AHICET: ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

 

Το «Ευφυές Φάρμακο» Κατά της Πονηρής Επάρατης Ασθένειας!

Πρόκειται για μια σύγχρονη μέθοδο θεραπευτικής χρήσης των αυτόλογων κυτταροκινών ουσιών κατά των κακοηθών όγκων. Βασίζεται στην ενεργούσα ανοσοθεραπεία του καρκίνου μέσω του συνόλου των αυτόλογων μεσολαβητριών κυτταροκινών και συγγενών ουσιών ανοσοποιίας AHICET. Μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα ως ένα «ευφυές φάρμακο» που όχι μόνο είναι προσιτό και ανώδυνο, που δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση μόνο του καρκίνου, αλλά και προσφέρει ποιότητα ζωής στον ασθενή μετά τη θεραπεία.

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Ανθόπουλος

Το αποτέλεσμα μακρόχρονων εντατικών βιοχημικών, κυτταροβιολογικών, ανοσολογικών επιστημονικών ερευνών πάνω στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, επί των μηχανισμών ανοσοποιΐας και επί της χαρακτηριστικής διαφοράς κυττάρων όγκου σχετικά με υγιή κύτταρα, ήταν η ανάπτυξη αυτής της νέας ανοσοθεραπείας καταπολέμησης κακοηθών όγκων.

Πολυάριθμες εξετάσεις τόσο σε δοχεία καλλιέργειας κυττάρων όσο και εν σώματι, με αυτόλογα υπεύθυνα κύτταρα ανοσοποιητικού συστήματος και κύτταρα σχετικών όγκων, απέδειξαν εκπληκτικά θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα ακόμα και σε περιπτώσεις υποβαθμισμένου ανοσοποιητικού συστήματος ως επακόλουθο της συμβατικής θεραπείας κακοηθών όγκων. Αυτή η αυτόλογος ανοσοθεραπεία ονομάστηκε AHICET (Autologous Human Immune–mediators / Cytokines and related Effectors for Immune – Tumour – Therapy () and Tumour – Aftercare (AHICET=Patent).

Αυτό σημαίνει: Ενεργοποίηση του Ανοσοποιητικού Συστήματος μέσω του Συνόλου των Αυτόλογων Μεσολαβητριών, Κυτταροκινών και Συγγενών Ουσιών της Ανοσοποιητικής Αντίδρασης του με Σκοπό την Ανίχνευση, Προσδιορισμό και Καταπολέμηση των Κακοηθών Κυττάρων Όγκου στον Αφορούμενο Οργανισμό.

Η ανοσοθεραπεία AHICET βασίζεται σε μεθόδους βιοχημείας, μοριακής βιολογίας των κυττάρων και ανοσολογίας.

Η AHICET ενεργοποιεί χαρακτηριστικά τόσο τα αυτόλογα κύτταρα (δηλαδή του ίδιου του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς), όσο και τη μοναδική στο είδος της ανιχνευτική ευφυΐα του έναντι των «αντιγόνων» (=ξένων παραγόντων, δηλαδή καρκινικών κυττάρων). Λόγω αυτού, μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ευφυές φάρμακο».

Στάδια Εφαρμογής της Θεραπείας

Αρχικά, κερδίζονται από το περιφερικό (δηλαδή το εν κυκλοφορία σε φλέβες-αρτηρίες και τριχοειδή αγγεία και όχι αυτό που βρίσκεται στην καρδιά) αίμα του ασθενούς ζώντα κύτταρα (υγιή από τον όγκο).

Αυτά αναπολλαπλασιάζονται και επεξεργάζονται βιοχημικά (πατέντα), δηλαδή με μηχάνημα ελεύθερης ροής (free flow, ηλεκτροφόρησης) διαχωρίζονται τα υγιή από τα αλλοιωμένα (=αντιγόνα ή καρκινικά) κύτταρα του αίματος (1,3). Σκοπός αυτής της επεξεργασίας είναι η αφαίρεση (ξεκαμουφλάρισμα) των χαρακτηριστικών μορίων («υποδοχέων», «marker molecules») που παράγουν και εκθέτουν στην εξωτερική τους μεμβράνη τα κύτταρα όγκου μετά από επαφή με γειτονικά κύτταρα ιστών η άλλων λευκοκυττάρων η λεμφοκυττάρων. Αυτά τα χαρακτηριστικά μόρια (marker molecules) είναι όμοια με τα ανάλογα αυτόλογων λεμφοκυττάρων του ασθενούς (2)! Έτσι, τα κύτταρα όγκου μιμούνται υγιή κύτταρα έναντι του ανοσοποιητικού συστήματος, αποφεύγοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τη θανατηφόρα καταπολέμηση τους (αρχαϊκός μηχανισμός αυτοπροστασίας των κυττάρων όγκου ονομαζόμενος ως «escape mechanism», ή «μηχανισμός απόδρασης»). Το «καμουφλάρισμα» δηλαδή είναι ένα πρώτο στάδιο όπου τα καρκινικά κύτταρα λαμβάνουν τη μορφή φυσιολογικών κυττάρων, με αποτέλεσμα να μην ανιχνεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα και άρα να υπάρχει ανεκτικότητα από τον οργανισμό. Αυτή είναι η κύρια αιτία γιατί παραμένει μη ανιχνεύσιμος ο καρκίνος και εξαπλώνεται ανενόχλητα σ’ όλο τον οργανισμό, παρ’ όλη την παρουσία ενός υγιούς ανοσοποιητικού συστήματος.

Ακόλουθα, καλλιεργούνται αυτά τα «επεξεργασμένα» κύτταρα όγκου (αυτά που βρέθηκαν στο μηχάνημα ελεύθερης ροής) μαζί με τα αυτόλογα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, όπου αναγνωρίζονται πλέον ως αλλοιωθέντα, δηλαδή ως «αντιγόνα».

Στη συνέχεια ενεργοποιούνται περαιτέρω τα κύτταρα ανοσοποιΐας, παράγοντας πλήθος ιδιαίτερων, χαρακτηριστικών κυτταροκινών και ανάλογων συγγενών ουσιών όπως και «μεσολαβήτριες» της πληροφορίας της μορφής των αλλοιωθέντων κυττάρων όγκου. Οι κυτταροκίνες αυτές ουσίες κατατάσσονται σε ιντερλευκίνες (IL), σε ιντερφερόνες (IFN –α, -β, -γ), στον παράγοντα νέκρωσης όγκων –α, -β (TNF –α, -β), GCSF (granulocytes – colony – stimulating – factor), GM-CSF κλπ.

Το σύνολο αυτών των αυτόλογων κυτταροκινών ουσιών που περιέχουν πλέον την ιδιαίτερη πληροφορία της μορφής των αλλοιωθέντων κυττάρων όγκου, διατίθενται τελικά ως θεραπευτικό μέσο στον παθόντα οργανισμό («ανοσοποιητική απάντηση»).

Κατ’ αυτό, επειδή πρόκειται περί αυτόλογων ουσιών του ίδιου του σώματος του ασθενούς, προκύπτουν εξαιρετικά προτερήματα αυτής της ενεργούς ανοσοθεραπείας AHICET:

  1. Δεν εμφανίζονται ούτε αλλεργικές, ούτε άλλου είδους παρενέργειες κατά τη διάρκεια της χρήσης τους, όπως είναι γνωστές από τη χημειοθεραπεία όγκων, ούτε υπάρχει πιθανότητα λοίμωξης από μικρόβια ή ιούς.
  2. Προκαλούν στον οργανισμό του ασθενούς την περαιτέρω παραγωγή αυτόλογων κυτταροκινών ουσιών για την προώθηση της επαρκούς ανοσοποιητικής απάντησης του, μέχρι την τελική εξολόθρευση των κυττάρων όγκου (απόπτωση = προγραμματισμένος από το DNA τους θάνατος – εν αντιθέσει με την εξωγενή νέκρωση).
  3. Ακολούθως παρατηρείται σμίκρυνση του όγκου. Ο βαθμός εξάλειψης του όγκου εξαρτάται όμως από την ιδιαίτερη υποβάθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος λόγω των ισχυρών παρενεργειών της εφαρμοσθείσης συμβατικής ογκοθεραπείας (χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, κορτιζόλης και αντιφλεγμονώδων αναλγητικών).
  4. Αυτή η κατ’ ευθείαν και ιδιαίτερη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος στρέφεται εναντίον –και καταπολεμά αποκλειστικά και μόνο– τα αλλοιωθέντα κύτταρα των όγκων και των μεταστάσεων τους σε όλο τον παθόντα οργανισμό! Γι’ αυτό θεωρείται ως το θεραπευτικό μέσο που ενεργοποιεί τη χαρακτηριστική και μοναδική στο είδος της ανιχνευτική ευφυΐα του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι αντιγόνων –«ευφυές φάρμακο»!
  5. Επί πλέον αυξάνεται σημαντικά η ποιότητα ζωής του ασθενούς.
  6. Η AHICET εφαρμόζεται επιτυχώς σε μεγάλο αριθμό ειδών κακοηθών όγκων και σε ασθένειες προκαλούμενες από «εκτροχιάσεις» του ανοσοποιητικού συστήματος (αυτοάνοσα νοσήματα π.χ. συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας).
  7. Η ενεργητικότητα της ανοσοθεραπείας AHICET in vivo έχει ήδη αποδειχθεί όπως:
  1. Τον Μάιο του 1999 (μελάνωμα: μέχρι Δεκέμβριο 2004 χωρίς καμία μετάσταση)
  2. Το 2001 (καρκίνωμα μαστού με εγκεφαλικές μεταστάσεις, ακολουθεί εξάλειψη τους: μέχρι Δεκέμβριο του 2004 χωρίς καμία μετάσταση)
  3. Το 2001 (μεταστατικό μελάνωμα: μέχρι Δεκέμβριο του 2004 χωρίς καμία μετάσταση)
  4. Τον Μάρτιο του 2000 (μελάνωμα με πολλαπλές μεταστάσεις, πνεύμονας, ήπατος, εγκεφάλου)
  5. Το 2003 (καρκίνωμα μαστού με πολλαπλές μεταστάσεις: μέχρι Δεκέμβριο του 2004 χωρίς καμία μετάσταση)
  6. Το Μάρτιο του 2004 (καρκίνωμα ωοθηκών με πολλαπλές μεταστάσεις στην κοιλιακή χώρα, ακολουθεί Μάιο του 2004 απόλυτη εξάλειψή του μέχρι Ιανουάριο 2005 χωρίς καμία μετάσταση)
  7. Το 2001 (καρκίνωμα ωοθηκών με πολλαπλές μεταστάσεις, ήπατος, πνεύμονα, ακολουθεί εξάλειψή τους μέχρι Ιανουάριο του 2005 χωρίς καμία μετάσταση).

Το παρόν κείμενο σκοπό έχει να κάνει προσιτή αυτή τη γνώση στο ευρύ κοινό, για να προσδιορίσει και να εξηγήσει τους πολύπλοκους μηχανισμούς που φέρει το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι των κυττάρων που μεταλλάσσονται (καρκινικά) και αποτελούν κίνδυνο για την ευρυθμία του οργανισμού, έτσι ώστε να γίνει κατανοητό τόσο στον ασθενή όσο και στο πεδίο των γιατρών αλλά και των εργαζομένων στα ταμεία υγείας, με απώτερο σκοπό να μπορεί να χρηματοδοτηθεί κάποια στιγμή απ’ αυτά μια τέτοια θεραπεία.

Βιβλιογραφία

1. Anthopoulos, Johannes: Dissertation, Aufklarung der primären humoralen Immunantwort. Trägerfreie Elektrophorese, Autoradiographie. 1972, Max-Planck Institut für Biochemie, München

  1. M. Zoller et al.: Participation in normal immune responses of a metastasis – inducing splice variant of cd44, Science, Vol. 257, 682, 31 July 1992

3. H. zur Hausen: Krebsproblem im nächsten Jahrhundert gelost? Prognosen und Einschränkungen. Vortrag, Festveranstaltung 29.10.1999, Deutsches Krebsforschungszentrum (DKFZ), Seite 3. 6.

Σύντομη Βιογραφία

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου Φυσική και Γενική Χημεία με κατεύθυνση προς τη Βιοχημεία. Επηρεάστηκε από εξαιρετικούς δασκάλους που δίδασκαν εκεί όπως οι LinusPauling και TheodorLunen. Οι διδακτορικές του διατριβές είναι στη Βιοχημεία, Πυρηνική Φυσική και Επίδραση Ακτινοβολίας Υψηλής Ενέργειας στους Βιολογικούς Οργανισμούς. Στη διάρκεια αυτών των διατριβών τελείωσε και την Ιατρική. Ήταν από τους πρωτοπόρους στην έρευνα πάνω στο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου και στην πορεία του έχει διατελέσει ChiefOncologist σε Γυναικολογική Κλινική που συνδέονταν με το Αντικαρκινικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Μονάχου.

Από το 1981 έχει ιδρύσει ιδιωτικό ινστιτούτο κλινικής Χημείας στο Μόναχο το οποίο ασχολούταν με την Ενδοκρινολογία, Ανοσολογία και Μικροβιολογία του ανθρώπου. Μετά το 1992, αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην εξερεύνηση του ανοσολογικού συστήματος σχετικά με την πορεία της θεραπείας των παθολογικά ευρισκόμενων κυττάρων (καρκινικά κύτταρα) και των αυτοάνοσων νοσημάτων. Έτσι δημιούργησε την μέθοδο AHICET, η οποία αφού ξεπέρασε το πειραματικό στάδιο στα μέσα της δεκαετίας του 1990, απέδειξε την ενεργητικότητα της από το 1999 μέχρι τώρα (invivo).

 

 

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΥΧΝΑ ΤΟ KINHTO ΣΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ; ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ BIOGUARD 21.

 

 

Advertisements

2 thoughts on “AHICET: ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

  1. Παράθεμα: AHICE: ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ « fytro

  2. Παράθεμα: AHICEΤ: ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ | Φύτρο

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.