ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ

«Δεν Είμαι Εθνικιστής…  αλλά Περονιστής!»

 +

 

Ομολογώ πως στην αρχή είχα κάποιους δισταγμούς. Γιατί το ΖΕΝΙΘ, που έχει φιλοξενήσει τόσα και τόσα αιχμηρά κείμενα που ξεγυμνώνουν θέματα-ταμπού της ελληνικής κοινωνίας, που αγωνίζεται για το όραμα μιας ελεύθερης, ανοικτής, πλουραλιστικής και δημοκρατικής κοινωνίας, όπου τα πάντα πρέπει να συζητούνται ανοικτά, θα πρέπει να φιλοξενήσει τη συνέντευξη ενός πολιτικού προσώπου, που πολλοί το χαρακτηρίζουν «αντιδραστικό», «ακροδεξιό», «εθνικιστικό» κ.α.; Αμέσως όμως σκέφτηκα: «γιατί όχι;» Άλλωστε αυτό είναι και το βασικό στοιχείο του περιοδικού που κρατάτε στα χέρια σας: προσφέρει βήμα σε όλες τις απόψεις, ακόμη και σε εκείνες που χαρακτηρίζονται από το κυρίαρχο ρεύμα ως «ακραίες» ή «περιθωριακές». Προσφέρει βήμα ακόμη και σε εκείνους που διαφωνούν μαζί του, ειδικά όταν πρόκειται για πολιτικούς. Στα χρόνια της ύπαρξης του το ΖΕΝΙΘ έχει αποδείξει πως δεν κάνει «πλάτες» σε κανένα κόμμα, ενώ οι συνεργάτες του  βρίσκονται σχεδόν σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε, δεν νοιαζόμαστε για το «πολιτικό κόστος» ή για το «τι θα πει ο κόσμος». Μ’ αυτές τις σκέψεις λοιπόν δεν αντιμετώπισα αρνητικά –το αντίθετο μάλιστα– την προοπτική συνέντευξης του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. και ευρωβουλευτή κ. Γιώργου Καρατζαφέρη, επειδή θεώρησα ότι θα είναι χρήσιμη στους αναγνώστες του περιοδικού, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στον πλουραλισμό των απόψεων που φιλοξενούμε. Σ’ αυτό συνετέλεσε και η παρότρυνση του φίλου μου και συνεργάτη του περιοδικού, Κρις Μουίμπουα, που επέμενε πως το ΖΕΝΙΘ δεν θα πρέπει να αποφεύγει να «αναμετρηθεί στα ίσα» με ανθρώπους, με τις ιδέες των οποίων διαφωνεί. Ο Κρις είναι αυτό που αποκαλώ «Έλληνας του 21ου αιώνα», γεννημένος στην Ελλάδα από πατέρα Αφρικανό και μητέρα Ελληνίδα, χωρίς τα ταμπού και τα στερεότυπα, που χαρακτηρίζουν και εγκλωβίζουν τους περισσότερους από εμάς. Χάρη στον Κρις η παρούσα συνέντευξη, που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ  στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο του 2006 (όταν ακόμη ο Γ. Καρατζαφέρης ήταν Ευρωβουλευτής και το κόμμα του ακόμη εκτός Βουλής) έγινε πιο πολύχρωμη, πιο τολμηρή και πιο ενδιαφέρουσα. Τέτοια, ελπίζω, να τη βρείτε κι εσείς…

Γιώργος Στάμκος

 

 

 

Συνέντευξη στον Κρις Μουίμπουα και στον Γιώργο Στάμκο

 

 

Γ.Σ: Κύριε Καρατζαφέρη, πως είδατε τα αποτελέσματα των πρόσφατων δημοτικών εκλογών σε σχέση με τις προσδοκίες του κόμματός σας; Πως σχολιάζετε τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που δείχνουν το ΛΑΟΣ «κολλημένο» γύρω στο 3,5%, τη στιγμή που εσείς φιλοδοξείτε να γίνετε το τρίτο κόμμα στην Ελληνική Βουλή;

Κανείς δεν φιλοδοξεί να είναι τρίτο ή τέταρτο κόμμα, φιλοδοξεί να πάει καλά. Όποιος προσδιορίζει θέσεις νομίζω ότι είναι αιθεροβάμων. Και μακρά από μένα αυτές οι σκέψεις. Εμείς στη Θεσσαλονίκη θέλαμε να είμαστε τρίτο κόμμα και είμαστε τρίτο κόμμα, ο στόχος επετεύχθη. Είμαστε μπροστά από το ΚΚΕ και μπροστά από τον Συνασπισμό. Είχα πει, ξεκινώντας η προεκλογική περίοδος, ότι η στρατηγική του κόμματος είναι να χάσει ο Αγραπίδης στον Πειραιά, να βγει ο Κακλαμάνης στην Αθήνα και πάει στον δεύτερο γύρο ο κύριος Παπαγεωργόπουλος. Επετεύχθησαν και οι τρεις στόχοι. Επομένως λοιπόν έχουμε κάθε λόγο να είμαστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα. Εμείς είμαστε ένα νέο κόμμα, τα ποσοστά μας ποικίλουν από 3,6% μέχρι 5,3%. Ανεβαίνουμε σταθερά, δεν είμαστε σαν τα άλλα κόμματα που πήγαν, σαν φωτοβολίδα και αμέσως έσβησαν  –να θυμίσω την ιστορία του κόμματος του κυρίου Σαμαρά. Εμείς πάμε σταθερά, χωρίς βερμπαλισμούς, χωρίς φιγούρες, έχουμε μια δικιά μας στρατηγική. Πέρσι τέτοια εποχή κάναμε ένα εκτελεστικό γραφείο και ένα εκτελεστικό συμβούλιο (μια πολιτική συνεδρίαση) και τους είπα το εξής: Θέλετε να συνεχίσουμε τον καλπασμό και να πάμε 6-7% μέχρι του χρόνου που θα έχουμε εκλογές ή να χάσουμε ένα ποσοστό και να είμαστε καθαροί στο εκλογικό σώμα; Εάν συνεχίσουμε αυτό το πράμα, θα παγιωθεί το «ο ακροδεξιός, ο φασίστας κ.α.» πράγμα που θα έχει συνέπειες στο μέλλον: δεν θα μπορεί να μας αγγίξει κανείς, δεν θα μπορείς να μιλήσεις με κανέναν. Εάν θέλετε λοιπόν να κάνουμε κάθαρση, θα αλλάξουμε την πολιτική μας θα ξεκαθαρίσουμε στον κόσμο το τι θέλουμε και πάνω απ’ όλα θα «παγιδεύσουμε» τα δυο μεγάλα κόμματα με το να είμαστε μαζί στους  συνδυασμούς. Πράγματι αυτό έγινε, μπήκαμε στα ψηφοδέλτια οπότε τώρα ο άλλος δεν μπορεί να σε πει φασίστα όταν εχθές ήσασταν μαζί στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ ή της Νέας Δημοκρατίας. Τώρα έχουμε ένα κόμμα που κανείς σε αυτές τις εκλογές δεν το είπε ακραίο η φασιστικό. Γιατί πράγματι δεν είμαστε και τώρα προχωράμε καθαροί, αποφεύγοντας αυτόν τον σκόπελο τον οποίο έχουν στήσει δυνάμεις έξω από τα σύνορα της χώρας. Απλώς βολεύτηκαν κάποιοι με αυτήν την προσφώνηση.

Κ.Μ: Πολλοί θεωρούν ότι το ΛΑΟΣ χρησιμοποιεί την Εκκλησία για τους πολιτικούς του σκοπούς. Με αφορμή μάλιστα την ονομασία του κόμματός σας (Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός) θεωρείτε πως το να ανακατεύεται η πολιτική με την θρησκεία εγκοσμιοποιεί την θρησκεία και παγιώνει τον δογματισμό στην πολιτική ή όχι;

Η Εκκλησιά είναι μεγάλο κομμάτι. Βέβαια το «ορθόδοξος», όταν το επιλέξαμε και το βάλαμε, είχε μια διπλή έννοια: ότι είμαστε ορθόδοξοι ως προς τη σκέψη και την πράξη και βέβαιος την ενίσχυση τη ορθοδοξίας μέσα σε ένα πλέγμα όπου είναι αναγκασμένη να ζει. Και το πλέγμα που είναι αναγκασμένη να ζει είναι ιδιαιτέρα επιθετικό από την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Τάξη Πραγμάτων που οτιδήποτε μπορεί να είναι αντίπαλος ή ανάποδα στις ιδέες και πραγματώσεις της προσπαθούν να το κονιορτοποιήσουν, να το σκοτώσουν…

Κ.Μ: Η ταύτισή σας με την Ορθοδοξία δεν νομίζετε ότι οδηγεί στην απόρριψη σας από Έλληνες πολίτες που δεν είναι ή δεν θεωρούν τον εαυτό τους ορθόδοξο π.χ. οπαδοί της αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, άθεοι, άθρησκοι κλπ;

Μα, μες στο κόμμα μας υπάρχουν καθολικοί! Μέσα στο κόμμα και στις τελευταίες εκλογές ήτανε μουσουλμάνοι. Αλλά μουσουλμάνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι Έλληνες και όχι μουσουλμάνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι Τούρκοι. Είναι οι Πομάκοι αυτοί, οι οποίοι δεν προσκυνάνε εύκολα την ιδέα του τουρκικού προξενείου. Επομένως λοιπόν έχουμε μέσα ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι ορθόδοξοι. Έχουμε πάρα πολλούς από την Πεντηκοστή, αλλά δεν θα έβαζα μέσα έναν Σαηεντολόγο. Γιατί πιστεύω ότι κινείται πιο κοντά σε αντίθετη πορεία από αυτή που κινείται ο χριστιανισμός.

 

Γ.Σ: Έναν άθεο θα τον βάζατε μέσα;

Ναι, γιατί όχι;

Γ.Σ: Τον περασμένο Φεβρουάριο το Πρωτοδικείο Αθηνών ενέκρινε την ίδρυση σωματείου, το οποίο προσπαθεί να αναβιώσει την αρχαία ελληνική θρησκεία, τον δωδεκαθεϊσμό. Αρκετοί οπαδοί της αρχαίας ελληνικής θρησκείας διάκεινται φιλικά προς το κόμμα σας. Ποια είναι η άποψη σας για τους Έλληνες δωδεκαθεϊστές;

Καταρχήν θεωρώ ότι είναι ανύπαρκτος ο αριθμός αυτών των μελών, είναι πολύ λίγοι…Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστεύει όπου θέλει… Εγώ θα πω την προσωπική μου άποψη. Μια φορά βρέθηκα στο κλαμπ των συντηρητικών που είναι πίσω από το Glaze, το ξενοδοχείο στο Λονδίνο, και κάποιος έβρισε τον Δία και τσακώθηκα μαζί του. Και του είπα «άμα βρίζεις τον θεό των προγόνων μου είναι σαν να βρίζεις τον θεό το δικό μου, βούλωσ’ το!» Έχει δικαίωμα, στη δημοκρατία καθένας μπορεί να πιστεύει οπού θέλει. Εφόσον έχουμε δημοκρατία δεν μπορούμε να κάνουμε τέτοιου είδους αποκλεισμούς. Οι αποκλεισμοί ορίζονται από το σύνταγμα και από τους νομούς του κράτους. Αν ο καθένας από εμάς εφαρμόζει τον δικό του νόμο τότε πάμε σε ζούγκλα.

Κ.Μ: Μεγάλη μερίδα του ξένου τύπου σας χαρακτηρίζει ακροδεξιό αλλά εσείς αρνείστε τον χαρακτηρισμό. Θα ήθελα να μου πείτε που ακριβώς τοποθετείτε τον εαυτό σας πολιτικά.

Πουθενά! Βεβαίως και δεν είμαστε ακροδεξιοί! Έχω πράγματα που ταιριάζουν σε Δεξιούς κι έχω πράγματα που ταιριάζουν σε Αριστερούς, Εγώ θα σας δώσω στοιχειά και βγάλτε συμπεράσματα  –ας μην αυτοχαρακτηριστώ. Από τα 732 γραφεία ευρωβουλευτών το μονό γραφείο που έχει μέσα φωτογραφίες του Κάστρο, του Τσε Γκε Βάρα και του Τσάβες είναι το δικό μου!


Αυτό τα λέει όλα! Εγώ, πιστεύω, είμαι αντιεξουσιαστής, υπό την έννοια ότι πιστεύω σήμερα η αλαζονεία της Αμερικής είναι πολύ επιζήμια για τον κόσμο. Πιστεύω πράγματι στην καταδυνάστευση των λαών από τους Αμερικανούς, Και το πολεμώ αυτό. Και οι Αμερικανοί είναι που για να ακυρώσουν τον λόγο και την παρουσία μου, κόλλησαν αυτό το τσιτάτο και το πήραν πολύ εύκολα οι άλλοι και το εκμεταλλεύονται…

Κ.Μ: Θα ήθελα να μου δώσετε έναν ορισμό για τον ακροδεξιό και έναν για τον εθνικιστή…

Άλλο εθνικιστής και άλλο εθνιστής, καταρχήν. Αυτό το «κι» είναι μεγάλη διαφορά. Ο εθνικιστής είναι αυτός που θέλει να επιβάλει της απόψεις του με τη βία. Και βεβαία με χωρίζει μεγάλη απόσταση. Ο φασίστας είναι εκείνος που δεν θέλει τη δημοκρατία, όπως και ο κομουνισμός εξάλλου και αυτός δεν θέλει την δημοκρατία. Δεν βρίσκω καμιά διαφορά ανάμεσα στα δυο αυτά άκρα. Εγώ πιστεύω ότι ο τελευταίος λόγος πρέπει να είναι στο λαό, στη λαϊκή κυριαρχία. Πιστεύω στα πολλά δημοψηφίσματα, που δεν πιστεύει ο Καραμανλής και το ΠΑΣΟΚ –δεν έχει γίνει κανένα από το 1975. Πιστεύω ότι είναι κολοβή η δημοκρατία που ζούμε, δεν με ρώτησε και δεν σας ρώτησε κανείς για να μπούμε στο ευρώ που άλλαξε την ζωή σας, δεν μας ρώτησε κανείς για το Ευρωσύνταγμα, ενώ ρώτησαν των λαό της Γαλλίας και της Ολλανδίας. Εγώ θέλω μια πιο πλατιά δημοκρατία. Απεχθάνομαι το οτιδήποτε δεν αναφέρεται εις τον λαό.

Κ.Μ: Δώστε μου απλά έναν όρο για τον ακροδεξιό. Τι είναι αυτό που τον χωρίζει από τον απλό Δεξιό;

Κοιτάξατε, εγώ τουλάχιστον δεν καταλαβαίνω αυτές τις έννοιες, μέσα μου τις έχω καταργήσει. Εμένα άλλοι με λένε και ακροδεξιό και άλλοι με λένε κομμουνιστή με αυτά που λέω. Υπάρχει ένας Αριστερός, πολύ γνωστός ιερέας, ο Παπα-Τσάκαλος που λέει «ο Καρατζαφερης, ο γνήσιος κομμουνιστής». Πήγα πέρσι στο χωριό Μπελογιάννη στην Ουγγαρία, όπου είναι Έλληνες οι οποίοι έφυγαν με τον Εμφύλιο και μου έλεγε ένας «εγώ είμαι εδώ 60 χρονιά δάσκαλος, δύο κομουνιστές έχω γνωρίσει στην ζωή μου, τον Στάλιν και τον Καρατζαφερη». «Εντάξει…» του λέω… Να θυμίσω ότι είμαι ο πρώτος πολιτικός που είπα «αποκρούω τις οβίδες, τις σφαίρες, τα 45αρια και το αίμα της 17Ν ,αλλά δεν αποκρούω τα κείμενα». Στα κείμενα κάθομαι και εστιάζω και τα επωάζω μέσα μου. Ενώ η αμερικανική πλευρά (η προπαγάνδα) μαζί με το αίμα ήθελαν να παταχθούν και τα κείμενα. Τα κείμενα ενοχλούσαν. Εμένα μ’ ενοχλούσε το αίμα, δεν με ενόχλησαν τα κείμενα, από τα οποία μερικά χρησιμοποιώ στο πρόγραμμα μου.

Δεύτερον είμαι αυτός που θέλω φως. Φως στους ακροαριστερούς, φως σε αυτούς που λέγονται ακροδεξιοί, να τους φωτίσουμε γιατί όσο είναι στο σκιερό, τόσο θα μας πετάνε πέτρες, τόσο θα μας πετάν μολότοφ, τόσο θα μας μαχαιρώνουνε. Να φωτίσουμε, και να τους εντάξουμε μέσα. Γιατί άλλος να είναι ακροαριστερός και να είναι απ’ έξω; Έλα μέσα ρε παιδί μου, πες’ τα εδώ να σε ακούσουμε! Εις το φως λοιπόν, θα δείξει άλλη αγωγή από το να είναι κρυμμένος πίσω από την σκιά με μια βόμβα μολότοφ. Τι είσαι εσύ ακροδεξιός; Μέσα και εσύ! Μέσα στο πλαίσιο του κοινοτισμού για να σε ελέγχω. Η διαφορά μου λοιπόν εμένα είναι ότι δεν φοβούμαι κανέναν. Αλλά τους θέλω όλους στο φως. Δεν θέλω αποκλεισμούς –κανέναν.

Γ.Σ: Πολιτικοί αναλυτές εντάσσουν το ΛΑΟΣ στα λεγόμενα «κόμματα διαμαρτυρίας», που έχουν εμφανιστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες στην Ευρώπη προσελκύοντας δυσαρεστημένους ψηφοφόρους κυρίως από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Ως εκ τούτου σας θεωρούν πολιτικό κόμμα χωρίς συγκεκριμένη ιδεολογία. Ποιο είναι η ιδεολογία σας;

Ελληνική εξωτερική πολιτική που θα υφαίνεται στη χώρα και όχι στην Ουάσιγκτον! Γιατί τα τελευταία 20 με 30 χρόνια η εξωτερική πολιτική υφαίνεται στην Ουάσιγκτον και υλοποιείται από την Αθήνα. Κλείσιμο της ψαλίδας της οικονομικής, δηλαδή έχουμε πάρα πολύ πλούσιους και πάρα πολλούς φτωχούς. Να κλείσουμε την ψαλίδα!

 

Γ.Σ: Αυτό όμως προϋποθέτει  κάποιον  κρατισμό στην πολιτική σας.

Έντονο!!! Εάν ψάχνεις να βρεις κάποιο πρότυπο κοντά για να με βάλεις, βάλε με κοντά στον Juan Domingo Perón. «Α, με τον δικτάτορα!» Λέω «ναι, αλλά εκλέγονταν όλες οι γυναίκες του και αυτός για τριάντα χρόνια». Τόσο δικτάτορας ήταν… Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι κανείς δεν παρεμβαίνει να σταματήσει το λάθος που ζούμε σήμερα. Ότι 60 χρόνια είναι τρεις οικογένειες. Να θυμίσω 1945 κυβέρνηση Παπανδρέου, 1955 Καραμανλή, 1965 Παπανδρέου, 1975 Καραμανλή, 1985 Παπανδρέου, 1995 Παπανδρέου, 2005 Καραμανλή. Δηλαδή ήμαρτον!

 Γ.Σ: Λένε τα τελευταία χρόνια ότι οι Έλληνες είναι ξενόφοβοι, ρατσιστές, και μάλιστα ο κ. Νίκος Δήμου σε προηγούμενο τεύχος του ΖΕΝΙΘ είχε πει ότι «η πρώτη μορφή του ρατσισμού είναι η άρνηση του», το να λες δηλαδή πως «εμείς δεν είμαστε ρατσιστές».

Τώρα, ο κύριος Δήμου, γνήσιο παιδί του καταναλωτισμού, βγαίνει έξω και κάνει τις δικές του τοποθετήσεις, αυθαίρετες κατά το πλείστο και μη αποδεκτές. Εμείς όταν ξεκινήσαμε το πρώτο χαρακτηριστικό που δώσαμε στο θεό μας, ήταν ο ξένιος Δίας. Δεν είπαμε ο δυνατός Δίας ή ο όμορφος Δίας, ο ξένιος Δίας τον είπαμε. Ποιος έχει πρόβλημα με ποιον; Πρόβλημα έχεις μόνο με αυτόν που σε ενοχλεί.

Γ.Σ: Δεν εντοπίζετε στην ελληνική κοινωνία κάποια ρατσιστικά αντανακλαστικά τα οποία βγαίνουν;

Καθόλου. Διαφωνώ. Εγώ σου λέω τώρα για τους Αφρικανούς που έρχονται κάτω –σε ενοχλούν εσένα οι Αφρικανοί που πουλάν τα CD; Εμένα δεν με ενοχλούν καθόλου! Και να σου πω και κάτι; Όταν βλέπω και είναι και Έλληνας δεν παίρνω, αλλά σε αυτόν παίρνω, έχω μια συμπάθεια. Που είδες κάποιον Έλληνα να πετάει πέτρες, εκτός βέβαια από έναν-δυο ακροδεξιούς, αλλά δεν χαρακτηρίζουν έναν λαό και να είσαστε προσεκτικοί σε αυτό. Δεν είναι έτσι ο Έλληνας, όχι, εγώ τον αγαπάω τον Έλληνα. Δεν δείχνει τέτοια σημεία. Βλέπετε: ανέχεται, δεν λέει τίποτα, είμαστε η μόνη χώρα που δεν νομοθετούμε, φοβόμαστε να το αγγίξουμε το θέμα. Το αγγίζει η Ολλανδία, το αγγίζει η Ιταλία, εμείς το αφήνουμε έτσι το θέμα και εκεί είναι η διαφωνία μου με τα πολιτικά κόμματα.

Γ.Σ: Με δεδομένο ότι στη χώρα μας ζουν ήδη πάνω από ένα εκατομμύριο αλλοδαποί (μετανάστες και λαθρομετανάστες) και πρόσφατα αποφασίστηκε να χορηγηθεί η ελληνική υπηκοότητα σε περίπου 200.000 ομογενείς, ποια είναι άποψη γι’ αυτό το ζήτημα;

Μακάρι να ήταν τόσοι, να είμαστε περισσότεροι Έλληνες. Κατ’ αρχήν εμένα με ενόχλησε που πρώτα έγινε ο «Αλβανός-Αλβανός» Έλληνας και ύστερα ο βορειοηπειρώτης. Το 1988 οι Βορειοηπειρώτες, το 1983 ο Λέκκας και κάποιοι άλλοι. Εν πασει περιπτώσει, ο Έλληνας δικαιούται την υπηκοότητα του.

Κ.Μ: Το ξεπερασμένο πλέον θέμα της κατάργησης της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες –δεδομένου του ότι τελικά δεν αποδυνάμωσε την εθνική ή θρησκευτική συνείδηση των ελληνορθόδοξων αλλά μείωσε τη δημοτικότητα του αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου– ήταν τελικά, κατά την άποψη σας, μια σωστή ή λανθασμένη απόφαση; Αν γινόσασταν κυβέρνηση θα επαναφέρατε την υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες;

Κατά αρχήν ποιος αποφασίζει σε αυτόν τον τόπο; Αυτός ο οποίος το αποφάσισε ήταν αιρετός; Εγώ θέλω να αποφασίζουν οι αιρετοί, και αυτός είναι ο ρόλος της δημοκρατίας. Ας το έφερνε στην βουλή ο κύριος Σημίτης να αποφασίσει η Βουλή των Ελλήνων… (Εάν) ήταν νόμος της Βουλής των Ελλήνων –ουδείς ομιλει. Το αποφάσισε μέσω της πλαγίας οδού, μιας ανεξάρτητης οδού η οποία καλύπτεται κάτω από τη δήθεν ανεξαρτησία της. Ένας άνθρωπος το αποφάσισε! Αυτά δεν μου αρέσουν! Εγώ θέλω να βγει η  Βουλή να συνεδριάσει, να πει την άποψη του ο ένας, να πει την άποψη του ο άλλος, να πω την δική μου άποψη, να πάμε στην κάλπη και να πούμε, «151 να μην αναγράφεται –τελειώσαμε– νόμος του κράτους». Αυτό το οποίο έγινε και πως έγινε είναι μπαμπεσιά, η οποία οδήγησε σε όλη αυτή την μεγάλη φασαρία η οποία έγινε. Έν πάσει περιπτώσει εμένα δεν θα με ενοχλούσε να γράψω το θρήσκευμα μου. Αν ήταν προαιρετικό θα έλεγα «γράφ’ το». Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας πολίτης σε ολόκληρο τον κόσμο που δεν είναι υπερήφανος για την θρησκεία του.

 

Κ.Μ: Το να ήταν προαιρετικό θα το θεωρούσατε καλή ιδέα;

Ναι, το θεωρώ καλή ιδέα.

 

Κ.Μ: Όταν όμως είμαστε στην Ελλάδα κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει πρόβλημα όταν στην ταυτότητα του δεν αναγράφεται το θρήσκευμα του, ενώ στων υπολοίπων αναγράφεται ορθόδοξος. Θα λένε «Α, εσύ για να μην το γραφείς πρέπει να μην είσαι ορθόδοξος».

Ο καλύτερος φίλος της οικογένειας μου και ο μόνος άνθρωπος που έχει κλειδιά του σπιτιού μου, τώρα που μιλάμε, που λείπω εγώ είναι μουσουλμάνος…

 

 

Γ.Σ: Δεν πρέπει όμως η πλειοψηφία να προστατεύει τις μειοψηφίες; Αυτό δεν σημαίνει δημοκρατία;

Πριν από εμάς και για εκατοντάδες χρόνια οι πρόγονοι σου από κοινού με τους προγόνους μου, βγάλανε κάποια πράγματα. Δηλαδή, εσύ σε τι θεό πιστεύεις, από πού κρατάει η σκούφια σου, δεν είναι τυχαίες οι παροιμίες αυτές… Αυτές δεν είναι δικές μου σκέψεις, δεν είναι δικές μου παροιμίες, είναι παροιμίες πού βγήκαν σε αυτή τη χώρα, και ρωτώ λοιπόν: θέλεις με  κάποιον να παντρέψεις την αδερφή σου, δεν θα ψάξεις «από πού κρατάει η σκούφια του»; «Τι είσαι εσύ ρε αδερφέ»; Έχεις το δικαίωμα, αν θες, να το δεις. Εγώ δεν είμαι εναντίον στο να πιστεύει κανείς ότι θέλει, το επαναλαμβάνω για μια άλλη μια φορά. Αλλά δεν με ενοχλεί το να ξέρει ο άλλος τι είμαι εγώ.

 

Κ.Μ: Νομίζω ότι όταν κάποιος αστυνόμος, για παράδειγμα, σε σταματάει στον δρόμο για να ζητήσει τα στοιχειά σου δεν χρειάζεται να ξέρει σε ποιο θρήσκευμα ανήκεις. Έτσι δεν είναι; Άμα έπρεπε να γράφουμε θρήσκευμα στις ταυτότητες με την ιδία λογική δεν θα έπρεπε να γράφουμε και σεξουαλικές προτιμήσεις για παράδειγμα;

Τίποτα από όλα αυτά δεν με ενοχλεί εμένα. Βεβαίως μπορεί κάποιος ως τα 30 να είναι straight και στα 31 να γίνει gay. Άκουσε με, για να σε βάλω λίγο βαθύτερα: και αυτό (το gay) το λες με την τρυφερή έννοια,  φοβάσαι να το πεις με την έννοια τη καθημερινής γλώσσας. Λες gay, που είναι μια λέξη που περνάει, και δεν είναι δική σου λέξη… Γιατί αν πεις την λέξη που θα πει άλλος  στον δρόμο, όταν θα δει κάποιον, σε ενόχλησε. Άρα κι εσύ αυτοπροστατεύεσαι να μην πεις την πραγματική λέξη…

Κ.Μ: Όταν είχε κυκλοφορήσει η ταινία του Όλιβερ Στόουν για τον Μέγα Αλέξανδρο είχατε διαμαρτυρηθεί για στην ταινία ο στρατηλάτης παρουσιαζόταν ως ομοφυλόφιλος. Με αφορμή αυτό έχω να σας θέσω τα εξής ερωτήματα: Πρώτον τι θα άλλαζε στη ζωή μας εάν ο Αλέξανδρος υπήρξε ομοφυλόφιλος, ώστε να δικαιολογείται η φασαρία που κάνατε;  Δεύτερον το να θεωρήσουμε ότι αυτό αποτέλεσε προσβολή εθνικού συμβόλου, δεν αποτελεί προσβολή για τους ομοφυλοφίλους πολίτες; Τρίτον θεωρείτε ότι ένας ομοφυλόφιλος δεν μπορεί να έχει τις ίδιες, παραδείγματος χάρη, στρατηγικές ικανότητες;

Ωραία, τι θα άλλαζε στην ζωή μας εάν ο Ναπολέων ήταν ομοφυλόφιλος; Το θέμα είναι γιατί πρέπει να ψάξουμε και να δείξουμε μια αμφιλεγόμενη ιδιότητα όταν έχουμε τις υπαρκτές ιδιότητες. Πως ξεκινάν όλα; Ξεκινάνε από μια διάθεση να μπορέσουν να μειώσουν τα σύμβολα μας. Να θυμίσω ότι το 1992 ο Κίσινγκερ είπε «για να χτυπήσεις τους Έλληνες, χτύπησε τους στην ιστορία, την γλωσσά, τον πολιτισμό» και μια άλλη σειρά πράματα τα οποία έχουμε εμείς. Δεν θα μπορούσα ποτέ μα ποτέ να φανταστώ να υπάρξει μια ταινία που να ‘χει τον Μωυσή ομοφυλόφιλο. Ενώ με τον Μέγα Αλέξανδρο, το είδαμε και αυτό. Και εν πάσει περιπτώσει η πρωτεύουσα ιδιότητα του Αλεξάνδρου ήταν αυτή; Είναι επαρκώς αποδεδειγμένο το ένα η το άλλο; Πιστεύω λοιπόν πως είναι μια απόπειρα κάμψεως κάποιων πραγμάτων που μας αφορούν ως Έλληνες(…) Δεν θέλω λοιπόν να με καταπιέζουν για αυτά που είμαι. Όλοι οι Έλληνες υπήρξαμε πολύ δυνατοί στο πνεύμα, υπήρξαμε κοσμοκράτορες σε διάφορες χρονικές περιόδους, σήμερα δεν υπάρχει βιβλιοθήκη που μέσα δεν έχει Έλληνες συγγραφείς, δεν υπάρχει βιβλιοθήκη που δεν έχει ελληνική φιλοσοφία, όλα αυτά ενοχλούν αυτό το οποίο έρχεται τώρα. Αυτή τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και σου λέει εδώ μπορεί να έχουν προβλήματα, ας τους χαμηλώσουμε όσο μπορούμε. Και για αυτό αντιδρώ.

Γ.Σ.: Ποια είναι η άποψη σας για τη θεσμοποίηση της σχέσης (γάμος) μεταξύ ομοφυλόφιλων;

Γάμο δεν θέλω.

 

Γ.Σ.: Και τα γονικά δικαιώματα;

Βεβαίως! Δεν μπορώ να φανταστώ τον εν Κανά γάμο με δύο ομοφυλόφιλους. Δέχομαι όμως την συμβίωση. Έχουν κάθε δικαίωμα, αν συμβιώσουν. Δηλαδή ζει κάποιας τριάντα χρόνια με έναν άλλο και είναι έτοιμος να πεθάνει, ποιος θα τον κληρονομήσει; Αυτός με τον οποίο έζησε μια ζωή ή ο ανιψιός του στο Μπουένος Άϊρες, που τον έχει δει μια φορά στην ζωή του; (…) Σαφώς, αλλά όχι γάμο.

Κ.Μ: Η κοινωνία χαρακτηρίζει ως «παρά φύσιν» κάθε σεξουαλική επαφή πλην αυτής που φυσιολογικά οδηγεί στην τεκνοποίηση. Ποια είναι η άποψη σας για τη σεξουαλική επαφή που προορίζεται καθαρά για την απόλαυση…

Όχι! Διαφωνώ! Εάν αρχίσουμε αυτές τις αφαιρέσεις θα είναι πολύ ρουτινιάρικος έρωτας…

Κ.Μ: Σχετικά με την νόμιμη πορνογραφία πια είναι η άποψη σας;

Δεν υπάρχει νόμιμη πορνογραφία! Ποια είναι η νόμιμη πορνογραφία; Είναι «τα στραβά μάτια»! Δεν είναι τέχνη όπως είναι η «Εμανουέλλα». Εδώ βλέπουμε πάει ο άλλος, βγάζει μια κασέτα με ότι πιο άγριο υπάρχει!

 

Κ.Μ: Όχι απαραίτητα…

Τι όχι απαραίτητα! Γιατί πάει και το αγοράζει ο άλλος; Για να δει καλλιτεχνία;

 

Γ.Σ: Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχει ήδη αποποινικοποιηθεί η χρήση της κάνναβης. Θεωρείτε ότι κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα, δεδομένου ότι υπάρχουν επιστημονικές θέσεις που υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση της κάνναβης οφείλεται σε πολιτικούς και οικονομικούς λόγους και όχι σε ιατρικούς;

Είναι ο πρόδρομος των ναρκωτικών. Εγώ ευχαριστιέμαι πάρα πολύ που η Ευρώπη τώρα σταματάει και το τσιγάρο. Ουδείς πατέρας θα είναι ικανοποιημένος αν πάει το βράδυ στο δωμάτιο του παιδιού του και δει το σακουλάκι με την κάνναβη. Ας καταλάβουμε ορισμένα πράματα! Εγώ είμαι εναντίον.

 

Γ.Σ: Σχετικά με την καύση των νεκρών;

Όπως επιλέγω το πώς θέλω να ζήσω, έτσι επιλεγώ το πώς θέλω να με θάψουν, ή να με κάψουνε, ή να… Αν πιστεύεις στη δημοκρατία, πιστεύεις στη δυνατότητα του ανθρώπου να αποφασίζει για τον εαυτό του (…) Εάν (αυτό) δεν ενοχλεί το περιβάλλον του.

Κ.Μ: Συχνά ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εκφράζει έντονες απόψεις για τα λεγόμενα «εθνικά θέματα». Πιστεύετε πως πρέπει η Εκκλησία να αναμειγνύεται στην εξωτερική πολιτική της χώρας; Μήπως αυτή είναι περισσότερο συμπεριφορά ενός πολιτικού κόμματος και όχι ενός πνευματικού θεσμού, όπως η Εκκλησία;

Παρακολουθώντας την διεθνή σκηνή θα σας έλεγα ότι ο αρχιεπίσκοπος παρεμβαίνει πολύ λιγότερο από τον Αρχιραβίνο, και ακόμη λιγότερο από τους Αγιατολάχ. Ζει μες την κοινωνία, είναι κομμάτι της κοινωνίας, έχει δικαίωμα, εφόσον ψηφίζει, να εκφράζεται. Αν πάμε σε απομόνωση νομίζω πως θα είναι λάθος μεγάλο.

Κ.Μ: Η πρόσφατη οικονομική ενίσχυση των 300.000 ευρώ, που πήρε η εκκλησία από την Ε.Ε. για φιλανθρωπίες, ήταν κάτι που δοκίμασε το δημόσιο αίσθημα. Τι θέση παίρνετε πάνω σε αυτό;

Αποκλείεται, τόσο λίγα αποκλείεται. Δεν ξέρω (πόσα), είναι πολύ περισσότερα… Εγώ θα ήθελα να πάω στη συνέχεια της σκέψεως σας και να σας βοηθήσω αν θέλετε… Εμένα με απασχολεί περισσότερο το τι υποχωρήσεις έκανε ο αρχιεπίσκοπος προς την κεντρική εξουσία, προκειμένου να πάρει το παραδάκι… Και αυτό είναι το χειρότερο!

Κ.Μ:  Μπορείτε να κάνετε κάποιες «εικασίες» για αυτό;

Δεν ξέρω… Αλλά σε θέματα θεσμικά της Εκκλησιάς όπως αυτό το ποιο θίξατε πριν: «οι ταυτότητες», ή το μάθημα των θρησκευτικών ή κάποια άλλα πράγματα, η εκκλησιά έκανε πίσω προκειμένου να εξασφαλιστούν κονδύλια. Και θα έλεγα ότι η εκκλησιά θα έπρεπε να έχει τελευταίο σημείο αναφοράς το χρήμα και περισσότερο να έχει όλα τα θεσμικά θέματα που την αφορούν.

Εγώ το λέω ακόμη πιο χοντρά αυτό, εμένα μου φαίνεται σαν εξαγορά συνειδήσεως, δηλαδή «πάρτε τα λεφτά που θέλετε» κτλ… Και δεν μπορεί να σκέφτεται η Εκκλησιά τώρα πως θα σηκώσει ένα ξενοδοχείο με έναν όροφο παραπάνω στο Κολωνάκι –εκεί που είναι η Μονή Πετρακη κτλ.– και να μην σκέφτεται ότι αυτή τη στιγμή μειώνεται πνευματικά από άλλους παράγοντες…

Εγώ θα ήθελα να είναι αμετακίνητη σε θέματα πνευματικά. Δηλαδή, έγινε αυτό που έγινε, μαζεύτηκαν 2.000.000 υπογραφές, (πιστεύεις διαφορετικά, πιστεύω διαφορετικά, -έγινε!) σταμάτησε στην μέση. Ποιο αποτέλεσμα είχε; Λοιπόν, αυτή η άτακτη υποχώρηση της εκκλησιάς: «να λύσουμε τα θέματα αλλά με το παραδάκι» με έχει ενοχλήσει!

Γ.Σ: Με δεδομένο ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει έντονο δημογραφικό πρόβλημα κι έχει τις χαμηλότερες γεννήσεις στην Ε.Ε. δεν νομίζετε πως πρέπει να σκύψει με πραγματικό ενδιαφέρον και φροντίδα στις ανύπαντρες μητέρες; Σας θυμίζω ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. η Γαλλία, ανέτρεψαν την αρνητική δημογραφική τους εικόνα, προστατεύοντας τις εκτός γάμου γεννήσεις;

Η εκτός γάμου τεκνοποίηση δεν με ενοχλεί, ίσα-ίσα η ανύπαντρη μητέρα για εμένα είναι ιερό. Πρέπει να πριμοδοτείται για να αναστήσει το παιδί της χωρίς βιώματα, κόπους και στερήσεις. Πρέπει να είναι παντρεμένοι οι άλλοι για να κάνουν παιδί; Θέλουν να κάνουν οι άλλοι παιδί και θα τους το απαγορεύσω; Την κοινωνία πρέπει να την παιδεύσουμε, για να μάθει ορισμένα πράματα. Στο πρόγραμμα του δικού μου κόμματος έχω χρηματοδότηση και ιδιαίτερη φροντίδα για την ανύπαντρη μητέρα.

Γ.Σ: Ως Έλληνας ευρωβουλευτής έχετε εκφράσει συχνά κριτική και απορριπτική στάση απέναντι στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας; Έχει νόημα η Ελλάδα, με τα γνωστά εθνικά προβλήματα με την Τουρκία, να εμποδίζει και να εκβιάζει την πορεία της Τουρκίας προς την Ε.Ε.; Αν η Τουρκία γινόταν πιο δημοκρατική και πιο διαλλακτική στα ανοικτά ζητήματα που έχει με την Ελλάδα (Κυπριακό, Πατριαρχείο, Casus Belli κ.α.) εσείς θα συναινούσατε στην ένταξη της γειτονικής χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια;

Έχω θέσει 20 τροπολογίες το ευρωκοινοβούλιο –μπορείτε να τις δείτε στο site του ΛΑΟΣ– που λένε για ποιους λογούς δεν πρέπει να μπει μέσα. Από εκεί και πέρα αυτό το οποίο συζητάω είναι το κατά πόσο αντέχει η Ευρώπη άλλη διεύρυνση. Δεν αντέχει άλλη διεύρυνση η Ευρώπη, να το ξεκαθαρίσουμε! Η Ευρώπη προσδιορίζεται από τους λαούς που έχουν κληρονομιά την ευρωπαϊκή κουλτούρα, τη χριστιανική θρησκεία και τα σύνορα της Ευρώπης. Τα σύνορα της Ευρώπης δεν είναι το Ιράκ. Ήδη θέλει να μπει το Ισραήλ και το μεθοδεύουν. Σήμερα που μιλάμε, υπάρχει δήλωση στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλει να μπει το Μαρόκο και μεθοδεύουνε οι Αμερικανοί να μπει και το Ιράκ για να σταματήσει η φασαρία εκεί κάτω. Εάν λοιπόν θέλει η Ευρώπη να μπει στον Περσικό Κόλπο τότε δεν είναι Ευρώπη! Εγώ θέλω την Ευρώπη «ΕΥΡΩΠΗ». Δηλαδή θα ήθελα την Ρωσία μας. Είναι πιο Ευρώπη. Καταρχήν δεν υπάρχει Ευρώπη. Μιλάμε ότι είναι θεραπαινίδα των Αμερικανών. Και ο Αμερικάνος δεν της συμπεριφέρεται και καλά… Θέλει κάποιον σεβασμό, γιατί «έχεις μια σχέση με μια κοπέλα –την σέβεσαι». Πιστεύω ότι τη χρησιμοποιεί ως τσουλά ο Αμερικάνος (…) Ο Αμερικάνος άφησε την Ευρώπη να έχει νόμισμα αλλά δεν την αφήνει να έχει στρατό. Ο στρατός της Ευρώπης είναι το ΝΑΤΟ…

Κ.Μ: Πιστεύετε ότι το Ισλάμ είναι ασύμβατο με τις δημοκρατικές αρχές και πολιτιστικές αξίες επάνω στις οποίες θεμελιώθηκε η Ευρώπη;

Σέβομαι το Ισλάμ. Έχει σημαντικά πράγματα τα οποία είναι θετικά και θα μπορούσε κανείς να τα χρησιμοποιήσει με μια διάθεση φιλοσοφική. Απλώς έχω την αίσθηση ότι παρακολουθεί την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα με πολύ πιο αργούς ρυθμούς απ’ ότι η Ευρώπη. Το διαπιστώνω βεβαία και από την ποινική οικονομία στην Αραβία και σε άλλες χώρες της περιοχής. Το Ισλάμ χρειάζεται αρκετό χρόνο, είναι λίγο πίσω από την Ευρώπη σε δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Γ.Σ: Μάλλον πρέπει να βοηθήσουμε την επιτάχυνση…

Βεβαίως, υποχρέωση μας είναι! Διότι διαφορετικά θα σε «φάει». Και αυτό (το να βοηθήσουμε) θα γίνει με δημοκρατίες. Δημοκρατία, αλλά όχι όμως όπως την γουστάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή ο Αμερικάνος. Όχι «κάτω», πριν πέντε χρόνια, ο Καντάφι και σήμερα «ζήτω ο σύντροφος Καντάφι, να έρθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση» επειδή «έκανε τούμπα» το πράμα και πρόδωσε τον λαό του! Και η πιο φασιστική νοοτροπία είναι η βασιλική οικογένεια της Αραβίας. Αλλά έλα όμως που είναι κοντά στον Αμερικάνο και το ξεχνάμε…

 

Γ.Σ: Συχνά εκφράζετε αντιαμερικανικές απόψεις και κριτική στην εξωτερική πολιτική ΗΠΑ, που θυμίζουν παραδοσιακά Αριστερό πολιτικό λόγο. Επίσης έχετε δηλώσει ότι το κόμμα σας είναι σοσιαλιστικό όσον αφορά την κοινωνική του πολιτική. Γιατί συμβαίνει αυτό;

 Όχι ότι αποποιούμαι τις λέξεις αλλά τις έχουνε τονίσει άλλοι. Εγώ αυτή τη στιγμή είμαι αντιαμερικανός «θέση» όχι «φύση». Αυτή τη στιγμή η όλη πολιτική της Αμερικής περνάει εις βάρος της χώρας μου. Θα μπορούσε να είναι υπέρ της χώρας μου.

 

Γ.Σ: Δηλαδή άμα η Αμερική εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Ελλάδας και έκανε τα εγκλήματα που κάνει, τότε δεν θα είχατε πρόβλημα;

Όχι, κάνετε λάθος, δεν είπα αυτό. Αυτό πηγαίνει στα όρια προβοκάτσιας! Λοιπόν όχι, ξεκάθαρα όχι! Πιστεύω ότι σήμερα χρειάζεται να ξαναγεννηθεί μια αμφίρροπη δύναμη. Δεν είναι η Ευρώπη αυτή, η Ευρώπη δεν μπορεί, είναι θεραπαινίδα των Αμερικανών. Και προσπαθώ με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Μίλησα για πρώτη φορά για την θεωρία των BRICS, που σημαίνει Βραζιλία, Βενεζουέλα, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιο Αφρική. Αν δεν γίνει ένας  άλλος πόλος και ο Αμερικάνος παραμείνει όπως είναι, παντοκράτορας θα έχουν γίνει μεγάλες ζημιές στα προσεχή πενήντα χρόνια. Γιατί δεν έχει την σοφία που είχε η Ρώμη. Μπορούσε η Ρώμη να ήταν παντοκράτωρ αλλά είχε μια σοφία. Εδώ έχουμε όμως αλαζονεία. Είναι μαθητευόμενοι μάγοι, δεν έχουν την έννοια του κράτους ακόμα. Δεν έχουν μια κουλτούρα πολιτιστική. Άλλο η τεχνογνωσία, να μην τα μπλέκουμε. Είμαι εναντίον λοιπόν αυτού του πράγματος, με φοβίζει αυτό το πράγμα. Εάν αντιδρώ τόσο άσχημα (αυτή την στιγμή –χωρίς έπαρση και χωρίς αυταρέσκεια– είμαι ο πιο επιθετικός βουλευτής στους 732 της ευρωβουλής) είναι επειδή φοβάμαι. Λέω «προσέξτε παγίδα»! Δεν μπορείς εσύ να με αναγκάσεις να πάω κόντρα στο Ιράν επειδή έχεις τις δικές σου φοβίες! Και δεν σε ενοχλεί η βόμβα που την έχει ήδη το Ισραήλ! Δεν σε ενοχλεί η βόμβα που έχει ήδη το Πακιστάν! Ε, άσε μας ρε φίλε!

Γ.Σ: Εδώ και 15 χρόνια υπάρχει μια διαμάχη μεταξύ Αθήνας-Σκοπίων για το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής μας χώρας. Έχετε δηλώσει ότι για να μπει η γειτονική μας χώρα στην Ε.Ε. θα πρέπει να αλλάξει το συνταγματικό της όνομα; Πιστεύετε πως μπορεί να συμβεί όντως κάτι τέτοιο;

Καταρχήν δεν καταλαβαίνω την μπαρούφα που λέγετε «συνταγματικό». Άκου τι είναι το συνταγματικό: το έβαλα στο Σύνταγμα και τελειώνει η υπόθεση! Τι είναι το συνταγματικό δηλαδή! Το είχε το όνομα (Μακεδονία); Τα γραμματόσημα της περιοχής του 1945 λέγανε Βαρντάσκα. Μετά ο Τίτο το ονόμασε Μακεδονία, και δεν αντέδρασε καμία ελληνική κυβέρνηση επειδή ο Αμερικάνος  πάλι έλεγε, «κοίταξε, φεύγει από τον Στάλιν, μην τον ενοχλείς». Και ο Μιλόσεβιτς… εμείς τόσα χρονιά δεν τοποθετηθήκαμε διότι «φεύγει από το μπλοκ τον Σοβιετικών».

 

Γ.Σ: Ναι αλλά ξέρετε στα τέλη του προηγουμένου αιώνα οι Έλληνες προκειμένου να προσεταιριστούνε μεγάλα κομμάτια του σλαβόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας τα οποία, λόγω της Eξαρχίας, τους προσέλκυαν οι Βούλγαροι, και η Ελλάδα δεν είχε το πλεονέκτημα της γλώσσας που είχαν οι Βούλγαροι με τους πληθυσμούς αυτούς, τότε προκειμένου λοιπόν να τους προσελκύσει όχι μόνο μέσω του Πατριαρχείου, αλλά και μέσω της ιστορίας, ανακάλυψε το «ιδεολόγημα», ότι αυτοί οι πληθυσμοί είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, οι οποίοι εκσλαβιστήκαν στην συνέχεια. Μετά, όταν έπαψε να υπάρχει αυτή η βουλγαρική απειλή απέναντι στη Μακεδονία, οι  Σλαβομακεδόνες υιοθέτησαν την ελληνικής επινόησης τακτική, και ανακάλυψαν τη θεωρία του μακεδονισμού. Άρα εμείς, κατά κάποιο τρόπο, υπήρξαμε μέντορες του μακεδονικού (ζητήματος) των σλαβόφωνων πληθυσμών και μετά λέμε: «γιατί λέγονται Μακεδόνες;»

Πολύ απλά: Ο Αριστοτέλης σε ποια γλώσσα έγραψε; Ο Μέγας Αλέξανδρος σε ποια γλωσσά μιλούσε;

 

Κ.Μ: Την εποχή του Βυζαντίου όμως οι κάτοικοι της περιοχής δεν αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Έλληνες, τους αποκαλούσανε «Ρωμιούς», Ρωμαίους, αν  και μιλούσανε ελληνικά…

Ο μέγας αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν από εκεί, ο Ιουστινιανός…

(Ο κ. Καρατζαφέρης δεν έδειχνε πρόθυμος να απαντήσει περαιτέρω…)

Γ.Σ: Πρόσφατα επανεκδόθηκε (από το ευρωπαϊκό γραφείο για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες και τις εκδόσεις Μπατάβια) το ABCEDAR, το αναγνωστικό της λεγόμενης «σλαβομακεδονικής γλώσσας», που είχε πρωτοεκδόσει το ελληνικό κράτος το 1926 και στην συνέχεια το απέσυρε. Ακόμη και σήμερα υπάρχουν Έλληνες πολίτες που επιθυμούν να διατηρήσουν την πατρογονική τους γλώσσα, που δεν είναι η ελληνική. Σε μια ευρωπαϊκή και δημοκρατική χώρα, όπως η Ελλάδα, κάτι τέτοιο δεν πρέπει να είναι αυτονόητο;

Όταν εμείς ζητάμε από τους μουσουλμάνους της Θράκης να μιλάνε ελληνικά, όταν εμείς σε αυτόν τον τόπο έχουμε μια γλώσσα, 7.000 χρόνια την ίδια, νομίζω ότι είναι προσβολή το να συζητάμε ότι σε αυτό τον τόπο υπάρχει άλλη γλώσσα εκτός από την ελληνική.

Κ.Μ: Το λογότυπο του κόμματος μοιάζει εκπληκτικά με αυτό της Κου Κλουξ Κλαν. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Έχετε δικά σας μάτια που βλέπουνε έτσι, τα δικά μου δεν βλέπουν έτσι…

Κ.Μ: Να σας δείξω…

Βεβαίως να μου δείξεις!

Κ.Μ: Ορίστε… (Ο Κρις βγάζει το λογότυπο του ΛΑ.Ο.Σ. και το λογότυπο της Κ.Κ.Κλαν)

Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο;

Κ.Μ: Ο κύκλος, ο σταυρός, το χρώμα…

Ούτε το ξέρω, πρώτη φορά το βλέπω, εδώ είναι η αρχαία Ελλάδα (δείχνοντας το στεφάνι από δάφνες), το πορφυρό είναι το Βυζάντιο, εδώ είναι ότι θέλουμε να μεγαλώσει η Ελλάδα με τέσσερα βέλη: ανατολή δύση, βοράς νότος…

Κ.Μ: Να το πορφυρό, το άσπρο που απλώνει, το μπλε μαζεμένο… Συμφωνείτε ότι μοιάζουν;

Και ας μοιάζουν, τι έγινε! Και τι να κάνουμε! Μαύρο δεν έχω βάλει εγώ πουθενά… Σήμερα το πρωτοβλέπω!

Κ.Μ: Σύμφωνα με τον «πόθεν έσχες» είστε ο πολιτικός με τα περισσότερα ακίνητα (25 στον αριθμό). Αυτή η περιουσία σας πιστεύετε ότι δημιουργεί ένα ταξικό χάσμα ανάμεσα σε εσάς και τα λαϊκά στρωματά ή όχι;

Πρέπει να σας πω ότι κάνω φορολογική δήλωση από ηλικία 16 ετών. Περισσότερο από 40 χρόνια. Έχω ένα κανάλι, έχω μια εφημερίδα, έχω ένα ραδιόφωνο, είμαι ο μόνος βουλευτής και ευρωβουλευτής που δίνω το μισό μισθό μου σταθερά εδώ και πολλά χρόνια σε φτωχούς. Κι εδώ υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες για να τις ρωτήσετε, απευθυνθείτε στον κύριο Αυτιά, όπου υπάρχει πρόβλημα για να το πιστοποιήσει ότι πράγματι τον μισό μισθό μου τον δίνω. Το έχω κάνει και σημαία: είμαι ο μόνος βουλευτής που δεν πήρα μια μερσεντές, παρά πήρα ένα πουλμανάκι και το δίνω σε οποιονδήποτε  πολίτη η άπορη οικογένεια θέλει να βγει έξω. Είμαι ο μόνος βουλευτής ο οποίος δεν έχει πάρει κινητό από το κράτος. Εάν τώρα κατόρθωσα να φύγω από το γαλατάδικο και να βάλω τη μία πέτρα πάνω στην άλλη νομίζω ότι είναι μάλλον στα υπέρ μου, έτσι δεν είναι;

Κ.Μ: Ρώτησα αν θεωρείτε ότι υπάρχει μια ταξική διαφορά ανάμεσα σε εσάς…

Μένω στο ίδιο σπίτι που εμένα και πριν 40 χρόνια. Δεν έφυγα, μένω στην ίδια γειτονιά, δεν έφυγα. έχω τους ίδιους φίλους. δεν πήγα στην Εκάλη, που πήγαν οι νεόπλουτοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

 Κ.Μ: Δηλαδή ένας άνθρωπος που παίρνει 600 ευρώ τον μήνα χωρίς ένσημα, μπορεί να αισθάνεται ότι αυτός κι εσείς, πέρα από τα εθνικά θέματα, αγωνίζεστε για τα ίδια πράματα στην ζωή και στην καθημερινότητα σας.

Όπως είπες λοιπόν είμαι αρκετά πλούσιος. Είμαι αρκετά γνωστός με πανελλήνιο όνομα και ίσως και πανευρωπαϊκό. Τότε γιατί παιδεύομαι! Τι παραπάνω να κάνω! Να γίνει πιο γνωστός ο Καρατζαφέρης ή ο Υπουργός Γεωργίας ο Μπασιάκος; Τότε γιατί παιδεύομαι εγώ; Γιατί κλαίω; Γιατί πονάω; Γιατί πίνω Lexotanil; Γιατί πίνω του κόσμου τα χάπια για το στομάχι μου κτλ; Λοιπόν ακριβώς αυτό που έγινα εγώ θέλω να γίνει και ο φίλος μου! Εγώ έγινα, δεν έγινε ο φίλος μου όμως! Και εγώ μπορεί να είχα μεγάλη μύτη, μπορεί να είχα περισσότερο μυαλό ή μπορεί να είχα κάτι άλλο, ευκαιρίες κτλ. Επομένως να φτιάξω ένα πλαίσιο κοινωνικό που να μπορεί και ο φίλος μου να φτάσει παραπάνω. Και για αυτό αγωνίζομαι! Αλλιώς θα μπορούσα να κάτσω στην άκρη, να έχω πέντε πιτσιρίκες και να λέω «κόφτε το λαιμό σας, αφήστε με, είμαι στις Μπαχάμες»! Γιατί πεθαίνω και ιδρώνω; Θέλω να δώσω όχι να πάρω. Τι να πάρω! Τα .5000 κυβικά που έχω αμάξι να τα κάνω 18.000;

 

Γ.Σ: Τελειώνοντας ποιο είναι το όραμα σας για την Ελλάδα στα επόμενα 50 χρόνια;

Το όραμα μου είναι μια Ελλάδα ποιο πνευματική. Θα ήθελα να μπορέσω να αναστήσω τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Παλαμά, όλους… Να αναστήσω τον Κατράκη… Να αναστήσω εκτείνουν τους οποίους προσέφεραν στο πνεύμα. Πράγματι, πριν μερικά χρονιά –το λέω με πίκρα–- είχα Ταχυδρόμο και Επίκαιρα, σήμερα έχω ΜΑΧ. Κάποτε είχα Μάνο Κατράκη, τώρα έχω αυτά τα παιδιά που βλέπω στην τηλεόραση, που είναι συμπαθέστατα αλλά δεν είναι Κατράκης. Μεγάλους ποιητές η σύγχρονη εποχή δεν έχει. Ποιος είναι ο σύγχρονος Σεφέρης; Ποιος είναι ο σύγχρονος Ελύτης; Αυτό είναι το πρώτο θέμα. Το δεύτερο πράμα θα είναι να είμαστε μια χωρά πιο δημοκρατική, να μην αισθάνομαι τις τρεις οικογένειες (οι πολιτικές δυναστείες Παπανδρέου, Καραμανλή και Μητσοτάκη) και τις 50 οικογένειες του πλούτου να κάθονται στους ωμούς μου και να με κουράζουν. Θέλω μια Ελλάδα που να μην έχω πέντε κλειδαριές στο σπίτι. Θέλω μια Ελλάδα, όπως ήταν πρώτα που ήταν ξεκλείδωτη η πόρτα. Θυμάμαι στα νιάτα μου, όταν πηγαίναμε να ψωνίσουμε στην λαϊκή αφήναμε την πόρτα ανοιχτή. Θέλω μια Ελλάδα που να μπορώ να κοιμηθώ στον κήπο μου, όπως κοιμόμουνα πριν από 30 χρόνια. Που να δίνει ευκαιρίες σε όλους. Που να μπορεί να είναι στο μπουζουξίδικο ο οικοδόμος και δίπλα του ο βιομήχανος. Αυτή η Ελλάδα που είναι σήμερα δεν μου αρέσει καθόλου. Είναι μια Ελλάδα που αποκλείει τον αδύνατο.

Σε ένα ποίημα, που προχτές έγραψα, ακριβώς αυτό έλεγα. Πέρα από τον σκληρό Καρατζαφέρη που, αν θες, είναι άμυνα για την επιβίωση, υπάρχει ένας Καρατζαφέρης της μουσικής, του τραγουδιού, της ποίησης. Γραφώ τα ποιήματα μου, ζω πολλές ώρες με αυτό που αγαπώ, ταξιδεύω με σκέψεις, και δεν θα επιτρέψω ποτέ στην πολιτική να μου στεγνώσει την καρδιά, όπως είχε πει ο Καραμανλής. Θέλω να συνεχίσω να ερωτεύομαι, θέλω να συνεχίσω να τραγουδάω, θέλω να συνεχίσω να κάνω πλάκες με τους φίλους μου. Θέλω να συνεχίσω να γράφω ελεύθερος. και να συνεχίσω να μπορώ να μιλάω με τον οποιονδήποτε. και κανείς δεν με λέει Πρόεδρε: «Γιώργο» με φωνάζουν όλοι. Και αυτό είναι επίτευγμα! Αυτό τα λέει όλα! Θέλω μια Ελλάδα πιο ελεύθερη, μια Ελλάδα πιο φιλική με τους πολίτες της, με λιγότερους νόμους, να σε πνίγουν και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Αυτό είναι επιτυχία! Διέλυσε τους νόμους! Απλοποίησε τους…

 Πηγή: Περιοδικό ΖΕΝΙΘ Νο 13, Φεβρουάριος Μάρτιος 2007

Advertisements