ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide): Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ (Thalidomide)

Aνθρωποθυσίες στο Βωμό του Φαρμακευτικού Καρτέλ

 

«Σας ζητούμε συγγνώμη που επί 50 χρόνια δεν βρήκαμε έναν τρόπο να έλθουμε σε επαφή μαζί σας σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Σάς ζητούμε να θεωρήσετε τη σιωπή μας ως ένδειξη του σοκ που μάς προκάλεσε η μοίρα σας».

 Δημόσια Δήλωση (31.8.2012) του Harald Stock, γενικού διευθυντή της φαρμακευτικής Grunenthal

Του Γιώργου Στάμκου (stamkos@post.com)

 

Στις 31 Αυγούστου του 2012 ο γενικός διευθυντής της γερμανικής φαρμακευτικής εταιρείας Grunenthal, Harald Stock, δήλωσε πως η εταιρεία «εκφράζει την ειλικρινή της λύπη» για τη σιωπή της απέναντι στα θύματα της θαλιδομίδης, η οποία πουλιούνταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις εγκύους για την αντιμετώπιση της πρωινής ναυτίας.

Η Θαλιδομίδη (Thalidomide) ήταν ένα από τα φάρμακα που μετά από χρόνια εκτεταμένων δοκιμών πάνω σε πειραματόζωα κατοχυρώθηκε ως ένα «ιδανικά ασφαλές» ηρεμιστικό φάρμακο και μάλιστα για έγκυες γυναίκες. Και το αποτέλεσμα: περισσότερες από 10.000 γεννήσεις σοβαρά παραμορφωμένων νεογέννητων. Κατά τη διάρκεια της εκτενούς δικαστικής διαμάχης το 1970 κατά των παρασκευαστών, ένας αριθμός από μάρτυρες, όλοι τους ερευνητές πειραματόζωων, δήλωσαν στο δικαστήριο ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών στα ζώα δεν έδειχναν ποτέ κάτι το ανησυχητικό για τους ανθρώπους.

Ένας όμως από τους ειδικούς ήταν και ο τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Ernst Boris Chain, που συμμετείχε στην ανακάλυψη της αντιβακτηριακής δράσης της πενικιλίνης. Αυτός δήλωσε στις 2 Φεβρουαρίου του 1970 ενώπιον του δικαστηρίου: «Καμιά δοκιμή φαρμακευτικού σκευάσματος σε ζώα, ακόμη κι αν δοκιμαστεί σε αρκετά ζωικά είδη, ακόμη και πρωτεύοντα, και κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, δεν προσφέρει καμιά εγγύηση ότι το φάρμακο θα έχει την ίδια δράση και στους ανθρώπους: επειδή, με όλο το σεβασμό, ο άνθρωπος δεν είναι το ίδιο μ’ ένα ζώο». Τελικά οι παρασκευαστές της Θαλιδομίδης δεν βρέθηκαν ένοχοι ότι έριξαν στο εμπόριο ένα επικίνδυνο σκεύασμα.

Η απίστευτη αντίδραση για την τραγωδία της Θαλιδομίδης από το φαρμακευτικό λόμπι ήταν ότι επρόκειτο για μια «σπάνια εξαίρεση», που θα οδηγούσε ωστόσο σε πιο αυστηρούς ελέγχους των δοκιμών σε ζώα και τίποτε περισσότερο. Αυτή η εξήγηση έγινε αποδεκτή από τους περισσότερους ανθρώπους. Έτσι οι δοκιμές σε πειραματόζωα αυξήθηκαν και όλο και πιο πολλά «ασφαλή δοκιμασμένα» φάρμακα βγήκαν στην αγορά. Και η συνέπεια αυτού του γεγονότος: Στη Δυτική Γερμανία, ενώ τη δεκαετία του 1950 υπήρχαν στις 100.000 γεννήσεις 3 δύσμορφα μωρά, τη δεκαετία του 1980 τα δύσμορφα μωρά εκτινάχθηκαν στα 500 σε κάθε 100.000 γεννήσεις, μιλάμε για υπερεκατονταπλασιασμό των άτυχων βρεφών! Στις ΗΠΑ τα μωρά με δυσμορφίες αυξήθηκαν κατά 350% τα τελευταία 25 χρόνια. Στη δεκαετία του 1950 γεννιούνταν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο 70.000 μωρά με παραμορφώσεις. Στη δεκαετία του 1980 γεννιούνταν κάθε χρόνο 250.000 μωρά με παρόμοια προβλήματα. Η μέση κατανάλωση φαρμάκων στις ΗΠΑ τριπλασιάστηκε σε σχέση με τη δεκαετία του 1950. Το ίδιο και γενετικές παραμορφώσεις. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες…

Ο λόγος γι’ αυτήν την αύξηση είναι γνωστός: ευθύνονται τα φάρμακα που έπαιρναν οι μητέρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Φάρμακα, που αφού δοκιμάστηκαν σε ζώα, θεωρήθηκαν «ασφαλή» για τους ανθρώπους.

Αντιδρώντας πάντως στην ομιλία του Harald Stock, η Φρέντι Αστμπερι, πρόεδρος της «Thalidomide UK» δήλωσε: «Τούς χρειάστηκε πολύς καιρός για να ζητήσουν συγγνώμη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, θύματα της θαλιδομίδης, που δίνουν αγώνα για να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας στη Βρετανία και σε ολόκληρο τον κόσμο. Άρα, χαιρετίζουμε την έκφραση συγγνώμης, αλλά πόσο μακριά θέλουν να φθάσουν; Δεν είναι καλό να ζητούν συγγνώμη εάν δεν ανοίξουν συζήτηση για αποζημίωση».

 

Advertisements