Άρθρα με ετικέτες ‘Αλέξανδρος Στεργιόπουλος’

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΣ Ένας Γνωστός-Άγνωστος     Ο Κωνσταντίνος Τζούμας είναι παντού και πουθενά. Μπορεί να τον δεις να στρίβει στη γωνία, έτσι αέρινα. Μετά θα χαθεί και θα σε περιμένει στην επόμενη στροφή. Δεν ξέρω αν είναι ηθοποιός, χορευτής, ραδιοφωνικός παραγωγός, συγγραφέας. Το τελευταίο κάπως με τραβάει μετά και την έκδοση του Complete Unknown, του [...]

Food Crisis Γιατί ο Πλανήτης Πεινάει;   Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος    Η σκηνή είναι φανταστική αλλά δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα: Μια οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για να φάει. Η νοικοκυρά έχει στρώσει το τραπέζι και τα πιάτα έχουν τοποθετηθεί πάνω σ’ αυτό. Ο μικρός γιος λέει την προσευχή, πίνουν λίγο νερό, τρώνε [...]

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ο Δρόμος του Χίτλερ προς την Εξουσία   Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος   Η περίοδος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει σημαδέψει τη νεότερη ιστορία. Έφερε αλλαγές στο πρόσωπο της υφηλίου και είναι κομβικό σημείο για την εξέλιξη της ανθρώπινης προσπάθειας στα χρόνια που ακολούθησαν. Κεντρική μορφή αυτής της πύρινης [...]

Ο Πολιτικός της Εξέγερσης των Νέων Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Στεργιόπουλο Ένα είναι σίγουρο για τον Γρηγόρη Ψαριανό. Ο άνθρωπος τα «λέει». Κάνει μια καλή βουτιά στο μυαλό του κι αυτό που θα πει είναι αληθινό. Δεν έχει φτιασίδια. Ο λόγος του δεν είναι «ξύλινος» κι ας είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από ραδιοφωνικός παραγωγός. Την [...]

Τα Ατίθασα Παιδιά που Έφυγαν Νωρίς… Παύλος Σιδηρόπουλος, Νικόλας Άσιμος, Κατερίνα Γώγου Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος Ο Ζαν Πολ Σαρτρ διαπίστωσε ότι «η κόλαση είναι οι άλλοι». Σε κάθε χώρα, σε κάθε πόλη, υπάρχουν γειτονιές που φιλοξενούν τους «κολασμένους της γης». Μαύροι άγγελοι που περιδιαβαίνουν στις γωνιές του κόσμου, μορφές που βλέπεις σπάνια, αλλά το [...]

ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ

Posted: Ιανουαρίου 12, 2011 in ΠΟΛΙΤΙΚΗ -POLITICS
Ετικέτες:

ΟΧΙ ΘΕΟΣ, ΟΧΙ ΚΡΑΤΟΣ, ΟΧΙ ΑΦΕΝΤΕΣ! Μια Διαρκής Αντι-Εξουσιαστική Εξέγερση Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος Ο Αλμπέρ Καμύ είχε πει ότι «πρέπει να ξέρεις που είναι τα άκρα και να μένεις στη μέση». Στην αστική πολιτική οι θέσεις που απηχούν είναι κενές περιεχομένου και η «ξύλινη» γλώσσα κυριαρχεί. Δεν υπάρχει νεύρο, επαφή με το κοινό αίσθημα. [...]