ακόμη και με κατασχέσεις της μοναδικής τους κατοικίας. Όμως, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ‘Έλληνες: “Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος”.

 E3CBA0C7D3BAFA1C9F52A0D42592C001

 Κυβερνητικοί πανηγυρισμοί

Στον αντίποδα η τρικομματική Κυβέρνηση θριαμβολογεί πως “χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού” η Ελλάδα ξέφυγε οριστικά από τη χρεοκοπία και στα τέλη του 2012 πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα της τάξεως του 1,5 % του ΑΕΠ, προσδοκώντας να το αυξήσει σε 4,5%, όπως είναι και οι εντολές της Τρόικας. Πανηγύρισε πως το 2012, και μέσα σε αντίξοες συνθήκες, η χώρα πέτυχε αύξηση 5,1% στις εξαγωγές, και πτώση 6% στις εισαγωγές, μειώνοντας έτσι το εμπορικό έλλειμμα στα 13,2 δισ. Ευρώ. Καμάρωσε για την προσέλκυση σημαντικών ξένων επενδύσεων, όπως της Hewlett-Packard στο λιμάνι του Πειραιά και της καναδικής Eldorado Gold στη Χαλκιδική (ύψους 1,5 δισ. Ευρώ), την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό ΤΑP, που μέσω Ελλάδας-Αλβανίας-Ιταλίας, θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη, αλλά και την έναρξη μεγάλης κλίμακας θαλάσσιων ερευνών για την ανακάλυψη και εκμετάλλευση των μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται στις ελληνικές θάλασσες (εκτιμήσεις της Deutch Bank ανεβάζουν την αξία αυτών των κοιτασμάτων στα 400 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή αρκετά πάνω από το όλο το ελληνικό δημόσιο χρέος). Ωστόσο ο ελληνικός λαός δεν έχει κανένα λόγο να χαίρεται για όλα αυτά καθώς τα βάσανά και η εξαθλίωση του συνεχίζονται, χωρίς ορίζοντα ανακούφισης. Η ευημερία των αριθμών, που επιδιώκουν πάση θυσία οι τεχνοκράτες της Τρόϊκας, έχουν ως αποτέλεσμα τη δυστυχία του ελληνικού λαού.

Έτσι νέες μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις, πολιτική αστάθεια και πρόωρες εκλογές μέσα στο 2013 δεν πρέπει να αποκλειστούν. Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη της αντιπολίτευσης και ειδικά της αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ που δεν κατόρθωσε ακόμη να μετατρέψει το μεγάλο εκλογικό του ποσοστό (27% στις τελευταίες εκλογές) σε μαχόμενη κοινωνική δύναμη για να μεταφέρει την αντιπολίτευση της Βουλής στους δρόμους και στις γειτονιές. Όταν το κάνει ο ελληνικός λαός θα έχει γυρίσει σελίδα, μεταδίδοντας ταυτόχρονα ένα μήνυμα ανατροπής και αλλαγής και προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δοκιμάζονται από την κρίση.

  Στον αντίποδα η τρικομματική Κυβέρνηση θριαμβολογεί πως “χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού” η Ελλάδα ξέφυγε οριστικά από τη χρεοκοπία και στα τέλη του 2012 πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα της τάξεως του 1,5 % του ΑΕΠ, προσδοκώντας να το αυξήσει σε 4,5%, όπως είναι και οι εντολές της Τρόικας. Πανηγύρισε πως το 2012, και μέσα σε αντίξοες συνθήκες, η χώρα πέτυχε αύξηση 5,1% στις εξαγωγές, και πτώση 6% στις εισαγωγές, μειώνοντας έτσι το εμπορικό έλλειμμα στα 13,2 δισ. Ευρώ. Καμάρωσε για την προσέλκυση σημαντικών ξένων επενδύσεων, όπως της Hewlett-Packard στο λιμάνι του Πειραιά και της καναδικής Eldorado Gold στη Χαλκιδική (ύψους 1,5 δισ. Ευρώ), την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό ΤΑP, που μέσω Ελλάδας-Αλβανίας-Ιταλίας, θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη, αλλά και την έναρξη μεγάλης κλίμακας θαλάσσιων ερευνών για την ανακάλυψη και εκμετάλλευση των μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται στις ελληνικές θάλασσες (εκτιμήσεις της Deutch Bank ανεβάζουν την αξία αυτών των κοιτασμάτων στα 400 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή αρκετά πάνω από το όλο το ελληνικό δημόσιο χρέος). Ωστόσο ο ελληνικός λαός δεν έχει κανένα λόγο να χαίρεται για όλα αυτά καθώς τα βάσανά και η εξαθλίωση του συνεχίζονται, χωρίς ορίζοντα ανακούφισης. Η ευημερία των αριθμών, που επιδιώκουν πάση θυσία οι τεχνοκράτες της Τρόϊκας, έχουν ως αποτέλεσμα τη δυστυχία του ελληνικού λαού.mg_news2_3420

Έτσι νέες μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις, πολιτική αστάθεια και πρόωρες εκλογές (ίσως και μέσα στο 2013)  δεν πρέπει να αποκλειστούν. Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη της αντιπολίτευσης και ειδικά της αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ που δεν κατόρθωσε ακόμη να μετατρέψει το μεγάλο εκλογικό του ποσοστό σε μαχόμενη κοινωνική δύναμη για να μεταφέρει την αντιπολίτευση της Βουλής στους δρόμους και στις γειτονιές. Όταν το κάνει ο ελληνικός λαός θα έχει γυρίσει σελίδα, μεταδίδοντας ταυτόχρονα ένα μήνυμα ανατροπής και αλλαγής και προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δοκιμάζονται από την κρίση.

Σημείωση: Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο σέρβικο περιοδικό VREME (Χρόνος) στις 28.2.2013

Advertisements

One thought on “«Δεν πληρώνω!» Η Ελλάδα πέντε χρόνια μετά την κρίση

  1. Παράθεμα: “Δεν πληρώνω!” Η Ελλάδα πέντε χρόνια μετά την κρίση | My Blog

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.